Αγιασμός των Υδάτων στη Λίμνη Σμοκόβου

0
Με λαμπρότητα γιορτάστηκαν για δεύτερη συνεχή χρονιά,
τα Θεοφάνεια στη Λίμνη Σμοκόβου. Πλήθος κόσμου, αψηφώντας το τσουχτερό κρύο,
συγκεντρώθηκε και φέτος και παρακολούθησε 
την τελετή αγιασμού των υδάτων. 
Παρόντες εκτός από το Δήμαρχο Σοφάδων Μπάμπη
Παπαδόπουλο ήταν οι Αντιδήμαρχοι Σοφάδων Μαριάννα Κύρκου, Γεώργιος Κεχαγιάς
Παύλος Ραγιάς, Δημήτρης

Καρπούζας, Φώτης Κάιας, ο Πρόεδρος του ΔΟΠΑΠΣ Βαγγέλης
Κομπογιάννης, δημοτικοί σύμβουλοι, Πρόεδροι των παρακείμενων Τοπικών Κοινοτήτων
και τοπικοί σύμβουλοι.

Στα παγωμένα νερά της λίμνης, έπεσε ο γενναίος νεαρός
Λατίνης Κώστα, τιμώντας με ευλάβεια την γιορτή των Θεοφανείων. Ο Δήμαρχος αφού
συνεχάρη τον τολμηρό κολυμβητή, ευχαρίστησε όλους όσους παρέστησαν στον αγιασμό
των υδάτων και τους ευχήθηκε καλή και δημιουργική χρονιά.

Ο ελλείπων κρίκος

0


F2E8766F71BF83097FDF89434A9474CD

του Γιώργου Καραμπελιά 
Είναι προφανές και πανθομολογούμενο πως η
σαρωτική οικονομική και κοινωνική κρίση έχει ως συνέπεια μια εξίσου ή
ίσως ακόμη περισσότερο βαθύτατη πολιτική κρίση του συστήματος. Μια κρίση
που καθορίζεται από πολλές παραμέτρους και διαθέτει πολλαπλές
συνιστώσες.
Α) Κατ΄ αρχάς μετατίθεται το κέντρο
βάρους της εξάρτησης από τις ΗΠΑ προς τη Γερμανία. Αυτό δεν σημαίνει
βέβαια πλήρη υποκατάσταση, αλλά οδηγεί μάλλον σε συγκυριαρχία. Δηλαδή το
παιγνίδι της εξάρτησης παύει να είναι μονοδιάστατα αμερικανοκεντρικό
και

αποκτά περισσότερους πόλους, γεγονός που δεν μπορεί παρά να
αντανακλάται και στο εσωτερικό πολιτικό τοπίο.

Β) Η κρίση οδηγεί ή θα οδηγήσει
αναπόφευκτα σε αναδιάταξη και των οικονομικών πόλων ισχύος στο εσωτερικό
της χώρας, όπου το κέντρο βάρους θα περάσει από τους εγχώριους
«νταβατζήδες» στους εξωχώριους και κατεξοχήν τους Γερμανούς, καθώς και
όσους συνδεθούν μαζί τους. Το αεροδρόμιο και ο ΟΤΕ άνοιξαν απλώς το
δρόμο και ακολουθεί η ΔΕΗ, η ενέργεια, ακόμη και οι Τράπεζες.
Γ) Η αποδυνάμωση των εθνικών
κεφαλαιοκρατικών ομίλων δεν συνεπάγεται μόνον την ενδυνάμωση του
γερμανικού και ευρωπαϊκού κεφαλαίου, αλλά και εκείνη άλλων δυνάμεων όπως
της Τουρκίας (το 2011 αποτέλεσε τον δεύτερο εξαγωγικό προορισμό της
ελληνικής οικονομίας), της Ρωσίας και της Κίνας.
Δ) Οι αλλαγές στην κοινωνική διάρθρωση
της χώρας, οδηγούν σε μια χωρίς προηγούμενο κοινωνική πόλωση με τη
φτωχοποίηση ή την «προλεταριοποίηση» των μεσαίων στρωμάτων και την
εξαθλίωση των κατώτερων.
Ε) Η ελληνική κρίση επειδή
πραγματοποιείται σε συνθήκες γεωπολιτικής αναδιάταξης και αναταραχής σε
όλη τη Μ. Ανατολή και τον αραβικό κόσμο, συνδέεται άμεσα με την ασφάλεια
της χώρας και τα μεταναστευτικά ρεύματα.
ΣΤ) Τέλος η καθολική κρίση της δυτικής
ηγεμονίας αναδιατάσσει τη διάταξη των δυνάμεων στην παγκόσμια σκακιέρα,
αναδεικνύοντας νέους πόλους ισχύος σε περιφερειακό επίπεδο και
αποδυναμώνοντας παλαιότερους.
Υπ’ αυτές τις συνθήκες δεν είναι δυνατόν να επιβιώσει το ούτως ή άλλως σαθρό πολιτικό και πνευματικό κατεστημένο της χώρας.
Γι’ αυτό θα παρατηρηθούν βαθύτατες
μετακινήσεις και ανατροπές όχι μόνο στα πολιτικά σχήματα αλλά και στα
πνευματικά και πολιτισμικά ρεύματα που κυριαρχούν στην ελληνική
κοινωνία.
Το κυρίαρχο σε όλη την μεταπολιτευτική
περίοδο, και κυρίως μετά το 1990, ρεύμα του εθνομηδενισμού, το οποίο
έτεινε να κυριαρχήσει και σ’ όλα ανεξαιρέτως τα πολιτικά κόμματα, θα
απολέσει την αναμφισβήτητη ηγεμονία. Ας θυμηθούμε τι είχε συμβεί στη
δεκαετία του ’90 και στις αρχές του 2000. Το «πατριωτικό» ΠΑΣΟΚ είχε
ηττηθεί κατά κράτος από το σημιτικό εκσυγχρονισμό και σχήματα όπως
εκείνο του Τσοβόλα, του Παπαθεμελή και του Χαραλαμπίδη θα καταποντιστούν
πολιτικά και εκλογικά. Στη Νέα Δημοκρατία η «πατριωτική» πτέρυγα του
Αντώνη Σαμαρά μετά από πρόσκαιρη αναλαμπή με την «Πολιτική Άνοιξη» θα
χαθεί από το πολιτικό προσκήνιο. Τέλος στην Αριστερά ο εθνομηδενισμός,
ούτως ή άλλως ισχυρός, θα επικρατήσει κατά κράτος στο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ
και θα είναι ίσως ακόμη ισχυρότερος στα πανεπιστήμια, στον Τύπο και στην
«πνευματική ζωή» του τόπου. Για είκοσι χρόνια το όραμα των ελίτ της
χώρας θα συμπυκνώνεται στη φράση του Ράμφου «να σκοτώσουμε τον Έλληνα»
που είχαμε μέσα μας.
Η κατάρρευση την οποία βιώνουμε οδηγεί
σε ανατροπή αυτών των πνευματικών και πολιτικών σταθερών. Η μεταβολή της
Ελλάδας σε ευρωπαϊκή αποικία χρέους και η καθολική εκπτώχευση της
πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, δεν επιτρέπουν πλέον στις
παγκοσμιοποιητικές και «ἑυρωλιγούρικες» αυταπάτες να παραμένουν
ηγεμονικές. Κάτω από τις νέες συνθήκες ο εθνομηδενισμός θα πάψει να
ηγεμονεύει ως μια πλειοψηφική και «συναινετική» ιδεολογία που «βόλευε»
έναν μεγάλο αριθμό Ελλήνων στα πλαίσια του παρασιτικού εκμαυλισμού της
ελληνικής κοινωνίας και θα μεταβληθεί σε ιδεολογία των Κούισλινγκ και
των δοσιλόγων. Καθόλου τυχαία, κάποιοι από αυτούς, περιχαρακωμένοι στα
πολιτιστικά ένθετα των άλλοτε κραταιών φυλλάδων τους, μας καλούν ανοιχτά
να δεχτούμε τη διακυβέρνησή μας από τους Γερμανούς, επιστρέφοντας κατά
ένα παράδοξο τρόπο στους γερμανοτσολιάδες και τους Κούισλινγκ προγόνους
τους. Το ίδιο και στο επίπεδο των πολιτικών κομμάτων, δεν θα μπορούν πια
να επιβιώσουν φθαρμένα και διεφθαρμένα μαζικά κόμματα εμφορούμενα από
εθνομηδενιστικές αντιλήψεις.
Ακόμα περισσότερο κάτι ανάλογο δεν
μπορεί να συμβεί στα αντιμνημονιακά και κυρίως στα αριστερά κόμματα. Δεν
μπορείς να είσαι ενάντιος στην ξένη κυριαρχία που παίρνει
αποικιοκρατικά χαρακτηριστικά και ταυτόχρονα να αρνείσαι ή να λοιδορείς
την εθνική ταυτότητα και το εθνικό συμφέρον των Ελλήνων. Και εδώ
βρίσκεται ο σημαντικότερος ελλείπων κρίκος του υπό διαμόρφωση νέου
πολιτικού σκηνικού. Στα δεξιά, έστω με στρεβλό τρόπο έχει αρχίσει με
τους Ανεξάρτητους Έλληνες, ακόμα και τη Χρυσή Αυγή, η αποκόλληση ενός
τμήματος της ελληνικής δεξιάς από τον νεοδημοκρατικό πυρήνα. Η
«κεντροαριστερά» ούτως ή άλλως συρρικνώνεται λόγω της κοινωνικής
συρρίκνωσης των μεσοστρωμάτων, ενώ η αριστερά διογκώνεται εξαιτίας
ακριβώς αυτής της συρρίκνωσης. Και όμως η διόγκωσή της πραγματοποιείται
μέσα στα υπαρκτά εθνομηδενιστικά ιδεολογικά πλαίσια της αριστεράς της
όψιμης μεταπολίτευσης. Δηλαδή η εκτίναξη της αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ
γύρω στο 35%) δεν αντιστοιχεί στην ιδεολογική συγκρότηση κομμάτων που
στην καλύτερη περίπτωση δεν θα μπορούσαν να αντιπροσωπεύουν παρά μόνο το
10% του ελληνικού λαού. Επομένως εδώ παρατηρείται ένα πολύ μεγάλο ιδεολογικό και πολιτικό κενό.
Η αριστερά είναι υποχρεωμένη, όπως συνέβη και στην Κατοχή, να εκφράσει
προνομιακά μια εθνοαπελευθερωτική διάθεση του ελληνικού λαού. Και όμως
την ίδια στιγμή ελέγχεται ιδεολογικά από ένα στενό πυρήνα παρελθούσης
χρήσεως  και κοπής. Αυτή η πραγματικότητα δημιουργεί ένα βαθύ πολιτικό
κενό, που μπορεί να καλυφθεί με δύο τρόπους. Είτε τα υπαρκτά πολιτικά
σχήματα της Αριστεράς και κατεξοχή ο ΣΥΡΙΖΑ, που χαρακτηρίζεται από
μεγαλύτερη ρευστότητα, θα πραγματοποιήσει μια εσωτερική ιδεολογική επανάσταση,
είτε για να ανταποκριθεί στις νέες πολιτικές και κοινωνικές ανάγκες,
είτε ο κυρίαρχος ιδεολογικά εθνομηδενισμός θα της το απαγορεύσει, και
ένας πολιτικός πόλος κοινωνικοκεντρικός και πατριωτικός θα αναδυθεί για
να καλύψει αυτό το κενό.
Τα τριάντα πέντε χρόνια της ροπής προς
τον εθνομηδενισμό που χαρακτήρισαν την αριστερά στην Ελλάδα, (ήπιας
μέχρι το 1990 και ασυγκράτητης στη συνέχεια) έχουν λάβει τέλος.
Έχει έρθει η ώρα για μια πατριωτική αναδιάρθρωση του ελληνικού
πνευματικού και πολιτικού σκηνικού. Και αυτό, προσπαθούν με κάθε τρόπο
να αποφύγουν οι συστημικές δυνάμεις. Έτσι κατόρθωσαν στην πρώτη
φάση να γελοιοποιήσουν ή να περιθωριοποιήσουν το κίνημα των
Αγανακτισμένων και τις πολιτικές συσσωματώσεις που ανέδειξε (π.χ. τη
Σπίθα, αλλά και άλλες). Στη συνέχεια, επιχείρησαν και επιχειρούν ακόμα
να τις εγκλωβίσουν στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, ώστε να τις αποδυναμώσουν
και να τις εξουδετερώσουν (ό,τι είχε συμβεί στο παρελθόν με τον Μανώλη
Γλέζο και τον Παναγιώτη Λαφαζάνη που από εκφραστές πατριωτικών
αντιλήψεων στο ΣΥΡΙΖΑ υποχρεώθηκαν να προσαρμοστούν στην περιρρέουσα
εθνομηδενιστική ομοφωνία). Τέλος, με διάφορες ομαδοποιήσεις και σχήματα,
που θα πολλαπλασιαστούν στην επόμενη περίοδο, προσπαθούν να
αναβαπτίσουν παλαιές φθαρμένες δυνάμεις του πασοκισμού, ώστε να
«τοποθετηθούν» πολιτικά και να ελέγξουν τις πιθανές μετεξελίξεις που
πολύ σύντομα θα εκφραστούν. Ωστόσο, αυτές οι απόπειρες δεν πρόκειται να
αποδώσουν. Γιατί το κύμα του κοινωνικού πατριωτισμού και τον
εθνοαπελευθερωτικών απόψεων είναι τόσο ισχυρό ώστε, με τον έναν ή τον
άλλο τρόπο, θα εκφραστεί. Στην περίπτωση που υπάρξει μία κατάρρευση της
παρούσας κυβέρνησης και η αριστερά βρεθεί στην εξουσία οι ρήξεις θα
ακολουθήσουν αμέσως μετά. Στην περίπτωση που το παρόν σύστημα αντέξει,
και δεν πραγματοποιηθούν εκλογές μέχρι και το επόμενο Φθινόπωρο, τότε
δεν θα συνεχίσει να συντηρείται η σημερινή επίπλαστη ομοφωνία ανάμεσα
στις πατριωτικές και εθνομηδενιστές δυνάμεις στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ,
διότι η κοινωνία πιέζει προς πατριωτική κατεύθυνση. Διότι, για την ώρα,
μόνο η προοπτική μιας άμεσης πιθανότητας εκλογών  και εξουσίας μπορεί να
κουκουλώνει τις βαθύτατες διαφορές γραμμής και προοπτικής. Τέλος δεν
είναι δυνατόν ξεφτισμένες μορφές και σχήματα του άλλοτε ενιαίου ΠΑΣΟΚ να
εκφράσουν αυτή τη νέα κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα.
Σε κάθε περίπτωση λοιπόν, εισερχόμεθα σε
μια περίοδο όπου θα αρχίσει να σφυρηλατείται και ο ελλείπων κρίκος του
πολιτικού και ιδεολογικού τοπίου της χώρας. Εκείνος μιας πατριωτικής,
κοινωνικής, οικολογικής και δημοκρατικής πρότασης που θα αναλάβει να
διεξάγει με ξεκάθαρους όρους τη μάχη για την κοινωνική και εθνική μας
απελευθέρωση.
Πολλοί φαντάστηκαν πως, –με την
συρρίκνωση του ΠΑΣΟΚ, την εκτίναξη του ΣΥΡΙΖΑ, την εμφάνιση των
Ανεξάρτητων Ελλήνων και της Χρυσής Αυγής– έχει ήδη λάβει τελεσίδικο
χαρακτήρα η ανασύνθεση του πολιτικού τοπίου, όμως πλανώνται πλάνη
οικτρά. Η ανασύνθεση μόλις έχει αρχίσει. Ούτε ο χώρος της λαϊκής
δεξιάς θα καταληφθεί οριστικά από τους χρυσαυγίτες, ούτε η Ν.Δ. θα
κατορθώσει να μείνει αλώβητη, ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ ή ακόμα και το ΚΚΕ με τη
σημερινή του γραμμή, θα παραμείνουν για μεγάλο χρονικό διάστημα ως
έχουν. Νέες πολιτικές συσσωματώσεις και νέες ιδεολογικές προτάσεις θα
αναδυθούν πολύ σύντομα στο πολιτικό προσκήνιο. Κοντός ψαλμός αλληλούια.

Πηγή

Στη Μαγνησία ο Ν. Χρυσόγελος για θέματα απασχόλησης και κοινωνικής οικονομίας

0
Σχέδιο για την απασχόληση, την κοινωνική συνοχή και την πράσινη αναζωογόνηση της οικονομίας στις περιφέρειες


«Η χώρα χρειάζεται τόσο ενίσχυση των θεσμών και πρωτοβουλιών
κοινωνικής αλληλεγγύης ώστε να μπορέσουν να επιβιώσουν όσοι σήμερα
βρίσκονται στα όρια επιβίωσης
, όσο και ένα συνεκτικό
σχέδιο δημιουργίας θέσεων εργασίας, κοινωνικής συνοχής και αναζωογόνησης
της οικονομίας μέσα από την στροφή της σε πράσινες

δραστηριότητες.

Το σχέδιο αυτό θα αποτελέσει το κύριο εργαλείο αντιμετώπισης των
δημοσιονομικών προβλημάτων και διεξόδου από την κρίση
», τόνισε ο Νίκος Χρυσόγελος,
ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων / Ομάδα των Πράσινων στο
Ευρωκοινοβούλιο,  από την Μαγνησία όπου βρέθηκε για επαφές με φορείς και
για να συμμετάσχει σε εκδήλωση για την κοινωνική οικονομία την
Παρασκευή 4 Ιανουαρίου.

O Νίκος Χρυσόγελος είχε επαφές με το προεδρείο του Εργατοϋπαλληλικό
Κέντρο Βόλου, τους εργαζόμενους της ΚΟΝΤΙ, το Δήμαρχο και τα στελέχη της
Αναπτυξιακής Εταιρείας Βόλου καθώς και τους συμμετέχοντες στην εκδήλωση
για την κοινωνική οικονομία.

Ο ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων εξέφρασε τη διαθεσιμότητα του
ίδιου προσωπικά όσο και γενικότερα των Οικολόγων Πράσινων και των
Πράσινων στο Ευρωκοινοβούλιο για στήριξη της  διαδικασίας διαλόγου, με
την παροχή τεχνογνωσίας και δικτύωση με ευρωπαϊκούς φορείς
(επιστημονικούς κι επαγγελματικούς φορείς, πράσινους υπουργούς,
οργανώσεις και δίκτυα κοινωνικών επιχειρήσεων) για την επεξεργασία των
σχεδίων.

Με στόχο να συμβάλλει πολιτικά σε μια τέτοια κατεύθυνση, ο Νίκος
Χρυσόγελος και το γραφείο του στο Ευρωκοινοβούλιο, επεξεργάζονται σχέδιο-εναλλακτική πρόταση για την οικονομία και την απασχόληση,
σε ανοικτό διάλογο με ελληνικούς κι ευρωπαϊκούς φορείς. Το σχέδιο θα
είναι έτοιμο στα μέσα Ιανουαρίου, αφορά 7 σημαντικούς οικονομικούς
τομείς (ενέργεια, γεωργία, μεταφορές, ναυπηγεία, απασχόληση νέων,
κοινωνική οικονομία, περιβάλλον) και θα δοθεί για σχολιασμό και
παρατηρήσεις σε επιστημονικούς, επαγγελματικούς και κοινωνικούς φορείς.

Τόσο το Εργατικό Κέντρο Μαγνησίας και οι εργαζόμενοι στην ΚΟΝΤΙ όσο
και ο Δήμαρχος Βόλου Π. Σκοτεινιώτης καθώς και ο Περιφερειακός Σύμβουλος
Θεσσαλίας Δημήτρης Κουρέας, ζήτησαν το σχέδιο και εξέφρασαν την πρόθεσή
τους να συμμετάσχουν στον διάλογο για την οριστικοποίηση των προτάσεων 
πριν παρουσιασθεί δημόσια στην ελληνική κοινωνία.

Σήμερα υπάρχουν άνεργοι που έχουν πολλές φορές υψηλή εξειδίκευση,
όπως οι εργαζόμενοι στο χώρο του μετάλλου, απόφοιτοι πανεπιστημίων,
επιστημονικό και τεχνικό προσωπικό, που θα μπορούσαν να επανενταχθούν
στην οικονομία μέσα από οικονομικές δραστηριότητες που βοηθούν στην
απεξάρτηση της χώρας από τα ορυκτά καύσιμα, στην αναβάθμιση της
αγροτικής παραγωγής για κάλυψη διατροφικών αναγκών, την οικολογική
αναγέννηση των πόλεων, την ενίσχυση των κοινωνικών δομών και κοινωνικών
υπηρεσιών. Πράσινες μορφές οικονομίας μπορούν να εντάξουν στην εργασία
πολλές ειδικότητες (πχ εργαζόμενους μετάλλου, τεχνικούς, επιστήμονες,
αλλά και απλούς εργαζόμενους) μέσω της δημιουργίας κοινωνικών
συνεταιρισμών παραγωγής ενέργειας από Ανανεώσιμες Πηγές ή της
ενεργειακής αναβάθμισης των κτιρίων ώστε να περιοριστεί η ενεργειακή
φτώχεια, οι δαπάνες των νοικοκυριών σε θέματα ενέργειας, η επιβάρυνση
του περιβάλλοντος, καθώς και η συνεισφορά των καυσίμων στα δημοσιονομικά
προβλήματα.

Ο Νίκος Χρυσόγελος δήλωσε:

«Τα αποσπασματικά μέτρα – αποδεικνύεται άλλη μια φορά με
όσα ζει η κοινωνία σήμερα  με τα θέματα ενέργειας, την αιθαλομίχλη, την
ενεργειακή φτώχεια – συμβάλλουν στην προσθήκη προβλημάτων σε
περιβαλλοντικό, κοινωνικό και δημοσιονομικό επίπεδο. Χρειάζεται ένα
ισορροπημένο σχέδιο διεξόδου από την κρίση το οποίο μπορεί να
διαμορφωθεί ξεκινώντας από τις περιφέρειες μέσα από ένα δομημένο διάλογο
μεταξύ των Περιφερειακών και Δημοτικών Συμβουλίων, των επαγγελματικών
και κοινωνικών φορέων, των εργατικών ενώσεων και της κοινωνίας των
πολιτών. Μέσα από μια παρόμοια δημοκρατική διαδικασία μπορεί να
εντοπισθούν και να καλυφθούν οι τεράστιες κοινωνικές και περιβαλλοντικές
ανάγκες σε κάθε περιφέρεια και να γεφυρωθούν δυνατότητες, γνώσεις και
ικανότητες του ανθρώπινου δυναμικού που υπάρχουν σε κάθε περιοχή με  τις
καινούριες, βιώσιμες, πράσινες μορφές οικονομίας, συμπεριλαμβανομένης
της κοινωνικής οικονομίας που χρειάζεται η χώρα για να βγει από την
κρίση
».

Αναλυτικά:

Συναντήσεις με φορείς

Ο Νίκος Χρυσόγελος και αντιπροσωπεία των Οικολόγων Πράσινων Μαγνησίας
επισκέφτηκαν το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Βόλου όπου συναντήθηκαν με  τον
πρόεδρο κ. Αθ. Παπαδημόπουλο και τον γενικό γραμματέα κ. Δ. Βασιλείου,
καθώς και εκπροσώπους των εργαζομένων της ΚΟΝΤΙ και συζήτησαν τα
προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι στη Μαγνησία. Ο
ευρωβουλευτής Οικολόγων Πράσινων τους ενημέρωσε για τις απαντήσεις που
έλαβε από την επιτροπή για το θέμα των απολυμένων της πρώην ΚΟΝΤΙ, ενώ
εξήγησε πως θα μπορούσαν να ενισχυθούν από το Ευρωπαϊκό Ταμείο
Προσαρμογής στην Παγκοσμιοποίηση (EΤΠ) ή από άλλους πόρους. Συζητήθηκε
επίσης η απουσία συντονισμένης προσπάθειας από την κεντρική εξουσία για
να στηριχθούν οι άνεργοι της περιοχής και όσοι σήμερα βρίσκονται στα
όρια επιβίωσης. Συμφωνήθηκε να υπάρξει συστηματική συνεργασία στο
πλαίσιο της προσπάθειας που βρίσκεται σε εξέλιξη από το Εργατικό Κέντρο
Βόλου ώστε να διατυπωθούν προτάσεις για τη δημιουργία θέσεων εργασίας
στην Μαγνησία, να στηριχθεί πρωτοβουλία για να υποβληθεί αίτηση στο
Ευρωπαϊκό Ταμείο Προσαρμογής στην Παγκοσμιοποίηση για τα προβλήματα που
αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι σε διάφορους τομείς (μέταλλο, οικοδομή,
κ.α.), αλλά και στη μεταφορά εμπειρίας από συνεταιριστικές επιχειρήσεις
στο χώρο της βιομηχανίας και των υπηρεσιών που λειτουργούν πετυχημένα σε
ευρωπαϊκές χώρες (πάνω από 50.000 σήμερα).

Ο Νίκος Χρυσόγελος, και η αντιπροσωπεία των Οικολόγων Πράσινων
Μαγνησίας συναντήθηκαν επίσης με τον Περιφερειακό Σύμβουλο Δημήτρη
Κουρέτα, τον Δήμαρχο Βόλου Π. Σκοτεινιώτη και τους αντιδημάρχους
Οικονομικής Ανάπτυξης, Δια Βίου Μάθησης και Απασχόλησης Δ. Δερβάνη, και
Πολεοδομίας και Ποιότητας Ζωής Νίκο Μόσχο. Συζήτησαν θέματα της επόμενης
προγραμματικής περιόδου 2014-2020, προτάσεις για οικολογική αναγέννηση
της πόλης, πρωτοβουλίες στο χώρο της κοινωνικής οικονομίας και της
κοινωνικής αλληλεγγύης.

Εκδήλωση για την κοινωνική οικονομία

Η εκδήλωση με θέμα την κοινωνική οικονομία διοργανώθηκε στο δημαρχείο
Βόλου από την Τοπική Πολιτική Κίνηση των Οικολόγων Πράσινων Μαγνησίας,
την Παρασκευή 4 Ιανουαρίου. Στην εκδήλωση που εξελίχθηκε σε στρογγυλό
τραπέζι εργασίας, συμμετείχαν ο Νίκος Χρυσόγελος ευρωβουλευτής των
Οικολόγων Πράσινων, ο δήμαρχος Βόλου Π. Σκοτινιώτης, οι αντιδήμαρχοι
Οικονομικής Ανάπτυξης, Δια Βίου Μάθησης και Απασχόλησης Δ. Δερβάνης και
Πολεοδομίας και Ποιότητας Ζωής Νίκος Μόσχος, ο Περιφερειακός
σύμβουλος κ. Δ. Κουρέτας, ο διευθυντής της Αναπτυξιακής Βόλου Β.
Σγούρης, ο πρόεδρος της Ένωσης Καταναλωτών Βόλου κ.
Αλέκος Κουτσελίνης, ο Χρήστος Καραζούπης, («Εν δράση») και αρκετοί ενεργοί πολίτες.

Ο Νίκος Χρυσόγελος έθεσε τις βάσεις για τη συζήτηση σχετικά
με την κοινωνική οικονομία και την κοινωνική επιχειρηματικότητα, που
αποτελεί μέρος ενός «τρίτου δρόμου» για την αντιμετώπιση της κρίσης και
του οικονομικού προβλήματος των πολιτών.
Η ανάπτυξη της
κοινωνικής οικονομίας αποτελεί διέξοδο για τους άνεργους, συμβάλλει στην
βιώσιμη ανάπτυξη της τοπικής οικονομίας προς όφελος της κοινωνίας και
του περιβάλλοντος, την κάλυψη των μεγάλων κοινωνικών και περιβαλλοντικών
ελλείψεων. Στην πραγματικότητα, η κοινωνική οικονομία δεν είναι νέα
ιδέα. Σε πολλές χώρες έχει παράδοση δεκαετιών ενώ στην ελληνική κοινωνία
έχει ρίζες στο παρελθόν, με τους πρώτους εξαιρετικά επιτυχημένους
συνεταιρισμούς στα Αμπελάκια. Ρίζες υπάρχουν και στα νησιά με την
παράδοση της συλλογικής εθελοντικής εργασίας και της αλληλοϋποστήριξης. Ο
Νίκος Χρυσόγελος παρουσίασε τις ρυθμίσεις σύστασης και λειτουργίας των
κοινωνικών επιχειρήσεων βάσει του νόμου 4019/2011 και ανέπτυξε
παραδείγματα τέτοιων προσπαθειών  στην Ευρώπη, αλλά και στην Ελλάδα.

Ο δήμαρχος Βόλου κ. Σκοτινιώτης τόνισε ότι η ενίσχυση των νέων μορφών
κοινωνικής οικονομίας, η διεύρυνση, με άλλα λόγια, της κοινωνίας των
πολιτών, μπορεί να τονώσει την κοινωνική συνοχή και αλληλεγγύη. Με αυτό
το πρίσμα, ο Δήμος Βόλου υποστηρίζει και ενθαρρύνει κάθε πρωτοβουλία που
στοχεύει στην ανάπτυξη της κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας στην
περιοχή, ενώ αναλαμβάνει και ο ίδιος σχετικές πρωτοβουλίες. Το τρίπτυχο:
Τοπική Αυτοδιοίκηση-Κοινωνικά Δίκτυα-Κοινωνική Οικονομία, μπορεί να
αποδειχθεί ως ένας από τους προσφορότερους δρόμους για την υπέρβαση της
κρίσης και τη δημιουργία μιας νέας κοινωνικής πραγματικότητας,
αλληλέγγυας και αειφόρου.

Οι κ. Δ. Δερβένης και Β. Σγουρής ανέπτυξαν τις πρωτοβουλίες που έχουν
ληφθεί στον τομέα αυτό, από την αμιγώς δημοτική ανώνυμη εταιρεία ΑΝΕΒΟ,
η οποία υλοποιεί τις Τοπικές δράσεις κοινωνικής ένταξης για ευάλωτες
ομάδες (ΤοπΕΚΟ) και τα Τοπικά Σχέδια για την Απασχόληση (ΤοπΣΑ).
Παραδείγματα πετυχημένων κοινωνικών επιχειρήσεων παρουσίασαν επίσης οι
κ. Δ Κουρέτας και Αλ. Κουτσελίνης, οι οποίοι στάθηκαν στα πλεονεκτήματα
που παρουσιάζουν τέτοιες επιχειρήσεις για την τοπική οικονομία.
Παρεμβάσεις και τοποθετήσεις έγιναν και από τον Γ. Γρηγορίου ιδρυτικό
μέλος του Δικτύου Ανταλλαγών και Αλληλεγγύης Μαγνησίας (ΤΕΜ) και τον
πρόεδρο της ΜΚΟ «Εν δράση» κ. Χ. Καραζούπη, ο οποίος τόνισε τον ρόλο της
κοινωνίας των πολιτών στην κοινωνική οικονομία. Η συζήτηση εξελίχθηκε
με διαλογικό τρόπο και με βάση τις ερωτήσεις που έθεταν οι
παρευρισκόμενοι.

Στο τέλος της διαδικασίας συμφωνήθηκαν από όλους τα συμπεράσματα που
προέκυψαν από την συζήτηση και περιλαμβάνουν πέρα από την αναγκαιότητα
προώθησης και στήριξης των κοινωνικών επιχειρήσεων, την αναγνώριση της
αξίας της κοινωνικής οικονομίας ως την μοναδική διέξοδο για ένα βιώσιμο
οικονομικό μοντέλο που απαντά στις αιτίες της κρίσης που βιώνουμε
προσφέροντας την απαραίτητη διέξοδο. Οι κοινωνικές επιχειρήσεις μπορούν
να συμβάλουν στην αναζωογόνηση της δημόσιας διοίκησης δημιουργώντας μια
νέα σχέση συνεργασίας μαζί της. Δίνουν ευκαιρίες κοινωνικής ένταξης σε
ομάδες πληθυσμού που αντιμετωπίζουν, σήμερα πιο έντονα από ποτέ, τον
κοινωνικό αποκλεισμό, νέοι, ηλικιωμένοι, ευπαθείς ομάδες, τόσο ως μέλη
των συνεταιρισμών, όσο και ως χρήστες των υπηρεσιών τους, μπορούν να
ωφεληθούν, ενώ αντιμετωπίζουν με αξιοπρέπεια την έκρηξη της ανεργίας που
έχει παρατηρηθεί τα τελευταία χρόνια.

Τα ΜΝΗΜΟΝΙΑ μπορούμε να τα…καταργήσουμε;

0

Του Καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου
     Καλεσμένος στην εκπομπή «Καλημέρα» του Γιώργου Αυτιά και
της Μάγδας Τσέγκου στον ΣΚΑΙ σήμερα Κυριακή των Θεοφανείων «παρέα» στο
τηλεοπτικό πάνελ με τους βουλευτές (σε αλφαβητική σειρά) κκ Ραχήλ Μακρή
(ΑΝ.ΕΛ), Ντινόπουλο (Ν.Δ.), Στρατούλη(ΣΥΡΙΖΑ) και Χαλβατζή (ΚΚΕ)…
      Γνωστή η θεματολογία με Λίστα
Lagarde, με τους δεινοπαθούντες Έλληνες, με ανεργία

και ανέχεια, με διογκούμενη
καταστροφή Μικρό-Μεσαίων Επιχειρήσεων και όχι μόνο…

     «Ξορκίζουμε τρόικα και μνημόνια», είπα «αλλά
η εικόνα παραμένει  σταθερά δραματική
καθώς σε κάθε 3ο μαγαζί υπάρχουν οι πινακίδες ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ ή
ΠΩΛΕΙΤΑΙ, σε κάθε 4ο υπάρχει προτεταμένο ένα χέρι εκλιπαρώντας για
μια «βοήθεια» και σε κάθε 5ο το χάρτινο κιβώτιο, η κουβέρτα το
μαξιλάρι ενός αστέγου!..»
       Η επόμενη Κυβέρνηση της Ελλάδας,
είπε ο κ Στρατούλης, θα είναι αριστερή και θα έχει για κύριο κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ
και έθεσα την απλή ερώτηση:
      Όποια και αν έχουμε ως Κυβέρνηση ΤΑ
ΜΝΗΜΟΝΙΑ μπορούμε να τα καταργήσουμε;
      ΝΑΙ, ΝΑΙ, ΝΑΙ απήντησαν ομόφωνα η κυρία
Μακρή και οι κκ Στρατούλης και Χαλβατζής!…
        Έμεινε ΑΦΩΝΟΣ ο πάντοτε
λαλίστατος και χειμαρρώδης Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ Ντινόπουλος… Θα πει
κάποιος εύλογα ο εκπρόσωπος της 3Κομματικής Συγκυβέρνησης (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ)
έμεινε…άφωνος για να μην θυμηθούμε τι έλεγε ο Αρχηγός του κ Σαμαράς για ΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ…
       Ο κ Σαμαράς ΚΑΤΗΡΓΗΣΕ τους 2
άνδρες που μας έφεραν τα ΜΝΗΜΟΝΙΑ…Τον συμφοιτητή του από το Amherst College κ
Παπανδρέου και τον συνάδελφό του Οικονομολόγο κ Παπακωνσταντίνου!
       Θα κλείσω προτρέποντας ΟΛΑ τα
Κόμματα της Αντιπολίτευσης να ξεκινήσουν ΑΝΕΝΔΟΤΟ
για να γίνουν εκλογές και φυσικά να
ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ τα ΜΝΗΜΟΝΙΑ
που μαραζώνουν την Οικονομία, βυθίζουν το Λαό στην
φτώχεια, την απελπισία και τις αυτοκτονίες, και διαλύουν τον ιστορικό κοινωνικό
ιστό της Πατρίδας μας μηδενίζοντας την κοινωνική Αλληλεγγύη!
      ΕΚΛΟΓΕΣ δεν ζητούσε ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ο
κ Σαμαράς ενώ ήταν σταθερό μέλος της πρώτης 3Κομματικής Συγκυβέρνησης (ΠΑΣΟΚ,
ΝΔ, ΛΑΟΣ) και πέτυχε στην ΔΕΥΤΕΡΗ εκλογική αναμέτρηση να πάρει το «μπόνους» των
50 εδρών και να σχηματίσει την 2η 3Κομματική Συγκυβέρνηση;
      ΕΚΛΟΓΕΣ να ζητάμε ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ του
2013 ΟΛΟΙ οι Έλληνες, οι Ελληνίδες και τα παιδιά μας εντός και εκτός Βουλής ελπίζοντας
ότι όποιο νέο σχήμα ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ και εάν προκύψει θα τα ΚΑΤΑΡΓΗΣΕΙ τα
ΜΝΗΜΟΝΙΑ!!!
      Ξαφνιάστηκα, ομολογώ, σήμερα
Θεοφάνεια του 2013 καθώς εκπρόσωποι 3 Κομμάτων της Βουλής είπαν ΝΑΙ, μπορούμε να καταργήσουμε τα ΜΝΗΜΟΝΙΑ!
      Μη μου πει κάποιος, «έ τα ίδια
δεν μας έλεγε και ο κ Σαμαράς αλλά τι έκανε πέρα από το να γίνει Πρωθυπουργός;»
     Επιμένουμε
για ΕΚΛΟΓΕΣ από σήμερα χρονιάρα μέρα και κάθε μέρα!…

Το στοίχημα για το 2013 – ΣΤΕΛΙΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΥ

0
ΣΤΕΛΙΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΥ*
Εδώ και μήνες δεκάδες
σωματεία, χιλιάδες Καρδιτσιώτες είναι σε αναβρασμό. Αγρότες, εργαζόμενοι στους
ΟΤΑ, ΑμΕΑ, τρίτεκνοι, γιατροί, νοσηλευτές, εκπαιδευτικοί, άνεργοι, μικρομεσαίοι
ελεύθεροι επαγγελματίες, ιδιωτικοί υπάλληλοι, σπουδαστές και φοιτητές ορθώνουν
ανάστημα. Δεν πρόκειται για «συμφέροντα» συντεχνιών αλλά για ανθρώπινα
δικαιώματα. Χάνουν τα στοιχειώδη: το ψωμί,

τη δουλειά. Πολλοί από αυτούς παλεύουν
για την αξιοπρέπειά τους και θα γίνουν περισσότεροι. Η αγωνία και η οργή τους,
εδώ στην Καρδίτσα και σε όλη την Ελλάδα είναι απότοκο της μνημονιακής
πολιτικής. Αρκεί όμως η αγωνία; Αρκεί η οργή; Σαφέστατα όχι!

Αυτοί που μας
κυβερνούν (Έλληνες και ευρωπαίοι) κι αυτοί που τους στηρίζουν (επιχειρηματίες,
ιδιοκτήτες ΜΜΕ κτλ.) ζουν στη δική τους γυάλα, αυτή της πολυτέλειας και της
άνεσης. Δεν χρειάζεται καν να επιχειρηματολογήσω για το πόσο ανάλγητοι είναι
ενώ υπηρετούν φανατικά και πιστά τον ακραίο νεοφιλελεύθερο καπιταλισμό, με την
πολιτική και οικονομική ηγεμονία της Γερμανίας. Και δεν υπάρχει καμία
πιθανότητα να σταματήσουν αν δεν τους ανατρέψουμε. Ποιοι όμως; Και πως;
Οι συνδικαλιστικές ηγεσίες, στην καλύτερη
δεν εμπνέουν και στην χειρότερη προκαλούν οργή στους εργαζόμενους. Είτε γιατί
είναι κυβερνητικές είτε γιατί έχουν αλλοτριωθεί από τα τόσα χρόνια συναλλαγών
και διαπλοκής με την εξουσία. Παράλληλα, ένα κομμάτι της αριστεράς βρίσκεται
εγκλωβισμένο στην κομματική περιχαράκωση ενώ το μεγάλο πλέον τμήμα της
ριζοσπαστικής και ανανεωτικής αριστεράς ανασυντάσσεται αργά αλλά σταθερά.
Εκείνο που απαιτείται για να μετατραπεί
αυτό το εκρηκτικό μίγμα της κοινωνικής απόγνωσης και οργής σε αποτελεσματική δύναμη
δημιουργικής ανατροπής των μνημονιακών πολιτικών και κυβερνήσεων είναι η αλληλεγγύη
μεταξύ αυτών των κοινωνικών ομάδων (του 99% δηλαδή της κοινωνίας) που
πλήττονται και ο συντονισμός της δράσης τους σε μεγάλους ενωτικούς αγώνες,
ξεπερνώντας διαπροσωπικές και κομματικές προκαταλήψεις.
Ακριβώς σε αυτά τα πλαίσια, τα πλαίσια
της δημιουργικής ανατροπής, θα ήταν χρήσιμη έως και απαραίτητη η συγκρότηση
ενός προοδευτικού ριζοσπαστικού δικτύου αλληλεγγύης και δράσης όλων των
κοινωνικών ομάδων και των συλλογικοτήτων αλληλεγγύης στο νομό μας που
αγωνίζονται έμμεσα ή άμεσα κατά των μνημονίων. Ενός δικτύου αγώνα που θα
συμβάλλει στην οργάνωση της αντίστασης, της αλληλοϋποστήριξης και της
αγωνιστικής δράσης σε τοπικό επίπεδο.
Η συγκρότηση ενός τέτοιου δικτύου στην
Καρδίτσα- και τέτοιων δικτύων πανελλαδικά – θα διαμορφώσει όρους
ριζοσπαστικοποίησης της κοινωνίας, θα φέρει μερική ανάκαμψη της διαλυμένης
κοινωνικής συνοχής, θα ενισχύσει την τραυματισμένη αυτοπεποίθηση των πληττόμενων,
θα φέρει νίκες στον καθημαγμένο λαό. Κυρίως όμως θα διαμορφώσει την απαιτούμενη
κοινωνική συνείδηση που χρειάζεται για την υπέρβαση παλιών λανθασμένων
αντιλήψεων (ρουσφέτια, αναξιοκρατία, «μίζες», «λάδωμα», ωχαδερφισμός κτλ) και
την ανατροπή αυτού του πολιτικού συστήματος της διαφθοράς. Θα είναι έτσι δυνατό
να διαμορφωθεί μια κοινωνία ενεργών πολιτών, με δικαιοσύνη, με κράτος πρόνοιας,
μιας κοινωνίας μετασχηματιζόμενης σε σοσιαλιστική με ελευθερία και δημοκρατία. Στο
χέρι μας είναι, λοιπόν, το 2013 να μείνει στην ιστορία. Ως έτος αλληλεγγύης και
δημιουργικής ανατροπής σε Ελλάδα και Ευρώπη. Κι αυτό είναι το στοίχημα που
πρέπει, ως βασική προϋπόθεση για την ζωή μας πλέον, να βάλουμε και να
κερδίσουμε.
Μέλος Κεντρικής Επιτροπής ΣΥΡΙΖΑΣ ΕΚΜ, γραμματέας ΝΕ
ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ
28/12/2012

Ξανά προβλήματα με πλημμύρες έξω από τον ταμιευτήρα της Κάρλας

0
Το νερό είναι ένα από τα σημαντικότερα αγαθά που η παγκόσμια κοινότητα προσπαθεί να το προστατεύσει ποιοτικά και ποσοτικά. Στη περιοχή μας όμως έχουμε το παράδοξο γεγονός να μην μας φθάνει το καλοκαίρι ενώ το χειμώνα να μην ξέρουμε τι να το κάνουμε.
Μετά από την πρόσφατη πλημμύρα στη περιοχή του Καλαμακίου, αντιπροσωπεία των Οικολόγων Πράσινων Λάρισας αποτελούμενη από τον Οργανωτικό υπεύθυνο Τηλέμαχο Σπασίδη και τον Συντονιστή της ΠΚ Λάρισας Κώστα Κούτσικο επισκέφθηκαν την ευρύτερη

περιοχή. Κατά την επίσκεψη
διαπιστώθηκε ότι, για άλλη μια ακόμη φορά, έχουν πλημμυρίσει χιλιάδες
στρέμματα στη περιοχή του Καλαμακίου. Στη γέφυρα κοντά στο Καλαμάκι,
όπου την προηγούμενη χρονιά είχε κατασκευασθεί οχετός για να περνούν τα
νερά του Καλαμακίου κάτω από την Σ3, διαπιστώθηκε ότι το ανάχωμα λόγω μη
καλής συμπίεσης του εδάφους είχε σπάσει με αποτέλεσμα να πλημμυρίσουν
τα χωράφια κάτω από το Καλαμάκι. Ο αγρότες της περιοχής για ακόμη μια
χρόνια θα έχουν προβλήματα στην καλλιέργεια των χωραφιών τους λόγω των
πλημμυρών από κατασκευαστικά προβλήματα καθώς και από την μη ολοκλήρωση
του έργου της Κάρλας.

Από
την επίσκεψη στη περιοχή προκύπτουν ερωτήματα για την ποιότητα
κατασκευής των έργων, καθώς και για την δυνατότητα σωστής λειτουργίας
του έργου για την έγκαιρη απομάκρυνση ή ταμίευση του νερού.
Από τα προηγούμενα βλέπουμε ότι ένα έργο για το οποίο ο ελληνικός λαός έδωσε εκατομμύρια αντί να λύσει προβλήματα μέχρι τώρα δημιουργεί προβλήματα. Αντί να γεμίζει νερό ο ταμιευτήρας πλημμυρίζουν οι γύρω περιοχές. Το νερό έρχεται μέχρι τώρα με πολλαπλές αντλήσεις χωρίς να γεμίζει ο ταμιευτήρας. Σημαντικές ποσότητες του νερού φεύγουν προς τον Παγασητικό κόλπο.
Οι Οικολόγοι Πράσινοι πιστεύουν ότι η Περιοχή της Λάρισας υφίσταται σήμερα τις συνέπειες μιας μακροχρόνιας λανθασμένης και εχθρικής προς το περιβάλλον πολιτικής και η διαχείριση των νερών θα πρέπει να γίνεται κάτω από ένα ενιαίο φορέα διαχείρισης με την αρχή της βιώσιμης διαχείρισης. Η πλήρης ανάκαμψη του υδατικού δυναμικού προϋποθέτει συνδυασμό μέτρων με βάση τις αρχές της αειφορίας και της προστασίας του περιβάλλοντος καθώς και ισχυρή πολιτική βούληση.
Για την αντιμετώπιση των άμεσων προβλημάτων θα πρέπει να αναλάβει ένας φορέας τον συντονισμό των αρμοδίων φορέων κατασκευής των έργων, των φορέων για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που δημιουργούνται στους οικισμούς και τις αγροτικές εκτάσεις καθώς και των φορέων αντιμετώπισης των προβλημάτων που δημιουργούνται στο φυσικό περιβάλλον. Σε επόμενο στάδιο, το οποίο πρέπει να είναι σε σύντομο χρονικό διάστημα, θα πρέπει να δημιουργηθεί φορέας διαχείρισης των υδάτων της λεκάνης απορροής της Κάρλας όπου θα συμμετέχουν όλοι οι χρήστες του νερού και οι φορείς κατασκευής και λειτουργίας του έργου. Ο φορέας διαχείρισης των υδάτων της Κάρλας θα είναι ένα πιλοτικό πρόγραμμα για τον φορέα διαχείρισης των υδάτων της Λεκάνης απορροής του Πηνειού που υπάρχει ανάγκη να γίνει στο μέλλον.
Για την ΠΚ Λάρισας
Ο Συντονιστής
Κούτσικος Κωνσταντίνος