Τις
θέσεις της «Θεσσαλίας της Αλληλεγγύης και της Οικολογίας» σχετικά με το Σχέδιο
Περιφερειακής Ανάπτυξης Θεσσαλίας για την επόμενη Προγραμματική Περίοδο
(2014-2020) παρουσίασε στο σημερινό (σ.σ. χθεσινό) Περιφερειακό Συμβούλιο ο
επικεφαλής της παράταξης, Κώστας Πουλάκης.
Όπως σημείωσε ο κ. Πουλάκης, η «Θεσσαλία της
Αλληλεγγύης και της Οικολογίας», έχει επανειλημμένα καταθέσει την αναπτυξιακή
της πρόταση και είχε τονίσει «την
κρισιμότητα της ύπαρξης ενός συνολικού αναπτυξιακού σχεδιασμού, ο οποίος ωστόσο
δεν θα γινόταν με τη λογική του “αυτόματου πιλότου” και εντός του
γραφειοκρατικού και τεχνοκρατικού “σωλήνα”, αλλά θα γινόταν κτήμα σε ευρύτατη
κλίμακα του συνόλου της τοπικής
κοινωνίας».
O κ. Πουλάκης
άσκησε δριμεία κριτική στο Σχέδιο που παρουσιάστηκε από τον περιφερειάρχη, αναφέροντας
ότι πρόκειται για «ένα σχέδιο το οποίο
αποτελεί copy/paste όλων των παλιών προγραμμάτων. Ένα πρόγραμμα που
αποφεύγει συστηματικά να θίξει καίρια ζητήματα, να αναζητήσει τις πραγματικές
εξηγήσεις και αιτίες των φαινομένων, να προτείνει καινοτόμες, ρεαλιστικές και
πραγματικές απαντήσεις».
Στηλιτεύοντας μάλιστα ο κ. Πουλάκης το γεγονός ότι «οι κατ’ αρχήν θετικοί στόχοι της Στρατηγικής
“Ευρώπη 2020”
και της Πολιτικής Συνοχής της Ε.Ε. […] στην πραγματικότητα αναιρούνται
αυτομάτως από το γεγονός ότι τα αναπτυξιακά προγράμματα που καλούνται οι
Περιφέρειες να εκπονήσουν δεσμεύονται ρητά από τα Μνημόνια Οικονομικής
Πολιτικής και το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα», τα μέτρα των οποίων όμως «αποτελούν την πρωταρχική αιτία αύξησης της
ύφεσης, της φτώχειας και της ανεργίας στη χώρα μας», με αποτέλεσμα «η επιτυχία του συγκεκριμένου προγράμματος καθίσταται
εξαιρετικά αμφίβολη».
Στη βάση αυτή, ο επικεφαλής της «Θεσσαλίας της
Αλληλεγγύης και της Οικολογίας», Κ. Πουλάκης, στράφηκε και κατά του ίδιου του
κ. Περιφερειάρχη, αναφέροντας : «Δεν θα
έπρεπε λοιπόν, το σχέδιο, αλλά και εσείς προσωπικά κ. Περιφερειάρχη, να
ξεκαθαρίσετε τη στάση σας έναντι και της κεντρικά ακολουθούμενης κυβερνητικής
πολιτικής; Δεν θα έπρεπε να λαμβάνει το σχέδιο που μας παρουσιάσατε υπόψη του
το γεγονός ότι – εάν ισχύσουν τα μνημόνια που τίθενται ως προϋποθέσεις – δεν θα
υπάρχει ούτε το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, του οποίου περικόπτονται πάλι μεθαύριο
κι άλλοι πόροι, ούτε τα ερευνητικά κέντρα και ινστιτούτα, ούτε οι οδικοί και
σιδηροδρομικοί άξονες, ούτε τα λιμάνια, ούτε τα αεροδρόμια, ούτε τα νοσοκομεία,
ούτε τίποτα; Πού θα στηρίξετε λοιπόν το αναπτυξιακό σας σχέδιο;».
Κλείνοντας, ο κ. Πουλάκης σημείωσε ότι η
αναπτυξιακή πρόταση της παράταξής του «συνδέεται
και με τις κεντρικές αυτή τη στιγμή πολιτικές επιλογές, με την πάλη ενάντια στο
ξεπούλημα των κοινωνικών αγαθών και των δημόσιων υποδομών, με την διεκδίκηση
μιας εναλλακτικής εξόδου από την κρίση», ενώ ανέφερε ότι «ενόψει της διαδικασίας κατάρτισης των
σχεδίων για τη νέα προγραμματική περίοδο, αντιμετωπίζουμε μία μεγάλη απειλή και
μία μεγάλη ευκαιρία. Η απειλή είναι να εγκλωβιστούμε στην κοντόφθαλμη και
τελείως διεκπεραιωτική λογική των προηγούμενων Κοινοτικών Πλαισίων και τελικά
να αποτύχουμε οικτρά, γεγονός που θα έχει πολλαπλάσια σε σχέση με το παρελθόν
βαρύτητα, αν λάβουμε υπόψη την ασφυκτική οικονομική και κοινωνική κατάσταση. Η
ευκαιρία είναι να καταφέρουμε να σχεδιάσουμε και να υλοποιήσουμε ένα
αναπτυξιακό πρόγραμμα συνεκτικό, στοχευμένο, ρεαλιστικό, αποτελεσματικό, που θα
καταφέρει να ανοίξει διέξοδο μέσα στην τρέχουσα συγκυρία. Κάτι τέτοιο ωστόσο
απαιτεί από την πλευρά σας την πολιτική βούληση για δύο πράγματα : Πρώτον, να
έρθετε σε ρήξη με την κυρίαρχη αυτή τη στιγμή κυβερνητική πολιτική, των
ιδιωτικοποιήσεων, της λιτότητας, των καταργήσεων φορέων, των μνημονίων. Και
δεύτερον, να θέσετε ως πυξίδα όλων των επιμέρους αναπτυξιακών σας πρωτοβουλιών
το να είναι στο επίκεντρο ο άνθρωπος και οι πραγματικές του ανάγκες. Δυστυχώς,
ο τρόπος που επιλέξατε να χειριστείτε τη διαδιακασία της κατάρτισης του σχεδίου
της νέας προγραμματικής περιόδου αποδεικνύει ότι δεν διαθέτετε την πολιτική
αυτή βούληση».
Λάρισα, 22/10/2012
ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ
«ΘΕΣΣΑΛΙΑ της ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ και της ΟΙΚΟΛΟΓΙΑΣ»
ΣΤΟ Π.Σ. ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟ (2014-2020)
κ. Πρόεδρε,
κ. Περιφερειάρχη,
κ.κ. Αντιπεριφερειάρχες,
κ.κ. Συνάδελφοι,
Α. Κριτική της διαδικασίας. Επαναφορά
προηγούμενων επισημάνσεων.
Η νέα
φάση του αναπτυξιακού σχεδιασμού αποτελεί – ιδίως για την Ελλάδα – θέμα
εξαιρετικά κρίσιμο, αφού η επιτυχία ή η αποτυχία του θα επηρεάσει σημαντικά τις
δυνατότητες εξόδου από την πρωτίστως κοινωνική και ανθρωπιστική κρίση και τις
ελπίδες οικονομικής ανάκαμψης.
Από την
πλευρά μας, ως «Θεσσαλία της Αλληλεγγύης και της Οικολογίας», είχαμε και σε
προηγούμενες τοποθετήσεις μας, είτε για τη νέα προγραμματική περίοδο 2014-2020
είτε για το προσφάτως καταρτισθέν επιχειρησιακό πρόγραμμα της Περιφέρειας
Θεσσαλίας 2012-2014, τονίσει την κρισιμότητα της ύπαρξης ενός συνολικού
αναπτυξιακού σχεδιασμού, ο οποίος ωστόσο δεν θα γινόταν με τη λογική του
«αυτόματου πιλότου» και εντός του γραφειοκρατικού και τεχνοκρατικού «σωλήνα»,
αλλά θα γινόταν κτήμα σε ευρύτατη κλίμακα του συνόλου της τοπικής κοινωνίας.
Είχαμε τονίσει ότι στη νέα προγραμματική περίοδο, είναι απαραίτητο να σπάσει η
κατεστημένη μορφή διαχείρισης που χαρακτηρίζεται από περιορισμένη και σε μεγάλο
βαθμό προσχηματική διαβούλευση και συμμετοχή, αφού οι πιεστικές κοινωνικές
ανάγκες, όπως και οι στόχοι και προτεραιότητες του νέου χρηματοδοτικού
εργαλείου δεν μπορούν να υπηρετηθούν από τις δυνάμεις εκείνες που έστησαν το
πάρτυ της διαπλοκής τις προηγούμενες δεκαετίες.
Επίσης,
έχουμε επανειλημμένα επισημάνει σε προηγούμενες τοποθετήσεις μας, ότι για να
έχει αποτελέσματα ένας τέτοιος σχεδιασμός – ο οποίος μάλιστα γίνεται κάτω από
τις πιο δύσκολες συνθήκες για τους πολίτες αυτής της χώρας – θα πρέπει να είναι
ρεαλιστικός, να παίρνει υπόψη του τα λάθη του παρελθόντος για να μην τα
επαναλάβει και κυρίως ο προσανατολισμός του να έχει στο επίκεντρό του την
ανάπτυξη και την κοινωνική προστασία.
Με αυτό
το σκεπτικό προσήλθαμε και λίγες μόνο εβδομάδες πριν, στη συζήτηση για το
Επιχειρησιακό της Περιφέρειας Θεσσαλίας, καταθέτοντας συγκεκριμένες προτάσεις
και εστιάζοντας ιδιαίτερα στην ανάγκη ένταξης και ιεράρχησης κατά προτεραιότητα
των δράσεων κοινωνικής αλληλεγγύης. Στόχος μας ήταν να συμβάλλουμε δημιουργικά
σε ένα καλύτερο αποτέλεσμα. Ασφαλώς, ούτε τότε ούτε και τώρα τις πήρατε υπόψη.
Αντ’ αυτού, έρχεται σήμερα προς ενημέρωση του Περιφερειακού Συμβουλίου (γιατί
όχι προς συζήτηση/διαβούλευση, αφού ο νόμος δεν απαγορεύει την παραπάνω
διαλογική συζήτηση;) ένα σχέδιο το οποίο αποτελεί – συγνώμη για την αργκώ – copy/paste όλων των
παλιών προγραμμάτων. Ένα πρόγραμμα που αποφεύγει συστηματικά να θίξει καίρια
ζητήματα, να αναζητήσει τις πραγματικές εξηγήσεις και αιτίες των φαινομένων, να
προτείνει καινοτόμες, ρεαλιστικές και πραγματικές απαντήσεις.
Και για
να γίνω πιο συγκεκριμένος με ένα παράδειγμα :
Στο σημείο ΙΙ.
ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ ΣΤΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗ
ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΗ ΤΡΕΧΟΥΣΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟ γίνεται μία αποτίμηση έξι (6) βασικών παρεμβάσεων της
Περιφέρειας Θεσσαλίας κατά την περίοδο από το 2000 μέχρι σήμερα έχοντας υπόψη
τα δύο τελευταία Κοινοτικά Πλαίσια. Στην
ανάλυση που κάνετε εκείνο που εύκολα παρατηρεί κάποιος είναι η λανθασμένη
αντίληψη της απορροφητικότητας χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η αποτελεσματικότητα
των πόρων στην οικονομία και στην ανάπτυξη.
Για παράδειγμα στην παρέμβαση 6. ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΝΤΑΞΗΣ ΚΑΙ
ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ, που είναι η πλέον επίκαιρη σήμερα, γίνεται
αναφορά στα Ολοκληρωμένα Προγράμματα Αστικής Ανάπτυξης Υποβαθμισμένων Περιοχών Αστικών Κέντρων, τις Τοπικές
Πρωτοβουλίες Απασχόλησης και τα Ολοκληρωμένα Προγράμματα του Αγροτικού Χώρου. Για τα παραπάνω προγράμματα γίνεται
αναφορά σε περίπου 5000 ωφελούμενους, γενικά και αόριστα, χωρίς προσδιορισμό
του είδους της παρέμβασης (επιμόρφωση ή επιδότηση θέσης εργασίας;), χωρίς
καθόλου αναφορά για το πόσες θέσεις εργασίας δημιουργήθηκαν από τα προγράμματα
αυτά μέσω των ΝΘΕ (νέων θέσεων εργασίας) και ΝΕΕ (νέων ελεύθερων
επαγγελματιών). Επίσης δεν γίνεται καθόλου αναφορά στα δεκάδες εκατομμύρια που
δαπανήθηκαν για τα προγράμματα αυτά, γιατί το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων
πήγε κυρίως σε λειτουργικά κόστη και σε υποδομές και ο τίτλος «καταπολέμηση της
φτώχειας» ήταν μόνο για τους μη μυημένους.
Σαν να
μην έφταναν αυτά από την προηγούμενη προγραμματική περίοδο 2000-2006 έρχεστε
τώρα με ένα νέο πρόγραμμα για την καταπολέμηση της φτώχειας, με άλλο τίτλο – ως
είθισται στην Ελλάδα – το ονομάζετε ΤΟΠ-ΕΚΟ για τις ευπαθείς Ομάδες και ΤΟΠΣΑ
για τον γενικό πληθυσμό, προβλέπετε τη δαπάνη 8,5 εκατομμυρίων στην Περιφέρεια
Θεσσαλίας, ενώ τελικά το μεγαλύτερο ποσοστό θα πηγαίνει στη διαχείριση του
προγράμματος και έναν μικρό ποσοστό στους ανέργους.
Με αυτό
το παράδειγμα – δεν είναι το μόνο, αλλά είναι το κοινωνικά πιο πιεστικό και πιο
χαρακτηριστικό αυτή τη στιγμή – φαίνεται ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβάνεται η
κυβέρνηση και δυστυχώς και η αιρετή Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση την αξιοποίηση
των πόρων που έχει στην διάθεσή της.
Β. Οι «αιρεσιμότητες» του προγράμματος.
Η σιωπή του σχεδίου για τις κεντρικές κυβερνητικές επιλογές (ιδιωτικοποιήσεις
κ.λπ.)
Και
επιτρέψτε μου να έρθω σε κάτι που θεωρώ εξίσου σημαντικό και δεν έχει να κάνει
με δηλώσεις εντυπωσιασμού.
Τόσους μήνες,
κ. Περιφερειάρχη, σας παρακολουθούμε μαζί με όλους τους Θεσσαλούς πολίτες να
παραχωρείτε συνεντεύξεις στα τοπικά ΜΜΕ, στις οποίες πραγματικά αποκομίζει την
εντύπωση ότι στους δρόμους της Θεσσαλίας παρελαύνουν εκατομμύρια ευρώ. Μιλάτε
όπου σταθείτε κι όπου βρεθείτε για την ανάπτυξη. Ωστόσο, και το ξέρετε καλά και
εσείς και το Υπουργείο Ανάπτυξης, το νέο πρόγραμμα της περιόδου 2014-2020
περιλαμβάνει μία σειρά από προϋποθέσεις, για τις οποίες το σχέδιο που μας
παρουσιάσατε κυριολεκτικά «δεν βγάζει άχνα».
Όπως
αναφέρεται ακροθιγώς και από σχετική εγκύκλιο της Ειδικής Γραμματείας ΕΣΠΑ του
ΥΠΑΑΝ, οι κατ’ αρχήν θετικοί στόχοι της Στρατηγικής «Ευρώπη 2020» και της
Πολιτικής Συνοχής της Ε.Ε., για την καταπολέμηση της φτώχειας και του
κοινωνικού αποκλεισμού, τη μείωση της ανεργίας, την αύξηση των ποσοστών
ολοκλήρωσης της σχολικής και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, την άρση των
ενδοευρωπαϊκών και ενδοπεριφερειακών ανισοτήτων κ.λπ., στην πραγματικότητα
αναιρούνται αυτομάτως από το γεγονός ότι τα αναπτυξιακά προγράμματα που
καλούνται οι Περιφέρειες να εκπονήσουν δεσμεύονται ρητά από τα Μνημόνια
Οικονομικής Πολιτικής και το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα.
Όμως, κ.
Περιφερειάρχη, όπως πιστεύουμε γνωρίζετε, τα μέτρα των Μνημονίων και του
Μεσοπροθέσμου – πολλά από τα οποία ψηφίζονται μεθαύριο και συνιστούν έναν
ολετήρα του δημόσιου πλούτου και των κοινωνικών αγαθών – αποτελούν την
πρωταρχική αιτία αύξησης της ύφεσης, της φτώχειας και της ανεργίας στη χώρα
μας.
Με
δεδομένο, λοιπόν, ότι οι προϋποθέσεις που τίθενται αφορούν αφ’ ενός μεν στην
συνέχιση του διαλυτικού για ολόκληρη την Ευρώπη Συμφώνου Σταθερότητας, αφ’
ετέρου στην τιμωρία, με διακοπή της χρηματοδότησης, των χωρών που δεν
πετυχαίνουν τους τιθέμενους στόχους, ανεξάρτητα από τους λόγους, η επιτυχία του
συγκεκριμένου προγράμματος καθίσταται εξαιρετικά αμφίβολη.
Δεν θα
έπρεπε λοιπόν, το σχέδιο, αλλά και εσείς προσωπικά κ. Περιφερειάρχη, να
ξεκαθαρίσετε τη στάση σας έναντι και της κεντρικά ακολουθούμενης κυβερνητικής
πολιτικής; Δεν θα έπρεπε να λαμβάνει το σχέδιο που μας παρουσιάσατε υπόψη του
το γεγονός ότι – εάν ισχύσουν τα μνημόνια που τίθενται ως προϋποθέσεις – δεν θα
υπάρχει ούτε το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, του οποίου περικόπτονται πάλι μεθαύριο
κι άλλοι πόροι, ούτε τα ερευνητικά κέντρα και ινστιτούτα, ούτε οι οδικοί και
σιδηροδρομικοί άξονες, ούτε τα λιμάνια, ούτε τα αεροδρόμια, ούτε τα νοσοκομεία,
ούτε τίποτα; Πού θα στηρίξετε λοιπόν το αναπτυξιακό σας σχέδιο;
Γ. Οι δικές μας προτάσεις
Η δική
μας αναπτυξιακή οπτική συνδέεται και με τις κεντρικές αυτή τη στιγμή πολιτικές
επιλογές, με την πάλη ενάντια στο ξεπούλημα των κοινωνικών αγαθών και των
δημόσιων υποδομών, με την διεκδίκηση μιας εναλλακτικής εξόδου από την κρίση.
Ως προς
τους τιθέμενους στόχους, θεωρούμε ότι η έμφαση πρέπει να δοθεί στην ενίσχυση
του κοινωνικού κράτους, στην αναγνώριση του πρωτεύοντα ρόλου της εργασίας και
των συνεργατικών και συνεταιριστικών δομών στην οικονομική ανάπτυξη, στον
περιφερειακό σχεδιασμό σε κρίσιμους τομείς (ύδατα, ενέργεια, απορρίμματα,
ανακύκλωση και επανάχρηση κ.λπ.), στο δημόσιο πρόγραμμα επενδύσεων σε νέες
μορφές υποδομών με οικολογικό και κοινωνικό χαρακτήρα (π.χ. δίκτυο σταθερής
τροχιάς) και στο συνδυασμό του ανασχεδιασμού της δημόσιας διοίκησης με θεσμικό
εκσυγχρονισμό στην κατεύθυνση της εμβάθυνσης της δημοκρατίας και της συλλογικής
διαχείρισης. Το νέο πρόγραμμα δεν πρέπει να υπηρετήσει και πάλι τα γνωστά
συμφέροντα, με κενές ρητορείες όπως αυτή του Αχελώου, αλλά να προχωρήσει στην
ενίσχυση των δημόσιων υποδομών παιδείας, έρευνας και υγείας, επενδύοντας στον
άνθρωπο.
Έχουμε
καταθέσει αναλυτικά την πρότασή μας για την πρόταξη των στόχων της αλληλεγγύης
και της κοινωνικής συνοχής, για την άρση των συνεπειών της τρέχουσας κρίσης,
για την ανακούφιση των πιο βάναυσα πληττόμενων κοινωνικών ομάδων. Έχουμε
καταθέσει αναλυτικά την πρότασή μας για μία εναλλακτική αναπτυξιακή στόχευση, η
οποία θα στηρίζεται στο τρίπτυχο της κοινωνικής δικαιοσύνης, της αειφορίας και της
άρσης των ενδοπεριφερειακών και των διαπεριφερειακών ανισοτήτων. Έχουμε
καταθέσει ανοιχτά την πρόθεσή μας να προχωρήσουμε σε ανοιχτές διαδικασίες
διαλόγου, σε μία σε βάθος συνεργασία και σε μια ειλικρινή συνάντηση με όλους
τους φορείς, συλλογικότητες και κινήματα της περιοχής μας και με όλους τους
πολίτες που πλήττονται σήμερα, που αγωνιούν για το αύριο και ελπίζουν σε ένα
καλύτερο μέλλον, με στόχο την εμβάθυνση και εξειδίκευση του περιφερειακού
αναπτυξιακού μας προγράμματος.
Κλείνοντας,
θα ήθελα να επισημάνω – για να χρησιμοποιήσω και τους συνήθεις όρους των
επιχειρησιακών σχεδίων – ότι αυτή τη στιγμή, ενόψει της διαδικασίας κατάρτισης
των σχεδίων για τη νέα προγραμματική περίοδο, αντιμετωπίζουμε μία μεγάλη απειλή
και μία μεγάλη ευκαιρία. Η απειλή είναι να εγκλωβιστούμε στην κοντόφθαλμη και
τελείως διεκπεραιωτική λογική των προηγούμενων Κοινοτικών Πλαισίων και τελικά
να αποτύχουμε οικτρά, γεγονός που θα έχει πολλαπλάσια σε σχέση με το παρελθόν
βαρύτητα, αν λάβουμε υπόψη την ασφυκτική οικονομική και κοινωνική κατάσταση. Η
ευκαιρία είναι να καταφέρουμε να σχεδιάσουμε και να υλοποιήσουμε ένα
αναπτυξιακό πρόγραμμα συνεκτικό, στοχευμένο, ρεαλιστικό, αποτελεσματικό, που θα
καταφέρει να ανοίξει διέξοδο μέσα στην τρέχουσα συγκυρία. Κάτι τέτοιο ωστόσο
απαιτεί από την πλευρά σας την πολιτική βούληση για δύο πράγματα : Πρώτον, να
έρθετε σε ρήξη με την κυρίαρχη αυτή τη στιγμή κυβερνητική πολιτική, των
ιδιωτικοποιήσεων, της λιτότητας, των καταργήσεων φορέων, των μνημονίων. Και
δεύτερον, να θέσετε ως πυξίδα όλων των επιμέρους αναπτυξιακών σας πρωτοβουλιών
το να είναι στο επίκεντρο ο άνθρωπος και οι πραγματικές του ανάγκες. Δυστυχώς,
ο τρόπος που επιλέξατε να χειριστείτε τη διαδιακασία της κατάρτισης του σχεδίου
της νέας προγραμματικής περιόδου αποδεικνύει ότι δεν διαθέτετε την πολιτική
αυτή βούληση.
