Εξέγερση της Δημοκρατίας…


Του Σταύρου Βιτάλη, Προέδρου του Πατριωτικού Μετώπου.
Ένας αδυσώπητος, «άγνωστος πόλεμος», βρίσκεται σε εξέλιξη, εδώ και αρκετά χρόνια στις ΗΠΑ. Ένας πόλεμος μεταξύ του Λαού της χώρας αυτής και των μυστικών αλλά και ένστολών της υπηρεσιών, τάξης και ασφάλειας.
Τα «νέα» γι’ αυτόν τον πόλεμο, δεν φτάνουν ποτέ στο ευρύ κοινό, ούτε στο βορειοαμερικάνικο ούτε στο διεθνές. Δεδομένου ότι τα ΜΜΕ της χώρας αυτής – όπως και τα δικά μας φυσικά – δεν αναφέρονται ποτέ σε αυτόν. Έτσι, ένοπλες σε μερικές περιπτώσεις συγκρούσεις, αμερικανικών πατριωτικών οργανώσεων με τις δυνάμεις ασφαλείας όπως το FBI, οι οποίες απαιτούν πια την επιστροφή και εφαρμογή των θεμελιωδών κανόνων που έθεσε το Σύνταγμα των ΗΠΑ, κατά την αμερικανική επανάσταση, (των αριστοτελικών παρεμπιπτόντως Madison και Jefferson), τρώγονται από την «μαρμάγκα» του administration 

και των Mass Media.

«Είναι σαν το ξεκίνημα, ίσως, αυτού που πραγματικά χρειαζόμαστε εδώ: μία εξέγερση της 


δημοκρατίας. Η δημοκρατία έχει σχεδόν ξεκοιλιαστεί», λέει σχολιάζοντας την κατάσταση ο Noam Chomsky, ο γνωστός διανοητής, πρώην σιωνιστής και σήμερα μεγαλύτερος διώκτης του σιωνισμού στις ΗΠΑ, αλλά και διεθνώς.

Δανειζόμενος λοιπόν την έκφραση «εξέγερση της δημοκρατίας», του Noam Chomsky, θα έλεγε κανείς πως αυτή η πρόταση, ταιριάζει απόλυτα στη δική μας περίπτωση: Της Ελλάδας.

Όντως αυτήν την στιγμή, χρειαζόμαστε μια εξέγερση. Δημοκρατική, αποφασιστική, κάθετη απέναντι στο σύστημα που έχει καθίσει στο σβέρκο μας, τα τελευταία 40 χρόνια. Εξέγερση η οποία, δεν μπορεί να φορά τον μανδύα κάποιου «μανιφέστο», από αυτά που μας πιπιλίζουν στα αφτιά αυτιστικά και μονότονα, τόσο η παρέα των χατζηαβάτηδων του νεοφιλελευθερισμού όσο και οι διάφορες σχολές μαρξισμού, είτε πρόκειται για τη σταλινική τους μορφή, είτε για την «ροζ», αναθεωρητική τους διάσταση. Αντιθέτως, η εξέγερση αυτή, θα πρέπει να έχει τον χαρακτήρα που ήδη έχουν ήδη πάρει εξεγέρσεις σε ολάκερη την υφήλιο και συνδέονται με ένα στοιχείο το οποίο «υπερβατικώ τω τρόπω», συνδέει όλα τα Κινήματα όλων των Λαών σήμερα: Τον δημιουργικό, βαθύτατα δημοκρατικό, ιστορικό Πατριωτισμό.

Ο Πατριωτισμός λοιπόν, αυτός που σήμερα συνδέει με επαναστατική δημιουργικότητα τις Μπολιβαριανές δημοκρατίες της Λατινικής Αμερικής με την Αργεντινή, την Ισλανδία και την Ουγγαρία σε επίπεδο κρατών, αλλά και τον Καναδά, τις ΗΠΑ, την Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία, την Ισπανία, την Πορτογαλία και φυσικά την Ελλάδα, σε επίπεδο Λαών, δείχνει να είναι το θεμέλιο για τις νέες κοινωνίες οι οποίες γεννιούνται. Κάθετα μάλιστα τοποθετημένες, απέναντι στον φασισμό των πολυεθνικών και των διεθνών τοκογλύφων. Και σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις, με κοινό θεμέλιο, την τόσο παλιά όσο και καινούργια Αριστοτέλεια αρχή της «εξουσίας των νόμων και των θεσμών», που ακούει στο όνομα, Άμεση Δημοκρατία.

Φοβισμένες λοιπόν από αυτόν τον δημιουργικό-επαναστατικό Πατριωτισμό οι «δημοκρατίες της αγοράς, των πολυεθνικών και των τοκογλύφων», κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους για να τον «θάψουν» στην αφάνεια:

1.    Τον διώκουν με όλα τα εργαλεία του αστυνομικού κράτους που διαθέτουν, με συλλήψεις ακτιβιστών, τρομοκράτηση τους με ένταξη τους σε καταλόγους τρομοκρατών και φυσικά με στρατιωτικού τύπου επιχειρήσεις, σε αρκετές περιπτώσεις με πολλούς νεκρούς και από τις δύο πλευρές.

2.    Θάβουν – όπως πχ κάνουν συστηματικά με το Πατριωτικό Μέτωπο τα ΜΜΕ των μεγαλοεργολάβων και μεταπρατών της χώρας μας – οποιαδήποτε φωνή, που με συγκροτημένο και σοβαρό τρόπο, προτείνει, ριζοσπαστικές αλλά και ρεαλιστικές λύσεις για οριστική έξοδο από την αρπάγη τους.

3.    Την ίδια ώρα, έχουν αναθέσει εργολαβικά στη νεοταξίτικη, ροζ αριστερά ανά την υφήλιο, να φροντίζει για τη με κάθε μέσο και τρόπο σπίλωσή του. Με αποτέλεσμα, εν χορώ, ΝΑΤΟ, FBI, CIA, DIA κλπ… δημοκρατικές δυνάμεις, μαζί με τους Γιοσκα Φίσερ, τους Κουσνέρ, τους Οικολόγους-Πράσινους, τους κάθε λογής «αριστερούς» πολλαπλών συνιστωσών-ΜΚΟ ανά τον κόσμο, να αποκηρύσσουν-δαιμονοποιούν-στοχοποιούν συστηματικά τον Πατριωτισμό. (Κλασικό το παράδειγμα της απόρριψης μετά βδελυγμίας του… μεγάλου επαναστάτη Τσίπρα στην πρόταση Θεοδωράκη, να βάλει στο λογότυπο του κόμματός του τον τίτλο, Πατριωτικό). Και φυσικά όπως κατάφεραν σε κάποιο βαθμό και στην Πατρίδα μας, να «χαρίζουν» τον Πατριωτισμό, αυτόν που γέννησε την επανάσταση του ’21 αλλά και όλα τα κοινωνικά και εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα στους υμνητές του χασάπη της ιστορίας, Αδόλφο Χίτλερ.

4.    Στη συνέχεια, ότι δεν το καταφέρνουν αυτοί, να το αναθέτουν σε ουρές του δεκάρικου, εθελοντές υπαλλήλους αποκομιδής των σκουπιδιών τους. Θλιβερά ανθρωπάκια, που πλασάρουν στα ΜΜΕ τους και τα οποία με τη λογική του copy-paste (όπως στην περίπτωση των «κλώνων» του Πατριωτικού Μετώπου, τύπου ΠΑΠΑΜ, ΠΙΠΑΜ, ΛΕΠΑΜ κλπ), επιχειρούν να γελοιοποιήσουν, οποιαδήποτε σοβαρή προσπάθεια γίνεται για την συγκρότηση ενός ευρύχωρου, Πατριωτικού-Δημοκρατικού Κινήματος.

5.    Και τέλος, να αναθέτουν επίσης σε «επαγγελματίες επαναστάτες», άμεσα συνδεδεμένους με το National Endowment for Democracy (NED), το United States Agency for International Development (USAID) και το Open Society Foundations του γνωστού και μη εξαιρετέου George Sorros του Quantum Fund, την άγρια αστυνόμευση του ιστορικού-βαθύτατα δημοκρατικού-επαναστατικού Πατριωτισμού. Με ιστορικά μάλιστα παράδοξα που… βγάζουν μάτι. Όπως πχ το κεντρικό σύνθημα των κοινωνικών επαναστατικών κινημάτων της Λατινικής Αμερικής, που από το Patria Libre o Morir (ελεύθερη Πατρίδα ή θάνατος) μετατρέπεται σεTierra Libre o Morir (ελεύθερη γη ή θάνατος!!!). Ενώ την ίδια ώρα, ένα επίσης σύνθημα, σήμα κατατεθέν των κοινωνικών κινημάτων της America Latina, τοTodas Las Armas Al Pueblo,(όλα τα όπλα στο Λαό, δηλαδή Παλλαϊκή Άμυνα) να αντιμετωπίζεται κάτι σαν… στρατοκρατικό καρκίνωμα παθιασμένων πολεμοκάπηλων.

Ο Chomsky, αναφερόμενος στον «άγνωστο αυτόν πόλεμο» του administration κατά του αμερικανικού Λαού, επισημαίνει κάτι πολύ ενδιαφέρον για όλους μας: «Έχει υπάρξει ένα 


κύμα προπαγάνδας τους τελευταίους μήνες, που προσπαθεί να απομακρύνει την προσοχή 


από τους πραγματικούς υπεύθυνους της οικονομικής κρίσης, όπως η Goldman Sachs, η 


Citigroup, η JPMorgan Chase και τους εταίρους τους στην κυβέρνηση που βοήθησαν. Και 


να στρέψει την προσοχή στους “πραγματικούς” υπευθύνους της κρίσης: δασκάλους


 αστυνόμους, οδοκαθαριστές, με τις τεράστιες συντάξεις τους και τις πολυτελείς παροχές 


υγειονομικής περίθαλψής τους».


Διαβάζοντας κανείς τις δηλώσεις αυτές, του διανοητή αυτού του κινήματος κατά της 


παγκοσμιοποίησης, έχει έντονα την αίσθηση ότι μιλάει για την Ελλάδα. Αλλά κατά μία 


έννοια, αν οι δηλώσεις αυτές ήταν γραμμένες στα Ισπανικά, είναι σίγουρο πως ο Ισπανός θα 


αισθάνονταν πως μιλάει για την Ισπανία. Ακόμη, αν ήταν γραμμένη σε οποιαδήποτε από τις 


γλώσσες των χωρών του κόσμου, που έχουν μπει στο στόχαστρο των διεθνών τοκογλύφων, 


ο κάθε πολίτης, θα αισθανόταν πως μιλάει «στη δική του γλώσσα και για την δική του 


Πατρίδα».

E la Nave – όμως – Va και το νερό του Κινήματος, κατά της παγκοσμιοποίησης, των


 πολυεθνικών και των τοκογλύφων, μπήκε στο αυλάκι του. Καθώς με όλες τις αδυναμίες 


του, αργά ή γρήγορα, θα καθορίσει τους κανόνες του παιχνιδιού. Και επίσης αργά η 


γρήγορα, η κοινωνία της Άμεσης Δημοκρατίας, η κοινωνία της συμμετοχής, της αυτοδιάθεσης, της αξιοπρέπειας, θα νικήσει.

Γιατί πολύ απλά, αυτή η αυτοκρατορία των διατροφικών δηλητηρίων, των μισθοφορικών 


πολέμων, του ελέγχου των συνειδήσεων, της χειραγώγησης των Λαών, των αλητήριων


 τοκογλύφων, των αυτοκτονιών, της αναξιοπρέπειας και όλων των κοινωνικών πληγών που 


κουβαλάει στους ώμους της, είναι καταδικασμένη από την ιστορία, σε θάνατο. Όπως όλες οι 


αυτοκρατορίες, των δούλων και των φεουδαρχών, έτσι και αυτή, θα πάρει αυτό που της 

αξίζει: Μια θέση στον σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας.

Η Αργεντινή μίλησε. Η Ισλανδία μίλησε. Ο Ισημερινός μίλησε. Η Ουγγαρία μίλησε. Ήλθε η 


ώρα να μιλήσει και η Ελλάδα: Με τη δική της, εξέγερση της Δημοκρατίας και το δικό της 


εφόδιο: Τον δημιουργικό-ιστορικό-επαναστατικό Πατριωτισμό. Αυτόν που γέννησε την 


επανάσταση του ’21 αλλά και όλα τα κοινωνικά και εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα, σε 


τούτον δω τον τόπο, τον μικρό, τον μέγα. Και το δικό της εργαλείο: Την Άμεση Δημοκρατία,


 το πέρασμα δηλαδή, όλων των εξουσιών στο Λαό.

Πατριωτικό Μέτωπο
Μέλος της Ευρασιατικής Ένωσης
Κεντρικά Γραφεία Αθηνών: Νίκης 33,
10557, Σύνταγμα, Αθήνα
Τηλ. 2103311642, Φαξ: 2103311652
Τηλ. Προέδρου: 6980292626

Παραιτήθηκε ο υφυπουργός Γ. Βερνίκος διότι συμμετείχε ενώ απαγορεύεται σε offshore…

Παραιτήθηκε ο υφυπουργός Ναυτιλίας Γ. Βερνίκος διότι έχει offshore εταιρία, όπως αποκάλυψε ο ΣΥΡΙΖΑ
κλικ στην εικόνα για να μεγαλώσεικλικ στην εικόνα για να μεγαλώσει
Παραιτήθηκε ένα ακόμη στέλεχος της κυβέρνησης, ο υφυπουργός Ναυτιλίας Γ. Βερνίκος! Η παραίτησή του ανακοινώθηκε επισήμως και ήταν αποτέλεσμα της ανακοίνωσης που εξέδωσε μία ώρα πριν, ο ΣΥΡΙΖΑ με τίτλο«Υπουργοί της κυβέρνησης Σαμαρά μέτοχοι offshore εταιριών;». Ο ΣΥΡΙΖΑ, έθετε ευθέως θέμα   παραμονής στην κυβέρνηση του νέου υφυπουργού Ναυτιλίας Γ. Βερνίκου, επικαλούμενος το νόμο που απαγορεύει ρητά τη συμμετοχή υπουργών σε offshore εταιρίες, που ο κ. Βερνίκος διαθέτει. Για τον ΣΥΡΙΖΑ το θέμα δεν ήταν προσωπικό, αλλά καλούσε την κυβέρνηση και τον ίδιο τον κ. Βερνίκο να τοποθετηθούν.
Αντ΄ αυτού, επιβεβαιώνοντας τα παραπάνω, ο κ. Βερνίκος υπέβαλε την παραίτησή του,

δηλώνοντας ότι δεν γνώριζε την απαγόρευση αυτή, η οποία δεν ισχύει για τους επιχειρηματίες. Προηγουμένως ο ίδιος ο κ. Βερνίκος επικοινώνησε με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ και από ό,τι έγινε γνωστό από πηγές της Ιπποκράτους, ο κ. Βενιζέλος συμφώνησε με την απόφασή του να παραιτηθεί.

O πρωθυπουργός κ. Αντώνης Σαμαράς έκανε δεκτή την παραίτηση του υφυπουργού Ναυτιλίας κ. Γιώργου Βερνίκου, ενώ σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, αντικαταστάτης του παραιτηθέντος υφυπουργού δεν πρόκειται να υπάρξει. Σε περίπτωση που υπάρξει, τα πρώτα ονόματα που ακούστηκαν για την ανάληψη του υπουργείου, ήταν αυτό του βουλευτή της ΝΔ και πρώην «υφυπουργού Ναυτιλίας, Άδωνι Γεωργιάδη και του βουλευτή της ΝΔ κ. Πλακιωτάκη.
Πάντως το δεύτερο περιστατικό αποχώρησης υπουργού από το χαρτοφυλάκιό του, πλήττει το προφίλ της κυβέρνησης που μόλις ξεκίνησε το έργο «μακράς πνοής». Αποτελεί δε πλήγμα και για την υπόδειξή του εκ μέρους του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, Ε. Βενιζέλου ο οποίος ήδη δέχεται εσωκομματικά πυρά για τους «φίλους» του που πρότεινε για υπουργούς. Όπως πάντα καυστικός ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ Γ. Καρατζαφέρης, σήμερα σχολίαζε:  «Την προβληματική Βουλή συμπληρώνει τώρα η εικόνα μιας προβληματικής κυβέρνησης».
Τι θέμα έθεσε ο ΣΥΡΙΖΑ
Η ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ έχει ως εξής: «Δεν έχουμε τίποτα προσωπικά εναντίον του νέου Υφυπουργού Ναυτιλίας και Αιγαίου κ. Γ. Βερνίκου. Αντίθετα τρέφουμε ιδιαίτερη εκτίμηση για την αγωνιστική του στάση ενάντια στη χούντα και για την υπεράσπιση της δημοκρατίας. Όμως ο νόμος Ν. 3849/2010 (άρθρο 6) είναι σαφής. Απαγορεύεται ρητά Υπουργοί και εν γένει πολιτικά πρόσωπα να συμμετέχουν σε εξωχώριες (offshore) εταιρίες. Προβλέπονται μάλιστα βαρύτατες ποινές και χρηματικά πρόστιμα σε περίπτωση παραβίασης του νόμου αυτού. Όμως με την Υπουργική Απόφαση 3122.1/4566/24886 εγκρίθηκε  η εγκατάσταση γραφείου ή υποκαταστήματος στην Ελλάδα της εταιρίας VERNICOS OFFSHORE GROUP S.A. με έδρα τα νησιά Μάρσαλ. Εάν έχει οποιαδήποτε άμεση ή έμμεση σχέση με αυτή την εταιρία, αυτή η ιδιότητα αποτελεί απόλυτο κώλυμα για την υπουργοποίησή του. Δεν θα πρέπει άμεσα να δοθούν εξηγήσεις από την κυβέρνηση και από τον ίδιο τον κ. Υφυπουργό;»
Ανεξάρτητοι Έλληνες: Άλλο ένα νόμιμο αλλά όχι ηθικό, τραυματίζει την πολιτική ζωή
Ο Γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας των Ανεξάρτητων Ελλήνων Κώστας Μαρκόπουλος, σε δήλωσή του μετά την παραίτηση του κ. Μαρκόπουλου, αναφέρει: «Ασφαλώς και δεν μπορεί να είναι Υπουργός κάποιος που επεχείρησε στα όρια του νόμου να κάνει φοροδιαφυγή μέσω off-shore εταιρείας. Οι συγκυβερνώντες Σαμαράς, Βενιζέλος και Κουβέλης δεν έχουν αντιληφθεί ότι η ηθική, η διαφάνεια και η πολιτική λογοδοσία είναι αναγκαία όχι μόνο στους πολίτες,  αλλά και στους πολιτικούς, σε αυτούς μάλιστα, στον υπέρτατο βαθμό.

*** Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΜΑΛΑΜΑΣ LIVE ΣΤΟ «ΜΥΛΟΣ 1927» ***

 
Τρίτη 3 Ιουλίου 2012
Στα πλαίσια του ARK Festival
 
Ο Σωκράτης Μάλαμας έρχεται στην Λάρισα για μια μεγάλη συναυλία την Τρίτη 3 Ιουλίου στον προαύλιο χώρο του «Μύλος 1927», στα πλαίσια του πρώτου ARK Festival της πόλης. Μαζί με τον σπουδαίο τραγουδοποιό, θα εμφανιστούν οι ανερχόμενοι Ματούλα Ζαμάνη, Imam Baildi και οι Sky Pup (τοπική μπάντα). Ο Σωκράτης Μάλαμας επιστρέφει στην Λάρισα με την υπόσχεση να στήσει «ένα γλέντι όπως παλιά» που δεν πρέπει να χάσει όποιος αγαπάει την

καλή μουσική.

Έχοντας συμπληρώσει δύο δεκαετίες παρουσίας στο ελληνικό πεντάγραμμο, ο Σωκράτης Μάλαμας έχει ετοιμάσει για τις φετινές του ζωντανές εμφανίσεις ένα ακουστικό πρόγραμμα δικών του τραγουδιών αλλά και διασκευών. Τραγούδια που μιλούν στις καρδιές όλων, που έχουν συνδεθεί με αξέχαστες προσωπικές αναμνήσεις, που έχουν στηρίξει σε δύσκολες στιγμές, τραγούδια που ο καθένας αισθάνεται δικά του. Η εμφάνιση του Σωκράτη Μάλαμα στην Λάρισα με σημαία του το ARK Festival αποτελεί το κορυφαίο μουσικό γεγονός του καλοκαιριού στην πόλη.
Πριν η σκηνή πλημμυρίσει από τις μεστές μελωδίες του Σωκράτη Μάλαμα, θα δώσουν το ρυθμό η Ματούλα Ζαμάνη με την μπάντα της, τους Angry Birds, και δροσερές διασκευές, dub ρεμπέτικα και τα κομμάτια του ντεμπούτου της “Varligarli”, οι Imam Baildi που θα δοκιμάσουν για άλλη μια φορά την ξακουστή πλέον συνταγή τους “ο Ζαμπέτας συναντά το hip-hop” και οι 6μελείς Sky Pup που συνδυάζουν τα reggae/ska/balkan τζαμαρίσματά τους με πρόσθετα στοιχεία funk και punk.
Γιατί ό,τι κι αν συμβαίνει, in music we trust.
*** Η ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ***

ΣΗΜΕΙΑ ΠΡΟΠΩΛΗΣΗΣ:
Βιβλιοπωλείο Παπασωτηρίου (Παπαναστασίου 57, 2410 549326), Rock Music Store (Κοραή 34, 2410 283919),
 Fon Music (Δήμητρας 30, 2410 254407), WWW.VIVA.GR
ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ:
Τα πρώτα εισιτήρια θα κοστίζουν 12 ευρώ
Προπώληση – Γενική είσοδος: 15 ευρώ
ΧΟΡΗΓΟΙ:
COSMOTE || AMSTEL || RED BULL
 ΧΟΡΗΓΟΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ:
MEGA TV || TRT TV || ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
IMAGINE FREE PRESS || AVANTI 107,6 || ΕΡΑ ΛΑΡΙΣΑΣ 98,3
ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΑ ΑΓΙΑΣ 94,2 || ΡΑΔΙΟ ΤΥΡΝΑΒΟΣ 103,8 
 ΧΡΩΜΑ FM 98,5 || E-RADIO.GR || LARISAOUT.GR
 ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ:
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ ΤΕΙ ΛΑΡΙΣΑΣ || INVOLVEDRADIO.GR
LINKS:
Official Site: www.arkfestival.gr
Facebook: THE ARK FESTIVAL

Παρέμβαση Ηρώς Διώτη, βουλευτή Λάρισας του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ στην ημερίδα του ΤΕΕ Κ&Δ Θεσσαλίας με θέμα «ΥΔΑΤΙΝΟΙ ΠΟΡΟΙ : ΑΝΘΡΩΠΟΣ-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ-ΑΝΑΠΤΥΞΗ»


Φίλες και φίλοι, χαιρετίζω την ημερίδα όπως και την ύπαρξη του
διαχειριστικού σχεδίου για το νερό στη Θεσσαλία, γιατί σίγουρα είναι μια καλή
αρχή. Δεν είναι η δουλειά μου να μπω αυτή τη στιγμή σε λεπτομέρειες, αλλά θα
ήθελα όπως και στην προηγούμενη συνάντηση που είχε διοργανώσει η Ειδική
Γραμματεία Υδάτων το Δεκέμβριο εδώ στη Λάρισα, να σταθώ σε μερικές βασικές
αρχές. Όπως ανέφερα την προηγούμενη φορά, στη Νάπολη της Ιταλίας έγινε τον
περασμένο Δεκέμβρη η πρώτη συνάντηση ευρωπαϊκών φορέων, συνδικάτων, κοινωνικών
κινημάτων και άλλων κοινωνικών ομάδων για τη σύσταση Ευρωπαϊκού Κοινού Δικτύου
για τη προστασία του νερού ως δημόσιο αγαθό.
Εκεί προέκυψαν μερικά πολύ σημαντικά πράγματα. Αναφέρεται λοιπόν
στον Καταστατικό Χάρτη που προέκυψε από αυτή τη συνάντηση κάτι που είναι
ιδιαίτερα σημαντικό για όλους μας. Ότι δηλαδή, θα πρέπει να είναι βιώσιμες οι
πρακτικές διαχείρισης που προστατεύουν την οικολογία των υδάτινων κύκλων και
διατηρούν την ποιότητα του νερού στα ποτάμια μας και στους υδροφόρους
ορίζοντες, ώστε να θεωρούνται ως πιθανά πόσιμα. Αυτό είναι το

μοντέλο
διακυβέρνησης που θα πρέπει να αποφύγει την κατασκευή μεγάλων έργων υποδομών
(φράγματα, διασύνδεση ποταμών κα) που χρηματοδοτούνται από το δημόσιο ταμείο
και που άμεσα προωθούν την εμπορευματοποίηση του νερού από μεγάλες εταιρίες.

Επίσης η προώθηση της διατήρησης και συντήρησης των υδάτινων κύκλων
ως κυρίαρχη “στρατηγική μείωσης” των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής ζητήθηκε
από αυτόν τον καταστατικό χάρτη να ενσωματωθεί στις διαπραγματεύσεις της
Σύμβασης-Πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την Αλλαγή του Κλίματος. Είναι
ανεπίτρεπτο να καταστρέφονται υδάτινοι κύκλοι με την κατασκευή μεγάλων
υδροηλεκτρικών σταθμών ώστε να παράγεται υποτίθεται “καθαρή” ενέργεια.
Σύμφωνα με τον καταστατικό αυτό χάρτη, χρειάζεται μία σκληρή
αντιπολίτευση απέναντι στην ΕΕ και τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις για τις πολιτικές
μετατροπής του νερού ως χρηματοοικονομικού περιουσιακού στοιχείου, μέσα στο
πλαίσιο της «Πράσινης Οικονομίας» και της εισαγωγής μιας παγκόσμιας αγοράς
νερού. Όπως και πρέπει η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι χώρες μέλη να εξασφαλίσουν το
δικαίωμα πρόσβασης σε καλής ποιότητας νερό, αναγνωρίζοντας ότι αυτό μπορεί να
εξασφαλισθεί μόνο κάτω από τον δημόσιο έλεγχο.
Αυτά είναι κυρίες και κύριοι κορυφαία και επίδικα ζητήματα στο θέμα
του νερού, που πρέπει να είναι ο κορμός της αντίληψής μας προκειμένου να
διαχειριστούμε ένα κοινό αγαθό. Όπως και τα ζητήματα της ποιότητας νερού και
της εμβάθυνσης στο θέμα αυτό, όχι μόνο για να περιγράψουμε εστίες μόλυνσης αλλά
να διαχειριστούμε το πρόβλημα που αφορά την υγεία κάθε πολίτη, και αυτό πρέπει
να προβλέπεται για κάθε περιφέρεια της χώρας. Έγινε συζήτηση για παράδειγμα,
στην Στερεά Ελλάδα για τα σχέδια της εκεί διαχείρισης νερού και δεν υπήρχε ούτε
μια λέξη για το εξασθενές χρώμιο και τι κάνουμε με αυτό που όπως γνωρίζεται
είναι νούμερο 1 πρόβλημα. Στο διαχειριστικό σχέδιο για τη Θεσσαλία αναφέρεται
το μείζον θέμα της μη τήρησης των κανονισμών για την διάθεση αποβλήτων από
βιομηχανίες με αποτέλεσμα την μεγάλη επιβάρυνση, για να το πω μαλακά, της
ποιότητας του νερού. Αυτό όμως είναι κάτι γενικό και αφηρημένο αν παραμένει
έτσι ως μια γενική διαπίστωση. Δεν μπορούμε να προχωρήσουμε έτσι.
Επίσης στο μεγάλο κομμάτι του διαχειριστικού σχεδίου για τους
Περιβαλλοντικούς στόχους και τις εξαιρέσεις, απ’ ότι κατάλαβα αν και δεν είμαι
ειδική, υπάρχουν εκατοντάδες σελίδες που απλά μας περιγράφουν τι υποχρεούμαστε
με βάση την κοινοτική νομοθεσία και στο τέλος υπάρχει και η αξιολόγηση των νέων
έργων, που είναι όλα φράγματα, και παρ’ όλο που σε πολλά αναφέρει ότι
δημιουργούν σημαντικό πρόβλημα στο τέλος το συμπέρασμα είναι ότι δεν υπάρχει κανένα
πρόβλημα και πως δεν εμποδίζει, το κάθε ένα από αυτά τα έργα, τη διατήρηση της
καλής οικολογικής κατάστασης. Έχω την αίσθηση πως δεν μας αρκούν αυτές οι
προσεγγίσεις και εμείς θα το μελετήσουμε αναλυτικά με ειδικούς.
Σε όλο τον κόσμο φίλες και φίλοι δίνεται μάχη για την
επανακοινωνικοποίηση του νερού ως δημόσιο αγαθό. Εμείς πρέπει να το
διατηρήσουμε αυτό που έχουμε και να εξασφαλίσουμε πρόσβαση σε όλους τους
πολίτες ανεξαιρέτως. Κάποιες χώρες είχαν τόσο άσχημη εμπειρία, όπως η
Ουρουγουάη και η Βολιβία αλλά και η Ολλανδία στα πιο κοντά μας, ώστε η
ιδιωτικοποίηση νερού να θεωρείται παράνομη. Ο κίνδυνος δεν είναι μόνο ο
προφανής, η παράδοση ενός φυσικού μοναδικού αγαθού σε μια ιδιωτική εταιρία που,
όπως λέει η παγκόσμια εμπειρία, θα ανεβάσει τις τιμές για λόγους κέρδους αλλά
και η απειλή διακοπής του , όπως και η εγκατάλειψη των ζητημάτων ποιότητας. Ένα
παράδειγμα που σοκάρει είναι αυτό του Βελγίου όπου η ιδιωτική εταιρία Veolia
που είχε υπό τον έλεγχο της την λειτουργία μονάδας επεξεργασίας λυμάτων, σκόπιμα
σταμάτησε την επεξεργασία των λυμάτων ως διαπραγματευτικό χαρτί για να λύσει
τις διαφορές της με την κυβέρνηση. (!!!!). Όπως πρόσφατα ακούσαμε στις
ανακοινώσεις της καινούριας κυβέρνησης για τις αποκρατικοποιήσεις, το νερό
είναι πρώτο στο σχεδιασμό τους. Αυτό δεν μπορεί να γίνει χωρίς τουλάχιστον να
ρωτηθούν οι πολίτες, όπως έγινε στο δημοψήφισμα στην Ιταλία που είπε κατά 96 %
όχι.
Εμείς προτείνουμε ορισμένες βασικές αρχές, τις έχουμε
ξαναδιατυπώσει, που πρέπει να τηρούνται στην άσκηση της υδατικής πολιτικής και
στις οποίες πρέπει να στηρίζεται το οποιοδήποτε σχέδιο διαχείρισης όχι μόνο για
τη Θεσσαλία, αλλά και για ολόκληρη τη χώρα. Αυτές είναι:
Το νερό είναι φυσικός πόρος σ’ ανεπάρκεια και όχι ένα εμπόρευμα. Ως
φυσικός πόρος μέγιστης σημασίας για την ίδια την ζωή και τη διατήρηση του
φυσικού περιβάλλοντος δεν πρέπει να συνδέεται η ιδιοκτησία του με τον ιδιοκτήτη
της γης, όπως ισχύει και για τα ενεργειακά ορυκτά.
Η σωστή διαχείριση της ζήτησης. Πρέπει να αποτραπούν τα φαινόμενα
σπατάλης που οφείλονται είτε στην κακή αρδευτική μέθοδο, είτε στην παλαιότητα
(ή και την ανυπαρξία) του αρδευτικού δικτύου. Εάν σε αυτές τις 2 παραμέτρους
προστεθεί και η αναδιάρθρωση των καλλιεργειών 
τότε το σύνολο της εξοικονόμησης του νερού μπορεί να υπερβεί και το
60-70%.
Η ενίσχυση και η ανάπτυξη της έρευνας οφείλει να κατατείνει στη
δημιουργία ενός επαρκούς δικτύου παρακολούθησης και καταγραφής δεδομένων
ποιοτικών και ποσοτικών παραμέτρων του νερού.
Να υπάρχει σαφής διάκριση της κοστολόγησης και της τιμολόγησης του
νερού και σ’ ότι αφορά την τιμολόγηση να ισχύει η αρχή ότι η πολιτεία οφείλει
να καλύπτει με επάρκεια τις βασικές ανάγκες σε νερό, με αντίστοιχη ποιότητα για
κάθε χρήση όχι στη βάση εμπορευματικών, ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων.
Τέλος σ’ ότι αφορά την ενημέρωση της κοινωνίας και τη λαϊκή
συμμετοχή θα πρέπει η συμμετοχή των φορέων (παραγωγικών, επιστημονικών,
τοπικών) να έχει ουσιαστικό ρόλο και όχι συμβουλευτικό.
Η χώρα μας είναι πλούσια σε υδάτινους πόρους, αφού δεν υστερεί σε
βροχοπτώσεις ούτε σε χιονοπτώσεις. Η σωστή διαχείριση λείπει και η πολιτική
βούληση.
Στον τομέα της εξοικονόμησης των χρησιμοποιούμενων υδατικών πόρων,
λοιπόν, η οποία θεωρείται σήμερα ως η φθηνότερη εναλλακτική πηγή νερού μπορούν
να εξεταστούν και να εφαρμοστούν μέτρα και τεχνικές της διαχείρισης της ζήτησης
του νερού. Με τη διεξαγωγή ενός εξειδικευμένου προγράμματος που θα έχει ως
σκοπό τη διαχείριση της ζήτησης, είναι δυνατόν να περιοριστεί η κατανάλωση και
να προσανατολιστούν οι ανάγκες στην κατεύθυνση της εξοικονόμησης του νερού και
της προστασίας του περιβάλλοντος. Εκτός αυτών είναι δυνατόν να επιτευχθούν
εξοικονόμηση ενέργειας, χαμηλότερες ειδικές καταναλώσεις σε περιόδους αιχμής,
και κάλυψη των αναγκών νερού χωρίς απαραίτητα την ανάγκη εκτέλεσης μεγάλων
έργων που είναι και οικονομικά πολυέξοδα και περιβαλλοντικά επιζήμια.
Επίσης, το γεγονός ότι τα ποιοτικά στάνταρ για το νερό της άρδευσης
είναι χαμηλά σε σχέση με τις άλλες χρήσεις, επιτρέπει την επανάχρηση νερού που
είχε καταναλωθεί στην ύδρευση ή τη βιομηχανία. Διεθνώς έχουν αναπτυχθεί
τεχνικές επαναχρησιμοποίησης αστικών λυμάτων, ως νερό άρδευσης στη γεωργία, με
σημαντική επιτυχία. Επίσης, έχει αποδειχτεί σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες ότι σε
ορισμένες περιπτώσεις η χρήση των επεξεργασμένων αποβλήτων για την κάλυψη
αρδευτικών αναγκών, επιφέρει σημαντική εξοικονόμηση νερού.
Εκτός από τον περιορισμό της κατανάλωσης νερού απαιτείται άμεσα μία
συνολική μεταστροφή των υδροληψιών, από τα υπόγεια στα επιφανειακά νερά. Η τάση
αυτή είναι απαραίτητο να διαπνέει όλη τη διαδικασία σχεδιασμού των νέων έργων
αλλά και της ολοκλήρωσης όσων βρίσκονται υπό κατασκευή, και μάλιστα το
οποιοδήποτε πλεόνασμα προκύψει δεν θα πρέπει να κατευθύνεται σε νέες χρήσεις,
αλλά για τον εμπλουτισμό των υποβιβασμένων υδροφορέων.
Μιλώντας για νέα έργα φυσικά εννοούμε τη δημιουργία μικρών
ταμιευτήρων, που είναι φιλικοί στο περιβάλλον και γενικότερα η λειτουργία τους
εμπίπτει στις αρχές της βιώσιμης διαχείρισης του νερού. Πρόκειται για έργα που
μπορούν να αποθηκεύσουν μικρές ποσότητες νερού (συνήθως μεταξύ των 10.000 m3 και 100.000 m3).
Σε συνέχεια, όσων είπαμε το Δεκέμβριο, όπου τότε ακόμη συζητιόταν η
εξέταση ή μη της εκτροπής νερών από τον Αχελώο, βλέπουμε τώρα ότι στα
Προκαταρκτικά Προγράμματα Βασικών και Συμπληρωματικών Μέτρων για την Προστασία
και Αποκατάσταση των Υδατικών Συστημάτων που αφορούν στο Υδατικό Διαμέρισμα
Θεσσαλίας, προτείνονται ως ρεαλιστικότερα τα δύο από τα τρία αρχικά σενάρια για
την πρόβλεψη πρόσθετων συμπληρωματικών μέτρων, για τη νέα διαβούλευση: το ένα
είναι χωρίς μεταφορά νερού από τον ποταμό Αχελώο και το άλλο με μεταφορά από
τον ποταμό Αχελώο 250 εκατ. m3 ανά
Έτος, που συνεπάγεται και τη συνέχιση των έργων της εκτροπής του.
Εάν κάνουμε μία πρόχειρη πρόσθεση των ποσών των εκτιμώμενων επενδύσεων στη μία
και την άλλη περίπτωση, θα δούμε ότι το σενάριο που δεν περιλαμβάνει τον Αχελώο
είναι κατά 91 εκατομμύρια περίπου φθηνότερο από αυτό που ενέχει την εκτροπή.
Όμως, πρέπει εδώ να συλλογιστούμε ότι από το 1925, οπότε και πρωτοσυζητήθηκε το
σχέδιο εκτροπής υδάτων από τον Αχελώο προς τη Θεσσαλία μέχρι τα τώρα, πόσες
εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ δαπανήθηκαν στο έργο αλλά και πόση ζημιά έχει
γίνει στο περιβάλλον, εξαιτίας των μέχρι σήμερα παρεμβάσεων.
Ευκαιρίας δοθείσης λοιπόν, και στο πλαίσιο της νέας φάσης
διαβούλευσης των σχεδίων διαχείρισης, επαναλαμβάνουμε ότι ως ΣΥΡΙΖΑ είμαστε της
άποψης ότι οι μεγάλης έκτασης παρεμβάσεις στη φύση, όπως το έργο της εκτροπής
του Αχελώου, είναι και περιβαλλοντικά επιζήμιες αλλά πλέον και οικονομικά αλλά
και κοινωνικά ασύμφορες, όπως έχει παγκοσμίως αποδειχτεί. Θεωρείται δε βέβαιο
ότι ακόμη και σήμερα, τυχόν ολοκλήρωσή του θα συντηρήσει, με τον έναν ή τον
άλλο τρόπο, το υπάρχον υδροβόρο μοντέλο αγροτικής ανάπτυξης. Για τους παραπάνω
λόγους, θεωρούμε ότι πρέπει να προκριθεί το σενάριο χωρίς μεταφορά νερού από
τον Αχελώο.
Σε ό,τι αφορά τέλος, το θέμα Αχελώου, το Δεκέμβρη είχαμε πει ότι
αναμένουμε την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, η οποία δεν έχει εκδοθεί
νομίζω ακόμη, όμως η πρόσφατη καταδίκη της χώρας μας από τον ίδιο θεσμικό φορέα
για τα –μη υφιστάμενα- σχέδια διαχείρισης, προϊδεάζουν ενδεχομένως για την
απόφαση σχετικά με την εκτροπή του Αχελώου.
Στα υπόλοιπα: Ο σχεδιασμός των έργων προστασίας και αποκατάστασης
των υδροφορέων θα πρέπει να περιλαμβάνει τις σύγχρονες μεθόδους τεχνητού
εμπλουτισμού, χωρίς να παραβλέπονται οι παραδοσιακές μέθοδοι, όπως η δημιουργία
μικροφραγμάτων, σε επιλεγμένα από το μοντέλο σημεία, σε κλάδους χειμάρρων στην
ορεινή κυρίως ζώνη. Μέχρι την ολοκλήρωση των έργων επιβάλλεται το αυστηρό μέτρο
του δραστικού περιορισμού των αντλήσεων, της αποφυγής της άρδευσης χειμερινών
σιτηρών και φυσικά καμία νέα αδειοδότηση ανόρυξης γεωτρήσεων.
Δυστυχώς αντί για τα παραπάνω οι κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων
επιμένουν στις αναπτυξιακές τους μονομανίες. Ο αδιέξοδος δρόμος της μεγέθυνσης
της παραγωγής και άρα και της κατανάλωσης, και της αναζήτησης διαρκώς νέων
υδατικών πόρων, οφείλει να δώσει σήμερα τη θέση του στη διατήρηση της
ισορροπίας μεταξύ προσφοράς και ζήτησης του νερού.
Αντί να επιχειρούμε να αυξήσουμε τα φυσικά αποθέματα στα οποία
στηρίζεται η ανάπτυξη, θα έπρεπε να προσπαθήσουμε να συντηρήσουμε τις υδροβόρες
δραστηριότητες σε επίπεδα ανάλογα των φυσικών διαθεσίμων. Η λύση επομένως δεν
θα έρθει με τον σχεδιασμό μεγάλων έργων εκτροπής ποταμών ή μεταφοράς νερού από
μακριά, αλλά με τη συντονισμένη παρέμβαση και την προσαρμογή της ζήτησης στις
πραγματικές φυσικές δυνατότητες, που θα μας οδηγήσει σε μία αρμονική με τη φύση
και το περιβάλλον ζωή, αλλά και σε κοινωνική δικαιοσύνη σε σχέση με την
πρόσβαση στο νερό. Οι φυσικοί πόροι φίλες και φίλοι είναι μια κοινή περιουσία.
Δεν είναι για πούλημα. Αποτελούν την εγγύηση της ύπαρξης της κοινωνίας μας και
στο μέλλον.

Island of outcasts…εκεί όπου ζει ένας κατώτερος Θεός

 Το φάντασμα της Λέρου επισκίασε ξανά την ελληνική πραγματικότητα προκαλώντας τριγμούς στο σύστημα Υγείας και παράλληλα ξυπνώντας άγριες μνήμες που δεν λένε να καταλαγιάσουν στο υποσυνείδητο όλων μας.
Η Πολιτεία έδειξε το πιο ανατριχιαστικό και απεχθές  της πρόσωπο στην κοινωνική ομάδα που δεν μπορεί να αντιδράσει και υπομένει βουβή στα μαρτύρια που της επιβάλλουν. Ο λόγος για τους τροφίμους της ψυχιατρικής κλινικής της Λέρου οι οποίοι έμειναν νηστικοί για ένα…γραφειοκρατικό κόλλημα.
Είκοσι-τρία χρόνια μετά από το Island of outcasts  η ιστορία δείχνει να σημάδια επανάληψης, σκορπώντας τον τρόμο για την επόμενη ημέρα. Και σε όλο αυτό το κλίμα μια λέξη κρέμεται από τα χείλη όσων είναι τα παράπλευρα θύματα αυτής της κατάστασης, ένα «ΓΙΑΤΙ», απάντηση όμως καμιά, αφού οι πολιτικές εξελίξεις και οι καρέκλες είναι αυτές που σαγηνεύουν τους «σωτήρες» μας και όχι οι ψυχές των ανθρώπων που υποφέρουν.
Τις άγριες μνήμες από το παρελθόν ξύπνησε η εσπευσμένη  ανακοίνωση  των Γιατρών του Κόσμου, μέσω της οποίας καλούσαν σε επισιτιστική βοήθεια στήνοντας μια γέφυρα ανθρωπιάς, για τους ψυχικά ασθενείς , τροφίμους της Λέρου.
Αμέσως στο μυαλό όσων διάβασαν την ανακοίνωση ξεπήδησαν άσχημες εικόνες απ’ αυτές που ο νους θέλει να διαγράψει και δεν μπορεί.

Το έγγραφο που πιστοποιεί πως οι τρόφιμοι έμειναν χωρίς σίτιση

  Είκοσι τρία χρόνια μετά την «ντροπή» της Λέρου όπου οι απαράδεκτες συνθήκες εγκλεισμού των ασθενών στην ψυχιατρική κλινική  συγκλόνισαν την κοινή γνώμη σε παγκόσμιο επίπεδο, και πλήγωσαν την ευαισθησία των Ελλήνων, το «φάντασμα» των άθλιων συνθηκών σε άσυλα, φυλακές και ψυχιατρεία κάνει και πάλι την εμφάνιση του.

Σε μια κρίσιμη στιγμή για το σύστημα Πρόνοιας της χώρας όπου πληθαίνουν οι αναφορές για εικόνες εγκατάλειψης, οι Έλληνες Γιατροί του Κόσμου αισθάνονται την υποχρέωση να υπερασπιστούν έμπρακτα το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια των «ταπεινών και καταφρονεμένων» της Ελληνικής Κοινωνίας  που βρίσκονται σήμερα εγκαταλειμμένοι.
Οι Γιατροί του Κόσμου Ελλάδας ανταποκρινόμενοι στις εκκλήσεις των συναδέλφων Γιατρών από το Ψυχιατρείο της Λέρου απέστειλαν άμεσα επισιτιστική βοήθεια στήνοντας μια γέφυρα ανθρωπιάς.
Είκοσι τρία χρόνια μετά την «ντροπή» της Λέρου όπου οι απαράδεκτες συνθήκες εγκλεισμού των ασθενών στην ψυχιατρική κλινική  συγκλόνισαν την κοινή γνώμη σε παγκόσμιο επίπεδο, και πλήγωσαν την ευαισθησία των Ελλήνων, το «φάντασμα» των άθλιων συνθηκών σε άσυλα, φυλακές και ψυχιατρεία κάνει και πάλι την εμφάνιση του.
Σε μια κρίσιμη στιγμή για το σύστημα Πρόνοιας της χώρας όπου πληθαίνουν οι αναφορές για εικόνες εγκατάλειψης , οι Έλληνες Γιατροί του Κόσμου αισθάνονται την υποχρέωση να υπερασπιστούν έμπρακτα  το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια των «ταπεινών και καταφρονεμένων» της Ελληνικής Κοινωνίας  που βρίσκονται σήμερα εγκαταλειμμένοι.
Κανείς δεν μπορεί να πιστέψει πως το κράτος πρόνοιας γύρισε την πλάτη του με επιδεικτικό μάλιστα τρόπο  σε μια πολύ ευαίσθητη πληθυσμιακή ομάδα η οποία μάλιστα δεν μπορεί να αντιδράσει σε ότι και αν της κάνουν.
Αυτό είναι το κοινωνικό κράτος που παρέδωσαν οι Κυβερνήσεις που πέρασαν όλα αυτά τα χρόνια, ασθενείς να ζουν στα όρια του υποσιτισμού και κανείς να μην αντιδρά.
Μάλιστα το όλο θέμα προκλήθηκε, σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές της Press, λόγω γραφειοκρατικού κολλήματος. Γι’ αυτό το «γραφειοκρατικό κόλλημα» παραλίγο να προκληθεί  θέμα υποσιτισμού για τους τροφίμους της Λέρου.
Σίτιση με σούπες
Συγκλονιστική ήταν η μαρτυρία της Διευθύντριας των Γιατρών του Κόσμου Ευγενίας Χάνου στηνPress Time η οποία περιγράφει με πάσα λεπτομέρεια  το τι ακριβώς υπέστησαν οι ψυχικά ασθενείς της Λέρου. Μας τονίζει ότι στην πρώτη επικοινωνία που είχε με τους συναδέλφους της στη ψυχιατρική κλινική στη Λέρο, θεώρησε πως επρόκειτο για έλλειψη φαρμάκων, όταν διαπίστωσε πως το πρόβλημα ήταν αυτό της σίτισης δεν το πίστευε. Μας αναφέρει πως τους έδιναν σούπες γιατί πολύ απλά δεν υπήρχε άλλη τροφή.
«Όταν είχαμε την πρώτη επαφή με τους συναδέλφους στην Λέρο θεωρήσαμε πως η έλλειψη εστιαζόταν στα φάρμακα, πέσαμε από τα σύννεφα όταν μας εξήγησαν πως το πρόβλημα ήταν αυτό της σίτισης. Τους τάιζαν με σούπες γιατί δεν είχαν τρόφιμα πολλά στην διάθεση τους», λέει χαρακτηριστικά και συνεχίζει, «Αν αυτό το γεγονός δεν αποτελεί σημείο εγκατάλειψης τότε τι είναι; Η Πολιτεία γύρισε την πλάτη στην πιο ευαίσθητη κοινωνική ομάδα της που χρήζει συνεχής βοήθειας. Εμείς από την πλευρά μας θα κάνουμε ότι μπορούμε για να μην υπάρξουν ποτέ οι εικόνες που είχαν κάνει το γύρο του κόσμου πριν από 23 χρόνια και μας είχαν παρουσιάσει ως τριτοκοσμική χώρα. Γνωρίζω πολύ καλά πως οι καιροί είναι δύσκολοι. Αυτό ισχύει για όλους εμάς, αλλά πρέπει να πάρουμε στα χέρια μας τα σημεία που άφησε γυμνά το κράτος. Εμείς σαν Γιατροί του Κόσμου με τη συνδρομή των συνανθρώπων μας θα στήσουμε μια γέφυρα ανθρωπιάς προκειμένου οι τρόφιμοι της Λέρου να έχουν μια αξιοπρεπή χωρίς στερήσεις διαβίωση».

Πετούσαν τις επιστολές μου στα σκουπίδιαΟ Διοικητής της Ψυχιατρικής Κλινικής Λέρου Γιάννης Αντιάρτης μιλά με την σειρά του στην PressTime και περιγράφει λεπτό προς λεπτό πως είχε η κατάσταση, αλλά και την αδιαφορία του προηγούμενου υπουργού Υγείας Ανδρέα Λοβέρδου για τα ζητήματα που ανέκυπταν στο πιο -ιστορικά- νευραλγικό σημείο της ψυχικής υγείας της χώρας.

«Αντιμετωπίσαμε προβλήματα. Ευτυχώς στις αποθήκες είχαμε τρόφιμα τα οποία μας κράτησαν για λίγο όρθιους και αυτό επειδή κάναμε οικονομική διαχείριση και τα χορηγούσαμε ως σούπες. Δεν περίμενα ποτέ ότι θα φτάναμε σε αυτό το σημείο κι όμως να που έγινε. Για να αποφευχθεί αυτό που συνέβη τις τελευταίες ημέρες, είχα προβεί στη σύνταξη μήνες τώρα και στην συνέχεια στην αποστολή δεκάδων επιστολών προς τον προηγούμενο υπουργό Υγείας Ανδρέα Λοβέρδο, αλλά οι ανησυχίες μου φαίνεται από τα γεγονότα έμειναν χωρίς αντίκρισμα. Μάλιστα το κερασάκι στην τούρτα ήταν όταν με υπουργική απόφαση μετατέθηκαν δύο γιατροί που είχαν έρθει για λίγο καιρό στο Νοσοκομείο. Καμία σημασία για τους ασθενείς και το προσωπικό και η μόνη υπουργική απόφαση ήταν οι δύο μεταθέσεις», ξεσπά ο διοικητής της  Ψυχιατρικής Κλινικής Λέρου Γιάννης Αντιάρτης στην Press Timeκαι συνεχίζει, «Άραγε ξέρουν οι υψηλά ιστάμενοι πόσο σημαντικό κομμάτι αποτελεί αυτό της διατροφής για τους ψυχικά ασθενείς. Ξέρουν πως μπορεί ακόμη και να κλονιστεί σοβαρά η σωματική τους υγεία αν στη διατροφή τους δεν εμπεριέχεται κρέας;».
Όπως στην συνέχεια αποκαλύπτει ο κ. Αντιάρτης ειδοποίησε όλους τους πολιτικούς φορείς όταν ξέσπασε το πρόβλημα της σίτισης.
Φαίνεται όμως ότι ήταν άτυχος καθώς το πρόβλημα της ψυχιατρικής κλινικής της Λέρου συνέπεσε με την προεκλογική περίοδο με αποτέλεσμα να μην ενδιαφερθεί κανείς από τους «σωτήρες» μας για τους τροφίμους της ψυχιατρικής κλινικής.
Ο διοικητής ήταν σαφής, «έστειλα σε όλα τα κόμματα και τους εμπλεκόμενους φορείς το θέμα πριν αυτό δημιουργηθεί επιστολή, αλλά κανείς δεν ενδιαφέρθηκε. Όλες μας οι επιστολές έμειναν αναπάντητες και βρέθηκα σε σύγχυση για λίγο γιατί δεν ήξερα από πού να πιαστώ για να αντιμετωπίσω το πρόβλημα. Ζήτησα από τον δήμαρχο της Λέρου να με συνοδεύσει μέχρι τον υπηρεσιακό υπουργό Υγείας ο οποίος έκανε ο άνθρωπος ότι μπορούσε για να ξεπεραστούν τα γραφειοκρατικά κολλήματα και να αποδεσμευτούν κονδύλια προς τους προμηθευτές για τη σίτιση των τροφίμων του Νοσοκομείου».    
“Island of outcasts”
Πέρασαν 23 χρόνια όταν Βρετανοί τουρίστες είχαν επισκεφτεί τη Λέρο για διακοπές. Τυχαία παραθέριζαν σε παραλία όπου κοντά σε αυτή βρισκόταν η Ψυχιατρική κλινική της Λέρου, στη αρχή άκουσαν κραυγές και βογγητά και αμέσως στράφηκαν να δουν τι ακριβώς συνέβαινε. Έμειναν αγάλματα από τις εικόνες που αντίκρισαν : Ασθενείς που δένονταν, έκαναν ομαδικό μπάνιο με λάστιχο και πολλά ακόμα…
Δεν έχασαν χρόνο, πήραν το αεροπλάνο για την Βρετανία και επέστρεψαν τις επόμενες μέρες στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στη Λέρο, μαζί με το τηλεοπτικό συνεργείο του BBC. Τοποθέτησαν κάμερες εντός και εκτός του Ψυχιατρείου και κατέγραψαν τις φρικιαστικές σκηνές που είχαν γίνει πια καθημερινότητα –τότε- για τους τροφίμους, με αποτέλεσμα το ρεπορτάζ να γίνει  ντοκιμαντέρ με τίτλο “Island of outcasts” με σκηνές από το ψυχιατρείο- κολαστήριο της Λέρου.
Και στο Άσυλο Ανιάτων στην Κυψέλη
Μπορεί να υπάρχει η δικαιολογία, θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς, για τη Λέρο πως βρίσκεται μακριά και δεν ακούγονται οι εκκλήσεις της, αυτό σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να το ισχυριστεί για την παρόμοια περίπτωση του Ασύλου Ανιάτων στην Κυψέλη.
Η πρόεδρος του Δ.Σ. του Συλλόγου Ανιάτων στην Κυψέλη, Ιωάννα Ηλιάδη με κραυγές αγωνίας περιγράφει την κατάσταση που επικρατεί στο εν λόγω ίδρυμα και τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης που επικρατούν.
Το ίδρυμα φιλανθρωπικού χαρακτήρα δυσκολεύεται να τα βγάλει πέρα ακόμα και στον εφοδιασμό τροφίμων.
Η κατάσταση είναι τόσο δραματική και οι ασθενείς δεν τρώνε κρέας, καθώς ο προμηθευτής ζητά να πληρωθεί με το μήνα το σύνολο του ποσού που του οφείλουν, όπως συνέβαινε μέχρι πρόσφατα.
Χαρακτηριστικό είναι επίσης ότι οι 170 εργαζόμενοι στο Άσυλο παραμένουν απλήρωτοι από τον περασμένο Μάρτιο.

«Αυτή είναι η ώρα αποκάλυψης της ευθύνης. Το χρέος του ΕΟΠΥΥ δεν είναι μόνο οικονομικό. Εδώ που έφτασαν τα πράγματα, είναι πρωτίστως ηθικό», καταγγέλλει  η κα. Ηλιάδη.

«Ενωση Οπαδών της ΣΥΡΙΖΑ»: Προβοκάτορες στο τετράγωνο!

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Οι άτιμες προβοκάτσιες που συνεχίζουν να συνδέουν τον υπογράφοντα με σάιτ τύπου «Νέα Σπορά» και με κείμενα τα οποία έχουν πάρει ήδη την απάντησή τους από τον «Ριζοσπάστη», συνεχίζονται.
Παρ’ ότι από το περασμένο Σάββατο κατήγγειλα ως «προβοκάτορες» τους ιθύνοντες της ιστοσελίδας «Ενωση Οπαδών για την ΣΥσπείρωση της ΡΙΖοσπαστικής Αριστεράς» που διακινούν τις παραπάνω συκοφαντίες (σσ: οι ίδιοι αυτοσυστήνονται και ως «Ενωση Οπαδών της ΣΥΡΙΖΑ), οι «κύριοι» αυτοί επανήλθαν προσθέτοντας νέες βρωμιές, ισχυριζόμενοι μάλιστα – παρά την πεντακάθαρη διάψευσή μου – ότι τα προβοκατόρικά τους «δικαιώθηκαν»!
Βάζοντας τελεία (και παύλα) στη συνομιλία μου με αυτά τα ανώνυμα «κουκουλοειδή» έχω να πω τα εξής:
Οταν κάποιον τον αποκαλείς «προβοκάτορα» και εκείνος «ανοίγει ομπρέλα», «σκουπίζεται» και εξακολουθεί τις αθλιότητες, υποστηρίζοντας ότι «δικαιώθηκε» (!), τότε είναι προφανές ότι δεν πρόκειται για «απλό» προβοκάτορα, αλλά για προβοκάτορα στο τετράγωνο!
Μήπως, τώρα, «κύριοι» της «Ενωσης Οπαδών της ΣΥΡΙΖΑ», συνεννοηθήκαμε;