Σήμερα στην πολιτική σκηνή δεσπόζουν τα ψεύτικα διλήμματα, Ευρώ ή δραχμή, με την Ευρώπη ή σε απομόνωση, με την πρόοδο ή την οπισθοδρόμηση.

Γινόμαστε μάρτυρες μίας ακατάσχετης προπαγάνδας, μίας άνευ όρων κινδυνολογίας από τα ΜΜΕ την οποία ενορχηστρώνουν οι βασικοί μέχρι χθες πυλώνες του πολιτικού συστήματος της Χώρας.

Γινόμαστε μάρτυρες αθέμιτων παρεμβάσεων των «φίλων» και «συμμάχων» στο εσωτερικό της Χώρας για να μην αλλάξει το πολιτικό σκηνικό. Εκφοβίζουν κι εκβιάζουν γιατί πήραν το μήνυμα στις εκλογές της 6ης Μαΐου, ότι ο Ελληνικός λαός δεν θέλει, δεν αντέχει την εξαθλίωση που του επέβαλαν. Αυτές οι πιέσεις θυμίζουν τις
αφόρητες απειλές και τους εκβιασμούς προς τον πρόεδρο Τάσο Παπαδόπουλο και τον Κυπριακό λαό, ώστε να αποδεχθούν το προδοτικό σχέδιο ΑΝΑΝ. Τα αποτελέσματα διέψευσαν τους εκβιαστές.

Ειδικά για την οικονομία, η οποία έχει γίνει το πεδίο χείριστης παραπληροφόρησης και εκφοβισμού του Ελληνικού λαού. Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ έχει συγκεκριμένο σχέδιο εξόδου από την κρίση.

Το δίλημμα Ευρώ ή δραχμή είναι ψευδές, διότι δεν υπάρχει τρόπος η Χώρα να βγει άμεσα από το Ευρώ. Συγχρόνως, πέραν του όποιου οικονομικού κόστους για το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα, απαιτεί η έξοδος της Χώρας μας, υπάρχει ο σοβαρότατος κίνδυνος να προκληθεί ένα ντόμινο εξελίξεων που θα οδηγήσει στην κατάρρευση του Ευρώ. Οι ισορροπίες είναι ασταθείς όπως έδειξε το γεγονός με την Ισπανική τράπεζα που συνέβη προ ολίγων ημερών. Είναι παράλογο να πιστέψουμε ότι θα «αυτοκτονήσουν», ότι θα επιτρέψουν σε μία χώρα με περίπου 1% του ΑΕΠ της Ευρωζώνης να «καταστρέψει» το κοινό νόμισμα, χάνοντας συγχρόνως τα χρήματά τους (οι «επίσημοι» δανειστές κατέχουν Ελληνικά ομόλογα ύψους 162 δις €). Στα τέλη Μαΐου ο κ. Νταλάρα, επικεφαλής της Διεθνούς Ένωσης Τραπεζών, δήλωσε ότι η έξοδος της Ελλάδος από το Ευρώ «θα αποσταθεροποιούσε την Παγκόσμια οικονομία».

Επιπλέον, η Ελλάδα έχει ιδιαίτερη, συμβολική αξία για την Ευρώπη, γιατί είναι η κοιτίδα του Ευρωπαϊκού πολιτισμού.

Το πραγματικό δίλημμα είναι Εθνική ανεξαρτησία ή Εθνική υποτέλεια και εξαθλίωση του λαού μας.

Η Ελλάδα ανήκει δικαιωματικά στην Ευρώπη, γιατί της έδωσε τα φώτα του πολιτισμού. Η Ελλάδα είναι Ευρώπη. Είναι όμως, η Ευρώπη χώρος της αλληλεγγύης και της κοινωνικής δικαιοσύνης, όπου η πολιτική ορίζει την οικονομία ή αυτή που την οικονομία την ορίζουν οι τραπεζίτες και οι κερδοσκόποι; Αυτή την Ευρώπη δεν την θέλουμε. Η Ρωμαίικη παράδοση του λαού μας, καταδεικνύει την οικουμενικότητα του Ελληνισμού και τον κοσμοπολιτισμό του. Άλλο όμως αυτό κι άλλο η Παγκοσμιοποίηση ,την οποία προσπαθούν με το ζόρι να μας επιβάλλουν και είναι ο πνευματικός θάνατος των ανθρώπων. Οι περισσότεροι από τους «Ευρωπαϊστές» είναι οι εραστές της αντίληψης του πελατειακού κράτους, της αδιαφάνειας, της δουλοπρέπειας και της μεταφοράς ξένων πολιτιστικών προτύπων στη Χώρα μας. Είναι αυτοί που μέχρι τελευταία στιγμή ψήφιζαν νομοσχέδια εξυπηρετώντας συγκεκριμένα συμφέροντα. Είναι αυτοί οι οποίοι κατηγορηματικά δήλωναν ότι τίποτα δεν μπορούμε να διαπραγματευτούμε και τώρα δήθεν θα αλλάξουν το Μνημόνιο. Η όποια χαλάρωση των όρων του, αν επέλθει, θα είναι αποτέλεσμα της ψήφου του Ελληνικού λαού, γιατί οι Ευρωπαίοι πήραν το μήνυμα των εκλογών της 6ης Μαΐου. Τώρα πρέπει να το ξαναπάρουν στις 17 Ιουνίου.

Το πραγματικό δίλημμα, για να επανέλθουμε στην οικονομία, είναι με ποια μέθοδο δημιουργείται ανάπτυξη και αντιμετωπίζονται τεράστια κοινωνικά προβλήματα, όπως η ανεργία και η φτωχοποίηση του Ελληνικού λαού, γιατί η σημερινή τραγική κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί με την ανεργία στο 22,8% (και ειδικότερα την ανεργία των νέων στο 51,7%).

Οι θέσεις μας είναι:

Στάση (Μορατόριουμ) πληρωμών στους δανειστές και σύσταση Διεθνούς Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου (Ε.Λ.Ε.) η οποία θα καθορίσει το ακριβές ποσό του χρέους, διαγράφοντας μεγάλο μέρος του ως επαχθές. Είναι αδύνατο να επιβιώσει ο λαός μας όταν δίνουμε για τόκους 17 δις € το 2011 και 12έως 19 δις € το 2012. Τα χρήματα που εισπράττει το Ελληνικό κράτος από την φορολογία, είναι επαρκή για την πληρωμή μισθών και συντάξεων. Όσα διαδίδονται περί του αντιθέτου, είναι ασύστολα ψεύδη και τρομοκράτηση του Ελληνικού λαού. Λόγω της τεράστιας ύφεσης, μπορεί να υπάρξει ένα έλλειμμα 1 έως 2 δις €. Αυτό μπορεί να καλυφθεί, με την έκδοση εντόκων γραμματίων του Ελληνικού Δημοσίου τρίμηνης ή εξάμηνης διάρκειας, πράγμα που έχει ξαναγίνει προσφάτως.

Τα συμπεράσματα της Ε.Λ.Ε. απαιτούν χρονικό διάστημα κάποιων μηνών, κατά τη διάρκεια των οποίων, η Χώρα μένει στο Ευρώ (δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά) και διαπραγματεύεται με τους δανειστές.

Θα απαιτήσουμε:

Η Ε.Κ.Τ. να αναλάβει την στήριξη των τραπεζών, μιας και είναι δική της αρμοδιότητα. Έτσι θα σταματήσουν να μεταβιβάζονται οι ζημιές τους στον κρατικό προϋπολογισμό. Έχουμε δώσει μέχρι τώρα 106 δις € στις τράπεζες και το 2012 θα δώσουμε πάνω από 50 δις €.

Να «κουρευτούν» τα ομολόγα του Διοικητικού Τομέα (official sector), τα οποία δεν «κουρεύτηκαν» με το PSI, ύψους 162 δις €.

Την έντοκη επιστροφή του κατοχικού δανείου του 1942.

Να αναγνωριστεί το γεγονός, ότι σύμφωνα με το δόγμα της αλληλεγγύης και της ισονομίας των μελών της Ε.Ε., θα έπρεπε να κριθούμε με το ίδιο κριτήριο δανεισμού χρημάτων με τις υπόλοιπες χώρες (η Γερμανία δανειζόταν με επιτόκιο 2% στα δεκαετή ομόλογα και η Κεντρική Τράπεζα της Γερμανίας μας δάνειζε με 8%).

Να αναγνωριστεί ότι οι Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις είναι συνυπεύθυνες με τις Ελληνικές για την χρεοκοπία της Πατρίδος μας, διότι υπήρξε εν γνώσει τους συμπαιγνία εις βάρος του Ελληνικού λαού (αποδοχή ψευδών στοιχείων κλπ).

Στις διεκδικήσεις μας αυτές, θα βρούμε συμπαραστάτες πολλούς ανθρώπους του πνεύματος και της οικονομίας από όλο τον κόσμο.

Οι δικές μας νομοθετικές ενέργειες θα είναι:

Δημιουργία του νομικού πλαισίου για την εθνικοποίηση της ΤτΕ.

Άμεσος έλεγχος στις υπόλοιπες Τράπεζες, ώστε να έλθουν στο φως όλα τα οικονομικά τους στοιχεία, προκειμένου να ληφθούν αποφάσεις σε σχέση με την ελάφρυνση των δανειοληπτών.

Απονομιμοποίηση των συμβάσεων

Ενώ τα χρήματα του κρατικού προϋπολογισμού επαρκούν για την λειτουργία του κράτους, θα χρειαστούμε κι άλλα ώστε να τροφοδοτήσουμε την ανάπτυξη, τα οποία θα βρεθούν με δανεισμό από τρίτες χώρες πράγμα που τώρα απαγορεύεται.

Συγχρόνως, στο πλαίσιο του στρατηγικού πλάνου ανάπτυξης της Ελλάδος:

Αν υπάρχει μέχρι τότε Ευρωομόλογο, για την κάλυψη των ελλειμμάτων και την ανάπτυξη, προφανώς θα το χρησιμοποιήσουμε.

Είτε υπάρχει, όμως, είτε όχι, η Χώρα πρέπει να αποκτήσει την πηγή του χρήματος για να τροφοδοτήσει την ανάπτυξη. Αν η Ε.Κ.Τ. αποφασίσει τη δημιουργία χρήματος το οποίο θα δίνεται δωρεάν (όπως στις Η.Π.Α.) ή με το βασικό επιτόκιο του 1%, αυτό μπορεί να γίνει. Αν όχι, θα γίνει είτε με ένα «μεσοβέζικο» νόμισμα την Ευρωδραχμή, είτε με τη νέα δραχμή.

Η επανεκκίνηση της οικονομίας θα αρχίσει από τον πρωτογενή τομέα (γεωργία, κτηνοτροφία) στον οποίο τα αποτελέσματα είναι άμεσα, ώστε να γίνει αυτάρκης η Χώρα και να προωθηθούν οι εξαγωγές.

Ο τουρισμός και η ναυτιλία θα αποτελέσουν πυλώνες ανάπτυξης.

Προβλέπεται μείωση του Φ.Π.Α.

Προβλέπεται αύξηση του Φ.Π.Α. στα πολυτελή αγαθά.

Άμεσες επενδύσεις για την εκμετάλλευση του ορυκτού μας πλούτου.

Διεθνής διαγωνισμός για εταιρείες με σκοπό τη λειτουργία εργοστασίου κατασκευής ή έστω συναρμολόγησης οχημάτων στην Ελλάδα.

Θα ανασυσταθεί η ΜΟΜΑ για την άμεση εκτέλεση έργων υποδομής στη Χώρα.

Αν υπάρξει αλλαγή του νομίσματος, την οποία πολλοί διάσημοι οικονομολόγοι προτείνουν σαν την μόνη λύση (Κρούγκμαν), απαιτούνται:

Μία υποτίμηση που δεν θα υπερβαίνει το 30 %, σύμφωνα με την εκτίμηση του ΟΑΣΣΑ (έχει ήδη προηγηθεί εσωτερική υποτίμηση περίπου 40%).
Το θέμα της ισοτιμίας του νέου νομίσματος εξαρτάται από το πόσο αξιόπιστο είναι το πλάνο ανάπτυξης της Χώρας (βασίζεται στις προσδοκίες της αγοράς και του επενδυτικού κινδύνου).

Να τονίσουμε ότι ο Ελληνικός λαός δεν εστερείτο τίποτα από τα καταναλωτικά αγαθά όταν υπήρχε δραχμή, ενώ παράλληλα με τη δυνατότητα της υποτίμησης, μπορούσε να τονώσει την ανταγωνιστικότητα προϊόντων και υπηρεσιών.

Συναλλαγματικός έλεγχος (capital control).

Υψηλότερα επιτόκια από αυτά που ισχύουν στην Ε.Ε. ώστε να γίνει προσέλκυση καταθέσεων.

Μείωση των φόρων στα καύσιμα για να καλυφθεί η αύξηση των τιμών λόγω της υποτίμησης.

Χρειάζονται ριζικές αλλαγές στη Δημόσια Διοίκηση και στη λειτουργία του κράτους. Χρειαζόμαστε κράτος λιγότερο δαπανηρό, κράτος αρωγό του πολίτη. Όπως έχουμε κατ’ επανάληψη τονίσει, αυτό που άμεσα απαιτείται, είναι η αλλαγή της νοοτροπίας όλων μας. Πρέπει να παράγουμε. Πρέπει να δώσουμε το μήνυμα ότι είμαστε έτοιμοι να δουλέψουμε, να παράγουμε και να αποκτήσουμε αυτό που μας ανήκει. Η τρέχουσα κατάσταση είναι πολύ δύσκολη και δεν υπάρχει εύκολος δρόμος.

Η Πατρίδα μας χρειάζεται Εθνική ανάταξη ,από μία ηγεσία με όραμα για τον τόπο, που θα δίνει η ίδια το παράδειγμα της αυτοθυσίας. Πρέπει να κάνουμε υπέρβαση της απελπισίας και της έλλειψης αυτοπεποίθησης, που άφησαν τα χρόνια της παραλυτικής διακυβέρνησης.

Δεν έχουμε τίποτα να περιμένουμε από πολιτικούς και κόμματα που λειτουργούν με βάση την κληρονομικότητα και το ρουσφέτι και κατέστρεψαν την αξιοπιστία, αλλά και τις δομές της Χώρας. Από αυτούς οι οποίοι με την εφαρμογή των μνημονίων, που με ευκολία τους επέβαλλαν οι εντολείς τους, διέλυσαν τη Χώρα και μετά χρησιμοποιούσαν την καταστροφή ως επιχείρημα για την ανάγκη νέων μέτρων. Έχουν ψηφίσει νέα μέτρα ύψους 11,6 δις € για τον Ιούνιο και η εφαρμογή τους έχει ανασταλεί προσωρινά χάρη στην ψήφο του Ελληνικού λαού.

Δεν έχουμε τίποτα να περιμένουμε από αυτούς, οι οποίοι πλήρωσαν ομόλογο 435 εκ € στους κερδοσκόπους στις 15 Μαΐου, ενώ μπορούσαν να το αποφύγουν και συνάμα μας απειλούν, ότι δεν υπάρχουν χρήματα για μισθούς και συντάξεις. Χρήματα δεν θα υπάρχουν για τον Ελληνικό λαό, όσο θα διοικούν κυβερνήσεις οι οποίες θα «εξυπηρετούν» τους δανειστές κατά προτεραιότητα, όπως η προηγούμενη υπό τον κ. Παπαδήμο, το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και την Ν.Δ. Όσο θα υπάρχουν κυβερνήσεις που υποθηκεύουν την Εθνική μας κυριαρχία και υπογράφουν συμβάσεις με το Αγγλικό Δίκαιο, βάζοντας θηλιά στο λαιμό των Ελλήνων.

Έλληνες,

Η πνευματική και οικονομική βαρβαρότητα μπαίνει στα σπίτια και διαλύει τις ζωές μας. Αυτοί που μας έκλεψαν τα όνειρα και το χαμόγελο ,ζητούν πάλι την ψήφο μας.

Ας μην τους επιτρέψουμε τόσο την δική μας αξιοπρέπειά να ποδοπατήσουν, όσο και την Εθνική μας κυριαρχία να διαπραγματευτούν.

Ας εναντιωθούμε στην πολιτιστική μας αλλοτρίωση και τον νέο Γραικυλισμό.

Με όπλο την Ρωμιοσύνη μας ας αγωνιστούμε για την κατάρρευση του ανίκανου και διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος.

Ας αγωνιστούμε να πάρουμε πίσω την Πατρίδα μας!

Ο πρόεδρος της Πολιτικής Παράταξης “ΚΟΙΝΩΝΙΑ”

Μιχάλης Ηλιάδης