Γκαμπέτας Θεόδωρος: ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ

Του Γκαμπέτα Θεόδωρου
Υποψήφιου Βουλευτή Ν. Λάρισας
ΛΑ.Ο.Σ.


 Ο  υπουργός Προστασίας του πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοΐδης – – ανακοίνωσε τα σχέδιά του για τη δημιουργία«κέντρων κράτησης παράνομων μεταναστών» σε όλες τις περιφέρειες της ηπειρωτικής Ελλάδας,προκαλώντας αντιδράσεις, και από τους κατοίκους της Κοζάνης που δεν δέχονται να λειτουργήσει κέντρο κράτησης μεταναστών στην περιοχή τους.

Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης παρουσιάζεται ξανά σαν φερέγγυο πρόσωπο, αν και είναι γνωστό πως είναι ο πολιτικός που δήλωσε πως ψήφισε το Μνημόνιο χωρίς να το διαβάσει,  και είναι αυτός που είπε μέσα στη Βουλή πως ο Μπάρακ Ομπάμα είναι μουσουλμάνος και -αντί να ανοίξει η γη να τον καταπιεί- η δήλωσή του αποσιωπήθηκε από όλα σχεδόν τα ΜΜΕ.
Φυσικά, από την παιδαριώδη  προπαγάνδα ΠΑΣΟΚ, Νέας Δημοκρατίας  για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης  -που σκοπό έχει να κάνει να ξεχαστούν οι ευθύνες τους για τη χρεοκοπία , απουσιάζει οποιαδήποτε αναφορά στη συμφωνία Δουβλίνο ΙΙ, που υπογράφτηκε το 2003από την κυβέρνηση Σημίτη, με υπουργό Εξωτερικών τον 
Γιώργο Παπανδρέου και υπουργό Δημόσιας Τάξης -άκου να δεις σύμπτωση- τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη.

Το Δουβλίνο ΙΙ προβλέπει την επαναπροώθηση των λαθρομεταναστών που ζητούν άσυλο στη χώρα από την οποία εισήλθαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση -δηλαδή,κυρίως, την Ελλάδα- καθιστώντας,την  χώρα μας ένα  τεράστιο στρατόπεδο κράτησης .

Το ΓΕΣ λέει έμμεσα ότι είναι πάνω από 3.000.000. Τι να κάνουν 30 στρατόπεδα των 1000 ατόμων=30.000; Και ποιος θα τους φυλάει; Ρώτησαν να μάθουν τι σημαίνει στρατόπεδο λαθρομεταναστών και τι απαιτήσεις φύλαξης έχει; 


Θέλουμε δέκα  συντάγματα μόνο για να τους φυλάνε και χώρια οι εξεγέρσεις, τα 


καθημερινά προβλήματα διαβίωσης των ανθρώπων μέσα σε αυτά που θέλουν ειδική


 διαχείριση. Άνθρωποι είναι, όχι ζώα, ούτε καν αιχμάλωτοι. Αν προκύψουν προβλήματα 

ασφάλειας τι θα κάνει το προσωπικό; Θα τους κτυπήσει “στο ψαχνό”. Κάποιοι δεν τα έχουν 

υπολογίσει καλά.” 

Ο πλανήτης μας έχει δισεκατομμύρια δυστυχισμένους  και πεινασμένους ανθρώπους , έχει η ελλαδα την δυνατότητα να αποροφήαει τα στήφη της Αφρικής και της ασίας απασχολωντας τους στην ανυπαρκτη βιομηχανική  και αγροτική παραγωγή της?πως θα καλυφθεί το πολιτισμικό χάος μεταξυ των ελλήνων και των αφρικο-ασιατών? προχθές πακιστανός δάγκωσε και εκοψε το δακτυλο αστυνομικού!Εχουμε την υγειονομική υποδομη και τα κεφάλαια που απαιτούνται για την αντιμετώπιση εκατοντάδων ασθενειών όπως η πολυανθεκτικη φυματίωση για την οποία δεν υπάρχει κανένα φαρμακο και μεταδιδεται τάχιστα, ακόμη του A.I.D.S  ,EMBOLA, ηπατίτιδες και τα συναφεί?Αντέχουν τα λεηλατημένα ταμεία μας περαιτέρω επιβάρυνση?

Για το δια ταύτα η εφημερίδα ροδιακή αναφέρει ότι μουσουλμάνοι κατέλαβαν το μουσείο τζαμί της ρόδου και απαίτησαν την επαναλειτουργεία  του..την στιγμη που ακριβώς δίπλα στην παλεια πόλη λειτουργει άλλο καλύπτωντας τις όποιες θρησκευτικές ανάγκες,η πράξη αυτη σαφέστατα προβοκατόρικη έχει άλλη στόχευση.Το σχέδιο  τους είναι απλό ,κατα  δήλωση του ιδίου του οζαλ το 1987 ,δεν χρειάζεται να πέσει σφαίρα για να καταληφθει η ελλάδα , απλά θα στείλουν κάποια εκατομύρια μουσουλμάνων λαθρομεταναστών,οι οποίοι και θα πλημμυρίσουν την χώρα η οποια ένεκα υπογεννητικότητας θα εξαφανισθει δημογραφικά… και το επέτυχαν αυτό καταργώντας την θεώρηση βίζας για όποιον μουσουλμάνο εισερχόταν στην τουρκια ,η συνέχεια ειναι γνωστή κυκλώματα οργανώνουν και αποστέλλουν αυτούς στο ελλαδισταν!

Με την ανοχή πάντα την ελληνικής πολιτείας(τα τύμπανα του Έβρου) και την πλήρη κάλυψη του δικομματισμού και της οικογενειοκρατίας (Μητσοτακηδες-παπανδρεου-
καραμανληδες μετα της αυλής αυτών)το ελληνικό έθνος οδηγείται  με μαθηματική 

ακρίβεια στη άνευ όρων υποταγή και εξαφάνιση  προς τέρψη όλων  των εσωτερικών και  εξωτερικών ανθελλήνων(εχθρών).    

Η μοναδική λύση είναι η σφράγιση ταξιδιωτικών εγγράφων για έξοδο τους από την χώρα “η εφόσον δεν γίνεται αλλιώς η  άμεση απέλασή τους και το “σφράγισμα” των συνόρων με ειδικά μέσα. Υπάρχουν τρόποι. Το να τους στοιβάζεις μέσα στο έδαφός σου είναι καταστροφικό.

Πάντως σε ότι αφορά την υποδομή και την φύλαξη των δεκάδων χιλιάδων λαθρομεταναστών, οι μεν ΕΔ “σηκώνουν τα χέρια” (“Εδώ δεν έχουμε άνδρες να φυλάξουμε τα σύνορα, θα φυλάξουμε τους Πακιστανούς;” σημείωνε  ανώτερος αξιωματικός του ΓΕΣ) και από εκεί και πέρα κάποιος πρέπει να καταλάβει ότι χρειάζονται χιλιάδες εκπαιδευμένοι και οπλισμένοι άνδρες για να φυλάξουν όλους αυτούς τους λαθρομετανάστες.

Οι οποίοι “χιλιάδες οπλισμένοι άνδρες” απλά δεν υπάρχουν. Και βέβαια μπορεί να δημιουργηθεί ένα τέτοιο ειδικό σώμα, αλλά μόνο η εκπαίδευση, ο εξοπλισμός τους και η ετήσια μισθοδοσία τους κοστίζει πάνω από 100.000.000 ευρώ ανά έτος. Όσα θα στοίχιζε να τους στείλεις όλους με εισιτήριο α’ θέσης στην πατρίδα τους με το αεροπλάνο  ¨η

να ταΐσεις τους χιλιάδες άστεγους και  εξαθλιωμένους συμπολίτες μας !   Εξάλλου το όλο επιχείρημα από νομικής πλευράς είναι έωλο καθότι η Ε.Σ.Δ.Α (ευρωπαϊκή συνθήκη δικαιωμάτων του ανθρώπου) είναι αντίθετη τόσο στο πνεύμα όσο και στην ουσία του νομοσχεδίου που προωθείται. Μοναδική ελπίδα .. παρότι η βλακεία είναι ανίκητη.. είναι να επικρατήσει η λογική και  η συνεννόηση των πολιτικών δυνάμεων ως προς τα αυτονόητα….ο θεός είναι μεγάλος!!!

Περιοδεία κλιμακίων του ΣΥΡΙΖΑ-Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο ν. Λάρισας


Κλιμάκια υποψηφίων βουλευτών του
ΣΥΡΙΖΑ-Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο ν. Λάρισας θα περιοδεύσουν αυτή την Παρασκευή
20 Απριλίου, μετά τις 7 το απόγευμα, σε χωριά του ν. Λάρισας και συγκεκριμένα
στη Νίκαια, τη Νέα Λεύκη, τα Κυπαρίσσια, το Μοσχοχώρι, τις Νέες Καρυές, το
Ζάππειο, την Χαρά και τους Χαλκιάδες.

Τα αυτονόητα της Δημοκρατίας

Tου Πασχου Μανδραβελη

Καθένας μπορεί να εκφράζει και να διαδίδει προφορικά, γραπτά και διά του Τύπου τους στοχασμούς του», λέει το Σύνταγμα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι μπορεί κάποιος να πάρει ένα σπρέι για να διαδώσει τους στοχασμούς του στον τοίχο κάποιου άλλου. Η ελευθερία έκφρασης του ενός δεν σημαίνει υποχρέωση του άλλου να δεχθεί τη ζημιά σπίτι του, ακόμη κι αν το τοιχογραφημένο σύνθημα είναι η μεγαλύτερη σοφία του κόσμου. Δόξα τη τεχνολογία, υπάρχουν πολλά μέσα να εκφραστούμε· είτε διά του Τύπου είτε διά του Διαδικτύου.
Η ελευθερία έκφρασης επίσης περιορίζεται στον λόγο. Δεν περιλαμβάνει γιαουρτώματα ή άλλες πράξεις χαμηλής βίας. Αν κυριαρχούσε η λογική της «συμβολικής βίας» θα μπορούσαν οι αστυνομικοί να ρίχνουν, αναιτίως, δύο σφαίρες στον αέρα έτσι για να συμβολίσουν το μονοπώλιο της βίας που έχει το κράτος. Θα μπορούσαν επίσης να ψεκάζουν και περαστικούς στον δρόμο για τον ίδιο λόγο. Το οξύμωρο της «συμβολικής
βίας» είναι μια νεόκοπη αριστερή ανοησία που στόχο έχει να δικαιολογήσει χουλιγκανισμούς, που μάλιστα διαπράττονται όλο και περισσότερο από ακροδεξιούς.
Το δικαίωμα στη διαδήλωση περιορίζεται επίσης χωροταξικά. Τα όρια, φυσικά, είναι εξαιρετικά ασαφή και ορίζονται αυθαίρετα από τις δυνάμεις ασφαλείας. Σε μια δημοκρατία, όμως, τα όρια αμφισβητούνται με δημοκρατικό τρόπο· δεν μπορεί να μπουκάρει κάποιος π. χ. στο Μέγαρο Μαξίμου (δημόσια περιουσία είναι κι αυτή) για να διαμαρτυρηθεί ενώπιον του πρωθυπουργού για κυβερνητικές αποφάσεις. Αν μπουκάρει -ασκώντας το δημοκρατικό επίσης δικαίωμα στη δημόσια ανυπακοή- πρέπει να έχει και τη λεβεντιά να αντιμετωπίσει τις συνέπειες του νόμου και όχι να κλαυθμυρίζει περί «καταστολής» και «ποινικοποίησης των αγώνων». Θα πρέπει να πάει στο δικαστήριο και να επιχειρηματολογήσει για το «δικαίωμα των πολιτών» να μπουκάρουν ό, τι ώρα γουστάρουν στο Μαξίμου για να τα ψάλλουν στον πρωθυπουργό. Η πλειοψηφία μπορεί να ενστερνιστεί τις απόψεις του και να αλλάξει αυτός ο περιοριστικός νόμος.
Ασχέτως αν ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας ανατράπηκε ακόμη και στους πεζόδρομους (θρηνώντας, μάλιστα, θύματα) οι νόμοι δεν ανατρέπονται στους δρόμους. Αλλάζουν στο Κοινοβούλιο και στα δικαστήρια. Στους δρόμους γίνεται μόνο η διαμαρτυρία. Η παραβίαση ενός νόμου (έστω «συμβολικά») πρέπει να έχει την προβλεπόμενη από τον νόμο τιμωρία. Ετσι, όσοι θεωρούν ότι ο νόμος για τα ΑΕΙ είναι «άδικος», «καπιταλιστικός» κ. λπ. μπορούν να διαμαρτύρονται αλλά όχι να παρεμποδίζουν τις εκλογές στα πανεπιστήμια. Αν, πέραν των πανό και των συνθημάτων, δεν επιτρέπουν με αγκωνιές στους εκλέκτορες να ψηφίσουν πρέπει να τιμωρούνται για άσκηση βίας. Μην ξεχνάμε ότι υπάρχουν άλλες ολιγάριθμες ομάδες -αναρχικών, αυτή τη φορά- που πιστεύουν ότι και οι εθνικές εκλογές είναι επιβλαβείς ή έστω κοροϊδία. Θα πρέπει να τους επιτραπεί να παρεμποδίσουν ανενόχλητοι την ψηφοφορία της 6ης Μαΐου;
Εχουμε μπερδέψει τα πάντα σ’ αυτήν τη χώρα. Θεωρούμε μέτρο της δημοκρατίας την ανομία και δικτατορία την τήρηση των νόμων· εξ ου και τα συνθήματα περί «χούντας» που δεν τέλειωσε το… ’73. Αλλά σε μια χώρα που κυρίαρχο ιδεολόγημα έγινε το «όσα περισσότερα ξοδεύεις, τόσο περισσότερα εξοικονομείς» υπάρχει περίπτωση να κυριαρχήσουν τα αυτονόητα της Δημοκρατίας;

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_19/04/2012_479353 

Παπαστάμκος επί των προτάσεων Μπαρόζο για την Ανάπτυξη στην Ελλάδα: “Να μεταβούμε από τον προγραμματικό, διακηρυκτικό λόγο στην πράξη”


Με παρεμβάσεις του στην Ολομέλεια του Στρασβούργου, ο Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Καθηγητής κ. Γιώργος Παπαστάμκος ζήτησε από την Κομισιόν να μεταβεί από τον διακηρυκτικό λόγο στην πράξη σχετικά με τις δράσεις που προτείνει η τελευταία για την επιστροφή της Ελλάδας στην οικονομική μεγέθυνση και την αντιμετώπιση της ανεργίας.
Στη συζήτηση που ακολούθησε της παρουσίασης από τον Πρόεδρο της Κομισιόν κ. Μπαρόζο σχετικά με την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης στην Ευρωζώνη και ειδικότερα την ανάληψη πρωτοβουλιών για την “Ανάπτυξη στην Ελλάδα”, ο κ. Παπαστάμκος τόνισε ότι “τόσο οι θεσμοί, όσο και η πολιτική ηγεσία της ΕΕ πρέπει να φύγουν από το θεσμικό και πολιτικό τους εγωισμό και να αλλάξουν ρότα, να αλλάξουν πορεία”. Ο Έλληνας Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ζήτησε εξάλλου από την Κομισιόν να τοποθετηθεί επί του αν η τρέχουσα κρίση είναι “κρίση της οικονομίας ή κρίση της οικονομικής αντίληψης, της οικονομικής συνταγής, αυτής που έχει οδηγήσει στον φαύλο κύκλο λιτότητα-ύφεση, νέα μέτρα λιτότητας-νέα μέτρα λιτότητας-νέα ύφεση“. “Συμφωνώ απόλυτα με τον Πρόεδρο της Κομισιόν κ. Μπαρόζο“, ανέφερε ο κ. Παπαστάμκος “ότι μαζί θα πετύχουμε, η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ελλάδα. Ναι, το πιστεύω βαθύτατα. Αλλά μέσα από μια αντίληψη, από ένα

σχέδιο μιας πραγματικής εταιρικής σχέσης και όχι μέσα από λογικές επικυρίαρχης οντότητας πάνω στην Ελλάδα“.

Στη συζήτηση για την Έκθεση της κα. Χιούμπνερ για τα “Μέσα επιμερισμού του κινδύνου για τα κράτη μέλη που αντιμετωπίζουν ή απειλούνται από σοβαρές δυσκολίες όσον αφορά τη χρηματοοικονομική τους σταθερότητα“, ο κ. Παπαστάμκος υπογράμμισε ότι “πέραν της επιβεβλημένης δημοσιονομικής εξυγίανσης, απαιτείται κατεπειγόντως ένα ολοκληρωμένο σχέδιο δημιουργικής αναπτυξιακής φυγής προς τα εμπρός“. “Καθίσταται επιτακτική η ανάγκη δημιουργίας συνθηκών οικονομικής μεγέθυνσης σε μία κρίσιμη συγκυρία, σε μία οικονομική μετεωρολογία όπου οι δημοσιονομικές περικοπές θίγουν σημαντικά και τις ελληνικές Δημόσιες Επενδύσεις, ενώ η έλλειψη ρευστότητας και πρόσβασης σε χρηματοδότηση δυσχεραίνουν εξίσου και τις Συμπράξεις Δημοσίου και Ιδιωτικού τομέα“, ανέφερε ο Ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας. “Ευελπιστώ ότι τόσο η Κομισιόν, όσο και η ΕΤΕπ θα διασφαλίσουν  τους όρους  (π.χ. ως προς τον δείκτη μόχλευσης, ως προς τις επιλέξιμες επενδύσεις) για την καλύτερη δυνατή αξιοποίηση του εν λόγω χρηματοδοτικού εργαλείου με πολλαπλασιαστικά οφέλη για την πραγματική οικονομία”.
Για περισσότερες πληροφορίες:
Γεώργιος Παπαστάμκος                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                          Γραφείο Τύπου Κ.Ο. ΕΛΚ
Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου                                                                                                                                                                                                                                           

Η ώρα της εκδίκησης … ή μήπως όχι;

Ο θυμωμένος και ταλαίπωρος λαός περιμένει στη γωνία, έτοιμος να πάρει την εκδίκησή του και να τιμωρήσει όλους αυτούς που πιστεύει ότι έχουν την ευθύνη για τη σημερινή κόλαση που ζούμε… Αυτό, καλώς ή κακώς, είναι το συναίσθημα που σήμερα κυριαρχεί στους πολίτες αυτής της χώρας, όσο πλησιάζει η ώρα της κάλπης, αυτό το κλίμα υπερκαλύπτει 
κάθε άλλη συζήτηση για την προοπτική της πατρίδας μας, μετά τις εκλογές της 6ης Μαίου. 
Σήμερα, παρά ποτέ, είναι ανάγκη που γίνεται ιστορία (όπως τραγουδούσε και ο μεγάλος έλληνας Δ. Μητροπάνος) να ισορροπήσουμε τη σκέψη μας ανάμεσα στη λογική και στο θυμικό, να αναλάβουμε, ως λαός και πολίτες, την τεράστια ατομική ευθύνη που μας αναλογεί για το μέλλον της πατρίδας μας. Ευθύνη που δυστυχώς, μετά την μεταπολίτευση, ουδέποτε αναλάβαμε στο βαθμό που έπρεπε, γι’ αυτό γέμισε ο τόπος από «κουλο-κωψο-χέρηδες», γι΄αυτό πάντα έφταιγε κάποιος άλλος, όχι όμως εμείς… Ο διαχωρισμός του λαού, μεταξύ «μνημονιακών» και «αντιμνημονιακών», ως δήθεν ιδεολογική επιλογή που θα κατευθύνει τη ψήφο μας είναι εθνικά επικίνδυνος και αυξάνει τη προφανή σύγχυση που επικρατεί. Αυτοί δε που επιμένουν στο τεχνητό αυτό δίλημμα, αναλαμβάνουν μεγάλο βάρος των αυριανών εξελίξεων… Η μεγαλύτερη σήμερα προσφορά των κομμάτων, που επιδιώκουν τη ψήφο μας στις επερχόμενες εκλογές, θα είναι η δημιουργία ενός προεκλογικού πλαισίου που θα επιτρέψει την καθαρή συζήτηση για την προοπτική της χώρας και θα συμβάλλει στην αποσαφήνιση των επί μέρους θέσεων-προτάσεων που μπορούν να μας βγάλουν γρηγορότερα από το μαρτύριο «της σταγόνας», που ζούμε την τελευταία διετία. Μόνο τότε από «τιμωροί» θα ξαναγίνουμε πολίτες και θα μπορέσουμε να πάρουμε την τύχη της πατρίδας στα χέρια μας. 

Η πατρίδα που ξέραμε έχει ήδη τελειώσει… πρέπει να τη χτίσουμε από την αρχή, με καρδιά, ψυχή και λογική. Η Ελλάδα μας θέλει νέο Σύνταγμα και νέους θεσμούς. Για να το καταφέρουμε αυτό πρέπει να τα αλλάξουμε όλα και πρωτίστως πρέπει να αλλάξουμε εμείς οι ίδιοι, πολίτες και πολιτικοί, μνημονιακοί και αντιμνημονιακοί… Πρέπει να ξεφύγουμε από τον παραδοσιακό τρόπο σκέψης που ευνοούσε την ατομικότητα έναντι της συλλογικότητας, που έβαζε μπροστά το κομματικό από το εθνικό συμφέρον, που δημιουργούσε αντιθέσεις και ψευτοδιλήμματα…, κοινώς να επικρατήσει λογική και εθνική ενότητα. Αν σήμερα δεν ενώσουμε και πολλαπλασιάσουμε τις δυνάμεις μας, αν δεν συγκροτήσουμε εθνικό σχέδιο εξόδου από την κρίση, αν δεν ονειρευτούμε και πάψουμε να ελπίζουμε, τότε η πατρίδα θα καεί και εμείς θα ψάχνουμε ακόμη σωτήρες. Αυτό είναι το πραγματικό διακύβευμα των εκλογών. Πώς και ποιος μπορεί να το κάνει αυτό???? Θα αποκτήσει ο τόπος κυβέρνηση ή θα περιέλθει, στο όνομα της τιμωρίας-εκδίκησης, σε βαθύτερη κρίση και περιπέτεια????? Θα αναλάβουμε τις ευθύνες μας ή θα τις φορτώσουμε στο έτσι και αλλιώς ετοιμοθάνατο πολιτικό σύστημα????? Θα διώξουμε αυτούς που έκαναν την πολιτική επάγγελμα, επιλέγοντας πρόσωπα της διπλανής μας πόρτας ή θα αλλάξουμε απλώς τη σειρά επανεκλογής τους???? Θα ζητήσουμε από τους υποψήφιους κυβερνήτες μας να μας παρουσιάσουν συγκεκριμένες ανατρεπτικές προτάσεις και δεσμεύσεις ή ο θυμός μας (δικαιολογημένος πάντα) τους κάνει αόρατους???? 

Η σημερινή μου πρόταση έχει να κάνει μόνο με το αύριο όχι με το χθές, για το οποίο έχει γίνει σκληρή κριτική και πρέπει να κριθούν όλοι και να αποδοθεί ασφαλώς δικαιοσύνη… κάποιοι δυστυχώς έβαλαν τη χώρα σε περιπέτεια και αυτό ασφαλώς δεν ξεχνιέται. Πρέπει όμως να ξεχάσουμε την πικρία και το θυμό μας, πρέπει να επιλέξουμε ισχυρή κυβέρνηση με πανίσχυρο πρωθυπουργό, πρέπει να εμπιστευτούμε και πάλι ανθρώπους και πολιτικές. Εξάλλου όλοι αυτοί από εμάς προέρχονται και συνεπώς εκφράζουν κάθε φορά το δικό μας τρόπο σκέψης, τη δική μας στάση ζωής…. Δέστε το και αλλιώς, αυτοί που μας έφεραν εδώ, αυτοί οφείλουν να βρούν και τη λύση!!!!, αλλιώς να πάνε σπίτια τους…… Ξέρω τις ενστάσεις (εξάλλου πρώτος εγώ τα έχω χώσει χοντρά), ξέρω την οργή για τις παλινωδίες και τις «κωλοτούμπες», γνωρίζω την έλλειψη εμπιστοσύνη που δημιουργήθηκε από τη διαχείριση της κατάστασης του τελευταίου τετραμήνου, όμως άλλη λύση από τον ΑΝΤΩΝΗ ΣΑΜΑΡΑ δεν βλέπω…. Πρέπει να τον εμπιστευτούμε και να τον δεσμεύσουμε, διότι αλλιώς η υπάρχουσα πολιτική κρίση θα γίνει κρίση εθνική….. Να το πώ απλά η ακυβερνησία (διότι μη γελιόμαστε η μη αυτοδυναμία της ΝΔ εκεί οδηγεί) θα δημιουργήσει συνθήκες χάους για τη χώρα και τους πολίτες, διότι ποιος θα συνεργαστεί με ποιόν, με ποιο πρόγραμμα και σχέδιο, όταν όλοι διαφωνούν με όλους????? Τυχόν δε αναγκαστική συγκυβέρνηση των δυο ή και άλλων, θα δημιουργήσει συνθήκες οιονεί εκλογολογίας και θα ανοίξει την όρεξη σε πολλούς «εραστές της ανωμαλίας»……. Ο τόπος πρέπει να κυβερνηθεί με σταθερότητα και ορίζοντα τετραετίας, προκειμένου να βρεί το βηματισμό και την ελπίδα του. Η αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού δεν μπορεί να γίνει σε συνθήκες έκτακτης ανάγκης, όπως οι σημερινές, ούτε μπορεί να βασιστεί στο φόβο ή το θυμό της κοινωνίας, διότι τότε θα είναι κακέκτυπο του προηγούμενου. Τα δε μικρότερα κόμματα δεν μπορούν να επενδύουν μόνο στο συναίσθημα του λαού, διότι αν υπάρξει «κανένα ατύχημα» και λάβουν εντολή σχηματισμού κυβέρνησης τι θα κάνουν???? Θα μας το πούν προεκλογικά ή είναι «Kinder έκπληξη»??? Η υπεύθυνη στάση και η ατομική μας ευθύνη οδηγούν στο να ψηφίσουμε με το βλέμμα στραμμένο αποκλειστικά στο μέλλον της πατρίδας, διότι αν δεν υπάρχει πατρίδα δεν υπάρχει και λαός… 

Ο Αντώνης Σαμαράς, με τα καλά και τα κακά του, είναι αυτή τη στιγμή ο μόνος πολιτικός αρχηγός που μπορεί και πρέπει να γίνει καπετάνιος του θαλασσοδαρμένου σκάφους… Πρέπει να ξαναβάλει πυξίδα και να βρεί την κατάλληλη διαδρομή για την Ιθάκη…. Αυτό είναι το ιστορικό του χρέος, γι’ αυτό γύρισε από την εξορία, γι’ αυτό τον εμπιστεύτηκαν οι Νεοδημοκράτες. Είναι ο πρώτος, ίσως και ο μόνος, που εδώ και 20 χρόνια έκανε συγκεκριμένες προτάσεις εκσυγχρονισμού του πολιτικού συστήματος, όπως βουλευτική-πρωθυπουργική θητεία, ασυμβίβαστο υπουργού-βουλευτή, μόνιμος εξωκοινοβουλευτικός υφυπουργός εξωτερικών, παιδείας και οικονομίας (προυπολογισμού), συμβούλιο εξωτερικής πολιτικής, επιτροπή προμηθειών-δημοσίων έργων από ανώτατους δικαστικούς, πόθεν έσχες για όλους του υπουργούς από το 1974 κλπ. Οφείλουμε να τον ακούσουμε και να τον βοηθήσουμε, γιατί έχει να τα βάλει με ένα θεριό, αλλά, αν δε φάς θεριό, ΘΕΡΙΟ δεν γίνεσαι!!!! Αξίζει την ευκαιρία του, αν την πετάξει, δικαίωμά του, εμείς όμως πρέπει να του τη δώσουμε… γιατί αλλιώς η χώρα θα μοιάζει όλο και περισσότερο με «ρουλέτα»…. 

Πατριώτες στις επερχόμενες εκλογές εμείς αποφασίζουμε, κανένας άλλος…. Εμείς λοιπόν έχουμε και την αποκλειστική ευθύνη των επιλογών μας, εμείς καθορίζουμε τη μοίρα του τόπου και των παιδιών μας!!!! Η ψήφος μας είναι η δύναμή μας, η ψήφος μας δεν είναι καπρίτσιο αλλά ευθύνη, η ψήφος μας πολύ περισσότερο δεν είναι ούτε ρουλέτα ούτε περίστροφο!!!! Γι’ αυτό ανοίξτε τα αυτιά και τα μάτια, ονειρευτείτε ξανά, βάλτε το χέρι στην καρδιά, την πατρίδα στη ψυχή και ΚΑΛΟ ΒΟΛΙ !!!!!

Υ.Γ: 1. Ποιος, αν όχι εμείς και μόνο εμείς, έχει την ευθύνη για την ανανέωση του πολιτικού προσωπικού (βουλευτών)???? Διώξτε αυτούς που γεννήθηκαν, μεγάλωσαν ή γέρασαν βουλευτές, αυτούς που έκαναν καριέρα ως βουλευτές, τους κληρονόμους, γόνους και απόγονους. Στηρίξτε επιτέλους αυτούς που ξέρετε, αυτούς που εμπιστεύεστε, αυτούς που μοιάζουν μ’ εσάς…. Υπάρχουν, ψάξτε τους και βρείτε τους!!!!!! 

2. Ένα αξέχαστο τραγούδι του Δ. Μητροπάνου είναι το «ΡΟΖΑ», ακούστε τους στίχους του και μετά αποφασίστε…

Γιάννος Δημήτρης
Δικηγόρος

OI OIKΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΑ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΑ ΤΟΥΣ στον συνεργατικό χώρο coLab, Πετράκη 28, Αθήνα


 
Οι Οικολόγοι Πράσινοι παρουσιάζουν σήμερα στις 17.00 στο coLab τους συνδυασμούς με τους οποίους παίρνουν μέρος στις εκλογές σε όλες τις περιφέρειες της χώρας. Την παρουσίαση θα κάνουν η Ιωάννα Κοντούλη, επικεφαλής του εκλογικού αγώνα των Οικολόγων Πράσινων, υποψήφια στη Β΄ Αθηνών και ο Γιάννης Παρασκευόπουλος, επικεφαλής στο ψηφοδέλτιο επικρατείας. 
Η παρουσίαση θα γίνει στο coLab, Πετράκη 28 (μεταξύ Μητροπόλεως και Ερμού). Η επιλογή του χώρου είναι συμβολική, καθώς το coLab λειτουργεί σαν τόπος συνάντησης νέων για την ανάληψη παραγωγικών πρωτοβουλιών, την ανάπτυξη κοινωνικής επιχειρηματικότητας και την ενίσχυση των Συλλογικών Αγαθών.