Διοίκηση δημοσίων επιχειρήσεων


του Δρ Φώτη Φυτσιλή*
Η οικονομική κρίση φέρνει τα πάνω κάτω σε
όλους τους τομείς της δημόσιας διοίκησης. Από το κάδρο των επιχειρούμενων
αλλαγών δε θα μπορούσαν να εξαιρεθούν οι δημόσιες επιχειρήσεις. Οι αλλαγές στη
λειτουργία τους βασίζονται σε δυο κεντρικούς άξονες. Την οργανωτική
αναδιάρθρωση και την αλλαγή του τρόπου, ή μοντέλου, όπως πιο τεχνοκρατικά
αναφέρεται, διοίκησης.
Σε
αυτό το άρθρο θα αναφερθούμε στην ανάγκη αλλαγής του τρόπου διοίκησης των  δημοσίων επιχειρήσεων. Αρχικά, θα ορίσουμε
τους φορείς που θα μας απασχολήσουν. Στη συνέχεια, θα εξετάσουμε τις βασικές
τους διαφορές με τους αντίστοιχους φορείς του ιδιωτικού τομέα. Τέλος, θα
μελετήσουμε το πώς ελέγχεται η διοίκηση για τις πράξεις και τις παραλείψεις
της.
Ορισμός και χαρακτηριστικά
Σε
μια πρόσφατη καταγραφή (2010) ο αριθμός των δημοσίων επιχειρήσεων ανέρχεται
περίπου στις 1000. Σε αυτές δεν
περιλαμβάνονται οι δημοτικές επιχειρήσεις, οι οποίες την ίδια περίοδο έφταναν
τις 1100, αριθμός που πάντως με τον «Καλλικράτη» μειώθηκε αισθητά. Οι δημόσιες
επιχειρήσεις λειτουργούν κυρίως ως Ανώνυμες Εταιρίες, Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου
Δικαίου (ΝΠΔΔ) ή Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου (ΝΠΙΔ). Όσον αφορά τους
τύπους των δημοσίων επιχειρήσεων, αυτές μπορεί να είναι Δημόσιες Επιχειρήσεις
Κοινής Ωφέλειας

(ΔΕΚΟ), Τράπεζες, Οργανισμοί Κοινής Ωφέλειας, Φορείς Κοινωνικής
Ασφάλισης κ.ά.. Ο δημόσιος χαρακτήρας αυτών των επιχειρήσεων τεκμαίρεται κυρίως
από τη συμμετοχή του Ελληνικού Δημοσίου στο μετοχικό κεφάλαιο αυτών των
επιχειρήσεων (πάνω από το 50%) ή εφόσον η διοίκησή τους ορίζεται από αυτό.

Μια
ιδιωτική επιχείρηση συνήθως έχει ως στόχο την βελτίωση των παρεχόμενων
προϊόντων και υπηρεσιών προς τους πελάτες της και την μείωση των λειτουργικών
της εξόδων με σκοπό την αύξηση του κύκλου εργασιών της και τελικά των κερδών
της. Στη θεωρία, μια δημόσια επιχείρηση μπορεί να ταυτίζεται ως προς τους
στόχους της με μια αντίστοιχη ιδιωτική. Η πρακτική όμως των τελευταίων
δεκαετιών στην Ελλάδα δείχνει πως οι δημόσιες επιχειρήσεις επικεντρώθηκαν στην
άσκηση της αναπτυξιακής και κοινωνικής πολιτικής της εκάστοτε Κυβέρνησης.
Αποτέλεσμα ήταν η συσσώρευση τεράστιων χρεών, τα οποία έπρεπε να απορροφήσει ο
κρατικός προϋπολογισμός.
Διαφορές στη διοίκηση με τον ιδιωτικό τομέα
Η
διοίκηση μιας επιχείρησης είναι ένα δύσκολο έργο. Όταν όμως πρόκειται για μια
δημόσια επιχείρηση, το έργο αυτό αποκτά επιμέρους βαθμούς δυσκολίας. Πολλοί
θεωρούν ότι μπορούν, με τον ένα ή άλλο τρόπο, να εφαρμοστούν αυτούσιες οι αρχές
και οι μέθοδοι διοίκησης του ιδιωτικού τομέα. Αξιόλογοι μάνατζερ του ιδιωτικού
τομέα δοκίμασαν τις δυνάμεις τους σε μια δημόσια επιχείρηση αποτυγχάνοντας
παταγωδώς. Και αυτό, διότι δεν έλαβαν υπόψη τις ιδιαίτερες καταστάσεις και τις
χρόνιες παθογένειες των δημόσιων επιχειρήσεων. Οι διοικήσεις που αναλαμβάνουν
το τιμόνι των δημοσίων επιχειρήσεων συχνά μάλιστα βρίσκονται προ εκπλήξεως,
μόλις αντιληφθούν τις πραγματικές διαστάσεις του έργου τους.
Στον
ιδιωτικό τομέα, η διοίκηση έχει το ελεύθερο για τη χάραξη της στρατηγικής
ανάπτυξης της εταιρίας, ακολουθώντας τις κατευθυντήριες γραμμές των μετόχων.
Από την άλλη μεριά, η διοίκηση μιας δημόσιας επιχείρησης έχει να αντιμετωπίσει,
μεταξύ άλλων:
α.    τις συχνές αλλαγές πλεύσης της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου,
στο οποίο λογοδοτεί
β.    την δαιδαλώδη και συνεπώς δυσκίνητη οργανωτική δομή
γ.    χρονοβόρες διαδικασίες στελέχωσης για την κάλυψη έκτακτων ή
εξειδικευμένων αναγκών. Αυτό σημαίνει πως η διοίκηση οφείλει κάθε φορά να
επιδιώκει διαρκώς μεταβαλλόμενους στόχους χωρίς διαφοροποίηση στο στελεχιακό
δυναμικό, γεγονός που μειώνει την αποτελεσματικότητα στην εφαρμογή των
αποφάσεών της
δ.    τις απαιτήσεις του συνήθως πανίσχυρου συνδικαλιστικού οργάνου των
εργαζομένων κ.ά.
Αναφορικά
με τη διαχείριση του προσωπικού, οι ακρογωνιαίοι λίθοι είναι η επιβράβευση και
η επιβολή ποινών. Επιβράβευση, όταν το έργο ενός στελέχους υπερβαίνει τα
αναμενόμενα, και ποινή, που στην έσχατη περίπτωση μπορεί να φτάσει μέχρι και
την απόλυση, όταν η απόδοσή του υπολείπεται του αναμενομένου ή είναι αρνητική.
Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, η διοίκηση των δημοσίων επιχειρήσεων έχει
δεμένα τα χέρια και προς τις δυο κατευθύνσεις. Δεν υπάρχει η δυνατότητα
επιβράβευσης μεμονωμένων στελεχών για την επίτευξη ιδιαίτερων στόχων (μπόνους),
ενώ πρακτικά δεν μπορούν να επιβληθούν κυρώσεις. Οι όποιες αυξήσεις δίνονται
οριζόντια, με αποτέλεσμα τη γιγάντωση του μισθολογικού κόστους, η οποία βεβαίως
δεν συνοδεύεται από αντίστοιχη αύξηση της παραγωγικότητας του συνόλου των
εργαζομένων.
Έλεγχος δημοσίων επιχειρήσεων
Ανά
κατηγορία δημόσιας επιχείρησης εφαρμόζονται διάφορες μορφές ελέγχου της
διοίκησης. Οι σημαντικότερες από αυτές είναι οι εξής:
–         
Ο υπουργός, στην
αρμοδιότητα του οποίου ανήκει μια δημόσια επιχείρηση, μπορεί να διορίζει τη
διοίκησή της. Συνεπώς, είναι πολιτικά υπεύθυνος για τις πράξεις της και μπορεί
να την παύσει ανά πάσα στιγμή.
–         
Όπως προβλέπει ο νόμος
3429/2005, ο κρατικός έλεγχος και η οικονομική εποπτεία των δημοσίων
επιχειρήσεων ασκείται από τη Διυπουργική Επιτροπή Δημοσίων Επιχειρήσεων και
Οργανισμών. Η επιτροπή αυτή τροποποιεί και εγκρίνει τα επιχειρησιακά σχέδια που
καταρτίζει κάθε δημόσια επιχείρηση, αν και, δυστυχώς, σπανίως γίνεται
ουσιαστικός έλεγχος. Η ίδια επιτροπή μπορεί να επιβάλει κυρώσεις σε δημόσιες
επιχειρήσεις και να παύσει τα όργανα της διοίκησης.
–         
Σε ανώτατο επίπεδο, ο
έλεγχος δημοσίων επιχειρήσεων ασκείται από την επιτροπή του άρθρου 49Α του
Κανονισμού της Βουλής. Η ονομαζόμενη και ως «επιτροπή ΔΕΚΟ» διατυπώνει γνώμη
για την καταλληλότητα των προτεινομένων από τους υπουργούς προσώπων σε ανώτατες
διοικητικές θέσεις δημοσίων επιχειρήσεων. Η ίδια επιτροπή μπορεί να καλεί σε
ακρόαση τους διοικητές δημοσίων επιχειρήσεων (άρθρο 49Β).
Συμπεράσματα
Η
διοίκηση δημοσίων επιχειρήσεων είναι μια πολύ σοβαρή υπόθεση για να αγνοηθεί
στην επιχειρούμενη αναδιάρθρωση του Κράτους. Οι πρακτικές του παρελθόντος με
τον διορισμό αδιάφορων ή ακατάλληλων διοικήσεων πρέπει να παραμείνουν στο
παρελθόν. Είναι απαραίτητο να επιδιωχθούν μέθοδοι διοίκησης που εφαρμόζονται
επιτυχώς στον ιδιωτικό τομέα, όπως λ.χ. για τη στοχοθεσία, το σχεδιασμό, την
υλοποίηση και την παρακολούθηση πολύπλοκων έργων, με την απαραίτητη πάντα
προσαρμογή στις απαιτήσεις μιας δημόσιας επιχείρησης.
Είναι
παρήγορο ότι εντός των δημοσίων επιχειρήσεων υπάρχει άφθονη διαθέσιμη
τεχνογνωσία και ικανό προσωπικό. Ωστόσο, η αβεβαιότητα για το μέλλον πολλών εξ
αυτών και η έλλειψη ουσιαστικών κινήτρων για τα στελέχη, κάνουν δύσκολη την
αποτελεσματική διοίκησή τους. Οι νέες διοικήσεις θα έχουν να επιτελέσουν ένα
εξαιρετικά αντίξοο έργο δίχως τα κατάλληλα εργαλεία. Από την επιτυχία τους εν
πολλοίς εξαρτάται το αν η Χώρα μας θα καταφέρει να ατενίσει το μέλλον με
αισιοδοξία.
ΠΗΓΕΣ
–          
Κανονισμός της Βουλής των
Ελλήνων, όπως ισχύει, http://www.hellenicparliament.gr/Vouli-ton-Ellinon/Kanonismos-tis-Voulis/
–          
Ν. 3429/2005, «Δημόσιες
Επιχειρήσεις και Οργανισμοί (Δ.Ε.Κ.Ο.).», www.et.gr
–          
Μητρώο Υπηρεσιών και Φορέων της Ελληνικής Διοίκησης, http://www.gspa.gr/
*o κ. Φώτης Φυτσιλής (e-mail: fitsilisf@teemail.gr) είναι διδάκτωρ ηλεκτρολόγος μηχανικός του Γερμανικού
Πολυτεχνείου του Aachen και διπλωματούχος οικονομολόγος
μηχανικός του Γερμανικού Πανεπιστημίου του Hagen. Είναι επιστημονικός συνεργάτης στην Επιστημονική
Υπηρεσία της Βουλής των Ελλήνων. Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα της
Καρδίτσας «ΝΕΟΣ ΑΓΩΝ», στις 8.4.2012.

ΟΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΟΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟ

Τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών & Πάσης Ελλάδος κκ. Ιερώνυμο Β’ θα επισκεφθεί αύριο, Τρίτη 10 Απριλίου 2012, ο Πρόεδρος του κινήματος ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ Πάνος Καμμένος.
Θα τον συνοδεύει ο Γενικός Γραμματέας του κόμματος, βουλευτής Βοιωτίας Μιχάλης Γιαννάκης.
Η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί στις 9.00 πμ στα γραφεία της Αρχιεπισκοπής Αθηνών.

Τι σας συνέβη κ. Καρατζαφέρη;


UDemand Προσεγγίσεις!!
Γράφει ο Διπλωματικός,
Πρέπει να σας ομολογήσω ότι, ως πολιτικός επιστήμονας, παρακολουθώ την πορεία σας εδώ και πολλά χρόνια, χωρίς να είμαι οπαδός σας (ούτε κάποιου άλλου κόμματος βέβαια) αλλά εκτιμούσα και εσάς και τις ιδέες σας.
Εδώ και τρία χρόνια είχατε ανέβει στις δημοσκοπήσεις ως κόμμα άλλα και σαν ο πιο κατάλληλος για πρωθυπουργός, είχατε φτιάξει μια δυνατή ομάδα νέων ανθρώπων που “πετούσε”, είχατε πιάσει τον παλμό και τα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας πολύ πριν τα αγγίξουν οι συνάδελφοί σας, είχατε τις πιο πρωτότυπες ιδέες για την ελληνική οικονομία, σαν ρήτορας δεν συγκρινόσασταν με κανέναν Έλληνα πολιτικό, οι New York Times σας είχαν

ανακηρύξει σαν έναν από τους καλύτερους ρήτορες της Ε.Ε., ο Βενιζέλος φαίνονταν νάνος μπροστά σας, είχατε ένα μυαλό ξυράφι που γεννούσε συνεχώς ιδέες για την πατρίδα, για τους Έλληνες, για την οικονομία, για την αξιοπρέπειά μας, εάν συνεχίζατε με τους ίδιους ρυθμούς σήμερα θα ήσασταν πρώτο κόμμα. Και σας κατάντησαν σήμερα να δίνετε απολογητική συνέντευξη στην… κυρία Στάη.

Σας είδα σε αυτή τη συνέντευξη  και σας λυπήθηκα. Χασκογελούσε η κυρία κοιτάζοντας πονηρούτσικα έναν δημοσιογράφο που είχε μαζί της (αντίθετα ο Κύρτσος αισθανόταν πολύ άσχημα και δεν μιλούσε σχεδόν καθόλου). Είναι από τις στιγμές που βλέπεις τέτοιους δημοσιογράφους στην κρατική τηλεόραση και λυπάσαι που γεννήθηκες Έλληνας.
Αναρωτήθηκα τι σας συνέβη και η κυρία αυτή είχε την ευκαιρία να κάνει ένα τόσο απαξιωτικό παιχνίδι μαζί σας με τα γνωστά ειρωνικά χαμόγελα που διαθέτει σε αφθονία.
Δεν περιμένω απάντηση από εσάς. Θα κάνω εγώ τον απολογισμό για τα λάθη σας, έτσι όπως τα βίωσα, μιλώντας βέβαια υποκειμενικά…
Το πρώτο θανάσιμο λάθος της καριέρας σας
Πριν μερικά χρόνια εγκαταλείψατε τον πατριωτικό λόγο και την ίδια περίοδο πήρατε στο κόμμα σας την κ. Νίκη Τζαβέλα. Τι σύμπτωση!  Ο Κακαουνάκης είχε δώσει στη δημοσιότητα όλο το ιστορικό της κυρίας, αυτό έφτανε για να “ψυλλιαστούν” σχεδόν όλοι.
Γιατί το κάνατε αυτό; Θα σας πω βέβαια για να μην νομίζετε ότι οι πολίτες τρώνε κουτόχορτο. Γιατί κάποιοι σας ψιθύρισαν ότι πρέπει να συμβιβαστείτε με το διεθνές οικονομικό-εβραϊκό κατεστημένο αφού έχετε τέτοια άνοδο που πιθανολογεί ακόμα και την πρωθυπουργοποίησή σας.
Η κ. Τζαβέλα θα ήταν το ενδιάμεσο, σας σύστησε πράγματι στο οικονομικό-εβραϊκό κατεστημένο αλλά αυτοί δεν πίστεψαν ούτε λέξη από αυτά που λέγατε.
Στη συνέχεια φλερτάρατε με τον Ψινάκη για να κατέβει με το κόμμα σας! Εάν δεν είχαν αντισταθεί μερικά από τα παιδιά σας θα τον είχατε πάρει στο κόμμα σας. Γιατί άραγε, τι τον θέλατε; Να λέει εξυπναδούλες και να διασκεδάζει τον κόσμο σας;
Με αυτές τις κινήσεις είχατε ολοκληρώσει το πρώτο θανάσιμο λάθος της καριέρας σας.
Από εκείνη την ώρα και μετά, οι οπαδοί σας πάγωσαν, αλλά σκέφτηκαν πως μπορεί να κάνετε μια κίνηση ελιγμού ώστε να πάρετε ψήφους, μετά να πάρετε την εξουσία και τέλος να επανέλθετε και να εφαρμόσετε τις ιδέες σας… και περίμεναν. Ο Ανδρέας -ο μεγαλύτερος  πολιτικός κωλοτούμπας με το «έξω από ΕΟΚ και ΝΑΤΟ, το ίδιο συνδικάτο»  -δούλεψε αριστοτεχνικά για τα προσωπικά του συμφέροντα και έγινε.. εθνικός ήρωας! Εσείς κάνατε πολύ μικρότερη κωλοτούμπα και είμαι βέβαιος πως μπορούσατε, όπως υποστηρίζατε, να τα δώσετε όλα στην πατρίδα, όμως τα παπαγαλάκια σας έβαλαν στο στόχαστρο και στη συνέχεια στην αγχόνη. Οι Έλληνες άλλωστε διαχρονικά έχουν ειδικότητα στο να σκοτώνουν τους πραγματικούς πατριώτες.
Το δεύτερο θανάσιμο λάθος σας
Τα τελευταία δύο χρόνια το κύριο επιχείρημά σας ήταν ότι μόνο με εθνική σύμπραξη (και των πέντε κομμάτων) θα μπορούσε η Ελλάδα να βγει από το αδιέξοδο.
Πηγαίνοντας όλοι μαζί να διαπραγματευτείτε με την Μέρκελ και το Σαρκοζί χτυπώντας τη γροθιά στο τραπέζι και απαιτώντας πίσω τα κλοπιμαία, αρνούμενοι τα απεχθή χρέη από την διαφορά του επιτοκίου (η Γερμανία δανείζονταν με 1% και μας δάνειζε με 4%)  και με αίτημα μία περίοδο χάριτος ώστε να μπορέσουμε να ξεκινήσουμε την ανάπτυξη. Αυτή θα ήταν μια καταπληκτική λύση εάν την υιοθετούσαν όλα τα κόμματα. Η δύναμη του επιχειρήματος ήταν στο «πάμε όλοι μαζί» . Δυστυχώς το εγκαταλείψατε κάνοντας το μεγαλύτερο πολιτικό σας σφάλμα.
Εγκαταλείψατε την ιδέα της διαπραγμάτευσης και με τους πέντε αρχηγούς και προφανώς σας έπεισαν να πάτε με τους άλλους δύο τους πιο αδύναμους. Και ας υπάρχει και ένας τεχνοκράτης που να ηγείται. Τεράστιο λάθος σας. Ξέρετε γιατί; Γιατί θολώσατε από την γρήγορη επιτυχία και πέσατε στην παγίδα που σας έστησαν. Συμπράξατε με τους δυο άλλους αδύναμους και άβουλους που δεν τολμούσαν όχι να πάνε στη Μέρκελ και να χτυπήσουν το χέρι στο τραπέζι αλλά ούτε καν να παρακάμψουν τον Τόμσεν. Η αποτυχία ήταν εξαρχής βέβαιη.
Η δική σας ρητορική ήταν “η ισχύς εν τη ενώσει” ώστε να κερδίσει η πατρίδα, για τους άλλους δύο “η αντιπαράθεση” ώστε να επιβιώσουν προσωπικά.
Βέβαια ερμηνεύω αυθαίρετα την σκέψη σας και τις επιθυμίες σας.
Βιαζόσασταν να γίνετε πρωθυπουργός, είχαν πάρει τα μυαλά σας αέρα, παρά το ότι δηλώνατε σε όλους τους τόνους ότι δεν ενδιαφέρεσθε για την καρέκλα. Είμαι βέβαιος ότι σκεφτόσασταν συχνά ότι σύντομα θα πάρετε στα χέρια σας ολόκληρη τη ΝΔ. Ο Αντώνης ήταν μια χαψιά για σας, να όμως που τα κατευθυνόμενα παπαγαλάκια ξέρουν να εκμεταλλεύονται τα λάθη και αποδομούν όποιον σηκώσει κεφάλι ενάντια στα διεθνή οικονομικά συμφέροντα.
Το έκαναν πολύ έξυπνα να φαίνεται ότι κι εσείς ήσασταν ένας από τα ίδια και ενδιαφερόσασταν πρωτίστως για την καρέκλα και ξαφνικά χάσατε όλα τα δυνατά χαρτιά σας και μαζί δύο από τα πιο δυνατά παιδιά σας.
Να σας καταμετρήσω μερικούς ακόμη λανθασμένους χειρισμούς σας;
1. λανθασμένος χειρισμός του Βορίδη
2. λανθασμένες επιλογές στις αυτοδιοικητικές εκλογές
α.Ο Βορίδης σαν περιφερειάρχης Αττικής θα είχε σαρώσει, θα είχε πάρει την περιφέρεια, δεν τον χρησιμοποιήσατε
β.Ο Άδωνις Γεωργιάδης σαν αντίπαλος του άγνωστου και άχρωμου Καμίνη στην Αθήνα θα είχε κερδίσει το Δήμο λόγω του μεταναστευτικού και μόνο
γ.Ο Βελόπουλος σαν υποψήφιος Δήμαρχος Θεσσαλονίκης θα είχε σαρώσει κι αυτός αφήνοντας παρασάγγας πίσω τον κουρασμένο Μπουταρη. Αντιθέτως βάλατε τον Βελόπουλο εναντίον του Ψωμιάδη που θα έπρεπε να είναι αδελφή ψυχή!
Και θα είχατε μια ομάδα που θα πέταγε με όλα τα εχέγγυα για μια πατριωτική παράταξη στην κεντρική πολιτική σκηνή που δεν θα άφηνε χώρο ούτε για τη Χρυσή Αυγή ούτε για τον Καμμένο.
Είναι δυνατόν κάποιος να πιστέψει ότι δεν εκτιμήσατε σωστά την κατάσταση;
Σας έλειψε ξαφνικά η ικανότητα να έχετε διορατικότητα; Όχι βεβαία, απλώς φοβηθήκατε μήπως τα παιδάκια πετάξουν μόνα τους και σας εγκαταλείψουν.
Τα σφάλματά σας έγιναν μέσα σε ένα εσωτερικό πεδίο ανασφάλειας και συγχρόνως κακώς εννοούμενης αυτάρκειας, στηριχθήκατε αποκλειστικά στο μυαλό σας και εγκαταλείψατε την ψυχή σας και το πάθος σας για την πατρίδα. Αυτό πληρώνετε σήμερα κ. Καρατζαφέρη, ώστε ακόμα και η γνωστή μας δημοσιογράφος «στιλέτο» να κάνει παιχνίδι σε βάρος σας.
Ήσασταν ένα πολιτικό κεφάλαιο για την πατρίδα που το είχατε χτίσει πετραδάκι πετραδάκι και ξαφνικά όλα ήρθαν ανάποδα από κάποια μικρά λάθη σας που τα μεγαλοποίησαν τα κατευθυνόμενα παπαγαλάκια και που δεν θα κόστιζαν τίποτα στον ελληνικό λαό, κόστισαν τόσο πολύ σε εσάς προσωπικά.
Γιατί αρκετοί πολιτικοί της τελευταίας τριακονταετίας ενώ έκαναν ασύλληπτες κωλοτούμπες, όχι μόνο δεν βούλιαξαν αλλά στάθηκαν στην επιφάνεια παρά το γεγονός ότι οδήγησαν τον τόπο στο σημερινό αδιέξοδο και την καταστροφή; Γιατί απλούστατα αυτοί συμβιβάστηκαν με το διεθνές οικονομικό κατεστημένο πουλώντας κομμάτια της πατρίδας προκειμένου να κρατήσουν ολόκληρη την περιουσία τους.
Γιατί όμως εσάς δεν σας συγχώρεσε κανείς;
Εάν βρείτε απάντηση σε αυτό το σιβυλλικό ερώτημα, ίσως βρείτε και το κουράγιο να συνεχίσετε.
Σας το εύχομαι.
Ο Διπλωματικός

ΔΗ.ΣΥ. ΛΑΡΙΣΑΣ

Τα ονόματα υποψηφίων  στο Νομό Λάρισας. Πρόκειται για τους:

ΓΙΑΚΟΒΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ – ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ
ΓΙΩΤΗΣ ΛΑΜΠΡΟΣ – ΑΠΟΣΤΡΑΤΟΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΙΚΗΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ – ΕΙΚΑΣΤΙΚΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ  
ΓΚΡΑΒΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ – ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΝΑΛΥΤΗΣ
ΓΚΟΤΗ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ – ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ
ΓΚΟΥΖΙΩΚΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ – ΔΑΣΟΠΟΝΟΣ – ΑΓΡΟΤΗΣ – ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΑΣ ΕΡΓΟΛ. ΔΗΜ. ΕΡΓΩΝ
ΜΠΑΡΤΖΩΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ – ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ
ΝΤΑΜΠΛΗ ΕΥΑΝΘΙΑ (ΕΥΗ) – ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ  
ΣΟΥΡΛΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ – ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΟΣ
ΦΑΣΟΥΛΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ – ΓΕΩΠΟΝΟΣ (ΑΓΙΑ) 
Για την Τοπική Οργάνωση ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ ΛΑΡΙΣΑΣ
Η Υπεύθυνη Τύπου Τ.Ο. ΔΗ.ΣΥ. ΛΑΡΙΣΑΣ
Βανέσσα Σιώμου

ΜΑΣ ΑΠΟΒΛΑΚΩΝΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΛΕΜΕ ΟΧΙ


Γράφει ο Μενέλαος Αυτόλυκος

Πολλές φορές, η αναζήτηση της αλήθειας, κρύβεται πέρα και πάνω από την καθημερινότητα, από τα τεττριμμένα.
Όλα τα μυαλά που άφησαν έργο ζωής σημαντικό για όλη την ανθρωπότητα, εργάσθηκαν μακρυά από την κοινή λογική, μακρυά από την καθημερινότητα, μακρυά από τα συνηθισμένα πρότυπα της εποχής τους. Με αυτόν τον τρόπο κατάφεραν να ξεπεράσουν την εποχή τους και να δημιούργηοσυν μία νέα εποχή.
Αυτή η πάστα των ανθρώπων, μπόρεσε σιωπηρά, αλλά με απίστευτο δυναμισμό, να συγκρουσθεί με το κατεστημένο της εποχής της και να δημιουργήσει κάτι νέο. Το παλαιό, πάντα αγωνίστηκε να καταστρέψει το νέο, αλλά στο τέλος, η δύναμη και η θετική ενέργεια του νέου, υπερίσχυσε.
Ποιός είναι αυτός που θα απορρίψει το έργο του αείμνηστου Παπανικολάου, ο οποίος παρά τη χλεύη και τις αποδοκιμασίες που δέχτηκε στην αρχή για την έρευνά του, κατάφερε να αποδώσει στην ανθρωπότητα μία διαγνωστική μέθοδο που έσωσε την ζωή εκατομμυρίων γυναικών σε όλον τον κόσμο ;
Ποιός θα μπορέσει να αμφισβητήσει τον Παστέρ, ο οποίος μη όντας γιατρός αλλά χημικός, παρά την απόρριψη που δέχτηκε επί σειρά ετών από το ιατρικό κατεστημένο της εποχής του, κατάφερε τελικά να τους αποδείξει ότι η αποστείρωση των ιατρικών εργαλείων θα σώζει τους ασθενείς τους από θανατηφόρες μολύνσεις ;
Ποιός θα μπορέσει να απορίψει τον Δαρβίνο, που ξεπερνώντας τις θρησκευτικές προκαταλήψεις, κατάφερε να αποδείξει την ύπαρξη της συνεχούς εξέλιξης των ζωντανών οργανισμών και πόσο τελικά πιο μεγαλειώδες είναι το φαινόμενο της ζωής ; Τόσο που δικαιολογεί την πίστη στον Θεό πολλών διαφορετικών ανθρώπων σε διαφορετικές θρησκείες, που προσπαθούν να τον ερμηνεύσουν, χωρίς να μπορεί κανένας πειστικά να απορρίψει την ύπαρξή του  ;
Άπειρα τα παραδείγματα τέτοιων ανθρώπων. Παραδείγματα ανθρώπων που έζησαν σε διαφορετικές εποχές, υπό διαφορετικές συνθήκες. Όλοι όμως είχαν ένα κοινό χαρακτηριστικό. Αναζητούσαν την αλήθεια, εργαζόντουσαν ανεξάρτητα και δεν δέχονταν μασημένη την γνώση και την πληροφορία. Είχαν πίστη σε ιδανικά, είχαν όραμα για την ζωή και είχαν στόχους, για την επίτευξη των οποίων εργάζονταν ατέλειωτες ώρες καθημερινά.
 διαβάστε τη συνέχεια στο http://logia-starata.blogspot.com/2012/04/blog-post_3684.html#more

Η τραγωδία της σύγχρονης ελληνικής αριστεράς…..


Με κάθε σεβασμό στην πράξη του συμπατριώτη μας αυτόχειρα αλλά και με τον σεβασμό που αρμόζει στις θρησκευτικές και πολιτικές του πεποιθήσεις θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας φίλοι αναγνώστες, λίγες σκέψεις….

Με λύπη παρακολούθησα στιγμιότυπα από την κηδεία του άτυχου ηλικιωμένου που η αριστερά προσπάθησε να αναγάγει σε ήρωα….

Ναι ήταν μια πολιτική πράξη.
Ναι ήταν μια πράξη απελπισίας.
Ναί ήταν μια πράξη για την οποία φέρουν ευθύνη οι προδότες πολιτικοί που κατέστρεψαν την πατρίδα μας.
Κατά μία έννοια ήταν και μια πράξη αξιοπρέπειας….

Αλλά μέχρι εκεί.

Η συνέχεια δείχνει την τραγική κατάσταση που έχει περιέλθει η αριστερά στην πατρίδα μας….

Ο αυτόχειρας πήγε ….. αδιάβαστος.
Ηταν άθεος!!!!
Κατά δική του απαίτηση που έγινε δικαιολογημένα σεβαστή, ζήτησε στο φέρετρό του να μπεί η σημαία της Συρίας!!!!!

Αυτή είναι η παράνοια που έχει οδηγήσει η αριστερά τον σύγχρονο οπαδό της…
Προσπαθεί να τον κάνει άθεο…
Σε σύγκρουση με την μεγάλη μάζα των ψηφοφόρων της που σαφέστατα είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι… τα περισσότερα στελέχη της είναι δηλωμένοι άθεοι.
Ολοι γνωρίζουμε τις επιπτώσεις αυτής της κατάστασης….
Το κενό που δημιουργείται στην ψυχή, εύκολα γεμίζουν συναισθήματα που κάτω απο ορισμένες ακραίες συνθήκες μπορούν να οδηγήσουν στην αποφράδα πράξη της αυτοκτονίας…
Είναι κάτι φυσιολογικό για τον Χριστιανό να στραφεί την ώρα της απελπισίας, που όλοι μας κάποιες στιγμές νοιώθουμε, προς τον Θεό Πατέρα.

Ο άθεος που να στραφεί;
Σε τι να ελπίσει;
Κι έτσι επιλέγει στην στιγμή της απελπισίας του, το … (κατά την γνώμη του) κενό και το περίστροφο…..
Ελα όμως που μετά τον θάνατο διαπιστώνει το μέγα και ολέθριο λάθος που τον έχει οδηγήσει στην αιώνια καταδίκη!!!!!

Μετά ακολουθούν κωμικοτραγικές καταστάσεις κατά τις οποίες κάποιοι εξίσου τραγικοί τύποι, κατά την τελετή της λεγόμενης “πολιτικής κηδείας”, βγάζουν λόγους για την αξιοπρέπεια και την ανδρεία του αυτόχειρα για τους οποίους ο ίδιος ο αυτόχειρας αισθάνεται πλέον όχι απλά αδιαφορία αλλά (μπροστά στην τρομακτική αλήθεια Του Θεού που αρνήθηκε εν ζωή) πλήρη απέχθεια….
Η ψυχή του εκλιπαρεί για μια προσευχή που θα της απαλύνει τον πόνο αλλά οι παριστάμενοι το ίδιο άθεοι με αυτόν δεν καταλαβαίνουν τίποτα….
Συνεχίζουν ακάθεκτοι τους ρηχούς (για τον νεκρό) λόγους περί προδοτών και αξιοπρέπειας… περί αγώνος κλπ…

Ολα αυτά τα ωραία που απασχολούν εμάς τους ζωντανούς και δικαιολογημένα, αφού θέλουμε να φτιάξουμε έναν καλύτερο κόσμο για τα παιδιά μας… αλλά καθόλου τον νεκρό….. πλέον, ο οποίος ενδιαφέρεται ΜΟΝΟ για την σωτηρία της ψυχής του (που με φρίκη ανακαλύπτει ότι υπάρχει) και την αποφυγή της αιώνιας καταδίκης!!!!!

Οι τραγικές καταστάσεις που ζεί η ανήμπορη ψυχή του ανθρώπου κατά το μυστήριο του θανάτου δεν αφήνουν πολλά περιθώρια για άλλες σκέψεις στον νεκρό.

Και η φύση της αυτοκτονίας που δείχνει την τέλεια αδιαφορία για την ύπαρξη Του Θεού αλλά και την εναπόθεση της ελπίδας στον Θεό, είναι σφόδρα καταδικαστική για την ίδια την ψυχή του αυτόχειρα….
Με αποτέλεσμα το όλο θέμα της σωτηρίας να έχει αφεθεί στο έλεος και την φιλευσπλαχνία Του Θεού για τον οποίο ο νεκρός αδιαφορούσε, και είχε, εν ζωή προδώσει, οριστικά….
Και ποιά ήταν η παραγγελία του άτυχου συμπατριώτη μας για την κηδεία του;

Να τοποθετηθεί στο φέρετρό του η σημαία της Συρίας!!!!!!
Δεν χρειάζεται να επαναλάβουμε τα περί ματαιότητος της συγκεκριμένης ενέργειας αφού τα είπαμε προηγουμένως….

Εδώ, αφού τονίσω ότι η επιθυμία του νεκρού έπρεπε και σωστά έγινε σεβαστή, θέλω να επισημάνω την τρικυμία εν κρανίω των αθέων αριστερών συμμετεχόντων οι οποίοι επέλεξαν αντί της νόμιμης κρατικής σημαίας της Συρίας να εναποθέσουν την σημαία του Ελεύθερου Στρατού της Συρίας (Free Army). (Για όσους δεν γνωρίζουν την διαφορά των δύο συμβόλων δείτε ΕΔΩ την επίσημη σημαία της Συρίας και ΕΔΩ την σημαία των αντικαθεστωτικών ανταρτών).

Δηλαδή επέλεξαν να τοποθετήσουν την σημαία των φιλοδυτικών αντικαθεστωτικών ανταρτών της Συρίας!!!!!
Των ανταρτών που ενισχύονται από το ΝΑΤΟ, τις ΗΠΑ, την Ε.Ε. !!!!!!
Των ανταρτών που σφάζουν στην κυριολεξία του χιλιάδες ελληνορθόδοξους Χριστιανούς της Συρίας (κατά δήλωση των ίδιων των Χριστιανών).
Των ανταρτών που θέλει να επιβάλλει η παγκόσμια Νέα Τάξη!!!!

Αυτό είναι το δράμα της σύγχρονης ελληνικής (και όχι μόνο) αριστεράς….
Εχει χάσει τον μπούσουλα με αποτέλεσμα εδώ και πολλά χρόνια ενώ διατυμπανίζει δεξιά κι αριστερά ότι είναι εναντίον της Νέας Τάξης ταυτόχρονα να την υπηρετεί!!!!

Ο λόγος είναι απλός….

Ο αντίπαλος της αριστεράς σήμερα λέγεται Ρωσία….

Η Ρωσία άλλαξε ρότα…. κι από κομμουνιστική έγινε δημοκρατική…
Η Ρωσία γύρισε μετά από 70 χρόνια στην Ορθοδοξία….
Η Ρωσία έβγαλε τα σφυροδρέπανα και τα κόκκινα αστέρια και τα αντικατέστησε με δικεφάλους και εικόνες του Αγίου Γεωργίου!!!!!
Η Ρωσία διατυμπανίζει ότι είναι εχθρός της Νέας Τάξης και ολόκληρη η Δύση παρακαλάει να εξαφανιστούν ο Πούτιν κι ο Μεντβέντεφ……
Οχι γιατί είναι κακοί ηγέτες, αλλά γιατί ασπάζονται τις Αγιες Εικόνες και κάνουν τον Σταυρό τους δημοσίως….
Γιατί οι Ρώσοι κατηγορούν για πουλημένες τις ελληνικές κυβερνήσεις…
Γιατί οι Ρώσοι απειλούν την Τουρκία…
Γιατί οι Ρώσοι έρχονται στην Ελλάδα και συμμετέχουν σε παρελάσεις των εθνικών μας επετείων….
Γιατί οι Ρώσοι υπερασπίζονται την Κύπρο…
Γιατί οι Ρώσοι υπερασπίζονται την φιλοχριστιανική κυβέρνηση του Ασαντ στην Συρία….

Κι όλα αυτά δεν αρέσουν στους αριστερούς…….

Διαβάζοντας όλα τα παραπάνω ένας αριστερός μπορεί να πεί ότι “Οχι είναι ψέματα. Μερικά δεν με ενοχλούν…”
Κι αυτό θα είναι σίγουρα αλήθεια…
Αλλά θα είναι ταυτόχρονα και μια τεράστια επιβεβαίωση του χάους που έχει περιέλθει ολόκληρη η αριστερή πολιτική ιδεολογία….

Κι αυτό αποδεικνύεται περίτρανα από την σημαία που επέλεξαν να “φορέσουν” στο φέρετρο του άτυχου αυτόχειρα συμπολίτη μας….

Για όσους έχουν ακόμα αμφιβολία για το χάος που επικρατεί στους εγκεφάλους των αριστερών υπάρχει κι ένας απλούστερος τρόπος να το διαπιστώσουν….
Ρωτήστε τους τι νομίζουν για τους κουκουλοφόρους αναρχικούς που μέχρι πρότινος έβγαζαν από τα κρατητήρια ο Τσίπρας και ο Αλαβάνος…

Οι μισοί θα σας πούν “ότι πρόκειται για παιδιά που από την καταπίεση θέλουν να συγκρουστούν με το σύστημα”…. και οι υπόλοιποι “ότι είναι όργανα της αστυνομίας που υπηρετούν το καθεστώς”!!!!!

Σήμερα φίλοι αναγνώστες η παραδοξότητα της αριστεράς βρίσκεται στην εικόνα όπου ο αριστερός φωνάζει κατά της παγκοσμιοποίησης και της Νέας Τάξης και στο χέρι κουνάει την σημαία των φιλοδυτικών αντικαθεστωτικών της Συρίας….

Η παραδοξότητα της αριστεράς βρίσκεται στο ότι δεν ήξερε με ποιόν ήταν στην σύγκρουση του Καντάφι με τους φιλοδυτικούς αντάρτες….

Εχει μεγάλη πλάκα ένα κουϊζ που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο….

Αν το κάνετε σε έναν αριστερό που ήταν εχθρός του Καντάφι (υπήρχαν εχθροί και φίλοι ανακατεμένοι) θα πέσει πολύ γέλιο….

Διαβάστε το:
Κουϊζ: Ποιά είναι η χώρα;

1. Δεν υπήρχαν λογαριασμοί ηλεκτρικού ρεύματος. Ο ηλεκτρισμός ήταν δωρεάν για όλους τους πολίτες της.

2. Δεν υπήρχαν τόκοι στα δάνεια. Οι τράπεζες της ήταν κρατικές και τα δάνεια δίνονταν, σύμφωνα με το νόμο, σε όλους τους πολίτες της με μηδενικό (0%) επιτόκιο. 

3. Η κατοικία θεωρείτο ένα ανθρώπινο δικαίωμα στη χώρα.

4. Όλα τα νεόνυμφα ζευγάρια λάμβαναν 60.000 δηνάρια (περίπου 50.000 δολάρια ΗΠΑ) από τη κυβέρνηση για να αγοράσουν το πρώτο τους διαμέρισμα και για να βοηθηθούν στο ξεκίνημα της οικογένειας τους.

5. Η παιδεία και οι ιατρική περίθαλψη ήταν δωρεάν. Πριν την άνοδο του ηγέτη τους στην εξουσία, μόνον το 25% των κατοίκων ήξεραν ανάγνωση και γραφή. Σήμερα το ποσοστό αυτό είναι 83%.
6. Όσοι αποφάσιζαν να ακολουθήσουν το επάγγελμα του αγρότη, λάμβαναν δωρεάν αγροτική γη, δωρεάν αγροτική κατοικία και δωρεάν εξοπλισμό για να ξεκινήσουν τις φάρμες τους.
7. Όσοι δεν μπορούσαν να βρουν την εκπαίδευση ή την ιατρική περίθαλψη που χρειάζονταν στη χώρα, λάμβαναν χρηματοδότηση από τη κυβέρνηση για να πάνε στο εξωτερικό (συν 2.300 δολάρια/μήνα για έξοδα διαμονής και μετακινήσεων).

8. Η κυβέρνηση της χώρας επιδοτούσε το 50% του κόστους αγοράς ιδιωτικής χρήσης οχημάτων.

9. Η τιμή της βενζίνης ήταν 0,14 δολάρια/λίτρο.

10. Η χώρα δεν έχει εξωτερικό χρέος και τα συναλλαγματικά της αποθέματα φτάνουν τα 150 δισ. δολάρια(σήμερα, τα κεφάλαια αυτά έχουν “παγώσει” παγκοσμίως).

11. Αν κάποιος κάτοικος δεν μπορούσε να βρει εργασία μετά την αποφοίτηση του, το κράτος του κατέβαλε το μέσο μισθό του επαγγέλματος που θα λάμβανε αν ήταν εργαζόμενος, μέχρι ότου έβρισκε εργασία.

12. Ένα μέρος των πωλήσεων πετρελαίου της χώρας, πιστωνόταν απευθείας στους τραπεζικούς λογαριασμούς όλων των πολιτών.

13. Κάθε μητέρα που γεννούσε ένα παιδί λάμβανε 10.000 δολάρια ΗΠΑ.
14. Σαράντα καρβέλια ψωμί κόστιζαν 0,15 δολάρια.

15. Το 25% των κατοίκων έχουν πανεπιστημιακό πτυχίο.

16. Ο δολοφονημένος πια ηγέτης της είχε ξεκινήσει το μεγαλύτερο αρδευτικό έργο του κόσμου, γνωστό ως Great Man-Made River, ώστε να υπάρχει πρόσβαση σε νερό σε ολόκληρη την ερημώδη χώρα.

…………………

Υπάρχει έστω ένας αριστερός που δεν θα ψήφιζε έναν τέτοιο ηγέτη;
Κι όμως του εναντιώθηκαν κάποιοι αριστεροί….

Για του λόγου το αληθές σας παραθέτω απόσπασμα της δήλωσης του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα για τις συγκρούσεις της Λιβύης:

“Είμαστε στο πλευρό του λιβυκού λαού, δεν είμαστε όμως στο πλευρό των δυτικών εταιρειών πετρελαίου.”

Να τονίσω ότι εννοεί τον φιλοδυτικό λιβυκό “λαό” που εναντιώθηκε στον Καντάφι και ο οποίος ζήτησε επιμόνως την επέμβαση των δυτικών και με χερσαίες ακόμα δυνάμεις κατά του Καντάφι!!!!”

Δηλαδή τον “λαό” που υποστηρίχθηκε από την Νέα Τάξη Πραγμάτων!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ΘΑΝΟΣ

http://koukfamily.blogspot.com/2012/04/blog-post_48.html