«Ανατροφή και προσωπικότητα των παιδιών και των εφήβων»



paidiatroi-imerida-1Μια σημαντική ημερίδα πραγματοποιήθηκε την Κυριακή το πρωί στην αίθουσα του Πολιτιστικού Κέντρου Παλαμά, η οποία είχε θέμα την «Ανατροφή και προσωπικότητα των παιδιών και των εφήβων». Η αίθουσα κατακλύστηκε από κόσμο, κυρίως νέους γονείς, αφού σε αυτούς κυρίως απευθύνονταν η εκδήλωση, που διοργανώθηκε από τον Αθλητικό Σύλλογο «Ευρύπυλος», το Σύλλογο Γυναικών Παλαμά, το Σύλλογο Εθελοντών Αιμοδοτών Παλαμά και τον Δημοτικό Οργανισμό Πολιτισμού, Αθλητισμού και Προσχολικής Αγωγής Παλαμά (ΔΟΠΑΠΑΠ).
paidiatroi - patsialis
Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους ο δήμαρχος Παλαμά κ. Κ. Πατσιαλής -ο οποίος απηύθυνε ένα μικρό χαιρετισμό προς τους διοργανωτές και τους παρευρισκόμενους- ο αντιδήμαρχος κ. Πάτας, οι πρόεδροι ΔΟΠΑΠΑΠκ. Τσερέπης και ΔΗΚΕΠΑ κ. Τατσιός-Πέτρου, καθώς και εκπρόσωπος του Ιατρικού Συλλόγου νομού Καρδίτσας. Παρόντες ήταν και οι πρώην δήμαρχοι Παλαμά κ.κ. Χατζιάρας καιΔιδάγγελος, οι οποίοι παρενέβησαν στον ουσιαστικό διάλογο που ακολούθησε, μετά τις εισηγήσεις των ομιλητών, παιδιάτρων του Παλαμά, κ.κ. Ελ. Μουτσάνα και Ευαν. Τριβάρα.
  Στην αρχή της εκδήλωσης, τιμήθηκε με ένα μικρό αφιέρωμα η παιδίατρος Ριψιμέ Ντερμπεντεριάν, που έφυγε ξαφνικά από τη ζωή στις 28 Φεβρουαρίου. Για τη ζωή και την προσωπικότητά της, μίλησε ο σύζυγός της Ηλίας

Μπαρτζιώκας…


paidiatroi-imerida-2Ο κ. Μουτσάνας
Στην ομιλία του με θέμα «Ο ρόλος της ανατροφής στην ανάπτυξη των παιδιών και των εφήβων», ο παιδίατροςκ. Λευτέρης Μουτσάνας, επισήμανε μεταξύ άλλων των εξής:
«Μπορεί να μην κρατάνε οι γονείς 100% το μέλλον των παιδιών στα χέρια τους, κρατάνε όμως το παρόν και μπορούν να τα κάνουν δυστυχισμένα με τη συμπεριφορά τους. Γι’ αυτό, ανεξάρτητα από τη θεωρία την οποία αποδέχονται για την ανατροφή των παιδιών, η συμπεριφορά τους θα πρέπει να είναι σωστή.
Έτσι οι γονείς θα πρέπει:
paidiatroi - moytsanas– Να αποτελούν πρότυπα για τα παιδιά τους.
– Να αναμειγνύονται στη ζωή των παιδιών τους.
– Να προσαρμόζουν τη συμπεριφορά τους στις ανάγκες των παιδιών τους.
– Να αγαπούν τα παιδιά τους και να δείχνουν την αγάπη τους
– Να μεγαλώνουν τα παιδιά τους με πειθαρχία (να ορίζουν κανόνες και να βάζουν όρια, να εξηγούν τους κανόνες και τις αποφάσεις τους, να είναι συνεπείς, να έχουν κοινό μέτωπο, να δείχνουν σεβασμό στο παιδί).
– Να αποφεύγουν τις σκληρές τιμωρίες (όχι στη σωματική τιμωρία, όχι στη λεκτική βία).
– Να βοηθούν τα παιδιά να αναπτύξουν την ανεξαρτησία τους.
– Να βοηθούν τα παιδιά να εκφράζουν τα συναισθήματά τους.»
Ο κ. Μουτσάνας, τόνισε ακόμα ότι «τα παιδιά δεν είναι λευκές επιφάνειες πάνω στις οποίες μπορούν να ζωγραφίσουν τα όνειρά τους, αλλά αξίζει τον κόπο να προσπαθήσουν».

paidiatroi-imerida-3
Η κα Τριβάρα
Η παιδίατρος κ. Ευανθία Τριβάρα, μίλησε για την επίδραση του διαδικτύου στην διαμόρφωση της προσωπικότητας παιδιών και εφήβων και εστιάστηκε κυρίως στις αρνητικές επιδράσεις του.
Συγκεκριμένα, αναφέρθηκε στην παραπληροφόρηση που υπάρχει πολλές φορές στο διαδίκτυο, στον κίνδυνο επικοινωνίας των παιδιών με αγνώστους που μπορεί να είναι είτε παιδεραστές, είτε μαστροποί, είτε έμποροι οργάνων σώματος, στην παρενόχληση μέσω διαδικτύου που πολλές φορές υφίστανται οι νεαροί μαθητές. 
paidiatroi - trivara
Ακόμα αναφέρθηκε στον εθισμό στο διαδίκτυο -μια κατάσταση που μπορεί να αφορά όχι μόνο νεαρούς μαθητές αλλά και ενήλικες- που απομακρύνει τα νεαρά άτομα από την πραγματική ζωή και τα οδηγεί να ζουν μόνο στον τεχνητό κόσμο του διαδικτύου. 
Άλλοι κίνδυνοι που ελλοχεύουν είναι η επαφή με παράνομες οργανώσεις, μιας και η ανωνυμία του διαδικτύου τους προστατεύει όπως και ο παράνομος τζόγος.
Επίσης, υπάρχουν ιστότοποι όπου κορίτσια με νευρογενή ανορεξία επικοινωνούν μεταξύ τους και ανταλλάσουν επικίνδυνες δίαιτες, ενώ παρεμβαίνουν και άτομα που τις παρακινούν να αυτοκτονήσουν προκειμένου να απαλλαγούν από τα προβλήματά τους. 
Οι γονείς οφείλουν να ενημερώσουν τα παιδιά τους για τους κινδύνους που υπάρχουν, να τα συμβουλέψουν να μην επικοινωνούν με άγνωστα άτομα, να μην δίνουν προσωπικές πληροφορίες στο διαδίκτυο, ενώ είναι προτιμότερο ο υπολογιστής να βρίσκεται στο σαλόνι, έτσι ώστε οι γονείς να μπορούν να ελέγχουν τις επαφές των παιδιών τους και γιατί όχι να χρησιμοποιούν και μαζί το διαδίκτυο.
Είναι σίγουρο ότι το διαδίκτυο δεν μπορεί να γίνει η νέα νταντά, αλλά ούτε θα πρέπει να δαιμονοποιείται. Είναι απλώς ένα μέσο. Είναι ευθύνη του καθενός πώς θα το χειριστεί, για όφελός του ή για το κακό του…
paidiatroi-imerida-4
paidiatroi - diorganotes

Γενική συνέλευση ΣΥΡΙΖΑ ν. Λάρισας


ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ (19.03.2012) 

Η Τοπική Επιτροπή του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς ν. Λάρισας προσκαλεί όλα τα μέλη και τους φίλους του ΣΥΡΙΖΑ στο νομό Λάρισας σε γενική συνέλευση, την Τρίτη 20 Μαρτίου και ώρα 6.30 μ.μ. στο «Φρούριο» (λόφος Φρουρίου).Κεντρικός εισηγητής θα είναι ο Μανταδάκης Άγγελος, μέλος της Γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ
Προτεινόμενα θέματα ημερήσιας διάταξης:
α) Συγκρότηση Εκλογικής Επιτροπής
β) Σχεδιασμός πλαισίου πολιτικών προεκλογικών δράσεων.

Ανοιχτή γιορτή για Περιβάλλον και Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου από το ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ «ΛΗΤΩ»

 
Το Νηπιαγωγείο  “ΛΗΤΩ” το Σάββατο 31 Μαρτίου 2012
στις 11πμ με ερέθισμα την παγκόσμια ημέρα παιδικού βιβλίου  προσκαλεί τους γονείς μικρών παιδιών της πόλης
μας, στην γιορτινή εκδήλωση του για το ΠΕΡΙΒΑΛΟΝ μέσα από  το παραμύθι για την ανακύκλωση  της
βραβευμένη συγγραφέως κας Χρυσάνθης Καραϊσκου 
«ΔΩΣ΄ΜΟΥ ΜΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ» των 
εκδόσεων  “ΔΙΑΠΛΑΣΗ”.
 Η δράση υλοποιείται στα πλαίσια του
εκπαιδευτικού  προγράμματος περιβαλλοντικής αγωγής του
ΥΠΕΠΘ “Σώστε τη γη μας – είναι το σπίτι μας”  με την συμβολής της  Παιδικής
HELMEPA  Ελλάδος.
            Οι παρευρισκόμενοι
της εκδήλωσης θα απολαύσουν τους μαθητές του Σχολείου σε  μια μελοποιημένη δραματοποίηση του παραμυθιού  με
την συμμετοχή των μουσικών κας  Χρύσας Χαλέπα και κας Βάλιας Σπαθάρα .
 Όλα τα παρευρισκόμενα
παιδιά θα κάνουν  εικαστικό εργαστήρι και θα ξεναγηθούν  στην

έκθεση
ανακυκλώσιμων υλικών που οι μαθητές έχουν δημιουργήσει.

Η έκπληξη της ημέρας θα είναι η βιωματική συμμετοχή  όλων των παιδιών σε Παραδοσιακά Παιχνίδια
 ( στην αυλή του
σχολείου) δοσμένα  μέσα από το υπέροχο
βιβλίο της κας Καραϊσκου
                                                   
 “100 ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ
ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ”
Συνδιοργανωτης  Βιβλιοπωλείο Σκάλα παιδικό

 


                                                                   
             
Αριστοτέλους
40 Γιάννουλη Λάρισας
   200μ από την στροφή προς Φαλάνη
    Τηλ:2410 546568 – 6972271968

Κράτος και Εκκλησία

iconΔρ Φώτης Φυτσιλής


Η σχέση Κράτους-Εκκλησίας είναι ένα από τα πιο πολυσυζητημένα θέματα στο δημόσιο διάλογο. Ταυτόχρονα είναι και από τα πιο περίπλοκα. Σπανίως, όμως, γίνεται προσπάθεια να γίνει κατανοητό στους πολίτες. Όταν ανακύπτει κάποιο σχετικό θέμα, μόνιμη επωδός είναι ότι δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για να συζητηθεί.

Σε αυτό το άρθρο θα προσπαθήσουμε, με λίγα λόγια, να εξετάσουμε τι συμβαίνει σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, να δούμε από πού πηγάζει η προνομιακή σχέση Κράτους-Εκκλησίας στην Ελλάδα και να καταγράψουμε τα εκσυγχρονιστικά βήματα που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια, στην κατεύθυνση μιας αρμονικής μα και αμοιβαίου οφέλους συνύπαρξης των δυο οντοτήτων.
Η απαρχή της σχέσης
Η συνεισφορά της Εκκλησίας στην Εθνική Παλιγγενεσία δεν μπορεί να αμφισβητηθεί. Από εκεί πηγάζει και η ιδιαιτερότητα της σχέσης Κράτους-Εκκλησίας, από την οποία προκύπτει και το ιδιάζον ιστορικό και νομικό πλαίσιο που συναντούμε σήμερα κατά τη μελέτη της.
Το 1833, με βασιλικό διάταγμα, η Εκκλησία της Ελλάδος αποσπάσθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο και τέθηκε υπό την εξουσία του Βασιλείου της Ελλάδος. Λίγο αργότερα, το 1844, η Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία του Χριστού αναγνωρίστηκε συνταγματικά ως “επικρατούσα θρησκεία”. Εδώ πρέπει να υπογραμμιστεί ότι επικρατούσα θρησκεία δεν είναι η επίσημη ή κρατική θρησκεία, αλλά η θρησκεία της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού.
Αν δούμε το Σύνταγμα της Ελλάδος, θα παρατηρήσουμε ένα ευρύ πλέγμα διατάξεων για τη ρύθμιση των σχέσεων Κράτους και Εκκλησίας. Αρχικά το άρθρο 3, όπου αναγνωρίζεται η θρησκεία της Ορθόδοξης Εκκλησίας ως επικρατούσα. Στη συνέχεια το άρθρο 13, περί θρησκευτικής ελευθερίας, αλλά και τα άρθρα 18 (περιουσία Πατριαρχείων και Ιερών Μονών) και 105 (καθεστώς του Αγίου Όρους).
Το Σύνταγμά μας προστατεύει πλήρως τη θρησκευτική ελευθερία στη Χώρα μας. Κατά καιρούς, όμως,
πολλά ζητήματα έχουν έρθει στην επιφάνεια βάσει παλαιότερης νομοθεσίας, νομολογίας, αλλά και διοικητικής πρακτικής. Αυτή είναι, άλλωστε, και η ουσία του θέματος. Μια ευρύτερη διασύνδεση κοσμικής και εκκλησιαστικής εξουσίας, η οποία ασφαλώς πηγάζει από την  μακρά παράδοση της ορθοδοξίας στον ελλαδικό χώρο, και που καθιστά αυτή τη σχέση μοναδική στον ευρωπαϊκό χώρο.
Ευρωπαϊκά Παραδείγματα
Στις χώρες τις Ευρώπης βρίσκουμε μεγάλες διαφορές στις σχέσεις του Κράτους με την Εκκλησία. Η παρακάτω ταξινόμηση κατά Φουντεδάκη (Επιθεώρηση: Το Σύνταγμα, τεύχη 4-5, 2000) δείχνει ένα μεγάλο εύρος στη διασύνδεση, που εκτείνεται από το σαφή διαχωρισμό έως την οργανική σύνδεση:
–     Κράτη με επίσημη εκκλησία: Δανία, Μεγάλη Βρετανία και Ελλάδα.
–     Κράτη σε μεταβατικό στάδιο (προς την αποσύνδεση ή την επανασύνδεσή τους με την εκκλησία):  Ιρλανδία, Πολωνία.
–     Κράτη με καθεστώς σχετικού διαχωρισμού (συνεργασία πολιτικής και εκκλησιαστικής εξουσίας, κυρίως σε θέματα παιδείας, κοινωνικής πολιτικής και υγείας): Γερμανία, Αυστρία, Ιταλία, Ισπανία, Λουξεμβούργο, Σουηδία και Φινλανδία.
–     Κράτη με καθεστώς διαχωρισμού κράτους και εκκλησίας: Γαλλία, Πορτογαλία, Ολλανδία, Βέλγιο και Ελβετία.
Συνεπώς, ένα πρώτο συμπέρασμα είναι ότι το σημαντικό αυτό θέμα δεν  προσεγγίζεται ενιαία στον ευρωπαϊκό χώρο, αλλά σύμφωνα με την ιδιαίτερη παράδοση κάθε κράτους.
Στο σημείο αυτό ας μου επιτραπεί μια παρένθεση. Ο σύγχρονος άνθρωπος έχει ανάγκη την πνευματικότητα. Είναι λάθος να θεωρούμε πως η ραγδαία εξέλιξη της τεχνολογίας και η παρατηρούμενη αποδυνάμωση των χριστιανικών εκκλησιών σημαίνουν αντίστοιχα και μείωση των βαθύτερων ηθικών και υπαρξιακών αναζητήσεών του. Η προσαρμογή της Εκκλησίας στα σύγχρονα δεδομένα μπορεί να προσφέρει στους ανθρώπους διεξόδους προς την πνευματική τους ολοκλήρωση.
Η αμοιβαία προσέγγιση
Τα τελευταία χρόνια πόλεμοι, επαναστάσεις και πολιτική αστάθεια οδήγησαν κύματα μεταναστών προς την Ευρώπη. Μια Ευρώπη που, ενώ μαστίζεται από οικονομική ύφεση, καλείται να προσαρμοστεί σε νέα πληθυσμιακά και κοινωνικά δεδομένα. Η εγκατάσταση θρησκευτικών μειονοτήτων σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή επικράτεια, κυρίως μουσουλμάνων και βουδιστών, και οι διεθνείς πιέσεις για την αναγνώριση των δικαιωμάτων τους, δημιούργησε και συνεχίζει να προκαλεί δραστικές ανακατατάξεις στις τοπικές κοινωνίες.
Η Ελλάδα δεν ήταν προετοιμασμένη για να αντιμετωπίσει το μεταναστευτικό κύμα της δεκαετίας του ´90 που συνεχίζεται μέχρι τις μέρες μας, το οποίο, για τους λόγους που προαναφέραμε, δημιούργησε πρόσθετες τριβές στις σχέσεις Κράτους-Εκκλησίας. Χαρακτηριστικά αναφέρονται εδώ τα θέματα της δημιουργίας μη χριστιανορθόδοξων λατρευτικών χώρων και της μισθοδοσίας των κληρικών.
Παρ’ όλα αυτά, σημαντική πρόοδος σημειώθηκε στην αντιμετώπιση διαφόρων θεμάτων που αποτελούσαν το πεδίο χρόνιας διαμάχης μεταξύ Κράτους και Εκκλησίας: η αντιμετώπιση των φορολογικών θεμάτων, η διδασκαλία των θρησκευτικών στα σχολεία, η στράτευση των κληρικών, η αδειοδότηση των ναών, ο πολιτικός γάμος, η καύση των νεκρών κ.ά. Αναμφίβολα, πολλά  ακόμα μένει να γίνουν στο πλαίσιο του εκσυγχρονισμού του Κράτους, αλλά και της προσαρμογής της Εκκλησίας στα νέα δεδομένα της εποχής.
Σύνοψη
Παρά την πολυεπίπεδη διασύνδεση Κράτους-Εκκλησίας, στην Ελλάδα δεν έχουμε ένα θεοκρατικό καθεστώς, όπως πολλοί θέλουν να το παρουσιάζουν, αλλά ένα σύγχρονο κράτος, με τα προβλήματα και τις αγκυλώσεις του, που θέλουν αντιμετώπιση. Γενναίες αποφάσεις και από τις δυο πλευρές είναι απαραίτητες για την προσαρμογή αυτής της σχέσης στα σύγχρονα δεδομένα. Ο Ελληνισμός χρειάζεται την Ορθοδοξία, όσο και η Ορθοδοξία χρειάζεται τον Ελληνισμό.

ΠΗΓΕΣ
–       Σύνταγμα της Ελλάδας, όπως ισχύει, έκδοση της Βουλής των Ελλήνων, 2010,http://www.hellenicparliament.gr
–       Π. Φουντεδάκη, «Σχέσεις Κράτους και Εκκλησίας στον ευρωπαϊκό χώρο», Το Σύνταγμα, τεύχος 4-5, 2000,  http://tosyntagma.ant-sakkoulas.gr/theoria/item.php?id=12
–       Ε. Βενιζέλος, «Δώδεκα σημεία για τις σχέσεις Κράτους και Εκκλησίας», ομιλία, 2000, http://palio.antibaro.gr/religion/venizelos_diaxwrismos.htm

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα της Καρδίτσας «ΝΕΟΣ ΑΓΩΝ», στις 18.3.2012.
http://fitsilis.wordpress.com/2012/03/19/%CE%BA%CF%81%CE%AC%CF%84%CE%BF%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B5%CE%BA%CE%BA%CE%BB%CE%B7%CF%83%CE%AF%CE%B1/ 


Περιμένοντας την εκτέλεση

Το όνειρο
Ξύπνησα εχθές μέσα στη νύχτα, ιδρωμένος και τρομαγμένος από ένα ολοζώντανο όνειρο, ένας εφιάλτη.

Δεν θυμάμαι όλες τις λεπτομέρειες αλλά ήμουν λέει κατάδικος, στην απομόνωση, στην πτέρυγα των μελλοθανάτων, καταδικασμένος σε θάνατο και περίμενα την εκτέλεση μου.

Εκεί που περίμενα, ακούγεται η σιδερένια βαριά πόρτα του διαδρόμου να ανοίγει τρίζοντας ανατριχιαστικά και στο βάθος του διαδρόμου, ένας άνθρωπος καθισμένος σε ένα αναπηρικό καροτσάκι  προχωρούσε αργά-αργά. Σταματούσε σε κάθε κελί και μιλούσε με τους άλλους μελλοθάνατους. Κάποια στιγμή μετά από ώρα φτάνει και στο κελί μου, με κοιτά με ένα παγωμένο σκληρό γεμάτο σαδισμό βλέμμα και μου λέει.

«Ο δικαστής σου έδωσε αναστολή για τρεις μήνες… Θα έρθω ξανά σε τρεις μήνες να σου πω αν θα ζήσεις ή θα πεθάνεις». Εγώ νομίζω ότι πρέπει να πεθάνεις… και γρήγορα μάλιστα.

Μετά δε θυμάμαι τι έγινε…. έχω ένα κενό

Στη συνέχεια θυμάμαι ξανά να βρίσκομαι στο κελί καθισμένος γύρω από ένα βαρύ ξύλινο τραπέζι μαζί με άλλους τρεις, που φορούσαν μαύρους μανδύες με πολλά κλειδιά στη ζώνη τους και να μου φωνάζουν…

Δώσε μας το σπίτι σου… Πες μας που έκρυψες τα λεφτά … Δώσε πίσω τα λεπτά και θα σε αφήσουμε να ζήσεις φώναζε ο πιο κοντός. Αλλιώς θα σε κρεμάσουμε από τη λάμπα να φανεί αυτοκτονία με απειλούσε ο δεύτερος.

Και εγώ να κλαίω και να οδύρομαι,… μα δεν τα πήρα εγώ, δεν τα έκλεψα εγώ, δεν τα έχω….Και όλο φώναζαν, και με έσπρωχναν.

Μετά έχω ξανά ένα κενό μνήμης και το τελευταίο που θυμάμαι είναι τον τρίτο το ξανθό, που στην αρχή ήταν και ο πιο ευγενικός, να μου περνά τη θηλιά στο λαιμό.

Εκεί δεν άντεξα άλλο ξύπνησα.

Ο ονειροκρίτης
Τελικά η καταδίκη σε θάνατο και η εκτέλεση μπορεί να απέχει χρονικά αρκετά μεταξύ τους. Υπάρχουν μελλοθάνατοι που περιμένουν την εκτέλεσή τους χρόνια ολόκληρα. Όλο αυτό το χρόνο της αναμονής κλεισμένοι στην απομόνωση, υποφέρουν, αγωνιούν και πότε-πότε τρελαίνονται από την αναμονή της τελευταίας ημέρας. Καμιά φορά η αναμονή είναι τόσο εναγώνια που προτρέπουν τους δήμιούς τους να εκτελέσουν την ποινή ή ακόμη και η αυτοκτονία φαντάζει προτιμότερη (death row syndrome).

Αν αυτή η αναμονή παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα αφού αποτελεί βασανισμό τότε τι πρέπει να πούμε για την αναμενόμενη και διαφαινόμενη για καιρό εκτέλεση της Ελληνικής κοινωνίας και την επιθανάτια αγωνία των δύο τελευταίων ετών.

“Ι feel that it’s bad enough they’re going to kill me; They could at least treat me like a human being until that time”
Απόφθεγμα μελλοθάνατου


Η Ελλάδα της κρίσης: σοροί αστέγων στα αζήτητα των νοσοκομείων

Ακραία κοινωνικά φαινόμενα δημιουργεί η κρίση. Άνθρωποι που χάνουν τη ζωή τους σε δημόσια νοσοκομεία ή διακομίζονται σε αυτά νεκροί, μένουν κυριολεκτικά στα αζήτητα.
Κανένας συγγενής ή γνωστός δεν εκδηλώνει ενδιαφέρον για την τύχη των άψυχων σωμάτων, τα οποία παραμένουν επί μήνες στα ψυγεία των νοσοκομείων.

 Το φαινόμενο είναι συχνό κυρίως στα μεγάλα νοσοκομεία της χώρας, αλλά γίνεται πιο έντονο τα τελευταία χρόνια, προφανώς λόγω της αύξησης των αστέγων. Σύμφωνα με το Έθνος, δύο αζήτητα πτώματα έχουν σταλεί πρόσφατα στο νοσοκομείο «Σωτηρία».
 Στα αζήτητα έμεινε και το νεκρό σώμα του 50χρονου αστέγου, ο οποίος είχε βρεθεί τον περασμένο μήνα νεκρός έξω από το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Ρίου.