Είχαμε γράψει παλαιότερο σημείωμα με τίτλο «ξέρουμε τι δεν θέλουμε, αλλά δεν ξέρουμε τι θέλουμε». Αρκούμαστε στην άρνηση των Μνημονίων και την απομάκρυνση των εκπροσώπων των δανειστών μας, αλλά μέχρι σήμερα κανείς δεν…πρότεινε κάτι συγκεκριμένο, ως προς το τι θα συμβεί μετά. Μόνον το κομμουνιστικό κόμμα παρουσίασε πρόταση, για ίδρυση σοβιετικού κράτους. Κανένα άλλο κόμμα ή φορέας.

Και καταντούμε θύματα οικονομολόγων και οικονομολογούντων, οι οποίοι εκφράζουν προσωπικές απόψεις ταυτισμένες με το ιδεολογικοπολιτικό τους πιστεύω, καλυμμένες με τον μανδύα των ειδικών, φερόντων ακαδημαϊκούς τίτλους. Όμως, όσοι είναι οι οικονομολόγοι στην Ελλάδα, τόσες είναι και οι απόψεις. Η οικονομία -φυσικά και η πολιτική- δεν είναι θετική επιστήμη ώστε τα συμπεράσματά της να είναι έγκυρα διότι δοκιμάστηκαν σε εργαστήριο -που και σ’ αυτήν την περίπτωση υπάρχουν αμφιβολίες- αλλά στηρίζεται σε λογικά δεδομένα.

Εδώ βρίσκεται και ο κίνδυνος. Πόσοι από όσους εκφέρουν απόψεις ή γνώμες, είναι σε θέση να γνωρίζει τι σχεδιάζουν στα γραφεία τους οι δανειστές μας; Ποιος είναι βέβαιος, ότι οι δημοσιευμένες πληροφορίες είναι έγκυρες, ώστε επ’ αυτών να γίνουν λογικές αναλύσεις και στη συνέχεια να υπάρξουν σωστές προτάσεις; Οι δανειστές μας δεν είναι αυτοί που το 2009 διαβεβαίωναν την υφήλιο ότι η ελληνική οικονομία έχει σταθερές βάσεις, ενώ ένα χρόνο μετά, οι ίδιοι μας έστειλαν στο ΔΝΤ;

Οδηγούμαστε λοιπόν σε σύγχυση, προκειμένου να μας περάσουν τα μηνύματα που θέλουν. Η πλέον χρησιμοποιούμενη μέθοδος είναι η αγαπημένη του Γκαίμπελς (μπροστά τους θα ένοιωθε σχολιαρόπαιδο). Με διαρροή ανώνυμων πληροφοριών, δημιουργείται για το μέτρο που πρόκειται να ληφθεί η πλέον άσχημη εικόνα στο κοινό, ώστε όταν αυτό ανακοινωθεί επίσημα -με σαφώς μικρότερες επιπτώσεις- ο λαός να νιώσει ανακούφιση. Όταν φερ’ ειπείν πρόκειται να αυξηθεί η τιμή των εισιτηρίων κατά 20 λεπτά, θα βομβαρδιστούμε με πληροφορίες ότι η αύξηση θα είναι κατά πολύ μεγαλύτερη. Όταν ανακοινωθεί η επίσημη, θα νομίσουμε ότι έχουμε και κέρδος.

Αυτό όμως που βλέπουμε ιδιαίτερα στις μέρες μας είναι ο αποπροσανατολισμός. Η απόσπαση δηλαδή της προσοχής μας, όχι στο κύριο γεγονός, αλλά σε άλλο ήσσονος σημασίας. Με κατακλυσμό πληροφοριών που δεν είναι τόσο σημαντικές, μας αιχμαλωτίζουν σε θέματα δευτερεύοντα, απασχολούμαστε με αυτά, και μας διαφεύγει το κύριο.

Ακριβώς τις ημέρες που έπρεπε να στρέψουμε την προσοχή μας στην ψήφιση του εφαρμοστικού του Μνημονίου νόμου, ο ελληνικός λαός συζητούσε νυχθημερόν το θέμα της μεταφοράς ενός εκατομμυρίου ευρώ από Έλληνα βουλευτή σε Τράπεζα του εξωτερικού. Σοβαρό το θέμα, αλλά θα μπορούσε να περιμένει δυο-τρεις μέρες για να βγει στον αέρα. Βγήκε όμως την κατάλληλη στιγμή, ανεξάρτητα τελικά από το γεγονός ότι ήταν σαπουνόφουσκα.

Ίσως δεν είναι τυχαίο, ότι για χρόνια τώρα, παραμονές λήψης σημαντικών αποφάσεων για το μέλλον του λαού, κάποια βόμβα θα σκάσει ή θα την προλάβουν την τελευταία στιγμή. Δεν υποστηρίζω ότι όλες οι τρομοκρατικές ενέργειες είναι ιμιτασιόν, αλλά έχω πολλές αμφιβολίες για εκείνες τουλάχιστον που δεν συλλαμβάνονται οι δράστες τους, έστω και μετά από παρέλευση χρόνου.

Οι «ινστρούχτορες» εκμεταλλεύονται στο έπακρον το γεγονός, ότι ο ελληνικός λαός φύσει συναισθηματικός υπόκειται εύκολα σε παραπλάνηση. Η χρήση του συναισθήματος αποτελεί παμπάλαιο μέθοδο προκειμένου να προκληθεί σύγχυση στη λογική ανάλυση και στην κριτική σκέψη των ατόμων. Και τότε είναι εύκολο να εμφυτευτούν στο υποσυνείδητο ιδέες, προσδοκίες, φόβοι, αλλά και να οδηγηθούν οι μάζες σε συγκεκριμένες συμπεριφορές, οι οποίες υπηρετούν τα σχέδια του Συστήματος. Και πολλοί, θα νομίζουν ότι το πολεμούν.
γράφει ο Μακεδών

Ο ίδιος προσωπικά πήρε την απόφαση να συγκυβερνήσει με το ΠΑΣΟΚ υπό την πρωθυπουργία του Λουκά Παπαδήμου και τώρα έχει την πολιτική αναίδεια να λέει πως κάθε συζήτηση περί συνέχισης της συγκυβέρνησης ΝΔ – ΠΑΣΟΚ και μετά τις εκλογές αποσκοπεί στην… υπονόμευση της ΝΔ! Υποκρίνεται δηλαδή πως αγνοεί ότι ουδείς είναι σε θέση να προκαλέσει μεγαλύτερη πολιτική φθορά στη ΝΔ από την επί τετράμηνο ήδη συνεχιζόμενη συγκυβέρνησή της με το ΠΑΣΟΚ, την αποκλειστική ευθύνη για την οποία συγκυβέρνηση έχει ο ίδιος και μόνο αυτός!

Δεν γνωρίζουμε αν ο Α. Σαμαράς είχε εκ των προτέρων συνειδητοποιήσει πλήρως ότι αυτής στιγμής συμμετείχε σε συγκυβέρνηση με το ΠΑΣΟΚ, δεν θα υπήρχε πλέον ούτε μία πιθανότητα στο εκατομμύριο να κερδίσει η ΝΔ αυτοδυναμία στις επόμενες εκλογές, όποτε και αν γίνουν αυτές. Το γεγονός όμως ότι προκειμένου να υπερψηφίσει από κοινού με το ΠΑΣΟΚ το νέο Μνημόνιο τον οδήγησε στη διαγραφή 21 βουλευτών του και μάλιστα σχεδόν όλων από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές της αντιμνημονιακής γραμμής του, σίγουρα τον βοήθησε να αντιληφθεί ότι βαδίζει προς εκλογικό Βατερλό.

Αποπειράται έτσι να «παραμυθιάσει» τους οπαδούς της Δεξιάς ότι σε αντάλλαγμα της «πολιτικής κωλοτούμπας» του και της πλήρους απάρνησης των θέσεών του όχι μόνο θα φέρει τη ΝΔ στην εξουσία, αλλά θα τη φέρει και μόνη της, ώστε να λεηλατήσουν τα κρατικά ταμεία μόνοι τους οι δεξιοί!

Η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική. Ο Α. Σαμαράς έχει πλήρη επίγνωση του ότι η ΝΔ είναι πλέον το κατεξοχήν, το κύριο, το σημαντικότερο κόμμα του Μνημονίου, αντικαθιστώντας το μισοδιαλυμένο ΠΑΣΟΚ.

Γι’ αυτό άλλωστε και στις αποκριάτικες δηλώσεις του ο αρχηγός της Δεξιάς εκθείαζε ανενδοίαστα το νέο Μνημόνιο, προσπαθώντας προσχηματικά να το αντιδιαστείλει με το πρώτο Μνημόνιο που είχε απορρίψει.

Πέρα από τα παιδαριώδη φληναφήματα υπεράσπισης του νέου Μνημονίου, η πολιτική ουσία έγκειται στο ότι τις Αποκριές ο Α. Σαμαράς έστειλε μήνυμα στους ξένους επικυρίαρχους της πατρίδας μας ότι πλέον υπερασπίζεται ευθέως το νέο Μνημόνιο εξανδραποδισμού των Ελλήνων εργαζομένων, νέων και συνταξιούχων και δεν αρκείται πλέον να διακηρύσσει ότι το ψήφισε επειδή ήταν δήθεν αναγκαίο κακό. Προσπαθεί να τους πείσει δηλαδή ότι είναι πλέον πρωθυπουργήσιμος – και όντως είναι…

Υπάρχει βεβαίως ακόμη μια δευτερεύουσα «λεπτομέρεια»: για να γίνει πρωθυπουργός ο Α. Σαμαράς πρέπει όχι μόνο να βγει πρώτο κόμμα η ΝΔ στις εκλογές, αλλά και να βρει συμμάχους που θα τη στηρίξουν μετεκλογικά και μαζί τους να συγκεντρώνει στη Βουλή πάνω από 151 βουλευτές, πράγμα καθόλου μα καθόλου εύκολο.

Αν μάλιστα στο αντιμνημονιακό κόμμα που ίδρυσε ο Πάνος Καμμένος συμμετάσχουν ο Γιάννης Μανώλης και μερικοί από τους διαγραφέντες βουλευτές της ΝΔ και επιπροσθέτως οι κινήσεις της Λούκας Κατσέλη οδηγήσουν στη συγκρότηση αντιμνημονιακού κόμματος και στον χώρο του ΠΑΣΟΚ, τότε καθίσταται εξαιρετικά πιθανό το ενδεχόμενο η ΝΔ όχι μόνο αυτοδυναμία να μην πάρει, αλλά να μην μπορούν ούτε καν από κοινού με το ΠΑΣΟΚ να συγκεντρώσουν 151 βουλευτές!

Έτσι, μπορεί μεν ο Αντώνης Σαμαράς δημοσίως να παίζει θέατρο ότι δήθεν «ξορκίζει με τον απήγανο» το ενδεχόμενο μετεκλογικής συγκυβέρνησης με το ΠΑΣΟΚ, μέσα του όμως σίγουρα προσεύχεται να βοηθήσει ο Θεός το ΠΑΣΟΚ να κερδίσει αρκετές έδρες για να τις «τσοντάρει» σε εκείνες της ΝΔ ώστε μαζί να ξεπεράσουν το φράγμα των 151…

ΜΝΗΜΟΝΙΟ: Ο Καρνάβαλος των κομμάτων

Απερίγραπτο είναι πλέον το κομματικό αλαλούμ γύρω από τη στήριξη ή την απόρριψη των δύο Μνημονίων. Το ΠΑΣΟΚ είναι υπέρ και του πρώτου και του δεύτερου Μνημονίου. Η ΝΔ απορρίπτει μετά βδελυγμίας το πρώτο Μνημόνιο, αλλά υιοθετεί ενθουσιωδώς το δεύτερο. Το αντίθετο δηλαδή από τις θέσεις του ΛΑΟΣ, το οποίο απορρίπτει κατηγορηματικά το δεύτερο Μνημόνιο, αλλά θεωρεί «πατριωτική στάση» να υποστηρίξει το πρώτο Μνημόνιο. Ένας απίθανος κομματικός Καρνάβαλος χωρίς καμία θέση αρχής και με μοναδικό στόχο να καλύψει τις πολιτικές κωλοτούμπες των ηγετών τους. Κερδισμένοι ο Άδωνις και ο Βορίδης: ψήφισαν το πρώτο λόγω ΛΑΟΣ, ψήφισαν και το δεύτερο λόγω ΝΔ, άρα είναι πλέον έτοιμοι να πάνε στο… ΠΑΣΟΚ!
γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ