Μεγάλη ντροπή στον Δήμο Σκοπέλου που ξεκίνησε κατασχέσεις σε επαγγελματίες για οφειλές!

ΘΕΣΣΑΛΟΣ
-
0


Ο Δήμος Σκοπέλου Ξεκίνησε τα ραβασάκια με προσαυξήσεις που φτάνουν μέχρι και 50% και με Απειλές για  κατασχέσεις προς όλους τους  Επαγγελματίες Της Σκοπέλου άκουσον άκουσον  απαιτούν από τον Δήμο Σκοπέλου σε 15 μέρες εξόφλησή  Των οφειλών τους , είσαστε πολύ προκλητική κύριοι  αυτές της εποχές  είσαστε κι επικίνδυνη και απαράδεκτη Και Μία ερώτησή μου  για τις οφειλές του Δήμου Σκοπέλου σε προμηθευτές επιβαρύνεστε με πενήντα τοις εκατό Πως λοιπόν εσείς το κάνετε θα μου πείτε έτσι είναι ο νόμος Αλλά ο νόμος είναι και τον εφαρμόζετε σε αυτούς που δεν Είναι με το μέρος σας ,δεν μας λέτε Για τους κολλητούς σας κάνατε των ίδια?
Y/Γ Κύριε δήμαρχε ο Δήμος Σκοπέλου δεν είναι εμπορική Τράπεζα που ήσασταν διευθυντής με τα πανωτόκια για να κάνετε το ίδιο αρκετά η υπομονή μας έχει και τα όρια της
http://skopelos-news.blogspot.com/2012/02/blog-post_9284.html


Η ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας

ΘΕΣΣΑΛΟΣ
-
0

του Δρ Φώτη Φυτσιλή*

Απέναντι
στην ύφεση υπάρχει μια συνταγή: ανάπτυξη. Όλοι μιλούν γι’ αυτή. Λίγοι όμως
μπαίνουν στον κόπο να μας πουν πώς θα την επιδιώξουμε. Σε αυτό το άρθρο θα
προσπαθήσουμε να δώσουμε με απλά λόγια το στίγμα της ελληνικής οικονομίας. Πού
βρισκόμαστε, αλλά και πώς φτάσαμε ως εδώ. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουμε
να ανακάμψουμε. Προς τούτο θα εξετάσουμε μια σειρά από παράγοντες που
επηρεάζουν την ανάπτυξη, τους λεγόμενους και «συντελεστές ανάπτυξης». 
Εργασία και παραγωγικότητα
            Σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής
στατιστικής υπηρεσίας (Eurostat), οι
Έλληνες δουλεύουν κατά μέσο όρο τις περισσότερες ώρες σε σχέση με τους
υπόλοιπους Ευρωπαίους. Το γεγονός αυτό, εκτός από το ότι έκανε ιδιαίτερη εντύπωση
στην ευρωπαϊκή κοινή γνώμη, εξηγεί και σε μεγάλο βαθμό το γιατί οι Έλληνες
πολίτες δεν αισθάνονται πως ευθύνονται για τη δημιουργία της κρίσης. Ωστόσο, αν
παρατηρήσουμε τους αντίστοιχους δείκτες για την παραγωγικότητα της εργασίας, θα
δούμε πως είμαστε στην 18η θέση στην Ευρώπη των 27. Δηλαδή
δουλεύουμε πολύ, αλλά μη παραγωγικά.
Για να καταλάβουμε καλύτερα αυτό το στοιχείο, ας προσπαθήσουμε να δώσουμε
έναν ορισμό της «παραγωγικότητας»: Ως παραγωγικότητα ορίζουμε την ποσότητα της
εργασίας (σε ώρες) που απαιτείται για την παραγωγή μιας συγκεκριμένης μονάδας
προϊόντος ή έργου. Η αύξηση της παραγωγικότητας εξαρτάται, μεταξύ άλλων, από τη
βελτίωση των δεξιοτήτων του εργατικού δυναμικού, την τεχνολογική πρόοδο, τις
νέες μορφές οργάνωσης και την αποτελεσματική δημόσια διοίκηση. Έτσι, για τη
βελτίωση της παραγωγικότητας, είναι απαραίτητη

η αποδοτικότερη χρήση των μέσων
και των μεθόδων παραγωγής και όχι η περισσότερη ή η πιο σκληρή εργασία.

Ανταγωνιστικότητα και ανάπτυξη
Το Νοέμβριο του 2011 δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΤΙΜΕ ένα μονοσέλιδο άρθρο
με το δυσνόητο τίτλο «Ο μύθος της απορρύθμισης». Ο συγγραφέας αναλύοντας
επίσημα στοιχεία έφτασε σε ένα εντυπωσιακό όσο και παράδοξο αποτέλεσμα: Τα
κράτη με τους μεγαλύτερους ρυθμούς ανάπτυξης δεν έχουν και τους μεγαλύτερους δείκτες
ανταγωνιστικότητας! Για τον υπολογισμό της ανταγωνιστικότητας χρησιμοποιούνται
επιμέρους δείκτες, όπως ο αριθμός κανονιστικών διατάξεων για την
επιχειρηματικότητα, το ύψος της φορολογίας, ο χρόνος ίδρυσης μιας επιχείρησης
κ.ά.
Για παράδειγμα οι χώρες/ζώνες με τους καλύτερους δείκτες βρέθηκαν να
είναι η Σιγκαπούρη, το Χονγκ Κογκ, η Νέα Ζηλανδία, οι ΗΠΑ και η Δανία. Και
όμως, τη μεγαλύτερη ανάπτυξη είχαν χώρες όπως η Κίνα, η Ινδονησία, η Βραζιλία,
η Αργεντινή και η Ρωσία. Συνεπώς, η ροή του κεφαλαίου και οι ξένες επενδύσεις
δεν αποθαρρύνονται  από την πολιτική
αστάθεια ή την πολυπλοκότητα του επιχειρείν (σε ένα λογικό βαθμό). Προφανώς,
στη σύγχρονη οικονομική πραγματικότητα, οι παράγοντες που καθορίζουν την ελκυστικότητα
μιας οικονομίας είναι διαφορετικοί.
Οι συντελεστές της ανάπτυξης
Μπορεί στους δείκτες να εμφανίζεται ψηλά, όμως στην
πραγματικότητα και οι ΗΠΑ υστερούν σημαντικά σε ανταγωνιστικότητα έναντι χωρών
όπως η Κίνα, η Ταιβάν, η  Νότιος Κορέα,
και μάλιστα στον τεχνολογικό τομέα, όπου επί δεκαετίες ήταν στην παγκόσμια
πρωτοπορία. Το γιατί συμβαίνει αυτό δεν είναι καθόλου προφανές, διότι, ειδικά
στα τεχνολογικά προϊόντα, οι μισθοί αποτελούν μικρό κλάσμα του συνολικού
κόστους του προϊόντος που περιλαμβάνει τα έξοδα έρευνας, ανάπτυξης, προώθησης, διακίνησης
κ.ά.
Πέρα από
τους αδιαμφισβήτητα χαμηλούς μισθούς, οι χώρες της Άπω Ανατολής προσφέρουν και
μια σειρά από συνοδευτικές υποδομές και υπηρεσίες, για να διευκολύνουν την
απρόσκοπτη βιομηχανική παραγωγή. Κατάφεραν, έτσι, μέσα σε λίγα χρόνια, να συγκεντρώσουν
το μεγαλύτερο μέρος της παγκόσμιας παραγωγής ηλεκτρονικών συσκευών.
Αυτοί οι
συντελεστές ανάπτυξης είναι οι εξής:
α) Σταθερό
φορολογικό περιβάλλον,
β) Οργανωμένες βιομηχανικές
περιοχές,
γ) Πυκνά δίκτυα προμηθευτών,
δ) Συνδεδεμένες μεταφορές,
ε) Υψηλό βαθμό εξειδίκευσης,
στ) Ικανός αριθμός τεχνικού
προσωπικού,
ζ) Υψηλής έντασης εργασία κ.ά.
Τι συνέβη στην Ελλάδα;
Η ελληνική επιχειρηματικότητα βρίσκεται σε σημείο καμπής. Θα έλεγε κανείς
ότι μετασχηματίζεται. Ήδη από τη δεκαετία του ’90 πολλές επιχειρήσεις διέγνωσαν
τους επερχόμενους κινδύνους της παγκοσμιοποίησης. Για να επιβιώσουν, μετέφεραν
τις παραγωγικές τους εγκαταστάσεις σε χώρες χαμηλού εργατικού και φορολογικού
κόστους, κυρίως στα Βαλκάνια. Παράλληλα, εκμεταλλεύτηκαν στο έπακρο το πλεονέκτημα
ότι οι χώρες των Βαλκανίων ήταν παρθένες αγορές. Με αυτό τον τρόπο οι ελληνικές
επιχειρήσεις εξαπλώθηκαν σε ολόκληρη την περιοχή.
Η χώρα μας όχι μόνο δεν είναι ελκυστική στους ξένους
επενδυτές, αλλά υφίσταται και αποεπένδυση. 
Ο λόγος δεν μπορεί να είναι μόνο το μισθολογικό κόστος. Η Ελλάδα  δεν έχει κατορθώσει να εφαρμόσει σε επαρκή
βαθμό ούτε έναν από τους παραπάνω συντελεστές ανάπτυξης. Ίσως οι οδυνηρές
παρεμβάσεις των Μνημονίων για τη μείωση των αποδοχών φέρουν κάποια αποτελέσματα
σε τομείς εντάσεως εργασίας, όπως η μεταποίηση και ο τουρισμός, όμως από μόνες
τους δεν είναι ικανές να δημιουργήσουν προϋποθέσεις σταθερής ανάπτυξης σε ένα
σύγχρονο και τεχνολογικά προηγμένο κράτος.
Με τη σταδιακή είσοδο των βαλκανικών χωρών στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τη
συνακόλουθη αύξηση του βιοτικού τους επιπέδου, θα εκλείψουν και οι περισσότεροι
παράγοντες που τις κατέστησαν ελκυστικές στις ξένες επενδύσεις. Η υλοποίηση των
συντελεστών ανάπτυξης θα προετοιμάσει το έδαφος για την επιστροφή των εταιριών
ελληνικών συμφερόντων και θα ενθαρρύνει ακόμη περισσότερες εγχώριες και άμεσες
ξένες επενδύσεις.
Σύνοψη
Από τους Έλληνες δε λείπει ούτε η εργατικότητα ούτε η θέληση, αλλά η
κατάλληλη οργάνωση και η εφαρμογή σύγχρονων μεθόδων παραγωγής για
αποτελεσματικότερη εργασία. Αυτός είναι ο λόγος που οι συμπατριώτες μας στο
εξωτερικό ξεχωρίζουν και μεγαλουργούν. Όμως, ταυτόχρονα, είναι σαφές πως λείπει
ένα στρατηγικό πλάνο για την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας. Ένα θέμα που,
δυστυχώς, απουσιάζει ολοκληρωτικά από το δημόσιο διάλογο.
Η Πατρίδα μας χρειάζεται ένα όραμα. Ας αναλογιστούμε πού θέλουμε να
είμαστε σε 10 χρόνια από τώρα. Ένα Έθνος σκιά του ένδοξου παρελθόντος ή ένα
παράδειγμα προς μίμηση; Δε χρειάζεται να ανακαλύψουμε εκ νέου τον τροχό. Έχει
ξαναγίνει: Η Αργεντινή, λόγου χάρη,  βρέθηκε από την πτώχευση, το 2001,  στις πρώτες θέσεις της παγκόσμιας ανάπτυξης,
το 2011. Με σχέδιο, επιμονή και υπομονή μπορούμε να τα καταφέρουμε.
ΠΗΓΕΣ
–      
Eurostat,
2012, http://epp.eurostat.ec.europa.eu/portal/page/portal/statistics/themes
–      
Office for
National Statistics, UK, Δεκέμβριος 2011, http://www.ons.gov.uk/ons/rel/lmac/hours-worked-in-the-labour-market/2011/rpt-hours-worked-in-the-labour-market.html
–      
Heather
Stewart, “Who works the longest hours in Europe?”, Εφημερίδα Guardian, UK, 8 Δεκεμβρίου 2011, http://www.guardian.co.uk/news/datablog/2011/dec/08/europe-working-hours
–      
Stephen
Gandel, “The Deregulation Myth”, Time, 
14 Νοεμβρίου 2011, http://www.time.com/time/magazine/article/0,9171,2098583,00.html
–      
Charles
Duhigg, Keith Bradsher By, How the U.S.
Lost Out on iPhone Work, New York
Times, 21 Ιανουαρίου 2012, http://www.nytimes.com/2012/01/22/business/apple-america-and-a-squeezed-middle-class.html?_r=2&pagewanted=all
*o κ. Φώτης Φυτσιλής (e-mail:
fitsilisf@teemail.gr) είναι διδάκτωρ ηλεκτρολόγος μηχανικός του Γερμανικού
Πολυτεχνείου του Aachen και διπλωματούχος οικονομολόγος μηχανικός του
Γερμανικού Πανεπιστημίου του Hagen. Είναι επιστημονικός συνεργάτης στην
Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής των Ελλήνων. Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα
της Καρδίτσας «ΝΕΟΣ ΑΓΩΝ», στις 19.2.2012.

Οι γελοιογραφίες του Σαββατοκύριακου!

ΘΕΣΣΑΛΟΣ
-
0

Έλενα Παναρίτη – Ομιλία (Βουλή) 11/02/12

ΘΕΣΣΑΛΟΣ
-
0

Μια πολύ ενδιαφέρουσα ομιλία της βουλευτού Έλενας Παναρίτη η οποία δεν έπεξε ποτέ στα media αλλά αξίζει να την ακούσετε. Μακάρι να είχαμε και την απάντηση που της δώθηκε εκέι θα ήταν ακόμα πιο ενδιαφέρον νομίζω. Αν την έχει κάποιος ας μας την στείλει.

“Δεν μπορεί να υπάρξει σταθερότητα χωρίς αλληλεγγύη”

ΘΕΣΣΑΛΟΣ
-
0


Το Ευρωπαϊκό Πράσινο Κόμμα εκφράζει την αλληλεγγύη του προς την Ελλάδα
Ανακοίνωση του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος (http://goo.gl/eUa56)
Το Ευρωπαϊκό Πράσινο Κόμμα εκφράζει την ισχυρή και ακλόνητη υποστήριξή του προς το λαό της Ελλάδας αυτή τη στιγμή της εθνικής κρίσης. Τις τελευταίες μέρες οι Ευρωβουλευτές Daniel Cohn-Bendit (συμπρόεδρος της Ομάδας των Πράσινων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο) και η Εva  Joly (υποψήφια των Πράσινων για τη Γαλλική Προεδρία) επισκέφτηκαν την Αθήνα και συναντήθηκαν με τους Οικολόγους Πράσινους προκειμένου να συζητήσουν για την κρίση χρέους, την κατάσταση που αντιμετωπίζει η Ελλάδα και για το πώς οι Ευρωπαίοι Πράσινοι μπορούν να συμπαρασταθούν στους Ευρωπαίους συμπολίτες τους απέναντι στις πολιτικές λιτότητας της Τρόικας.
Η Ελλάδα έρχεται αντιμέτωπη με την επιβολή ακόμη μεγαλύτερων περικοπών ως αντάλλαγμα για ένα νέο πακέτο στήριξης 130 δις για να μπορέσει να αντεπεξέλθει στις υποχρεώσεις της για αποπληρωμή χρέους στις 20 Μαρτίου. Από την πλευρά τους, η Τρόϊκα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας επιμένει σε περικοπές δαπανών, πλήττοντας ένα λαό που έχει ήδη υποφέρει πολύ  από μείωση του βιοτικού του επιπέδου υψηλή ανεργία  και χωρίς  ορατή ελπίδα για το μέλλον της χώρας του.
Ο συνεκπρόσωπος του ΕΠΚ, Philippe Lamberts, δήλωσε:
“Η Ελλάδα δεν μπορεί να εξαναγκαστεί να πληρώσει πέρα από τις  δυνατότητές της και δεν μπορούμε να θυσιάσουμε ένα κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο βωμό του νέο-φιλελευθερισμού. Διακινδυνεύουμε τη συνέχιση του φαύλου κύκλου περικοπών και ύφεσης

που δεν έχουν βοηθήσει  την έξοδο της Ελλάδας ή άλλων χωρών από την οικονομική κρίση. Αυτό που χρειάζεται είναι η αποφασιστική επίδειξη Ευρωπαϊκής αλληλεγγύης και ένα “σχέδιο Marshall” για τη μείωση του χρέους και την επανεκκίνηση της ελληνικής οικονομίας.

Η ανεργία στην Ελλάδα ανέρχεται σήμερα σε σχεδόν 21%, με την ανεργία των νέων σε υπερδιπλάσιο ποσοστό. Κατά τη διάρκεια των τριών τελευταίων ετών υπήρξε μια αύξηση των αστέγων κατά 25%. Σχεδόν το 28% των Ελλήνων απειλείται άμεσα από φτώχεια ή κοινωνικό αποκλεισμό. Η Ελλάδα δεν μπορεί να αντέξει πολύ περισσότερο πόνο, και οι περικοπές δαπανών δεν μπορεί να είναι η αποκλειστική απάντηση στα οικονομικά προβλήματα της. Οι Πράσινοι από την αρχή της κρίσης έχουν πιέσει για υψηλότερο επίπεδο οικονομικής αλληλεγγύης κάτι που καταγράφεται αναλυτικά στη “Διακήρυξη του Παρισιού” που υιοθετήθηκε από το Συμβούλιο του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος τον περασμένο Νοέμβριο. Σε αυτήν, υποστηρίζουμε ένα σύστημα ευρωομολόγων και δημόσια-ιδιωτική ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, κάτι που θα κάνει το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF) πιο ισχυρό και θα μειώσει το ελληνικό χρέος σε ρεαλιστικά επίπεδα.”
Η συμπρόεδρος του ΕΠΚ Monica Frassoni πρόσθεσε:
“Οι Πράσινοι σε όλη την Ευρώπη στεκόμαστε ενωμένοι ενάντια στη διάβρωση της ελπίδας, στην Ελλάδα και αλλού. Πρέπει να επισημάνουμε ότι ένας άλλος δρόμος είναι εφικτός. Πιστεύουμε ότι ένα θετικό σήμα ουσιαστικής αλληλεγγύης πρέπει να δοθεί επειγόντως θέτοντας στη διάθεση του ελληνικού λαού κονδύλια της ΕΕ που πρέπει να στραφούν προς τη στήριξη του κράτους πρόνοιας και την δημιουργία πράσινων θέσεων εργασίας.”
Βρυξέλλες, 17 Φεβρουαρίου 2012

Αφού μας πιστεύουν, γιατί αισθάνονται ανασφαλείς;

ΘΕΣΣΑΛΟΣ
-
0


zois skitso
Στη ζωή δε μετρά τόσο πολύ το πόσες πληροφορίες θα λάβεις για ένα θέμα που σε «καίει» όσο το να καταφέρεις και να βάλεις σε μία τάξη όλα εκείνα τα δεδομένα που θα σε βοηθήσουν στο να ολοκληρώσεις το παζλ και να εξάγεις το ασφαλές συμπέρασμα.
Αυτήν λοιπόν την «αποκρυπτογράφηση» την έκανε σήμερα και μάλιστα δημόσια ο ανεξάρτητος βουλευτής Χρήστος Ζώης στο πλαίσιο των εξηγήσεων που έδωσε για την αρνητική του ψήφο στο δεύτερο μνημόνιο.
Με τον πλέον ωμό τρόπο και χωρίς καμία απολύτως θεωρία συνομωσίας, ο Λαρισαίος πολιτικός βοήθησε τους παρευρισκόμενους στο να δουν τα πράγματα από μία διαφορετική οπτική η οποία καίτοι σχεδόν αυτονόητη, δεν ήταν ορατή με το… γυμνό μάτι λόγω του βομβαρδισμού αντιφατικών ειδήσεων και της ανεξέλεγκτης προπαγάνδας εδώ και δυόμισι περίπου χρόνια.
Τι είπε λοιπόν ο άνθρωπος; Διερωτήθηκε το εξής απλό: αφού οι δανειστές μας είναι εκείνοι που μας επιβάλλουν- καθορίζουν απολύτως το πρόγραμμα που θεωρούν ότι πρέπει να

ακολουθήσουμε ώστε εμείς να σωθούμε κι εκείνοι να διασφαλίσουν τα ζεστά τους μετρητά, γιατί κόπτωνται τόσο πολύ με τις επιπρόσθετες διασφαλίσεις;

Αφού η συνταγή είναι σωστή, το «μίγμα» της πολιτικής τους θα φέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα, γιατί έπρεπε η νέα δανειακή σύμβαση να διέπεται από το αγγλικό δίκαιο και όχι από το ελληνικό (πλέον σε περίπτωση χρεοκοπίας οι πιστωτές μπορούν να προβούν ακόμη και σε δέσμευση της δημόσιας περιουσίας!);
Γιατί λοιπόν τέτοια αγωνία; Μήπως τελικά επειδή γνωρίζουν και οι ίδιοι ότι όλες αυτές οι θυσίες που έχουν υποβάλει τον ελληνικό λαό, όλο αυτό το «αίμα», δεν χύνεται για να σωθεί η Ελλάδα, αλλά για να πεθάνει σε χρόνο όμως που δε θα «μολύνει» κανέναν άλλο στην Ευρώπη;
Εάν πίστευαν πραγματικά λοιπόν στη σωτηρία της Ελλάδας, δε θα ζητούσαν τίποτε περισσότερο από την εφαρμογή των μέτρων. Έτσι απλά και κατανοητά.
Για βάλτε τις σκέψεις σας σε μια σειρά…
Απόστολος Ράιδος / a.raidos@yahoo.gr
1...1,7991,8001,801...3,346Σελίδα 1,800 από 3,346