Θέκλα-Ευαγγελία Παρασκευούδη: Συνέδριο Δημοκρατικής Συμμαχίας

Το τριήμερο 27-29 Μαΐου στο ποδηλατοδρόμιο του ΟΑΚΑ πρόκειται να διεξαχθεί το ιδρυτικό συνέδριο της Δημοκρατικής Συμμαχίας. Η Θέκλα- Ευαγγελία Παρασκευούδη, υπεύθυνη περιφερειακών μέσων μαζικής ενημέρωσης του κόμματος, μιλάει για το συνέδριο και την κρίση του πολιτικού συστήματος, αναλύει τις αυθόρμητες συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας των πολιτών και εξηγεί τους λόγους που αποφάσισε να ασχοληθεί με την πολιτική.

Kυρία Παρασκευούδη, σε μία περίοδο όπου το πολιτικό σύστημα απαξιώνεται καθημερινώς από την πλειοψηφία των πολιτών, τι περιμένετε εσείς από το συνέδριο της Δημοκρατικής Συμμαχίας;
Σωστά επισημαίνετε πως η συγκυρία είναι εξαιρετικά κρίσιμη για την πολιτική ζωή του τόπου. Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο και το ιδρυτικό συνέδριο της Δημοκρατικής Συμμαχίας αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα. Οφείλουμε μέσα από τις εργασίες του να ακούσουμε, να συζητήσουμε, να συνθέσουμε
και τελικά να αποκρυσταλλώσουμε όλες εκείνες τις αρχές που θα αποτελέσουν και την ιδανική πρόταση για τη διακυβέρνηση της χώρας μακριά και πέρα από το «πολιτικό κόστος» που μας οδήγησε στο χείλος του γκρεμού.

Ποιες θεωρείτε ότι είναι οι καινούριες ιδέες του κόμματός σας, οι οποίες θα ανανεώσουν την πολιτική ατζέντα και θα βοηθήσουν στη διαδικασία εξόδου από την κρίση;
Ξέρετε το «καινούριο» σε ζητήματα αυτονόητα είναι σχετικό. Και το λέω αυτό διότι στην Ελλάδα δεν πάσχουμε ούτε από έλλειψη νέων ιδεών, ούτε από νόμους. Το πρόβλημά μας είναι να βρεθεί η πολιτική εκείνη δύναμη που θα δείξει συνέπεια λόγων και πράξεων, ώστε να μπούμε σε σειρά επιτέλους για να σωθούμε. Σε κάθε περίπτωση όμως, η Δημοκρατική Συμμαχία μέσα από τις 100 βασικές προγραμματικές της κατευθύνσεις, δίνει σαφές στίγμα για το που θέλει να οδηγήσει την Ελλάδα στη δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα. Ενδεικτικά σας αναφέρω τη δραστική μείωση της φορολογίας αλλά σε ένα κράτος που θα αποκτήσει φορολογική συνείδηση και θα πληρώνουν όλοι φόρους, την κατάργηση του νόμου «περί ευθύνης υπουργών» και τη λήψη δέσμης μέτρων που θα αποκαταστήσουν την αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος στα μάτια των πολιτών, όπως και την κατάργηση της δυνατότητας πρόωρης διάλυσης της Βουλής με πρωτοβουλία του πρωθυπουργού, ώστε να πάψει η χώρα να ζει πάντα σε καθεστώς ανασφάλειας και εκλογολογίας. Υπάρχουν φυσικά πολλές ακόμη προτάσεις αλλά επαναλαμβάνω ότι αυτό που προέχει είναι μία κυβέρνηση με πολιτική βούληση και η Δημοκρατική Συμμαχία την έχει.

Τι έχετε να απαντήσετε σε όσους υποστηρίζουν ότι η Δημοκρατική Συμμαχία έχει κι εκείνη μερίδιο ευθύνης στη σημερινή κατάσταση, υπό την έννοια ότι η πρόεδρός της, κυρία Ντόρα Μπακογιάννη, αλλά και πρωτοκλασάτα στελέχη, όπως ο κ. Χρήστος Μαρκογιαννάκης και ο κ. Κώστας Κιλτίδης, συμμετείχαν παλαιότερα σε κυβερνήσεις που μας οδήγησαν στην κρίση;
Κοιτάξτε, την αυτοκριτική μας την έχουμε κάνει όλοι το τελευταίο διάστημα αναλαμβάνοντας ο καθένας το μερίδιο ευθύνης που του αναλογεί. Για την κ. Μπακογιάννη δε χρειάζεται να σας υπενθυμίσω τα μεγάλα βήματα προόδου που έκανε η χώρα μας στην εξωτερική πολιτική τα τελευταία χρόνια. Για τα άλλα δύο πρώην κυβερνητικά στελέχη που αναφέρατε θα σας απαντήσω πως έχουν συνεισφέρει τα μέγιστα από κυβερνητικά πόστα που θήτευσαν και γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο ο ελληνικός λαός τους έστειλε εκ νέου στη Βουλή. Εάν όμως – σε κάθε περίπτωση – στέκεστε σε τρία – τέσσερα «πρωτοκλασάτα» στελέχη και αγνοείτε τους χιλιάδες απλούς «συμμάχους» που συστρατεύτηκαν με το όραμα της ιδρύτριας της Δημοκρατικής Συμμαχίας, τότε μάλλον κοιτάτε το δένδρο και χάνετε το δάσος.

Πρόσφατα δηλώσατε ότι ήρθε η εποχή “να μπει τέλος στη δικομματική υποκρισία” και τονίσατε την ανάγκη να επέλθει “συναίνεση τώρα”. Από τη στιγμή που δεν κατέληξαν σε συμφωνία ο πρωθυπουργός και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, η συναίνεση σημαίνει άμεση προσφυγή στις κάλπες; Με άλλα λόγια, η συναίνεση εκτιμάτε ότι μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω μιας οικουμενικής κυβέρνησης;
Έχουμε πει πολλές φορές τις τελευταίες ημέρες ως Δημοκρατική Συμμαχία ότι μία προσφυγή στις κάλπες υπό την παρούσα συγκυρία θα ήταν καταστροφική για τη χώρα. Το ζητούμενο δεν είναι να ικανοποιήσει ο καθένας τα μικροκομματικά και καιροσκοπικά του συμφέροντα μέσω των εθνικών εκλογών. Το θέμα είναι να βρεθεί η ελάχιστη απαιτούμενη συνεννόηση ώστε να μη φαντάζουμε στα μάτια των ξένων ως «ποντίκια που τσακώνονται» σε ένα καράβι που βουλιάζει και να γίνουμε επιτέλους χρήσιμοι για τη χώρα.

Καθημερινά, πυκνώνουν οι αυθόρμητες αντιδράσεις πολιτών που οργανώνονται μέσω του διαδικτύου, όπως για παράδειγμα οι συγκεντρώσεις της περασμένης Τετάρτης. Πως μεταφράζετε εσείς τις συγκεκριμένες ενέργειες; Γιατί πιστεύετε ότι οι πολίτες προτιμούν να αυτοεκπροσωπούνται, αντί να εκφράζονται και να διεκδικούν μέσω των συλλογικών τους οργάνων, όπως για παράδειγμα οι συνδικαλιστικές οργανώσεις;
Μα πολύ απλά διότι μαζί με την κρίση του κομματικού συστήματος στη χώρα, μοιραία κατέρρευσε και ο συνδικαλισμός ο οποίος είχε αναπτύξει σε μεγάλο βαθμό σχέση διαπλοκής και εξάρτησης με τα δύο πρώην μεγάλα κόμματα. Τώρα, οι πολίτες αναγνωρίζουν ότι τίποτε από το υπάρχον πολιτικό σκηνικό δε τους εκφράζει κι εδώ ακριβώς καλούμαστε ως Δημοκρατική Συμμαχία να διαδραματίσουμε τον κομβικό ρόλο για τη χώρα, ανταποκρινόμενοι στις προδομένες προσδοκίες όλων αυτών που συγκεντρώνονται στις πλατείες.

Μία τελευταία ερώτηση, πιο προσωπική κυρία Παρασκευούδη. Είστε τόσο αισιόδοξη στη ζωή σας, ώστε να επιμένετε, παρά τις αντιξοότητες, να ασχολείστε με την πολιτική;
Θα μπορούσα να είχα ασχοληθεί με την κεντρική πολιτική σκηνή σε εποχές «αγγελικά πλασμένες» για το πολιτικό σύστημα της χώρας. Επέλεξα όμως αυτή τη δυσμενή – για τους πολιτικούς – συγκυρία γιατί θεώρησα ότι τώρα η χώρα χρειάζεται όσο τίποτε άλλο τον κάθε ευσυνείδητο και προβληματιζόμενο πολίτη που επιθυμεί να δει τον τόπο του να προκόβει. Και ξέρετε, μου δίνει μεγάλο κουράγιο το ότι βλέπω τους πολίτες πλέον να αλλάζουν κριτική σκέψη απέναντι στους πολικούς, να παύουν να ζητούν ρουσφέτια και να ζητούν ξεκάθαρες απόψεις για το μέλλον το δικό τους και των παιδιών τους. Θέλω να πιστεύω ότι ανήκω σε αυτή τη νέα γενιά πολιτικών που είναι χρήσιμοι και όχι ευχάριστοι, σε αυτούς που θα εργάζονται και όχι σε αυτούς που «προσφέρουν», για την αλλαγή που σήμερα χρειάζεται η Ελλάδα για να βγει από την κρίση

ένα άρθρο των πρωταγωνιστών

 

http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.article&id=7065

ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ ΔΗΜΗΤΡΗ Π. ΚΡΑΝΙΩΤΗ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ

 
 ΒΡΑΒΕΥΤΗΚΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ «ΕΝΔΟΓΡΑΜΜΑ» ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΕΘΝΗ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΙΣΙΟΥ

 
     Διεθνής διάκριση για το Λαρισαίο ποιητή Δημήτρη Π. Κρανιώτη, ιατρό ειδικό Παθολόγο και Πρόεδρο του 22ου Παγκοσμίου Συνεδρίου Ποιητών, ο οποίος βραβεύτηκε με το χάλκινο μετάλλιο στην κατηγορία της ποίησης για το 2010 για την τελευταία του ποιητική συλλογή «Ενδόγραμμα»  από την Διεθνή Ακαδημία Lutece του Παρισιού.
   Να σημειωθεί ότι είναι η πέμπτη φορά που η Διεθνής Ακαδημία του Παρισιού  θα τιμήσει το Λαρισαίο ποιητή, καθώς με μετάλλια βραβεύτηκαν και οι προηγούμενες ποιητικές συλλογές του.  Η απονομή του μεταλλίου θα γίνει στις 25 Ιουνίου 2011 στο Παρίσι.

Που πάς Θοδωρούλα; Δεν καταθέτεις στεφάνι με την τσαντούκλα στο χέρι. εεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε ξύπνα….


Η φωτογραφία “μιλάει” μόνη της,η κ.Τζάκρη μάλον δεν έχει καταλαβει για ποιον ακριβώς λόγο παραυρέθηκε σ΄αυτο το μνημόσινο, αλλά και τι ακριβώς κρατάει στο δεξί της χέρι. στο αριστέρο της βεβαια ξέρει πολυ καλά,αλλα μάλον δεν μπορούσε να αποχωριστεί για ένα λεπτάκι το υπέροχο της “αξεσουαρ”το οποίο συμπληρώνει αυτο το”κομψό συνολάκι”. κ.Τζάκρη αυτη είναι ωραία εικόνα “βόλτας” για “καφεδάκι”και όχι καταθεσης στεφανιού σε μνημείο χιλιάδων νεκρών Ελλήνων.

Προς ανάκτηση…


Από την Κ. Νεράντζη

Το αίσθημα της αγανάκτησης συνήθως έχει δύο προοπτικές για να εξελιχθεί…η μία είναι, η αγανάκτηση να μετατραπεί σε ανεξέλεγκτο θυμό. Η άλλη είναι, να ξεθυμάνει πριν αλλάξει οτιδήποτε! Η δεύτερη προοπτική είναι ίσως και η πιο επικίνδυνη για τη χώρα στη παρούσα φάση.
Η αλλαγή που ευελπιστούμε να γίνει δεν θα έρθει ποτέ όμως αν εμείς οι ίδιοι δεν συνειδητοποιήσουμε το βαθμό ευθύνης που μας αναλογεί. Κάποιος που επιτρέπει να συμβεί ένα λάθος δεν έχει λιγότερη ευθύνη από εκείνον που το διαπράττει!
Όλα τα πρωτόγονα συναισθήματα που μας βγαίνουν τώρα στις πλατείες και τα εκδηλώνουμε με χειρονομίες και υβριστικά συνθήματα, είναι αντιστρόφως ανάλογο της συμπεριφοράς που είχαμε όταν πανηγυρίζαμε για την πρωτιά της εκλογικής μας περιφέρειας!
Η ασυνειδησία φέρνει στην εξουσία πολιτικούς που μας αντιπροσωπεύουν. Η ευσυνειδησία κατεβάζει τους πολιτικούς από την εξουσία γιατί έπαψαν μας αντιπροσωπεύουν. Αν θέλουμε να αγανακτούμε βρίσκουμε λόγους, έχουμε λόγους, επινοούμε λόγους…
Μπορούμε όμως να κατανοήσουμε τον πραγματικό λόγο της αγανάκτησής μας; Είναι γιατί δεν έχουμε να φάμε; Είναι γιατί φοβόμαστε ότι δεν θα έχουμε να φάμε; Ή είναι γιατί κάποιοι τρώνε περισσότερο από εμάς;
Ποιο είναι το ζητούμενο της αγανάκτησής μας; Τι θέλουμε να αλλάξει, πως μπορούμε να το αλλάξουμε και αν έχουμε σκοπό να αλλάξουμε εμείς οι ίδιοι πρώτα είναι τα ζητήματα που πρέπει να λύσουμε για να δηλώσουμε εν τέλει όχι αγανακτισμένοι, αλλά «ανακτημένοι»!
Λεφτά μπορεί να μην υπάρχουν, δουλειές μπορεί να μην υπάρχουν, αλλά υπάρχει ακόμα η Δημοκρατία. Η λέξη Δημοκρατία χρησιμοποιείται συνήθως κατ’ αντιδιαστολή με τον όρο δικτατορία, με αποτέλεσμα να διακατεχόμαστε από φόβο, ανασφάλεια και προκατάληψη…Κακώς!
Ο φόβος και οι προκαταλήψεις μόνο να μας παραπλανούν μπορούν. Έχουμε δικαιώματα που πηγάζουν από την Δημοκρατία ως έννοια, έχουμε ελεύθερη σκέψη για να κρίνουμε το δίκαιο και το άδικο, έχουμε όμως και ένστικτα που περιορίσαμε χάρη του «πολιτισμού» που χτίστηκε για να βγει στη πορεία κάθε είδους νεύρωση…
Την επόμενη φορά που θα βγούμε αγανακτισμένοι στους δρόμους ας αναλογιστούμε τι θέλουμε να γεμίσουμε…την κατσαρόλα, την τσέπη μας ή τα μυαλά των παιδιών μας με νευρώσεις;
Ας σκεφτούμε όμως επιτέλους και τι θέλουμε να αδειάσουμε…

::scripta manent::: Η ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΩΝ ΞΕΝΟΥ ΤΥΠΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟ ΓΙΩΡΓΟ ΠΕΤΑΛΩΤΗ


Καλό μεσημέρι.
Είναι γνωστό ότι η κυβέρνηση, εδώ και 20 μήνες κλήθηκε να αντιμετωπίσει τη μεγαλύτερη κρίση πολλών δεκαετιών στη χώρα μας. Μια κρίση που σαφώς και δεν δημιούργησε η ίδια, αλλά κλήθηκε να την αντιμετωπίσει. Είναι μια κρίση που κληρονόμησε και οφείλει να τη διαχειρίζεται μέσα σε πρωτοφανείς δύσκολες συνθήκες.
Ο πρώτος άμεσος στόχος ήταν και είναι η αποφυγή της χρεοκοπίας και η εξασφάλιση της πορείας της χώρας μας για το μέλλον και κυρίως η ασφάλεια και η σιγουριά του Έλληνα πολίτη, που σήμερα λείπει.
Οι στόχοι αυτοί όμως της κυβέρνησης δεν περιορίζονται στη συγκυριακή αντιμετώπιση της κρίσης. Στόχος μας είναι να ανατρέψουμε τις αδυναμίες που βρίσκονται στη ρίζα της κρίσης που τη δημιούργησαν.
Να αλλάξουμε το ευρύτερο πολιτικό σύστημα, το κράτος, τη διοίκηση, το οικονομικό και παραγωγικό μοντέλο της χώρας, για να μην ξαναβρεθούμε ποτέ πλέον σε αυτή τη θέση.
Στην επίτευξη αυτού του στόχου μένουμε πάντα προσηλωμένοι. Όμως, όλοι γνωρίζουμε ότι προείχε και προέχει η σωτηρία της χώρας από τη χρεοκοπία.
Σε αυτή την προσπάθεια αφιερώσαμε χρόνο για διαπραγματεύσεις πρωτόγνωρης δυσκολίας. Αυτή, όμως, η προσπάθεια προείχε, γιατί εάν αποτυγχάναμε σε αυτή την προσπάθεια δεν θα

υπήρχε το έδαφος και η φάση για να μπορούμε να παλέψουμε και να δουλέψουμε για τη διασφάλιση του μέλλοντος της χώρας μας.

Πετύχαμε πολλά, τα οποία δυστυχώς, θεωρούνται αυτονόητα, όμως δεν ήταν καθόλου αυτονόητα, ούτε ως προς την έκβασή τους, ούτε ως προς τη σημερινή δημιουργία αυτής της βάσης. Η χώρα στάθηκε όρθια και προχωρά.  Και αυτό δεν ήταν αυτονόητο. Είναι ένα μεγάλο κατόρθωμα το οποίο πετύχαμε όλοι μαζί, πρώτα απ’ όλα οι Έλληνες πολίτες, αλλά και η κυβέρνηση.
Το ότι σήμερα βρισκόμαστε εδώ και μπορούμε να προχωρήσουμε παρακάτω, ακριβώς σε αυτό το οφείλουμε. Αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά και όσοι σπεύδουν δίχως καμία περίσκεψη να μιλήσουν για αποτυχία, τη στιγμή που προηγουμένως δεν μίλησαν για τις αδυναμίες που μας οδήγησαν στην κρίση.  
Δεν είναι αποτυχία το γεγονός, ότι είμαστε εδώ, ως χώρα, εννοείται, μη χρεοκοπημένη.
Δεν είναι αποτυχία το γεγονός, ότι παρά τις αυστηρές κρίσεις των δανειστών μας και τα επανειλημμένα τεστ που έχουμε περάσει κάθε φορά που ήταν να καταβληθεί μία δόση του μεγάλου δανείου που πετύχαμε. Και όμως περνάμε αυτά τα τεστ.
Δεν είναι αποτυχία ότι έγιναν πολλά πράγματα, έγιναν πολλές μικρές επαναστάσεις εδώ και 18 μήνες.
Δεν είναι αποτυχία ότι έχουμε μεγάλη αύξηση στις εξαγωγές και στον τουρισμό και πλέον μιλάμε για μία μικρή, αλλά πραγματική ανάπτυξη, το πρώτο τρίμηνο του 2011 που προοιωνίζει την οριστική ανάπτυξη και τη διαφυγή από την ύφεση μέσα στο 2012.
Ακόμη και οι διεθνείς παράγοντες, οι οποίοι είναι αυστηροί και ασκούν πιέσεις, μιλάνε για μεγάλη επιτυχία.  Από εκεί και πέρα, βέβαια, υπάρχουν και οι αστερίσκοι και οι παράμετροι για το πώς μπορούμε να βελτιωθούμε και πώς μπορούμε να πάμε πιο γρήγορα.
Δεν λύσαμε, φυσικά, όλα τα προβλήματά μας. Εννοείται ότι κανείς δεν θα μπορούσε να ισχυριστεί κάτι τέτοιο. Γνωρίζουμε όμως ότι κάτω από συνθήκες διεθνούς κρίσης και μιας μεγάλης ύφεσης προσπαθήσαμε και ανατάξαμε αυτή τη μεγάλη αναξιοπιστία που κληρονομήσαμε και βήμα προς βήμα την ανατρέπουμε.
Η προσπάθεια για την εξασφάλιση της αξιοπιστίας είναι αυτή που διασφαλίζει και το μέλλον μας ως χώρα. Είναι αυτή που διασφαλίζει και τη δουλειά που κάνουμε γι’ αυτό το παρωχημένο σύστημα το οποίο πρέπει επιτέλους να το αλλάξουμε. 
Γι’ αυτό, χθες, ο Πρωθυπουργός στην ομιλία του στο άτυπο Υπουργικό Συμβούλιο έθεσε ένα τρίπτυχο για τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν και να ολοκληρωθούν μάλιστα γρήγορα. Αλλαγές στο ευρύτερο πολιτικό σύστημα.  Αλλαγές στο κράτος, όπως και αλλαγές στο οικονομικό και αναπτυξιακό μοντέλο.
Διαθέτουμε την τόλμη και την αποφασιστικότητα να αλλάξουμε τη χώρα, χτυπώντας τις αιτίες και όχι τα συμπτώματα που δημιούργησαν την κρίση. Προσπαθούμε να καθιερώσουμε και να επιβάλουμε δικαιοσύνη στην κατανομή των βαρών μεταξύ των εισοδημάτων, αλλά και των γενεών. Κάτι που σαφώς και δεν είναι εύκολο, κάτι που σαφώς όμως δημιουργεί και πολλά περιθώρια βελτίωσης από εδώ και πέρα.
Παρακαλώ τις ερωτήσεις σας.
ΣΠΑΝΟΥ: Σε σχέση με το δημοψήφισμα που προανήγγειλε χθες ο Πρωθυπουργός, μπορείτε να μας πείτε πότε θα γίνει και με ποιο ερώτημα;
ΠΕΤΑΛΩΤΗΣ: Ο Πρωθυπουργός και στο παρελθόν έχει μιλήσει για δημοψηφίσματα, για τον θεσμό των δημοψηφισμάτων. Αυτή είναι γνωστή και πάγια άποψή του. Όμως, από εκεί και πέρα, σε μία εποχή όπου πραγματικά χρειάζονται και απαιτούνται μεγάλες συναινέσεις – και η μεγαλύτερη συναίνεση, εννοείται, ποια άλλη θα μπορούσε να είναι από ένα δημοψήφισμα απευθείας από τον ελληνικό λαό – εάν όντως τεθούν ζητήματα μεγάλης σημασίας, εννοείται ότι ο θεσμός του δημοψηφίσματος είναι αυτός που μπορεί να συμβάλει ακριβώς στην επίτευξη της μεγαλύτερης συναίνεσης, που είναι η συναίνεση του ελληνικού λαού. Ως προς τα ζητήματα και τα αιτήματα, αυτά – εννοείται – θα εξειδικευθούν, εάν αποφασισθεί κάτι τέτοιο. Και ασφαλώς θα είναι ζητήματα που θα αφορούν μεγάλες αλλαγές, οι οποίες θα πρέπει να γίνουν στο πολιτικό σύστημα. Συνεπώς, θα εξειδικευθούν και θα προσδιοριστούν επαρκώς και επακριβώς, εάν τεθεί ένα τέτοιο ζήτημα.
ΜΠΟΤΩΝΗΣ: Για το μεσοπρόθεσμο που ο κόσμος συγκεκριμένα, αυτή τη στιγμή στις πλατείες, απαιτεί να φύγει, να μην υπάρχει μνημόνιο, να μην υπάρχει μεσοπρόθεσμο, θα γίνει δημοψήφισμα;
ΠΕΤΑΛΩΤΗΣ: Το μεσοπρόθεσμο είναι μόνο ένα στάδιο, προκειμένου να περάσουμε στις μεγάλες αλλαγές. Φυσικά και δεν τίθεται ζήτημα, ούτε υπάρχει περίπτωση να γίνει δημοψήφισμα για το μεσοπρόθεσμο. Ήδη, υπάρχει διαδικασία. Αυτή τη στιγμή συνεδριάζει ο διευρυμένος Κοινοβουλευτικός Τομέας Εργασίας Οικονομικών στη Βουλή, παρουσία πολλών Υπουργών που συμμετέχουν στις εργασίες του, προκειμένου να συζητηθεί με τους βουλευτές μας όλο το μεσοπρόθεσμο και να ληφθούν φυσικά υπ’ όψη όλες οι προτάσεις που υπάρχουν εκ μέρους των βουλευτών, έτσι ώστε να γίνει πιο αποτελεσματικό και πιο δίκαιο το μεσοπρόθεσμο.
Το μεσοπρόθεσμο δεν είναι το άπαν. Μακάρι να μπορούσαμε μέσα από ένα μεσοπρόθεσμο σχέδιο μέχρι το 2015, το οποίο είναι πάρα πολύ σημαντικό για την πορεία της χώρας, να πούμε ότι αλλάζουμε. Είναι απλώς ένα σκαλοπάτι, προκειμένου να μπορέσουμε να ορθοποδήσουμε ως χώρα, για να μπορούμε στη συνέχεια να πάμε σε αναπτυξιακούς ρυθμούς. Εκείνα που απαιτούνται είναι πολύ ευρύτερα και ο Πρωθυπουργός τα έθεσε χθες κατά τη διάρκεια της  ομιλίας του στο άτυπο Υπουργικό Συμβούλιο.
ΜΟΥΡΕΛΑΤΟΣ: Κύριε Εκπρόσωπε, η κυβέρνηση θεωρεί ότι με μια στοιχειώδη αυτοκριτική, την οποία την ακούσαμε χθες από τον Πρωθυπουργό και τον υπουργό Οικονομικών στην άτυπη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου, θεωρείτε αυτή την αυτοκριτική επαρκή για να καταλαγιάσουν οι κοινωνικές αντιδράσεις που βλέπουμε κάθε μέρα στην πλατεία Συντάγματος και σε άλλες πλατείες της χώρας ή για να καταλαγιάσουν οι εσωκομματικές αντιδράσεις οι οποίες είναι πολύ έντονες το τελευταίο χρονικό διάστημα;
ΠΕΤΑΛΩΤΗΣ: Να σας αναφέρω κάτι που είναι δική μας γενική αρχή και βάση. Εμείς εδώ και 20 μήνες, προσπαθούμε να αναμετρηθούμε με τις εξαιρετικά μεγάλες, πολλαπλές και πολύ σύνθετες αιτίες, μιας πρωτοφανούς κρίσης για τη χώρα μας. Αυτό είναι το καθήκον μας και με αυτό ακριβώς παλεύουμε. Εκεί είναι το δικό μας μέτωπο. Και φυσικά τα αποτελέσματα αυτής της κρίσης προσπαθούμε να τα θεραπεύσουμε, όχι ως αποτελέσματα, αλλά προσπαθούμε να θεραπεύσουμε, να απαλείψουμε τις αιτίες αυτής της μεγάλης κρίσης. Εάν βλέπαμε μόνο πολύ στενόμυαλα, όπως προσπαθούν κάποιοι να μας πουν ότι πρέπει να κάνουμε, τι είναι αυτό που κατεβάζει τον κόσμο στις πλατείες, τι είναι αυτό που δημιουργεί ανησυχία στους βουλευτές μας και να προσπαθήσουμε με κάποια επίπλαστα ημίμετρα, όπως γινόταν εδώ και πάρα πολλά χρόνια, εδώ και πολλές δεκαετίες, τότε σαφώς και θα είχαμε αποτύχει. Εμείς έχουμε εντοπίσει τις αιτίες αυτής της κρίσης και προσπαθούμε να τις απαλείψουμε. Κάτι το οποίο θα έπρεπε να είχε γίνει εδώ και πάρα πολλά χρόνια για να μη φθάσουμε έως εδώ.  Άρα, δουλεύουμε πολύ πιο βαθιά, δουλεύουμε με πολύ μεγαλύτερη ευρύτητα στις προσδοκίες μας και αυτό προσπαθούμε να κάνουμε. Δεν προσπαθούμε να καταλαγιάσουμε κάποια πάθη ή να φιμώσουμε πολύ περισσότερο κάποιες φωνές ή να χαϊδέψουμε αυτιά, κάτι που γινόταν εδώ και πάρα πολλά χρόνια και που δυστυχώς, κάποιοι συνεχίζουν ακόμα και σήμερα να το κάνουν ή μας προτρέπουν να συνεχίζουμε να το κάνουμε. Εμείς έχουμε να ανταγωνιστούμε, έχουμε να αναμετρηθούμε με τις αιτίες μιας πολύ μεγάλης κρίσης και με τα κακώς κείμενα ενός πολιτικού συστήματος που είναι ριζωμένο εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Όσοι λένε πολύ εύκολα λόγια ή όσοι εύκολα αναθεματίζουν και είναι ισοπεδωτικοί τότε ακριβώς τις αντίθετες υπηρεσίες προσφέρουν στη χώρα μας. Εμείς τις υπηρεσίες μας τις προσφέρουμε, την αυτοκριτική μας την κάνουμε και δεν χρειάζεται να την κάνουμε για να εξευμενίσουμε ούτε τον κόσμο, ούτε κάποιους βουλευτές. Την κάνουμε, ακριβώς, για να μπορέσουμε να πετύχουμε μια βελτίωση και μια ταχύτητα στις αποφάσεις μας, οι οποίες σαφώς χρειάζονται βελτίωση, μεγαλύτερη ταχύτητα και μεγαλύτερη τόλμη. Αλλά, δεν πρόκειται να σταθούμε σε τίποτα εφήμερο και σε τίποτα που χαϊδεύει αυτιά. Εμείς είμαστε αυτοί που δεν κάναμε πίσω, όταν άλλοι ήδη είχαν κάνει και θα μπορούσαμε να κάνουμε και εμείς. Είμαστε εμείς που τα βγάλαμε πέρα και τα βάλαμε με μια πολύ μεγάλη κρίση. Και φυσικά, δεν θα κάνουμε τώρα πίσω, που ο δρόμος για την έξοδο από την κρίση είναι πλέον ορατός. Βάλαμε, ήδη, τις βάσεις και προσπαθούμε να τις βάλουμε ακόμη περισσότερο, για μια διαφορετική ανάπτυξη στη χώρα μας.
ΜΟΥΡΕΛΑΤΟΣ: Κύριε Εκπρόσωπε, αντιληφθήκαμε ότι χθες αυτή η συζήτηση περί αυτοκριτικής πυροδότησε και μια άλλη συζήτηση για μείζονες πολιτικές πρωτοβουλίες που επίκεινται και τις αναλαμβάνει η κυβέρνηση. Μπορείτε να μας πείτε, αν θα έχουμε νέο εκλογικό νόμο εντός του θέρους;
ΠΕΤΑΛΩΤΗΣ: Εξ όσων γνωρίζω ο εκλογικός νόμος είναι έτοιμος, στο υπουργείο Εσωτερικών. Όχι τώρα, εννοείται, εδώ και πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Αλλά, ο εκλογικός νόμος είναι μια μεγάλη διαδικασία, και εννοείται ότι θα υπάρχει επιδίωξη να υπάρχουν συνθέσεις απόψεων. Θα πρέπει να γίνει μια πολύ μεγάλη συζήτηση. Και φυσικά, κάτι τέτοιο δεν σημαίνει εκλογές. Ο Πρωθυπουργός το είπε ξεκάθαρα και στη συζήτηση κατά τη συνάντηση των πολιτικών αρχηγών, το είπε ξεκάθαρα και στο χθεσινό άτυπο Υπουργικό Συμβούλιο, ότι σαφώς και δεν υπάρχει θέμα πρόωρων εκλογών. Εάν θέλαμε να «δραπετεύσουμε», ίσως μπορούσαμε να το σκεφθούμε. Αυτό που μας ενδιαφέρει, είναι να μείνουμε, να παλέψουμε με την κρίση, με τα αίτιά της, αλλά και με τα συμπτώματά της. Αυτό κάνουμε εδώ και 19 περίπου μήνες και θα το κάνουμε πολύ πιο εντατικά από εδώ και πέρα.
ΜΟΥΡΕΛΑΤΟΣ: Χρονικά, κύριε Εκπρόσωπε, πότε να περιμένουμε τη συγκεκριμένη πρωτοβουλία; Για τον εκλογικό νόμο λέω.
ΠΕΤΑΛΩΤΗΣ: Δεν υπάρχει σκέψη να έρθει ο εκλογικός νόμος. Αλλά, δεν μπορώ να καταλάβω γιατί τόσο ενδιαφέρον, γιατί τόση σπουδή. Έχουμε να αναμετρηθούμε με πολύ σημαντικότερα πράγματα. Και επαναλαμβάνω, επειδή κάθε αναφορά στον εκλογικό νόμο φέρνει συνειρμούς με εκλογές, είναι ξεκάθαρο ότι δεν υπάρχει τέτοιο ζήτημα.
ΜΙΧΑΗΛ: Πληροφορηθήκαμε χθες, ότι μετά τις αποφάσεις που πήρατε για όλο το οικονομικό πακέτο, για το οποίο συνεχίζεται και η συζήτηση με τους βουλευτές σας, ότι στους σχεδιασμούς του Πρωθυπουργού είναι  να αναλάβει και ορισμένες ευρύτερες πολιτικές πρωτοβουλίες, πέραν αυτού που σας ανέφερε ο συνάδελφος. Μάλιστα, μας παρέπεμψαν και οι υπουργοί σε εσάς. Μπορείτε να μας πείτε ποιες μπορεί να είναι αυτές και πότε ο Πρωθυπουργός θα τις αναλάβει;
ΠΕΤΑΛΩΤΗΣ: Τι δηλαδή; Για να καταλάβω και εγώ, για να μπορώ να αντιληφθώ τι εννοείτε. Για ποιες πολιτικές πρωτοβουλίες;
ΜΙΧΑΗΛ: Πολιτικές πρωτοβουλίες μπορεί να είναι πολλών ειδών. Εσείς θα μας πείτε ποιες κρίνετε ή η κυβέρνηση έχει στα σχέδιά της. Γιατί αυτό πληροφορηθήκαμε χθες το βράδυ.
ΠΕΤΑΛΩΤΗΣ: Εγώ ξεκαθαρίζω, για άλλη μια φορά, ότι τα σχέδια της κυβέρνησης είναι μακροπρόθεσμα, όπως βεβαίως και βραχυπρόθεσμα.
Τα μακροπρόθεσμα είναι το τρίπτυχο που σας έχω πει, ότι θα προσπαθήσουμε να κάνουμε μεγάλες τομές και αλλαγές στο πολιτικό σύστημα. Ήδη, ο Πρωθυπουργός χθες, μίλησε για «θέσμιση ξανά της Ελληνικής Δημοκρατίας» – η «θέσμιση» είναι ένας πολιτικός όρος – και φυσικά, όχι για κατάλυσή της, όπως προσπαθούν κάποιοι να επιδιώξουν. Που σημαίνει ότι το πολιτικό σύστημα, έτσι όπως το γνωρίζουμε, έχει πολλά περιθώρια για να αλλάξει βελτιωτικά. Αλλά πρέπει να γίνει και μια πολύ μεγάλη συζήτηση με τη λήψη πολλών αποφάσεων. Από εκεί και πέρα, βραχυπρόθεσμα, αυτό που μπορούμε να κάνουμε και πρέπει να κάνουμε, είναι να προσπαθήσουμε να περάσουμε τη θέσπιση του βραχυπρόθεσμου στρατηγικού σχεδίου, που βάζει τους στόχους για την πορεία εξόδου της χώρας μας από την κρίση, μέχρι το 2015.
MΠΕΚΑ: Κύριε Εκπρόσωπε, δηλώσατε σήμερα στο “ΒΗΜΑ FM” ότι η διαφωνία των βουλευτών δεν σημαίνει καταψήφιση του μεσοπρόθεσμου. Εάν από τους βουλευτές βρεθούν 3-4 και δηλώσουν-ψηφίσουν «παρών», όπως έγινε με το μνημόνιο 1, η κυβέρνηση θα σταθεί ή θα πάει σε εκλογές;
ΠΕΤΑΛΩΤΗΣ: Για τις εκλογές έχω τοποθετηθεί. Από εδώ και πέρα, αυτό που έχω να πω είναι ότι όλες αυτές οι διαδικασίες που γίνονται, γίνονται ακριβώς για να υιοθετήσουν και να ενσωματώσουν απόψεις και προτάσεις των βουλευτών, μιας και το μεσοπρόθεσμο στρατηγικό σχέδιο είναι ουσιαστικά ένας προϋπολογισμένος δρόμος για έξοδο από την κρίση, αλλά και ανάπτυξη, καθώς και για μεγάλες αλλαγές μέχρι το 2015. Και όσες προτάσεις και απόψεις συγκλίνουν σε συγκεκριμένους στόχους, από τους οποίους δεν μπορούμε να αποστούμε, εννοείται ότι θα ενσωματωθούν στο μεσοπρόθεσμο.  Εμείς έχουμε εμπιστοσύνη – και αυτό το έχει δείξει η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ – ότι οι βουλευτές έχουν πλήρη συναίσθηση της πολύ μεγάλης αποστολής που έχουμε, να αποφασίζουμε μέσα σε πρωτόγνωρες και δύσκολες συνθήκες. Και αυτή την επίγνωση οι βουλευτές την έχουν. Και γι’ αυτό ακριβώς συγκλίνουν όλοι στο να έχουμε ένα μεσοπρόθεσμο στρατηγικό σχέδιο, το οποίο θα είναι το καλύτερο για να βγούμε από την κρίση, αλλά και για να κάνουμε τις μεγάλες αλλαγές.
ΜΠΕΚΑ: Αν ψηφίσουν «παρών» θα έχουν την ίδια τύχη με το μνημόνιο 1, δηλαδή θα έχουν τη διαγραφή τους από το κόμμα;
ΠΕΤΑΛΩΤΗΣ:  Μιλάμε θεωρητικά τώρα.  Δεν μας ενδιαφέρουν τα θεωρητικά σενάρια. Εμείς έχουμε να προβληματιστούμε – και αυτό κάνουμε – με τις δύσκολες και μεγάλες αλλαγές που θέλουμε να πραγματοποιήσουμε στο πολιτικό σύστημα και στο κράτος. 
ΜΠΟΤΩΝΗΣ: Χθες, ο Πρωθυπουργός, στην ομιλία του, είπε ότι δεν έχουν γίνει όλα στην εντέλεια, κάνοντας και αυτοκριτική. Είπε ότι υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης, έχουν γίνει λάθη, υπάρχουν παραλείψεις. Αυτό σημαίνει ότι θα περιμένουμε στο άμεσο διάστημα και αλλαγές στην κυβέρνηση;
ΠΕΤΑΛΩΤΗΣ: Αυτό σημαίνει ότι γνωρίζουμε πού βρισκόμαστε και γνωρίζουμε και τα λάθη μας και τις ευστοχίες και τις αστοχίες, χωρίς να δεχόμαστε καμία ισοπέδωση. Το γιατί δεν αποτύχαμε, το έχουμε αναλύσει πάρα πολλές φορές και στο οποίο δεν παίρνουμε συγκεκριμένες απαντήσεις απ’ αυτούς, οι οποίοι συλλήβδην μας κατηγορούν ότι αποτύχαμε, προσπαθώντας με αυτό τον τρόπο να ρίξουν στα βράχια ένα ολόκληρο κράτος μέσα απ’ αυτή την παραφιλολογία περί «αποτυχίας». Όμως, τις αστοχίες, τις παραλείψεις ή τις καθυστερήσεις που έχουν γίνει, σαφώς τις γνωρίζουμε και τις αναγνωρίζουμε.  Και όχι για κανέναν άλλο λόγο, ούτε αναλισκόμεθα σε αυτοκριτική απλώς για να φανεί ότι κάνουμε αυτοκριτική, αλλά η αυτοκριτική χρειάζεται ακριβώς για να μην επαναληφθούν όλα αυτά στο μέλλον.
ΜΠΟΤΩΝΗΣ:  Άρα, δεν έχουμε ανασχηματισμό.
ΠΕΤΑΛΩΤΗΣ: Το θέμα του ανασχηματισμού είναι κάτι που έρχεται και επανέρχεται. Νομίζω ότι αυτό που ενδιαφέρει τον ελληνικό λαό σήμερα, είναι να γίνεται έργο. Και φυσικά αυτό δεν είναι θέμα προσώπων, είναι θέμα πολιτικής βούλησης. 
ΣΠΑΝΟΥ: Την περασμένη Κυριακή η εφημερίδα ΕΘΝΟΣ δημοσίευσε λίστες με τους υπό συγχώνευση  ή κατάργηση φορέων του δημοσίου. Σε μία από αυτές τις λίστες αναφέρονται σχεδόν όλα τα πανεπιστήμια, σχεδόν όλα τα ΤΕΙ και το ΑΠΕ, ότι θα πάρουν σειρά μέχρι τέλος του χρόνου. Ποια είναι η θέση της κυβέρνησης επ’ αυτού και ειδικά ως προς το ΑΠΕ;
ΠΕΤΑΛΩΤΗΣ: Αυτά τα σενάρια που ακούμε και διαβάζουμε είναι πολύ ελκυστικά αλλά είναι σενάρια και μόνο. Όσον αφορά το ΑΠΕ δεν υπάρχει κανένα ζήτημα. Όλο αυτό το διάστημα ακούμε, διαβάζουμε, ότι θα καταργηθεί η ΕΡΤ, το ΑΠΕ και ότι θα υπάρχουν συγχωνεύσεις. Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι η λειτουργία αυτών των «εθνικών» εργαλείων για την ενημέρωση , και για την προβολή της χώρας μας και αυτό γίνεται εδώ και πολύ καιρό με μεγάλη προσπάθεια. Έχουμε βάλει μια τάξη. Υπάρχει μεγάλη περιστολή δαπανών και προσπαθούμε μέχρι και σήμερα να βρούμε εκείνους τους τρόπους λειτουργίας με τους οποίους τα δημόσια Μέσα να έχουν την καλύτερη αποδοτικότητα, να έχουν εγκυρότητα, να είναι αντικειμενικά και φυσικά να υπηρετούν τον Έλληνα πολίτη. Όλα τα άλλα δεν ευσταθούν και αυτό θα πρέπει να γίνει σαφές.
ΜΠΕΚΑ: Κύριε Εκπρόσωπε, τόσο καιρό μας λέγατε ότι η Ε.Ε. εκβιάζει να τηρηθούν κάποιοι όροι της συμφωνίας προκειμένου να πάρετε την 5η δόση. Για να καταλάβουμε. Η 5η δόση δεν εμπλέκεται με το μεσοπρόθεσμο. Το μεσοπρόθεσμο εμπλέκεται με την δανειακή σύμβαση; Σωστά το αντιλαμβανόμαστε; Γιατί μάθαμε σήμερα ότι θα ψηφιστεί μετά τη Σύνοδο της Ε.Ε.
ΠΕΤΑΛΩΤΗΣ: Δεν είπαμε ότι μας εκβιάζει η Ε.Ε. Γνωρίζουμε όμως πολύ καλά ότι κάποιοι που μας δάνεισαν 110 δις ευρώ όταν τα είχαμε απόλυτη ανάγκη και όταν δεν υπήρχε κανένας μηχανισμός για να στηρίξει τη χώρα μας και  πετύχαμε την δημιουργία ενός τέτοιου μηχανισμού που σήμερα κάνουν χρήση και άλλες χώρες της Ευρώπης και μακάρι να είναι και οι τελευταίες, θα πρέπει να δείχνουμε και να αποδεικνύουμε  ότι κάνουμε τέτοιο έργο που πραγματικά δεν θα χαθούν τα χρήματά τους. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να δίνουμε τη συνολική εικόνα, ότι η χώρα μας προχωράει σε οικονομικές μεταρρυθμίσεις, ότι η χώρα μας μπορεί να δημιουργεί συνθήκες ανάπτυξης και όλα όσα κάνουμε μέχρι στιγμής – εννοείται και το Μεσοπρόθεσμο Στρατηγικό Σχέδιο – είναι μέρος αυτής της εικόνας που οφείλουμε να καταδεικνύουμε στους εταίρους που μας δάνεισαν. Από εκεί πέρα, φυσικά, αυτά δεν γίνονται μόνο εξ ανάγκης προς τους εταίρους. Γίνονται γιατί υπάρχει η αναγκαιότητα να γίνονται. Είναι και δικές μας επιλογές, πολλές απ` τις οποίες δεν είναι επιβεβλημένες από την Ε.Ε. και από τους πιστωτές μας. Είναι αλλαγές που θα έπρεπε να έχουν γίνει εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Αλλαγές γίνονται και θα γίνονται ακόμη πιο έντονα.
ΜΠΟΤΩΝΗΣ: Ακούσαμε ότι η ανάδοχος εταιρία που έχει την επιμέλεια κατασκευής της σήραγγας Τεμπών διέκοψε τις εργασίες, διώχνει το προσωπικό, 250 εργαζόμενους, και επειδή η εταιρία αυτή, όπως και άλλες, έχουν εισπράξει πολλά λεφτά από το δημόσιο και από τους Έλληνες φορολογούμενους, πώς σχολιάζει αυτή την κίνηση η κυβέρνηση;
ΠΕΤΑΛΩΤΗΣ: Αυτό που έχουμε να πούμε, είναι ότι το κράτος είναι συνεπέστατο στις πληρωμές του. Από εκεί και πέρα, είναι θέμα των τραπεζών οι οποίες είναι χρηματοδότες αυτού του έργου. Φυσικά, εμείς θέλουμε να γίνει αυτό το έργο, με τον καλύτερο τρόπο και όσο πιο γρήγορα γίνεται. Ως κράτος, υπάρχει απόλυτη συνέπεια.
Σας ευχαριστώ
Καλό απόγευμα

Η ιστορία ενός άλλου… Special

Στη στήλη «Face Look» της ιστοσελίδας Onsports, υπό τον ανωτέρω τίτλο, έχει αναρτηθεί ένα διαφορετικό προφίλ του Κρις Κόουλμαν, με την υπογραφή του συναδέλφου Βαγγέλη Καρακώστα. Αξίζει να το διαβάσει κανείς:
Είναι έντεκα το βράδυ και ένα εκθαμβωτικό πυροτέχνημα «σκίζει» τον έναστρο ουρανό του Σαν Σεμπαστιάν φωτίζοντας την παλιά πόλη…
Ενώ χιλιάδες Ισπανοί γίνονται μάρτυρες της μοναδικής εικόνας από την παραλία, ο Κρις Κόουλμαν απολαμβάνει τη θέα από τη βεράντα ενός παραθαλάσσιου εστιατορίου. Ατενίζοντας τον κόλπο είναι η κατάλληλη στιγμή να παραγγείλει ένα ακόμα ποτήρι vino tinto (κόκκινο κρασί). Τη στιγμή που μία ακόμα έκρηξη χρωμάτων προσπαθεί να αγγίξει την «αιωνιότητα», ο Κόουλμαν θα δανειστεί μία παλιά φράση από τον υπηρέτη του Τζορτζ Μπεστ. «Από πού ξεκίνησαν όλα να πηγαίνουν στραβά;» ψελλίζει..
Το σκηνικό δεν θα μπορούσε να ήταν πιο ειδυλλιακό, αλλά η μεγάλη ζωή δεν είναι τα πάντα για τον νέο προπονητή της Ρεάλ Σοσιεδάδ. Ένα σωματείο που πριν από τέσσερα χρόνια ήταν στο Τσάμπιονς Λιγκ, μόλις έχει υποβιβαστεί από την κορυφαία κατηγορία της Ισπανίας. Τα χειρότερα ωστόσο, δεν είχαν έρθει ακόμα, αφού ήταν τόσο δυσχερή η οικονομική κατάσταση της ομάδας, που οι διευθύνοντες του συλλόγου έχουν ζητήσει από τους παίκτες να πηγαίνουν οδικώς στα

εκτός έδρας παιχνίδια.

«Δεν μας αναγκάζουν να κολυμπάμε ως την Τενερίφη»
Η μακρύτερη διαδρομή από αυτά τα ταξίδια με πούλμαν ήταν τα 1.068 χιλιόμετρα και στη συνέχεια πάλι πίσω αλλά ο Κόουλμαν έχει σχεδόν καταφέρνει να δουν όλοι τη φωτεινή πλευρά. «Τουλάχιστον δεν μας  αναγκάζουν να κολυμπάμε ως την Τενερίφη», θα δηλώσει χαριτολογώντας.
Ο πρώην μάνατζερ της Φούλαμ, «ξενιτεύτηκε» στην Ισπανία, σίγουρα, όχι για να πλουτίσει και… εντυπωσιακή όπως είναι η «Χώρα των Βάσκων», πρέπει κάτι περισσότερο από τον ήλιο και τη θέα, να τον μαγνήτισε σε αυτήν. Μια φήμη που διαψεύσθηκε αμέσως από τον ίδιο είναι ότι έχει διαφύγει στην Ισπανία λόγω συζυγικών προβλημάτων. Ένα πρωτοσέλιδο της «Sun» νωρίτερα μέσα στη χρονιά, θα παραβιάσει το ιδιωτικό της προσωπικής του ζωής και ο Νιλ Γουόρνοκ, πρώην προπονητής της Σέφιλντ Γουνάιτεντ, θα απαντήσει σε ερώτηση που του έγινε σχετικά με το αν θα ακολουθούσε τον Κόουλμαν στο εξωτερικό: «Όχι, είμαι ευτυχισμένος με τη γυναίκα μου».
Ένα σχόλιο που θα επιβεβαιώσει περισσότερο την έλλειψη «λεπτότητας» του Γουόρνοκ, παρά την κατάσταση του γάμου του Κόουλμαν. «Είχαμε κάποια προβλήματα, αλλά είμαστε εντελώς καλά. Πολύ καλά, μαζί με τέσσερα υπέροχα παιδιά», θα παραδεχθεί ο ίδιος με περίσσεια δόση ειλικρίνειας, προσθέτοντας. «Η γυναίκα μου ήταν εδώ με τα παιδιά και με βοήθησε να διαλέξω σπίτι». Όσο για το σχόλιο του Γουόρνοκ, υψώνοντας το ένα φρύδι, έχει έτοιμη την απάντηση: «Τουλάχιστον είμαι ακόμα στον πρώτο μου γάμο»!
Και ενώ ο Γουόρνοκ κάθεται στην Αγγλία περιμένοντας κάποιον να απολυθεί, ο Κόουλμαν αποφασίζει να κάνει το τολμηρό βήμα προς το άγνωστο. Πρόσφατα απολυμένος από τη Φούλαμ τον Απρίλιο μετά από ένα σερί έντεκα αγώνων χωρίς νίκη (ένα απλό τηλεφώνημα από τον ιδιοκτήτη της, Μοχάμεντ Αλ Φαγιέτ κατάφερε να «επισκιάσει» δέκα χρόνια καριέρας ως παίκτη, προπονητή και μάνατζερ), μια κοινοπραξία τον θέλει να αναλαμβάνει τα ηνία της Μάντσεστερ Σίτι. Όταν όμως η εξαγορά των «πολιτών» από την ομάδα των επιχειρηματιών που τον ήθελαν να αναλαμβάνει την τεχνική ηγεσία του συλλόγου απέτυχε, γρήγορα βρέθηκε μετέωρος.
«Ο μεγάλος Ουαλός μπάσταρδος δεν έχει ιδέα»!
«Θα μπορούσα να περιμένω ένα σύλλογο κορυφαίου πρωταθλήματος, αλλά έχοντας δει και άλλους προπονητές να παραμένουν άνεργοι βδομάδα με τη βδομάδα, δεν θα έμπαινα ποτέ σε μια τέτοια διαδικασία. Δεν θα μπορούσα να βρεθώ ποτέ σε μια σουίτα πίνοντας σαμπάνια με τον πρόεδρο. Δεν είμαι τόσο απελπισμένος για μια δουλειά και σέβομαι τους άλλους μάνατζερ πάρα πολύ. Είναι αρκετά σκληρό χωρίς κάποιον άλλο στο πλευρό σου», δήλωνε στο πλαίσιο της συμφωνίας με τη Σοδιεδάδ.
Η Σοσιεδάδ τον είχε καλέσει και ένα-δύο χρόνια νωρίτερα, μετά  από συστάσεις του Τζον Τόσακ, σεβαστού στο Σαν Σεμπαστιάν μετά από τρεις θητείες ως μάνατζερ. «Έχει ακόμα ένα σπίτι ακριβώς πάνω από τον κόλπο και είναι ένας θεός εδώ», είχε  δηλώσει ο Κόουλμαν για τον Τόσακ, συμπληρώνοντας: «Είναι ήδη μια μεγάλη επιρροή για μένα που έρχεται πάνω εδώ. Να εργαστώ στο εξωτερικό, ήταν κάτι που πάντα με ενδιέφερε και τώρα ήταν η κατάλληλη ευκαιρία. Θέλω να μάθω πως είναι  η εμπειρία – και αν ήμουν αρκετά καλός να πετύχω σε μια άλλη χώρα».
Ήταν μια γενναία κίνηση, το ρίσκο της οποίας, πολύ λίγοι Βρετανοί μάνατζερ, θα δεχόντουσαν να επωμιστούν. Υπάρχουν και εξαιρέσεις αλλά  η πορεία του ταλέντου είναι κυρίως μονόδρομος. Ο Κόουλμαν αντιστάθηκε σε αυτή την τάση, αλλά δεν ήταν έτοιμος να θέσει τον εαυτό του στην πρωτοπορία ενός νέου «κύματος εξαγωγών» από την Πρέμιερ Λιγκ.
«Θα ήθελα μια μέρα να επιστρέψω στην Αγγλία» είχε δηλώσει ο ίδιος σε μια έκρηξη  ειλικρίνειας, για να προσθέσει: «Μερικές φορές απογοητεύομαι που δεν μπορώ να περάσω τα μηνύματα που θέλω λόγω γλώσσας αλλά ίσως είναι καλύτερα που δεν ξέρω την βάσκικη έκφραση για το ”ο μεγάλος Ουαλός μπάσταρδος δεν έχει ιδέα”. Μερικά πράγματα στο ποδόσφαιρο είναι καθολικά». Τα Αγγλικά ταμπλόιντ παρουσίαζαν φωτογραφίες του με σομπρέρο, ωστόσο οι δεκάωρες προπονήσεις θα πιστοποιούσαν πως κάθε άλλο παρά για μαύρισμα πήγε στην Ισπανία.
Έφταιγε το πλυντήριο!
Ο οικονομικός περιορισμός με τον οποίο ήρθε αντιμέτωπος στη Φούλαμ και η εμπειρία από μια διοίκηση που κάθε χρόνο πουλούσε τους καλύτερους ποδοσφαιριστές του όπως οι Έντουιν φαν ντε Σαρ, Λουίς Σαχά, Στιντ Μαλμπρανκ και Λουίς Μπόα Μόρτε, (παρόλα αυτά ο ίδιος κρατούσε άνετα την ομάδα στην Πρέμιερ), ήταν η καλύτερη παρακαταθήκη και οιωνός πως το έργο του στην Ισπανία θα ήταν εξίσου επιτυχημένο.
Και ήταν! Η αλλαγή ωστόσο προσώπων στη διοίκηση της ομάδας, θα σταθεί ανυπέρβλητο εμπόδιο. Οι τεταμένες σχέσεις του Κόλουλμαν με τον νεοεκλεγέντα στον προεδρικό θώκο Ινάκι Μπαντιόλα, δεν θα ζεσταθούν ποτέ από τη ζέστη του Σαν Σεμπαστιάν και μοιραία θα επιφέρουν το διαζύγιο, παρά τη μια ήττα σε δώδεκα αγώνες!
Ο ίδιος πάντως θα βάλει και αυτός το λιθαράκι του προκειμένου να χτιστεί αυτή η ιδιόμορφη σχέση. Συγκεκριμένα θα αργήσει μιάμιση ώρα σε μια συνέντευξη Τύπου με τους ανθρώπους της ομάδας να μην τον βρίσκουν στο κινητό. Όταν τελικά εμφανίζεται, θα ισχυριστεί πως είχε κάποιο πρόβλημα με το πλυντήριο και πλημμύρισε το σπίτι του, για να αποδειχθεί αργότερα πως το μόνο πρόβλημα που είχε ήταν με το ξυπνητήρι και το μόνο που «γύριζε» ήταν το κεφάλι του, μετά τα ποτά στο χθεσινοβραδινό πάρτι!
Θλιμμένος θα σχολιάσει πως αφήνει μια εξαιρετική ομάδα και ο  37χρονος πλέον τεχνικός θα αναλάβει τα «ηνία» της Κόβεντρι, κατακτώντας μάλιστα το Φεβρουάριο του 2009, το βραβείο του «προπονητή του μήνα». Κατά τη διάρκεια της καριέρας του θα κερδίσει πιστούς θαυμαστές για τα λίγα λόγια και την πολλή δουλειά, αποδεικνύοντας πως ακόμα και οι … «special» μάνατζερ χρειάζονται συμβουλές.
«Ο Μουρίνιο είναι ομορφότερος, εγώ ψηλότερος»!
Ο Ζοζέ Μουρίνιο δεν θα διστάσει να ρωτήσει τη γνώμη του σε θέματα προπονητικής κάθε που θα συναντιόντουσαν. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως ο Κόουλμαν ήταν από τους ελάχιστους που κατάφεραν να  σπάσουν τον κώδικα του κορυφαίου τεχνικού, νικώντας τον με τη Φούλαμ ενώ είχε προειδοποιήσει τους ανθρώπους της Τσέλσι πως είναι αδιανόητο να αφήσουν τον Μουρίνιο να φύγει και θα αντιληφθούν μετά το μεγάλο λάθος τους.
Ο «special one» θα τον χαρακτηρίσει κορυφαίο άνθρωπο και μάνατζερ ενώ θα είναι από τους πρώτους που θα του τηλεφωνήσουν για συμπαράσταση όταν γίνεται γνωστή η απόλυσή του. Ο Κόουλμαν σε ερώτηση σχετικά με το πού πηγάζει η ασυνήθιστη συμπάθεια του Μουρίνιο προς άλλο μάνατζερ και αν στον ίδιο βλέπει κάτι από τον εαυτό του, θα απαντήσει με τη γνωστή αίσθηση του χιούμορ που τον διακατέχει. «Ίσως, δεν ξέρω. Ξέρω ότι είμαι πολύ ψηλότερος απ ‘αυτόν, αλλά αυτός είναι ομορφότερος από μένα»!
Όπως τότε…
Τα μαλλιά του μπορεί να παραμένουν κατάμαυρα αλλά ο «Cookie» όπως ήταν το παρατσούκλι του τα χρόνια που φορούσε ποδοσφαιρικά και σορτσάκι, υποστηρίζει πως είναι συνέχεια αγχωμένος. Ζει το παιχνίδι από τον πάγκο όπως και τότε. Τότε, πριν το σοβαρό τροχαίο που έκοψε άδοξα το νήμα της καριέρας του, στην ηλικία των 31. Οι σφυγμοί του από τον πάγκο αγγίζουν εκείνους που έπιανε μέσα στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου.
Του γηπέδου της αγαπημένης του Σουόνσι της οποίας είναι οπαδός (με τους « κύκνους» κατέκτησε και δυο Κύπελλα Ουαλίας σαν ποδοσφαιριστής), της Κρύσταλ Πάλας με την φανέλα της οποίας σκόραρε και 16 γκολ σε 143 εμφανίσεις αφού ο τότε προπονητής του από αμυντικό τον μετέτρεπε συχνά πυκνά σε επιθετικό, (οι οπαδοί των αετών μάλιστα τον ψήφισαν στις κορυφαίες προσωπικότητες της ομάδας), της Μπλάκμπερν η οποία ξόδεψε 3 εκατ. λίρες για να τον φέρει στο «Ίγουντ Παρκ» την επόμενη χρονιά της κατάκτησης του πρωταθλήματος το 1995, της Φούλαμ για την οποία δεν δίστασε να υποβιβαστεί δύο κατηγορίες αναγκάζοντας την να ξοδέψει 2 εκατ. λίρες, ποσό ρεκόρ για τα δεδομένα της κατηγορίας!
Με εκείνον να παίρνει με το καλημέρα το περιβραχιόνιο του αρχηγού, υπό τις οδηγίες του Κίγκαν, οι «κότατζερς» θα ανέβουν κατηγορία και όλα δείχνουν πως είναι θέμα χρόνου ο κορυφαίος αμυντικός εκτός Πρέμιερ, να οδηγήσει την ομάδα στα μεγάλα «σαλόνια». Η σεζόν μάλιστα 2000-01 θα αρχίσει ιδανικά, με τον Τιγκανά να έχει αναλάβει πλέον τα ηνία της ομάδας που μοιάζει ασταμάτητη, ωστόσο θα έρθει η αποφράδα εκείνη ημέρα της 2ης Ιανουαρίου… Λίγες μόλις ημέρες μετά το ισόπαλο αποτέλεσμα κόντρα στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, ένα τροχαίο θα του προκαλέσει πολλαπλό κάταγμα στο πόδι! Η συμμετοχή του σε έναν αγώνα «ρεζέρβων» τον Μάρτιο του 2002 θα ήταν απλά η ταφόπλακα στα όνειρα του 32χρονου Κόουλμαν να αγωνιστεί ξανά σε υψηλό επίπεδο…
Ζωντανός από τον «αργό θάνατο»
Για αυτόν, το γεγονός να μην ξαναπατήσει χορτάρι ισοδυναμούσε με αργό θάνατο… Και πάνω που πάσχιζε να προσανατολιστεί στην ανήλιαγη πραγματικότητα με τα νέα τραχιά δεδομένα έβαλε σε τροχιά αυτό που πρόσταζε η καρδιά του…
Ποτίζοντας με πίστη το δέντρο της θέλησης, άρχισε να εξυφαίνει την επιστροφή του στο προσκήνιο και σε ηλικία 33 ετών γινόταν ο νεότερος τεχνικός στην ιστορία της Πρέμιερ Λιγκ διαδεχόμενος τον Τιγκανά στον πάγκο της Φούλαμ και η αιτία να επιτρέψει η FIFA τις απεριόριστες αλλαγές στα φιλικά.
Ουαλός γαρ (με 32 συμμετοχές στην Εθνική), η υπερηφάνεια που πηγάζει από μέσα του για την Ουαλία, θα αποτελέσει φάρο σε κάθε λυκαυγές της καριέρας του. «Πρέπει να έχω τον Ίστγουντ υγιή πρώτα για την Κόβεντρι γιατί είναι δουλειά μου και πληρώνομαι γι αυτό. Όταν είναι υγιής σας υπόσχομαι πως αν χρειαστεί θα τον φέρω εγώ προσωπικά στην Ουαλία για να παίξει με την Εθνική. Έχω παίξει και εγώ για την Ουαλία και προτιμούσα να παίζω για τη χώρα μου παρά για οποιοδήποτε κλαμπ στο οποίο έπαιξα. Λατρεύω την Ουαλία, είμαι πατριώτης, αυτό δεν αλλάζει» είχε πει χαρακτηριστικά για τον συμπατριώτη του ποδοσφαιριστή Φρέντι Ίστγουντ που ήταν τραυματίας και θα έχανε ένα παιχνίδι της εθνικής του ομάδας. Ο πάγκος της ίσως αποτελεί μακροπρόθεσμη φιλοδοξία του Κόουλμαν, αλλά προς το παρόν έχει πάρα πολλά  να πετύχει σε συλλογικό ακόμη επίπεδο. Και αν οι ταυρομαχίες ήταν μια παράδοση που ο ίδιος φαινόταν λιγότερο πρόθυμος να αγκαλιάσει, τα αλογάκια είναι σίγουρα πιο ελκυστικά.
«Μερικές φορές δεν ξέρω αν εγώ είμαι αλαζόνας ή όχι, αλλά ποτέ δεν συνήθιζε να με διακατέχει κανένας φόβος. Σε όποιο γήπεδο, όποιον αντίπαλο και αν αντιμετώπιζα… Πάντα ένιωθα ότι οτιδήποτε στεκόταν εμπόδιο στο δρόμο μου θα το ξεπερνούσα» υποστήριξε κάποτε…
Καβάλα σε ένα «βυσσινί αλογάκι» θα είναι σίγουρα πιο εύκολο…