Από το 1651, που ο Τόμας Χομπς, οριοθέτησε την λειτουργία και τον ρόλο του Λεβιάθαν, η ανθρωπότητα, αυταπατήθηκε πολλές φορές, μέσα από τα κοινωνικά κινήματα και τις μεγάλες επαναστάσεις . Σήμερα, αυτό που ζούμε στην μικρή μας πόλη,
είναι το τέλος των μεταπολιτευτικών μας ψευδαισθήσεων για ισότητα, κοινωνική γαλήνη και ταξική δικαιοσύνη.
Αν υπάρχει ακόμη έστω και ένας που πιστεύει πως αυτά που συμβαίνουν στην Αθήνα, αφορούν κάποιο ιδεολογικό πόλεμο, καλύτερα θα ήταν να ξυπνήσει. Η παλιά έχθρα, αναρχικών και φασιστών, έχει λυθεί. Χρονικά, το προσδιορίζω στα τέλη της δεκαετίας του ’80, αν και δεν ξέρω κατά πόσο αυτό είναι σωστό. Οι ψευδαισθήσεις, πεθαίνουν συνήθως με την πορεία της ενηλικίωσης, οπότε, θα σας γελάσω…Πάντως, όποιος συνεχίζει ακόμη, να υποστηρίζει πως τον άτυχο Γιώργο Καντάρη, τον σκότωσε κάποια ιδεολογία, ή πως το πογκρόμ κατά των αλλοδαπών στηρίζεται σε οποιαδήποτε έντιμη εθνική τακτική της Χρυσής Αυγής, μάλλον δεν έχει κατανοήσει τα πραγματικά γεγονότα.
Πιστέυω πραγματικά, πως κανένας γνήσιος φύσει και θέσει αναρχικός δεν θα διακινδύνευε καμία ανθρώπινη ζωή, άρα εκ προοιμίου αποκλείω πως οι δολοφονικές επιθέσεις εναντίων αθώων πολιτών, είναι οργανωμένη αναρχική τακτική. Με την ίδια λογική, απορρίπτω οποιαδήποτε γνήσια εθνική και ανιδιοτελή δράση, εκ μέρους των λεγόμενων ακροδεξιών.
Καταλήγω λοιπόν στο πολύ απλό και λογικό συμπέρασμα, πως ο πόλεμος όλων εναντίων όλων που έχει ξεσπάσει στην  πόλη, δεν είναι τίποτα περισσότερο, από πόλεμος συμμοριών, εγκληματιών του κοινού ποινικού δικαίου, ανθρώπων που ουσιαστικά χωρίζουν την πόλη σε περιφέρειες που σκοπεύουν να εκμεταλλευτούν, για τα δικά τους συμφέροντα. Για να πουλήσουν τα ναρκωτικά τους, να εκπορνεύσουν τα δικά τους κορίτσια και να πουλήσουν μπραβιλίκια στα μαγαζιά του κέντρου. Είναι ένας πόλεμος της εγχώριας μαφίας, ανακατεμένης με όλες τις άλλες μαφίες που δρουν στην Ελλάδα και που με το πρόσχημα της ιδεολογικής αντιπαράθεσης, σκοπεύουν σε δύο βασικά σημεία:
-να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη από τα μεγάλα οικονομικά προβλήματα
-να δημιουργήσουν την εντύπωση πως οι ακροδεξιοί και οι αναρχικοί καταστρέφουν το κέντρο και να εξασφαλίσουν την ανοχή της κοινής γνώμης για ακόμη μεγαλύτερη κρατική καταστολή

Πρόκειται για μια καλά στημένη προπαγάνδα, που δυστυχώς παρασύρει πολλούς από μας, αποπροσανατολίζοντάς μας από την ουσία του προβλήματος, η οποία
εξακολουθεί να είναι η ανικανότητα του ελληνικού κράτους να εξασφαλίσει τα αυτονόητα για τους πολίτες, που αφήνει τις συμμορίες να δρουν ανενόχλητες, που βολεύεται από το παλιό παραμύθι των ιδεολογικών διαφορών δεξιών και αριστερών για να καλύψει τα πολιτικά σκάνδαλα και την τραγική οικονομική κατάσταση της χώρας.

Το στοίχημα παίζεται ακόμη. Οι εξελίξεις τρέχουν και οι εντάσεις θα κορυφωθούν. Ας σκεφτούμε καλά τις παραμέτρους. Η τηλεόραση, βαθιά νυχτωμένη από τις πραγματικές αιτίες, δεν μας βοηθά να καταλάβουμε τί συμβαίνει σήμερα στην Αθήνα. Αναπαράγει στερεοτυπικά την εξουσιαστική γλώσσα, χωρίζοντας τους ανθρώπους σε καλούς και κακούς, ανάλογα με την πολιτική τους ιδεολογία, την φυλή και την καταγωγή τους. Υπάρχουν καλοί Έλληνες και κακοί Έλληνες. Καλοί αλλοδαποί και κακοί αλλοδαποί. Οι δολοφονίες που ζούμε τις τελευταίες μέρες, δεν είναι προϊόν πολιτικής ριζοσπαστικοποίησης. Είναι αποτέλεσμα και προϊόν εγκληματικών ενεργειών που απέχουν πολύ από οποιαδήποτε αναρχική ή φασιστική ιδεολογία, τουλάχιστον για τα ελληνικά πολιτικά δεδομένα.
Καλό θα ήταν να σκεφτούμε σε αυτή την κατεύθυνση τα γεγονότα που ζούμε στην Αθήνα τις τελευταίες μέρες…

*Πόλεμος όλων εναντίων όλων-από τον Λεβιάθαν του Τόμας Χομπς