Για την κρίση φταίνε οι πολιτικοί, όχι οι πολίτες

ΘΕΣΣΑΛΟΣ
-
0

Του Paul Krugman


Το Βήμα / The New York Times, 10.5.11
Η επίσημη ιστορία στην Ευρώπη αυτές τις ημέρες είναι ότι οι κυβερνήσεις προβληματικών χωρών ασχολήθηκαν πολύ με τις ανάγκες της μάζας, ότι υποσχέθηκαν πάρα πολλά στους ψηφοφόρους, ενώ μάζεψαν πολύ λίγα σε φόρους. Και αυτό είναι – για να είμαστε δίκαιοι – μια σχεδόν ακριβής περιγραφή της ιστορίας στην Ελλάδα. Αλλά δεν είναι ολόκληρη η ιστορία για αυτό που συνέβη στην Ιρλανδία και στην Ισπανία, χώρες που και οι δύο είχαν χαμηλό χρέος και πλεόνασμα στον προϋπολογισμό την παραμονή της κρίσης.
Τα τελευταία τρία χρόνια ήταν καταστροφικά για τις περισσότερες δυτικές οικονομίες. Οι ΗΠΑ έχουν μαζική μακροπρόθεσμη ανεργία για πρώτη φορά μετά τη δεκαετία του 1930. Στο μεταξύ ξηλώνεται το κοινό νόμισμα της Ευρώπης. Πώς πήγαν όλα τόσο στραβά; Αυτό που ακούω όλο και πιο συχνά από μέλη της πολιτικής ελίτ – αυτοδιορισμένους σοφούς, αξιωματούχους και γκουρού της οικονομίας – είναι ο ισχυρισμός ότι φταίει κυρίως το κοινό. Η ιδέα είναι ότι βρεθήκαμε σε αυτό το χάλι επειδή οι ψηφοφόροι ήθελαν παροχές χωρίς αντάλλαγμα, και πολιτικοί χωρίς πυγμή τούς έκαναν το ανόητο χατίρι.  Αυτή η άποψη είναι εντελώς λανθασμένη. Αυτό που ζούμε σήμερα είναι μια καταστροφή που άρχισε από την κορυφή, όχι από τη βάση, της πυραμίδας.
Οι πολιτικές που μας έφεραν εδώ δεν ήταν αντιδράσεις σε απαιτήσεις της κοινής γνώμης. Ηταν, με ελάχιστες εξαιρέσεις, πολιτικές που επιβλήθηκαν από μικρές ομάδες ανθρώπων με επιρροή – σε πολλές περιπτώσεις, από τους ίδιους ανθρώπους που κάνουν τώρα κήρυγμα σε εμάς τους

υπολοίπους για την ανάγκη να σοβαρευτούμε. Και επιχειρώντας να μεταθέσουν την ευθύνη στον γενικό πληθυσμό, οι ελίτ αποφεύγουν να αναλογιστούν τα δικά τους καταστροφικά λάθη.

Αυτές τις ημέρες οι Αμερικανοί ακούνε συνεχώς κηρύγματα για την ανάγκη να μειώσουμε το έλλειμμα στον προϋπολογισμό. Από μόνη της αυτή η εμμονή δείχνει τις διαστρεβλώσεις στις προτεραιότητες, αφού η άμεση ανησυχία μας θα έπρεπε να είναι η δημιουργία θέσεων εργασίας. Αλλά ας υποθέσουμε ότι περιοριζόμαστε στην κουβέντα για το έλλειμμα και ρωτάμε: Τι συνέβη στο πλεόνασμα του προϋπολογισμού που είχε η ομοσπονδιακή κυβέρνηση το 2000;
Η απάντηση είναι κυρίως τρία πράγματα. Πρώτον, ήταν οι φοροαπαλλαγές του Μπους που προσέθεσαν σχεδόν 2 τρισεκατομμύρια δολάρια στο εθνικό χρέος την τελευταία δεκαετία. Δεύτερον, ήταν οι πόλεμοι στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν που προσέθεσαν περίπου άλλο 1,1 τρισ. Και τρίτον, ήταν η Μεγάλη Υφεση που οδήγησε στην κατάρρευση των εισοδημάτων και στη ραγδαία αύξηση των δαπανών για επιδόματα ανεργίας και για άλλα προγράμματα κοινωνικής πρόνοιας.
Επομένως, ήταν η κακή κρίση των ελίτ, όχι η απληστία του πολίτη, που προκάλεσε το έλλεμμα της Αμερικής. Τα ίδια ισχύουν πάνω – κάτω για την κρίση στην Ευρώπη.
Δεν χρειάζεται να πούμε ότι αυτά δεν τα ακούς από τους ευρωπαίους πολιτικούς. Η επίσημη ιστορία στην Ευρώπη αυτές τις ημέρες είναι ότι οι κυβερνήσεις προβληματικών χωρών ασχολήθηκαν πολύ με τις ανάγκες της μάζας, ότι υποσχέθηκαν πάρα πολλά στους ψηφοφόρους, ενώ μάζεψαν πολύ λίγα σε φόρους. Και αυτό είναι – για να είμαστε δίκαιοι – μια σχεδόν ακριβής περιγραφή της ιστορίας στην Ελλάδα. Αλλά δεν είναι ολόκληρη η ιστορία για αυτό που συνέβη στην Ιρλανδία και στην Ισπανία, χώρες που και οι δύο είχαν χαμηλό χρέος και πλεόνασμα στον προϋπολογισμό την παραμονή της κρίσης.
Η πραγματική ιστορία της κρίσης στην Ευρώπη είναι ότι οι ηγέτες δημιούργησαν ένα κοινό νόμισμα, το ευρώ, χωρίς να δημιουργήσουν τους θεσμούς που ήταν αναγκαίοι για να αντιμετωπιστούν οι κύκλοι της οικονομίας μέσα στην Ευρωζώνη. Και η δημιουργία του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος ήταν το απόλυτο πρόγραμμα της κορυφής προς τη βάση, ένα όραμα της ελίτ που επιβλήθηκε σε πολύ διστακτικούς ψηφοφόρους.

http://papaioannou.wordpress.com

ΜΕ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΑ ΠΛΗΡΩΜΑΤΑ ΤΗΣ Hellenic Seaways

ΘΕΣΣΑΛΟΣ
-
0

…ΟΤΙ ΘΑ ΧΑΣΟΥΝ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥΣ ΣΠΑΣΑΝΕ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΗΣ ΣΠΟΡΑΔΕΣ !

είναι η μόνη γραμμή ακτοπλοΐας που πότε δεν μπορούν να κάνουν απεργία η ναυτεργάτες και ο λόγος είναι ο πέλεκυς της ανεργίας
βεβαία μεγάλη ευθύνη φερνει και η ΠΝΟ η όποια ποτέ δεν έχει στείλει κλιμάκιο στον Βόλο να ενημέρωση τα πληρώματα και να τους συμπαρασταθεί βεβαία ο ρόλος της ΠΝΟ πάντα ήταν με το μέρος των εφοπλιστών από παλιότερες κινητοποίησης  

πρέπει να σας ενημερώσουμε ότι το skopelosnews έχει επικοινωνήσει με τον πρόεδρο της ΠΕΝΕΝ και έκανε γνωστό το πρόβλημα της περιοχής μας  και της απειλες που δεχοντε τα πληρωματα
http://skopelos-news.blogspot.com

Ο ΑΝΤΙΠΕΡΙΦΕΡΙΑΡΧΗΣ ΤΡΙΚΑΛΩΝ Χ.ΜΙΧΑΛΑΚΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΩΝ ΤΕΙ

ΘΕΣΣΑΛΟΣ
-
0

Άδικη και επιζήμια για τον τόπο μας και την πόλη μας χαρακτηρίζουμε την απόφαση του Υπουργείου Παιδείας για κλείσιμο του Παραρτήματος του ΤΕΙ Τρικάλων «Ανακαίνισης και Αποκατάστασης Κτιρίων» και την μεταφορά του Τμήματος «Πολιτικών Δομικών Έργων» στη Λάρισα. ο Αντιπεριφεριάρχης Τρικάλων Χ.Μιχαλάκης
Τι θα κάνει ο κ.Μιχαλάκης για το θέμα ; Θα το πεί στον Αγοραστό ,ε και; Θα κλάψει ο Αγοραστός γιατί πάει το ΤΕΙ στην Λάρισα ; Δεν θα είμαστεμε με τα καλά μας μέσα στην κρίσh να πάνε 200 φοιτητές παραπάνω  στην Λάρισα απο όπου και εκλέγεται και θα πεί όχι ; Αλλα λόγια να αγαπιώμαστε !!Χρήστο αν δεν κάνεις κάτι μόνο σου μην περιμένεις απο τον Αγοραστό ,αλλά ξέχασα εσύ κομματικός σ’ηκω σήκω -κάτσε-κάστε κατα τα  άλλα πές μας τον πόνο σου αλλά μην κλείσεις την Εθνική Οδό ειναι δική σας Ευθύνη γιατί ειναι Περιφεριακή και όχι Εθνική ρώτα και την Τροχαία !

ΒΕΤΕΡΑΝΟΣ

Διαβάστε περισσότερα: http://trikalagr.blogspot.com/2011/05/blog-post_3538.html#ixzz1M2vBMfu4

Υπάρχει Ροπή στο ατύχημα;

ΘΕΣΣΑΛΟΣ
-
0
Του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
              
 
        Πρόσφατα δραματικά ατυχήματα με  τραυματισμούς και, δυστυχώς, και απώλεια ζωής, με οδηγούν σήμερα να φέρω και πάλι στην επικαιρότητα μερικές σκέψεις μου για το θέμα της ροπής προς το ατύχημα μέσα από τα blogs!
        Σήμερα Απεργούν ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ και απεργούν μαζί (εθιστήκαμε πια στο «μούγκα στη στρούγκα» με «blackout»)….τα ΜΜΕ!
        Είναι αλήθεια αναμφισβήτητη όσο και τραγικά δραματική ότι καθημερινά αποδεκατιζόμαστε σε εθνικούς και επαρχιακούς δρόμους της ελληνικής επικράτειας σε μεγέθη και με ρυθμούς που μας διασφαλίζουν, τι κρίμα, πανευρωπαϊκές πρωτιές. Για το λόγο αυτό θέλω να προβληματίσω εσάς τους φίλους και τις φίλες μου bloggers  στο θέμα της  ροπής μας σε ατυχήματα που κοστίζουν αρτιμέλεια ή ζωές.
       Το ατύχημα, εργατικό, οδικό ή άλλης μορφής,  ως απρόβλεπτο και ταυτόχρονα δυσάρεστο γεγονός που απολήγει σε υλικές ζημίες, σωματικές βλάβες ακόμη και στο θάνατο αποτελεί ιστορικό δεδομένο όλων των  κοινωνιών. Κάθε ατύχημα έχει τις δικές του ιδιομορφίες, αλλά γενικά τα ατυχήματα οφείλονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες ενδογενών και εξωγενών παραγόντων για το άτομο .    
       Σε παγκόσμια κλίμακα ο θάνατος από ατύχημα έχει την ΠΡΩΤΗ θέση ξεκινώντας από παιδιά 3  ετών μέχρι και ενήλικες των 40 περίπου ετών, και στη συνέχεια την πρωτιά παίρνουν τα καρδιοαγγειακά νοσήματα, καρκίνοι και εγκεφαλικά επεισόδια.
       Πέρα από την επώδυνη για άτομα και πραγματικότητα της απώλειας ζωής, τα ατυχήματα ευθύνονται και για τεράστιες οικονομικές και ψυχοκοινωνικές επιβαρύνσεις

καθώς τα θύματά τους απαιτούν ιατρονοσηλευτική φροντίδα σε Μονάδες Εντατικής Θεραπείας, μακρόχρονη μετά τραυματική υποστήριξη και τεράστιες απώλειες  παραγωγικότητας.

      Το ενδιαφέρον ψυχολόγων και κοινωνιολόγων έχει επικεντρωθεί ερευνητικά  σε τρείς άξονες προβληματισμού:
 1) σε ατυχήματα παιδικής και εφηβικής ηλικίας,
 2) σε ατυχήματα στο χώρο εργασίας και,
 3) σε οδικά ατυχήματα.
      Καλώ την προσοχή σας πρώτα στην έννοια της «ροπής προς το ατύχημα» και μετά στα ψυχοκοινωνικά δεδομένα του εντοπισμού των ατόμων που έχουν τον τύπο προσωπικότητας που προδιαθέτει για τέτοια ροπή και τις μεθόδους και τα μέσα αποτροπής της επικίνδυνης συμπεριφοράς τους.
       Η έννοια της «ροπής προς το ατύχημα» ως ιδιομορφία που χαρακτηρίζει κάποια άτομα είναι δημιούργημα του 20ου αιώνα. Κάποιοι θεωρούν ότι την έννοια «της ροπής στο ατύχημα» εισήγαγαν για πρώτη φορά οι Μ. Greenwood και H. Woods στην εργασία τους  με βιομηχανικά ατυχήματα που δημοσιεύθηκε το 1919 ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι η έννοια σχετίζεται με το μνημειώδες ερευνητικό έργο του  Karl  Marbe  που πρώτο-δημοσιεύθηκε μέσα στα γενικότερα πλαίσια επιδημιολογικών ερευνών το 1926.
        Από τότε μέχρι και σήμερα όλοι οι ερευνητές αναλύοντας στατιστικά δεδομένα βιομηχανικών και άλλων ατυχημάτων εντόπισαν το γεγονός ότι ένας συγκεκριμένος αριθμός ατόμων ευθυνόταν για ένα δυσανάλογο ποσοστό ατυχημάτων. Με άλλα λόγια, άτομα που είχαν  ένα ατύχημα, στη συνέχεια βρισκόταν μπλεγμένα σε σειρά  άλλων ατυχημάτων
        Οι μέχρι σήμερα έρευνες με τεστ προσωπικότητας στοιχειοθετούν
επαρκώς το γεγονός ότι τα άτομα που έχουν «ροπή προς το ατύχημα»:
– δεν μπορούν να δημιουργήσουν και να διατηρήσουν  φιλικές διαπροσωπικές σχέσεις με άλλα άτομα
– έχουν αποτύχει στις προσπάθειές τους για κοινωνική-  οικονομική άνοδο
– είναι αντιδραστικά προς την εξουσία και τα πρόσωπα που την κατέχουν
– λειτουργούν παρορμητικά και όχι με την λογική
– έχουν χαμηλή αντοχή στην ματαίωση και την απογοήτευση
       και, το κυριότερο, μια εξέταση του προσωπικού τους ιστορικού θα αποδείξει ότι ΕΧΟΥΝ εμπλακεί και σε άλλα ατυχήματα από τα παιδικά τους χρόνια ( εδώ απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή διότι όπως αναφέρουν οι Lesham & Brame πολλά άτομα «λησμονούν» προσωπικά τους ατυχήματα σπρώχνοντάς τα στη λήθη του υποσυνείδητου )…
      Οι σύγχρονες ψυχοκοινωνικές θεωρίες δείχνουν ότι η «ροπήπρος το ατύχημα» δεν μπορεί να εξαντληθεί αποκλειστικά και μόνο στα
ψυχοκοινωνικά χαρακτηριστικά και τους συναφείς  παράγοντες της
ατομικής ανθρώπινης προσωπικότητας. Επιβάλλεται να λαμβάνονται
υπόψη και πολλοί περιβαλλοντικοί παράγοντες ιδιαίτερα στα άτομα που
βρίσκονται σε κατάσταση έκτακτου στρες επειδή τότε πολλά άτομα
αποκτούν  «παροδικά» μια τάση ροπής προς το ατύχημα όταν το στρες
τους προέρχεται:
– από κάποια οργανική λοίμωξη
– από αϋπνία
– από κακή διατροφή
– από κατανάλωση αλκοόλ, ναρκωτικών ή διεγερτικών ουσιών
– από ένταξη σε άγνωστο ή υπερβολικά απαιτητικό για τις δυνατότητές τους περιβάλλον εργασίας
– από οικογενειακά προβλήματα
      Προσωπικά πιστεύω όπως ίσως και οι περισσότεροι από εσάς ότι την προσεκτική και ασφαλή συμπεριφορά την μαθαίνουμε από τους γονείς μας στο σπίτι, στη συνέχεια το σχολείο ενδυναμώνει την αίσθηση της ανάγκης για διατήρηση ασφάλειας και αποφυγή ατυχημάτων και μετά ακολουθεί η μακρόχρονη ένταξή μας στο χώρο εργασίας. Εδώ φρονώ ότι πέφτει το βάρος της ενδυνάμωσης ΟΛΩΝ εκείνων των απαραίτητων γνώσεων, προϋποθέσεων και παραμέτρων που θα αποκλείσουν το ατύχημα και θα εξαλείψουν τη ροπή προε το ατύχημα στο χώρο εργασίας.
     Φυσικά μια σωρεία ατυχημάτων στον εργασιακό χώρο ΔΕΝ οφείλονται μόνο στη ροπή του ατόμου προς το ατύχημα αλλά και στην ΕΛΛΕΙΨΗ όλων των απαιτούμενων μέτρων προστασίας των εργαζομένων συχνά από κακόβουλη προσπάθεια «περικοπής δαπανών».
    Τέτοιες πρακτικές μπορεί να εξοικονομούν χρήματα για τους εργοδότες αλλά δημιουργούν προϋποθέσεις να χάσουν οι εργαζόμενοι την σωματική τους αρτιμέλεια ή την ζωή τους και οι οικογένειες τον σύζυγο, πατέρα, προστάτη τους…

Συνάντηση της «Λαρισαίων Πόλις» με τους Εργολήπτες

ΘΕΣΣΑΛΟΣ
-
0

Την Τρίτη 10 Μαϊου πραγματοποιήθηκε συνάντηση του Γιάννη Σάπκα και στελεχών της παράταξης «Λαρισαίων Πόλις» με το διοικητικό Συμβούλιο των Εργοληπτών Δημοσιών Έργων, στους χώρους του Τεχνικού Επιμελητηρίου. Ο πρωταρχικός στόχος της συνάντησης ήταν η ενημέρωση της δημοτικής παράταξης για τα οξυμένα προβλήματα των Εργοληπτών και την ανταλλαγή απόψεων για τα τοπικά προβλήματα. Επικράτησε πολύ καλό κλίμα, διαπιστώθηκε ταύτιση απόψεων και από τις δύο πλευρές, και αμφότεροι δήλωσαν την θέληση τους για μόνιμη συνεργασία και επικοινωνία. Κατ’ αρχήν έγινε συζήτηση για τα γενικά οικονομικά και πολιτικά προβλήματα που δημιουργούν ένα ζοφερό κλίμα για το μέλλον του κλάδου. Ο κ. Σάπκας τόνισε ότι πολιτικά η δημοτική παράταξη «Λαρισαίων Πόλις» συμμερίζεται τον αγώνα των εργοληπτών ενάντια στην εξόντωση των μικρομεσαίων τοπικών εργολάβων και δεσμεύτηκε ότι με τις όποιες δυνατότητες μας δίνει ο θεσμικός μας ρόλος θα

βοηθήσουμε προς αυτή την κατεύθυνση.

Ιδιαίτερη συζήτηση έγινε για το θέμα που ανέκυψε με τη ανάθεση έργου προϋπολογισμού 1,8 εκατομμυρίων Ευρώ από την ΔΕΥΑΛ, και την καταγγελία του Συνδέσμου Εργοληπτών για μη σύννομες αλλά και ηθικά απαράδεκτες ενέργειες. Ο κ. Σάκπας επεσήμανε ότι η παράταξη μας από την προηγούμενη ήδη τετραετία είχε τοποθετηθεί δημόσια, και επίσημα στο Δημοτικό Συμβούλιο και στις επιτροπές, κατά των απευθείας αναθέσεων. Ακόμα και όταν αυτές είναι αναγκαίες πρέπει να γίνονται με τρόπο διαφανή, αξιοκρατικό και ξεκάθαρο. Επισήμανε ακόμα τη μεθόδευση της υπόθεσης έτσι ώστε η συγκεκριμένη ανάθεση να γίνει λίγες μόλις μέρες πριν αλλάξει το Διοικητικό Συμβούλιο της ΔΕΥΑΛ, όπου εκπρόσωπος της παράταξης είναι πλέον ο ίδιος. Για το συγκεκριμένο θέμα υποσχέθηκε ότι η παράταξη θα ασχοληθεί και θα το παρακολουθήσει από κοντά, γιατί πέραν της νομιμότητας υπάρχει και θέμα ηθικό.
Τέλος διατυπώθηκε και από τις δύο πλευρές η θέληση να υπάρξει από εδώ και πέρα συνεχής επικοινωνία και συνεργασία.

Κοντά στο 9,3% η μείωση των αποδοχών το 2010

ΘΕΣΣΑΛΟΣ
-
0


kostos

Κατά 5% μειώθηκαν οι αποδοχές στο σύνολο της οικονομίας (δημόσιο και ιδιωτικό τομέα) το 2010 σε σχέση με το 2009, όπως ανέφερε η υπουργός Εργασίας Λούκα Κατσέλη, ενώ αν συνυπολογιστεί το ύψος του πληθωρισμού η μείωση αγγίζει το 9,3%, γεγονός που είχε αρνητικές επιπτώσεις στα οικονομικά των Ασφαλιστικών Ταμείων.
Παράλληλα, το 2011 εκτιμάται ότι το κόστος εργασίας θα μειωθεί κατά 2,7% σε σχέση με το 2010, σύμφωνα με υψηλόβαθμα στελέχη του υπουργείου Εργασίας.
Το κόστος εργασίας ανά μονάδα προϊόντος στον επιχειρηματικό τομέα, που περιλαμβάνει τις ιδιωτικές και δημόσιες επιχειρήσεις και τις τράπεζες, εκτιμάται ότι μειώθηκε κατά 1,8% το 2010 έναντι αύξησης 3,4% που είχε σημειώσει το 2009. Το 2011 προβλέπεται περαιτέρω μείωση της τάξης του 2,7%.
Οι μέσες ακαθάριστες ονομαστικές αποδοχές το 2010 μειώθηκαν κατά 2,9% στον μη τραπεζικό ιδιωτικό τομέα (έναντι αύξησης 2,8% το 2009), κατά 1,8% στις τράπεζες (έναντι αύξησης 3,7% το 2009) και κατά 5,5% στις επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας (έναντι αύξησης 7,7% το 2009). Το 2011,

προβλέπεται περαιτέρω μείωση 1,7% στον μη τραπεζικό ιδιωτικό τομέα, 3,3% στις τράπεζες και 6,2% στις επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας.

Το λιανεμπόριο και το χονδρεμπόριο είναι οι κλάδοι που αντικατοπτρίζουν καθαρότερα την ύφεση στην αγορά. Ενώ, μέχρι το πρώτο τρίμηνο του 2010 ο δείκτης Κύκλου Εργασιών στο λιανεμπόριο (χωρίς καύσιμα) παρουσιάζει συνεχή αύξηση, μέχρι το τέλος του 2010, το πραγματικό κόστος εργασίας, εμφανίζει μείωση -17% τον Δεκέμβριο του 2010 σε σχέση με τον Δεκέμβριο του 2009.
Αντίστοιχη εικόνα καταγράφεται και στην εξέλιξη του κύκλου εργασιών στο χονδρικό εμπόριο, που ενώ το α’ τρίμηνο του 2010 ο σχετικός δείκτης αυξάνεται κατά 5,2% σε σχέση με το α΄ τρίμηνο του 2009, το τελευταίο τρίμηνο του 2010 εμφανίζει μείωση 8,8% σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2009.
Στα ξενοδοχεία και τους χώρους εστίασης το πραγματικό συνολικό κόστος εργασίας μειώθηκε κατά 16,3% σε ετήσια βάση το 2010 σε σχέση με το 2009. Η μείωση αυτή, αντανακλά τη σοβαρή μείωση του κύκλου εργασιών στον κλάδο, καθώς και την ύπαρξη σημαντικού ποσοστού απασχόλησης με άτυπες ή ανεπίσημες μορφές εργασίας, που συνδέεται με την εποχικότητα του κλάδου.
Στη δημόσια διοίκηση και άμυνα το πραγματικό συνολικό κόστος εργασίας μειώθηκε κατά 6,1% το 2010 σε σχέση με το 2009.
Η μείωση του κόστους αντανακλά το πάγωμα των βασικών αποδοχών και την περικοπή των επιδομάτων των υπαλλήλων του Δημοσίου και ευρύτερου δημόσιου τομέα. Εκτιμάται ότι το 2010 η μείωση των μέσων ακαθάριστων αποδοχών των δημοσίων υπαλλήλων, σε ονομαστικούς όρους, ήταν της τάξης του 9,5%.
Στον κλάδο της υγείας το πραγματικό συνολικό κόστος εργασίας μειώθηκε κατά 4,6% το 2010 σε σχέση με το 2009 και στις κατασκευές κατά 2,2%, εξαιτίας της μείωσης της οικοδομικής δραστηριότητας όλο το 2010. Στον κλάδο της μεταποίησης η μείωση του πραγματικού συνολικού κόστους εργασίας το 2010 έφθασε το 1,3%, σε σχέση με το 2009.
Σύμφωνα με τα ίδια στελέχη υπάρχουν συγκεκριμένοι παράγοντες που οδηγούν στη μείωση του κόστους εργασίας. Η υπογραφή τριετούς διάρκειας Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (ΕΓΣΣΕ) το 2010, σύμφωνα με την οποία οι κατώτατες αποδοχές των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα παρέμειναν αμετάβλητες στη διάρκεια του 2010, ενώ η μέση ετήσια αύξησή τους θα είναι της τάξεως του 0,9% για το 2011 και του 2,0% το 2012.
Αλλος παράγοντας είναι η μετατροπή ολοένα και περισσότερων υφιστάμενων συμβάσεων πλήρους απασχόλησης σε συμβάσεις μερικής ή εκ περιτροπής εργασίας. Είναι χαρακτηριστικό, ότι ενώ το 2009 οι συμβάσεις εργασίας πλήρους απασχόλησης αντιπροσώπευαν το 79% των νέων συμβάσεων, το 2010 αντιπροσώπευαν το 66,9% και το πρώτο δίμηνο του 2011 το 57,2%.
Από την άλλη πλευρά, η αναλογία των συμβάσεων μερικής απασχόλησης στο σύνολο των νέων συμβάσεων αυξήθηκε από 16,7% το 2009 σε 26,1% το 2010 και σε 32,1% το πρώτο δίμηνο του 2011. Τέλος, οι συμβάσεις εκ περιτροπής εργασίας αντιπροσώπευαν το 4,3% του συνόλου των νέων συμβάσεων το 2009, το 6,9% των νέων συμβάσεων εργασίας το 2010 και το 10,8% των νέων συμβάσεων εργασίας κατά το πρώτο δίμηνο του 2011.
Σε αυτά πρέπει να προστεθούν, τα υψηλά ποσοστά της αδήλωτης εργασίας, η σημαντική μείωση των απολαβών, είτε μέσω νέων επιχειρησιακών συλλογικών συμβάσεων εργασίας, είτε μέσω υπογραφής ατομικών συμβάσεων εργασίας, αλλά και η αυξανόμενη χρήση ατομικών συμβάσεων εργασίας, για επιχειρήσεις που δεν έχουν υπογράψει επιχειρησιακή συλλογική σύμβαση εργασίας, με τις οποίες προβλέπονται μειώσεις μισθών για τους εργαζομένους.
Ακόμη, η καταστρατήγηση της εργατικής νομοθεσίας, όπως η καταβολή μισθών σε επίπεδο ακόμη και κάτω από αυτό που προβλέπει η ΕΓΣΣΕ. Τα στελέχη του Υπουργείου τονίζουν ότι είναι αναγκαία η ρύθμιση της αγοράς εργασίας, για να αντιμετωπισθούν οι δημοσιονομικές παρενέργειες και τονίζουν ότι είναι άλλο η ευελιξία στις εργασιακές σχέσεις και άλλο η ζούγκλα στην αγορά.
Το πλέον αποτελεσματικό εργαλείο για τη ρύθμιση των εργασιακών σχέσεων είναι, σύμφωνα με τα ίδια στελέχη, οι επιχειρησιακές συμβάσεις ακόμη και εκεί όπου οι αμοιβές είναι μικρότερες από τις κλαδικές.
Προσθέτουν ακόμη ότι οι βασικότεροι παράγοντες που οδηγούν στη σημερινή αρρυθμία, και έχουν αρνητικές επιδράσεις στην ανταγωνιστικότητα, είναι το πολύ μικρό μέγεθος των ελληνικών επιχειρήσεων, το υψηλό ποσοστό αυτοαπασχολούμενων και το υψηλό μη μισθολογικό κόστος που φθάνει ως το 41,5% του συνολικού κόστους εργασίας από τα υψηλότερα ανάμεσα στις χώρες του ΟΟΣΑ.
Το θέμα των εργασιακών σχέσεων στη χώρα μας θα τεθεί την Τετάρτη κατά τη συνάντηση της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Εργασίας με τους επικεφαλής της τρόικας Ματίας Μορς, Πόουλ Τόμσεν και Κλάους Μαζούχ.
Η «τρόικα» επιμένει σε νομοθετικές ρυθμίσεις που θα οδηγούν σε μεγαλύτερη ευελιξία στην αγορά εργασίας.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

http://www.marketbeast.gr/oikonomia/
1...1,8681,8691,870...3,346Σελίδα 1,869 από 3,346