Αυτός ειναι ο φιλοσκοπιανος  ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

Σε δίκη στο Ναυτοδικείο Πειραιά, παραπέμπονται στις 20 Σεπτεμβρίου 2011 μετά από δίωξη που ασκήθηκε από την Εισαγγελία Πειραιά κατόπιν έγκλησης από τον εκπρόσωπο του Ελληνικού Παρατηρητήριου των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) Παναγιώτη Δημητρά, οι 39 άνδρες των ΟΥΚ του Λιμενικού, που κατηγορούνται για παράβαση του Άρθρου 2 του αντιρατσιστικού Ν. 927/79 για τα συνθήματα που αναφώνησαν κατά την παρέλαση της 25ης Μαρτίου 2010 στην Αθήνα.
Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση του Παρατηρητηρίου ο Παναγιώτης Δημητράς υπέβαλε παράσταση πολιτικής αγωγής εκπροσωπών των εθνικών ομάδων που προσβάλλονταν από τα συνθήματα αυτά («Σκοπιανοί», Αλβανοί και Τούρκοι).

Το ερωτηματικό που προκύπτει άμεσα από αυτή την μήνυση είναι ποιοι είναι οι εκπρόσωποι των Εθνικών Ομάδων που προσεβλήθησαν από τα συνθήματα των ανδρών των ΟΥΚ του Λιμενικού και για ποιο λόγο ο Παναγιώτης Δημητράς εκπροσωπεί τις ομάδες αυτές ; Με απλά λόγια οι πολίτες του γειτονικού κράτους της ΠΓΔΜ και της Τουρκίας που ζούν στην Ελλάδα ζήτησαν από το Δημητρά να υποβάλει μηνυτήρια αναφορά εκ μέρους τους ;
Επιπλέον από όσο είναι γνωστό σύμφωνα με αυτά που αναφέρονται στην ιστοσελίδα του Παρατηρητηρίου (http://www.greekhelsinki.gr/bhr/greek/profile.html) το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ)  δημιουργήθηκε όπως αναφέρει “ως το Ελληνικό Τμήμα της Διεθνούς Ομάδας για τα Δικαιώματα των Μειονοτήτων τον Ιανουάριο του 1992.
Τα μέλη της ίδρυσαν το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) στα τέλη του 1992, ύστερα από παρότρυνση της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ελσίνκι για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (IHF). Ένα χρόνο αργότερα, το Δεκέμβριο του 1993, η Γενική Συνέλευση της Ομοσπονδίας δέχθηκε το ΕΠΣΕ ως Ελληνική Εθνική Επιτροπή με καθεστώς παρατηρητή.
Το Νοέμβριο του 1994, η Γενική Συνέλευση έδωσε στο ΕΠΣΕ την ιδιότητα του πλήρους μέλους. Τον Απρίλη του 1998, το ΕΠΣΕ επίσης έγινε μέλος του Διεθνούς Δικτύου Ανταλλαγής Πληροφοριών για Θέματα Ελευθερίας της Έκφρασης (IFEX). Το 1997 το ΕΠΣΕ και η ΕΟΔΜ συνίδρυσαν το Κέντρο Τεκμηρίωσης και Πληροφόρησης για τις Μειονότητες στην Ευρώπη – Νοτιανατολική Ευρώπη (CEDIME-SE), το οποίο υπήρξε το 2000 συνιδρυτής του Κονσόρτιουμ Πηγών Πληροφοριών για Μειονότητες (COMIR).
Το 2000, το ΕΠΣΕ έγινε μέλος του Ευρω-Μεσογειακού Δικτύου Ανθρώπινων Δικαιωμάτων (EMHRN) και της Οργάνωσης ΜΜΕ Νοτιανατολκής Ευρώπης (SEEMO).
Το 1994 το ΕΠΣΕ ξεκίνησε την εκπόνηση λεπτομερών εκθέσεων για όλες τις εθνικές, εθνογλωσσικές και τις μεγαλύτερες θρησκευτικές μειονοτικές κοινότητες στην Ελλάδα, (Μακεδόνες και Τούρκοι, Αρβανίτες, Πομάκοι και Βλάχοι, Καθολικοί, Μάρτυρες του Ιεχωβά, Προτεστάντες και Νέα Θρησκευτικά Κινήματα), καθώς και για τις ελληνικές μειονότητες σε Αλβανία και Τουρκία και για τους Αλβανούς μετανάστες στην Ελλάδα.
Εκτός από τη συνήθη παρακολούθηση των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δικών που σχετίζονται με αυτά και εκτός από την έκδοση δελτίων τύπου (ξεχωριστά ή μαζί με άλλες ΜΚΟ) και την εποπτεία των ελληνικών και βαλκανικών ΜΜΕ σε ότι αφορά τα στερεότυπα και τη ρητορική του μίσους, το ΕΠΣΕ εγκαινίασε το 1997 ένα γραφείο Ρομά σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Κέντρο για τα Δικαιώματα των Ρομά.”
Όπως φαίνεται από αυτή την ανακοίνωση του Παρατηρητηρίου πρώτα από όλα τα στελέχη του αναγνωρίζουν την ύπαρξη «Μακεδόνων» όπως αναφέρουν στην Ελλάδα, λαμβάνοντας ουσιαστικά ξεκάθαρη θέση στο ζήτημα της διαφοράς που έχει προκύψει μεταξύ της Ελλάδας και της αλυτρωτικής πολιτικής της ΠΓΔΜ, αγνοώντας φυσικά την ιστορική αλήθεια που και ο ίδιος ο πρώην Πρόεδρος της ΠΓΔΜ Κίρο Γκλιγκόροφ είχε ξεκαθαρίσει ότι δηλαδή ο λαός του είναι σλάβοι και δεν έχουν καμία σχέση με τους Μακεδόνες.
Δεύτερον τα στελέχη του Παρατηρητηρίου αναγνωρίζουν την ύπαρξη Τούρκων στην Ελλάδα ως μειονότητα, τη στιγμή που η Συνθήκη της Λωζάνης αναφέρεται στην ύπαρξη θρησκευτικής μειονότητας στην Ελλάδα, την μουσουλμανική και όχι σε εθνική. Η τροποποίηση της προαναφερθείσας Συνθήκης, ώστε η μειονότητα να χαρακτηριστεί από θρησκευτική σε εθνική, αποτελεί πάγια πολιτική της Τουρκίας εδώ και αρκετές δεκαετίες, την οποία όπως φαίνεται «υιοθετεί» και το Παρατηρητήριο.
Τρίτον στην ιστοσελίδα του Παρατηρητηρίου αναφέρονται ως μέρος της αποστολής του η παρακολούθηση ων δικαιωμάτων και η σύνταξη μελετών για τους Πομάκους στην Ελλάδα καθώς και για την κατάσταση της ελληνικής μειονότητας στην Τουρκία και στην Αλβανία.
Με λύπη διαπιστώνει κανείς ότι το ΕΠΣΕ ενώ δείχνει ένα ιδιαίτερο ζήλο για την προβολή των προβλημάτων των Ρομά, των «Μακεδόνων», των «Τούρκων», των μεταναστών στην Ελλάδα, αγνοεί τα προβλήματα που οι Πομάκοι στην Θράκη βιώνουν καθημερινά από τα πλοκάμια του τουρκικού παρακράτους.
Αγνοεί την χειραγώγηση και την ψυχολογικό εξαναγκασμό που δέχονται οι Πομάκοι για να απαρνηθούν την ταυτότητας τους, οι οποίοι το μόνο που ζητούν είναι να έχουν τα παιδιά τους την ίδια παιδεία και τις ίδιες ευκαιρίες στη ζωή που έχουν και οι υπόλοιποι Έλληνες πολίτες και όχι αυτή που το τουρκικό προξενείο επιθυμεί.
Με λύπη ο αναγνώστης των ανακοινώσεων του ΕΠΣΕ βλέπει ότι τα τελευταία χρόνια δεν υπάρχει ούτε μία αναφορά για τα προβλήματα και τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν οι Έλληνες της Τουρκίας, ούτε καν για τους βανδαλισμούς για παράδειγμα στο ελληνoορθόδοξο νεκροταφείο της Ίμβρου που έλαβαν χώρα στις 29 Οκτωβρίου του 2010.
Δεν υπάρχει κανένα σχόλιο για το σχέδιο της δολοφονίας του Οικουμενικού Πατριάρχη που αποκαλύφτηκε τον περασμένο Δεκέμβριο από την τουρκική Αστυνομία και φυσικά καμία αντίδραση για το σχέδιο «Κλωβός» το οποίο περιελάμβανε επιθέσεις κατά των μη μουσουλμάνων της Κωνσταντινούπολης.
Το αποκορύφωμα δε της αδιαφορίας του ΕΠΣΕ για την αποστολή που υποτίθεται ότι έχει αναλάβει είναι η πλήρη απουσία οποιασδήποτε ανακοίνωσης για την δολοφονία του Αριστοτέλη Γκούμα ο οποίος σκοτώθηκε από θερμοκέφαλους εθνικιστές Αλβανούς (προφανώς για το Παρατηρητήριο μόνο οι Έλληνες είναι εθνικιστές) επειδή μιλούσε Ελληνικά.
Ίσως τελικά ο Παναγιώτης Δημητράς και οι συνεργάτες του στο ΕΠΣΕ να έβγαζαν μία ανακοίνωση για τον άτυχο και ήρωα Αριστοτέλη Γκούμα αν το θύμα ονομαζόταν διαφορετικά και ομιλούσε μία άλλη γλώσσα αντί για ελληνικά.