Απάντηση σε ερώτηση του κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου


Απαντήθηκε από το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλάγής, η ερώτηση του βουλευτή ν. Λάρισας της ΝΔ κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου, με θέμα “Ο Πηνειός “χωματερή” της Θεσσαλίας”.

Η ερώτηση του βουλευτή κ.Μάξιμου Χαρακόπουλου:

Η απάντηση του Υπουργείου:


“Σχολικό Μουσείο” από τους Ενεργούς Πολίτες Φαρσάλων

Ο Σύλλογος Ενεργών Πολιτών Φαρσάλων, προσπαθεί να δημιουργήσει Συλλογή Σχολικών Ειδών Δημοτικής εκπαίδευσης.

  • Σκοπός του Συλλόγου μας είναι να διασωθούν τα σχολικά αντικείμενα,βιβλία και άλλα εποπτικά μέσα των περασμένων δεκαετιών από τη φυσική φθορά και από τη λήθη του χρόνου.
  • Παράλληλα να θυμηθούν οι παλαιότερες γενιές τα σχολικά τους χρόνια και να δούν και να μάθουν οι νεότεροι για το σχολείο του παρελθόντος.

Ευελπιστούμε να μαζέψουμε αρκετό υλικό ώστε σε κάποια χρονική στιγμή να το εκθέσουμε σε κατάλληλο για επίσκεψη χώρο (για τους σημερινούς και αυριανούς μαθητές).
Στην προσπάθεια αυτή θα θέλαμε τους συμπολίτες μας να μας βοηθήσουν , ψάχνοντας τα σεντούκια τους για παλαιό υλικό , και να μας το προσφέρουν για έκθεση. Για κάθε αντικείμενο που θα προσφερθεί θα γίνει αναφορά του δωρητή.

Περιμένουμε να μας φέρετε :

  • παλαιά αλφαβητάρια -αναγνωστικά,
  • πηλίκια , μπερέδες ,
  • ποδιές,
  • τσάντες {δερμάτινες,πάνινες , υφαντές} ,
  • πένες,
  • κασετίνες,
  • τετράδια,
  • γομολάστιχες,
  • ξύστρες κ.α.

Επίσης θα περιμένουμε πλούσιο υλικό και από τα σχολεία της πόλης και της επαρχίας μας, βέβαια με την άδεια των Δήμων όπου και ανήκουν.Όποιος θέλει να μας προσφέρει κάτι μπορεί να έρχεται σε επικοινωνία με τον Συλλογό μας η στο τηλέφωνο 6977562662 ή ακόμη και στα βιβλιοπωλεία της πόλης μας.

Τα ονόματα των μέχρι τώρα δωρητών της Σχολικής Συλλογής Δημοτικής εκπαίδευσης

  • Αγγελόπουλος Δημήτρης
  • Αστάρα Μαρία
  • Γιαταγάνα Δήμητρα
  • Γκίκας Βασίλης
  • Γκουντούλας Κώστας
  • Γκουτζιούπα Ματίνα
  • Γκιμούσια Ελένη
  • Γενικό Αρχείο του Κράτους στην Λάρισα
  • Καψιώχα Όλγα
  • Κλεφτάκη Μαρία
  • Κωστής Δημήτριος
  • Καραμανώλης Πέτρος
  • Καρακοντάκης Βάιος
  • Μπαμπανίκας Δημήτρης
  • Παναγιωτοπούλου Βαίτσα
  • Τριανταφύλλου Μάκης
  • Τριανταφύλλου Νίκος
  • Τσολάκη Μαίρη
  • Τσανακόπουλος Αλέκος
  • Χάμος Παντελής
  • Χριστοδουλόπουλος Βαγγέλης
  • Χατζηκυριάκος Βαγγέλης

Τους ευχαριστούμε θερμά, και ευελπιστούμε ότι θα ανταποκριθούν και άλλοι συμπολίτες μας.


farsala-ep.gr

Τα θυμήθηκαν όλα εκτός από την… Γαύδο!

 
 

Όλα τα θυμήθηκαν χθες στη Βουλή σε μια – πολύ ενδιαφέρουσα είναι η αλήθεια, πλην όμως… ιστορικού περιεχομένου – συζήτηση: Την Δημοκρατία, τον ΟΗΕ, τις συμμαχικές υποχρεώσεις, τη γεωστρατηγική μας θέση, τα προ 30ετίας αντιαποικιακά απελευθερωτικά κινήματα, τις σχέσεις με τον Καντάφι, τα WikiLeaks, τα ψηφίσματα, την Κύπρο, την Γιουγκοσλαβία, το Ιράκ, τη Ρουάντα. Όλα, εκτός από τη… Γαύδο!

Την ίδια ώρα, τα spread έπαιρναν ξανά την ανηφόρα, με αυτό του ελληνικού 10ετούς ομολόγου να φθάνει στις 935 μονάδες βάσης, λίγο πριν από τη σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.

Με την Ελλάδα να παραπαίει στο χείλος της χρεοκοπίας, οι πολιτικοί αρχηγοί διασταύρωσαν χθες τα ξίφη τους για το αν αυθαίρετα ή όχι περιελήφθη το όνομα του Πρωθυπουργού στο Δ.Σ. του Ιδρύματος Καντάφι και αναρτήθηκε στο οικείο site (ο κ. Παπανδρέου είπε ότι έγινε εν αγνοία του και ο κ. Καρατζαφέρης ότι υπάρχει επιστολή από το 2009 που τον καλωσορίζουν). Αλλά όχι για το γεγονός ότι από το 2006 η ιστοσελίδα της λιβυκής εταιρίας πετρελαίου περιλαμβάνει την θαλάσσια περιοχή νοτίως της Κρήτης, μαζί με την Γαύδο και την Γαυδοπούλα, ως ελεγχόμενη από τη Λιβύη.

Ουδείς, ούτε καν ο κ. Τσίπρας, που τον περασμένο Ιανουάριο είχε υποβάλει και σχετική ερώτηση στη Βουλή, ζήτησε χθες να μάθει αν, στο πλαίσιο της αναβάθμισης της γεωστρατηγικής θέσης της Ελλάδας στα μάτια των συμμάχων, ζητήθηκε να επιστρέψουν τα δύο νησιά στον ελληνικό χάρτη, μετά το τέλος των επιχειρήσεων και των σημαντικών ελληνικών διευκολύνσεων.

Ως γνωστόν, προ του πολέμου, η Ελλάδα διεκδικούσε τον καθορισμό της υφαλοκρηπίδας ανάμεσα στη χώρα μας και στην Λιβύη, καθώς και την εκχώρηση σε ελληνικά συμφέροντα το 5% των περιοχών για έρευνα και άντληση πετρελαίου που είχε διαθέσει η Λιβύη διεθνώς – το 90% είχε ήδη δεσμευτεί από αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρίες. Δεν πρέπει να μάθουμε αν υπάρχει κάποια συμφωνία για μετά το τέλος του πολέμου;

Με λίγα λόγια, δεν μάθαμε το αντάλλαγμα αυτής της συμμετοχής, δηλαδή το αντίκρισμα αυτής της  «εθνικής στάσης», αυτής της «στάσης υπευθυνότητας με βάση το εθνικό συμφέρον» που, όπως είπε χθες ο πρωθυπουργός, κράτησε η Ελλάδα.

Στην ομιλία του, ο κ. Παπανδρέου, απάντησε στις κατηγορίες για τις στενές σχέσεις του – μέχρι πρόσφατα – με τον Καντάφι, υποστηρίζοντας ότι αυτές ανάγονται στην εποχή που (ο Καντάφι) έδειχνε σημάδια εκσυγχρονισμού και όταν δεν είχε στραφεί εναντίον του λαού του.  «Η διεθνής κοινότητα δεν μπορούσε να παρακολουθεί με σταυρωμένα χέρια την σφαγή αμάχων», είπε ο πρωθυπουργός, προσθέτοντας ότι η επίθεση έγινε για να αποφευχθεί η ολοκληρωτική ανθρωπιστική καταστροφή και κάνοντας ειδική αναφορά στο γεγονός ότι υπάρχει απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ – κάτι που δεν είχε συμβεί στην περίπτωση της Γιουγκοσλαβίας. (Με την διαφορά ότι και τότε η Ελλάδα, με τον κ. Παπανδρέου στο αξίωμα του υπουργού των Εξωτερικών, είχε προσφέρει όλες τις διευκολύνσεις με την χώρα να μετατρέπεται σε κέντρο διερχομένων των συμμαχικών δυνάμεων και αρμάτων μάχης).

Ο κ. Παπανδρέου ξεκαθάρισε επίσης χθες τι ΔΕΝ είναι η επιχείρηση. Όπως είπε, δεν είναι ούτε της ΕΕ, ούτε του ΝΑΤΟ, αλλά των Ηνωμένων Εθνών. Δεν είναι της Δύσης, αλλά και του Αραβικού Συνδέσμου και της Αφρικανικής Ένωσης  (χθες η Γαλλία αρνήθηκε την εκ μέρους του ΝΑΤΟ ανάληψη της διοίκησης της επιχείρησης, για τον φόβο απόσυρσης των Αράβων).

Είπε επίσης ο πρωθυπουργός πως όταν ζητούμε την υλοποίηση των ψηφισμάτων του ΟΗΕ για την Κύπρο και την πρώην Γιουγκοσλαβία, δεν μπορούμε να αντιτασσόμαστε όταν πρόκειται για άλλες χώρες – με την διαφορά ότι στην Κύπρο τα ψηφίσματα του ΟΗΕ δεν εφαρμόσθηκαν ποτέ (21 ψηφίσματα έχει αγνοήσει η Τουρκία, υπενθύμισε χθες ο κ. Καρατζαφέρης).

Την απόλυτη συμφωνία της Νέας Δημοκρατίας με την εκ μέρους της Ελλάδας στήριξη του ψηφίσματος του ΟΗΕ εξέφρασε από την πλευρά του ο Δ. Αβραμόπουλος, υπενθυμίζοντας πάντως στον κ. Παπανδρέου τις εκλεκτικές φιλίες με τον Καντάφι και επισημαίνοντας την ανάγκη να στηριχθεί ο ελληνικός τουρισμός και η χώρα μας από την μεταναστευτική απειλή.

Φωτογραφίες από τους εναγκαλισμούς με τον Καντάφι διαφόρων ηγετών (και του κ. Παπανδρέου) κατέθεσε στα πρακτικά ο κ. Καρατζαφέρης, καταγγέλλοντας τη Δύση για φαρισαϊσμό και διαμαρτυρόμενος διότι η συμμετοχή της Ελλάδας κοστίζει 5 εκ ευρώ την ημέρα, αλλά δεν μπορούμε να εξοικονομήσουμε 300.000 ευρώ για να παρελάσουν τα άρματα μάχης στην εθνική γιορτή.

Την πλήρη αντίθεσή τους με την συμμετοχή της Ελλάδας διακήρυξαν η γ.γ. του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα και ο Πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας.

Οι αντιτιθέμενοι στην επιχείρηση χρησιμοποίησαν διάφορα (ατυχή)  παραδείγματα, αγνοώντας το γεγονός ότι η περίπτωση της Λιβύης δεν μοιάζει με καμιά άλλη. Ούτε ο Καντάφι μπορεί να συγκριθεί με οποιονδήποτε άλλο δικτάτορα. Διότι και ο Μουμπάρακ και ο Μπεν Άλη σηκώθηκαν και έφυγαν όταν είδαν ότι δεν υπήρχε περίπτωση διάσωσής τους, ενώ σε όλες τις άλλες χώρες γίνονται διάφορες παραχωρήσεις και υποχωρήσεις από τα κατασταλτικά μέτρα – στο Μαρόκο νέο Σύνταγμα, στο Μπαχρέιν υποσχέσεις για αλλαγές, ακόμη και το στυγνό καθεστώς της Υεμένης έκανε πίσω και απελευθέρωσε κρατουμένους μετά την μεγάλη διαδήλωση και την σφαγή που ακολούθησε. Τέτοια δείγματα ο Καντάφι δεν έδωσε σε καμία στιγμή. Όσο για την Ρουάντα, εκεί υπήρξε κανονικός εμφύλιος πόλεμος ανάμεσα σε δύο φυλές, τους Τούτσι και τους Χούτου.

Αλλά και ο κ. Παπανδρέου δεν είπε την αλήθεια σχετικά με την στάση της Ελλάδας – και την δική του ως υπουργού των  Εξωτερικών – όταν προετοιμαζόταν ο πόλεμος στο Ιράκ το 2003. Ακούστηκε κάτι το ασαφές περί του Κόλιν Πάουελ και ουδείς θυμήθηκε ότι:

Τον Ιανουάριο του 2003, η Τουρκία (που τώρα την αποκαλούμε επιτήδειο ουδέτερο), είχε ζητήσει την προάσπισή της ενόψει του πολέμου, με Πάτριοτς, ναυτικές δυνάμεις στον Βόσπορο, AWACS και στρατιωτική βοήθεια. Υπέρ του αιτήματος της Τουρκίας (η οποία πάντα ζητά ανταλλάγματα για την συμμετοχή της) είχαν ταχθεί οι ΗΠΑ, ο Καναδάς, η Βρετανία, η Δανία, η Πορτογαλία, η Ιταλία και η… Ελλάδα – που έκανε πίσω μόνο όταν (άκουσον, άκουσον!) μας ζητήθηκε να… στείλουμε τους δικούς μας Πάτριοτς να προστατεύουν την Τουρκία! Διαφώνησαν Γαλλία, Γερμανία, Βέλγιο και Λουξεμβούργο και τότε ο Έλληνας αντιπρόσωπος στο ΝΑΤΟ, στη μανία του να υποστηρίξει την Τουρκία, κατηγόρησε τη Γαλλία για «κοντόφθαλμη πολιτική, ωθούμενη από απωθημένα του αυτοκρατορικού παρελθόντος της»!

Όσο για τον κ. Παπανδρέου, στην ομιλία του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είχε μεν τότε πει ότι δοκιμάζονται σχέσεις και θεσμοί, η ενότητα της ΕΕ, οι σχέσεις ΗΠΑ-ΕΕ, οι σχέσεις με τους Άραβες η πολυμερής διπλωματία, η λειτουργία και το μέλλον του ΟΗΕ.  Αλλά όταν, τον Ιανουάριο του 2003, προήδρευσε στη σύνοδο των υπουργών των Εξωτερικών – η Ελλάδα είχε την προεδρία της ΕΕ και ο κ. Σημίτης διαφήμιζε μια ανύπαρκτη «κοινή γραμμή» – κάλεσαν το Ιράκ να συνεργαστεί πλήρως με τους επιθεωρητές του ΟΗΕ και προειδοποίησαν την Βαγδάτη για «τελευταία ευκαιρία».

Αν και υπήρχε ψήφισμα του ΟΗΕ, αν και η Ελλάδα προήδρευε, η αμφιλεγόμενη στάση της την κρατούσε συστηματικά εκτός ενημέρωσης, τόσο εκ μέρους των υπερμάχων του πολέμου, όσο και εκ μέρους των υπερμάχων της ειρήνης.   Στην ουσία, δεν μάθαμε ποτέ με ποιο μπλοκ είχε ταχθεί η Ελλάδα, καθώς άλλα λέγονταν στο εσωτερικό («όχι αίμα για το πετρέλαιο» κλπ) και άλλα στο εξωτερικό.     

Για παράδειγμα, ο ίδιος ο κ. Παπανδρέου, τον Φεβρουάριο του 2003, μετά την συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας, προανήγγειλε την επίθεση στο Ιράκ με την περίφημη φράση του «Ο χρόνος τελειώνει»! Και είχε προσθέσει:  «H E.E. ανησυχεί βαθιά για την ιρακινή στάση. Το χρονικό περιθώριο εξαντλείται. H απόφαση 1441 του Σ.A. έδωσε στο Ιράκ μια τελευταία ευκαιρία ειρηνικού αφοπλισμού. Εάν δεν αξιοποιήσει αυτή την ευκαιρία, θα έχει την ευθύνη για όλες τις συνέπειες».  

Παράλληλα, η ελληνική πλευρά πανηγύριζε συνεχώς για την συμβολή της σε μια «κοινή θέση» που δεν υπήρξε ποτέ. «Ο πόλεμος δεν είναι αναπόφευκτος», διακήρυσσε η Αθήνα. Και πρόσθετε: «Αλλά και οι επιθεωρήσεις δεν μπορούν να συνεχίζονται επ’ άπειρον».  

Αυτά για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι…   
http://www.elzoni.gr

25η Μαρτίου 1821 (τότε!) Και τώρα;

http://thumbp2-ird.thumb.mail.yahoo.com/tn?sid=70931694320888516&mid=AC1uUtQAAHntTYmtiA6EsTDD1CM&midoffset=1_4006371&partid=3&f=248&fid=Inbox

Του καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

     Μεθαύριο Παρασκευή 25η Μαρτίου 2011 οι απανταχού της γης Έλληνες, ΟΛΟΙ εμείς οι απλοί πολίτες θα αποτίσουμε τον πρέποντα φόρο τιμής στους αγωνιστές της ΕΘΝΙΚΗΣ Επανάστασης.
      Όπως κάθε χρόνο γονείς και παιδιά θα κατακλύσουμε τους χώρους όπου θα γίνουν οι παρελάσεις…Βέβαια πέρυσι, όπως θυμόμαστε, για πρώτη φορά, η Κυβέρνηση του κ Γεωργίου Ανδρέα Παπανδρέου είχε εξαιρέσει από τον εορτασμό τις απανταχού της γης Πρεσβείες και  Προξενικές μας Αρχές και ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας κ Βενιζέλος «απαγόρευσε»την παρέλαση στρατιωτικών οχημάτων!
      Αναρωτιέμαι τι θα δούμε, ως «πρωτιά» στην χώρα της τρόικα φέτος;
      Επιλέγω σήμερα να επισημάνω την ΑΝΔΡΕΙΑ, την ΑΥΤΟΘΥΣΙΑ, τον ΔΙΧΑΣΜΟ και την ΔΙΧΟΝΟΙΑ, τα 4 γνώριμα στο Έθνος των Ελλήνων χαρακτηριστικά πιστεύοντας ότι πρέπει να υπενθυμίσω στους φίλους και φίλες αναγνώστες του blog τη διαχρονική σημασία της κοινωνικής ψυχολογίας ηγετών και αγωνιστών στους χρόνους της Επανάστασης του 1821….
     Το μάθημα της ιστορίας ήταν και παραμένει σαφές: οι Έλληνες κάθε φορά που παραμερίσαμε τις εθνικές μας αδυναμίες του διχασμού και της διχόνοιας μεγαλουργήσαμε δείχνοντας πρωτόγνωρες για το ανθρώπινο γένος εκφάνσεις ανδρείας και αυτοθυσίας!
     Η έκφραση, όμως, «οι λαοί που ξεχνούν την ιστορία τους είναι καταδικασμένοι να την ξαναζήσουν…» ενώ δεν ειπώθηκε με στόχο τους Έλληνες έχει για εμάς ανεξίτηλα διαχρονικά νοήματα και σημασίες. Από το 1821 μέχρι και σήμερα κάθε φορά που επιτρέψαμε στους εαυτούς μας την πολυτέλεια να λησμονήσουμε τα διδάγματα της εθνικής μας ιστορίας δυστυχώς ξαναζήσαμε οδυνηρά τα αιώνια πάθη και μίση και τα πληρώσαμε με βαρύ φόρο αίματος και αλληλοσπαραγμών.
Το σημείωσε με πικρό λυρισμό ο εθνικός μας ποιητής
«η διχόνοια που βαστάει ένα σκήπτρο η δολερή
καθενός χαμογελάει πάρτο λέγοντας και σύ
Κειό το σκήπτρο που σας δείχνει έχει αλήθεια ωραία θωριά
Μην το πιάστε γιατί ρίχνει εισέ δάκρυα θλιβερά…»

     Ποιος άλλος λαός στον πλανήτη έχει να επιδείξει συμπυκνωμένη μέσα σε τόσο μικρά χρονικά περιθώρια τέτοιες εκφάνσεις ηρωισμού, ανδρείας και αυτοθυσίας όση οι Έλληνες με Αρκάδι, Κάσο, Ζάλογγο, Αραπίτσα, Χίο, Ψαρά και άλλα τόσα; Ποιό άλλο εθνικό-απελευθερωτικό κίνημα είδε τους πρωταγωνιστές του να πέφτουν στα πεδία της μάχης μαζί με τους αφανείς αγωνιστές τους χωρίς να περιμένουν να «εισπράξουν» την επιβράβευση του αγώνα τους μετά τη δικαίωσή του και την επικράτηση της Επανάστασης;

     Από τις πρώτες μέρες του ξεσηκωμού φάνηκε ότι ο δρόμος για τη λευτεριά θα ήταν βαμμένος με αίμα, πόνο και δάκρυα. Από τη σφαγή του «Ιερού Λόχου» στη Μολδοβλαχία μέχρι την προδοσία του Υψηλάντη, από τη θυσία του Γεωργάκη Ολύμπιου στον πνιγμό του Καρπενησιώτη στον Προύθο, από τον ανασκολοπισμό του Θανάση Διάκου, στη σφαγή του επισκόπου Σάλωνων Ησαϊα! Στη Νάουσα ο Ζώτος βάζει μπουρλότο στο μπαρούτι και γίνεται κομμάτια, ο Μάρκος Μπότσαρης πέφτει στο κεφαλόβρυσο του Καρπενησίου, ο Παπαφλέσσας θανατώνεται στο Μανιάκι, ο Οδυσσέας Ανδρούτσος αφήνει την τελευταία του πνοή στον ιερό λόφο της Ακρόπολης όπου πέφτει και ο Γιώργος Καραϊσκάκης.
     Παραδείγματα σαν τα παραπάνω είναι μικρά μόνο δείγματα ανδρείας και αυτοθυσίας που μας καλούν, (τις δύσκολες μέρες που περνάμε παρακολουθώντας γαργαλιστικές λεπτομέρειες κλεφτών του εθνικού μας πλούτου, επίορκων πολιτικών, δημοσίων λειτουργών, ιερέων, δικαστικών και άλλων ανδρών «επιφανών» καθηλωμένοι μπροστά στις οθόνες της εθνικής μας τηλετύφλωσης αποχαύνωσης, και αποβλάκωσης) να σκύψουμε ευλαβικά πάνω στα ιστορικά κείμενα και χωρίς φόβο και πάθος να αναπλάσουμε τα διδακτικά παραδείγματα εκείνων των ανδρών και γυναικών.
    Και τούτο επειδή πιστεύω ότι μόνο εάν ψηλαφίσουμε ως σύγχρονοι άπιστοι Θωμάδες «τους τύπους των ήλων» επί του σώματος της μητέρας μας Ελλάδας θα μπορέσουμε να θυμηθούμε και να μάθουμε για να μην…ξαναπάθουμε!
    Σύμφωνα με μια αξιοπρόσεκτη προσέγγιση ο αγώνας του 1821 μπορεί να διαιρεθεί σε τρείς σημαντικές περιόδους –
     Στην πρώτη περίοδο (1821 – 1825) κυριάρχησε ο ενθουσιασμός, απερίγραπτου μεγαλείου πράξεις ανδρείας και αυτοθυσίας, βοήθεια από φιλέλληνες της Δύσης και Ανατολής και κόντεψε να χαθούν τα πάντα όταν ενεπλάκησαν σε εμφύλιο σπαραγμό Ρουμελιώτες και Μοραΐτες!
     Στη δεύτερη περίοδο (1825 – 1827) η Επανάσταση έφτασε στα πρόθυρα της καθολικής κατάρρευσης όταν ο Αντιβασιλέας της Αιγύπτου Μεχμέτ Αλί ήρθε να ενισχύσει το Σουλτάνο με χερσαίες και ναυτικές δυνάμεις έχοντας επικεφαλής τον γαμπρό του στρατηγό Ιμπραήμ.
    Στην Τρίτη περίοδο (1827 – 1829) με την επιλογή του Ιωάννη Καποδίστρια ως πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδας με επταετή θητεία γεννήθηκε το μικρό ελεύθερο ελληνικό Κράτος με σύνορα μέχρι τη Θεσσαλία και την Άρτα…
    Σκύβοντας σήμερα ευλαβικά πάνω από τις ιστορικές μνήμες εκείνων των ανδρών και γυναικών και  εκείνων των ιστορικών γεγονότων ας είμαστε βέβαιοι ότι θα βρούμε αμέτρητα δείγματα ΑΝΔΡΕΙΑΣ και ΑΥΤΟΘΥΣΙΑΣ όπως θα βρούμε και αρνητές της απώλειας της ζωής τους για κάποιο θαμπό, απόμακρο ιδεώδες που δεν είχε για αυτούς άγγιγμα χειροπιαστό, άγγιγμα σαρκικό.
    Θα βρούμε ανεξίτηλα σημάδια, επίσης, διχασμού και διχόνοιας όπως και σημάδια πράξεων έμπνευσης και ομόνοιας προερχόμενα όχι μόνο από Έλληνες αλλά και από κάθε εθνότητας φιλέλληνες.
    Και όλα αυτά γιατί τα παραπάνω 4 χαρακτηριστικά της ανδρείας, της αυτοθυσίας του διχασμού και της διχόνοιας είναι κοινά γνωρίσματα του ελληνισμού όπως και μέλη αναπόσπαστα από την συμβολική σάρκα του Έθνους ήταν και οι ηγέτες και αγωνιστές της Επανάστασης του 1821.
    Σίγουρα πάντοτε μπορούμε, εκ των υστέρων ή κατόπιν εορτής, να επερωτήσουμε και άτομα και πράξεις και γεγονότα και φαινόμενα. Με την ίδια όμως σιγουριά μπορούμε να πούμε ότι φέτος στις 25 Μαρτίου 2010 υπάρχουν ΣΑΦΕΙΣ κίνδυνοι ΔΙΧΑΣΜΟΥ και ΔΙΧΟΝΟΙΑΣ όπως υπάρχουν, δυστυχώς, εμφανέστατοι και οι εξ Ανατολών κίνδυνοι και τα εκ Δυσμών σε βάρος μας «οικονομικά παιχνίδια» ακριβώς επειδή οι πολιτικοί μας τους έδωσαν αυτό το δικαίωμα που καλούμαστε να πληρώσουμε ΟΛΟΙ…
    Κοιτάζω γύρω μου και διαπιστώνω ότι και σήμερα στην εποχή του άκρατου ατομικισμού, της επιδερμικότητας των διαπροσωπικών μας σχέσεων και της έλλειψης οραμάτων και αφοσίωσης σε ιδεώδη δεν έπαψαν να υπάρχουν ανάμεσά μας άνδρες γυναίκες και παιδιά που τρέχουν ΠΡΟΣ την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ την ίδια ώρα που λαοί και άτομα εγκλωβισμένοι στον ευδαιμονισμό της παραπαίουσας τώρα Ευρωπαϊκής και Παγκόσμιας Οικονομίας και της Ελλάδας του ΔΝΤ αποφεύγουν τις ευθύνες που συνεπάγεται η πραγμάτωση, η βίωση της Ελευθερίας…
      Στις δύσκολες αυτές μέρες για άτομα, οικογένειες, για το Έθνος σκύβοντας ευλαβικά πάνω από τις άγιες μνήμες επώνυμων ηγετών και αφανών αγωνιστών που ελλοχεύουν στο κοινό ελληνικό μας υποσυνείδητο επιτρέψτε μου να προτρέψω:
Χαρείτε αδέλφια και αδελφές μου και μαζί εσείς τα παιδιά μας τη Μεγάλη διπλή του Ελληνικού Έθνους γιορτή της πίστης και της λευτεριάς…
Ζήτω η 25η Μαρτίου 1821 — Ζήτω το Έθνος των Ελλήνων!!!
 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ ΕΝ ΌΨΕΙ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΚΟΡΥΦΗΣ ΤΗΣ 25ης ΜΑΡΤΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗ ΛΙΒΥΗ

Οι τελευταίες εξελίξεις που λαμβάνουν χώρα στο εξωτερικό και στο εσωτερικό πεδίο μαρτυρούν ξεκάθαρα ότι η επιλογή του μνημονίου αποτέλεσε το μέσο για να περάσουν  αντικοινωνικές μεταρρυθμίσεις, με την Ελλάδα να αποτελεί πειραματόζωο των μέτρων για όλες της χώρες της Ευρώπης.
Ειδικότερα, εν όψει της συνόδου κορυφής της 25ης Μαρτίου έχει ήδη συμφωνηθεί από τις 11 Μαρτίου το σύμφωνο για το ευρώ, το οποίο θα επιδιώξουν να εγκρίνουν και το οποίο αφορά δράσεις που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα των κρατών-μελών , ενώ οι κοινοί στόχοι θα έχουν διαμορφωθεί σε επίπεδο αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων.
Όσον αφορά την Ελλάδα τονίζεται ότι θα πρέπει να συνεχίσει αποφασιστικά τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, να ολοκληρώσει ταχέως το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων και εκποίησης  ακίνητης περιουσίας του δημοσίου ύψους 50δις ευρώ καθώς και να εισάγει ένα αυστηρό και σταθερό δημοσιονομικό πλαίσιο με ισχυρή νομική βάση. Παράλληλα προτείνουν σχεδιασμένη πτώχευση, με το ΔΝΤ και τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας να περιμένουν τα «απείθαρχα» κράτη-μέλη αφού προβλέπει ότι αν μια χώρα αποδειχθεί αφερέγγυα το κράτος μέλος θα πρέπει να διαπραγματευτεί σχέδιο αναδιάρθρωσης με τους πιστωτές του από τον ιδιωτικό τομέα προκειμένου να αποκατασταθεί  η βιωσιμότητα του χρέους.  Μ’ αυτή τη δέσμη μέτρων και μόνο τότε ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας θα προσφέρει ενέσεις ρευστότητας.
Όλες αυτές οι κατευθύνσεις είναι συνώνυμες με τη διαρκή λιτότητα, τις απολύσεις, τις μειώσεις μισθών και την αύξηση ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, με την περαιτέρω επίθεση στις εργασιακές σχέσεις και την ιδιωτικοποίηση των πάντων.
Η απάντηση σ’ αυτή την επίθεση είναι  το δυνάμωμα των κινημάτων και οι ενωτικοί αγώνες σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο που θα αποτελέσουν εμπόδιο στα ακραία νεοφιλελεύθερα μέτρα τους και που θα προτάξουν την ανάγκη για την επανίδρυση της Ευρώπης σε εντελώς νέες βάσεις.
Ταυτόχρονα, τις τελευταίες μέρες, οι ίδιοι ηγέτες εξαπολύουν επίθεση εναντίον της Λιβύης, η όποια  δεν έχει σκοπό να εμποδίσει το καθεστώς Καντάφι να πνίξει τη δημοκρατική εξέγερση στο αίμα, αντίθετα αποσκοπεί στον έλεγχο της Λιβύης και των πλουτοπαραγωγικών πηγών του Αραβικού κόσμου. Επιλογή εξαιρετικά επικίνδυνη επειδή εμπλέκει και τη χώρα μας στους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ, στην ευρύτερη περιοχή αλλά και επειδή ελλοχεύει ο κίνδυνος γενικευμένων πολέμων που έρχεται σε πλήρη αντίθετη με τις ανάγκες των εξεγερμένων λαών του αραβικού κόσμου.
  • Απαιτούμε να πάψει η επίθεση εναντίον της Λιβύης
  • Καμιά συμμετοχή της Ελλάδας στον πόλεμο- Καμία διευκόλυνση στους ιμπεριαλιστές
·         Να κλείσουν τα ελληνικά λιμάνια και αεροδρόμια για τα πολεμικά πλοία και αεροπλάνα των επιτιθέμενων.
·         Η κυβέρνηση δεν έχει την πολιτική και δημοκρατική νομιμοποίηση να δεσμεύσει τη χώρα και τις επόμενες γενιές
·         Τώρα πρέπει να γίνει δημοψήφισμα για να εκφράσει ο λαός τη δική του γνώμη.
Γραφείο Τύπου ΣΥΝ Λάρισας
23-3-2011

«Η κυβέρνηση προωθεί την εγκατάλειψη της τευτλοκαλλιέργειας»

ΕΡΩΤΗΣΗ Η. ΔΙΩΤΗ – Λ. ΑΜΜΑΝΑΤΙΔΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΒΖ

Το μείζον θέμα της απαξίωσης της ελληνικής τευτλοκαλλιέργειας λόγω και της επίσημης πλέον πρόθεσης της Αγροτικής Τράπεζας να πουλήσει το ποσοστό που κατέχει στο μετοχικό κεφάλαιο της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης, φέρνουν με ερώτησή τους προς τους Υπουργούς Οικονομικών και Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων, οι βουλευτίνες του ΣΥΡΙΖΑ Ηρώ Διώτη (Λάρισας) και Λίτσα Αμμανατίδου-Πασχαλίδου (Β’ Θεσσαλονίκης).
«Σ’ αυτό το αρνητικό κλίμα» εκτιμούν οι βουλευτίνες, «είναι επόμενο να απαξιώνεται η βιομηχανία ζάχαρης της χώρας και να δημιουργείται απροθυμία στους τευτλοκαλλιεργητές, πολλοί από τους οποίους δηλώνουν ότι σκοπεύουν ν’ αλλάξουν καλλιέργεια. Κι όλα αυτά σε μια περίοδο που οι τιμές της ζάχαρης στην παγκόσμια αγορά είναι σταθερά υψηλές από την αρχή της περιόδου εμπορίας 2010/2011, στην Ελλάδα παράγεται υψηλής ποιότητας ζάχαρη και η καλλιέργεια συμβάλλει ουσιαστικά στην γενικότερη ανάπτυξη της αγροτικής οικονομίας της χώρας. Επομένως, με βάση τις συνθήκες της ευρωπαϊκής και παγκόσμιας αγοράς απαιτούνται άμεσα μέτρα στήριξης, διευκολύνσεις προς τους τευτλοκαλλιεργητές και τιμολογιακή πολιτική, όπως ίσχυε για την περίοδο 2009».
Οι κκ. Διώτη και Αμμανατίδου αναφέρουν ότι «οι ίδιοι οι τευτλοκαλλιεργητές έχουν άλλωστε, έχουν διατυπώσει σειρά προτάσεων για την τόνωση του ενδιαφέροντος των τευτλοπαραγωγών, οι οποίες εκτιμούν πως δεν επιβαρύνουν την ΕΒΖ ούτε ένα ευρώ», δίνοντας ενδεικτικά στην ερώτηση κάποιες εξ αυτών, κι επισημαίνοντας ότι «η πιθανή πώληση της ΕΒΖ αποτελεί μια σοβαρή απειλή για την επιβίωση της βιομηχανίας με πρώτα θύματα τους εργαζόμενους. Η εκποίηση της βιομηχανίας θα οδηγήσει σε ανεργία εκατοντάδες εργαζομένους και χιλιάδες αγρότες σε απώλεια του εισοδήματός τους. Πρόκειται για μια καταστροφική λογική, που οδηγεί σε απώλεια  κάθε δυνατότητας παραγωγής και ανάπτυξης και στερεί τη χώρα από τη δυνατότητα εξόδου από την κρίση».
Με βάση τα παραπάνω, οι βουλευτίνες του ΣΥΡΙΖΑ ζητούν να ενημερωθούν «πώς αξιολογούν οι συναρμόδιοι υπουργοί τη συμβολή της τευτλοκαλλιέργειας στη χώρα και ποια μέτρα θα πάρουν για προστασία και στήριξή της, πώς θα διαμορφωθεί το ιδιοκτησιακό καθεστώς της ΕΒΖ, ώστε να εξυπηρετεί καλύτερα την τευτλοκαλλιέργεια και πώς θα διασφαλιστούν τα δικαιώματα των εργαζομένων, καθώς κι αν προτίθενται να εξετάσουν τις προτάσεις τόνωσης του ενδιαφέροντος των τευτλοπαραγωγών, που οι ίδιοι οι παραγωγοί έχουν καταθέσει».