Του Πασχου Mανδραβελη

Γύρω στις 6.30 το απόγευμα της Δευτέρας ένα τροχονόμος σταματούσε την κίνηση στην εθνική οδό Θεσσαλονίκης Αθηνών, λίγο πριν από τη μεγάλη ανηφόρα στους Αγίους Θεοδώρους Μαγνησίας. «Χωρίς αλυσίδες, απαγορεύεται», ήταν η εντολή του. Κάποιοι δυσανασχέτησαν, διότι δεν είχαν αλυσίδες. «Θα μείνετε εδώ», ήταν η απάντηση, ενώ ο χιονιάς τού μαστίγωνε το πρόσωπο. Hταν μόνος και τα αυτοκίνητα που συνέρρεαν, εκατοντάδες. Μόλις απομακρυνόταν από κάποιο σημείο κάποιοι έβγαιναν στην αριστερή λωρίδα –στη μόνη που είχε περάσει εκχιονιστικό– και τραβούσαν στην ανηφόρα να βρουν την τύχη τους. Χωρίς αλυσίδες…
Τους ξαναβρήκαμε μετά μία έως μιάμιση ώρα. Το χιόνι δεν ήταν πολύ, δέκα εκατοστά περίπου, αλλά κάποια ακριβά γερμανικά αυτοκίνητα με οπισθοκίνηση και φαρδιά λάστιχα, όπως είναι φυσικό,
κόλλησαν.
Ακινητοποιήθηκαν άναρχα. Κάποιος στην αριστερή, άλλος στη μεσαία και πολλοί βρέθηκαν σταματημένοι κάθετα δύο λωρίδες. Η μικρή, λόγω χιονιού, ταχύτητα εκείνων που ακολουθούσαν μειωνόταν ακόμη περισσότερο, αφού έπρεπε να κάνει κάποιος σλάλομ μέσα στο χιόνι για να αποφύγει τα κοκαλωμένα αυτοκίνητα. Στο μέσον της ανηφόρας υπήρχε σταματημένη, αλλά όχι διπλωμένη, μια νταλίκα με ρυμουλκό από τον Τύρναβο. Επίσης χωρίς αλυσίδες. Ξέφυγε κι αυτή με πνεύμα αισιοδοξίας από το μπλόκο; Την πρόλαβε ο χιονιάς και δεν πρόλαβε να παραμερίσει; Κανείς δεν ξέρει.
Oπως είναι φυσικό (στην Ελλάδα, τουλάχιστον) αρκετοί από τους «αισιόδοξους» μπήκαν στη Λωρίδα Eκτακτης Ανάγκης (ΛΕΑ) για να κερδίσουν χρόνο. Αυτό είναι κάτι το οποίο δεν προκαλεί πλέον καμιά έκπληξη στους υπόλοιπους οδηγούς, που καρτερικά περίμεναν να ξαναβάλουν την πρώτη ταχύτητα για να διανύσουν μερικά μέτρα παραπάνω. Ακούστηκαν μόνο μερικοί από εκείνους τους υπόκωφους ήχους του στόματος «τσκ, τσκ, τσκ», που δεν τους ακούει κανείς.
Παρανομίες και κατάρεςΤο πρόβλημα είναι ότι δεν αντέδρασαν ούτε οι τροχονόμοι. Εκεί πάνω, κοντά στη διασταύρωση των Αγίων Θεοδώρων, ήταν ένα ανακριτικό της Τροχαίας Εθνικών Οδών (ΕΑ 25334) που εκινείτο αργά στη δεξιά λωρίδα. Πού πήγαινε; Κανείς δεν ξέρει. Πιο δεξιά του όμως –στην ευφημιζόμενη ως Λωρίδα Eκτακτης Ανάγκης– προσπερνούσαν διάφοροι. Eφευγαν ανενόχλητοι και με μεγάλη ταχύτητα! Ειρωνεία: τη ΛΕΑ δεν την χρησιμοποιούσαν οι αστυνομικοί, την ιδιωτικοποίησαν κάποιοι με τα τζιπ. Στον ένα τροχονόμο, ο οποίος στους πρόποδες προσπαθούσε μέσα στη χιονοθύελλα να σταματήσει εκείνους τους οδηγούς που δεν είχαν αλυσίδες, υπήρχαν άλλοι δύο για τους οποίους «πέρα χιόνιζε». Το τρίτο που πρέπει να παρατηρήσουμε είναι ότι παρά το γεγονός πως το αυτοκίνητο της Τροχαίας είχε τους φάρους αναμμένους, ήταν πολλοί εκείνοι που δεν δίστασαν να παραβούν τον νόμο προσπερνώντας από τη ΛΕΑ. Hξεραν ότι οι τροχονόμοι δεν θα κάνουν τη δουλειά τους; Είχαν τόσα λεφτά, που δεν φοβούνταν το τσουχτερό πρόστιμο;
Η ουσία είναι ότι η επιλογή τους δικαιώθηκε. Βραχυχρονίως, όμως. Μερικές εκατοντάδες μέτρα παραπέρα, κάποιο αυτοκίνητο ήταν κολλημένο στη ΛΕΑ και αυτοί, πάλι ανενόχλητοι, προσπαθούσαν να βγουν αριστερά ανακόπτοντας περισσότερο την κίνηση.
Η χιονόπτωση, αν και πυκνή, δεν κράτησε πολύ. Οι θερμοκρασίες ευτυχώς ήταν υψηλές και το χιόνι έλιωνε γρήγορα. Στο ραδιόφωνο ακούγονταν κατάρες για τις εταιρείες που έχουν τη διαχείριση των εθνικών οδών και για το κράτος, «που δεν μπορεί να κρατήσει ούτε μία εθνική ανοιχτή». Oλοι όσοι μιλούσαν είχαν μικρά παιδιά, που θα μπορούσαν να διατρέξουν μεγάλο κίνδυνο.
Στη δεξιά λωρίδα είναι μία BMW κολλημένη και κάποιοι πιτσιρικάδες την σπρώχνουν μάταια. Οι ρόδες σπινιάρουν στο λίγο χιόνι, αλλά δεν κάνει ούτε ένα μέτρο μπροστά. Αναγκαστικό διάλειμμα έξω από τη Λαμία, διότι τα νέα που φέρνει το ραδιόφωνο από το μέτωπο της Μαλακάσας είναι εφιαλτικά. «Η ουρά είναι 41 χιλιόμετρα», λέει ένας οδηγός. Πού το ξέρει; Ποιος το μέτρησε; Δεν τον ρώτησε κανείς. Ο υπουργός Υποδομών κ. Ρέππας δηλώνει στον ΣKAΪ ότι «θα αποδοθούν ευθύνες στους παραχωρησιούχους για την έλλειψη αποτελεσματικού σχεδίου». Υπήρχε σχέδιο; Δεν ήταν αποτελεσματικό; Προέβλεπε αυτό το σχέδιο και εκείνους που, παρά τις αντίθετες εντολές του ευσυνείδητου τροχονόμου στους Αγίους Θεοδώρους, έφευγαν χωρίς να βάλουν αλυσίδες; Προέβλεπε την αδιαφορία και των άλλων δύο τροχονόμων που άφηναν τους ασυνείδητους να μπαίνουν ανενόχλητοι στη ΛΕΑ; Ελπίζουμε ότι κάποια στιγμή θα το μάθουμε.
Στη Μαλακάσα του μεγάλου κλαυθμού, ο δρόμος κατά τις 2 π. μ. είναι ανοιχτός. Μοιάζει, όμως, με την εθνική οδό Κουβέιτ – Βαγδάτης το 1991. Δεκάδες αυτοκίνητα, σαν βομβαρδισμένα, είναι παρατημένα στη ΛΕΑ. Αυτά προφανώς κόλλησαν και δημιούργησαν το πρόβλημα. Κάποια στιγμή, τα τράβηξαν και άνοιξε ο δρόμος. Στο οδόστρωμα, διάσπαρτες αλυσίδες· μάλλον εκείνων που τις είχαν, αλλά δεν ήξεραν πώς να τις τοποθετήσουν σωστά και ξηλώθηκαν.
Τρεις και κάτι το πρωί, ύστερα από έντεκα ώρες δρόμου, στην Αθήνα. Οι κατάρες στο ραδιόφωνο του ΣKAΪ συνεχίζονται. Κάποιος ακροατής ελεεινολογεί τον τροχονόμο των Αγίων Θεοδώρων. «Μας ανάγκασε να βάλουμε αλυσίδες. Φάγαμε μιάμιση ώρα για να το κάνουμε και τελικά διαπιστώσαμε ότι δεν χρειαζόταν. Δεν υπάρχει κράτος! Πάει τέλειωσε»…

Η βλάβη στη γραμμή προς τις Σποράδες και συγκεκριμένα στο δίκτυο υψηλής τάσης, σύμφωνα με ανακοίνωση της ΔΕΗ, αναμένεται να αποκατασταθεί έως την Παρασκευή, ενώ στο μεταξύ γίνονται προσπάθειες για την σταδιακή αποκατάσταση της ηλεκτροδότησης από το δίκτυο μέσης τάσης. Συγκεκριμένα, σφάλμα παρουσιάστηκε στην εναέρια γραμμή υψηλής τάσης 150kV από τον Υποσταθμό Βόλου ΙΙ προς τον Υποσταθμό Λαύκου, με αποτέλεσμα να υπάρξουν προβλήματα ηλεκτροδότησης στο νότιο Πήλιο και στις Σποράδες.

απο VOLIOTIS POLITIS  http://voliotispolitis.blogspot.com/#ixzz1G3sUS1IO
http://voliotispolitis.blogspot.com/

Tου Πασχου Μανδραβελη

Οι νόμοι της αγοράς χαρακτηρίζονται σκληροί, αλλά είναι -αν μη τι άλλο- αποτελεσματικοί. Τιμωρούν πάντα τα λάθη, αλλά αυτή η προοπτική της τιμωρίας γίνεται κίνητρο για χρήσιμες στην κοινωνία αποφάσεις. Αν κάποιος, για παράδειγμα, αποφάσιζε να παράγει μαζικά τσαρούχια, θα έχανε τα λεφτά του. Γι’ αυτό ύστερα από διεξοδική μελέτη αποφασίζει να φτιάχνει παπούτσια.
Κατά τον ίδιο τρόπο λειτουργεί και η αγορά της αξιοπιστίας. Αυτή αποτελεί κεφάλαιο, ειδικά για εκείνες τις επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον χώρο της πληροφορίας. Οι λανθασμένες πληροφορίες αποτελούν πλήγμα. Οι χονδροειδώς λανθασμένες πληροφορίες είναι θανάσιμο αμάρτημα, μπορεί να σημαίνει και λουκέτο.
Μόνο σε δύο αγορές δεν λειτουργεί αυτός ο κανόνας. Η μία είναι των ελληνικών ΜΜΕ, στην οποία ελέω κράτους όλες οι επιχειρήσεις επιβίωσαν παρά τα διαρκή πλήγματα στην αξιοπιστία τους. Η
δεύτερη είναι η αγορά των οίκων αξιολόγησης. Εκεί παρά τα τερατώδη λάθη που «φούσκωσαν» διάφορα χρηματοπιστωτικά προϊόντα, τιμωρία δεν υπήρξε. Τρεις ήταν πριν από την κρίση, τρεις απομένουν. Και μάλιστα με μερίδια αγοράς περίπου, όσα ήταν και προ της κρίσης (40% η Moody’s, 40% η Standard & Poors, 20% η Fitch). Το τελευταίο εξηγείται επειδή και οι τρεις έκαναν πάνω-κάτω τα ίδια λάθη. Σε ένα ολιγοπωλιακό σύστημα τα προϊόντα δεν διαφοροποιούνται. Φυσικό είναι οι εκτιμήσεις του ενός να επηρεάζουν τις εκτιμήσεις των άλλων και αντιστρόφως. Αν μάλιστα συνεκτιμήσουμε το γεγονός ότι αυτές οι εταιρείες πληρώνονται από εκείνους που εκτιμούν, φυσικό είναι να έχουν σε λίγο μεγαλύτερη… εκτίμηση τους πελάτες – αξιολογουμένους τους.
Ετσι εδώ έχουμε μια κλασική αποτυχία της αγοράς. Ολιγοπώλιο, στο οποίο το κίνητρο δεν είναι η αποφυγή του λάθους, αλλά η επανάληψη του λάθους που κάνει ο ανταγωνιστής. Αν δηλαδή ένας από τους οίκους αξιολόγησης βαθμολογούσε ΒΒΒ ένα προϊόν που μετέπειτα αποδείχθηκε τοξικό, η Lehman Brothers θα πήγαινε στη δίπλα και, πληρώνοντας κάτι παραπάνω, θα έπαιρνε τον καλό βαθμό.
Οπως αποδείχθηκε από μαρτυρίες πολλών, αυτό το κίνητρο («ο πελάτης έχει πάντα δίκιο και ΑΑΑ προϊόντα») μεταφερόταν αυτούσιο σε όλη τη διοικητική δομή των επιχειρήσεων. Οι προαγωγές και τα μπόνους ήταν σε άμεση εξάρτηση από την… εκτίμηση που έτρεφαν στους πελάτες, οι οποίοι με τη σειρά τους τούς έτρεφαν. Δηλαδή, η αγορά αυτή λειτουργούσε κάπως σαν την παλιά αγορά των ιδιωτικών σχολείων, πριν αποδιαρθρωθεί η δημόσια εκπαίδευση και ισοπεδωθούν τα θαλερά πρότυπα σχολεία. Οι εύποροι έδιναν κάτι παραπάνω, αλλά ο κανακάρης τους αποκτούσε απολυτήριο.
Είναι ακατανόητη η τελευταία υποβάθμιση των ελληνικών ομολόγων και η στήλη αυτή δεν μπαίνει σε συνωμοσιολογίες κερδοσκοπικών παιχνιδιών. Η αιτιολόγηση που εξέδωσε η Moody’s είναι «άλλα λόγια να αγαπιόμαστε (ίσως) με τους πελάτες που πριν από δύο χρόνια κάψαμε». Μπορεί να ξέρουν κάτι παραπάνω (που στη δημόσια αιτιολόγηση δεν ομολογούν), ίσως πάλι μετά την παταγώδη αποτυχία του 2007 να έγιναν υπέρ το δέον συντηρητικοί. Αν ισχύει το δεύτερο τότε έχουμε την άλλη όψη του λάθους που έκαναν πριν από το 2007. Σε κάθε περίπτωση, όμως, η Ελλάδα δεν μπορεί να κάνει πολλά, παρά μόνο να επιταχύνει πιο αποφασιστικά στον δρόμο των μεταρρυθμίσεων.