Περιοδεία στο Νομό Έβρου πραγματοποίησαν σήμερα, εκ μέρους των Οικολόγων Πρασίνων, η εκπρόσωπος Τύπου Ελεάννα Ιωαννίδου, ο περιφερειακός σύμβουλος Θανάσης Μακρής και οι Νίκος Μυλωνάς και Γιώργος Πασχαλίδης.
Η αντιπροσωπεία των Οικολόγων Πράσινων επισκέφθηκε το Κέντρο Κράτησης Μεταναστών, «Φυλάκιο», στην Ορεστιάδα και είχε συνάντηση με τον κ. Λαζόπουλο, Πρόεδρο του Νοσοκομείου Διδυμοτείχου όπου διενεργούνται οι νεκροψίες των άτυχων μεταναστών που χάνουν τη ζωή τους στα σύνορα. Λίγο αργότερα έδωσαν συνέντευξη Τύπου στην αίθουσα συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου Αλεξανδρούπολης, ενώ το απόγευμα είχαν συναντήσεις για περιβαλλοντικά θέματα με την Οικολογική Εταιρεία Έβρου και τον Πρόεδρο του «Φορέα Διαχείρισης Εθνικού Πάρκου Δάσους
Δαδιάς-Λευκίμης-Σουφλίου», κ. Γιώργο Δεμερίδη. Στη συνέχεια συμμετείχαν στη συνέλευση των βιοκαλλιεργητών του Έβρου.
Στη συνέντευξη Τύπου στην Αλεξανδρούπολη η εκπρόσωπος Τύπου των Οικολόγων Πράσινων, Ελεάννα Ιωαννίδου, είπε:
«Αυτό που αντικρίσαμε στο Χώρο Παραμονής Αλλοδαπών στο Φυλάκιο Ορεστιάδας δεν περιγράφεται με λέξεις. Tο μόνο που μπορούμε  να πούμε είναι ότι αποτελεί ντροπή για τη Δημοκρατία. Όπως επίσης ντροπή για τη δημοκρατία αποτελεί και ο σχεδιαζόμενος «φράχτης», ο οποίος το μόνο που θα εξυπηρετήσει είναι να οδηγήσει την είσοδο των μεταναστών από άλλες διόδους και να αυξήσει τα κέρδη των δουλεμπόρων που τους περνούν από τα σύνορα. Δυστυχώς αυτό που είδαμε ήταν μια κατάσταση άθλια:  παιδιά, γυναίκες, άνδρες, οικογένειες, ανθρώπους με προβλήματα υγείας που είναι στοιβαγμένοι εκεί. Σαράντα με πενήντα χιλιάδες αλλοδαποί έχουν περάσει μέσα στο 2010 από αυτό το κέντρο κράτησης που δεν τους παρέχει καμία φιλοξενία παρά μόνο ένα πιάτο φαγητό και τίποτα παραπάνω. Οι φύλακες προσπαθούν όσο μπορούν,  αλλά οι υποδομές είναι  δυστυχώς άθλιες με δεδομένο τον τεράστιο αριθμό ανθρώπων που περνούν από εκεί μπορείτε να καταλάβετε πόσο δύσκολο είναι ένα τέτοιο  κέντρο που δεν προσφέρει τίποτα απολύτως. Επιπλέον να σημειωθεί ότι υπάρχει σημαντικό ζήτημα με την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη αυτών των ανθρώπων και με την περίθαλψη των παιδιών που έρχονται ασυνόδευτα και τα οποία  είναι δυστυχώς αναγκασμένα να μένουν εκεί  κρατούμενα γιατί δεν υπάρχουν υποδομές να τα υποδεχθούν. Η μεταναστευτική πολίτική καθώς και αυτή σε σχέση με το άσυλο είναι κάτι που δυστυχώς και πάλι πάμε να το λύσουμε και θα πρέπει επιτέλους να ενισχύσουμε το ανθρώπινο πρόσωπο της ελληνικής κοινωνίας και μόνο μέσα από υποδομές όπως κέντρα υποδοχής και κέντρα φιλοξενίας θα μπορέσουμε να το κάνουμε αυτό. Τρεις χιλιάδες από αυτούς τους ανθρώπους έχει περιθάλψει κατά την προηγούμενη χρονιά το Νοσοκομείο Διδυμοτείχου, το οποίο δεν γνωρίζουμε αυτή τη στιγμή τι πρόκειται να γίνει με τον «Καλλικράτη στην υγεία» και τις συγχωνεύσεις των νοσοκομείων. Εμείς θέλουμε αυτό το νοσοκομείο να συνεχίσει να υπάρχει ώστε να δημιουργηθεί μια σταθερή δομή για τους αλλοδαπούς που εισέρχονται στην χώρα και αν σκεφτούμε ότι από τους 40-50 χιλιάδες μόνο 3.000 έχουνε τύχη ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, μπορούμε να καταλάβουμε ότι ενδέχεται να δημιουργηθεί ένα σοβαρό πρόβλημα και για τους ίδιους ανθρωπιστικό αλλά και για τη δημόσια υγεία στην Ελλάδα.»
Σε ερώτηση δημοσιογράφου σχετικά η κ. Ιωαννίδου έκανε σαφές ότι   «δεν θέλουμε να πούμε ότι τα σύνορα της Ελλάδας θα πρέπει να είναι ανοιχτά για όλο τον κόσμο, αυτό είναι ξεκάθαρο, θα πρέπει όμως οι άνθρωποι αυτοί που δικαιούνται πολιτικό άσυλο μέσα από κάποια δομή να μπορούν να το ζητήσουν. Αυτή τη στιγμή 45.000 αιτήσεις για πολιτικό άσυλο παραμένουν εκκρεμείς, μέσα στο 2010 το β’ τρίμηνο τα στατιστικά που έχουμε είναι ότι εγκρίθηκαν μόνο 20 από αυτές τις 45.000, οπότε καταλαβαίνετε αυτοί οι άνθρωποι βρίσκονται παγιδευμένοι στην Ελλάδα. Εμείς θέλουμε να μπορέσουν πάνε στον τόπο, στον οποίο θέλουν να πάνε μέσα στην Ευρώπη, να μπορούν να ζητήσουν άσυλο από οποιαδήποτε ευρωπαϊκή χώρα το επιθυμούν αλλά όσο η Ελλάδα δεν πληροί τις διεθνείς υποχρεώσεις της δεν μπορούμε να διεκδικήσουμε με πειστικότητα από την Ευρώπη την άρση της συμφωνίας  «Δουβλίνο ΙΙ », Αυτό σημαίνει ότι όποιος συλλαμβάνεται σε οποιαδήποτε χώρα της Ευρώπης, εφόσον η πρώτη χώρα εισόδου του είναι στην Ελλάδα επαναπροωθείται από την υπόλοιπη Ευρώπη στην Ελλάδα και δημιουργείται ακόμη μεγαλύτερο πρόβλημα. Χρειάζεται μια συνολική αντιμετώπιση και κυρίως δομές και υποδομές που δεν τις έχουμε. Σ’ αυτό το σημείο θέλω να τονίσω ότι οι άνθρωποι που εργάζονται στο κέντρο κράτησης, οι αστυνομικοί, εργάζονται με πολύ δύσκολες συνθήκες, είναι πολύ λίγοι, οι βάρδιες τους είναι πολύ σφιχτές  και δεν έχουν ούτε επαρκή εκπαίδευση ούτε επαρκή εξοπλισμό ούτως ώστε να ανταποκριθούν  στις ανάγκες των αλλοδαπών οι οποίες είναι  πάρα πολύ μεγάλες και είναι και διαφορετικές για κάθε ομάδα πληθυσμού.»
Ο περιφερειακός σύμβουλος της Οικολογίας Αλληλεγγύης, Θανάσης Μακρής, που συμμετείχε στην επίσκεψη της αντιπροσωπείας των Οικολόγων Πράσινων στον Έβρο έκανε τις ακόλουθες δηλώσεις:
« Η εμπειρία και οι εικόνες που αποκομίσαμε από αυτήν την επίσκεψη, ενδυναμώνουν την άποψή μας ότι μια ολοκληρωμένη μεταναστευτική πολιτική που θα έχει αρχή, μέση και τέλος, με ανθρώπινο πρόσωπο κι όχι με κατασταλτικές μεθόδους, μπορούν να ρυθμίσουν ως ένα βαθμό τη ροή των προσφύγων και των μεταναστών στην περιοχή και στην Ελλάδα , δεν μπορούν να λύσουν το πρόβλημα, το οποίο είναι παγκόσμιο. Αυτό που θέλω να τονίσω είναι ότι τα λεφτά που έρχονται στη χώρα μας από την Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να αξιοποιηθούν στις περιοχές που δέχονται τη μεγάλη πίεση ώστε να έχουμε ουσιαστικές ανθρώπινες υποδομές. Οι εργαζόμενοι σ΄ αυτές τις δομές  θα πρέπει να ‘χουν και ψυχολογική υποστήριξη ώστε να μην έχουμε αύριο-μεθαύριο προβλήματα κακής συμπεριφοράς από το μεγάλο φόρτο που δέχονται αυτοί οι άνθρωποι. Αυτή τη στιγμή το φόρτο τον εκτονώνουν στο κοινωνικό τους περίγυρο και δε θα ναι δύσκολο να κατανοήσει κανείς, άσχετα αν  το αποδέχεται, να το εκδηλώσουν στην εργασία τους με κακή μεταχείριση των αλλοδαπών κρατουμένων. Έχει μεγάλη σημασία τα χρήματα που λαμβάνει η χώρα μας να μην τα φάνε κάποιοι εργολάβοι με δημόσια έργα και προτάσεις για πλωτά κέντρα κράτησης αλλά να δοθούνε σε ανθρώπινες υποδομές στον τόπο.»

                                                              Το Γραφείο Τύπου των Οικολόγων Πράσινων         

στην Αθήνα Σάββατο, 15 Ιανουαρίου 2011, 6,00μμ
ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ (αμφιθέατρο ΜΑΧ)

Ο Norman Finkelstein έρχεται στην Αθήνα, στο πλαίσιο μιας περιοδείας που περιλαμβάνει επίσης το Παρίσι και τη Βηρυττό. Ο γνωστός διανοητής και συγγραφέας, καλεσμένος της ΔΙΚΤΥΩΣΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ και του Παλαιστινιακού Συλλόγου AL-AWDA (ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ), θα μιλήσει σε εκδήλωση που θα γίνει το Σάββατο 15 Ιανουαρίου 2011, στο Πολυτεχνείο (Πατησίων, αμφιθ. ΜΑΧ) και ώρα 18.00.

Γεννημένος το 1953 στο Μπρούκλιν, από γονείς επιβιώσαντες των στρατοπέδων συγκέντρωσης, ο Norman Finkelstein πήρε το διδακτορικό του το 1988, από το τμήμα Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου του Princeton. Δίδαξε για πολλά χρόνια πολιτική θεωρία, ενώ στη θεματολογία του συγκαταλέγεται η Ισραηλινο – Παλαιστινιακή διαμάχη.
Ήδη από τη διδακτορική του διατριβή επέλεξε να αναδείξει και να υποστηρίξει «αιρετικές» αλήθειες. Αντιπαρατέθηκε σε ένα best seller της εποχής στην Αμερική, που υποστήριζε ότι οι Παλαιστίνιοι είναι
πρόσφατοι μετανάστες στην Παλαιστίνη! Υπηρέτησε με συνέπεια και μαχητικότητα τις απόψεις του παρά το κόστος: τον εξοστρακισμό του από τα αμερικάνικα πανεπιστημιακά οφίτσια.
Ο Νόαμ Τσόμσκι στο έργο Understanding Power εξαίρει την ακέραιη επιλογή του Φινκελστάιν (κεφ. «Η μοίρα ενός έντιμου διανοούμενου»). O Τσόμσκι δεν έπαψε να τον στηρίζει στις δύσκολες επιλογές του, να καταγγέλλει την «τζιχάντ» των θεσμικών πανεπιστημιακών και άλλων κύκλων στην Αμερική, που μετέρχονται κάθε μέσο: από παρεμπόδιση της έκδοσης βιβλίων του έως συκοφαντικές εκστρατείες για να ακυρώσουν τις απόψεις του. Διωγμένος  από το πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, εξαιτίας των μαχητικών αντισιωνιστικών απόψεών του, είναι τώρα ένας εξωσυστημικός δάσκαλος.
Ο Φινκελστάιν  (ή Φινκελστίιν, όπως επίσης προφέρεται) είναι συγγραφέας έξι βιβλίων που έχουν μεταφραστεί και εκδοθεί σε περισσότερες από 40 χώρες. Στην Ελλάδα έχουν κυκλοφορήσει τα βιβλία του: Εικόνα και πραγματικότητα της Ισραηλινο-Παλαιστινιακής διαμάχης (2004) και Η βιομηχανία του Ολοκαυτώματος, Σκέψεις σχετικά με την εκμετάλλευση της εβραϊκής οδύνης (2001) από τις Εκδόσεις του 21ου αιώνα.

Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε με τους:
Πέτρο Γιώτη, 697 6127545
Κώστα Κολοβό, 697 5507005
ή στείλτε e-mail στη διεύθυνση          palestineresist.gr@gmail.com

Η προπαγάνδα ξένων αλλά και Ελλήνων, η οποία έχει δημιουργήσει αυτό το «κόμπλεξ» ενοχής και κατωτερότητας που μας διακατέχει απέναντι στην Τουρκία, πρέπει να ξηλωθεί.

Με την προειδοποίηση ότι, «από την απαράδεκτη συναινετικότητα, κυλάμε στην εύκολη παράδοση» ο ακαδημαϊκός Βασίλειος Μαρκεζίνης παρεμβαίνει στις πολιτικές εξελίξεις με τη συνέντευξή του στο «Εθνος της Κυριακής». Ο γνωστός ακαδημαϊκός, απαντώντας στις ερωτήσεις που θέσαμε υπόψη του, περιγράφει το δυσμενές πλαίσιο που διαμορφώνεται για τα εθνικά ζητήματα, υποβάλλει προτάσεις και απευθύνεται προς την κοινή γνώμη, με το μήνυμα ότι το μνημόνιο δεν σημαίνει και αποδοχή απεμπόλησης κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Συνέντευξη στο Νίκο Μελέτη 

Τέσσερα χρόνια μιλάτε και γράφετε με κεντρικό μοτίβο την ιδέα ότι η εξωτερική μας πολιτική δεν είναι ελληνική αλλά ξενοκίνητη. Πού στηρίζετε αυτήν τη μελαγχολική σκέψη;

Σε τέσσερα επιχειρήματα.

Πρώτον: στο γεγονός ότι, ενώ η Αμερική μάς χαρακτηρίζει συνεχώς «στρατηγικούς εταίρους», δεν παύει ούτε στιγμή να κινείται εναντίον των συμφερόντων μας. Θυμηθείτε τον ρόλο της στα Ιουλιανά, στη δικτατορία, στην επιχείρηση της Κύπρου το ’74, στην προσπάθεια να εμποδίσει τον ερχομό του Ανδρέα το ’81, στον πόλεμο κατά της Σερβίας, στη βοήθεια προς την πΓΔΜ (ακόμα και στη σύνταξη των επιστολών των Σκοπιανών προς την ελληνική κυβέρνηση), στην αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου (με όλες τις συνέπειες που αυτή μπορεί να έχει μια μέρα για εμάς), στις συνεχείς προσπάθειες να εμποδίσει τις πρωτοβουλίες μας στο πεδίο των αγωγών, στα εμπόδια που έθεσε στην πρόθεσή μας να προμηθευτούμε ρωσικούς οπλισμούς. Θυμηθείτε, λοιπόν, αυτές και τόσες άλλες περιπτώσεις και θα δείτε πόσο αφερέγγυα, κυνική και αδίστακτη είναι η «φίλη» αυτή χώρα στις δημόσιες σχέσεις της. Οποιος θεωρεί άδικη αυτή την κρίση, ας διαβάσει την Wikileaks για να δει τους Αμερικανούς μέσα από τα δικά τους λόγια!

Δεύτερον: φοβάμαι όμως ακόμη περισσότερο εκείνους τους Ελληνες – πολιτικούς, δημοσιογράφους και κρατικά επιδοτούμενους (απαράδεκτο σε στιγμές μεγάλης φτώχειας) οργανισμούς (ως, π.χ., το ΕΛΙΑΜΕΠ) που πείθουν τον εαυτό τους ότι συμφέρει την πατρίδα τους να είναι οι ίδιοι αρεστοί (αν όχι, ίσως, και υποχωρητικοί) στους Αμερικανούς. Οι κυνικά διακείμενοι θα μπορούσαν να διατυπώσουν τη γνώμη ότι οι φαντασιώσεις αυτές δεν διαφέρουν και τόσο από την εγκληματική άγνοια του συμφέροντος της πατρίδας μας, αλλα ας το αφήσουμε αυτό γι’ άλλη συζήτηση.

Τρίτον: φοβάμαι την αυξανόμενη λαιμαργία των Τούρκων, ορατή σε όλα τα σύγχρονα πεδία δράσης τους και γνωστή υπό το όνομα «νεο-οθωμανισμός», η οποία λαμβάνει τρομακτική υποστήριξη από τους Αγγλοσάξoνες.

Τέλος, με ανησυχεί η (επιτυχημένη) επικοινωνιακή πολιτική της παρούσας κυβέρνησης, η οποία χρησιμοποιεί την οικονομική κρίση τόσο ως μοχλό εκφοβισμού και πειθάρχησης των δυστυχούντων συμπολιτών μας όσο και ως δικαιολογία για μια πιθανή απεμπόληση των εθνικών δικαιωμάτων μας. Και αν τολμήσει κάποιος να διατυπώσει άλλη σκέψη, αμέσως θα τον «λεκιάσουν» ως φιλοπόλεμο. Αυτή δεν είναι δημοκρατία, είναι τρομοκρατία!

Αναφέρεστε σε κάτι συγκεκριμένο;

Σε δύο χτυπήματα που προβλέπω ότι θα έλθουν απανωτά.

Το πρώτο το προβλέπω εδώ και καιρό. Αναφέρομαι στη συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο. Το δεύτερο είναι το μειονοτικό «θέμα» στη Θράκη, το οποίο σιγά σιγά μεταμορφώνεται σε «πρόβλημα» πρώτου μεγέθους, αν και λίγοι το καταλαβαίνουν και ακόμη λιγότεροι θέλουν καν να το σκέφτονται!

Για περισσότερες λεπτομέρειες ως προς το πρώτο θέμα, παραπέμπω στο αποκαλυπτικό άρθρο των κ. Λυγερού και Κωνσταντακόπουλου στον «Κόσμο του Επενδυτή» της 27ης Νοεμβρίου 2010, σχετικά με «άκρως απόρρητο» κείμενο του υπουργείου Εξωτερικών, το περιεχόμενο του οποίου και ο δημόσια μη γνωστός τρόπος γενέσεώς του, όμως, είναι ενδεικτικά του πώς δουλεύει (ή δεν δουλεύει) το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών. Επιπλέον, η υβριστική αντίδραση του εκπροσώπου του τελευταίου αποδεικνύει -για πολλούς- ότι ο συντάκτης του κειμένου ευθαρσώς προειδοποίησε τους διαπραγματευτάς μας για τους κινδύνους που συνεπάγονται για τα εθνικά συμφέροντα αυτά που συζητούν με τους Τούρκους.

Για το «Θρακικό Πρόβλημα» παρατηρώ τρία πράγματα.

Πρώτον: το θέμα των μειονοτικών ομάδων της Θράκης -και υπενθυμίζω ότι είναι τρεις, όχι μία- όπως άλλωστε και το θέμα της πΓΔΜ, το έχουμε κάνει πιο δυσχερές εμείς οι Ελληνες, είτε με το να αφήνουμε την κατάσταση να χειροτερεύει μόνη της με την πάροδο του χρόνου είτε με το να ενεργούμε οι ίδιοι με κομματικά ή προσωπικά κριτήρια. Περαιτέρω, με το να φοβόμαστε να αναγνωρίσουμε σε μειονοτικές ομάδες δικαιώματα που επιβάλλουν όχι μόνο οι διεθνείς μας υποχρεώσεις αλλά και ο ίδιος ο πολιτισμός μας και συγχρόνως να είμαστε εξαιρετικά ενδοτικοί στις δραστηριότητες του Τουρκικού Προξενείου της Κομοτηνής.

Δεύτερον: δεν βλέπω, αλλά και αμφιβάλλω εάν υπάρχουν σχέδια για το μέλλον, όταν οι Τούρκοι, έχοντας (με τη βοήθειά μας) «λύσει» τα προβλήματά τους στο Αιγαίο, στρέψουν την προσοχή τους στη Θράκη, όπως μας έχει ήδη προειδοποιήσει ο κ. Νταβούτογλου.

Είναι αίσχος πλην όμως αληθές το να πει κανείς ότι μια τέτοια εξέλιξη (εμμέσως) ενθαρρύνεται από το ελληνικό κράτος το οποίο συνεχώς: (α) παραχωρεί τις εξουσίες του σε θεσμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης χωρίς να διασφαλίσει ότι ακραίοι κύκλοι που κινούνται στους κόλπους και των κομμάτων δεν θα τους μετατρέψουν σε θεσμούς «αυτονομίας» ειδικά σε περιοχές που τους ευνοεί η συγκέντρωση πληθυσμού, (β) παραβλέπει τη δημογραφική εξέλιξη στην περιοχή, η οποία ΔΕΝ ευνοεί τους Ελληνες χριστιανούς.

Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω, πόσος άραγε χρόνος θα χρειαστεί προτού οι Τούρκοι αρχίσουν να μιλούν περί «αυτόνομου» ή «ανεξάρτητου κρατιδίου (το οποίο σε πρώτη φάση θα περιλαμβάνει τις ελληνικές μουσουλμανικές περιοχές και σε δεύτερη θα προσθέσει τους γειτονεύοντες μουσουλμάνους της Βουλγαρίας) με βάση τις αρχές του Κοσσυφοπεδίου; Βεβαίως, τις αρχές αυτές οι Αγγλοσάξονες τις απορρίπτουν όταν δεν τους συμφέρουν (βλ. αίτημα Σέρβων της Βοσνίας). Σίγουρα, όμως, θα έβλεπαν με «καλό μάτι» οτιδήποτε ευχαριστούσε τη «φίλη Τουρκία».

Και μία τελευταία σκέψη-ερώτηση: κινδυνολογώ χωρίς λόγο; Οχι. Προειδοποιώ, δεν κινδυνολογώ.

Αλλά, και αν ακόμη το δεύτερο συμβαίνει στα μάτια όσων εξ επαγγέλματος έχουν την πρόθεση να παρεξηγούν και την ικανότητα να απλοποιούν, αναλαμβάνω την ευθύνη των απόψεών μου, μια και θεωρώ αναγκαίο αυτά τα θέματα να συζητηθούν εγκαίρως και ευρέως και να μην αποφασίζονται από μια κυβέρνηση που, προφανώς πλέον, δεν μπορεί να υποστηρίξει ότι έχει τη στήριξη της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού!

Οι απόψεις σας αυτές πιστεύετε ότι μπορεί να έχουν απήχηση και να βρίσκουν υποστηρικτές;

Θα ήθελα να πιστεύω ότι η καλοζωία, ο καταναλωτισμός και ο υλισμός της εποχής μας, σε συνδυασμό με τη συμφεροντολογία ενός εν πολλοίς ανυπόληπτου Τύπου, δεν έχουν διαβρώσει εντελώς τη φιλοπατρία και τη λεβεντιά της πατρίδας μου. Αλλά, και αν κάνω λάθος, δεν με νοιάζει. Γιατί υπάρχουν στιγμές στη ζωή κάθε ανθρώπου ?εξαιρουμένων, βεβαίως, των φιλοχρήματων οπορτουνιστών? όπου έκαστος κάνει αυτό που του υπαγορεύουν η συνείδησή του, η παράδοσή του, η φιλοπατρία του και η όση συναίσθηση καθήκοντος μπορεί να έχει.

Τι σημαίνει αυτό; Aς μην ξεχνάμε ότι μπορεί να υπογράψαμε -καλώς ή κακώς – το μνημόνιο, που συνεπάγεται απαράδεκτους περιορισμούς στην άσκηση της οικονομικής μας πολιτικής. Ουδέποτε όμως, εξ όσων γνωρίζω, υπογράψαμε μνημόνιο που μας αναγκάζει να απεμπολήσουμε τα εθνικά μας συμφέροντα.

Ως εδώ, λοιπόν, κύριοι και μη παρέκει! Η στιγμή που αυτό το σύνθημα θα γίνει δεκτό πλησιάζει και θα ακουσθεί τρανταχτά στους δρόμους.

Ερχονται χτυπήματα σε Θράκη και Αιγαίο

Για να επανέλθουμε στο Καστελόριζο: η τμηματική, ας την ονομάσουμε έτσι, διαπραγμάτευση θεωρείτε ότι διευκολύνει την επίλυση των προβλημάτων των δύο χωρών;

Οχι, για δύο λόγους.

Πρώτον: γιατί πάντα λέγαμε, μέχρις ότου άλλαξε τα πράγματα ο κ. Σημίτης στη Μαδρίτη, ότι εμείς ένα πρόβλημα παραδεχόμαστε μόνο και αυτό ήταν το πρόβλημα της υφαλοκρηπίδας. Σταδιακά, η λίστα de facto διευρύνθηκε, όπως ήθελαν οι Τούρκοι, οι οποίοι ιστορικά πορεύονται «σιγά σιγά», χωρίς όμως ποτέ να κάνουν πίσω!

Εάν έτσι, λοιπόν, μας κληροδότησαν τα Ιμια και τη Μαδρίτη, τότε πρέπει και εμείς να διατυπώσουμε τα δικά μας «παράπονα» και αυτά δεν αφορούν μόνο τα ζητήματα του Πατριαρχείου που εξάλλου είναι θέματα θρησκευτικών ελευθεριών. Και, ενδεχομένως, θα συμπλήρωνα: «Εφόσον θέλετε να συμπεριφέρεστε έτσι, δεν βλέπουμε για ποιον λόγο εμείς πρέπει να σπεύδουμε, όπως κάκιστα πράττει σήμερα ο κ. Δρούτσας (εντείνων την πολιτική Μπακογιάννη), να πρωτοστατούμε στον ευρωπαϊκό χώρο για την αποδοχή σας ως πλήρους μέλους της ΕΕ».

Αναφορικά τώρα με το νησιωτικό σύμπλεγμα του Καστελόριζου, εάν δεχτούμε να το αποσυνδέσουμε από τα Δωδεκάνησα, είναι σχεδόν βέβαιο ότι αργότερα η Τουρκία θα εμφανίσει την περιοχή ως νησίδες που επικάθονται στην τουρκική υφαλοκρηπίδα, με απώτερο σκοπό να τους αρνηθεί το δικαίωμα να διεκδικήσουν τη δική τους Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη. Μπορεί, δηλαδή, η ελληνική παραχώρηση (σήμερα) να διευκολύνει την Τουρκία (αύριο) να επικαλεστεί την αρχή της αναλογικότητας, για να αποκτήσει το υπέδαφος μεγάλης θαλάσσιας περιοχής που από καιρό (και με σχετική ευκολία) οφείλαμε να είχαμε διεκδικήσει και κατοχυρώσει εμείς. Εναλλακτικά ή και επιπλέον οι Τούρκοι θα προσπαθήσουν να εφαρμόσουν στο Καστελόριζο τις ίδιες αρχές που προσπαθούν να μας πείσουν να δεχθούμε ως βάση του διαμελισμού του Αιγαίου. Οπως, λοιπόν, πρότεινα σε πρόσφατη επιστολή που έγραψα με τον Ελληνοαμερικανό καθηγητή κ. Καριώτη, η Ελλάς πρέπει να προχωρήσει στην οριοθέτηση της ΑΟΖ της, τουλάχιστον με την Κυπριακή Δημοκρατία.

Λέτε συχνά ότι η «παράδοση» θα παρουσιασθεί στο κοινό ωραιοποιημένη. Πώς το φαντάζεστε ακριβώς;

Πρώτα απ’ όλα θα βασίζεται σε δύο πυλώνες: τα χρήματα και τους φόβους των ταλαιπωρημένων συμπολιτών μας.

Ο πρώτος θα υπερβάλλει πόσο θα ωφεληθούμε από τις γεωτρήσεις.

Ο δεύτερος πυλώνας θα είναι η παρούσα «μουγκαμάρα» των φοβισμένων Ελλήνων που θα υποστούν καταιγισμό δημοσιευμάτων για το πόσο αναγκαίο είναι να δώσουμε ένα τέλος σε μια ατυχή σειρά «πολεμικών συρράξεων» -όπως πρόσφατα και τόσο άστοχα χαρακτήρισε η κυρία Μπακογιάννη την Αλωση της Κωνσταντινουπόλεως και την Επανάσταση του 1821- που αδίκως οι «γλαφυροί πατριώτες» -βλέπε φανατισμένοι προγονοί μας- κατ’ επανάληψη παρερμήνευσαν!

Βεβαίως, τι μπορεί ο «κακόμοιρος» Ελληνας να αντιτάξει σ’ έναν τέτοιο καλά χρηματοδοτούμενο -γιατί «λεφτά υπάρχουν» για τέτοιες προσπάθειες- πόλεμο; Θα μπει, λοιπόν, στο καβούκι του, δίκαια θα γίνει ακόμη πιο κυνικός και, δίκαια πάλι, θα ονειρεύεται την ημέρα που αυτός πια θα επιβάλλει από τα κάτω τη δίκαιη τιμωρία.

Τι ακριβώς θα κάνατε διαφορετικό από ό,τι πράττει σήμερα ο κ. Δρούτσας;

Εννοείτε τον κ. Παπανδρέου, μια και ο κ. Δρούτσας, ως γνωστόν, είναι ετερόφωτος επιστάτης των πρωθυπουργικών διαταγών.

Πρώτον: θα προκαλούσα -δεν θα απέφευγα- μια δημόσια συζήτηση για όλα αυτά τα θέματα. Το σκότος αρέσει μόνο στους συνωμότες.

Δεύτερον: θα αντέκρουα αυτή την αηδή και συνεχώς προβαλλόμενη φενάκη, από τις γνωστές επιδοτούμενες δεξαμενές σκέψης ότι η Τουρκία τάχα άλλαξε και αιφνιδίως μεταβλήθηκε σε επιστήθια φίλη μας.

Τρίτον: θα καθυστερούσα την είσοδο της Τουρκίας στην ΕΕ, επικαλούμενος το συμφέρον της Ευρώπης να μην κληρονομήσει τα προβλήματα που -καθ’ ομολογίαν του ίδιου του κ. Νταβούτογλου- θα έφερνε μαζί της μια πλήρης ένταξη.

Τέταρτον: θα προετοίμαζα, με διάφορους τρόπους, τη μονομερή διακήρυξη των δικαιωμάτων μου στην ΑΟΖ μας και μετά θα προχωρούσα στην οριοθέτησή της.

Πέμπτον: εν συνδυασμώ με τα ανωτέρω, θα ενίσχυα τις δικές μας διαπραγματευτικές δυνατότητες, πλησιάζοντας όλους όσοι μπορούν να μας βοηθήσουν, και δεν θα βασιζόμουν μόνο σ’ αυτούς που μας εγκατέλειψαν στο παρελθόν.

Εκτον: μαζί με όλα τα προηγούμενα, θα ξαναέδινα στους συμπατριώτες μου αυτοπεποίθηση, ενισχύοντας την πίστη τους στο παρελθόν τους, την ιστορία και τη θρησκεία τους, και θα «ξήλωνα» τάχιστα την προπαγάνδα ξένων αλλά και Ελλήνων, η οποία έχει δημιουργήσει αυτό το «κόμπλεξ» ενοχής και κατωτερότητας που μας διακατέχει απέναντι στην Τουρκία.

Τέλος, θα προειδοποιούσα τόσο τους ενδοτικούς πολιτικούς όσο και τα δημοσιοϋπαλληλικά (και επιδοτούμενα) «ακαδημαϊκά δεκανίκια» τους ότι με την παρούσα συμπεριφορά τους πλησιάζουν το οριακό σημείο όπου η πολιτική ευθύνη ενδέχεται να μετατραπεί σε ποινική.

Διαβάστε περισσότερα: http://trikalagr.blogspot.com/2011/01/blog-post_3800.html#ixzz1AcPqQIIT

• Τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη κ. Παπουτσή, να σεβαστεί την απόφαση της δικαιοσύνης που απαγορεύει τη συνέχιση των εργασιών, και να αποσύρει τις αστυνομικές δυνάμεις από την περιοχή μέχρι να εκδοθεί οριστική δικαστική απόφαση.
• Το δήμαρχο και το δημοτικό συμβούλιο Λαυρεωτικής, όπου ανήκει πλέον η Κερατέα, να εγγυηθούν την ομαλή αποχώρηση του εργολάβου και των αστυνομικών δυνάμεων.

Αυτό και αν είναι ΣΚΑΝΔΑΛΟ…Η επιστολή του Ομίλου Δασκαλαντωνάκη για το ρεβεγιόν του ΠΑΓΚΑΛΟΥ αποκαλύπτει το σούπερ σκάνδαλο της διαπλοκής και συναλλαγής και ρεμούλας των χρημάτων των ασφαλισμένων του ΙΚΑ ! Το ΙΚΑ που νοικιάζει στον όμιλο το ξενοδοχείο ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ PALACE και εισπράττει μισθώματα …φέρεται σύμφωνα με το δημοσίευμα στο Πρώτο Θέμα να του επιβάλλεται πρόστιμο 1,6 εκατ ευρώ ( κατά την ιδιοκτησία της εταιρίας είναι πρόταση επιβολής προστίμου) για μη καταβολή Μισθώματος !

Το ΙΚΑ τώρα, πάει στον ενοικιαστή και οφειλέτη  και ξοδεύει 830.000 ευρώ σε έξοδα παραμονής και διαφόρων υπηρεσιών, όπως λέει η ανακοίνωση του ξενοδοχείου !
Ποιοι ήταν αυτοί από το ΙΚΑ που πήγαν και έκαναν αυτούς τους λογαριασμούς !
Και πότε τους ΕΚΑΝΑΝ …Μήπως στην ΔΕΘ και δεν είναι βέβαια υπάλληλοί του ΙΚΑ …
Είναι προφανώς οι διοικούντες , οι εργατοπατέρες και τα άλλα λαμόγια που γλεντοκοπούσαν και γλεντοκοπούν σε αυτά τα χλιδοξενοδοχεία κάθε Σεπτέμβρη με ρωσίδες πουτάνες …ή κάποιες διορισμένες ( με την μέθοδο του callgirl κοπρίτη που λέει και ο Πάγκαλος ) κυρίες σε οργανισμούς και υπουργεία !
Υπάρχει ρε παιδιά ένας εισαγγελέας…

http://papatzides.blogspot.com/2011/01/830000-acedonia-palace.html