Η ΕΡΕΥΝΑ 04 Ιανουαρίου 2011, αρ. φύλλου 15689, σελίδα 8
Κλειστά τα σφαγεία Καλαμπάκας και Αγιάς
Στον Εισαγγελέα ετοιμάζεται να παραπέμψει η Υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Μιλένα Αποστολάκη 4 δημοτικά σφαγεία, καθώς, παρά τις εντολές που έχει δώσει αλλά και τις προειδοποιήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, δεν εφαρμόζουν την Νομοθεσία και τους κανόνες ασφάλειας και δημόσιας υγείας.
Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται και τα δημοτικά σφαγεία Αγιάς και Καλαμπάκας. Η κ. Αποστολάκη, είχε ζητήσει την αναστολή της λειτουργίας τους για να συμμορφωθούν στις υποδείξεις της Κομισιόν, αλλά οι Νομαρχίες τα άφησαν να λειτουργούν.
http://www.karditsalive.net/index.php?option=com_content&view=article&id=4746:2011-01-04-10-53-06&catid=96:thessaly&Itemid=148
Μνημόνιο: Η μεγάλη θυσία των Ελλήνων για να υπάρχει το ευρώ.
Η ένοχη αστική τάξη, η ευρωζώνη και το πολιτικό μας σύστημα σε συνεργασία με εποικοινωνιολόγους του ΔΝΤ επικοινωνούν το μνημόνιο ως Ελληνικό πρόβλημα και εσωτερική τιμωρία ή κατάληξη μιας δευθαρμένης χρεικοπημένης κοινωνίας και πορείας. Η πραγματικότητα όμως είναι άλλη.Η πραγματικότητα δεν είναι αυτή που λέει η κυβέρνηση ότι δηλαδή χωρίς το μνημόνιο δεν θα είχαμε να πληρώσουμε
μισθούς και συντάξεις. Αυτή είναι η μισή αλήθεια καταλάβαμε όλοι ότι οι Ευρωπαίοι δεν τραβούν κανένα ζόρι για τους μισθούς και τις συντάξεις των Ελλήνων οι οποίες ήταν και τα πρώτα θύματα του μνημονίου.
Σήμερα η πιστή εφαρμογή του μνημονίου είναι σε κάθε της Βήμα σε βάρος της Ελλάδας και η μέσω αυτής της διαδικασίας επιτυγχάνεται η σταθεροποίηση του ευρωπαϊκού τραπεζικού και νομισματικού συστήματος , εξασκείται η Μερκελ και ο Σαρκοζί στους τσαμπουκάδες φυλακίζονται έθνη στην ευρωζώνη, τρομοκρατούνται λαοί και αναζωογονείται το διεθνές τραπεζικό σύστημα. Όλα αυτά είναι ουσιαστικά η πιο αιματηρή θυσία των Ελλήνων στην Ιστορία τους. Μια ανθρωποθυσία στο βωμό του ευρώ. Η πρώτη θυσία λαού στην -κατά κάποιους διανοητές-ευρωολοκλήρωση.
Ας γίνει κατανοητό ότι αύριο το πρωί έχουμε την δυνατότητα να δηλώσουμε στάση πληρωμών προς τους ξένους, να κόψουμε δικό μας νόμισμα, να στήσουμε μια οικονομία από την αρχή χωρίς ξένους τοποτηρητές έλληνες νταβατζήδες και δάνειες δυνάμεις. Η Ελλάδα έχει τεράστιες δυνατότητες απείρως περισσότερες από την πολιτική της ηγεσία και το γνωρίζουμε όλοι.
Και αυτό δίνει μια νέα ανάγνωση στην κρίση και γεννά το ερώτημά. Θέλουμε να πληρώνουμε για να τρώνε και να πίνουν οι εταίροι μας και να κάνει τον καμπόσο η Μερκελ με τις θυσίες μας ή όχι. Θα πρέπει οι Έλληνες να πληρώσουν όλη την κρίση του ευρώ και τα καπρίτσια της Μερκέλ ή όχι.
Είναι προφανές ότι οι αντιμνημονιακοί είναι κατά αυτής της προοπτικής ενώ οι φιλομνημονιακοί δέχονται με τις θυσίες των Ελλήνων πολιτών να κάνει η Μερκελ το αντράκι στην Ευρώπη. Γιατί πέρα και πάνω από όλα είναι προφανέστερο ότι οι Γερμανοί έχουν ανάγκη το ευρώ για να το παίζουν ηγεμόνες. Δεν θα μπορούσε κάνεις να τους θεωρήσει ως “μεγάλους παίκτες” εάν είχαν Μάρκα ή στην περίπτωση της Γαλλίας εάν είχαν Φράγκα. Αυτές οι χώρες όπως και η Αγγλία δεν είναι σήμερα οι παλιές αποικιοκρατικές αυτοκρατορίες και θα ήταν απείρως πιο ασήμαντες χώρες χωρίς το ευρώ. Το ευρώ και η δυνατότητα να μας υποβάλλονται μέσω αυτού τους κάνει μάγκες.
Αντί να επικεντρωθεί στην ουσία του πράγματος και να διαπραγματευτεί στην Ευρώπη οπλισμένος με την αιματηρή θυσία των Ελλήνων στο ευρώ, ο Παπανδρέου γαλουχημένος δυτικός αστός εγκλωβισμένος στο ελληνικό κουσούρι και φοβικός προτιμά να τρώει τις οδυνηρές φάπεςτου στην Ευρώπη και να μας τις μεταφέρει.
Αν είχαμε έναν τέτοιο βεβαίως και θα το ξέραμε. Το ότι δεν έχουμε Έλληνα πρωθυπουργό στην ψυχή και στο μυαλό είναι η μεγαλύτερη τραγωδία μας.
Ανάγκες οι οποίες πρέπει επιτέλους να μπουν πρώτες.
http://papaioannou.wordpress.com/
Το σόου με τα φαρμακεία
Tου Πασχου Μανδραβελη
Ωραία! Διασκεδάσαμε αφάνταστα με το πολεμικό σόου που ανέβασε αυτές τις μέρες το υπουργείο Υγείας μαζί με τους φαρμακοποιούς. Γελάσαμε με τη «μάχη» που δίνει το κράτος να μένουν κάποια φαρμακεία ανοιχτά το Σάββατο. Συγκινηθήκαμε από τη μεγαθυμία των φαρμακοποιών να επιτρέψουν τη συστέγαση νέων παιδιών, επιστημόνων που το κράτος δεν τους επιτρέπει να κάνουν τη δική τους δουλειά. Μήπως όμως ήρθε η ώρα να σοβαρευτεί η κυβέρνηση στο μέτωπο της απελευθέρωσης των κλειστών επαγγελμάτων;
Ας ξεχάσουμε προς στιγμήν όλες τις εκθέσεις των επιστημονικών φορέων που αποδεικνύουν ότι η απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων αυξάνουν τον πλούτο μιας χώρας. Ας υποθέσουμε επίσης ότι δεν μας ενδιαφέρουν οι ξένες επενδύσεις, διότι όπως λέει η συντεχνία των φαρμακοποιών αυτές θα γίνουν από τις καταραμένες πολυεθνικές (λες και ξένες επενδύσεις θα μπορούσαν να τις
κάνουν οι μπακάληδες της Κένυας). Ας ξεχάσουμε επίσης ότι η υπάρχουσα κατάσταση έκανε την Ελλάδα πρωταθλήτρια στη φαρμακευτική δαπάνη. Ετσι κι αλλιώς, τα ταμεία πληρώνουν το μεγαλύτερο ποσοστό των εννέα δισ. που ξοδεύουμε κάθε χρόνο για φάρμακα. Για να συντηρηθεί το υψηλότατο ποσοστό κέρδους των φαρμακοποιών (και όσων άλλων λυμαίνονται τον χώρο) έχουμε την απλή λύση: κόβουμε τις συντάξεις.
Ας ξεχάσουμε επίσης τους χιλιάδες νέους άνεργους φαρμακοποιούς, στους οποίους το κράτος απαγορεύει να δοκιμάσουν την τύχη τους. (Σ.Σ.: είναι αστείο, αλλά ενώ κάνουμε ακριβά προγράμματα επιδοτήσεων θέσεων εργασίας, από την άλλη μεριά απαγορεύουμε διά νόμου σε διάφορες ομάδες νέων να εργασθούν. Ισως να ισχύει αυτό που κάποτε είχε πει ο Ρόναλντ Ρέιγκαν: «Οικονομική πολιτική σημαίνει: αν κινείται, φορολόγησέ το. Αν συνεχίζει να κινείται, ρύθμισέ το νομοθετικά. Αν σταματήσει να κινείται, επιδότησέ το»).
Ας ξεχάσουμε λοιπόν όλα τα οικονομικά οφέλη της απελευθέρωσης. Ετσι κι αλλιώς, ποτέ στην Ελλάδα η ανάπτυξη δεν ήταν προτεραιότητα. Διαρκής στόχος της οικονομικής πολιτικής είναι κάποια ασαφή «κοινωνικά» κριτήρια, δηλαδή κάποια μικροσυμφέροντα κάποιων συντεχνιών. Εδώ όμως προκύπτει ένα ζήτημα αρχής: καμιά ευνομούμενη πολιτεία δεν μπορεί και δεν πρέπει να θέτει φραγμούς στο δικαίωμα κάποιου να εργασθεί όπως αυτός θέλει.
Το Σύνταγμα είναι σαφές: «Καθένας έχει δικαίωμα να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητά του και να συμμετέχει στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της χώρας» (άρθ. 5.1) και «Η εργασία αποτελεί δικαίωμα και προστατεύεται από το κράτος, που μεριμνά για τη δημιουργία συνθηκών απασχόλησης όλων των πολιτών και για την ηθική και υλική εξύψωση του εργαζόμενου αγροτικού και αστικού πληθυσμού» (άρθ. 22.1). Τα γεωγραφικά και πληθυσμιακά κριτήρια δεν επιτρέπουν σε νέους ανθρώπους να κάνουν τη δουλειά που θέλουν. Με βάση αυτά τα κριτήρια, δεν υπάρχει χώρος να δραστηριοποιηθεί κάποιος, μπορούν να ανοίξουν φαρμακείο μόνο οι γόνοι φαρμακοποιών ή όποιοι πληρώσουν 100-300.000 ευρώ για να αγοράσουν από ιδιώτες την κρατική άδεια (Σ.Σ.: είναι αστείο, αλλά η παλαβή Αριστερά ανησυχεί για κάθε ιδιωτικοποίηση δημόσιας περιουσίας, εκτός από τις κρατικές άδειες εξάσκησης επαγγέλματος).
Γι’ αυτό επαναλαμβάνουμε: μήπως ήρθε η ώρα να σοβαρευτεί η κυβέρνηση;
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_37_04/01/2011_427454



