Νίκος Φωτόπουλος….

ΘΕΣΣΑΛΟΣ
-
0

«Την ώρα που κάποιοι τρώνε αστακό και χαβιάρι και κάνουν διακοπές στα σαλέ, υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν να φάνε.
Οι κύριοι που ψηφίζουν τον έναν νόµο µετά τον άλλο θα µπορούσαν να ζήσουν µε 500 ευρώ τον µήνα;». 

(Νίκος Φωτόπουλος πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ-∆ΕΗ, στον Real FM 97,8) 

Σικέ διάλογος στη Βουλή για το σκάνδαλο του Πόρτο Καρράς

ΘΕΣΣΑΛΟΣ
-
0
Σας προωθούμε το νέο άρθρο μας για το μεγάλο σκάνδαλο του Πόρτο Καρράς, με αφορμή το διάλογο που έγινε στη Βουλή μετά απο επίκαιρη ερώτηση του βουλευτή Χαλκιδικής του ΠΑΣΟΚ Αργύρη Λαφαζάνη.
Εχουμε επισυνάψει το άρθρο σε αρχείο word και μπορείτε να το βρείτε στο παρακάτω σύνδεσμο.
http://www.eksegersi.gr/article.php?article_id=8873&pos=4&cat_id=48
Επίκαιρη ερώτηση του βουλευτή Χαλκιδικής του ΠΑΣΟΚ Αργύρη Λαφαζάνη για την έκδοση οικοδομικής άδειας στο Πόρτο Καρράς, για την οικοδόμηση πολυτελών κατοικιών, έγινε στις 17 Δεκέμβρη. Ηταν τόσο σικέ ο διάλογος ανάμεσα στον Αργ. Λαφαζάνη και τον αναπληρωτή υπουργό Περιβάλλοντος Ν. Σηφουνάκη, που γέλασε κάθε πικραμένος.

Ο Λαφάζάνης αναφέρθηκε στην υπόθεση της οικοδομικής άδειας, περιορίζοντάς την στα όσα διαδραματίστηκαν τους τελευταίους μήνες και περιορίζοντας επίσης την ουσία του σκανδάλου, μόνο
και μόνο επειδή ήθελε να ασκήσει πολεμική στο «γαλάζιο» νομάρχη Χαλκιδικής. Το τι πραγματικά γίνεται στο Πόρτο Καρράς, το μέγεθος του σκανδάλου, όπως έχει αποκαλυφθεί σε δυο δημοσιεύματα της «Κ» (βλέπε εδώ και εδώ) ούτε τον απασχόλησε ούτε τον ενδιαφέρει. Το όργιο των παρανομιών του Στέγγου, με τις πλάτες των κυβερνήσεων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, η επέκταση των ξενοδοχείων του και η απομύζηση «ζεστού» κρατικού χρήματος, με διαδικασίες εντελώς παράνομες, έμειναν εντελώς έξω από την επίκαιρη ερώτηση του «πράσινου» βουλευτή.

Ετσι, ο Σηφουνάκης είχε όλη την άνεση να συμφωνήσει με τον βουλευτή του κόμματός του και να παρουσιάσει με καμάρι την «άμεση παρέμβαση» του υπουργείου, που οδήγησε στην απόφαση διακοπής των οικοδομικών εργασιών. Ετσι, ο Λαφαζάνης, σαν έτοιμος από καιρό, διαπίστωσε ότι «υπάρχει σαφής θέση» του υπουργείου ώστε να ανακληθεί η συγκεκριμένη οικοδομική άδεια. Για να δείξει, μάλιστα, ότι είναι βασιλικότερος του βασιλέως, ότι είναι αυτός που ενδιαφέρεται περισσότερο για την προστασία της κυβέρνησης απ’ όσο ενδιαφέρεται το υπουργείο Περιβάλλοντος, υποστήριξε ότι η καθυστέρηση στην έκφραση κυβερνητικής άποψης «έδωσε τη δυνατότητα να υπάρξουν και κάποια δημοσιεύματα για κυβερνητικές ευθύνες», τα οποία «βεβαίως είναι εντελώς ανυπόστατα και ανακριβή». Αναφερόταν στα δικά μας δημοσιεύματα κι αυτό ήταν σαφές, γιατί άλλα δημοσιεύματα δεν υπήρξαν. Μας το επιβεβαίωσε, άλλωστε, και σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχαμε, στη διάρκεια της οποίας κυριολεκτικά «παραμιλούσε» και δεν είχε να μας πει τίποτα για τα ζητήματα ουσίας, που συνιστούν το διαρκές και διαχρονικό σκάνδαλο του Πόρτο Καρράς, όπως για παράδειγμα η έγκριση μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων κατόπιν εορτής, χρόνια μετά την ολοκλήρωση των έργων επέκτασης του Πόρτο Καρράς, τα οποία επιπρόσθετα δεν επιτρεπόταν να γίνουν, βάσει της αρχικής αποικιοκρατικής-χουντικής σύμβασης και του νόμου. Ετσι, ο κυβερνητικός βουλευτής ενήργησε σαν κοινός συκοφάντης, για να κάνει παιχνίδι με τον Σηφουνάκη και να κερδίσει πόντους για το ΠΑΣΟΚ και για την πάρτη του στη Χαλκιδική.

Για να μη σας μείνει καμιά αμφιβολία για το ότι ο Λαφαζάνης δεν δίνει δεκάρα τσακιστή για την προστασία του δάσους και γενικότερα του περιβάλλοντος, αλλά ενδιαφέρεται μόνο να χτυπήσει τους τοπικούς νεοδημοκρατικούς παράγοντες («όλη αυτή η εξέλιξη οφείλεται στους τοπικούς παράγοντες, βεβαίως, της Νέας Δημοκρατίας, στους εκλεκτούς υποψήφιους δημάρχους και δυστυχώς και ήδη δημάρχους του κυρίου Σαμαρά», είπε στην ομιλία του στη Βουλή) αναφέρουμε ότι στις 10 Δεκέμβρη συνυπέγραψε –με την ιδιότητα του νομαρχιακού συμβούλου– απόφαση του Νομαρχιακού Συμβουλίου Χαλκιδικής, με την οποία εγκρίθηκε η μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων και το σχέδιο διαχείρισης αποβλήτων της εταιρίας «Ελληνικός Χρυσός ΑΕ», ιδιοκτησίας Μπόμπολα και συνεταίρων, που θα προκαλέσει τεράστια καταστροφή στην περιοχή. Ο Αργ. Λαφαζάνης, που εμφανίζεται ως ευαίσθητος σε μια μόνο πτυχή του σκανδάλου Πόρτο Καρράς, δεν δείχνει την ίδια ευαισθησία για την περβαλλοντοκτόνο εταιρία «Ελληνικός Χρυσός ΑΕ».

ΥΓ1: Επειδή ο Αργ. Λαφαζάνης «ξύστηκε στη γκλίτσα του τσοππάνη», αν έχει τα κότσια ας απαντήσει ευθέως στο εξής ερώτημα: Θεωρεί ότι οι επεκτάσεις του Πόρτο Καρράς και η ένταξή τους στον αναπτυξιακό νόμο έγιναν νόμιμα; Αν έχει τα κότσια ας πει ευθέως σε ποια σημεία το άρθρο μας γι’ αυτό το όργιο των παρανομιών είναι «ανυπόστατο» και «ανακριβές».

ΥΓ2: Αν θέλει ο Αργ. Λαφαζάνης ας εξηγήσει στους συντοπίτες του, γιατί ο ίδιος και οι άλλοι Πασόκοι συνυπέγραψαν την καταστροφή της Χαλκιδικής από την «Ελληνικός Χρυσός ΑΕ».

Προϋπολογισμός 2011

ΘΕΣΣΑΛΟΣ
-
0

.fullpost { display: inline; }

Πώς μια μεγάλη αλήθεια …όσο ένας «ελέφαντας» μπορεί να κρυφτεί πίσω από μια «μαργαρίτα» ελάχιστων λέξεων;

Πώς μια λεκτική «αφέλεια» μπορεί να αποκρύπτει μια εσκεμμένη αθλιότητα;

Ο προϋπολογισμός, ο οποίος ψηφίστηκε αυτές τις μέρες στη Βουλή, έρχεται να επιβεβαιώσει τις χειρότερες προβλέψεις για το μέλλον των Ελλήνων. Κυρίως επιβεβαιώνει αυτό, το οποίο συνηθίζεται πλέον να λέγεται ευρέως και είναι ότι …“η σημερινή γενιά των Ελλήνων θα είναι η πρώτη, που θα ζήσει χειρότερα από την προηγούμενη”. Αυτό και μόνον να το πει κάποιος, είναι λάθος.
Γιατί; Γιατί, ενώ είναι αληθές, δεν είναι ακριβές …και στην περίπτωση αυτήν η ακρίβεια είναι ζωτικής σημασίας για την αξία της περιγραφής. Γιατί; Γιατί περιγράφεται κάτι κακό, που αφορά κάποιους ανθρώπους και όταν συμβαίνει αυτό, θα πρέπει ν’ αποκαλύπτεται και η προέλευσή του …Η προέλευση του κακού, εφόσον αυτό είναι το σημαντικό μιας τέτοιας περιγραφικής έκφρασης. Έναν “δολοφονημένο” άνθρωπο δεν τον λες “πεθαμένο”, άσχετα αν είναι τέτοιος. Μια “βιασμένη” γυναίκα δεν την λες “ικανοποιημένη”, επειδή το σεξ προσφέρει ικανοποίηση.
Το ανάλογο συμβαίνει και στην περίπτωση αυτήν. Δεν υπάρχει ακρίβεια στην έκφραση, όταν το κακό, που περιγράφεται, αποδίδεται στο θύμα και δεν αποδίδεται στον θύτη. Δεν υπάρχει ακρίβεια στην έκφραση, όταν δεν αποκαλύπτεται ο υπεύθυνος γι’ αυτό το κακό. Αναζητούμε βιαστές και όχι εραστές. Υπάρχουν θύματα και πρέπει να τα σεβόμαστε. Η σημερινή νέα γενιά των Ελλήνων δεν είναι υπεύθυνη γι’ αυτό το οποίο καλείται να βιώσει. Άλλοι είναι οι υπεύθυνοι …κι αυτοί δεν φαίνονται. Η γενιά αυτή δεν “φύτρωσε” απλά σε ένα παλιό βαλκανικό “χωράφι”, για να κριθεί αυτοτελώς για την ποιότητά της. Κάποιοι την έφεραν στον κόσμο και αυτοί ήταν υπεύθυνοι για τις συνθήκες στις οποίες θα ζούσε ακόμα και πριν αυτή ζήσει.
Δεν είναι δηλαδή θέμα αισιοδοξίας ή απαισιοδοξίας …ή τρόπος που “βλέπει” κάποιος το “ποτήρι”. Είναι θέμα λογικής, εφόσον κάθε επόμενη γενιά προέρχεται από την προηγούμενη και εξαρτάται από αυτήν. Η γενιές των δένδρων είναι αυτές οι οποίες κρίνονται επιλεκτικά και όχι αυτές των ανθρώπων. Οι γενιές των δένδρων κρίνονται με αυτόν τον τρόπο, γιατί όλες ξεκινάνε από τον ίδιο σπόρο. Οι γενιές των δένδρων ζούνε αποκλειστικά και μόνον ανάλογα με τις δυνατότητές τους. Οι γενιές των ανθρώπων είναι αλληλοεξαρτώμενες και η αποσπασματική τους κρίση δεν ισχύει και τις αδικεί. Όταν κρίνονται οι γενιές των ανθρώπων, κρίνονται για τις αποφάσεις τους και τις επιλογές τους και άρα κρίνονται κατά την απόλυτη ωριμότητά τους.
Οτιδήποτε λοιπόν αφορά τη νέα γενιά, πρέπει να “προβάλλεται” στους υπεύθυνους γι’ αυτήν. Οτιδήποτε μπορεί να τη χαρακτηρίζει, είτε αυτό είναι καλό είτε κακό, πρέπει να “προβάλλεται” στους υπεύθυνους γι’ αυτήν. Αν αυτή η γενιά δεν έχει καλή παιδεία, φταίνε αυτοί, οι οποίοι τη διαπαιδαγώγησαν. Αν αυτή η γενιά δεν έχει καλή εκπαίδευση, φταίνε αυτοί, οι οποίοι την εκπαίδευσαν. Αν αυτή η γενιά δεν έχει όνειρα, φταίνε αυτοί, οι οποίοι έστρωσαν λάθος το “κρεβάτι” της. Αν αυτή η γενιά δεν έχει ελπίδα, φταίνε αυτοί, οι οποίοι σχεδίασαν το “κλουβί” όπου την έβαλαν να κατοικεί. Το να πει κάποιος λοιπόν ότι …αυτή η γενιά δεν έχει καλή παιδεία, δεν ακριβολογεί, ακόμα κι αν αυτό το οποίο λέει ισχύει. Ακριβολογεί μόνον εάν πει ότι …”δεν δώσαμε καλή παιδεία σ’ αυτήν τη γενιά”.
Κάτι ανάλογο ισχύει και στο θέμα που αναφερόμαστε. Το να πει κάποιος ότι …η σημερινή γενιά θα είναι η πρώτη, που θα ζήσει χειρότερα από την προηγούμενη, είναι αληθές, αλλά δεν είναι ακριβές. Όταν μάλιστα αυτός, ο οποίος το λέει, ανήκει στην υπεύθυνη γενιά, τότε είναι σαν να “σπρώχνεις” κάποιον και να παριστάνεις τον έξυπνο, προβλέποντας ότι θα “πέσει”. Άρα, το ακριβές –και στην περίπτωσή μας το σωστό– είναι άλλο. Είναι αυτό, το οποίο αποδίδει τα πρωτεία με τον σωστό τρόπο στους σωστούς πρώτους. Το σωστό είναι ότι …“η γενιά του Πολυτεχνείου είναι η πρώτη γενιά Ελλήνων, που δεν κατόρθωσε να δώσει στα παιδιά της καλύτερη ζωή από αυτήν που απόλαυσε η ίδια …Η πρώτη και μοναδική γενιά Ελλήνων, η οποία απέτυχε παντελώς στα “γονικά” της καθήκοντα”. Αυτή είναι η σωστή έκφραση, γιατί είναι απόλυτα ακριβής. Η ακριβολογία της είναι επιτυχής, όταν αποκαλύπτεται η προέλευση του κακού. Είναι ακριβής, όταν σταματά στην τελευταία υπεύθυνη γενιά. Είναι ακριβής, όταν αποκαλύπτει τον πραγματικά πρώτο.

Αυτό το σωστό σήμερα δεν αποκαλύπτεται. Εκ του πονηρού “μεταφέρεται” στους επόμενους και στην πραγματικότητα κρύβεται πίσω από μια λεκτική “αφέλεια”, η οποία συμφέρει τους ενόχους …Συμφέρει αυτούς, οι οποίοι βρίσκονται ακόμα στην εξουσία και είναι υπεύθυνοι γι’ αυτό το μέγα έγκλημα. …Συμφέρει αυτούς, οι οποίοι απέτυχαν παταγωδώς και εξακολουθούν να θέλουν να μας κυβερνούν …Συμφέρει τους κοινωνικούς εγκληματίες αυτής της γενιάς …Τους εγκληματίες, οι οποίοι χαρακτηρίζουν ολόκληρη τη γενιά της αθλιότητας …Τους εγκληματίες, οι οποίοι έκαναν σε όλα τα επίπεδα ρεκόρ. Δεν υπάρχει ρεκόρ αθλιότητας, που να μην το κατέχει η γενιά του Πολυτεχνείου …Η γενιά των δήθεν “ηρώων” …Η γενιά των δήθεν “δημοκρατών” …Η γενιά των δήθεν…ποιητών …Η γενιά των “λουλουδιών”, που αποδείχθηκε …”λουλούδι” …Η γενιά, η οποία “επαναστάτησε” σε συνεννόηση και με την ευγενική χορηγία της εξουσίας …Η γενιά, η οποία “συνδικαλίστηκε” υπό τις εντολές των εργοδοτών …Η γενιά, η οποία αγωνίστηκε “αξιοκρατικά”, για να κατακτήσει τα πάντα με μέσον …Η γενιά, η οποία αποδείχθηκε ότι θα μπορούσε να συνεργαστεί ακόμα και με τον διάβολο, προκειμένου να γεμίσει το ψωμοσάκουλό της …Η γενιά, η οποία, για να ανέλθει στην εξουσία, δήθεν “λάτρευε” τον Τσε και στο τέλος “προσκυνούσε” …μόνον την Goldman Sachs.
Αυτή η γενιά είναι με τεράστια διαφορά η πιο άχρηστη γενιά Ελλήνων από γενέσεως του ελληνισμού …Η γενιά, η οποία ήταν η πρώτη, που έφαγε τις συντάξεις των “γονιών” της, για να πάρει εξοχικό …Η γενιά, η οποία ήταν η πρώτη, που έφαγε το μέλλον των “παιδιών” της, για να πάρει κάμπριο …Η γενιά, η οποία πρώτη ξεπουλάει την πατρίδα της, για να μην “πληρώσει” τα λάθη της και να κατορθώσει να πάρει σύνταξη …Η γενιά, η οποία πρώτη –και με τις πράξεις της– όχι μόνον “προφήτευσε”, αλλά και μεθόδευσε το άσχημο μέλλον τόσο των προηγούμενων όσο και των επόμενων γενιών …Η πρώτη γενιά Ελλήνων, η οποία αδιαφόρησε πλήρως για όλους τους υπόλοιπους …Η πρώτη γενιά Ελλήνων, η οποία όχι απλά δεν θυσιάστηκε για την προστασία της πατρίδας, αλλά που διεκδίκησε προμήθεια από την απώλειά της.
Όταν λοιπόν ακούμε κάποιον αυτής της γενιάς να “προβληματίζεται” για το μέλλον της επόμενης και να παριστάνει τον “σοφό”, προφητεύοντας το “μέλλον”, πρέπει να γνωρίζουμε τι βλέπουμε. Όταν βλέπουμε κάποιον αυτής της γενιάς να της δίνει συμβουλές περί ανταγωνιστικότητας, πρέπει να γνωρίζουμε τι ακούμε. Να τον βλέπουμε σαν τον “σοφό” “Τζακ τον αντεροβγάλτη”, ο οποίος είχε τη “σοφία” να καταλάβει και να προβλέψει ότι το θύμα του θα πεθάνει από ακατάσχετη αιμορραγία. Να τον ακούμε σαν τον “έξυπνο” Τζακ, ο οποίος προτείνει στο θύμα του ν’ αποφεύγει τους αντεροβγάλτες, για να επιβιώσει. Τόσο “σοφός” ήταν εκείνος και τόσο “σοφή” είναι η γενιά του Πολυτεχνείου, η οποία “προφητεύει” τα μελλούμενα …Η γενιά, η οποία πέταξε τους επόμενους στην άβυσσο και τους κατηγορεί που δεν γνωρίζουν να πετάνε …”ανταγωνιστικά”.
Ας γνωρίζουν από τώρα οι εθνοπατέρες μας ότι αυτά τα εγκλήματα θα τα πληρώσουν. Δεν θ’ αποφύγουν την κρίση τους στο μέλλον …Οι εθνοπατέρες μας, οι οποίοι ανήκουν σχεδόν στο σύνολό τους σ’ αυτήν τη γενιά και εξακολουθούν να εγκληματούν εναντίον όλων. Η ιστορία δεν θα τους “ξεγράψει”, όπως είπε ο αφελής ψιλοελληνόφωνος Εβραιοαμερικανός Πρωθυπουργός μας. Η ιστορία θα τους “γράψει” με μεγάλα γράμματα, γιατί και οι Εφιάλτες “γράφουν” ιστορία. Τώρα, που προδίδουν τους Έλληνες και ψηφίζουν τον προϋπολογισμό της αθλιότητας, ας το θυμούνται αυτό. Τον προϋπολογισμό, ο οποίος θα βυθίσει τους πάντες στη φτώχεια, για να μην αδικηθούν οι τοκογλύφοι. Οι υποκριτές, οι οποίοι δήθεν “διαμαρτύρονται” δημοσίως και χειροκροτούν με πάθος τον Giorgo, κάθε φορά που τους μιλάει. Που “διαμαρτύρονται”, για να μην έχουν την τύχη του Χατζηδάκη, αλλά χειροκροτούν, για να μην έχουν την τύχη της Σακοράφα.
Ασπόνδυλοι προδότες, οι οποίοι παραδώσανε την πατρίδα στους ξένους και επικαλέσθηκαν τον πατριωτισμό των Ελλήνων, για να τους πείσουν να μην αντισταθούν. Ελεεινοί και τρισάθλιοι υποκριτές, οι οποίοι ακόμα τολμάνε να παριστάνουν τους “επαναστάτες”, την ώρα που, ως πολιτικοί προϊστάμενοι των ΜΑΤ, τα στρέφουν εναντίον των εργαζομένων. Άθλια παράσιτα, που ζουν δημοσία δαπάνη, επειδή κρατούσαν τα καθίκια των “τιμονιέρηδων” και τολμάνε στη μεγάλη κρίση να παριστάνουν και τους ποιητές. Παμφάγα κτήνη, που τα έφαγαν όλα μόνοι τους και ονομάζουν συνδαιτυμόνες όσους απλά “ξεροστάλιαζαν” γύρω τους. Γελοία ανθρωποειδή, που παριστάνουν τους τεθλιμμένους συγγενείς, ενώ είναι οι δολοφόνοι της επόμενης γενιάς. Δολοφόνοι, που γίνανε “προφήτες” δολοφονιών. Κλέφτες χρημάτων και ονείρων. Γυφτέμποροι ελπίδας και ψεύδους. Ανάξια “παιδιά”, που γίνανε εγκληματίες “γονείς”. Υπέρβαρα όρνεα, που η μόνη τους θετική συνεισφορά κατά την παρουσία τους στον Πλανήτη είναι στη σύνθεση της κεντρομόλου, που τον διατηρεί στην τροχιά του.

…Εδώ Πολυτεχνείο …κιλίμια χαλιά.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ

Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο – ΕΑΜ Β’

http://eamb–ydrohoos.blogspot.com

Υ.Γ.
Σε μια εποχή, που η επιστήμη δίνει απαντήσεις σε όλα τα μυστήρια, έχουμε να κάνουμε μια πρόταση. Γιατί δεν δίνουν οι “ήρωες” του κόμματος του ΔΝΤ εκείνη την “ηρωική” σημαία για ανάλυση DNA; Να δούμε επιτέλους τι είναι εκείνοι οι λεκέδες, που άφησε πίσω της η γενιά του Πολυτεχνείου; Έτσι κι αλλιώς μόνον λεκέδες άφησε πίσω της αυτή η γενιά. Να μη γνωρίζουμε τι είναι οι σημαντικότεροι από αυτούς; Είναι αίμα νεκρών …ή μήπως αίμα ζώντων και κρατικοδίαιτων παρασίτων; Να τη βάλουμε σε κάποιο δημόσιο μουσείο …ή να την πετάξουμε σε κάποιον σκουπιδοτενεκέ;
Σε μια εποχή, που η γενιά των “ηρώων” της Goldman Sachs αποτιμά την αξία της πατρίδας μας, εμείς δεν πρέπει ν’ αποτιμήσουμε την αξία του “ηρωϊκού” συμβόλου της; Μέχρι πότε θα μας δουλεύουν τα σκουπίδια των ξένων πρεσβειών και του τοπικού παρακράτους; Είναι τραγικό και μόνον να σκεφτεί κάποιος ότι μια συμμορία μερικών εκατοντάδων πρακτοροχαφιέδων απειλεί μια ολόκληρη γενιά να την πετάξει στα “σκουπίδια” της ελληνικής ιστορίας.

Κατεβάστε το κείμενο σε μορφή PDF

Η κοινωνική παθολογία του …Τζόγου!

ΘΕΣΣΑΛΟΣ
-
0

http://thumbp2.mail.vip.ird.yahoo.com/tn?sid=70931694320888516&mid=ADRuUtQAAE7yTR2p5AxjknZPO%2Fo&midoffset=1_3188703&partid=2&f=248&fid=Inbox
Του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ  ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
      Το σημερινό μου θέμα γίνεται ιδιαίτερα επίκαιρο καθώς μαζί με την πρωτοχρονιά έρχονται τα «ΦΡΟΥΤΑΚΙΑ» σε κάθε γειτονιά της Ελλάδας (ένα ακόμη «αναπτυξιακό» μέτρο της Κυβερνητικής οικονομικής πολιτικής!)
     Παραμονή πρωτοχρονιάς πολλοί θα καθίσουν έτσι για «το καλό του χρόνου» σε κάποιο τραπέζι για να δοκιμάσουνε την…Τύχη τους. Υπάρχουν και κάποιοι συνάνθρωποί μας που επιδίδονται ένα εξάμηνο πριν την Πρωτοχρονιά, και συνεχίζουν το επόμενο εξάμηνο, με μανία στο κυνηγητό της Τύχης το οποίο σε παγκόσμια κλίμακα έχει καθιερωθεί, επίσημα και ανεπίσημα, σε ιεροτελεστία, σε φοβερά επικερδή απασχόληση για Κράτη, ιδιώτες και οργανωμένα συμφέροντα που σε καθημερινή βάση διακινούν μυθώδη ποσά που ρέουν από το περίσσευμα των ευπόρων αλλά και από το υστέρημα των απόρων.
    Μία από τις ιδιομορφίες του τζόγου είναι ότι καθώς βουλιάζουμε στην ανέχεια και την οικονομική ανασφάλεια σε αντίστροφη φορά αυξάνει περισσότερο και η τάση μας να…τζογάρουμε.
   Στη  Μέκκα του τζόγου, στο Λας Βέγκας της Νεβάδα ( την πόλη των τυχερών παιχνιδιών και της πορνείας που όπως λέγεται ποτέ δεν…κοιμάται ) οι εισπράξεις μιας βραδιάς ξεπερνούν κατά πολύ τον ετήσιο προϋπολογισμό γιγάντιων ελληνικών ΔΕΚΟ όπως η ΔΕΗ ή ο ΟΤΕ !!! Το περιοδικό “ International Gambling and Wagering Business “ κάνει λόγο για αστρονομικά επίπεδα δισεκατομμυρίων δολαρίων. Από τα ποσά αυτά τα Καζίνο εισπράττουν τη μερίδα του λέοντος ενώ επίσης μεγάλα ποσά  εισπράττουν Κυβερνήσεις, Εκκλησιαστικές και άλλες κοινωνικές οργανώσεις με παιχνίδια όπως το Bingo και λαχειοφόρες αγορές που γίνονται για φιλανθρωπικούς σκοπούς!
    Στην Ελλάδα το κυνηγητό της Τύχης γίνεται τόσο από ιδιώτες όσο και από το επίσημο Κράτος και από κοινωφελή ιδρύματα με τις κάθε λογής λαχειοφόρες αγορές. Θα μπορούσε, μάλιστα, να ισχυρισθεί κανείς ότι τα τυχερά παιχνίδια βρίσκονται σε εποχή απίστευτης ανθοφορίας στον ελλαδικό χώρο καθώς ενώ το 1997 οι Έλληνες ξοδέψαμε συνολικά 836,2 δισεκατομμύρια δραχμές (δηλαδή περίπου 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ) για ΟΛΑ τα είδη τζόγου αυτό το ποσό ΔΙΠΛΑΣΙΑΣΘΗΚΕ μόλις πέντε χρόνια αργότερα, δηλ. το 2002 (όταν ξεπέρασε τα 5 δισεκατομμύρια ευρώ), και πέρυσι ξοδέψαμε συνολικά πάνω από 16 δισεκατομμύρια ευρώ (περίπου 6 δισεκατομμύρια για τον ΟΠΑΠ και τον Ιππόδρομο, άλλα 6 δισεκατομμύρια στα παράνομα στοιχήματα και περίπου 3 δισεκατομμύρια στα 9 καζίνο της Ελλάδας!!!)
    Τα ποσά που ξοδέψαμε σε νόμιμο και παράνομο τζόγο το  2010 ΔΕΝ τολμώ να τα σκεφτώ αλλά φοβάμαι ότι ίσως αποδειχθεί ότι ήταν στο ύψος όσων δισεκατομμυρίων μας δάνεισε η τρόικα…τρομάρα μας!!!
    Καθότι είναι ΚΑΝΟΝΑΣ, όπως προανέφερα, ότι όσο περισσότερο «φτωχαίνει» ένα άτομο, μια οικογένεια ένας Λαός (και οι Έλληνες φτωχύναμε πολύ φέτος) τόσο ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ λεφτά που…ΔΕΝ…έχει, ΤΖΟΓΑΡΕΙ…
      
  
Προσωπική παθολογία
    Το θεμελιακό στοιχείο του τζόγου μπορεί να ταυτισθεί με την πιθανότητα που μας συναρπάζει, με το κρεσέντο των εξωτικών συναισθημάτων που δημιουργεί το ρίσκο. Μαθαίνουμε το τζόγο από μικρή ηλικία. Πολλά από τα παιχνίδια που προσφέρουμε ως δώρα στα παιδιά μας έχουν ως καθοριστικό τους στοιχείο το…ρίσκο, είναι παιχνίδια τύχης, καθώς περιέχουν τη διαδικασία της ρίψης του ζαριού, το τράβηγμα χαρτιών, το στοιχείο πιθανότητας. Επιπρόσθετα στις περισσότερες οικογένειες τα παιδιά όχι μόνο βλέπουν γονείς και φίλους να παίζουν, αλλά συχνά υποκύπτουν στην πρόκληση του κυνηγητού της τύχης καθώς παίζουν τυχερά παιχνίδια μεταξύ τους ή με τους γονείς τους. Με δεδομένες τις διαδικασίες εξοικείωσης όλων μας εξ απαλών ονύχων με τα παιχνίδια της τύχης παραμένει επίμονα δύσκολη η απάντηση στο θεμελιακό ερώτημα “γιατί ένα συγκεκριμένο άτομο γίνεται μανιώδης παίκτης; “
Ψυχαναλύοντας το πάθος
     Σε μια επιφανειακή ψυχοδυναμική προσέγγιση, σε μια πρώτη επιπόλαια θεώρηση, ο μανιώδης κυνηγός της τύχης προβάλλει ως άτομο με έντονα στοιχεία κοινωνικότητας, πρόσχαρο στη συμπεριφορά του με τους άλλους, ένας κλασικά ευχάριστος τύπος άνδρα ή γυναίκας.
    Διεισδύοντας, όμως βαθύτερα στην αυθεντικότητα της συμπεριφοράς του, ανακαλύπτουμε κάτω από την ευχάριστη επιφάνεια ένα άτομο ψυχοσυναισθηματικά ανώριμο, με έντονα χαρακτηριστικά επιθετικότητας και σαφείς τάσεις μαζοχισμού που συνοδεύονται από στοιχεία άρνησης και αντικοινωνικότητας καθώς και από μια χαρακτηριστική ροπή προς τη μαγεία, την παραψυχολογία και τις μεταφυσικές ανησυχίες.
    Οι καταναγκαστικοί κυνηγοί της τύχης είναι άτομα με παθητική εξαρτημένη προσωπικότητα, τους λείπει η ικανότητα για σύναψη, εδραίωση και συνέχιση αυθεντικών στενών διαπροσωπικών σχέσεων, είναι άτομα με έντονη τάση για εκμετάλλευση του άλλου που δεν διστάζουν να διαλύσουν – θυσιάζοντας στο βωμό του προσωπικού τους πάθους – και αυτήν ακόμη την κοινωνική υπόληψη ή την οικονομική ασφάλεια της οικογένειας τους.
    Η ψυχοσύνθεση του καταναγκαστικού κυνηγού της τύχης, του παθιασμένου τζογαδόρου, φαίνεται να είναι ταυτόσημη με την αναζήτηση της δράσης και της περιπέτειας και όπως εξομολογούνται οι ίδιοι είναι άτομα που εάν δεν ρισκάρουν αδυνατούν να επιβεβαιώσουν την ύπαρξή τους, αδυνατούν να αισθανθεί ότι πραγματικά ζούνε!
     Συχνά, πολύ συχνότερα από το μέσο άνθρωπο, ο κυνηγός της τύχης ζει στο μεταίχμιο με πολύπλοκα συστήματα υποκειμενικής αιτιολόγησης της συμπεριφοράς του που ξεκινούν από το γνωστό – σύνδρομο του Μόντε Κάρλο – ( … μετά από μια σειρά αποτυχιών έρχεται αναμφισβήτητα η επιτυχία, ή αφού χάσεις σε ένα αριθμό Χ προσπαθειών την επόμενη φορά θα κερδίσεις …οπωσδήποτε ) και φυσικά κανείς δεν γνωρίζει πόσες ακριβώς πρέπει να είναι οι Χ φορές.
     Υπάρχει, επίσης, και ο «νοητικός φαύλος κύκλος» η φαντασίωση που για τον τζογαδόρο παίρνει την ακόλουθη μορφή: «Όταν κερδίζω παίζω με τα χρήματα των άλλων και όταν χάνω προσπαθώ απλά και μόνο να…ισοφαρίσω. Όταν το επιτύχω αυτό το κέρδος ταυτίζεται με την απόλαυση, τη γοητεία που μου χαρίζει το παιχνίδι καθώς με συνεπαίρνει χωρίς να μου κοστίζει…πολλά!»
     Έτσι  μολονότι η καθημερινή αδυσώπητη επαναλαμβανόμενη και δυσάρεστη πραγματικότητα των απωλειών χρημάτων θα έπρεπε να το συνετίσει, το ψυχαναγκαστικό άτομο απορροφάται με ολόκληρο το είναι του στο απύθμενο ψυχο-κοινωνικο-οκονομικό κατρακύλισμα, εξανεμίζοντας περιουσίες, χρεωμένο σε φίλους και τοκογλύφους, αλλά με σταθερή πάντα τη διαίσθηση ότι στην επόμενη στροφή θα ανοίξει και πάλι η τύχη του.
     Ο παθολογικός παίκτης, ο τζογαδόρος χώρια από τις ώρες που αναλώνει στο συγκεκριμένο παιχνίδι (χαρτιά, καζίνο, ιππόδρομος κλπ) ξοδεύει και τις υπόλοιπες ώρες του προσδιορίζοντας την κακοτυχία της περασμένης νύχτας ή μέρας και πλάθοντας όνειρα για το επόμενο παιχνίδι. Ο καταναγκασμός και η ταυτόχρονη γοητεία του κυνηγητού της Τύχης που το συνεπαίρνουν οδηγούν το άτομο αυτό σε πλήρη αδιαφορία και αμέλεια της προσωπικής και οικογενειακής ζωής και των επαγγελματικών του υποχρεώσεων
Η Ψυχοθεραπευτική αγωγή
     Και στις περιπτώσεις του πάθους του τζόγου, όπως συμβαίνει με κάθε άλλη εξάρτηση, μια ουγγιά πρόληψης αξίζει όσο ένα λίτρο θεραπείας. Στη διεθνή βιβλιογραφία δεν έχει προσδιορισθεί ένας απόλυτα σαφής ορισμός των γενεσιουργών αιτίων δημιουργίας ενός παθιασμένου παίκτη, ενός τζογαδόρου. Ερευνητικές προσπάθειες κοινωνιολόγων και ψυχολόγων αναδεικνύουν και το γεγονός ότι  ένα σημαντικό ποσοστό αυτών των ατόμων επιδείχνει ψυχοσύνθεση (δομές προσωπικότητας και χαρακτήρα) που προσιδιάζει στις προσωπικότητες ατόμων εξαρτημένων από αλκοόλ και ναρκωτικές ουσίες. Η διαδικασία της ανέλιξής τους σε παθολογικούς τζογαδόρους ακολουθεί τον κύκλο του κέρδους και της επιτυχίας που γίνεται αυτό-σκοπός, τα ποσά έχουν σταθερά αυξητική τάση και η συμπεριφορά τους, η προσμονή και η συναισθηματική εστίαση επικεντρώνονται αποκλειστικά στο…επόμενο παιχνίδι.
     Υπάρχει, βέβαια, και η ενδιαφέρουσα ερμηνευτική άποψη ότι ένας σημαντικός αριθμός παικτών είναι νευρωτικά άτομα με την υποσυνείδητη «ανάγκη να χάσουν» που συγκαλύπτεται από τη συνειδητή τους εμμονή στην επιδίωξη της επιτυχίας.  Η υποσυνείδητη ανάγκη για «αποτυχία» ξεκινά από την ανάγκη του ατόμου να επαναστατήσει απέναντι στη γονική εξουσία και κυριαρχία γεγονός που δημιουργεί ενοχές και ανάγκη τιμωρίας και γενικεύεται σε μια επαναστατικότητα στο ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον. Ο τζογαδόρος είναι άτομο με έντονο υπαρξιακό άγχος, με βαθειά συναισθήματα ανασφάλειας και έλλειψη ικανότητας χειρισμού των απογοητεύσεων και ματαιώσεων που μας επιφυλάσσει η καθημερινότητα. Το άτομο αυτό εστιάζει την υπέρμετρη ανάγκη του για φυγή στο κυνηγητό της τύχης.
     Η ατομική ψυχοθεραπευτική παρέμβαση συνήθως έχει αρνητικά προγνωστικά ενώ παραγωγική είναι η ψυχοθεραπεία σε επίπεδο ομάδας.
   Το 1957 δύο γνωστοί Αμερικανοί τζογαδόροι στην προσπάθειά τους να θεραπευθούν από την «αρρώστια» τους δανείσθηκαν την ιδέα του παγκόσμια γνωστού Συνδέσμου Αλληλοβοηθείας Αλκοολικών (Ανώνυμοι Αλκοολικοί) και δημιούργησαν την πρώτη ομάδα αλληλοβοηθείας τζογαδόρων “Gamblers Anonymous” (Ανώνυμοι παίκτες) στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια. Ο Σύνδεσμος αυτός αριθμεί σήμερα εκατοντάδες παραρτήματα σε πολλές χώρες του πλανήτης μας.
      Προφανώς, καθώς λείπουν άλλες αποτελεσματικοί μέθοδοι θεραπείας πρέπει να προχωρήσουμε και στην Ελλάδα στη δημιουργία τέτοιων βοηθητικών ομάδων στήριξης των καταναγκαστικών παικτών σε κάθε πόλη και περιφέρεια όπου υπάρχουν και λειτουργούν Καζίνο με την ΚΡΑΤΙΚΗ «ευλογία» (οι άδειες…»ευλογούνται» με αντάλλαγμα είσπραξης ποσοστού των κερδών τους…)
     

Από όλα τα παιδιά του Θεσσαλικού Κάμπου Θερμές Ευχές για Καλή Χρονιά!!!Στέλνουμε την αγάπη μας σε όλους τους Έλληνες και τους Θεσσαλούς!!!

ΘΕΣΣΑΛΟΣ
-
0

Απλήρωτοι από το …2002 Γυμναστές της Λάρισας σε πρόγραμμα των ΟΤΑ

ΘΕΣΣΑΛΟΣ
-
0

Ερώτηση Προς τους Υπουργούς Οικονομικών και Υγείας και με θέμα τους απλήρωτους Γυμναστές Προγραμμάτων της Γ.Γ. Αθλητισμού, κατέθεσε ο Βουλευτής Λάρισας του ΛΑΟΣ Αστέριος Ροντούλης.
Στην ερώτηση, αναφέρει πως «Ως γνωστόν, η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού σχεδιάζει, εφαρμόζει, παρακολουθεί και συγχρηματοδοτεί προγράμματα «Άθλησης για Όλους» σε όλη την επικράτεια. Ειδικότερα, μάλιστα, τα Προγράμματα αυτά υλοποιούνται από τους Ο.Τ.Α. (Δήμοι ή/και Αθλητικοί Οργανισμοί – Δημοτικές Επιχειρήσεις), οι οποίοι επιχορηγούνται από την Γ.Γ.Α. κατά περίπτωση (ανά κατηγορία προγράμματος και ανάλογα με τον εγκριθέντα τύπο του προγράμματος) και σύμφωνα πάντα με τον εκάστοτε καταρτισθέντα και εγκριθέντα από την Γ.Γ.Α. προϋπολογισμό.

Δυστυχώς, όμως, σήμερα, στο Νομό Λάρισας, οι εργαζόμενοι στα προαναφερθέντα προγράμματα Πτυχιούχοι Φυσικής Αγωγής εμπαίζονται από την Γ.Γ.Α. και βιώνουν μια απερίγραπτη οικονομική δυσπραγία, καθώς παραμένουν απλήρωτοι από τον Απρίλιο του 2007, ενώ ακόμη εκκρεμούν και οφειλές έτους 2002 και έτους 2006 (εξαιρουμένου του πρώτου τριμήνου έτους 2010, για το οποίο οι πτυχιούχοι έχουν λάβει τα δεδουλευμένα)».

Ο Βουλευτής, ρωτά τους Υπουργούς «Πότε, επιτέλους, θα εισπράξουν τα δεδουλευμένα οι απασχολούμενοι στα προγράμματα μαζικού αθλητισμού Πτυχιούχοι Φυσικής Αγωγής, ποιο ύψος κονδυλίων προέβλεπε ο προϋπολογισμός έτους 2010 της Γ.Γ.Α. για την εκτέλεση των Προγραμμάτων μαζικού αθλητισμού, συντρέχει περίπτωση παραγραφής των οφειλομένων ποσών στους Π.Φ.Α., βάσει της διάταξης του άρθρου 90, παρ. 3 του Ν. 2362/1995 «Περί δημοσίου λογιστικού και ελέγχου δαπανών του Κράτους».

http://www.trikalanews.gr

1...2,1722,1732,174...3,346Σελίδα 2,173 από 3,346