Χριστούγεννα και Μοναξιά….

0

http://thumbp2.mail.vip.ird.yahoo.com/tn?sid=70931694320888516&mid=ACRuUtQAAE3FTRMjmQLkjlyMofw&midoffset=1_3097544&partid=2&f=248&fid=Inbox
Του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ  ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
      Μοναξιά!
      Και θα ζήσουμε μεθαύριο Σάββατο την γέννηση του Θεανθρώπου, την Θεϊκή υπόσχεση για την σωτηρία του ανθρώπινου γένους…Καθώς γύρω από το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι θα γευόμαστε τα ευλογημένα εδέσματα και τα πατροπαράδοτα γλυκίσματα, καθώς θα ανοίγουμε κάτω από το Χριστουγεννιάτικο δένδρο τα δώρα μας κάποιοι συνάνθρωποί μας, ίσως και μέσα στην ίδια μας την πολυκατοικία, θα βουλιάζουν πνιγμένοι στο βουβό, το ανελέητο αίσθημα της μοναξιάς τους….
      Μοναξιά!
    Φέρνει η λέξη δυναμικά στο προσκήνιο το βουβό, ανελέητο δράμα συναθρώπων μας που έπαψαν να υπάρχουν για μας λησμονημένοι, τυλιγμένοι στον μανδύα της τραγικής πραγματικότητας της ΜΟΝΑΞΙΑΣ!…
    Ποιός θα πίστευε, μερικές δεκαετίες πριν, ότι εδώ στην κάποτε «Ψωροκώσταινα», τη χώρα της φαιδράς πορτοκαλλέας, της γειτονιάς των ονείρων και της γονεϊκής προτροπής του τύπου : «παιδάκι μου καλύτερα να σου βγεί το μάτι παρά το….όνομα» θα φτάναμε στο σημείο να μιλάμε για το φριχτό υποκειμενικό συναίσθημα της αποκοπής από την ομάδα, της απομόνωσης, της καταδίκης στον φριχρό κόσμο της…Μοναξιάς!
    Και καθώς σε καθημερινή βάση γευόμαστε τα καταναλωτικά αγαθά, καθώς ανοίγουμε το δέκτη της έγχρωμης τηλεόρασης για να βιώσουμε την εικονική πραγματικότητα της δήθεν συμμετοχικής διαδικασίας σε συνάξεις με ποικιλλώνυμους «επώνυμους και επώνυμες», μισόγυμνες καλλονές, μη-φανατικούς αρσενικούς και χαζοχαρούμενες γλάστρες, πολλοί συνάνθρωποί μας θα ζούνε στην μοναξιάς τους….
    Μοναξιά!
    Κατάρα ή ευλογία για το ανθρώπινο γένος συλλογικά και για εμάς τους νεο-Ελληνες ειδικά; Μέσα στα σύγχρονα,πολύβουα, πολυπρόσωπα και απρόσωπα ελληνικά αστικοβιομηχανικά κέντρα, η μοναξιά μας έχει διογκωθεί σε προβληματικά επίπεδα, έχει ενταθεί σε σημείο καθημερινά επαναλαμβανόμενης απελπισίας για πολλούς συνανθρώπους μας.
     Ζούμε τώρα πιά σε κακόγουστες και πανάκριβες πολυκατοικίες και πέρα από τις εθιμοτυπικές φιλοφρονήσεις και τα μικροπρεπή κουτσομπολιά αγνοούμε την ύπαρξη του συγκατοίκου μας σε σημείο ώστε σήμερα και στην πατρίδα μας να χρειάζεται να «μυρίσει» το πτώμα κάποιου συνταξιούχου, μοναχικού γείτονα ή γειτόνισσάς μας για να συνειδητοποιήσουμε εμείς οι «ευτυχείς» υπόλοιποι ότι έκλεισε πια για αυτόν ή αυτήν, τραγικά, η αναπόφευκτη για ΟΛΟΥΣ μας παρένθεση της …ζωής!
     Να το δούμε στις πρακτικές του διαστάσεις το φαινόμενο;
     Αμέτρητοι οι συνοδοιπόροι μας στους πολυσύχναστουτς δρόμους της Αθήνας, του Πειραιά, της Θεσσαλονίκης, της Λάρισας του Ηράκλειου και όλων των άλλων μεγαλουπόλεων της πατρίδας μας.
      Στριμωγμένα ασφυκτικά τα σώματα ανδρών, γυναικών και παιδιών στα αστικά μας λεωφορεία και θέσεις μόνο για όρθιους στις κάθε λογής πιτσερίες, καφετέριες, πάμπ, ορθάδικα και ελληνοπρεπείς ταβέρνες…
      Περιφέρουμε την πλήξη, την ανία, τα βιωματικά μας τραύματα στα στενόχωρα κλουβιά που τα ονοματίσαμε γραφεία, μαγαζιά, εργοστάσια, σχολιά και πανεπιστημιακές αίθουσες, με άλλα λόγια στους κάθε λογής χώρους εργασίας, μόρφωσης και αναψυχής.
     Μόνοι, ολομόναχοι, κατασιγάζοντας όπως-όπως τις έντονες, τις αδυσώπητες διαμαρτυρίες του είναι μας, τη λαχτάρα μας να ξεφύγουμε από το ανελέητο μαρτύριο της απομόνωσης, της μοναξιάς!…
     Είμαστε τώρα πιά  και οι νέο-Ελληνες παραγωγοί και παράγωγα, αίτια και αποτελέσματα ενός ψυχοκοινωνικού και πολιτισμικού συστήματος με οικονομικές δομές που εδραιώνονται στο ατομικό ψυχοκίνητρο και τα συλλογικά «ένστικτα» για άντληση κέρδους και συλλογή δύναμης και εξουσίας και απολήγουν εξαντλημένες στην εδραίωση ενός αντικειμενικού κόσμου, μιάς πραγματικότητας που επιβεβαιώνει την  πανάρχαια αλήθεια, την απλή και συνάμα δυσβάστακτη διαπίστωση της αναπόφευκτης υπαρξιακής μας μοίρας – όχι του θανάτου – αλλά του ψυχοκοινωνικού του υποκατάστατου που είναι η μοναξιά!
    Εχει η μοναξιά δυό όψεις.
    Η πρώτη ταυτίζεται με την υποκειμενική διαπίστωση κάθε ατόμου ότι είναι μόνος από τη στιγμή που έρχεται στον κόσμο και κόβεται ο ομφάλιος λώρος.
    Η δεύτερη πηγάζει από την αποξένωση του ατόμου από τον ίδιο του τον εαυτό, στηρίζεται στη νευρωσική διαφοροποίηση, στην αποκοπή συναισθημάτων και διανόησης, αποτελεί «αγχωτική αντίδραση» φυγής από την αλήθεια της ζωής, υποκειμενική διαστρέβλωσης κάποιας ανεπιθύμητης αντικειμενικής πραγματικότητας.
    Ετσι ενώ η συνειδητοποίηση της πρώτης όψης της μοναξιάς αποτελεί μια υγιή, βαθειά και ανεξάντλητη πηγή ψυχοπνευματικής κατανόησης και δύναμης, η δεύτερη είναι σαφώς παθολογική.
    Το άγχος της μοναξιάς που διαπιστώνω εγώ, όπως υποθέτω και εσείς σε καθημερινή βάση ότι διακατέχει τώρα πιά πολλούς Ελληνες, Ελληνίδες και μαζί τα παιδιά μας αποτελεί μια ακόμα πικρόγευστη ένδειξη, μια χειροπιαστή απόδειξη του γεγονότος ότι χάσαμε την αυθεντικότητά μας…
    «Ο άνθρωπος φοβάται, τρέμει τη μοναξιά…Η κυρίαρχη σκέψη σε κάθε φυλακισμένο, κάθε απομονωμένο, κάθε λεπρό, κάθε ασθενή, κάθε αμαρτωλό είναι να έχει κάποιον να μοιραστεί μαζί του τη μοίρα του, το πεπρωμένο του…» έγραψε ο Μπαλζάκ.  
     Θυμηθείτε, όσο και αν ακούγεται οξύμωρο, ότι ακόμη και για τον φυλακισμένο, αυτόν που η κοινωνία τον απομονώνει πίσω από τα σωφρονιστικά σίδερα για να τον συνετίσει, όταν παραστρατήσει και μέσα στην «ψυρού» η πιο σκληρή τιμωρία είναι η απομόνωση από τους άλλους κρατούμενους, είναι ο αποκαλούμενος «θάλαμος απομόνωσης»!!!
     Ο αμερικανός ψυχολόγος Ρόλο Μαίη έχει γράψει πολύ εύστοχα ότι «ο αγώνας του ανθρώπου για την απόκτηση δύναμης φαίνεται ολοκάθαρα τώρα καθώς γίνεται κοινή συνείδηση η αλλοτρίωσή μας από τη Φύση, η ανελέητη αλλοτρίωσή μας από τον ίδιο μας τον εαυτό…»

     Η μοναξιά του δημιουργικού ατόμου, αυτή η θελημένη και σκόπιμη απομόνωση του καθένα και της καθεμιάς μας που έχει κάτι σοβαρό να ξεδιαλύνει μέσα του, που έχει να γράψει, να συνθέσει, να ζωγραφίσει, να σμιλέψει αναμφίβολααπέχει πολύ και διαφέρει καθοριστικά από την καταδικαστική απομόνωση του μέσου Ελληνας, της μέσης Ελληνίδας.

     Είμαστε, λοιπόν, εμείς οι σύγχρονοι Ελληνες όπως όλοι οι άνθρωποι των οικονομικά αναπτυγμένων κοινωνιών του πλανήτη μας καταδικασμένοι στην κατάσταση της απάνθρωπης ΜΟΝΑΞΙΑΣ;
     Όχι βέβαια!
      Στη μοίρα του καθένα μας, το αντι-εγωιστικό «δόσιμο» στον συνάθρωπό μας αποτελούσε πάντοτε και μπορεί να συνεχίσει να αποτελεί ένα καθοριστικά σημαντικό αντισταθμιστικό παράγοντα. Και από αυτήν την έννοια, αυτό το «δόσιμο» μπορεί να ξεκινήσει μια ατέλειωτη σχεδόν σειρά από ενέργειες που μπορούν, αναμφίβολα, να μειώσουν το σοκ της συνειδητοποίησης της μοναξιάς του σύγχρονου ανθρώπου.
    «Αείποτε ο άνθρωπος ήταν αγελαίον ζώον» όπως το διατύπωσε και ο μεγάλος Μακεδόνας ο Σταγειρίτης Αριστοτέλης δυόμιση χιλιάδες χρόνια πριν.
      Ο συνάνθρωπός μας στην πολυκατοικία, στο γραφείο, στο εργοστάσιο, το πανεπιστήμιο ή το ΤΕΙ για όλους εμάς που είμαστε οικονομικά ενεργοί, όπως και ο συνάνθρωπός μας στο ορφανοτροφείο, στο γηροκομείο και στη φυλακή βασανίζεται κάθε λεπτό, κάθε ώρα κάθε μερόνυχτο από το αίσθημα της μοναξιάς, από την απάνθρωπη καταδίκη στην απομόνωση.
     Και αν σκύψουμε προσεκτικά εσείς και εγώ, βαθειά μέσα στα φυλοκάρδια του απέραντου ελλαδικού μας υποσυνείδητου, στα αρχέτυπα ανθρώπινης ομαδικής συμπεριφοράς που χάνουν τις καταβολές τους στην ιστορία Πελασγών, Δωριέων και Αχαιών, θα ανακαλύψουμε ότι υπάρχουν ΟΛΑ τα απαραίτητα στοιχεία της σωτηρίας μας από την αρνητική όψη της σύγχρονης αυτής ψυχοκοινωνικής και πολιτισμικής ασθένειας που ακούει στο όνομα της….Μοναξιάς!
     Εκεί στην συμβολική ψυχή της Ελλάδας  μας υπάρχει απωθημένη η δημιουργικότητα της ελληνικής ψυχοσύνθεσης. Υπάρχει το εσώτερο μήνυμα της ΕΛΠΙΔΑΣ με την οποία μεγαλώσαμε και γαλουχηθήκαμε, υπάρχει μπόλικο φιλότιμο και ατέλειωτο «κυμπαριλίκι» και μπέσσα.
Μέσα στη γιορτινή ατμόσφαιρα θα λειτουργήσει και φέτος η αντίφαση της χαρούμενης επιφάνειας που, δυστυχώς, δεν μπορεί να καλύψει το εσώτερο δράμα εκατοντάδων χιλιάδων μοναχικών συμπολιτών μας, οι οποίοι όπως γίνεται στην υπόλοιπη Ευρώπη και την Αμερική τώρα πιά και στην Ελλάδα κάποιοι, με αυξανόμενους ρυθμούς εξαιτίας των οικονομικών δυσχερειών στην εποχή της τρόικα, θα προσπαθήσουν να θέσουν τέρμα στο απελπιστικό συναίσθημα της μοναξιάς μέσα από την πράξη της αυτοχειρίας…
     Οι σύγχρονες τάσεις της παγκοσμιοποίησης και της μαρκετίστικης αντίληψης για τις ανθρώπινες σχέσεις, οι εμμονές στη συσσώρευση πλούτου και δύναμης είναι σίγουρα ΞΕΝΟΦΕΡΤΕΣ και έντονα απομονωτικές. Αλίμονο,βέβαια, αν με αυτά που λέω κάποιοι πιστέψουν ότι εννοώ επιστροφή στη φτώχεια και την κακομοιριά…
     Απέχουν όμως πολύ αυτές οι διαπιστώσεις μου από την εσκεμμένα καλλιεργούμενη ψευδαίσθηση από τους οπαδούς της άκρατης, βάρβαρης και ανελέητης φιλελεύθερης οικονομίας ότι το ΚΕΡΔΟΣ και  ΠΛΟΥΤΟΣ φέρνουν την ΕΥΤΥΧΙΑ… Σίγουρα με τα λεφτά μπορείς να αγοράσεις πολλά πράγματα…Έφτασαν οι πλούσιοι και επιτυχημένοι του Χόλλυγουντ να νοικιάζουν φίλους για να ελαχιστοποιήσουν τη βασανιστική τους μοναξιά…
     Μπορούμε να διδάξουμε στην ΜΟΝΑΧΙΚΗ οικουμένη το γεφύρωμα της μοναξιάς, την ομορφιά του Ελληνα εάν  ξαναγίνουμε συγκάτοικοι, συμπολίτες, συνοδοιπόροι και συνάνθρωποι στο ταξίδι της ζωής….
       Το αιώνιο μήνυμα της ΕΛΠΙΔΑΣ έρχεται ξανά στο προσκήνιο το Σάββατο με την συμβολική ΓΕΝΝΗΣΗ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.
      Ας  βιώσουμε φέτος, χρονιά της τρόικα, συνειδητά την ΕΛΠΙΔΑ γεφυρώνοντας την άβυσσο της ατομικής και συλλογικής μας μοναξιάς…

       ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

“ΕΛΛΗΝΟΥΓΕΝΝΑ” 2010

0
.fullpost { display: inline; }

Μετά από πολλούς αιώνες κλείνει επιτέλους ένας τεράστιος «κύκλος».
Μέχρι τώρα οι Έλληνες εμφανίζονταν απλά ως οι αήττητοι ανάμεσα στους λαούς.
Σύντομα αυτό θα αλλάξει, εφόσον θα είναι ανεπαρκές για να περιγράψει τους νικητές των νικητών.
Υπάρχει μια διάσημη δήλωση, η οποία αποδίδεται στον Κίσινγκερ και αφορά τους Έλληνες. Τι λέει αυτή η δήλωση; “Ο λαός των Γκρεκών είναι αναρχικός και δύσκολος να τιθασευτεί. Γι’ αυτό πρέπει να τον χτυπήσουμε βαθιά στις πολιτιστικές του ρίζες. Τότε ίσως αναγκασθεί να συμμορφωθεί. Εννοώ να πλήξουμε τη γλώσσα του, τη θρησκεία του, τα πνευματικά και ιστορικά του αποθέματα, ώστε να εξουδετερώσουμε την δυνατότητά του ν’ αναπτυχθεί, να διακριθεί, να επικρατήσει, ώστε να μην μας παρενοχλεί στα Βαλκάνια, στην Ανατολική Μεσόγειο και στη Μέση Ανατολή, σε όλη αυτή τη νευραλγική περιοχή στρατηγικής σημασίας για εμάς”
Εμείς δεν είμαστε σε θέση ν’ αποφανθούμε για το αν σωστά η συγκεκριμένη δήλωση αποδίδεται στον Κίσινγκερ ή όχι. Αυτή είναι δουλειά των δημοσιογράφων και των πολιτικών και ιστορικών ερευνητών και εμείς δεν είμαστε τέτοιοι. Εμείς όμως είμαστε σε θέση ν’ αποφανθούμε για τη βασιμότητα του περιεχομένου μιας τέτοιας δήλωσης. Αν πράγματι την είπε ο Κίσινγκερ, τότε αξίζει τα συγχαρητήριά μας. Είχε δίκιο σ’ αυτά που είπε και με αυτόν τον τρόπο αποδεικνύει τη βαθύτατη γνώση του περί του ελληνικού ζητήματος. Γνώση, την οποία υποχρεούται να έχει ένα σύστημα εξουσίας και βέβαια οι υπηρέτες του απέναντι στους όποιους εχθρούς του. Πόσο μάλλον απέναντι ίσως στους πιο διάσημους αμφισβητίες του, που είναι οι Έλληνες.
Πράγματι λοιπόν, για να “χτυπήσεις” τον ελληνισμό, θα πρέπει να τον χτυπήσεις στη γλώσσα του και στις πολιτισμικές του ρίζες. Να τον χτυπήσεις στις “δεξαμενές”, οι οποίες μπορούν και τον συντηρούν “ζωντανό” στην αιώνια “πορεία” του. Να τον χτυπήσεις στα μέσα, τα οποία του επιτρέπουν να χρησιμοποιεί αυτές τις “δεξαμενές”. Λογικό είναι αυτό. Οι Έλληνες είναι πνευματικά “γεννήματα” ενός συγκεκριμένου πολιτισμικού μοντέλου και οτιδήποτε τους “αποσυνδέει” από τα “αποθέματά” του, απειλεί την επιβίωσή τους ως “είδος”. Οτιδήποτε τους στερεί τη “διαφορετικότητά”, τους απειλεί, εφόσον τους ωθεί στην εξομοίωσή τους με τους υπόλοιπους λαούς-οδοιπόρους της ζωής. Αν τους στερήσεις τα πολιτισμικά και ιστορικά “αποθέματά” τους, θα πεθάνουν από τη “δίψα”. Αν τους καταστρέψεις τη γλώσσα, θα τους καταστρέψεις το “ποτήρι”, το οποίο τους επιτρέπει να “ξεδιψούν”.
Όμως, αυτό το πολύ λογικό συμπέρασμα —εξαιτίας αυτής της δήλωσης— δεν είναι το ζητούμενο της σκέψης μας. Το πραγματικό ζητούμενο για εμάς δεν είναι να γνωρίζουμε το ΠΩΣ μπορούν να πάθουν κακό οι Έλληνες ως λαός, αλλά το ΓΙΑΤΙ θα επιθυμούσαν κάποιοι να τους κάνουν κακό. Το ζητούμενο είναι να γνωρίζουμε τον λόγο που μπορεί κάποιους να τους ενοχλεί η “πορεία” των Ελλήνων. Το θέμα είναι να γνωρίζουμε τον λόγο, που ένας τόσο μικρός σε πληθυσμιακό επίπεδο λαός μπορεί να ενοχλεί ολόκληρους Πλανητάρχες σε ένα πεδίο δράστης τόσο τεράστιο όσο είναι η Ανατολική Μεσόγειος και η ευρύτερη Μέση Ανατολή.
Τι θα πει, για παράδειγμα, “επικράτηση” για ένα τέτοιο ασήμαντο πληθυσμιακό μέγεθος; Θα επιτεθούν οι Έλληνες στους γείτονές τους και θα τους κατατροπώσουν; Πώς ορίζεται στη σύγχρονη πραγματικότητα ένας τέτοιος όρος και πόσο ρεαλιστικός μπορεί να είναι; Γιατί θα μπορούσε να τους ενοχλεί η Ελλάδα και οι Έλληνες και όχι οι πολύ περισσότεροι Αιγύπτιοι, Ιταλοί ή οι Τούρκοι, οι οποίοι επί αιώνες “πορεύονται” στην ίδια περίπου περιοχή;
Από αυτό το σημείο ξεκινάει ο προβληματισμός μας πάνω σ’ αυτήν τη δήλωση, η οποία —σωστά ή λάθος— αποδίδεται στον Κίσινγκερ. Το ζήτημα για εμάς δεν είναι να κρίνουμε την ορθότητά της σ’ ό,τι αφορά το τεχνικό μέρος του ανθελληνικού “χτυπήματος”. Το ζήτημα δεν είναι να βρεις τον τρόπο ή τη μέθοδο για το πώς θα κάνεις τη μεγαλύτερη ζημιά στους Έλληνες. Αυτό είναι κάτι, το οποίο εύκολα ή δύσκολα το βρίσκεις …ακόμα και με περιορισμένες γνώσεις. Το δύσκολο στην περίπτωση αυτήν είναι ν’ αντιληφθείς τον λόγο, που θα πρέπει ως εξουσιαστής —και μάλιστα παγκοσμίου βεληνεκούς— να φοβάσαι τόσο πολύ τους Έλληνες …σε βαθμό μάλιστα τέτοιον, που να μεριμνήσεις εκ των προτέρων να τους κάνεις ζημιά …Να τους κάνεις ζημιά πριν αυτοί εκδηλώσουν τις δικές τους εχθρικές προθέσεις.
Υπάρχει δηλαδή αντικειμενική βάση γι’ αυτόν τον υποτιθέμενο φόβο του συστήματος εξουσίας απέναντι στους Έλληνες ή μήπως αυτή η άποψη είναι μια ακόμα αναίτια ελληνική συλλογική ψύχωση; Μήπως, δηλαδή, αυτή η δήλωση όχι απλά δεν ανήκει στον Κίσινγκερ, αλλά δεν ανήκει ούτε καν στη σφαίρα της πραγματικότητας; Μήπως κάποιοι Έλληνες πάσχουν από κάποιο σύνδρομο καταδίωξης και φαντάζονται παντού εχθρούς; Μήπως οι πραγματικά ισχυροί παράγοντες της παγκόσμιας κοινωνίας όχι μόνον δεν ασχολούνται με τους Έλληνες, αλλά δεν τους απασχολεί καν η ύπαρξή τους;
Απλά πράγματα. Στο παρόν κείμενο ερευνούμε όχι αυτό, το οποίο βρίσκεται “μέσα” στην περίφημη δήλωση, αλλά αυτό το οποίο βρίσκεται “έξω” από αυτήν. Γιατί; Γιατί δεν αρκεί το “μέσα”, για να εξηγήσει τα συμβαίνοντα. Γιατί, το να γνωρίζεις πώς μπορείς να κάνεις ζημιά σε κάτι έμψυχο ή άψυχο, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα μπεις και στον κόπο να δοκιμάσεις και να το κάνεις. Το αν σε συμφέρει αυτή η πράξη είναι αυτό, το οποίο πραγματικά είναι το σημαντικό σ’ αυτήν την περίπτωση.
Αυτό είναι κάτι το βασικό και δεν αφορά μόνον τα σημαντικά, αλλά και τα ασήμαντα. Το ότι γνωρίζεις, για παράδειγμα, το πώς μπορείς να χαλάσεις μια λάμπα, δεν σημαίνει ότι θα τη χαλάσεις. Απλά το γνωρίζεις …όπως γνωρίζεις και άπειρα άλλα άχρηστα και περιττά πράγματα, τα οποία δεν θα επιχειρήσεις να τα κάνεις ποτέ, γιατί δεν έχεις συμφέρον να τα κάνεις. Από εκεί και πέρα κάνεις ό,τι σε συμφέρει να κάνεις και όχι ό,τι απλά μπορείς να κάνεις. Το θέμα στην περίπτωσή μας είναι να γνωρίζεις τον λόγο που ο σιωνιστής Κίσινγκερ και όλοι όσοι βρίσκονται πίσω του θα είχαν αντικειμενικό συμφέρον να κάνουν ζημιά στους Έλληνες.
Αυτό είναι το σημαντικό και όχι το αν μπορούν να τους κάνουν ζημιά ή όχι. Δεν αμφισβητούμε δηλαδή την ορθότητα αυτού, που περιγράφεται σ’ αυτήν τη δήλωση. Προσπαθούμε ν’ αντιληφθούμε πιο θα μπορούσε να είναι το κέρδος αυτής της σωστής μεθόδευσης γι’ αυτόν που θα την επιχειρούσε. Θα προσπαθήσουμε ν’ αντιληφθούμε και να αναλύσουμε τον λόγο, που ένας μεγαλοπαράγοντας του συστήματος εξουσίας, όπως είναι ο Κίσινγκερ, θα είχε κέρδος αν —με τον πολύ σωστό τρόπο, που περιγράφει στην υποτιθέμενη δήλωσή του— έκανε μεγάλη ζημιά στους Έλληνες.
Με βάση τα όσα καθημερινά συμβαίνουν, βλέπουμε ότι υπάρχει πράγματι μια “κινητικότητα” εις βάρος των Ελλήνων. Βλέπουμε, δηλαδή, μια έμμεση απόδειξη αυτών, που υπάρχουν στην περίφημη δήλωση. Ο Κίσινγκερ, άσχετα αν είπε ή δεν είπε τα όσα του καταλογίζονται, εμφανίζεται να τα κάνει. ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΝ ΔΕΝ ΤΑ ΕΙΠΕ ΠΟΤΕ, ΣΗΜΕΡΑ ΤΑ ΚΑΝΕΙ. Τα κάνει ο ίδιος μέσω των υποτακτικών του, οι οποίοι παριστάνουν τους “συνοδοιπόρους” του.
Αυτό είναι εύκολο να το διαπιστώσει κάποιος …ακόμα και με ελάχιστες γνώσεις. Όλοι όσοι ενεργούν εναντίον της Ελλάδας και των Ελλήνων είναι κατά “σύμπτωση” “συνοδοιπόροι” του Κίσινγκερ. Η ανθελληνική τους δράση συνήθως —και κατά “σύμπτωση”— περιορίζεται σ’ αυτά, τα οποία φέρεται να έχει προτείνει ο ίδιος στην περιβόητη δήλωσή του. Όμως, “συνοδοιπόροι” του Εβραίου Κίσινγκερ δεν είναι μόνον οι ομοεθνείς του. “Συνοδοιπόροι” του είναι και κάποιοι “Έλληνες”. “Εκλεκτοί” Έλληνες. Αρκεί να γνωρίζεις πού να τους αναζητάς και πού “συνοδοιπορούν” μ’ αυτόν. Για παράδειγμα, ο Κίσινγκερ είναι ένας από τους μεγάλους “πάτρωνες” της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ …Ένας από τους “πατέρες” της και σίγουρα ο ικανότερος “οδηγός” της. Όλοι οι Έλληνες, οι οποίοι είναι “θαμώνες” αυτής της Λέσχης, κατά “σύμπτωση” έχουν τις ίδιες με αυτόν απόψεις για τον “διεθνισμό” και την “παγκοσμιοποίηση” και άρα εκ των δεδομένων εχθρεύονται τον ελληνισμό, θεωρώντας τον μια μορφή εθνικισμού. Έλληνες, οι οποίοι δεν είναι τυχαίοι.
Είναι άνθρωποι, οι οποίοι ανέλαβαν να κυβερνήσουν την Ελλάδα και κατά “σύμπτωση” την έφεραν στο χείλος της καταστροφής. Άνθρωποι όπως ο Μητσοτάκης, ο Σημίτης, ο Καραμανλής, ο Γιωργάκης, ο Πάγκαλος, ο Αλογοσκούφης, η Ντόρα ή ο Παπακωνσταντίνου. Άνθρωποι, οι οποίοι απειλούν με καταστροφή τη σημερινή γενιά Ελλήνων. Άνθρωποι, οι οποίοι υπέταξαν τη σύγχρονη γενιά των Ελλήνων στους ομοεθνείς και ομοτράπεζους του Κίσινγκερ στη Λέσχη Μπίλντεμπεργκ …Στους Εβραίους Μπενράνκε, Τρισέ, Στρος Καν, Μπλανκφάιν ή Άκερμαν.
Όμως, ακόμα κι αυτή η οικονομική καταστροφή των Ελλήνων φαίνεται ότι δεν τους φτάνει. Γιατί; Γιατί αυτή η καταστροφή δεν ευθυγραμμίζεται με τα ζητούμενα από την περίφημη δήλωση. Αυτοί αναζητούν την ολοκληρωτική τους καταστροφή και οι Έλληνες δεν καταστρέφονται ολοκληρωτικά μόνον με την απώλεια των χρημάτων ή των περιουσιών τους. Τη μεθοδολογία για την ολοκληρωτική καταστροφή περιγράφει η δήλωση, η οποία αποδίδεται στον Κίσινγκερ. Αυτήν τη δήλωση φαίνεται ότι έχουν οι πάντες υπόψη τους και αυτήν προσπαθούν να εκπληρώσουν. Θέλοντας όλοι αυτοί να τελειώνουν “άπαξ και δια παντός” με τους Έλληνες, την ακολουθούν κατά γράμμα. Με τις γνωστές τοκογλυφικές μεθοδεύσεις τους καταστρέφουν τους υπάρχοντες Έλληνες και με άλλες παράλληλες μεθοδεύσεις αφαιρούν τις πιθανότητες να διαιωνιστούν αυτοί ως “είδος” στο μέλλον.
Δεν εξηγείται διαφορετικά η “ποικιλία”, που βλέπουμε στις δραστηριότητές τους. Δεν περιορίζονται μόνον στη λεηλασία της χώρας. Δεν περιορίζονται μόνον στο γενικό “ξεπούλημα” της πατρίδας μας. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι, οι οποίοι αποτελούν μέλη αυτής της διαβόητης Λέσχης και υποτακτικά του Κίσινγκερ, ανέλαβαν πολλαπλούς ρόλους και καθήκοντα. Πέρα από τις κυβερνητικές θέσεις, που αφορούν την οικονομία, ανέλαβαν και άλλες, οι οποίες συνδέονταν με την έννοια της εκπαίδευσης. Θέσεις, από τις οποίες θα μπορούσαν να επηρεάσουν την ελληνική παιδεία και την ελληνική γλώσσα. Θέσεις, από τις οποίες μπορούσαν να “εξυπηρετήσουν” τις —διατυπωμένες ή όχι— απόψεις, που σίγουρα είχε το “αφεντικό” Κίσινγκερ. Θέσεις, από τις οποίες μπορούσαν να επηρεάσουν τα πολιτισμικά “φορτία”, τα οποία θα λάμβαναν οι μελλοντικοί Έλληνες και άρα τη δυνατότητα επιβίωσής τους.
Τέτοιες κυβερνητικές θέσεις ανέλαβαν σχεδόν κατ’ αποκλειστικότητα άνθρωποι της Λέσχης και του Κίσινγκερ. Άνθρωποι, όπως ο σημερινός —και εκκωφαντικά αγράμματος— Πρωθυπουργός, ο οποίος βιάζεται να μας φέρει την Παγκόσμια Διακυβέρνηση και μέχρι να το καταφέρει αυτό μας έβαλε ήδη στο ΔΝΤ του Στρος Καν. Ο “στοχαστής” Γιωργάκης, ο οποίος με ένα αγορασμένο πτυχίο “διεθνούς παπαρολογίας” διετέλεσε Υπουργός Παιδείας ενός από τα πιο διάσημα έθνη του κόσμου. Υποτακτική του Κίσινγκερ και ομοτράπεζος του Γιωργάκη είναι και η σημερινή “οραματίστρια” Υπουργός Παιδείας. Κατά “σύμπτωση”, δηλαδή, τόσο ο Γιωργάκης όσο και η Αννούλα είναι πρωτίστως “αγαπητοί” στον Κίσινγκερ ως μέλη της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ και δευτερευόντως “αγαπητοί” στους Έλληνες, οι οποίοι τους πληρώνουν.
Μαζί μ’ αυτούς και κατά “σύμπτωση” το ίδιο “κολλητοί” της Λέσχης —και άρα του Κίσινγκερ— ήταν οι περισσότεροι, που ανέλαβαν πόστα στην παιδεία. Διακομματική είναι η “σύμπτωση”, αν σκεφτεί κανείς ότι τους τελευταίους “συνωστισμούς” της ελληνικής ιστορίας τους ξεκίνησε η Γιαννάκου. Τώρα απλά η “Αννούλα” έρχεται να ολοκληρώσει την καταστροφή και άρα το έργο των προηγούμενων. Ποιον χρησιμοποιεί, ώστε να είναι αποτελεσματικότερη; Ποιον χρησιμοποιεί για τη διαχείριση και τη διασπορά του μεγαλύτερου πνευματικού κεφαλαίου στην ανθρώπινη ιστορία; Τον πιο κατάλληλο άνθρωπο …Την αγράμματη Δραγώνα …Την παντελώς αστοιχείωτη Δραγώνα.
Σε μια εποχή, που ο μέσος ντελιβεράς πιτσαρίας έχει τρία πτυχία και ένα μεταπτυχιακό, τη διαχείριση του ελληνικού πνευματικού κεφαλαίου ανέλαβε μια αγράμματη γυναίκα με μοναδικό προσόν ένα πτυχίο του DEERE. Ένα πτυχίο αγορασμένο από ένα αμερικανικό χαφιεδομάγαζο, που, αν μας πουν ότι είναι μια απλή αμερικανική στρατιωτική βάση στο κέντρο της ελληνικής Πρωτεύουσας, δεν θα μας φαινόταν καθόλου παράξενο. Ένα πτυχίο, το οποίο “πιστοποιεί” μια γνώση του τύπου …”αν δεν έχεις να κάνεις τίποτε καλύτερο, πέρασε να σε δούμε”. Και όμως, αυτή η γυναίκα ανέλαβε τον σχεδιασμό, ο οποίος θα μεταφέρει την ελληνική “κληρονομιά” στις επόμενες γενιές. Η γυναίκα, η οποία με τις σπουδές της αποδεικνύει ότι δεν έχει κανένα μερίδιο σ’ αυτήν την “κληρονομιά” και ως εκ τούτου είναι άσχετη μ’ αυτήν.
Αντιλαμβανόμαστε πως όλα αυτά δεν μπορεί να είναι τυχαία. Σε μια συγκυρία —από τις πιο δύσκολες για τον ελληνισμό— βλέπουμε να συμβαίνουν τρομερά πράγματα. Μιλάμε για “συμπτώσεις” μεγάλες. “Συμπτώσεις” σατανικές, αν σκεφτεί κάποιος ότι τον Εβραίο Κίσινγκερ δεν τον ακολουθούν απλά κάποιοι “πλανεμένοι” Έλληνες. Τυγχάνει αυτοί οι “Έλληνες” που ελέγχουν τα πόστα, τα οποία μπορούν να επιταχύνουν τις πολεμικές του, να είναι δικοί του ομοεθνείς και όχι των Ελλήνων, οι οποίοι τους ψηφίζουν και βέβαια τους πληρώνουν. Ο Γιωργάκης, εκτός από μέγας “στοχαστής”, είναι και Εβραίος. Υφυπουργός παιδείας σ’ αυτήν την κυβέρνηση του Εβραίου είναι η Χριστοφιλοπούλου-Κάλερ …κατά πάσα πιθανότητα επίσης Εβραία. “Απέναντί” της —και για να την ελέγχει ο άλλος πόλος του δικομματισμού της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ— έχει βάλει υπεύθυνη παιδείας τη Βόζεμπεργκ.
Αν υποθέσουμε ότι ο σιωνιστής και άρα εξ αντικειμένου ανθέλληνας Κίσινγκερ είχε “δίκιο” για τους Έλληνες, πόσο “τυχαίο” μπορεί να είναι το γεγονός ότι αυτό το “δίκιο” το υπηρετούν οι ομοεθνείς του Γιωργάκης και Κάλερ; Πόσο “τυχαίο” μπορεί να είναι, που οι προαιώνιοι εχθροί των Ελλήνων έχουν καταλάβει όλα τα νευραλγικά πόστα, τα οποία ελέγχουν τη διαιώνισή τους ως λαού; Είναι δεδομένο λοιπόν ότι υπάρχει μια απόλυτα οργανωμένη και τέλεια συνδυασμένη ανθελληνική προσπάθεια αφανισμού των Ελλήνων. Γι’ αυτόν τον λόγο ισχυριζόμαστε από την αρχή ότι δεν έχει σημασία αν πράγματι έκανε ή δεν έκανε τη συγκεκριμένη δήλωση ο Κίσινγκερ, από τη στιγμή που βλέπουμε τα υποτακτικά του να τη μεθοδεύουν με απόλυτη συνέπεια και με ακρίβεια κεραίας.
Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν ότι μετά απ’ όλα αυτά πρέπει να βλέπουμε τα συμβαίνοντα μέσα από ένα άλλο πρίσμα. Πράγματι όλα αυτά τα ανθελληνικά εγκλήματα τα κάνουν επειδή απλούστατα τους συμφέρουν και όχι επειδή απλά μπορούν. Άποψή μας λοιπόν είναι πως όλα αυτά, που κάνουν οι Γιωργάκηδες, οι Διαμαντοπούλου ή οι Κάλερ, είναι σωστά. Είναι σωστά σ’ ό,τι αφορά την εξυπηρέτηση των εβραϊκών και σιωνιστικών “πιστεύω” τους. Είναι σωστά σ’ ό,τι αφορά τα συμφέροντα κάποιων αμετανόητων Μακκαβαίων, οι οποίοι μισούν μέχρι θανάτου τον ελληνισμό. Είναι σωστά σ’ ό,τι αφορά την εξυπηρέτηση της ιδεολογίας του Κίσινγκερ, ο οποίος είναι ο προστάτης τους, ο μέντοράς τους και ο μέγας ευεργέτης τους.
Το τραγικό γι’ αυτούς είναι ότι τα κάνουν άνευ λόγου. Τα κάνουν εκ των υστέρων και άρα σε λάθος χρόνο. Στην πραγματικότητα δεν προλαβαίνουν να πάρουν τα επιθυμητά αποτελέσματα. Όλα δηλαδή τα κάνουν ΣΩΣΤΑ για τους ΣΩΣΤΟΥΣ λόγους, αλλά δυστυχώς γι’ αυτούς τα κάνουν σε ΛΑΘΟΣ χρόνο. Δεν έχει πλέον νόημα να τα κάνουν. Γιατί; Γιατί αυτό, το οποίο φοβούνταν, δεν μπορούν να το αποτρέψουν. Τι φοβούνταν; Αυτό, το οποίο είναι φανερό και γνωρίζουμε πλέον όλοι μας. Αυτό, το οποίο περιγράφει η περίφημη δήλωση του Κίσινγκερ. Φοβούνταν την “απειθαρχία” των Ελλήνων. Φοβούνταν αυτό, το οποίο μπορεί να παράγει μια απείθαρχη κοινωνία σε κατάσταση έντονης απειλής και πίεσης.
Απλά πράγματα είναι αυτά. Το αιώνιο “αλφαβητάρι” της στρατηγικής τέχνης. Από τη στιγμή που επιλέγεις ν’ αλλάξεις τον παγκόσμιο σχεδιασμό της Κοινωνίας των Εθνών και να πας σε ένα ενιαίο παγκόσμιο σύστημα, πολύ σωστά κάνεις και υπολογίζεις την πιθανή απειλή από την πλευρά των Ελλήνων. Από τη στιγμή που επιλέγεις να βάλεις όλους τους λαούς μέσα σε ένα κοινό σιδερένιο “κλουβί”, πρέπει να πάρεις ειδικά μέτρα, αν ανάμεσα στους λαούς αυτούς βρίσκονται και οι “σιδηροφάγοι” Έλληνες. Από τη στιγμή που επιλέγεις να ασκήσεις ενιαία παγκόσμια εξουσία, βάζοντας τους λαούς σε έναν κοινό παρανομαστή, ευνόητο είναι ότι πρέπει ελέγχεις όλα όσα τους αφορούν.
Λογικό λοιπόν ήταν αυτός ο κοινός “παρανομαστής” να τρομάζει τον Κίσινγκερ και τους ομοίους του. Φοβούνταν οι εμπνευστές της Νέας Τάξης μήπως οι Έλληνες σε κοινές συνθήκες για όλους τους λαούς “παράγουν” μια αντιδραστική άποψη, η οποία θα γίνει οδηγός για όλους τους υπόλοιπους, που βιώνουν παρόμοια προβλήματα εξαιτίας των ίδιων εξουσιαστών. Των εξουσιαστών που υπηρετεί ο Κίσινγκερ και γνωρίζει ότι εκ των δεδομένων θα έρθουν σε σύγκρουση με φαινόμενα απειθαρχίας και άρα και με τους Έλληνες.
Κατάλαβε ο αναγνώστης το πρόβλημα; Το ζητούμενο —και άμεση προτεραιότητα— για όλους αυτούς τους “αρχιτέκτονες” της εξουσίας ήταν ν’ απαλείψουν κάθε πιθανότητα να υπάρχουν Έλληνες, όταν θα γκρεμίζονταν τα “στεγανά” των εθνών. Από τη στιγμή που είχαν λάβει την απόφαση να χτίσουν τη θεόρατη υπερεθνική Νέα Τάξη, έπρεπε πάση θυσία να επιλύσουν το πρόβλημα των Ελλήνων …Όπως ακριβώς ένας μηχανικός πρέπει ν’ απαλείψει το πρόβλημα του νερού, που υπάρχει στον χώρο της θεμελίωσης, πολύ πριν ξεκινήσει τις υπόλοιπες κατασκευαστικές εργασίες.
Έπρεπε όλοι αυτοί να φροντίσουν να υπάρχουν μόνον αδύναμα και πειθήνια “ελληνοειδή” και όχι αναρχικοί κι ατίθασοι Έλληνες, όπως πολύ σωστά φέρεται να τους χαρακτήρισε ο Κίσινγκερ. Έπρεπε αυτοί οι Έλληνες να είχαν ήδη απαλειφθεί, όταν οι εξουσιαστές θα αποφάσιζαν να εκδηλώσουν την παγκόσμια επίθεσή τους, προκειμένου να γκρεμίσουν αυτά τα “στεγανά”. Άρα, τη ΣΩΣΤΗ δουλειά, που κάνουν τώρα εις βάρος των Ελλήνων, θα έπρεπε να την κάνουν τη δεκαετία του 70 ή του 80. Να την έκαναν τότε, ώστε να μην τους έβρισκαν μπροστά τους, όταν θα είχαν ανάγκη να “πλάσουν” την ομοιογενή “σούπα” των λαών με βάση τα δεδομένα της υπερεθνικής Νέας Τάξης. Έπρεπε ήδη να την είχαν κάνει από εκείνες τις δεκαετίες, ώστε να μην τους είχαν απέναντί τους, όταν το 1991 εξαπέλυαν την παγκόσμια επίθεση …Την παγκόσμια και συνδυασμένη επίθεση του Μπους του πρεσβύτερου στο Ιράκ και του Γκρίνσπαν στην παγκόσμια οικονομία.
Το 1991 δεν έπρεπε να υπάρχουν ατίθασοι και αναρχικοί Έλληνες, γιατί εκείνοι θα αντιδρούσαν απρόβλεπτα. Εκείνοι θα εκλάμβαναν την επίθεση ως πρόκληση και θα πολεμούσαν εναντίον των επιτιθέμενων. Εκείνοι θα δημιουργούσαν την επικίνδυνη γνώση του σήμερα. Τώρα είναι πλέον πολύ αργά, γιατί στην “ωκεάνια” Νέα Τάξη σου μπήκαν αυθεντικοί ελληνικοί “καρχαρίες” και αυτοί δεν ελέγχονται, εφόσον έχουν προλάβει ν’ αναπτύξουν τη γνώση τους. Όλοι αυτοί κινούνται, μετακινούνται και μπορούν να σε χτυπήσουν από παντού …και όχι μόνον από την Ελλάδα.
Ακόμα και την Ελλάδα να διαλύσεις ως κράτος, δεν θ’ απαλλαγείς από τους Έλληνες. Κινούνται με την “ταχύτητα” του ιντερνετικού “φωτός” και μπορούν σε χτυπήσουν απ’ οπουδήποτε μέσα στην ίδια σου τη βάση. Να σε χτυπήσουν πιο γρήγορα και πιο θανατηφόρα από τον πιο γρήγορο διηπειρωτικό πύραυλο. Γιατί; Γιατί στην κοινωνία της γνώσης, αν αυτοί έχουν προλάβει ν’ αναπτύξουν τις καταστροφικές τους γνώσεις, τότε μπορούν να τις εξαπολύουν προς πάσα κατεύθυνση με απίστευτες πλέον ταχύτητες.
Αυτά, τα οποία πιθανόν να καταφέρεις με τις σημερινές σου επεμβάσεις στο ελληνικό σύστημα παιδείας, μπορεί να αφορούν σε ένα απώτερο μέλλον τα παιδιά των Ελλήνων, αλλά αυτό ελάχιστα πρέπει να σε απασχολεί, εφόσον με αυτούς θα έρθεις αντιμέτωπος και όχι με τα παιδιά τους. Με τους υπάρχοντες Έλληνες θα έρθεις αντιμέτωπος και αυτούς έπρεπε να προλάβεις πριν σε στοχοποιήσουν και ισχυροποιηθούν. Μέχρι ν’ αντιμετωπίσεις τα παιδιά αυτών των Ελλήνων, θα έχεις χάσει τη μάχη και δεν θα έχει νόημα το μελλοντικό “κέρδος” της σημερινής επέμβασης.
Πού έγινε το ΛΑΘΟΣ τους; Ενώ γνώριζαν —πολύ ΣΩΣΤΑ— ότι οι Έλληνες ήταν απειλή και έπρεπε να εξουδετερωθούν με τον επίσης ΣΩΣΤΟ τρόπο, δεν κινήθηκαν εγκαίρως και άρα στο ΣΩΣΤΟ χρόνο. Καθυστέρησαν και έχασαν τις κρίσιμες δεκαετίες. Αυτό, το οποίο έπρεπε να κάνει ο επίσης δικός τους Ανδρέας Μινέικο, το άφησαν να κυλήσει στα χέρια του “επόμενου” Γιωργάκη Τσάντ. Καθυστέρησαν, προκειμένου να καταλάβουν τι ακριβώς μπορεί να “παράγει” η ελληνική κοινωνία ως απειλή, ενώ αυτό ήταν περιττό. Απλά πράγματα. Το αν σε απειλεί η ελληνική κοινωνία με ένα “πιστόλι” ή ένα “μαχαίρι” ή ένα “σφυρί”, ελάχιστα σε απασχολεί, αν έχεις προλάβει να της κόψεις τα “χέρια” πριν προλάβει να το δημιουργήσει. Εκεί έκαναν το λάθος οι Εβραίοι. Ήταν άπληστοι και περίεργοι. Δεν γνώριζαν τι ακριβώς ήταν αυτή η απειλή και περίμεναν να τη δουν, θεωρώντας —εντελώς εσφαλμένα— ότι πάντα θα είχαν τα περιθώρια να την προλάβουν.
Προφανώς υπερεκτίμησαν τις δυνατότητές τους και υποτίμησαν τις δυνατότητες των Ελλήνων. “Μέθυσαν” από την ισχύ τους. Θεώρησαν πως ήταν τόσο δυνατοί, ώστε, ακόμα κι αν οι Έλληνες κατόρθωναν να δημιουργήσουν το νέο απειλητικό αντιεξουσιαστικό “μαχαίρι”, θα τους το αποσπούσαν από τα “χέρια”, αυξάνοντας την ισχύ του δικού τους “οπλοστασίου” στη μάχη τους εναντίον των λαών. Νόμιζαν ότι αυτό, το οποίο κατάφεραν υπέρ των συμφερόντων τους με τη φιλοσοφία των αρχαίων Ελλήνων θα το επαναλάμβαναν και με την οποιαδήποτε νέα ελληνική γνώση. Ήταν πολύ δυνατοί και πολύ “μεθυσμένοι”, για να εντοπίσουν τους πραγματικούς κινδύνους.
Ό,τι έκαναν, σύντομα θ’ αποδειχθεί λάθος, εφόσον στηριζόταν σε λανθασμένες εκτιμήσεις. Οι Έλληνες πρόλαβαν και δημιούργησαν τα “όπλα”, τα οποία μπορούν να καταστρέψουν την Νέα Τάξη και τους Εβραίους ιδιοκτήτες της. Δυστυχώς γι’ αυτούς τους τελευταίους θα επιβεβαιωθούν οι φόβοι τους. Θα αποδειχθεί ότι πολύ σωστά φοβούνταν τους απείθαρχους Έλληνες. Θα αποδειχθεί ότι πολύ σωστά και έγκαιρα εκτιμούσαν ότι θα τους δημιουργήσουν πρόβλημα σε πολύ μεγάλους και ζωτικούς για τα γεωπολιτικά τους συμφέροντα γεωγραφικούς χώρους.
Δυστυχώς γι’ αυτούς ό,τι φοβούνταν θα το βρουν μπροστά τους. Για ό,τι φοβούνταν είχαν δίκιο, αλλά αυτό πλέον δεν φτάνει. Δεν πρόλαβαν να κάνουν αυτά τα οποία έπρεπε να κάνουν —και τα γνώριζαν— και δυστυχώς τώρα είναι πλέον αργά για να τα κάνουν. Οι Έλληνες έχουν ήδη “παράγει” τη γνώση, η οποία θα τους επιτρέψει να επηρεάζουν τον περίγυρό τους και κατ’ επέκταση τα συμφέροντα των Πλανηταρχών. Οι Έλληνες δεν είναι απλά αήττητοι …Οι Έλληνες είναι νικητές, όπως φοβούνται όλοι αυτοί. Οι Έλληνες στην πραγματικότητα έχουν νικήσει πριν καν ξεκινήσει η μάχη. Το “θηρίο” επέστρεψε και απλά απέδειξε τα αυτονόητα γι’ αυτό. Σε νικά πριν καν σκεφτείς ποιο είναι το πεδίο της μάχης και πώς πρέπει ν’ αγωνιστείς εναντίον τους. Το πιο γρήγορο και θανατηφόρο “θηρίο” στην ιστορία της ανθρωπότητας επέστρεψε πιο εξελιγμένο από ποτέ. Ο ελληνισμός επέστρεψε για να συγκρουστεί με τον προαιώνιο εχθρό του.
Ο Σιωνισμός έχει ήδη χάσει τη μάχη και απλά δεν γνωρίζει ότι είναι νεκρός. Δεν έχει συνειδητοποιήσει τι έχει γίνει. Η ελληνική “λάμα” του έχει κόψει τόσο γρήγορα το κεφάλι, που δεν κατάλαβε ούτε ο ίδιος ότι αποκεφαλίστηκε. Ακόμα κι αν ένιωσε ήδη το “χτύπημα”, δεν κατάλαβε ότι αυτό ήταν ένας θανατηφόρος ακρωτηριασμός. Τώρα απλά παρακολουθούμε το τέρας του Σιωνισμού να παριστάνει τον αγωνιζόμενο, αγνοώντας ότι η αιμορραγία είναι απλά θέμα χρόνου να τον σκοτώσει. Βλέπουμε τα σκουπίδια τύπου Τρισέ και Στρος Καν να περιφέρονται σαν Πλανητάρχες, ενώ η τραγωδία, που τους αφορά, έχει ήδη “γραφτεί”. Βλέπουμε “ζόμπι” της εξουσίας, που αγνοούν ότι είναι ήδη “νεκροί”. Αγνοούν ότι δεν διαφέρουν σε τίποτε από τον πραγματικό νεκρό “οδηγό” τους Χόλμπρουκ.
Αυτό βέβαια είναι και το αισιόδοξο μήνυμά μας ενόψει των φετινών Χριστουγέννων. Στην πιο άσχημη για τους Έλληνες περίοδο, θέλουμε να τους στείλουμε ένα μήνυμα αισιοδοξίας και χαράς. Σε μια Ελλάδα βυθισμένη στην απελπισία και την κατήφεια, θέλουμε ν’ ανοίξουμε ένα πραγματικό “παράθυρο” ελπίδας. Είμαστε απολύτως βέβαιοι ότι αυτά θα είναι τα τελευταία φτωχά και μίζερα Χριστούγεννα για τον ελληνισμό. Αυτό, το οποίο ισχυριζόμαστε, δεν είναι “κούφιος” λόγος παρηγοριάς. Προφήτες δεν είμαστε, αλλά έχουμε γνώσεις, για να μπορούμε να κάνουμε ασφαλείς προβλέψεις. Το λάθος, το οποίο έκαναν οι ισχυροί, θα το πληρώσουν. Θέμα χρόνου είναι να “επιστρέψουν” οι Έλληνες. Θέμα χρόνου είναι ν’ ανακτήσουν την υψηλή θέση που τους ανήκει ανάμεσα στους λαούς.
Μετά από μια δύσκολη και άδοξη πορεία αιώνων είναι θέμα χρόνου η ολική επαναφορά τους. Οι Έλληνες θα νικήσουν τους εχθρούς τους. Εχθρούς, οι οποίοι θα πληρώσουν ακριβά την αλαζονεία και την αμετροέπειά τους. Εχθρούς, οι οποίοι —ακόμα και σήμερα— τους διαβάλουν και τους πολεμούν σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του Πλανήτη. Εχθρούς, οι οποίοι αμφισβητούν ακόμα και την αυθεντικότητα της καταγωγής τους. Εχθρούς, οι οποίοι, όταν δεν τους δείχνουν το “δάκτυλο” της Αφροδίτης, τους διαβάλουν και τους προσβάλουν στα δικά τους διεθνή ΜΜΕ. ΜΜΕ, τα οποία κατά σύμπτωση είναι στο σύνολό τους εβραιοκρατούμενα.
Όλα αυτά για εμάς είναι θέμα χρόνου να τελειώσουν. Είμαστε σίγουροι ότι οι σύγχρονοι Έλληνες στο άμεσο μέλλον δεν θα έχουν καν την ανάγκη να συνδέονται με τους αρχαίους προγόνους τους, για ν’ αποδείξουν την ελληνικότητά τους. Γιατί; Για έναν πολύ απλό λόγο. Θα αποδειχθούν ανώτεροι από εκείνους …Θα αποδειχθούν ικανότεροι από εκείνους …Θα δώσουν λύσεις εκεί όπου απέτυχαν οι προγονοί τους. Θέμα χρόνου είναι ν’ ανοίξουν τα “χαρτιά” των Ελλήνων.
Η μέχρι τώρα απόκρυφη γνώση δεν θα παραμείνει τέτοια για πολύ καιρό ακόμα. Έφτασε η ώρα ν’ αποκαλυφθεί. Η γνώση, την οποία οι Έλληνες θα χαρίσουν ο ένας στον άλλο και όλοι μαζί στην ανθρωπότητα. Η γνώση, την οποία οι Εβραίοι έπρεπε να προλάβουν να σταματήσουν στην ανάπτυξή της …και δεν πρόλαβαν …Η γνώση, η οποία θα εγκλωβίσει για πάντα τους εκ νέου διωκόμενους Εβραίους στην “έρημο” της απαξίας και της αφάνειας και του “θανάτου” και θα βοηθήσει τους Έλληνες να επιβιώσουν για χιλιάδες χρόνια …Η γνώση της τελικής νίκης και της αιώνιας Δόξας. Οι λαοί θα σωθούν από την εβραϊκή τοκογλυφική “μάστιγα”, γιατί έφτασε η ώρα της σωτηρίας.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ
Δημιουργός της Θεωρίας του Υδροχόου

Κατεβάστε το κείμενο σε μορφή PDF

Το θρησκευτικό νόημα των Χριστουγέννων

0
Εκτός από την διασκέδαση και την απόλαυση των Χριστουγέννων, η γνώση του θρησκευτικού περιεχομένου των γιορτινών ημερών είναι ένα πολύ σημαντικό θέμα. Σε γενικές γραμμές, δεν υπάρχουν κάποιοι κανονισμοί ή συγκεκριμένες διαδικασίες που θα πρέπει να ακολουθηθούν για τον εορτασμό των Χριστουγέννων.
Παρόλα αυτά, υπάρχει ένας τεράστιος κατάλογος με έθιμα, τα οποία σχετίζονται με τα Χριστούγεννα και ποικίλουν από χώρα σε χώρα. Αρκετά έθιμα, όπως το Χριστουγεννιάτικο δέντρο και η ανταλλαγή δώρων, είναι δανεισμένα από τα πρώιμα ειδωλολατρικά θρησκευτικά σύμβολα.
Στις περισσότερες δυτικές χώρες, ο εορτασμός των Χριστουγέννων έχει τόσο θρησκευτικές όσο και κοσμικές όψεις. Λόγω της έλλειψης πληροφοριών, η χριστουγεννιάτικη τελετουργία έχει λάβει τη σημερινή της μορφή, δανειζόμενη στοιχεία από τις διάφορες παραδόσεις πολιτισμών. Παραδοσιακά, η εποχή των Χριστουγέννων ξεκινά με τη νηστεία από τις 15 Νοεμβρίου και συνεχίζεται μέχρι και την ημέρα των Χριστουγέννων. Οι ημέρες των εορτών τελειώνουν στις 6 Ιανουαρίου του νέου έτους, την ημέρα των Θεοφανείων.
Πριν από τα ΧριστούγενναΚατά τη διάρκεια της περιόδου πριν από την ημέρα των Χριστουγέννων, οι Χριστιανοί προετοιμάζονται για τον εορτασμό της γέννησης του Ιησού στις 25 Δεκεμβρίου. Κάθε μια από τις τέσσερεις εβδομάδες συμβολίζει το διαφορετικό τρόπο με τον οποίο οι πιστοί αντιλαμβάνονται το Χριστιανισμό, μέσω της σάρκας, του αγίου πνεύματος, του θανάτου και της κρίσης του θανάτου του Ιησού. Η παράδοση του χριστουγεννιάτικου στεφανιού, το οποίο αποτελείται από τέσσερα κεριά καρφωμένα σε έναν κύκλο με κλαδιά λουλουδιών, προέρχεται από τους Γερμανούς λουθηρανούς, και έχει υιοθετηθεί από πολλές εκκλησίες και οικογένειες. Κατά το ξεκίνημα κάθε μιας από τις τέσσερεις εβδομάδες, οι χριστιανοί ανάβουν και από ένα κερί καθώς λένε μια προσευχή.
Παραμονή των ΧριστουγέννωνΤην παραμονή των Χριστουγέννων, οι εκκλησίες σε όλο τον κόσμο τελούν το Μεγάλο Απόδειπνο. Τα μεσάνυχτα, οι περισσότερες Καθολικές και Προτεσταντικές εκκλησίες διατηρούν ιδιαίτερες παραδόσεις με το άναμμα των κεριών. Η καθολική «Μεταμεσονύκτια λειτουργία των Χριστουγέννων» εισήχθη για πρώτη φορά από την Ρωμαιοκαθολική εκκλησία τον 5ο αιώνα. Οι λειτουργίες αυτές κάποιες φορές είναι ιδιαίτερα σοβαρές και κάποιες άλλες πιο ανάλαφρες, εξαρτώμενες πάντα από τον κάθε πολιτισμό. Αυτή τη μέρα, οι προσκυνητές μπαίνουν στην εκκλησία σκυμμένοι.
Η μεγάλη ημέραΣτους ιερατικούς κανόνες των Χριστουγέννων έχουν επίσης ενσωματωθεί και κάποια στοιχεία αρχαίων ιεροτελεστιών, όπως το έθιμο των κούτσουρων που συμβολίζουν την νίκη του φωτός κατά του σκότους του χειμώνα. Ακόμα, στις ευρωπαϊκές οικογένειες παρατηρείται το έθιμο της καύσης του στεφανιού.
Η ανταλλαγή των δώρωνΟι χριστιανοί, κατά παράδοση, ανταλλάσουν δώρα ως ένδειξη ενθύμησης του δώρου του θεού προς την ανθρωπότητα. Επίσης, η ανταλλαγή δώρων συμβολίζει το αρχαίο ρωμαϊκό έθιμο της ανταλλαγής δώρων με σκοπό την καλοτυχία για το νέο έτος. Στις περισσότερες χώρες όπου γιορτάζονται τα Χριστούγεννα, ένα μυθικό πλάσμα παραδίδει δώρα στα παιδιά. Από τον 19ο αιώνα, ο Άγιος Βασίλης και άλλα μυθικές φιγούρες έχουν αποκτήσει τεράστια φήμη ως τα πιο ευγενικά, γενναιόδωρα και φιλεύσπλαχνα πλάσματα.

http://prassia-eyrytanias.blogspot.com/

 

Πανεπιστήμιο Μακεδονίας: Κατά της πειθαρχικής δίωξης το πρυτανικό συμβούλιο…

0
.fullpost { display: inline; }

Το πρυτανικό συμβούλιο του Πανεπιστημίου Μακεδονίας τάχθηκε κατά της άσκησης πειθαρχικής δίωξης σε βάρος του προηγούμενου πρυτανικού συμβουλίου για το θέμα της ανάθεσης των υπηρεσιών καθαριότητας.
Σχετικό αίτημα υπέβαλε ο υφυπουργός Παιδείας Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων Γ. Πανάρετος, βασιζόμενος στο πόρισμα του Σώματος Επιθεωρητών – Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης
Ωστόσο, όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση, το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας έχει προσφύγει στο…
 Συμβούλιο της Επικρατείας κατά του πορίσματος του Σώματος Επιθεωρητών – Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης και το ΣτΕ δικαίωσε το Ίδρυμα δυο φορές με αποφάσεις του, κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ανάθεσης των υπηρεσιών καθαριότητας.
Τα μέλη του πρυτανικού συμβουλίου υποστηρίζουν επίσης ότι από το αποτέλεσμα της συγκεκριμένης νόμιμης διαδικασίας ανάθεσης των υπηρεσιών καθαριότητας, το ελληνικό Δημόσιο – και κατά συνέπεια ο Έλληνας φορολογούμενος – «ωφελήθηκαν κατά περίπου 370.000 ευρώ για την περίοδο Δεκέμβριος 2007 – Δεκέμβριος 2009, σε σύγκριση με την προηγούμενη διετία, ενώ επιπρόσθετα οικονομικά οφέλη για τον Έλληνα φορολογούμενο συνεχίζονται έως και σήμερα». 

 
http://press-gr.blogspot.com/2010/12/blog-post_1989.html

Βιβλιοθήκη Παρασκευή Ζούλια

0

Η Παρασκευή Ζούλια είναι ένα από τα τρία θύματα της εμπρηστικής επίθεσης αγνώστων κατά των εργαζομένων της Marfin-Egnatia τράπεζας, υποκατάστημα Σταδίου, στις 5 Μαΐου 2010.

Άδικο.
Η προσπάθεια μας αυτή είναι αφιερωμένη στην μνήμη της Παρασκευής.
Δύο ήταν οι μεγάλες αγάπες της Παρασκευής που ξεχωρίσαμε: την αγάπη της για το βιβλίο και το νησί, τη Μήλο. Θέλοντας να διατηρήσουμε στο χρόνο ένα κομμάτι του πνεύματός της, σκεφτήκαμε να βοηθήσουμε το ΕΠΑ.Λ Μήλου και την τοπική κοινότητα να εμπλουτίσει τη νεόκτιστη βιβλιοθήκη που στεγάζεται στο κτίριο του σχολείου.
Σε αυτό χρειαζόμαστε τη βοήθειά σας.