Διαδικτυακό “σαφάρι” των ασφαλιστικών για δεδομένα πελατών τους

0
image 
Η διαδικτυακή παρακολούθηση ασφαλισμένων πελατών από ασφαλιστικές εταιρίες, κυρίως μέσα από τα social media αποτελεί ένα ακόμα όπλο στα χέρια των εταιριών για να μειώσουν ή να ελαχιστοποιήσουν τον κίνδυνο από ασφαλισμένους τους ,ανάλογα με την συμπεριφορά τους και τις συνήθειές τους.
Σύμφωνα με τους «Sunday Times» ο Ρίτσαρντ Βερντίν, στέλεχος της βρετανικής ασφαλιστικής Aviva, φέρεται να δηλώνει οτι εκτός από τη συλλογή των διαδικτυακών στοιχείων είναι σε διαπραγματεύσεις με τράπεζες, σούπερ μάρκετ, γυμναστήρια αλλά και εργοδότες για να έχουν πρόσβαση και στα εκεί στοιχεία των πελατών τους.
«Είναι εύκολο να διαπιστώσεις αν ένας άνθρωπος είναι μέλος σε κάποιο γυμναστήριο, αλλά αυτό που

είναι πιο σημαντικό είναι πόσο συχνά πηγαίνει σε αυτό. Μόνο με αυτήν την παράμετρο μπορείς να καταλάβεις τα πράγματα όσον αφορά την υγεία και τον τρόπο ζωής του» εξηγεί ο Ρίτσαρντ Βεντρίν.

Ηδη στη Βρετανία υπάρχουν περιπτώσεις εταιρειών που έχουν κάνει ασφάλεια ζωής για πάρα πολύ μεγάλα ποσά και δεν διστάζουν να ελέγχουν τους πελάτες τους για να διαπιστώσουν τους κινδύνους που διατρέχουν, μέσω Facebook.
Ωστόσο δηλώνουν οτι θα σεβαστούν τα προσωπικών δεδομένα δεν θα κάνουν χρήση αυτών χωρίς την προηγούμενη άδεια των πελατών τους.

http://www.asfalisinet.gr

Χρίστος ή Χρήστος; Τι σημαίνει η λ. Χριστός;

0
Ηλεκτρονικό περιοδικό για τη Γλώσσα, την Ιστορία και τον Πολιτισμό.

Η λέξη της εβδομάδας από τα 24γράμματα: 
Παρουσίαση με λίγα λόγια: Χρίστος και Χρήστος: πρόκειται για δύο ομόηχες λέξεις, οι οποίες, συχνά, συγχέονται.
Το όνομα Χρίστος παράγεται από το χριστός (< κεχρισμένος < ο φέρων το χρίσμα < αρχ. ελλ. ρήμα: χρίω). Χρησιμοποιήθηκε ως επιθετικός προσδιορισμός της λέξης Ιησούς (Ιησούς Χριστός). Άρχικά, η λέξη “χριστός” προσδιόριζε οτιδήποτε έχει επαλειφθεί με μύρο ή αλοιφή και χρησιμοποιήθηκε για να μεταφραστεί η εβραϊκή λέξη masiha< Μεσσίας (: μτφ χριστός, ο αλειμμένος με ειδικό έλαιο, που προέβλεπε ο εβραϊκός νόμος για τους ιερείς). Έτσι η ελληνοεβραϊκή φράση Ιησούς Χριστός δηλώνει τον κεχρισμένο από το Θεό, τον Σωτήρα (πβ. Ιωάνν. 1,41: ευρήκαμεν τον Μεσσίαν, ό εστίν ερμηνευόμενον τον Χριστόν).24grammata.com Η λ. Ιησούς προέρχεται από την εβραϊκή Yesuah και είναι συντετμημένη μορφή του Yehosuah (μτφ: ο Γιαχβέ είναι σωτηρία). Το όνομα Χρίστος είναι η φυσική κατάληξη της λ. Χριστός (με αναβιβασμό τόνου. Η ελληνική λέξη Χριστός (< χρίω: αλειμμένος) είναι η πιο δημοφιλής λέξη στον πλανήτη, επειδή ονομάστηκε έτσι ο ιδρυτής της Χριστιανικής Θρησκείας (< Cristo, Christ, Crist, Христос, Kristu…). Η λέξη Χρήστος παράγεται από το ρήμα “χρη” και προσδιορίζει αυτόν που ζει με τους πρέποντες κανόνες, τον ηθικό, π.χ. “τα χρηστά ήθη” (Γιώργος Δαμιανός)

 Για περισσότερα στο: 24grammata.com
Αποκτήστε ΔΩΡΕΑΝ τα “Χριστουγεννιάτικα Διηγήματα” του Αλ. Παπαδιαμάντη
και άλλα 50 ψηφιακά βιβλία, αυστηρά επιλεγμένα από τα 24grammata.com (free ebooks)

Διαβάστε την εορταστική έκδοση του 24grammata.com με 32 νέα άρθρα (στις 3 πρώτες σελίδες)
για τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά

Η Συντακτική Ομάδα του 24grammata.com σας εύχεται:
ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ
840 άρθρα στην ελληνική, αγγλική, γαλλική, γερμανική, ιταλική και ισπανική γλώσσα

Δείτε όλο το αρχείο από την “λέξη της εβδομάδας” αλλά και άλλα ενδιαφέροντα άρθρα στη διεύθυνση www.24grammata.com. Μπορείτε να εγγραφείτε για να ενημερώνεστε για την εβδομαδιαία ανανέωση από τα 24γραμματα, στη διεύθυνση http://24grammata.com/?page_id=6. Αν δεν επιθυμείτε να λαμβάνετε ενημερωτικά μηνύματα, μπορείτε να επιβεβαιώσετε ότι θέλετε να αφαιρέσετε το e-mail σας από την ενημερωτική λίστα στέλνοντας ένα e-mail στο unsubscribe@24grammata.com με τίτλο “Διαγραφή” ή “Unsubscribe”.

24γραμματα© 2010. Με την επιφύλαξη παντός δικαιώματος. Ανάπτυξη από τα 24γραμματα

«Βιώσιμη Παραγωγή & Πράσινη Επιχειρηματικότητα»

0

Με εξαιρετική επιτυχία πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα στις 9 και 10 Δεκεμβρίου 2010 στο ξενοδοχείο DIVANI CARAVEL, το 11ο Πανελλήνιο Συνέδριο του Ινστιτούτου Διοικήσεως Παραγωγής Προϊόντων & Υπηρεσιών (ΙΔΙΠ-ΠΥ) της ΕΕΔΕ, με τη συνεργασία του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών με θέμα: «Βιώσιμη Παραγωγή και Πράσινη Επιχειρηματικότητα».
Σκοπός του Συνεδρίου ήταν να επικοινωνήσει τις έννοιες της βιώσιμης παραγωγής και ανάπτυξης με βάση τους εξής τέσσερις άξονες:
Ÿ   Οικονομικά της Ενέργειας και του περιβάλλοντος για αύξηση παραγωγικότητας
Ÿ   Έμφαση στη Διαχείριση του Κύκλου Ζωής των προϊόντων και των κατασκευών
Ÿ   Διοίκηση Λειτουργίας κρίσιμων υποδομών & εγκαταστάσεων, με έμφαση στη χρήση, λειτουργία και συντήρησή τους.
Ÿ   Παραγωγή προϊόντων και υπηρεσιών με παράλληλη προστασία του φυσικού οικοσυστήματος και Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη.
Με βάση τον τελευταίο άξονα, ο Ελληνικός Οργανισμός Περιβάλλοντος-Ε.Ο.Π, συμμετείχε στις εργασίες του συνεδρίου με θέμα: «Περιβάλλον και Βιώσιμη Ανάπτυξη». Η παρουσίαση πραγματοποιήθηκε από την Πρόεδρο του Ε.Ο.Π., κα Θέκλα Παρασκευούδη. Μεταξύ άλλων έμφαση έδωσε στην δημιουργία μιας κοινωνίας που θα την χαρακτηρίζουν η αρμονική συνύπαρξη των ανθρώπινων δραστηριοτήτων με το φυσικό οικοσύστημα. Πρόσθεσε πως: «Ένας από τους στόχους του Ε.Ο.Π. είναι η προώθηση δράσεων και παρεμβάσεων για την  αειφόρο ανάπτυξη και ταυτόχρονη προστασία του φυσικού πλούτου, προβάλλοντας θέσεις και προγράμματα που επιτυγχάνουν την ισορροπία μέσα από μια βιώσιμη οικονομία και με σεβασμό στις ανθρώπινες δραστηριότητες».
Σημαντική ήταν η παρουσία της Κεντρικής Ελλάδας με την συμμετοχή του κ. Απόστολου Δοντά, Πρόεδρο ΔΣ Συνδέσμου Θεσσαλικών Επιχειρήσεων & Βιομηχανιών και του κ. Ευριπίδη Δοντά, Πρόεδρος ΔΣ Συνδέσμου Βιομηχανιών Θεσσαλίας & Κεντρικής Ελλάδος. Επεσήμαναν πως με την  αύξηση της παραγωγικότητας είναι εφικτή η προστασία του περιβάλλοντος ακόμα και στην Κεντρική Ελλάδα που χαρακτηρίζεται από ιδιαίτερα πλούσιο οικοσύστημα με την παράλληλη αξιοποίηση τεχνολογικών επενδύσεων φιλικών προς το περιβάλλον.
Το συνέδριο χαιρέτισαν ο Γ. Γ. Ενέργειας του ΥΠΕΚΑ κ. Κ. Μαθιουδάκης, ο Πρύτανης του Ε. Μ. Πολυτεχνείου κ. Σ. Σιμόπουλος, ο Πρόεδρος του Δ.Σ. της ΕΕΔΕ κ. Κ. Λαμπρινόπουλος και ο πρόεδρος της Δ.Ε. του Ινστιτούτου, κ. Π. Αγερίδης,
Συμπερασματικά οι εισηγητές του Συνεδρίου υπογράμμισαν ότι η αντίφαση μεταξύ της παγκόσμιας αύξησης της παραγωγής και της προστασίας του περιβάλλοντος υπό τις κατάλληλες συνθήκες μπορεί να μετατραπεί σε ευκαιρία για νέες οικονομικές δραστηριότητες και νέα ευμάρεια.
Οι δυο αυτοί παράγοντες μπορούν να αναπτυχθούν μέσα από τη βιώσιμη παραγωγή που όπως όλα δείχνουν θα είναι καθοριστικό στοιχείο της οικονομικής δραστηριότητας στον 21ο αιώνα. Ας σημειωθεί ότι στους τρεις πυλώνες της βιώσιμης ανάπτυξης που είναι η οικονομία, η κοινωνία και το περιβάλλον, η βιώσιμη παραγωγή προσθέτει έναν τέταρτο πυλώνα που είναι αυτός της τεχνολογίας ειδικά και της παραγωγής γνώσεων ειδικότερα.
Επίσης, έγινε λόγος για τον σχεδιασμό της διαχείρισης αποβλήτων στην Ελλάδα, για την ανάδειξη της σημασίας της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης, για την οργάνωση της εφοδιαστικής αλυσίδας, για τη διείσδυση της πράσινης πληροφορικής στις επιχειρήσεις και για τη λογική του κόστους κύκλου ζωής στις κατοικίες και το βιομηχανικό τομέα.
Ο καθηγητής κ. Ηλίας Τατσιόπουλος, Πρόεδρος της Ο.Ε. του Συνεδρίου, στην ομιλία του αναφέρθηκε αναλυτικά στον ορισμό της βιώσιμης παραγωγής και τον προσδιορισμό των βασικών αξόνων της. Μίλησαν επίσης στο Συνέδριο εκτός από την κ. Θ. Παρασκευούδη,  διαπρεπείς γνώστες των παραπάνω αναφερομένων θεμάτων, όπως ο καθηγητής κ. Παντελής Κάπρος, ο καθηγητής Δ. Τασιός, ο κ. Γ. Ευφραιμίδης, ο κ. Β. Χαλκιάς, ο κ. Κ. Αραβώσης, ο κ. Α. Παρασκευόπουλος, ο κ. Π. Παναγιωτακόπουλος, ο κ. Φ. Κουρμούσης, η κ. Μ Ζαρκαδούλα, ο κ. Χ. Μπαλάσκας, ο κ. Δ. Γιαννόπουλος, ο κ. Γ. Ευφραιμίδης, ο κ. Π. Ανδριανέσης, ο κ. Μ. Τσοσκούνογλου, ο κ. Δ. Παναγιωτακόπουλος, ο κ. Λ. Καραθανάσης, ο κ. Ν. Κοκκαλάκης, η κ. Π. Πολίτη, ο κ. Χ. Ματζαρίδης και η κ. Π. Παγώνη.
ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ
ΦΩΤΟ 1: ΠΑΝΕΛ ΟΜΙΛΗΤΩΝ
ΦΩΤΟ 2: Πάνος Αγερίδης, Πρόεδρος του ΙΔΙΠ ΠΥ, Τατσιόπουλος Ηλίας, Πρόεδρος Οργανωτικής Επιτροπής του Συνεδρίου, Καθηγητή του ΕΜΠ και πρόεδρο της ΕΠΑ Αττικής, Θέκλα Παρασκευούδη,
ΦΩΤΟ 3: ΑΙΘΟΥΣΑ ΟΜΙΛΙΩΝ
ΦΩΤΟ 4: Θέκλα Παρασκευούδη

:scripta manent::Η ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΩΝ ΞΕΝΟΥ ΤΥΠΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟ ΓΙΩΡΓΟ ΠΕΤΑΛΩΤΗ

0

Καλό μεσημέρι και καλή εβδομάδα.

Η Ευρώπη βρέθηκε το τελευταίο διάστημα σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι, σε μια πραγματικά κρίσιμη καμπή. Στην πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής έπρεπε να αντιμετωπιστούν προκλήσεις που απαιτούν κοινή δράση. Η Ελλάδα προσήλθε με συγκεκριμένες προτάσεις που εδώ και μήνες καταθέτει σταθερά ο Πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου:

-Τη δημιουργία ενός μόνιμου μηχανισμού στήριξης για τις χώρες που το έχουν ανάγκη.

-Το φόρο Tobin για να πληρώνουν και οι τράπεζες και να δημιουργείται κεφάλαιο για την ανάπτυξη.
-Τη δημιουργία του ευρωομόλογου που όλο και πλέον περισσότερο συζητείται και απαιτείται από τους Ευρωπαίους πολίτες και πολιτικούς και αποφέρει πολλαπλά οφέλη για όλους.
Και η συζήτηση και οι αποφάσεις της Συνόδου ήταν θετικές. Ήταν ένα βήμα προς την πρόοδο. Απαιτείται, όμως, τόλμη και αποφασιστικότητα από όλους και κυρίως σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Όλα αυτά μπορούμε να τα θέτουμε, να τα συζητάμε και να εισακουγόμαστε, ακριβώς γιατί πλέον

εμείς κάνουμε αυτό που πρέπει.

Κινούμαστε με σχέδιο, παρουσιάζουμε έντονη δραστηριότητα και το κυριότερο, έχουμε πλέον ανακτήσει τη διεθνή μας αξιοπιστία.
Η Ελλάδα από φωνή ασθενική έως ανύπαρκτη, σήμερα πρωτοπορεί και προτείνει λύσεις και ιδέες. Και αυτό συμβαίνει γιατί οι πολίτες και η κυβέρνηση βάζουμε επιτέλους τάξη, έτσι ώστε κανείς πλέον να μην μπορεί να μας θέτει στο στόχαστρο. Κανείς να μην μπορεί να προσωποποιεί το ευρωπαϊκό πρόβλημα ως ελληνικό. Και αυτό από μόνο του είναι μια σημαντική κατάκτηση και αρχή βεβαίως περισσότερων μαχών.
Έχουμε πει ότι το 2011 αποτελεί χρονιά ορόσημο στη νέα πορεία μας. Είναι η χρονιά των μεγάλων θεσμικών, διαρθρωτικών αλλαγών. Των αλλαγών που θα απελευθερώσουν το δυναμικό της χώρας και θα μας βάλουν στο δρόμο της βιώσιμης ανάπτυξης με επίκεντρο τον άνθρωπο.
Γι` αυτό ο Πρωθυπουργός προχθές στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας έθεσε πέντε προτεραιότητες, πέντε άξονες:
Τη μετάβαση στο επιτελικό κράτος που υπηρετεί τον πολίτη, αντί να είναι πηγή ταλαιπωρίας. Φυσικά, ο «Καλλικράτης» είναι αυτός που δείχνει το σωστό δρόμο.
Την ανάπτυξη σε όλα τα επίπεδα. Οι επενδύσεις που τόσο χρειαζόμαστε. Τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα. Η Περιφέρεια. Η Παιδεία. Η καινοτομία. Η απλοποίηση των διαδικασιών. Το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων, η καταγραφή και αξιοποίηση της περιουσίας του δημοσίου, καθώς και η προσέλκυση επενδύσεων.
Επίσης, η κοινωνία της συμμετοχής της ευνομίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Σ` αυτό εντάσσονται πλήθος στοχεύσεων και δράσεων, άμεσων για την κυβέρνηση.
Το κοινωνικό κράτος, η καταπολέμηση της ανεργίας και η προστασία, κυρίως, των αδύναμων πολιτών και φυσικά η μεγάλη ισχυροποίηση της παρουσίας της χώρας σε ευρωπαϊκό, αλλά και σε διεθνές επίπεδο.
Επιπλέον, όλα αυτά τα οποία κάνουμε πράξη. Είναι σημαντικό να αναφέρουμε την πολύ σοβαρή και σημαντική πρωτοβουλία για τους πολίτες που έχει πάρει το Υπουργείο Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας, αναγνωρίζοντας την κρίση που περνάμε και τις μεγάλες εισοδηματικές απώλειες των πολιτών. Και απηύθυνε κάλεσμα ευθύνης και κοινωνικής αλληλεγγύης για μείωση τιμών, στο οποίο ευτυχώς απάντησαν δεκάδες επιχειρήσεις. Δεν πρόκειται για προσωρινές προσφορές ή για μια προσωρινή μείωση τιμών ή για εκπτώσεις. Πρόκειται για καθαρές μειώσεις τιμών σε προϊόντα που πραγματικά αποτελούν αυτό που ονομάζουμε «καλάθι» της οικογένειας. Έτσι, έχουμε μειώσεις που φθάνουν μέχρι και 38% σε 660 επώνυμα προϊόντα, αλλά και απορρόφηση της αύξησης του ΦΠΑ σε επιπλέον 1.510  προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας. Πρόκειται για μια πράξη, μια ενέργεια, μια πρωτοβουλία του αρμόδιου υπουργείου που έχει αμοιβαίο όφελος και για τον καταναλωτή που τόσο ανάγκη το έχει σήμερα, αλλά και για την επιχείρηση.
Επιπλέον, με σημερινή του ανακοίνωση το υπουργείο Εργασίας, και είναι πολύ σημαντικό γιατί έχει σχέση με το κοινωνικό κράτος το οποίο προσπαθούμε να καλλιεργούμε και αφορά στη συγχρηματοδότηση του προγράμματος «βοήθεια στο σπίτι» για το 2011, διασφαλίζοντας τη συνέχιση της εργασίας σε 4.500 εργαζόμενους και σε πάνω από 85.000 ανήμπορους συμπολίτες μας, που κάνουν χρήση και έχουν άμεση ανάγκη αυτού του μεγάλου κοινωνικού προγράμματος, το οποίο δυστυχώς η Ν.Δ. είχε εγκαταλείψει στην τύχη του. Εμείς επαναδιαπραγματευτήκαμε με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Βρήκαμε τρόπο, έτσι ώστε και με τη μεγαλύτερη νομιμότητα πλέον, να εξασφαλίσουμε τη συγχρηματοδότηση, άρα και την επιβίωση αυτού του σημαντικού προγράμματος.
Παρακαλώ τις ερωτήσεις σας.
ΒΙΤΑΛΗΣ: Κύριε Εκπρόσωπε, σας άκουσα στην αποτίμηση που κάνατε για την πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής. Μιλάτε για πρωτοβουλίες, μιλάτε ότι η Ελλάδα βρήκε φωνή. Όμως, φαίνεται ότι υπάρχει μια δυσπιστία σε όλα αυτά τα πράγματα και σας φέρνω ως παράδειγμα, ας πούμε, ότι αποκαλείστε «δύναμη κατοχής» από ένα κείμενο που διανεμήθηκε από τις εκκλησίες. Θέλω να σας ρωτήσω, το σχόλιό σας γι` αυτό το κείμενο και αν φοβάστε ότι είμαστε ενώπιον νέων λαοσυνάξεων πλέον.
ΠΕΤΑΛΩΤΗΣ: Αυτό το «δύναμη κατοχής» δυστυχώς το χρησιμοποιούν πολλές δυνάμεις, οι οποίες προφανώς δεν αντιλαμβάνονται τη μεγάλη σοβαρότητα της κυβερνητικής προσπάθειας και τη μεγάλη σοβαρότητα της προσπάθειας του ελληνικού λαού.  Αν αναφέρεστε – που αναφέρεστε νομίζω – σε ένα κείμενο που διανεμήθηκε ακριβώς από την Ιερά Σύνοδο, που ήταν εισήγηση συγκεκριμένων ιεραρχών…
ΒΙΤΑΛΗΣ: Αυτό…
ΠΕΤΑΛΩΤΗΣ: Αυτό το κείμενο, φυσικά, έχει ελάχιστη σχέση με την πραγματικότητα. Είναι πολύ σημαντικό το να έχουμε μια εκκλησία η οποία αντιλαμβάνεται τα μεγάλα προβλήματα. Αλλά, θα πρέπει να αντιλαμβανόμαστε όλοι και τις απαιτήσεις και τα προστάγματα των καιρών. Η πνευματική θωράκιση των Ελλήνων πολιτών, στο πλαίσιο της λειτουργίας της εκκλησίας είναι πάρα πολύ σημαντική. Αυτό, όμως, που θα πρέπει όλοι μας να αντιληφθούμε, είναι ότι έχουμε μια Πολιτεία, έχουμε μια κυβέρνηση, έχουμε ένα λαό και μια κοινωνία πολύ ώριμη που αντιλαμβάνεται τα προβλήματα και τις παθογένειες πολλών δεκαετιών και ό,τι ταλανίζει την ελληνική κοινωνία και την οικονομία και βρίσκει στοχευμένες λύσεις, με συγκεκριμένες δράσεις, έτσι ώστε να βλέπουμε ορατά πλέον την έξοδο από την κρίση. Άρα, όσα λέγονται, όσα ακούγονται και όσα διανέμονται τα οποία είναι μακριά από αυτή την πραγματικότητα, περισσότερο συσκοτίζουν, παρά διαφωτίζουν. Και επειδή σ` αυτό το κράτος υπάρχουν και συγκεκριμένες λειτουργίες, είναι σημαντικό να γνωρίζουμε τις αρμοδιότητες του καθενός μας και να ξέρουμε ότι όλα κρίνονται με βάση την αρχή «τα του καίσαρος τω καίσαρι» Και αυτό είναι πολύ σημαντικό.
ΒΙΤΑΛΗΣ: Με συγχωρείτε, αν βλέπετε πολιτική παρέμβαση της εκκλησίας και δεύτερο, αυτό που λέτε «τα του καίσαρος τω καίσαρι», αν αυτό σημαίνει ότι ξαναθέτετε ένα θέμα που αφορά το διαχωρισμό εκκλησίας-κράτους. Γιατί λέτε ότι καθένας έχει αρμοδιότητες και ρόλους. Υπάρχει αυτό το ζήτημα;
ΠΕΤΑΛΩΤΗΣ: Το λέει και το Σύνταγμα. Είναι ξεκάθαρο ότι υπάρχουν αρμοδιότητες και ρόλοι σε όλους τους θεσμούς της ελληνικής Πολιτείας. Η εκκλησία είναι ένας σεβαστός θεσμός. Εμείς κάνουμε αυτό που είμαστε υποχρεωμένοι να κάνουμε για την έξοδο από την κρίση. Αυτό, όμως, θα μου επιτρέψετε να το συνδέσω και με κάτι άλλο. Το «δυνάμεις κατοχής» το ακούσαμε και μέσα στο Κοινοβούλιο αρκετές φορές στη συζήτηση του Προϋπολογισμού, από υποτίθεται προοδευτικούς ανθρώπους. Είναι μια «ατάκα» την οποία χρησιμοποιούν αυτές οι πολιτικές δυνάμεις, οι οποίες θέλουν ακριβώς να μείνουμε όπως είμαστε. Είναι αυτές οι δυνάμεις που υποτίθεται, λέγονται ότι είναι προοδευτικές. Στην ουσία, όμως, επιδιώκουν τη συντήρηση, γιατί το να αντιδρά κάποιος σε κάποια μέτρα ίσως είναι λογικό, ίσως είναι θεμιτό και ίσως να έχει και δίκιο. Αλλά, το να αντιδρούν κάποιοι υποτιθέμενοι προοδευτικοί σε μεγάλες αλλαγές που κάνουμε και στην καταπολέμηση χρόνιων παθογενειών, αυτό δεν είναι τίποτε άλλο από μια ακραία συντήρηση, την οποία ονομάζουν πρόοδο.
ΣΟΦΙΑΝΟΣ: Κύριε Εκπρόσωπε, στην πρόσφατη ομιλία του ο Πρωθυπουργός στην Κοινοβουλευτική Ομάδα έκανε αναφορά – και εσείς αναφερθήκατε- στα αποτελέσματα της Συνόδου Κορυφής για τολμηρές αποφάσεις που πρέπει να ληφθούν αν θέλουμε να συνεχίσει η Ευρωπαϊκή Ένωση να εμβαθύνει. Μια απ` αυτές τις τολμηρές αποφάσεις προφανώς είναι και το ευρωομόλογο για το οποίο ξεκινάει η διαδικασία για τη νομοθετική πρωτοβουλία, για τη συγκέντρωση ενός εκατομμυρίου ψήφων. Θεωρείτε ότι αυτό μπορεί να είναι η πρώτη ρήξη με τη Γερμανία;
ΠΕΤΑΛΩΤΗΣ: Η πρόταση του ευρωομόλογου, έτσι όπως έγινε από την Ελλάδα, στην αρχή είχε λίγους υποστηρικτές. Ήταν μια καινούργια πρόταση. Μια πρόταση, όμως, που διασφάλιζε τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη χρηματοδότηση συγκεκριμένων ταμείων και φυσικά διασφάλιζε και τη σταθερότητα που είναι μια πολύ σημαντική αρχή και για την οποία υπάρχει πλήρης ομοφωνία. Από εκεί και πέρα, η δική μας πρόταση, επειδή ακριβώς ήταν τεκμηριωμένη με συγκεκριμένους στόχους και είχε και μια πρόβλεψη για συγκεκριμένους πόρους, άρχισε και αρχίζει κάθε μέρα να αποκτά μια διαφορετική δυναμική. Και μόνο το ότι άρχισε να συζητείται σε πολύ σοβαρό επίπεδο, είναι μια κατάκτηση. Συνεπώς, από εδώ και πέρα, είναι θέμα τακτικής όλων μας να μπορέσουμε αυτή την πρόταση να την μετατρέψουμε σε απόφαση. Είναι κάτι το οποίο χρειάζεται δουλειά. Αυτό, όμως, ακριβώς δείχνει και τη μεγάλη αξιοπιστία πλέον που διαθέτουμε στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι. Και αυτό από μόνο του έχει πολύ μεγάλη σημασία. Φυσικά και η έκδοση του ευρωομόλογου θα λύσει πάρα πολλά ζητήματα.
ΣΟΦΙΑΝΟΣ:  Αν τελικά, όμως, η Γερμανία δεν συμφωνήσει, θεωρείτε ότι ερχόμαστε σε μια ρήξη με τη Γερμανία που μπορεί να έχει και συνέπειες στην περαιτέρω εμβάθυνση όπως την εννοούσε ο Πρωθυπουργός, ο οποίος μάλιστα ανέφερε ότι θα έρθουμε σε μια πιο κοντινή συμμαχία, ίσως, με την περιφέρειά μας, με την Αφρική, με τη Μέση Ανατολή;  Τι μπορεί να σημαίνει αυτό για την Ελλάδα;
ΠΕΤΑΛΩΤΗΣ:  Η συνοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι δεδομένη. Συγχρόνως, όμως, είναι και ένα συγκεκριμένο ζητούμενο. Είναι δεδομένη, όχι αξιωματικά, αλλά κατακτάται μέρα με την ημέρα, απόφαση με την απόφαση, έτσι ώστε να μπορούμε να μιλάμε για μια Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία χρειάζεται εμβάθυνση.  Και αυτό γίνεται σαφές από όλους μας και σε όλους μας.  Από την άλλη, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ένα κατ’ εξοχήν πεδίο μιας συνεχούς διαπραγμάτευσης κρατών με διαφορετικά συμφέροντα, με διαφορετικές προσεγγίσεις. Και φυσικά, στο πλαίσιο αυτής της διαπραγμάτευσης, υπάρχει και μία τελική απόφαση.  Εμείς, το θέμα του ευρωομόλογου, το προτείναμε, το σηκώνουμε όσο μπορούμε. Φυσικά, δημιουργούμε εκείνες τις συμμαχίες με τις δυνάμεις οι οποίες πιστεύουν στην ευρωπαϊκή συνοχή. Ήδη, η Ευρωπαϊκή Ένωση, σε επίπεδο ιδεολογικό, των σοσιαλιστικών κομμάτων, το βλέπει με πολύ θετική όψη και υπάρχει πλέον μία παγιωμένη αντίληψη ως προς το συγκεκριμένο θέμα.  Αλλά από εκεί και πέρα, και συντηρητικά κόμματα πλέον, καθώς και συντηρητικές κυβερνήσεις αρχίζουν να αντιλαμβάνονται τη σημασία του θεσμού του ευρωομόλογου. Ασφαλώς και θα φανεί στην πράξη πόσο θέλει καθένας τη σταθερότητα, τη συνοχή, την εμβάθυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στο πλαίσιο της σχετικής διαπραγμάτευσης θα υπάρξει απόφαση.
ΣΟΦΙΑΝΟΣ:  Και αν μου επιτρέπετε, κάτι τελευταίο: Οι εναλλακτικές της Ελλάδος επ’ αυτού, είναι εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης;
ΠΕΤΑΛΩΤΗΣ:  Η θέση μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι δεδομένη. Δεν μπορούμε να αντιληφθούμε και να διανοηθούμε θέση εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Από εκεί και πέρα, φυσικά, οι συμμαχίες -το να δημιουργούμε κοινά πεδία δράσεων με γειτονικούς λαούς, ειδικά σε επίπεδο μεσογειακό, όπου έχουμε και κοινά συμφέροντα και κοινούς γεωπολιτικούς στόχους- είναι σημαντικές, αλλά δεν μπορούν να αντικαθιστούν τη θέση μας και τη δράση μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μιας κι εμείς δεν μιλάμε μόνο για τη χώρα μας μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά μιλάμε για την Ευρωπαϊκή Ένωση συνολικότερα, όπου τίθενται ζητήματα.  Και φυσικά, σε περιόδους κρίσης, αυτά τα ζητήματα γίνονται πιο έντονα.  Συνεπώς, χρειάζεται και απαιτείται μεγαλύτερη και περισσότερη δουλειά απ’ όλους μας. 
ΣΟΦΙΑΝΟΣ:  Όσο υπάρχει, φυσικά και Ευρωπαϊκή Ένωση. 
ΠΕΤΑΛΩΤΗΣ:  Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι μπορεί να σκεφτεί κανείς σήμερα την Ευρώπη χωρίς Ευρωπαϊκή Ένωση.
ΖΑΦΕΙΡΙΑΔΟΥ: Δύο ερωτήσεις έχω κύριε Εκπρόσωπε: Πρώτον, εάν θα έρθει το νομοσχέδιο για το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων με τη μορφή του κατεπείγοντος ή όχι και δεύτερον, εάν όντως οδηγείτε τη χώρα σε εκλογές το επόμενο εξάμηνο, γιατί μαθαίνω ότι αυτή είναι η προσλαμβάνουσα δύο κομμάτων της αντιπολίτευσης.
ΠΕΤΑΛΩΤΗΣ:  Εάν τα κόμματα της αντιπολίτευσης, στα οποία αναφέρεστε, έχουν τέτοια άποψη και τέτοια αντίληψη, ότι δηλαδή θα διεξαχθούν εκλογές το επόμενο εξάμηνο, δεν μπορούν να αναλύσουν σωστά τα πράγματα.  Εμείς έχουμε μία εντολή.  Εμείς, όπως έχει πει και ο Πρωθυπουργός, έχουμε μία καθαρή τριετία μπροστά μας για να υλοποιήσουμε τους στόχους μας. Έχουμε πολύ αυξημένη ευθύνη σήμερα για την τύχη της χώρας μας.  Αυτήν ακριβώς την ευθύνη, εμείς την μετουσιώνουμε σε σημαντικές, σοβαρές, τολμηρές αποφάσεις, βάζοντάς τα με παθογένειες πολλών δεκαετιών.  Και σ’ αυτό, εννοείται, δεν κάνουμε πίσω.  Δεν είμαστε όμως μόνοι μας.  Αυτή τη σοβαρότητα της πολύ μεγάλης και σκληρής δουλειάς που κάνουμε, την αντιλαμβάνεται και ο ελληνικός λαός. Άρα, όποιος βλέπει εκλογικά ή προεκλογικά παιχνίδια, νομίζω ότι δεν μπορεί να κάνει την στοιχειωδώς σοβαρή ανάλυση που απαιτείται να γίνεται σήμερα, ειδικά από τις πολιτικές δυνάμεις. 
Όσον αφορά το πρώτο σκέλος της ερώτησής σας, έχω να σας πω τα εξής:  Γνωρίζουμε ότι τα κλειστά επαγγέλματα είναι μια παθογένεια πολλών δεκαετιών. Τα κλειστά επαγγέλματα, γενικότερα, είναι πολύ περισσότερα απ’ αυτά τα οποία βλέπουν το φως της δημοσιότητας.  Και φυσικά αποτελούν τροχοπέδη στην απελευθέρωση του στελεχιακού δυναμικού, το οποίο απασχολείται σ’ αυτά τα επαγγέλματα. Αλλά και τροχοπέδη τόσο για την επιχειρηματικότητα, όσο και για τις παρεχόμενες υπηρεσίες προς τους Έλληνες πολίτες.  Υπό την έννοια αυτή, εμείς ερχόμαστε και κάνουμε μία σημαντική τομή και σ’ αυτό το επίπεδο. Απελευθερώνουμε τα κλειστά επαγγέλματα προς όφελος του Έλληνα πολίτη, προβαίνοντας, όμως, σε μια  πολύ μετρημένη αντιμετώπιση του συγκεκριμένου ζητήματος, έτσι ώστε να μπορέσει η απελευθέρωση αυτή να μετουσιωθεί άμεσα σε πράξη και να αποβεί προς όφελος των υπηρεσιών του Έλληνα πολίτη. Γίνεται πολύ προσεκτική δουλειά, εδώ και πολύ μεγάλο διάστημα. Ήδη, υπάρχει σε εξέλιξη διαπραγμάτευση και διαβούλευση με τους επαγγελματίες που απασχολούνται σε αυτά τα επαγγέλματα.  Από εδώ και πέρα, θα κατατεθούν προτάσεις, θα υπάρξει συζήτηση και προβλέπεται να υπάρξουν λύσεις οι οποίες θα είναι μετρημένες και οι οποίες, πράγματι, θα αντιμετωπίζουν  με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το μεγάλο – είναι αλήθεια – συγκεκριμένο ζήτημα.  Υπό την έννοια αυτή, δεν υπάρχει η διαδικασία του κατεπείγοντος. Η απόφασή μας είναι κατεπείγουσα, αλλά την έχουμε πάρει προ πολλού. Η διαδικασία αυτή όμως, θα δώσει την ευκαιρία σε όλους όσοι εμπλέκονται – και στους απλούς, φυσικά, Έλληνες πολίτες- να πουν τις απόψεις τους, να καταθέσουν τις προτάσεις τους, που πραγματικά θα δώσουν λύση σε ένα ζήτημα το οποίο δεν είχε, όντως, αντιμετωπισθεί, εδώ και πολλές δεκαετίες. 
ΠΟΛΥΜΕΡΟΣ:  Θα ήθελα να μου δώσετε το δικαίωμα να ασχοληθώ με «τρίχες» στην ερώτηση τη συγκεκριμένη και να σας ρωτήσω εάν τελικά ισχύουν τα δημοσιεύματα που θέλουν τον Πρωθυπουργό να έχει ξοδέψει 700 ευρώ σε μία ημέρα, για την περιποίηση της προσωπικής του κώμης, καθώς και της κώμης της συζύγου του και της κόρης του, σε επώνυμο κομμωτήριο των βορείων προαστίων, αν δεν κάνω λάθος.
ΠΕΤΑΛΩΤΗΣ: Πρώτα απ’ όλα, ως προς την ουσία, αυτό το δημοσίευμα το οποίο έχει κυκλοφορήσει και στο διαδίκτυο, είναι παντελώς ανυπόστατο και ψευδές. Είναι δε και συκοφαντικό. Και το αποκαλώ «συκοφαντικό», γιατί αυτός ήταν και ο λόγος αυτής της  -υποτίθεται – είδησης, η οποία κάθε άλλο παρά είδηση είναι. Ο ελληνικός λαός, σήμερα, έχει σοβαρά προβλήματα και φυσικά όσοι προσπαθούν μέσα από τέτοιες χαλκευμένες και φτιαγμένες ειδήσεις να πλήξουν την εικόνα του Πρωθυπουργού και της οικογένειάς του, πέφτουν πάρα πολύ έξω. Υπάρχουν επίπεδα και σοβαρής αντιπολίτευσης, υπάρχουν όμως και επίπεδα ακόμη και συκοφάντησης του Έλληνα Πρωθυπουργού.  Αυτό όμως είναι πραγματικά ένα επίπεδο το οποίο μας αποτρέπει όλους μας, διότι και νόημα δεν έχει, αλλά και είναι ξεκάθαρα συκοφαντικό.  
Ευχαριστώ.
Καλό απόγευμα.

Το παράδοξο 1939

0

Γιατί δεν έγινε δυνατή η αποφυγή του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου, αυτής της μεγάλης παγκόσμιας καταιγίδας;  Ποιες αιτίες τον προκάλεσαν; Ο ιστορικός Ρίτσαρντ Όβερι θεωρεί ότι οι λόγοι για τους οποίους ξέσπασε η φονικότερη πολεμική αναμέτρηση στην ιστορία μπορούν να εξηγηθούν μόνο στο πλαίσιο της επιδεινούμενης ευρωπαϊκής τάξης πραγμάτων στη διάρκεια της δεκαετίας του 1930, όταν «η οικονομική κρίση, η ανάδυση αυταρχικών καθεστώτων, οι βαθιές διαχωριστικές γραμμές, οι εθνικιστικοί ανταγωνισμοί και η κατάρρευση των προσπαθειών της Κοινωνίας των Εθνών να διαφυλάξει την ειρήνη συνδυάστηκαν όλα μαζί καθιστώντας πιθανή μια γενική σύρραξη». Στο βιβλίο του τίθεται, εκ των πραγμάτων, και ένα θέμα περί της μεθόδου των ιστορικών. Richard Overy, 1939. Η αντίστροφη μέτρηση για τον πόλεμο, μετάφραση Τιτίνα Σπερελάκη, Πατάκη, Αθήνα 2009, σελ. 204

Η κρίση ιστορικών αποφάσεων μοιάζει εύκολη δουλειά εκ των υστέρων. Γνωρίζουμε τον δρόμο που
πήρε η ιστορία και μπορούμε με σχετική ασφάλεια να κρίνουμε το ορθό και το λάθος. Είναι όμως πολλά και αυτά που δεν γνωρίζουμε. Όχι μόνο εμείς οι αδαείς εραστές της ιστορίας, αλλά και εκείνοι που επαγγελματικά και συστηματικά εντρυφούν σ’ αυτή.

Ας ξεχάσουμε το γεγονός ότι οι ιστορικοί έχουν πρόσβαση σε γνώση που οι πρωταγωνιστές των ιστορικών γεγονότων δεν είχαν, π.χ. στα αρχεία των αντιπάλων σε μια σύγκρουση. Ένα πράγμα, που κανείς δεν γνωρίζει, είναι οι εναλλακτικοί δρόμοι που θα μπορούσε να πάρει η ιστορία. Ξέρουμε για παράδειγμα ότι η συμφωνία του Μονάχου ήταν κακή διότι εξέθρεψε την επιθετικότητα του Χίτλερ. Δεν μπορούμε να ξέρουμε όμως ποια θα ήταν η ροή τής ιστορίας χωρίς αυτή. Θα ξέσπαγε ο πόλεμος τον Σεπτέμβριο του 1938; Ποια θα ήταν η έκβασή του, με τη Βρετανία λιγότερο εξοπλισμένη απ’ ό,τι ένα χρόνο μετά κι ένα ισχυρό φιλειρηνικό κίνημα στους κόλπους της;
Αν, πάλι, η απόρριψη τής Συμφωνίας κατεύναζε τον Χίτλερ και δεν γινόταν ποτέ ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος ποια θα ήταν η πορεία του κόσμου, αν επιζούσε ως εναλλακτικό «παράδειγμα» και ο ναζιστικός ολοκληρωτισμός; Πολλές χώρες της Ευρώπης τότε είχαν φασιστικά καθεστώτα, αλλά και εντός των δημοκρατιών υπήρχαν ισχυρά φασιστικά κινήματα. Το πιθανότερο, βέβαια, θα ήταν ότι και ο φασιστικός ολοκληρωτισμός θα κατέρρεε από τις εσωτερικές του αντιφάσεις, αλλά στην περίπτωση του κομμουνισμού αυτό χρειάστηκε εβδομήντα χρόνια. Πώς θα ήταν ο κόσμος αν δίπλα στον «κόκκινο φάρο της αλήθειας» υπήρχε κι ένας αντίστοιχος «μαύρος φάρος»; Θα επιζούσαν τα φιλελεύθερα αστικά κράτη ή οι πληθυσμοί τους θα σαγηνεύονταν από την «αποτελεσματικότητα» των δύο ολοκληρωτισμών;
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ήταν η φρίκη τού πολέμου που απονομιμοποίησε στη συνείδηση των ανθρώπων τον φασισμό. Κι εδώ μπαίνουμε σε ένα βαθύτερο μεθοδολογικό πρόβλημα. Πώς μπορούμε να κρίνουμε την ιστορία, όταν η σκέψη μας και συνεπώς η κρίση μας διαμορφώνεται από την ιστορία, δηλαδή είναι προϊόν αυτής της ιστορίας;
Ένα ακόμη μεθοδολογικό πρόβλημα είναι η στάθμιση των παραγόντων που παράγουν τις ιστορικές εξελίξεις. Επειδή δεν υπάρχει ένας κοινά αποδεκτός κανόνας, συχνά ξεσπούν διαμάχες μεταξύ των ιστορικών για τα αίτια των μεγάλων ιστορικών γεγονότων. Στην Ελλάδα, για παράδειγμα,  είναι γνωστή η διαμάχη για τις απαρχές του Εμφυλίου· στο εξωτερικό γίνεται μια μεγάλη συζήτηση για τις απαρχές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, για το παράδοξο έτος 1939. Μία από αυτές τις διαμάχες ήταν μεταξύ των ιστορικών Ρίτσαρντ Όβερι (Richard Overy) και Τίμοθι Μέισον  (Timothy Mason), από τις στήλες της επιθεώρησης Past and Present Journal. Ο Μέισον είχε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο Αδόλφος Χίτλερ οδηγήθηκε στον πόλεμο επειδή η γερμανική οικονομία αντιμετώπιζε δομικές αδυναμίες και είχε να επιλέξει μεταξύ επιθετικότητας και δύσκολων οικονομικών αποφάσεων που θα υπέσκαπταν τη λαϊκή νομιμοποίηση του καθεστώτος. Ο Όβερι απάντησε ότι, παρ’ όλο που η Γερμανία είχε μεγάλα οικονομικά προβλήματα το 1939, ήταν οι αποφάσεις, οι παρεξηγήσεις, οι κακές εκτιμήσεις που δημιούργησαν τη δυναμική η οποία οδήγησε στο αιματοκύλισμα.*
Στο βιβλίο του 1939. Η αντίστροφη μέτρηση για τον πόλεμο, ο Όβερι υποστηρίζει ότι η πορεία προς τον πόλεμο δεν ήταν αναπόφευκτη.
«Το σενάριο της τελικής κρίσης δεν ήταν προδιαγεγραμμένο. (…) Δεν είναι απίθανο να είχαν παρθεί διαφορετικές αποφάσεις σε συγκεκριμένες στιγμές της κρίσης εξαιτίας παραγόντων που δημιούργησε η ίδια η αυξημένη ένταση, όπως καταδεικνύει η απόφαση του Χίτλερ να ακυρώσει την εισβολή στις 25 Αυγούστου ή την πολωνική προθυμία για διαπραγμάτευση ή τον κλεφτοπόλεμο μεταξύ Μπονέ και Νταλαντιέ (σ.σ.: ο υπουργός Εξωτερικών και ο πρωθυπουργός της Γαλλίας). Όλες οι διεθνείς κρίσεις που επιδεινώθηκαν, από τον Κριμαϊκό Πόλεμο μέχρι την εισβολή στο Ιράκ, οδήγησαν αρχικά σε σύντομες περιόδους ασταθών πολιτικών αλληλεπιδράσεων και απρόβλεπτων συγκυριών πριν από την έναρξη των εχθροπραξιών» (σ. 164).
Δεν ήταν μία, αλλά πολλές οι πεταλούδες που έφτιαξαν την μεγάλη παγκόσμια καταιγίδα.  Αλλά όλα αυτά σε περιβάλλον που έκανε πολύ πιθανό έναν παγκόσμιο πόλεμο. Αυτός «μπορεί να εξηγηθεί σωστά μόνο στο πλαίσιο της επιδεινούμενης ευρωπαϊκής τάξης πραγμάτων στην διάρκεια της δεκαετίας του 1930, όταν η οικονομική κρίση, η ανάδυση αυταρχικών καθεστώτων, οι βαθιές διαχωριστικές γραμμές, οι εθνικιστικοί ανταγωνισμοί και η κατάρρευση των προσπαθειών της Κοινωνίας των Εθνών να διαφυλάξει την ειρήνη συνδυάστηκαν όλα μαζί καθιστώντας πιθανή μια γενική σύρραξη» (σ. 15).
Στις δραματικές διαπραγματεύσεις του Αυγούστου πριν από την εισβολή στην Πολωνία υπήρχαν κακές εκτιμήσεις εκατέρωθεν. Ο Χίτλερ πίστευε ότι οι δυτικές δυνάμεις απλώς μπλόφαραν με την «κόκκινη γραμμή» και ότι δεν θα πολεμούσαν. Στις 30 Αυγούστου, «ο Γκέρινγκ παραπονέθηκε στον Γκέμπελς ότι δεν είχαν ανοικοδομήσει τη Γερμανία σε έξι χρόνια “για να τα διακινδυνεύσουν τώρα όλα μ’ έναν πόλεμο”. Ο Γκέμπελς σημείωσε στο ημερολόγιό του ότι ο κίνδυνος έμοιαζε πολύ μεγαλύτερος απ’ όσο συνειδητοποιούσε ο Χίτλερ αλλά εισέπραξε και πάλι την απάντηση ότι “ο φύρερ δεν πιστεύει πως η Αγγλία θα επέμβει”» (σ. 95). Από την άλλη στο Λονδίνο και στο Παρίσι  υπήρχαν λανθασμένες πληροφορίες περί εσωτερικής αντίδρασης στον πόλεμο:
«Οι Βρετανοί έδωσαν μεγαλύτερη προσοχή στις φήμες περί διαφορών στην ηγεσία του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος. Επί αρκετό καιρό κυριαρχούσε η πεποίθηση ότι ο στρατάρχης Χέρμαν Γκέρινγκ, επικεφαλής της γερμανικής αεροπορίας, πληρεξούσιος υπουργός για το οικονομικό τετραετές πρόγραμμα της Γερμανίας, θα μπορούσε να οργανώσει κάποιο πολιτικό πραξικόπημα ή να φανεί χρήσιμος πείθοντας τον Χίτλερ να δεχθεί μια ειρηνική λύση» (σ. 74).
Το ότι αυτές οι εκτιμήσεις ήταν λανθασμένες το γνωρίζουμε εκ των υστέρων και εκ του αποτελέσματος.
Η μεγάλη χρησιμότητα του βιβλίου 1939. Η αντίστροφη μέτρηση για τον πόλεμο είναι ότι μας μεταφέρει στα κέντρα λήψης αποφάσεων εκείνης της εποχής, χωρίς την υπεροψία της μετέπειτα γνώσης. Μας δείχνει τις δυσχέρειες στη λήψη των αποφάσεων, αφ’ ενός λόγω της έλλειψης σαφούς πληροφόρησης, αφ’ ετέρου και επειδή μια πολιτική απόφαση πρέπει να συνυπολογίζει πολλούς παράγοντες. Βλέποντας την ιστορία χωρίς το φακό της ύστερης γνώσης δεν μπορεί κανείς παρά να συμπάσχει με τις αγωνιώδεις προσπάθειες του βρετανού πρωθυπουργού να διατηρήσει την ειρήνη:
«Η ιστορική εικόνα του Νέβιλ Τσάμπερλαιν είναι αυτή ενός ανθρώπου ο οποίος, το 1939, αναζητούσε πάση θυσία τρόπο για να αποφύγει την σύγκρουση, αλλά, παρότι πάντα θεωρούσε την ειρήνη προτιμότερη από τον πόλεμο, στις αρχές του 1939 ελάχιστες αυταπάτες έτρεφε πια για τον Χίτλερ. Τον Μάρτιο περιέγραψε τον Χίτλερ σ’ έναν επισκέπτη ως «τον πιο μαύρο διάβολο που είχα συναντήσει ποτέ» (σ. 30).
Αυτό πιστοποιείται και από το γεγονός ότι η επιστράτευση στην Βρετανία είχε ξεκινήσει από την άνοιξη του 1939.
Μοιάζει παράδοξο ότι ακόμη και δημοκράτες ειρηνιστές μέμφονται τον Τσάμπερλαιν για τη στάση υπέρ της ειρήνης που κράτησε στο Μόναχο. Αυτό όμως γίνεται αφ’ ενός επειδή έχουν την ύστερη γνώση και αφ’ ετέρου διότι υποτιμάται ή αποσιωπάται ένας μείζων παράγων, που ήταν η λαϊκή βούληση κατά του πολέμου. Σε μια δημοκρατία ένας πρωθυπουργός έχει μεγάλα περιθώρια ελιγμών, αλλά δεν μπορεί και δεν πρέπει να εναντιώνεται πλήρως στην λαϊκή βούληση. Το 1938 οι μνήμες του Μεγάλου Πολέμου ήταν ακόμη νωπές. Είχαν περάσει μόλις είκοσι χρόνια από τη λήξη του. Οι ανάπηροι βρίσκονταν σε χιλιάδες σπίτια για να υπενθυμίζουν την φρίκη του, η απώλεια αγαπημένων προσώπων δεν είχε ξεπεραστεί. Ήταν φυσικό λοιπόν να δρα στις δυτικές χώρες ένα ισχυρό φιλειρηνικό κίνημα – και η λαϊκή επιταγή ήταν να εξαντληθούν όλα τα περιθώρια για ειρήνη.
Υπήρχαν όμως και άλλοι παράγοντες. Το 1938, οι δυτικές δυνάμεις βρίσκονταν στο μέσον ενός μεγάλου εξοπλιστικού προγράμματος που δεν είχε ολοκληρωθεί. Το 1939 «πολλοί από τους παράγοντες που απέτρεπαν μια σθεναρή στάση στην περίπτωση της τσεχικής κρίσης την προηγούμενη χρονιά είχαν εκλείψει. Τόσο η Βρετανία, όσο και η Γαλλία στην διάρκεια του 1939, είχαν επιταχύνει τον επανεξοπλισμό τους, ειδικά στον αέρα. (…) Ένας δεύτερος παράγοντας ήταν η κοινή γνώμη η οποία είχε μετατοπιστεί από τον τρόμο για τον πόλεμο και τη σφοδρή επιθυμία για ειρήνη, που ήταν πασιφανής τον Σεπτέμβριο του 1938, σε μια μοιρολατρική αποδοχή ότι ο πόλεμος ήταν τώρα αναπόφευκτος και ήταν καλύτερα να διεξαχθεί το συντομότερο δυνατόν» (σσ. 44-45).
Εκτός αυτού όμως, «για να ικανοποιούν οι πολεμικές προετοιμασίες τις όποιες φιλοδοξίες τους, η Βρετανία και η Γαλλία καλούνταν να ξεπεράσουν πολλά προβλήματα, όπως την ανάδυση οικονομικών και χρηματοδοτικών δυσχερειών» (σ. 159). Δεν πρέπει ακόμα να ξεχνάμε ότι κατά τη δεκαετία του 1930 η οικονομική κρίση είχε φτάσει στο ζενίθ και το ερώτημα «ψωμί ή κανόνια;» θεωρούνταν αντανακλαστικά ορθό – όπως αντανακλαστικά ορθή ήταν και η απάντησή του: «ψωμί».
Πώς φτάσαμε λοιπόν στον πόλεμο του 1939; Σαφώς υπήρχε η επιθετικότητα της ναζιστικής Γερμανίας. Από την άλλη πλευρά, «παρά τη ρητορεία περί τιμής, η πραγματικότητα του πολέμου το 1939 δεν ήταν η σωτηρία της Πολωνίας από μια βάναυση κατοχή, αλλά η σωτηρία της Βρετανίας και της Γαλλίας από τους κινδύνους ενός κόσμου που κατέρρεε» (σ. 170). Υπήρχε επίσης η «μπερδεμένη διπλωματία» που τόσο φοβόταν ο Τσάμπερλαιν και η οποία είχε οδηγήσει τον κόσμο στον πρώτο μεγάλο πόλεμο. Τέλος, υπήρχε η δυναμική των πραγμάτων που δημιουργούσε πια τα δικά της γεγονότα:
«Η αναζήτηση μιας πειστικής και πρόχειρης δικαιολόγησης [του πολέμου] στη διάρκεια της κρίσης δεν έκανε τον πόλεμο εντελώς αναπόφευκτο, κατέστησε όμως δύσκολη την αποτροπή του. Η δοκιμασία θέλησης τις τελευταίες ημέρες της ειρήνης, κυρίως μεταξύ δύο τελείως ανόμοιων πρωταγωνιστών, του Χίτλερ και του Τσάμπερλαιν, προσέλαβε τη δική της διάσταση, ανεξάρτητη σε μεγάλο βαθμό από τη μακρά προϊστορία στρατιωτικών, οικονομικών και πολιτικών γεγονότων που τους είχε οδηγήσει εξ αρχής στην επικείμενη αντιπαράθεση» (σ. 169).
—
* Αυτή ίσως είναι μετεγγραφή της μεγάλης συζήτησης που έγινε πριν από πολλά χρόνια περί της «δομής» της φεουδαρχίας ή της «συγκυρίας» η οποία οδήγησε τις δυτικές κοινωνίες στον καπιταλισμό. Η διαφωνία μεταξύ ιστορικών, κοινωνιολόγων και οικονομολόγων ήταν για το αν και κατά πόσο το πέρασμα από τη φεουδαρχική στην καπιταλιστική κοινωνία ήταν αποτέλεσμα της συγκρότησης της φεουδαρχικής κοινωνίας (δηλαδή της «δομής» της) ή αν ήταν αποτέλεσμα της συγκυρίας, τυχαίων φαινομένων τα οποία άλλαξαν σιγά σιγά την κοινωνική οργάνωση για να φτάσει στη σημερινή καπιταλιστική κοινωνία. Πρβλ. Η μετάβαση από τον φεουδαλισμό στον καπιταλισμό (συλλογικό), Θεμέλιο, Αθήνα 1986
Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Books’ Journal» τ. Νοεμβρίου

http://www.medium.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=3718:1&catid=96:2008-09-01-08-47-54&Itemid=117

Καμία παράταση στα τέλη κυκλοφορίας

0

Δε θα δοθεί παράταση για τα τέλη κυκλοφορίας, όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή του το υπουργείο Οικονομικών, το οποίο καλεί τους φορολογούμενους ιδιοκτήτες ΙΧ να προμηθευτούν έγκαιρα τα σήματα.

Καμία παράταση στα τέλη κυκλοφορίας Συγκεκριμένα, το υπουργείο αναφέρει ότι ολοκληρώθηκε, την Πέμπτη 16 Δεκεμβρίου, η εκτύπωση και η αποστολή όλων των ειδοποιητηρίων τελών κυκλοφορίας του 2011 από τη Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων του Υπουργείου Οικονομικών.

Συνολικά, από τις 2 Νοεμβρίου μέχρι τις 16 Δεκεμβρίου, εκτυπώθηκαν και έχουν αποσταλεί 6.877.296 ειδοποιητήρια, όπου η τελευταία παρτίδα περιλάμβανε τα ειδοποιητήρια αριθμών κυκλοφορίας που λήγουν σε 9 ή 0.

Η προθεσμία, για όσους ακόμη δεν προμηθεύτηκαν το σήμα του 2011, λήγει την Παρασκευή 31 Δεκεμβρίου.

http://www.kosmoslarissa.gr/article/9260/