Παρακολουθήσαμε την ομιλία του κ. Σαμαρά στην κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος της Ν.Δ. Είναι λογικό ο κ. Σαμαράς να προσπαθεί αγωνιωδώς να σταματήσει τη φυλλοροή της κοινοβουλευτικής του ομάδας.

Θα έπρεπε, όμως, σίγουρα να βρει άλλους τρόπους.

Ταυτίστηκε πλήρως με την κυβέρνηση Καραμανλή, ανακαλύπτοντας μεγάλες διαρθρωτικές αλλαγές, οι οποίες φυσικά ποτέ δεν έγιναν.

Ανακάλυψε ότι η Ν.Δ. κέρδισε στις αυτοδιοικητικές εκλογές, επινοώντας και πάλι την παγκόσμια πρωτοτυπία με το χάρτη των νομών, οι οποίοι πλέον δεν υπάρχουν με το νέο αυτοδιοικητικό σύστημα.

Παραπλάνησε, λέγοντας ότι η Ν.Δ. «έβαλε πλάτη» στα δύσκολα της κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ ψηφίζοντας τα μισά νομοσχέδια, γνωρίζοντας, όμως, όλοι πολύ καλά ότι δεν ψήφισε ούτε μια μεγάλη

Πρότεινε ξανά διαφορετικό μείγμα πολιτικής, χωρίς να μας πει ποτέ ποια είναι αυτή η πολιτική, αξιόπιστα φυσικά. Είναι η γνωστή μαγική συνταγή για την εξάλειψη του ελλείμματος σε ένα χρόνο, χωρίς τις θυσίες του ελληνικού λαού.

Αντιλαμβάνεται κανείς την αγωνία του, αλλά αντί να επινοεί μαγικές λύσεις για την έξοδο από την κρίση, το καλύτερο θα ήταν να προσπαθήσει ο κ. Σαμαράς να βρει ένα διαφορετικό μείγμα πολιτικής πρότασης του κόμματός του, της Ν.Δ. Ένα μείγμα γιατί αυτή την πολιτική που προτείνει σήμερα, δεν εξυπηρετεί, ούτε τον ίδιο, ούτε τη χώρα.

Παρακαλώ τις ερωτήσεις σας.

ΤΖΑΝΕΤΑΤΟΣ: Θα ήθελα ένα σχόλιο για τις δηλώσεις του επικεφαλής του ευρωπαϊκού ταμείου για τη διάσωση των οικονομιών Κλάους Ρέγκλινγκ, σύμφωνα με τις οποίες η Γερμανία θα κερδίζει από τα δάνεια που έχει δώσει προς την Ελλάδα 600 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο.

ΠΕΤΑΛΩΤΗΣ: Δεν θέλω να σχολιάσω ρήσεις κάποιων παραγόντων. Εκείνο, όμως, το οποίο έχουμε να πούμε, είναι ότι σαφώς δεν  μας έχει χαρίσει ποτέ κανείς τίποτε και δεν ζητήσαμε από κανέναν να μας δωρίσει τίποτε. Αυτό το έχουμε πει από την πρώτη στιγμή. Και το λέγαμε όταν προσπαθούσαμε να πείσουμε τους εταίρους μας, στην Ε.Ε., ότι επιτέλους θα πρέπει να δημιουργηθεί αυτός ο ευρωπαϊκός μηχανισμός στήριξης των χωρών οι οποίες αντιμετωπίζουν προβλήματα, με πρώτη την  Ελλάδα και ίσως και άλλες χώρες και όπως βλέπουμε εξελίσσεται σε μείζον ζήτημα για την Ευρώπη. Άρα, εμείς το μόνο που θέλαμε να κάνουμε, είναι να υπάρχει ένας μηχανισμός στήριξης ο οποίος θα μπορεί να μας δίνει μια ανάσα όταν οι αγορές πλέον δεν μπορούν να δανειοδοτήσουν τις χώρες της Ευρώπης και φυσικά αυτό κανείς δεν το κάνει ανέξοδα.

ΜΟΥΡΕΛΑΤΟΣ: Κύριε Εκπρόσωπε, η κυβέρνηση ανησυχεί για τις εξελίξεις που λαμβάνουν χώρα προσφάτως στην Ευρώπη; Γιατί πλέον η «ανησυχία» των αγορών λειτουργεί περίπου ως αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Δηλαδή, η Ιρλανδία υπήχθη στο μηχανισμό στήριξης και προεξοφλούν πλέον όλοι όχι μόνο ότι θα υπαχθεί και η Πορτογαλία, μιλούν ακόμη και για την Ισπανία. Ποιες είναι οι επιπτώσεις και στο δικό μας το μηχανισμό πλέον;

ΠΕΤΑΛΩΤΗΣ: Μέσα στην πολύ δύσκολη θέση στην οποία είχαμε βρεθεί, γιατί ήμασταν η μόνη χώρα που βγήκε αθωράκιστοι μπροστά στην κρίση, προτείναμε και καταφέραμε να δημιουργηθεί αυτός ο ευρωπαϊκός μηχανισμός στήριξης. Έχουμε κατοχυρώσει μέσα από ένα τριετές πρόγραμμα σταθερότητας να μπορούμε, εκπληρώνοντας τους στόχους που θέτουμε, να έχουμε άμεση και άνετη, εκπληρουμένων των στόχων μας φυσικά, δανειοδότηση. Από εκεί και πέρα, σαφώς και μας προβληματίζει, σαφώς και δεν θέλουμε άλλες χώρες της Ε.Ε. να βρίσκονται στην ίδια δυσχερή θέση. Αλλά, εκείνο το οποίο μας ανακουφίζει μέσα σε αυτή τη δύσκολη κατάσταση και μέσα στην αγωνία όλων μας, είναι ότι επιτέλους υπάρχει αυτός ο μηχανισμός. Ακριβώς αυτή την ανησυχία και την αγωνία μας, αλλά και τη συσσωρευμένη εμπειρία που αποκτήσαμε, με την προσπάθεια δημιουργίας αυτού του μηχανισμού, θα την εκφράσουμε και στις 16-17 Δεκεμβρίου στην Ευρωπαϊκή Σύνοδο Κορυφής, όπου θα συζητηθούν λεπτομέρειες γι` αυτό τον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης. Εκεί πιστεύουμε ότι όλοι θα πρέπει να αρθούμε στο ύψος της ευθύνης μας, έτσι ώστε και οι χώρες της Ε.Ε. να μην κινδυνεύσουν περαιτέρω, αλλά και να δημιουργηθεί ένα ασφαλές πλαίσιο για την ίδια την ευρωζώνη.

ΜΟΥΡΕΛΑΤΟΣ: Διαφαίνονται συγκλίσεις κύριε εκπρόσωπε, μεταξύ των θέσεων που πρεσβεύει, μεταξύ άλλων, και η ελληνική κυβέρνηση και των θέσεων που πρεσβεύει η Γερμανία ή προσερχόμαστε σε μια σύνοδο κορυφής με δύο συγκεκριμένα μπλοκ τα οποία «θα λύσουν τις διαφορές τους» εκεί;

ΠΕΤΑΛΩΤΗΣ: Πρώτα απ` όλα, γνωρίζουμε ότι ο ευρωπαϊκός χώρος είναι ένας κατ` εξοχήν χώρος διαπραγματεύσεων οι οποίες ήδη άρχισαν να γίνονται. Είναι λογικό το να υπάρχουν διαφορετικές προτάσεις, θέσεις και διαφορετικές προσεγγίσεις. Πιστεύω, ότι θα πρέπει να το δούμε ως μια γόνιμη ευκαιρία, να υπάρχει και μια σύγκλιση αυτών των απόψεων. Μέχρι τις 16 Δεκεμβρίου θα υπάρχει μια προεργασία και ελπίζουμε για το καλό των χωρών της Ε.Ε., αλλά και της ευρωζώνης να υπάρχει σύγκλιση, έτσι ώστε αυτός ο ευρωπαϊκός μηχανισμός να κατοχυρώνει πλήρως την αυτοτελή οικονομική ύπαρξη των ευρωπαϊκών χωρών, αλλά και την ασφάλεια της ευρωζώνης.

ΖΑΦΕΙΡΙΑΔΟΥ: Ο Πρωθυπουργός με επιστολή του ζήτησε από τους υπουργούς μέχρι σήμερα να του έχουν αποστείλει σε λίστες ιεραρχημένες προτεραιότητές τους. Πόσοι το έχουν κάνει;

ΠΕΤΑΛΩΤΗΣ: Η προθεσμία, ας μου επιτραπεί η έκφραση, δεν έχει λήξει. Όλοι οι υπουργοί θα ανταποκριθούν.

ΜΠΟΤΩΝΗΣ: Κύριε υπουργέ, διαβάζουμε σήμερα στις εφημερίδες ότι υπάρχει μια εξέλιξη όσον αφορά τους συμβασιούχους από Θεσσαλονίκη ξεκινώντας, ότι κέρδισαν κάποια προσφυγή. Θα ήθελα να ρωτήσω αυτό εάν δημιουργεί και πρόβλημα στο μνημόνιο.

ΠΕΤΑΛΩΤΗΣ: Εμείς, από την πρώτη στιγμή που αναλάβαμε την κυβέρνηση της χώρας θέσαμε το ζήτημα των προσλήψεων των συμπολιτών μας στο δημόσιο, οι οποίοι εργάζονται με διαφορετικές συμβάσεις έργου. Είπαμε ότι θα πρέπει να σταματήσει η ομηρία ανθρώπων που δούλευαν υποτίθεται με stage, ενώ ήταν μια μορφή εργασίας και όχι μαθητείας, όπως θα έπρεπε να είναι. Είπαμε ότι θα καταργήσουμε αυτή την παθογένεια δεκαετιών που είναι οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου, οι οποίες ουσιαστικά υποκαθιστούσαν τις μόνιμες σχέσεις εργασίας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται και εις βάρος του εργαζομένου, αλλά και εις βάρος του ελληνικού δημοσίου και αυτό κάναμε. Εμείς είχαμε την πολιτική βούληση και αυτή την πολιτική βούληση συνεχίζουμε. Είναι μια παράμετρος την οποία μελετάμε. Είναι θέμα της Δικαιοσύνης. Δεν πρόκειται να αποστούμε από αυτή τη θέση μας. Και φυσικά, το μνημόνιο δεν κινδυνεύει σε τίποτε, από αυτή την πολιτική απόφαση που θα πάρουν. Ούτως ή άλλως, πρόκειται για μια γνωμοδότηση και όχι για απόφαση.

ΜΑΡΑΘΙΑΣ: Διαβάζουμε σήμερα στις εφημερίδες ότι ενόψει και της 4ης δόσης, αλλά και του έργου που πρέπει να επιτελέσει η κυβέρνηση, πρέπει να προωθηθούν στη Βουλή προς ψήφιση περίπου 60 νομοσχέδια, τα οποία άλλα είναι μεγαλύτερης ίσως βαρύτητας σε σχέση με την υλοποίηση και την προώθηση των επιταγών του μνημονίου. Πώς θα ακολουθηθεί αυτή η διαδικασία, τη στιγμή που νομίζω ότι ο κανονισμός της Βουλής, δεν επιτρέπει διαδικασίες εξπρές και μάλιστα για τόσα πολλά νομοσχέδια που θα κατατεθούν στη Βουλή.

ΠΕΤΑΛΩΤΗΣ: Γίνεται ιεράρχηση της κοινοβουλευτικής διαδικασίας, της νομοθετικής διαδικασίας και πρωτοβουλίας της κυβέρνησης. Δεν υπάρχει περίπτωση, θα βρεθεί η διαδικασία. Το αξιοσημείωτο είναι ότι υπάρχει ένας συγκεκριμένος σχεδιασμός παραγωγής νομοθετικού έργου που κάνει πραγματικά τις μεγάλες ανατροπές και τις μεγάλες αλλαγές. Ας μην ξεχνάμε ότι κατατίθενται νομοσχέδια και μάλιστα μέσα από σύνθετες διαδικασίες διαβούλευσης και όχι αυθαίρετες, τα οποία καλύπτουν ζητήματα δεκαετιών. Αυτό είναι το παρήγορο και πραγματικά είναι πολύ σημαντικό να βλέπουμε να γίνεται ένα τόσο πυκνό πολιτικό και νομοθετικό έργο από αυτή την κυβέρνηση και μάλιστα με συνθήκες οι οποίες ουσιαστικά είναι συνθήκες έκτακτης ανάγκης.

ΓΑΡΓΑΛΑΚΟΣ:   Κύριε υπουργέ, άκουσα σήμερα τον κ. Σαμαρά να λέει ότι θα προσφέρει συναίνεση μόνο στην περίπτωση που η κυβέρνηση αλλάξει πολιτική.  Και σας ρωτώ:  Είσαστε πρόθυμοι να κάνετε κάτι τέτοιο, ώστε να προσφέρει ο κ. Σαμαράς τη συναίνεσή του;

ΠΕΤΑΛΩΤΗΣ:  Εμείς τη συναίνεση τη ζητάμε απ’ όλες τις πολιτικές δυνάμεις. Και απ’ όλες τις κοινωνικές δυνάμεις.  Εναπόκειται στην ευθύνη του καθενός. Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης έχει εκ των πραγμάτων έναν αυξημένο πολιτικό ρόλο και μία αυξημένη πολιτική ευθύνη έναντι του ελληνικού λαού, να αντιληφθεί σε ποιά κατάσταση βρισκόμαστε.  Να αντιληφθεί το μέγεθος της ευθύνης του κόμματος του οποίου ηγείται και το οποίο μας οδήγησε σ’ αυτό το σημείο που βρισκόμαστε σήμερα.  Και φυσικά, όπως έχουμε πει πολλές φορές, αλλά το έχουν πει και άλλοι πολιτικοί αρχηγοί, η συναίνεση “a la carte” δεν ισχύει.  Αυτό που πρέπει να επιδιώκεται είναι η συναίνεση πάνω σε βασικές συντεταγμένες, οι οποίες έχουν άμεση σχέση με την οικονομική επιβίωση της χώρας μας, αλλά και τη βελτίωση του επιπέδου της ζωής των συμπολιτών μας.  Καθένας μπορεί να κρατήσει τις ιδεολογικές του απόψεις και να έχει τις δικές του πολιτικές προσεγγίσεις.  Εμείς δεν ζητάμε τέτοιου είδους ταύτιση, διότι στη Δημοκρατία κάτι τέτοιο θα ήταν κάτι ανέφικτο.  Εάν ο κ.  Σαμαράς αντιλαμβάνεται με αυτό τον τρόπο τη συναίνεση, είναι δικό του θέμα.  Εμείς ζητάμε και θα επιδιώκουμε τη συναίνεση με βάση τις αρχές που προανέφερα.  Από εκεί και πέρα,  καθένας είναι υπόλογος και υπεύθυνος απέναντι στον ελληνικό λαό.

ΜΠΟΤΩΝΗΣ:  Πότε, κύριε υπουργέ, θα εκδηλωθεί αυτή η πρωτοβουλία από τον Πρωθυπουργό;

ΠΕΤΑΛΩΤΗΣ:  Δεν έχει ακόμη προσδιορισθεί ο χρόνος.  Η πρωτοβουλία αυτή μπορεί να προσλάβει πολλές μορφές.  Θα προσδιορισθεί χρονικά και θα ανακοινωθεί.

ΠΟΛΥΜΕΡΟΣ:  Κύριε εκπρόσωπε, μιλήσατε προηγουμένως για ένα βαρύ νομοθετικό έργο, το οποίο θα πρέπει να ολοκληρωθεί μέσα σε τρεις μήνες.  Η αντιπολίτευση σας κατηγορεί ότι όσα δεν κάνατε μέσα σε ένα, ενάμιση χρόνο που είσαστε κυβέρνηση, καλείσθε να τα κάνετε μέσα σε τρεις  μήνες.  Είναι εύλογο το ερώτημα:  Πού στηρίζετε αυτή την αισιοδοξία ότι θα καταφέρετε μέσα σε τρεις μήνες να υλοποιήσετε όλο αυτό το μεγάλο εύρος των νομοθετικών ρυθμίσεων που πρέπει να πάρετε;

ΠΕΤΑΛΩΤΗΣ:  H πολιτική βούληση υπάρχει.  Αυτό είναι το μεγάλο ζητούμενο στην πολιτική δράση.  Και από τη στιγμή που εμείς έχουμε λάβει τις αποφάσεις μας και από τη στιγμή που υπάρχει η βούληση και χρόνος υπάρχει, έτσι ώστε οι νομοθετικές διαδικασίες να διεκπεραιωθούν.  Εμείς αποδείξαμε ότι σε ένα μόλις χρόνο και μάλιστα με τέτοιες συνθήκες, μπορέσαμε και πραγματοποιήσαμε έργο, το οποίο δεν είχε γίνει εδώ και πολλές δεκαετίες.  Η αντιπολίτευση θα πρέπει να συγκρίνει το έργο που επιτελείται σήμερα με το έργο της Ν.Δ.  όταν η τελευταία είχε τη διακυβέρνηση της χώρας επί μία σχεδόν εξαετία.  Δηλαδή, να συγκρίνει το απολύτως τίποτα, τολμώ να πω εγώ, τουλάχιστον σε επίπεδο μεγάλων αλλαγών, με την εργώδη προσπάθεια του τελευταίου έτους, που είμαστε εμείς στην κυβέρνηση και μάλιστα με τις ιδιαιτερότητες της κατάστασης που όλοι γνωρίζουμε.  Συνεπώς, ο χρόνος είναι επαρκής, όταν υπάρχει βούληση.  Και αυτή η κυβέρνηση απέδειξε ότι και βούληση υπάρχει και μάλιστα με ταχύτερες διαδικασίες και με μια επίσπευση που θα φέρει και το αποτέλεσμα το οποίο επιδιώκουμε. 

ΜΑΡΑΘΙΑΣ:  Μπορείτε να μας πείτε ποιά νομοσχέδια προηγούνται;

ΠΕΤΑΛΩΤΗΣ:  Θα υπάρξει ιεράρχηση και επ’ αυτής θα υπάρξουν σχετικές ανακοινώσεις. 

ΜΟΥΡΕΛΑΤΟΣ:  Κύριε εκπρόσωπε, τί σκοπεύει να κάνει το Μέγαρο Μαξίμου με υπουργούς οι οποίοι είτε κωλυσιεργούν, είτε δεν παραδίδουν εντός χρονοδιαγράμματος τις δράσεις που πρέπει να έχουν ολοκληρώσει;  Και το ερωτώ αυτό, διότι σήμερα υπάρχουν δημοσιεύματα, τα οποία υπαινίσσονται ακόμη και αποπομπή από το κυβερνητικό σχήμα από εδώ και πέρα, στην περίπτωση που υπουργοί δεν είναι συνεπείς με τα χρονοδιαγράμματά τους. 

ΠΕΤΑΛΩΤΗΣ:  Οι υπουργοί αυτής της κυβέρνησης έχουν αποδείξει ότι εργάζονται πολύ σκληρά.  Τόσο σκληρά που κανείς δεν μπορούσε να διανοηθεί όλο αυτό το χρονικό διάστημα.  Και φυσικά, υπάρχει και η προτροπή του Πρωθυπουργού να επισπευσθούν όλες οι διαδικασίες, γιατί φθάσαμε σ’ ένα σημείο, σε μία φάση, όπου οι στόχοι μας υλοποιούνται.  Ας μην ξεχνάμε ότι με βάση τους στόχους που υλοποιούμε, ήδη, έχει αποφασισθεί και θα εκταμιευθεί εντός ολίγου και η 3η δόση.  Δηλαδή, τρεις δόσεις για κάλυψη των δανειακών μας αναγκών, οι οποίες φυσικά δεν θα μας είχαν καταβληθεί, εάν δεν υπήρχε παρουσίαση συγκεκριμένου κυβερνητικού έργου.  Κάθε φάση, όμως, είναι διαφορετική.  Συνεπώς, ωριμάζει και το έργο το οποίο έχουμε να επιτελέσουμε από εδώ και πέρα.  Επομένως, υπάρχει και χρόνος και διάθεση και σκληρή δουλειά απ’ όλους τους υπουργούς, που θα το πραγματοποιήσουν. 

ΜΟΥΡΕΛΑΤΟΣ:  Θεωρεί, δηλαδή, το Μέγαρο Μαξίμου ότι όλοι ανεξαιρέτως οι υπουργοί έχουν ανοίξει το βήμα τους και προχωρούν, εντός των προβλεπομένων χρονοδιαγραμμάτων, τις δράσεις τους; 

ΠΕΤΑΛΩΤΗΣ:  Υπάρχει περίπτωση να σημειωθεί κάποια καθυστέρηση, αυτό όμως οφείλεται σε αντικειμενικές δυσκολίες.  Πάντως, σε κάθε περίπτωση, η βούληση από όλους τους υπουργούς υπάρχει και είναι δεδομένη.  Και η βούληση αυτή θα αποδειχθεί με το έργο που παράγουν όλοι εντός συγκεκριμένου χρονικού πλαισίου.

ΛΙΟΝΑΚΗΣ:  Ισχύει ότι σε αυτό το πλαίσιο του καλύτερου συντονισμού που επιθυμεί η κυβέρνηση, έχει αποφασισθεί να τοποθετηθούν κάποιοι εμπειρογνώμονες στα υπουργεία, ώστε να παρακολουθούν το έργο και τους προϋπολογισμούς τους;

ΠΕΤΑΛΩΤΗΣ:  Συντονισμός υπάρχει στην κυβέρνηση.  Συντονιστής είναι ο ίδιος ο Πρωθυπουργός.  Με νόμο, ο οποίος έχει ήδη ψηφισθεί, υπάρχει υπάλληλος του κάθε υπουργείου και όχι του υπουργείου Οικονομικών, ο οποίος με έναν επιβοηθητικό και επικουρικό ρόλο, σε σχέση με τα οικονομικά τουλάχιστον του κάθε υπουργείου για τον περιορισμό των δαπανών και την ύπαρξη οικονομικού προγραμματισμού, συμβάλλει, έτσι ώστε κάθε υπουργείο να γίνει πιο αποδοτικό. 

Ευχαριστώ.

Καλό Σαββατοκύριακο.

Δήλωση του Κυβερνητικού Εκπροσώπου, Γιώργου Πεταλωτή, σχετικά με τις δηλώσεις του Προέδρου της Ν.Δ, κ. Α. Σαμαρά.

Ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, Γιώργος Πεταλωτής, σχετικά με τις δηλώσεις του Προέδρου της Ν.Δ. κ. Α. Σαμαρά, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

Παρακολουθήσαμε την ομιλία του κ. Σαμαρά στην κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος της Ν.Δ. Είναι λογικό ο κ. Σαμαράς να προσπαθεί αγωνιωδώς να σταματήσει τη φυλλοροή της κοινοβουλευτικής του ομάδας. Θα έπρεπε, όμως, σίγουρα να βρει άλλους τρόπους.

Ταυτίστηκε πλήρως με την κυβέρνηση Καραμανλή, ανακαλύπτοντας μεγάλες διαρθρωτικές αλλαγές,

Ανακάλυψε ότι η Ν.Δ. κέρδισε στις αυτοδιοικητικές εκλογές, επινοώντας και πάλι την παγκόσμια πρωτοτυπία με το χάρτη των νομών, οι οποίοι πλέον δεν υπάρχουν με το νέο αυτοδιοικητικό σύστημα.

Παραπλάνησε, λέγοντας ότι η Ν.Δ. «έβαλε πλάτη» στα δύσκολα της κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ ψηφίζοντας τα μισά νομοσχέδια, γνωρίζοντας, όμως, όλοι πολύ καλά ότι δεν ψήφισε ούτε μια μεγάλη διαρθρωτική αλλαγή.

Πρότεινε ξανά διαφορετικό μείγμα πολιτικής, χωρίς να μας πει ποτέ ποια είναι αυτή η πολιτική, αξιόπιστα φυσικά. Είναι η γνωστή μαγική συνταγή για την εξάλειψη του ελλείμματος σε ένα χρόνο, χωρίς τις θυσίες του ελληνικού λαού.

Αντιλαμβάνεται κανείς την αγωνία του, αλλά αντί να επινοεί μαγικές λύσεις για την έξοδο από την κρίση, το καλύτερο θα ήταν να προσπαθήσει ο κ. Σαμαράς να βρει ένα διαφορετικό μείγμα πολιτικής πρότασης του κόμματός του, της Ν.Δ. Γιατί αυτή η πολιτική που προτείνει σήμερα, δεν εξυπηρετεί, ούτε τον ίδιο, ούτε τη χώρα.

Το γερμανικό σχέδιο διατήρησης του ευρώ, με μετατροπή της περιφέρειας της Ευρωζώνης σε μια νέα μορφή γερμανικής αποικίας, κατακτημένης με μέσα νομισματικού και οικονομικού πολέμου, αρχίζει πλέον να γίνεται όλο και πιο σαφές, καθώς ήδη εξετάζεται από το Βερολίνο πρόταση διπλασιασμού των κεφαλαίων του ευρωπαϊκού μηχανισμού στήριξης, με τις ευλογίες, περιέργως σε πρώτη ανάγνωση, και της Bundesbank.

Η γερμανική εφημερίδα Die Welt αποκάλυψε χθες, ότι η Κομισιόν ήδη εξετάζει την ιδέα διπλασιασμού των κεφαλαίων του European Financial Stability Fund, του γνωστού προσωρινού μηχανισμού στήριξης, αλλά προς το παρόν το Βερολίνο φέρεται να αρνείται την πρόταση, παρότι χθες ο Άξελ Βέμπερ, ο γνωστός για τις «σκληρές» θέσεις του σε θέματα νομισματικής πολιτικής διοικητής της Bundesbank, «άναψε πράσινο» για να αυξηθούν όσο χρειασθεί τα διαθέσιμα κεφάλαια του EFSF, προκαλώντας έκπληξη στους ευρωπαϊκούς κύκλους.

Το EFSF, με αρχικά κεφάλαια 750 δις. ευρώ από τα κράτη της Ευρωζώνης και το ΔΝΤ, τα οποία είχαν θεωρηθεί επαρκέστατα τον Μάιο για να αντιμετωπισθεί η κρίση στην Ευρωζώνη, άρχισε πλέον να αποκαλείται ειρωνικά σε οικονομικούς κύκλους ως European Financial Stab Fund, δηλαδή σαν Ευρωπαϊκό Ταμείο Οικονομικού Μαχαιρώματος (κρατών).

 Όπως όλα δείχνουν, η γερμανική πολιτική και οικονομική ηγεσία επιχειρεί να μετατρέψει τις διασώσεις κρατών στην Ευρωζώνη, αρχικά με τον προσωρινό και στη συνέχεια με το μόνιμο μηχανισμό στήριξης, όπου θα περιλαμβάνονται και οι ελεγχόμενες χρεοκοπίες, σε μηχανισμό δημιουργίας μιας ζώνης νεόπτωχων κρατών στην περιφέρεια, τα οποία θα παραμένουν μεν στη νομισματική ένωση, αλλά με πλήρη εκχώρηση των δικαιωμάτων τους στην άσκηση εθνικής οικονομικής πολιτικής και σε τέτοιες συνθήκες μόνιμης οικονομικής εξαθλίωσης και εξάρτησης από όλο και περισσότερα δάνεια, που θα καταστούν ιδανικός τόπος επιχειρηματικής προέλασης των ισχυρών γερμανικών τραπεζών και βιομηχανιών.

Αρχικά, όταν η Άνγκελα Μέρκελ αιφνιδίασε με τις προτάσεις της για αλλαγή της Συνθήκης της Λισαβόνας, ώστε να ανοίξει ο δρόμος για ελεγχόμενες χρεοκοπίες, οι πιο καλόπιστοι παρατηρητές έλεγαν ότι επρόκειτο για μια αδέξια πρωτοβουλία, που οφείλεται στην πολιτική πίεση που δέχεται η γερμανίδα καγκελάριος ενόψει εκλογών σε έξι γερμανικά κρατίδια το 2011 και των εθνικών εκλογών του 2013. Η αναταραχή που προκλήθηκε στις αγορές, που ήδη οδήγησε την Ιρλανδία στο χείλος της χρεοκοπίας και φέρνει μέσα στους επόμενους μήνες την Πορτογαλία και την Ισπανία στην «αγκαλιά» του ευρωπαϊκού μηχανισμού στήριξης, αποδόθηκε, έτσι, όχι σε σκοπιμότητα του Βερολίνου, αλλά σε μια «γκάφα» της γερμανικής διπλωματίας.

Φαίνεται, όμως, ότι μια πρωτεύουσα που έχει συνηθίσει να χαράσσει στρατηγική σε ορίζοντα δεκαετιών, μετρώντας προσεκτικά όλα τα δεδομένα του χάρτη, δεν πέφτει σε γκάφες, αλλά έχει αρχίσει ήδη να ξεδιπλώνεται με γερμανικό προγραμματισμό το σχέδιο της Γερμανίας για τη νέα αρχιτεκτονική της Ευρωζώνης, που θα διασφαλίζει πλήρως τα δικά της συμφέροντα και την κυριαρχία της, οικονομική και πολιτική, σε βάρος των ασθενέστερων εταίρων –δεν είναι τυχαίο, ίσως, ότι χθες ο Τσέχος πρόεδρος έγινε ο πρώτος πολιτικός ηγέτης, που είπε «όχι» στην ένταξη της χώρας του στην Ευρωζώνη, παρότι έχει τις προϋποθέσεις ένταξης.

Η ξαφνική «γενναιοδωρία» του Άξελ Βέμπερ σε παροχές κονδυλίων για διάσωση κρατών της Ευρωζώνης, ώστε πάση θυσία να διασωθεί το ευρώ, έστω και αν βυθισθούν στη φτώχεια και την αστάθεια οι οικονομίες της περιφέρειας, αποκαλύπτει ότι τίποτε δεν ήταν τυχαίο:

Οι ηγεσίες των κρατών της Ευρώπης, ακόμη και το Παρίσι, που αρχικά ακολούθησε πιστά το βηματισμό των Γερμανών, όσον αφορά τις ελεγχόμενες χρεοκοπίες, αρχίζουν να αντιλαμβάνονται τους κινδύνους. Και το «αγγλοσαξονικό στρατόπεδο» (ΗΠΑ-Βρετανία) αρχίζει να ανησυχεί για τον κίνδυνο εξάπλωσης σε όλη την Ευρωζώνη του γερμανικού μοντέλου δημοσιονομικής πειθαρχίας και εξαγωγικής ισχύος, που αν εφαρμοσθεί σε όλες τις χώρες, όπως επιχειρούν οι Γερμανοί, θα δημιουργήσει τεράστια εμπορικά πλεονάσματα στην Ευρώπη, εντείνοντας τις ανισορροπίες στο διεθνές σύστημα (ενδεικτικό των ανησυχιών αυτών είναι χθεσινό άρθρο του οικονομικού αναλυτή των “Financial Times”, Μάρτιν Γουλφ).

Η ελληνική κυβέρνηση, όπως και αρκετές ακόμη κυβερνήσεις της Ευρωζώνης, αναμένεται να υποστηρίξουν σθεναρά ένα εναλλακτικό σχέδιο διάσωσης των χωρών της περιφέρειας, με την έκδοση ευρωομολόγων, που θα εξισορροπήσουν τα κόστη δανεισμού για όλες τις χώρες –πρόταση, που η Γερμανία πεισματικά αρνείται, με τον ισχυρισμό ότι αντιβαίνει στη βασική αρχή της νομισματικής ένωσης, να μην πληρώνει ένα κράτος για τα χρέη του διπλανού. Στην πρόταση αυτή, φαίνεται ότι θα συγκλίνουν το ΔΝΤ και, άτυπα, η Ουάσιγκτον, σε μια προσπάθεια ανάσχεσης των γερμανικών επεκτατικών σχεδιασμών. Στην πραγματικότητα, η Σύνοδος Κορυφής του Δεκεμβρίου θα αποτελέσει την κορυφαία «μάχη» του ευρωπαϊκού νομισματικού πολέμου: αν επικρατήσει το Βερολίνο, η αυριανή Ευρώπη σε τίποτα δεν θα θυμίζει το «ρομαντικό», υποτίθεται, όραμα της πολιτικής ενότητας και αλληλεγγύης μεταξύ ισότιμων κρατών…

 http://www.sofokleous10.gr/portal2/toprotothema/toprotothema/2010-11-26-00-32-27-2010112630895/

Η βία κατά των γυναικών, σε παγκόσμιο επίπεδο, χαρακτηρίζεται ως μια από τις πιο διαδεδομένες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων που γνωρίζουμε. Οι συνέπειες  της είναι μη αναστρέψιμες τις περισσότερες φορές. Η βία καταστρέφει ζωές,  διασπά την κοινωνική συνοχή, διαλύει τις κοινωνίες,  και σταματάει την οικονομική ανάπτυξη αλλά και κάθε είδους πρόοδο.

Η Παγκόσμια Ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών, φέρνει στο προσκήνιο αυτό το κοινωνικό φαινόμενο. Δεν περιορίζετε ούτε στα τείχη ενός σπιτιού, ούτε μιας κοινωνίας, είναι θέμα που αφορά όλους μας.

Οι μορφές βίας που υφίστανται οι γυναίκες ποικίλουν. Από το ένα άκρο, ξεκινά η ανεργία και η απειλή της, οι αδικαιολόγητες απολύσεις ακόμα και σε εγκύους, συμφωνητικά  με τη δέσμευση σε εργαζόμενες να μη δημιουργήσουν οικογένεια, στη «μαύρη» ανασφάλιστη εργασία, και φτάνουν μέχρι την ενδοοικογενειακή βία, βία στο σπίτι, σεξουαλική κακοποίηση των κοριτσιών, τον βιασμό από 

Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, μία στις πέντε γυναίκες έχει πέσει θύμα ξυλοδαρμού τουλάχιστον μία φορά στη ζωή της από τον άνδρα ή το σύντροφό της, ενώ κάθε χρόνο στην Ελλάδα διαπράττονται 4.500 βιασμοί.

Οφείλουμε να δραστηριοποιηθούμε όλοι μας, να συστρατευτούμε στην εκστρατεία ενημέρωσης για τον τερματισμό της βίας κατά των γυναικών. Αρχικά, πρέπει να απαλλαγούμε από κάθε είδους προκατάληψη ως προς τις κακοποιημένες γυναίκες. Στηρίζουμε κάθε προσπάθεια ενημέρωσης, καθημερινά. ενισχύουμε την αλληλεγγύη μεταξύ όλων των πολιτών, με έμφαση στις γυναίκες.

Άλλες δράσεις είναι η ενίσχυση του ρόλου των υποστηρικτικών δομών και υπηρεσιών όπως συμβουλευτικά κέντρα και κέντρα υποστήριξης που θα πρέπει να είναι άρτια στελεχωμένα. Οφείλουμε να προωθήσουμε εκπαιδευτικές δράσεις, καθώς μέσα από την παιδεία, θα έρθει η γνώση και η επίγνωση της κατάστασης, με τον ανάλογο σεβασμό στα «θύματα».