«ΔΝΤ και Ε.Ε. θα σκοτώσουν τον ασθενή»
Στον ΧΡΟΝΗ ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΟΥ
Για την περίπτωση της Ελλάδας θεωρεί ότι οι «γιατροί» του ΔΝΤ και της Ε.Ε. που επιβλέπουν τον ασθενή μάλλον θα τον σκοτώσουν στο τέλος με τις θεραπείες που εφαρμόζουν και βλέπει την αναδιάρθρωση ως αναπόφευκτο μέρος για την τελική αντιμετώπιση του χρέους.
Τα αρχικά προγράμματα στήριξης της οικονομίας δεν απέφεραν τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Τι έχει πάει στραβά και βρίσκεται η παγκόσμια οικονομία σε καταστροφική πορεία;
Επιτρέψτε μου να αναφερθώ πρωτίστως στο θέμα της αποτυχίας των κυβερνητικών προγραμμάτων ανάκαμψης της οικονομίας, χρησιμοποιώντας ως σημείο αναφοράς αυτά της αμερικανικής
κυβέρνησης, δεδομένου ότι η κρίση ξεκινάει από τις ΗΠΑ και εκεί παρήχθησαν τα μεγαλύτερα προγράμματα στήριξης και ανάκαμψης της οικονομίας.
Εξετάζοντας όλα όσα έχουν ειπωθεί και όσα έχουν γίνει έως τώρα, αυτό που μένει είναι ότι οι λανθασμένες πολιτικές και οι κυβερνητικές αποτυχίες συνέβαλαν σε μεγάλο βαθμό στο ξέσπασμα της κρίσης καθώς επίσης και σε όσα συμβαίνουν τώρα. Εντούτοις, από την άποψη της κυβέρνησης Ομπάμα, για παράδειγμα, ο υποτιθέμενος ένοχος των σημερινών προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε είναι οι τραπεζίτες, οι επιχειρηματίες, οι κερδοσκόποι και φυσικά οι ξένοι, με την Κίνα να έχει βέβαια αντικαταστήσει την Ιαπωνία ως στόχος.
Η αλήθεια είναι ότι η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ (Fed) φέρει μεγάλη ευθύνη γι’ αυτό που συνέβη πριν και μετά από την κρίση. Δίχως τη Fed να οδηγεί τεχνητά τα επιτόκια σε χαμηλά επίπεδα, οι κερδοσκόποι που κυνηγούν υψηλές αποδόσεις δεν θα είχαν δει ποτέ το φως της ημέρας.
Υπήρξαν άλλες κυβερνητικές αποτυχίες που συνέβαλαν, για παράδειγμα, στο να σκάσουν φούσκες στα περιουσιακά στοιχεία και στις κτηματομεσιτικές αγορές. Αλλά ο κύριος υπαίτιος ήταν η Fed και η νομισματική πολιτική που ακολούθησε. Μεταξύ άλλων, ήταν η νομισματική χαλαρότητά της που οδήγησε στην πτώση του δολαρίου έναντι του ευρώ και στη δραματική άνοδο στις τιμές αναλώσιμων αγαθών, που κλιμακώθηκε τον Ιούλιο του 2008.
Σχετικά με τα προγράμματα στήριξης και ανάκαμψης της οικονομίας, θεωρείτε ότι η κεϊνσιανιστική λογική που έχουν ευθύνεται για την αποτυχία τους;
Η λογική τους κεϊνσιανισμού και οι αποκαλούμενες δαπάνες για την ανάκαμψη της οικονομίας πρέπει να πεταχτούν στον σκουπιδοτενεκέ. Οταν οι κρατικές δαπάνες φτάνουν σε νέα, πρωτοφανή (από το 1969) επίπεδα, οι φορολογούμενοι πολίτες γίνονται πολύ ανήσυχοι, ιδιαίτερα εάν οι δαπάνες εφαρμόζονται όταν η δημοσιονομική θέση μιας χώρας είναι αδύναμη. Οπως ήταν αναμενόμενο, το σχετικό πρόγραμμα της κυβέρνησης Ομπάμα δεν απέδωσε (αν και κάποιοι οικονομολόγοι όπως ο Κρούγκμαν θέλουν να περάσουν το μήνυμα ότι αυτό έγινε επειδή τα μέτρα που πάρθηκαν δεν ήταν αρκετά, δηλαδή δεν έγιναν περισσότερες δαπάνες από όσο ήταν ανάγκη να γίνουν). Στην πραγματικότητα, το πρόγραμμα κρατικών δαπανών αφαίρεσε από την οικονομική ανάπτυξη. Οπως έδειξε ο καθηγητής Harald Uhlig του Πανεπιστημίου του Σικάγου, σε μελέτη του που δημοσιεύθηκε στην Αμερικανική Οικονομική Επιθεώρηση τον Μάιο του 2010, συνολικά 3,40 δολάρια χαμένης παραγωγής συνδέονται με κάθε δολάριο κρατικής δαπάνης. Ετσι, ο πολυ-διαφημισμένος δημοσιονομικός πολλαπλασιαστής είναι αρνητικός, όχι θετικός.
Διαφέρετε από τους περισσότερους οικονομολόγους σχετικά με την αξιολόγησή της ελληνικής κρίσης χρέους, οπότε, πείτε μας πώς, κατά την άποψή σας, μπήκε η Ελλάδα στο σπιράλ θανάτου όπου βρίσκεται τώρα;
Η Ελλάδα ήταν μια κλασική περίπτωση όπου γίνονται υποσχέσεις για παροχές όταν δεν υπάρχουν τα μέσα για να πληρωθεί ο λογαριασμός. Αυτό δημιούργησε μια δημοσιονομική κρίση και μια κρίση χρέους, μια πραγματική δημοσιονομική ωρολογιακή βόμβα, που τελικά εξερράγη. Πολλοί άνθρωποι στην Ευρώπη ήξεραν γι’ αυτό, αν και κανένας δεν μιλούσε. Οταν η κρίση ήρθε στην επιφάνεια, η αντίδραση της ελληνικής κυβέρνησης ήταν επίσης πολύ ενδιαφέρουσα (για να το θέσω ευγενικά). Κάλεσε μερικούς εξωτερικούς συμβούλους (ο Joseph Stiglitz ήταν ένας από αυτούς) και ξεκίνησε ένα παιχνίδι κατηγοριών. Ο πρωθυπουργός Παπανδρέου ξεκίνησε να κατηγορεί τους πάντες και τα πάντα. Αρχικά ευθύνονταν οι κερδοσκόποι και στη συνέχεια μετέφερε την ευθύνη προς τους συναδέλφους του στην Ευρωπαϊκή Ενωση.
Αφού κατηγόρησε τους ξένους για όλα τα προβλήματα της Ελλάδας, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ κάλεσε τους ξένους γιατρούς για θεραπεία. Σ’ αυτήν την περίπτωση δεν ήταν μόνο το ΔΝΤ, αλλά και οι πολιτικοί και οι γραφειοκράτες της Ε.Ε. Αλλά αυτό μπορεί τελικά να είναι μια περίπτωση όπου οι γιατροί σκοτώνουν τον ασθενή.
Τι έκαναν οι ξένοι γιατροί; Αρχισαν όχι από εκεί που έπρεπε, με την αναδιάρθρωση του χρέους, αλλά με ένα τυποποιημένο πρόγραμμα λιτότητας που εφαρμόζει παντού και πάντα το ΔΝΤ και με το οποίο απαιτεί από την κάθε κυβέρνηση να κόψει τις δημόσιες δαπάνες και να αυξήσει τους φόρους. Αντίθετα από τη γειτονική Βουλγαρία, που έκανε το σωστό με το να αρνηθεί την αύξηση του ΦΠΑ, η Ελλάδα έχει ήδη αυξήσει δύο φορές τον ΦΠΑ από την ημέρα της κρίσης.
Η δική σας πρόταση για τη σωστή αντιμετώπιση της κρίσης του ελληνικού χρέους ήταν ένα big bang. Τι ακριβώς περιλαμβάνει αυτή η εναλλακτική πρόταση, που ακούγεται κάπως τρομακτική;
Ως μέρος του big bang, η Ελλάδα έπρεπε να ξεκινήσει με την αναδιάρθρωση του χρέους. Αλλά έπρεπε επίσης να έχει εφαρμόσει μια δημοσιονομική προσαρμογή από την άποψη της προσφοράς (supply-side policies). Αυτό σημαίνει περικοπές στις κρατικές δαπάνες αλλά και αλλαγές στο φορολογικό καθεστώς. Η Ελλάδα έπρεπε να εφαρμόσει ενιαίο ποσοστό ΦΠΑ. Τώρα διατηρεί τρεις διαφορετικές κλίμακες, κάτι που είναι βέβαια συνηθισμένο στην Ευρώπη.
Επιτρέψτε μου να κάνω ένα σχόλιο για την υποτίμηση. Υπάρχουν αρκετοί που ξεπλένουν τα χέρια τους λέγοντας «το πρόβλημα με την Ελλάδα είναι ότι έβαλε πάνω της τον ζουρλομανδύα του ευρώ και, από τη στιγμή που δεν μπορεί πλέον να προβεί σε υποτίμηση της δραχμής, δεν μπορεί να κάνει τίποτα, είναι παγιδευμένη».
Αλλά υπάρχει κάτι που μπορούν να κάνουν οι Ελληνες. Μπορούν να μειώσουν το συνολικό κόστος της εργασίας κατά 22%, απλά μειώνοντας τη συνεισφορά των εργοδοτών επί του συνολικού μισθού. Αυτό το μέτρο, μαζί με την εφαρμογή ενός ενιαίου ΦΠΑ, θα ισοδυναμούσε με το 44% μιας υποτίμησης του νομίσματος. Η τελευταία, εκτός των άλλων, θα προκαλούσε και μεγάλες πληθωριστικές τάσεις και μαζική χρεοκοπία στον ιδιωτικό τομέα.
WHO is who ?
Ο Steve Η. Hanke είναι καθηγητής Εφαρμοσμένων Οικονομικών και συν-διευθυντής του Ινστιτούτου Εφαρμοσμένων Οικονομικών και Μελέτης της Επιχείρησης στο Πανεπιστήμιο John Hopkins στις ΗΠΑ και διακεκριμένος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Pelita Harapan, στην Τζακάρτα της Ινδονησίας. Είναι μέλος της Επιτροπής Διεθνών Συμβούλων στην Τράπεζα του Κουβέιτ και μέλος του Συνεδρίου Χρηματοοικονομικών Συμβούλων στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Στο παρελθόν, έχει διδάξει οικονομικά στο Μπέρκλεϊ και διετέλεσε επικεφαλής οικονομολόγος του Συμβουλίου Οικονομικών Συμβούλων την περίοδο 1981-82, κρατικός σύμβουλος της Λιθουανίας το 1994-96 και του Μαυροβουνίου το 1999-2003 και σύμβουλος των προέδρων της Βουλγαρίας (1997-2002), της Βενεζουέλας (1995-96) και της Ινδονησίας. Το 1998 διακρίθηκε ως ένας από τους ανθρώπους με τη μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο από το «World Trade Magazine».
http://www.enet.gr/?i=arthra-sthles.el.interviews&id=221004
http://papaioannou.wordpress.com/
Jean-Claude Trichet: Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΗΜΕΡΑ.
Οσοι αναρωτιούνται τι είναι η παγκόσμια διακυβέρνηση, αν υπάρχει ή αν είναι μυθοπλασία, καλό θα ήταν να διαβάσουν τα πρακτικά από την προσφώνηση του κ. Τρισέ στο συμβούλιο εξωτερικών υποθέσεων στη Νέα Υόρκη πριν μερικούς μήνες… 
Νομίζω ότι θα σας λυθούν πολλές απορίες. Για όσους δεν γνωρίζουν Αγγλικά, θα παραθέσω δική μου μετάφραση των σημαντικότερων – κατα τη γνώμη μου – σημείων. Δεν είμαι επαγγελματίας μεταφραστής αλλά νομίζω ότι το νόημα αποδίδεται αρκετά καλά από το παρακάτω κείμενο (αναρτημένο στο επίσημο site της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών) στο οποίο αναφέρει ο κ. Τρισέ όχι ότι ΘΑ έχουμε παγκόσμια διακυβέρνηση (όπως πολλοί φοβόμαστε) αλλά το πως η παγκόσμια διακυβέρνηση (που προφανώς ήδη έχουμε) ανταποκρίθηκε στην κρίση. Στο κείμενο αναφέρεται με…
σαφήνεια ο ρόλος των κεντρικών τραπεζών – που θυμίζω εδώ ότι είναι πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου και όχι δημοσίου όπως πολλοί νομίζουμε – και των υπολοίπων διεθνών ιδρυμάτων στην παγκόσμια διακυβέρνηση. Μην ψάχνετε για Ιλουμινάτι, Σιωνιστές, Αντίχριστο. Ο εχθρός μας είναι οι κεντρικές τράπεζες και το παγκόσμιο τραπεζικό καρτέλ.
Βασική προσφώνηση από τον κ. Jean-Claude Trichet, Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας στο συμβούλιο εξωτερικών υποθέσεων, Νέα Υόρκη 26 Απριλίου 2010…
Κυρίες και Κύριοι,Είναι για μένα πραγματικά ευχάριστο να ξαναβρίσκομαι μαζί σας στο συμβούλιο εξωτερικών υποθέσεων.
1. Γιατί χρειαζόμαστε παγκόσμια διακυβέρνηση.Υπάρχουν διάφοροι ορισμοί της παγκόσμιας διακυβέρνησης στην οικονομική σφαίρα. Προτείνω ο όρος παγκόσμια διακυβέρνηση να ανταποκρίνεται όχι μόνο σε υπερεθνικά ιδρύματα – συμπεριλαμβανομένων των διεθνών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων – αλλά και στις ανεπίσημες ομάδες που δημιουργήθηκαν σε παγκόσμιο επίπεδο. Αυτές οι ανεπίσημες ομάδες (G7, G10, G20 κ.λ.π.) είναι κομβικής σημασίας για την βελτίωση του παγκόσμιου συντονισμου σε περιοχές όπου η διαδικασίες λήψης αποφάσεων παραμένουν εθνικές – είτε βοηθωντας στην εφαρμογή των συμφωνηθέντων μέτρων είτε διευκολύνοντας όπου ταιριάζει τον συντονισμό των οικονομικών μακρο-πολιτικών.
2. Πως η παγκόσμια διακυβέρνηση αναπτύχθηκε κατα τη διάρκεια της παγκόσμιας κρίσης.
Επιτρέψτε μου να εστιάσουμε στο πως αναπτύχθηκαν τα όργανα παγκόσμιας διακυβέρνησης κατα τη διάρκεια της κρίσης.
Συνεργασία κεντρικών τραπεζώνΜια διάσταση της διεθνούς συνεργασίας που θεωρώ ότι δούλεψε ιδιαίτερα αποδοτικά κατα τη διάρκεια της κρίσης είναι το γεγονός ότι μεταξύ των κεντρικών τραπεζών – και των αμφίδρομων και των συνδεδεμένων δια μέσω των επιτροπών Besel. (σ.σ. δεν ξέρω τι σημαίνουν οι όροι)
Αυτή η ιδρυματοποιημένη συνεργασία εξασφαλίζει έναν απεριόριστο βαθμό συνεργασίας, για παράδειγμα στην διασυνοριακή παροχή ρευστότητας – το δίκτυο των προσωρινών ανταλλαγών συναλλάγματος ή ρέπος έστησε μια αμφίδρομη επικοινωνία μεταξύ των τραπεζών όπως η FED και η κεντρική ευρωπαϊκή τράπεζα.
Η ίδια η παγκόσμια τράπεζα (BIS) είναι μπροστά από τις εξελίξεις έχοντας την ικανότητα να βλέπει τις δυσβάσταχτες τάσεις στον οικονομικό τομέα και πιο γενικά μιλώντας στην παγκόσμια οικονομία – όπως η υποτίμηση του κινδύνου και η εκτεταμένη αύξηση της πίστωσης – που οδήγησαν τελικά στην κρίση. Θα μπορούσε …..
Ρυθμιστική κερδοσκοπία. (Regulatory arbitrage = κερδοσκοπία από τη ρύθμιση)Αλλά καθώς πολλές πτυχές της παγκόσμιας διακυβέρνησης φαίνεται να έχουν περάσει τη σκληρή δοκιμή της παγκόσμιας κρίσης, πρέπει να θυμόμαστε και τα ελλατώματα που συνέβαλαν από την αρχή στη δημιουργία συνθηκών για να δημιουργηθεί η κρίση.
Ενα είναι η έλλειψη συντονισμού στην τραπεζική ρύθμιση (της ρευστότητας) που ήταν διάχυτη πριν την κρίση και ενθάρρυνε τα οικονομικά ιδρύματα να εμπλακούν σε μεγάλο βαθμό σε ρυθμιστική κερδοσκοπία.
Αυτό ήταν το αναπόφευκτο αποτέλσμα του γεγονότος ότι ενώ οι οικονομικές προσευχές παγκοσμιοποιούνταν και παρά τις αξιέπαινες προσπάθειες της επιτροπής Basel όσον αφορά στον τραπεζικό τομέα, η οικονομική ρύθμιση παρέμενε κυρίως εθνική, με μόνη μια ασθενή συνεργασία σε διεθνές επίπεδο.
Η δραματική μπλα μπλα
Παγκόσμιες ανισότητεςΑλλη μία ανεπάρκεια που πρέπει να διευθετηθεί στο μέλλον είναι η ανεπαρκης ενασχόληση των μακροοικονομικών πολιτικών με το θέμα της μεσοπρόθεσμης σταθερότητας και αντοχής. Αυτό οδήγησε σε ασταθείς ανισότητες μεταξύ των πλούσιων και των φτωχών χωρών πριν την κρίση.
Παρά το γεγονός ότι υπήρξαν προειδοποιήσεις από φορείς όπως το ΔΝΤ για το ρίσκο μιας αποδιοργάνωσης όπου δεν υπάρχει αποτελεσματικός μηχανισμός να επηρεάσουμε τις μακροοικονομικές και δομικές πολιτικές σε χώρες κλειδιά όπου αυτές οι πολιτικές φαίνονται ασταθείς από τη σκοπιά της παγκόσμιας οικονομικής σταθερότητας. Αυτό πρέπει να αλλάξει – και απαιτεί εργασία από διεθνή ιδρύματα σε συνεργασία με τις εθνικές αρχές.
3. Η επανάσταση της παγκόσμιας διακυβέρνησης.Να δούμε τώρα πως εμπλέκεται η παγκόσμια διακυβέρνηση μετά την κρίση.
Ο στόχος της διεθνούς συνεργασίας έχει σημαντικά διευρυνθεί. Μετά τις πρώτες διστακτικές αντιδράσεις, οι κυβερνήσεις εφάρμοσαν ευρέως συντονισζόμενες πολιτικές, και εντός της Ε.Ε., και σε παγκόσμιο επίπεδο υπο την αιγίδα των G20. Και οι κεντρικές τράπεζες ήταν σε θέση να αναλάβουν γρήγορη, αποφασιστική και συντονισμένη δράση.
Αλλα η κρίση ανέδειξε επίσης τα κενά του συστήματος παγκόσμιας διακυβέρνησης στο επίπεδο της αποτελεσματικότητας και της νομιμότητας – που πρέπει να καλυφθούν. Αυτό μπορεί να γίνει – στην πραγματικότητα γίνεται – με ενδυνάμωση των εξουσιών των υφιστάμενων διεθνών ιδρυμάτων και με ρύθμιση των υφιστάμενων – ή με δημιουργία νέων – ανεπίσημων φόρουμ.
Επιπλέον το σύστημα κινείται αποφασιστικά προς γενικευμένη παγκόσμια διακυβέρνηση σε επίπεδο πρωθυπουργών, κυβερνητών, και προέδρων. Δεύτερον η εδραίωση της παγκόσμιας συνάντησης των διευθυντών των κεντρικών τραπεζών υπο την αιγίδα της παγκόσμιας τράπεζας ως το ανώτατο όργανο παγκόσμιου συντονισμού των κεντρικών τραπεζών. Τρίτον, η επέκταση των εξουσιών του Συμβουλίου παγκόσμιας Σταθερότητας.
Επιτρέψτε μου να αναφερθώ συνοπτικά.
Η εξέλιξη των G20Μια ειδοποιός διαφορά αυτής της κρίσης είναι το γεγονός ότι ξέσπασε στην καρδιά του συστήματος.
Παρ΄όλο που οι αναπτυσσόμενες χώρες επηρεάστηκαν σημαντικά, βλέπουμε ότι το συνολικό αποτέλεσμα είναι πηγή δύναμης της παγκόσμιας οικονομίας. Για το λόγο αυτό δε μας προκαλεί έκπληξη το γεγονός του σημαντικού οικονομικού ρόλου που παίζουν και της σημασίας της πλήρους ενσωμάτωσης τους στα ιδρύματα παγκόσμιας διακυβέρνησης κυρίως στην G20.
Εδόθησαν οδηγίες στο ΔΝΤ επάνω στα επόμενα βήματα της διαδικασίας που θα οδηγήσει σε προτάσεις και συστάσεις πολιτικές για να επιτευχθεί ο κοινός στόχος της δυνατής, ανθεκτικής και ισορρπημένης ανάπτυξης. οδηγίες πολιτικές Καθοδήγηση
Αφού η διαδικασία αυτή ανήκει στα μέλη της G20, και δεδομένου ότι περιλαμβάνει όχι μόνο τους πρωθυπουργούς και τους κυβερνήτες αλλά και τους αξιωματούχους και αυτό επιβεβαιώνει τη δυνατή δέσμευση σε παγκόσμιο επίπεδο για μεγαλύτερη καθοδήγηση στην λήψη οικονομικών αποφάσεων.
Περαιτέρω ενδυνάμωση της συνεργασίας μεταξύ κεντρικών τραπεζών.Στο πεδίο της συνεργασίας μεταξύ των κεντρικών τραπεζών το κύριο όργανο είναι το Παγκόσμιο Οικονομικό Συνέδριο. (GEM) που μαζεύει τους επικεφελείς της παγκόσμιας τράπεζας στο Basel. Τα προηγούμενα χρόνια το συνέδριο αυτό περιλάμβανε 31 κυβερνήτες σαν μόνιμα μέλη καθώς και κυβερνήτες που συμμετείχαν εκ περιτροπής. Το GEM στο οποίο συμμετέχουν οι διοικητές των κεντρικών τραπεζών των αναδυόμενων οικονομιών έχει γίνει το κύριο όργανο παγκόσμιας διακυβέρνησης σε επίπεδο κεντρικών τραπεζών.
Το GEM έχει γίνει ένα πολύ σημαντικό συνέδριο για την διοίκηση ….
Ενδυνάμωση Ιδρυμάτων.
Το πρωτότυπο κείμενο εδώ.
Μεταφράστηκε από το ΘΑΛΑΜΟΦΥΛΑΚΑ
http://epirus-ellas.blogspot.com/2010/11/jean-claude-trichet.html
Μανιφέστο Κώστα Αγοραστού και των τεσσάρων Αντιπεριφερειαρχών για το β’ γύρο των εκλογών
Triton, οθόνη έγχρωμου ηλεκτρονικού χαρτιού από την E Ink
Η ταϊβανέζικη E Ink, που προμηθεύει τις οθόνες για το 90% των συσκευών e-readers στον κόσμο, ανάμεσά τους και τα δημοφιλή Kindle, Nook και Sony Reader, ανακοίνωσε την έγχρωμη οθόνη ηλεκτρονικού χαρτιού Triton. Ως τώρα οι οθόνες ηλεκτρονικού χαρτιού ήταν ασπρόμαυρες.
Σύμφωνα με την E Ink, το έγχρωμο ηλεκτρονικό χαρτί Triton απεικονίζει, πέρα από 16 κλίμακες του γκρι, και 4096 χρώματα και είναι εξίσου γρήγορο με την τελευταία γενιά οθονών ασπρόμαυρου ηλεκτρονικού χαρτιού Pearl, που χρησιμοποιούνται στα Kindle και στους Reader της Sony.
Οι οθόνες Triton λειτουργούν όπως και το ασπρόμαυρο ηλεκτρονικό χαρτί. Αποτελούνται από εκατομμύρια μικροκάψουλες με πλάτος όσο μια τρίχα περίπου μέσα στις οποίες υπάρχει διάφανο υγρό και μαύρα και λευκά σωματίδια που φορτίζονται θετικά ή αρνητικά. Το χρώμα προέρχεται από την εφαρμογή πάνω στην ασπρόμαυρη οθόνη ενός φίλτρου χρωμάτος (Triton Imaging Film). Το φίλτρο περιλαμβάνει πράσινα, μπλε, κόκκινα και λευκά υπο-pixel, που συνδυάζονται για να δημιουργήσουν ένα έγχρωμο pixel.
Οι οθόνες έγχρωμου ηλεκτρονικού χαρτιού Triton έχουν όλα πλεονεκτήματα του ασπρόμαυρου ηλεκτρονικού χαρτιού. Αντί να υπάρχει φως πίσω από την οθόνη, αντανακλούν το εξωτερικό φως και είναι έτσι ξεκούραστες στο διάβαμα, αντίθετα με τις οθόνες του υπολογιστή. Επίσης, η οθόνη δε θαμπώνει (glare) κάτω από τον ήλιο σε εξωτερικούς χώρους, ενώ καταναλώνουν πολύ λίγη ενέργεια και οι μπαταρίες που χρησιμοποιούν διαρκούν εβδομάδες, όχι ώρες. Από την άλλη, το έγχρωμο ηλεκτρονικό χαρτί έχει σαφώς λιγότερα χρώματα από τις οθόνες LCD των υπολογιστών, που έχουν εκατομμύρια και όχι χιλιάδες χρώματα, ενώ θα έχει σαφώς πιο αργό refresh rate, που σημαίνει ότι θα υποστηρίζονται κινούμενα γραγικά, αλλά όχι βίντεο. Σκοπός της E Ink είναι οι οθόνες Triton να χρησιμοποιηθούν σε ηλεκτρονικούς αναγνώστες, πινακίδες σε δημόσιους χώρους και άλλες συσκευές όπου επιδιώκεται η μεγάλη διάρκεια στη μπαταρία (ρολόγια, τηλεχειριστήρια κλπ). Στην ηλεκτρονική ανάγνωση το έγχρωμο ηλεκτρονικό χαρτί θα είναι χρήσιμο για παιδικά βιβλία, βιβλία τέχνης, κομιξ, οδηγούς για ταξίδια, μαγειρική κλπ και εφημερίδες και περιοδικά.
Ο πρώτος ηλεκτρονικός αναγνώστης που θα χρησιμοποιεί το έγχρωμο ηλεκτρονικό χαρτί Triton θα κυκλοφορήσει το Μάρτιο στην Κίνα από τη Hanvon. Θα έχει οθόνη αφής 9.68 ιντσών δυνατότητα σύνδεσης στο internet τόσο μέσω Wi-Fi όσο και μέσω 3G και θα έχει αρχικά στόχο την επιχειρηματική αγορά. Η τιμή του θα ξεκινάσει στα $440 (€313).
Είναι πιθανό στη συνέχεια, ανάλογα με το ποιες θα είναι οι εντυπώσεις από τη λειτουργία της, η οθόνη να χρησιμοποιηθεί στο Kindle 4, τους νέους Sony Reader και άλλες συσκευές, αλλά όχι νωρίτερα από το φθινόπωρο του 2011. Ανάλογα με την επιτυχία του, το έγχρωμο ηλεκτρονικό χαρτί θα θέσει με νέους όρους το δίλημματ iPad και tablet PC ή e-book reader για την ηλεκτρονική ανάγνωση.
Τα αναλυτικά τεχνικά χαρακτηριστικά της οθόνης σύμφωνα με την E Ink:
- Contrast Ratio – 10:1 (minimum)
- White State – 70 (minimum)
- Dark State – 24 (maximum)
- Bit Depth – 4 bit; 4096 colors; 16 levels CR
- Reflective – 40% (minimum)
- Viewing Angle – Near 180 degrees
- Image Update Time – 240ms – 980ms
- Service Life – 50k hours
- Display Sizes – 2 to 12 inches
- Display Thickness – 1.2 mm
- Resolution – Capabilities exceed 200 DPI
Πηγή: E Ink
http://elektronikosanagnostis.blogspot.com/2010/11/e-ink-triton-color-epaper-hanvon.html