Αυτό που βιώνουμε στη χώρα μας τις τελευταίες εβδομάδες δεν έχει προηγούμενο. Διανύουμε μια προεκλογική περίοδο, για χάρη του Καλλικράτη, σαν να μην έχει συμβεί απολύτως τίποτε στην οικονομικοκοινωνική ζωή του τόπου. Η παρέλαση των υποψηφίων Δημάρχων, Περιφερειαρχών, Αντιπεριφερειαρχών, Συμβούλων, και ότι φανταστεί κανείς, δεν διαφέρει καθόλου από τις προηγούμενες προεκλογικές περιόδους.
Αν και ο λαός προδόθηκε κατά καιρούς από τους άρχοντες που εξέλεξε με δημοκρατικές διαδικασίες, δεν μπορεί να ξεπεράσει, ούτε και τώρα, το σύνδρομο του δούναι-λαβείν, δεν μπορεί να απελευθερωθεί από τη γάγγραινα των πολιτικών κομμάτων.
Οι Έλληνες ως πολίτες μιας καταχρεωμένης χώρας, πληρώνουν το τίμημα της κακοδιαχείρισης του τόπου, έχουν απωλέσει κεκτημένα με ιστορική σημασία, έχουν στερηθεί σημαντικά ποσά από τους μισθούς και τις συντάξεις και εντούτοις εξακολουθούν να βρίσκονται πίσω από το άρμα που δεσμεύει, υπόσχεται και παραπλανά.
Η κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει σήμερα η Ελλάδα είναι προϊόν της ..κομματικής ασυδοσίας που δυστυχώς επιβιώνει κι αυτό είναι ορατό στην προεκλογική περίοδο που διανύουμε. Τα ίδια πρόσωπα, οι ίδιες πολιτικές και πρακτικές κυριαρχούν ξανά στον πολιτικό στίβο και αναβιώνουν ήθη και έθιμα που οδήγησαν την χώρα στο τέλμα. Οι υποψήφιοι κι αυτής της εκλογικής αναμέτρησης υπόσχονται ότι θα αγωνιστούν για την τοπική αυτοδιοίκηση, ότι θα υπερασπιστούν τα δίκαια των πολιτών που το προηγούμενο χρονικό διάστημα καταπατήθηκαν βάναυσα.
Η πολιτική κατάσταση είναι πλέον παγιωμένη και δύσκολα θα ανατραπεί το βεβαρημένο θεατρικό σκηνικό που μας έχει γελοιοποιήσει διεθνώς. Για μια ακόμη φορά θα ψηφίσουμε πρόσωπα και σχήματα που πριν από λίγο καιρό αφορίζαμε. Για μια ακόμη φορά «παμπάλαιες» προσωπικότητες που κούρασαν και δεν εκφράζουν τίποτε το νέο, τίποτε το διαφορετικό, ποζάρουν καμαρωτοί μπροστά στο φακό της επικαιρότητας και δυστυχώς οι χειραψίες και τα χειροκροτήματα συνεχίζονται. Ακόμη και οι νέοι, οι πρωτάρηδες υποψήφιοι είναι χρωματισμένοι με τη λερωμένη μπογιά του αμαρτωλού παρελθόντος και δύσκολα μπορούν να πείσουν για τις προθέσεις τους.
Μας δόθηκε ένα σκληρό μάθημα τον τελευταίο χρόνο, αλλά παραμείναμε αδιάβαστοι. Αλυσοδεμένοι στα κομματικά κλουβιά, κλειδωμένοι στα συμφέροντα και στα βολέματα, δεν έχουμε συνετιστεί ακόμη και δεν μας απομένει πλέον καμιά ελπίδα να απεμπλακούμε από το «σύστημα» παραμένοντας δέσμιοι των απίθανων υπερασπιστών των ονείρων μας.
Είμαστε άξιοι της μοίρας μας αν συνεχίσουμε να υποθάλπουμε και να καλλιεργούμε μόνοι μας το αρρωστημένο παρελθόν που προκαλεί μόνο εμετό και αηδία.

Γ.Τ.