Στα μέσα της δεκαετίας του 1980, η θέσπιση Ενιαίου Κωδικου Αριθμού Μητρώου με το Ν.1599/1986 είχε προκαλέσει την αντίδραση παραχριστιανικών οργανώσεων που θεωρούσαν ότι επρόκειτο για υλοποίηση χωρίου από την “Αποκάλυψη” του Ιωάννη και συγκεκριμένα για την σφράγιση που θα έδινε το θηρίο στους ανθρώπους με τον αριθμό χξσς’ (δηλαδή: 666). Από τότε ο αριθμός 666 αναζητείται από ορισμένους ζηλωτές χριστιανούς σε κάθε μαζική ρύθμιση που σχετίζεται με την ηλεκτρονική διακυβέρνηση, περίπου όπως κάθε περίεργη και φουτουριστική ημεροχρονολογία συνδέεται με το Τέλος του Κόσμου.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ως 666 θεωρήθηκε το bar code που τοποθετήθηκε σε καταναλωτικά προϊόντα.
Το 1995, η Συνθήκη του Σένγκεν θεωρήθηκε σάλπισμα της Αποκάλυψης, μολονότι με αυτήν καθιερώθηκε ένας ενιαίος εσωτερικός χώρος ελεύθερης μετακίνησης χωρίς διασυνοριακούς ελέγχους, με την μεταφορά του ελέγχου στα εξωτερικά σύνορα μόνο (που σχεδόν ταυτίζονται με τα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ).
Η ίδια η θέσπιση της νομοθεσίας για την προστασία προσωπικών δεδομένων στην Ελλάδα, δεν διέφυγε των επαγρυπνούντων ζηλωτών. Όταν ψηφιζόταν στην Βουλή ο Ν.2472/1997 (“Προστασία του ατόμου από την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα”), οι ζηλωτές είχαν κατασκηνώσει απέξω με πανό που ταύτιζαν τον νόμο με τον Σατανά. Έτσι ένας νόμος που απηχεί ατομικό δικαίωμα του ατόμου οδήγησε ακόμα και βουλευτή της τότε αντιπολίτευσης, τον κ. Γιακουμάτο, να αξιώσει κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου να αναρτηθεί στην αίθουσα της Βουλής μια εικόνα του Χριστού!
Πιο μετά, αφού το bar code ήταν ήδη τόσο μπανάλ, ώστε να υπάρχει ακόμα και σε βιβλία του τότε Αρχιεπισκόπου, το “σφράγισμα” αναζητήθηκε στα RFID. Περάσαμε δηλαδή και στις mobile εφαρμογές
Πριν από ένα χρόνο περίπου, οι ζηλωτές “ανακάλυψαν” το 666 στον ΑΜΚΑ και οργάνωσαν διαδηλώσεις διαμαρτυρίας.
Τις τελευταίες ημέρες, σημεία της Αποκάλυψης εντοπίζονται από τους ειδικούς στην Κάρτα του Πολίτη (βλ. ΤΑ ΝΕΑ: Οι “σκληροί” της Εκκλησίας ανοίγουν πόλεμο με την Πολιτεία).
Πρόκειται για ένα κοκτέηλ τεχνοφοβίας και παιχνιδιού ισχύος, όπως είχε γίνει με τις ταυτότητες πριν 10 χρόνια. Ενώ όμως τότε η Εκκλησία ήταν υπέρ της συλλογής του ευαίσθητου δεδομένου του θρησκεύματος (άρα κατά των δικαιωμάτων περί μη αναγραφής περιττών δεδομένων σε δημόσια έγγραφα), σήμερα υποκαθιστά την Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, αναθέτοντας μάλιστα σε ειδικούς επιστήμονες να αποφανθούν για τη συμβατότητα της Κάρτας του Πολίτη με δογματικές επιταγές της Ορθοδοξίας, αλλά και προς το Συνταγματικό Δίκαιο!
Απέναντι σε όλα αυτά, αντί η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων να έχει λάβει μια σαφή τοποθέτηση, όπως έχει αρμοδιότητα (βλ. Η Αρχή Προστασίας Δεδομένων δεν αρκεί να “ανησυχεί” για την Κάρτα του Πολίτη), ξοδεύει ενέργεια και πόρους με την έκδοση ενός δελτίου τύπου (βλ. εδώ) στο οποίο μας αναφέρει ούτε λίγο ούτε πολύ, ότι εάν δεν ερωτηθεί από την Κυβέρνηση, δεν πρόκειται να βασιστεί σε “δημοσιεύματα” για να γνωμοδοτήσει σχετικά με την Κάρτα του Πολίτη. Αφήνοντας ουσιαστικά την Εκκλησία και τους εσωτερικούς της συσχετισμούς να θέσουν τους κανόνες στον σχετικό διάλογο και την διαβούλευση που ήδη έχει ουσιαστικά ξεκινήσει. Φυσικά, η εξαγγελία της Κάρτας του Πολίτη από τον Πρωθυπουργό στην Έκθεση Θεσσαλονίκης δεν αποτελεί “δημοσιεύματα”, αλλά κυβερνητική ανακοίνωση.
http://elawyer.blogspot.com/2010/10/blog-post_13.html?spref=fb
