Συντάκτης: Δήμητρα Παλαιοδημοπούλου
http://www.taxydromos.gr/localnews/tabid/58/articleType/ArticleView/articleId/30122/—.aspx

ευθύνες ο ένας στον άλλο, για να μείνουν τελικά στο απυρόβλητο ως άμοιροι των όποιων ευθυνών.

ελληνισμού – τον ΟΣΕ! Γιατί αυτές οι παγκόσμιες δυνάμεις που επιβουλεύονται τους έλληνες εδώ και αιώνες δεν μας αφήνουν να δίνουμε απλόχερα ένα και πλέον δις € τον χρόνο στον ΟΣΕ μας;

Tου Πασχου Μανδραβελη
Τελικώς έχουμε συνηθίσει τόσο τον παραλογισμό που τίποτε δεν μας προξενεί εντύπωση. Δεν μας εκπλήσσει, για παράδειγμα, ότι οι μαζικοί φορείς (συνδικαλιστικά σωματεία κ.λπ.) προσφεύγουν στο ευρωπαϊκό δικαστήριο για να πάρουν λεφτά από ένα κράτος που δεν έχει λεφτά. Δεν εντυπωσιαζόμαστε από την επιχειρηματολογία τους, όπως την ανέπτυξε ο επικεφαλής της ομάδας νομικών που κάνει την προσφυγή, ο συνταγματολόγος κ. Γιώργος Κασιμάτης: «Η οικονομική κρίση δεν μπορεί να θεωρηθεί “κατάσταση ανάγκης”, με την έννοια που την προβλέπει το Σύνταγμα. Ούτε μπορεί η χώρα να κηρυχθεί σε κατάσταση ανάγκης για λόγους οικονομικής κρίσης – ούτε ακόμη και λόγω πτώχευσης. Οφειλαν, λοιπόν, οι Ευρωπαίοι εταίροι μας να σεβαστούν αυτά τα δικαιώματα όταν επέβαλλαν τους όρους τους κι εμείς σήμερα οφείλουμε να τα προασπίσουμε» («Free Sunday» 12.9.2010). Με άλλα λόγια, οι εταίροι μας έπρεπε να σεβαστούν το δικαίωμά μας να παίρνουμε τα
λεφτά τους και να μην τους δίνουμε λογαριασμό.
Δεν μας προξενούν εντύπωση οι πρακτικές των φορτηγατζήδων. Το να κλείνει κάποιος τα λιμάνια και τις οδικές αρτηρίες θεωρείται πλέον φυσιολογικό. Το να μην κάνει τη δουλειά της η αστυνομία, συλλαμβάνοντας αυτούς που παραβιάζουν τον νόμο, επίσης θεωρείται λογικό και πολύ δημοκρατικό.
Από την άλλη, οι εκπρόσωποι των ιδιοκτητών φορτηγών και βυτιοφόρων σχίζουν τα ιμάτιά τους ότι με την απελευθέρωση χάνουν την περιουσία τους. Ποια ακριβώς περιουσία τους; Δεν εξηγούν, αλλά ούτε και μπορούν να δικαιολογήσουν. Φημολογείται ότι η άδεια ενός φορτηγού έφτανε τα 300.000 ευρώ. Στα επίσημα κιτάπια της εφορίας οι πωλήσεις αδειών εμφανίζονται με 500 έως 1.000 ευρώ. Τα υπόλοιπα 299.000 ευρώ πώς προκύπτουν; Κάποιοι λένε ότι οι συναλλαγές έγιναν κάτω από το τραπέζι. Πιθανώς, αλλά αυτό είναι παράνομο διότι δεν πληρώθηκαν οι αναλογούντες φόροι. Ερχονται, λοιπόν, τώρα αυτοί που παραβίασαν τον νόμο και αντί να διωχθούν για την ομολογημένη φοροδιαφυγή, ζητούν να αποζημιωθούν γι’ αυτή! Είναι δηλαδή σαν να παραδέχεται κάποιος ότι έκλεψε και να διαπραγματεύεται με τους αστυνομικούς την αποζημίωση για τα κλοπιμαία.
Ακόμη μεγαλύτερος παραλογισμός είναι ότι η κυβέρνηση δέχεται την παρανομία και τους αποζημιώνει! Οχι καθ’ ολοκληρίαν, αλλά φοροαπαλλάσσει μελλοντικά την παρελθούσα φοροδιαφυγή!
Σ’ αυτόν τον παραλογισμό προστίθεται και εκείνος της Ν.Δ. η οποία θεωρεί ότι πρέπει να υπάρξει «προστασία του χώρου (σ.σ. των φορτηγατζήδων) από τον αθέμιτο ανταγωνισμό (!) και αφετέρου μια στοιχειώδης μέριμνα για εκείνους που συνεισέφεραν στη λειτουργία της αγοράς μέχρι σήμερα» (Στ. Καλαφάτης 31.8.2010). Ο κ. Σαμαράς ζητεί μεγαλύτερη μεταβατική περίοδο για κάτι που στην υπόλοιπη Ευρώπη θεσμοθετήθηκε το 1993. Ο κ. Μανώλης Κεφαλογιάννης ζήτησε «την παράταση 5 χρόνων για την εφαρμογή του μέτρου μετά την ψήφισή του και μετά τη μεταβατική περίοδο οι άδειες να διατηρήσουν το 35% της αξίας τους». Ποιας αξίας; Των επίσημων 1.000 ευρώ ή των θρυλούμενων αφορολόγητων των 300.000 ευρώ;
Το μεγαλύτερο έλλειμμα της χώρας είναι στη σφαίρα της λογικής. Αλλά δυστυχώς γι’ αυτό το έλλειμμα δεν υπάρχει μνημόνιο που μπορεί να το θεραπεύσει.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_7_28/09/2010_416584

Η υπερκατανάλωση ήταν η βασική αιτία που μας οδήγησε στην οικονομική κρίση, ανατρέποντας τις ισορροπίες μεταξύ εσόδων και εξόδων στα ελληνικά νοικοκυριά, σύμφωνα με την άποψη που διατυπώνει ο μαθηματικός Θανάσης Ευσταθίου. Η χθεσινή παρουσίαση του βιβλίου με τίτλο «Θεωρία Παραγωγικότητας-Προς μια μικτή (κράτους ιδιωτών) νέα κοινωνική οικονομία» αποτέλεσε την αφορμή για μια ενδελεχή ανάλυση των επιμέρους στοιχείων και καταστάσεων που μας οδήγησαν στην σημερινή δεινή οικονομική κατάσταση. Όπως επεσήμανε μάλιστα ο συγγραφέας του βιβλίου, διέκρινε ήδη από το 1984 τα πρώτα σημάδια της επερχόμενης κρίσης, την οποία μάλιστα απέδωσε στην «οικονομία του ακραίου καπιταλισμού, την δημιουργία της ψυχολογίας αγοράς και υπερκατανάλωσης» με απώτερο στόχο «τα υπερκέρδη των μονοπωλίων, των μεγάλων επιχειρήσεων κ.λ.π.».
Η χθεσινή εκδήλωση, που «φιλοξενήθηκε» στο αμφιθέατρο «Σαράτση» του Πανεπιστημίου, διοργανώθηκε από τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Μαγνησίας, το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και τις Εκδόσεις «Παπασωτηρίου». Για το βιβλίο μίλησαν οι: Μιχάλης Ζουμπουλάκης, Αντιπρύτανης του
Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και Αναπληρωτής Καθηγητής Οικονομικών και Νίκος Λυχναρόπουλος, Καθηγητής Παιδαγωγικών, Φιλοσοφίας και τέως Ειδικός Πάρεδρος Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, υπογραμμίζοντας τον προφητικό και πρωτότυπο θεματικά χαρακτήρα της συγκεκριμένης έρευνας, η οποία παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον αναγνώστη.
Η διαπίστωση ότι «η υπερκατανάλωση συνεπάγεται την υπερζήτηση, η υπερζήτηση συνεπάγεται την υπερπαραγωγή, η υπερπαραγωγή συνεπάγεται την κατακόρυφη άνοδο των κερδών, σύμφωνα με τον τελικό στόχο», αποτυπώνει εύστοχα την αλληλουχία των γεγονότων που αποτέλεσαν την απαρχή του σύγχρονου θολού οικονομικού τοπίου. Υιοθετώντας τις θεμελιώδεις μαθηματικές αρχές, ο συγγραφέας του βιβλίου υπογράμμισε ότι «δημιουργήθηκε η τάση μιας ευρύτατης δανειοδότησης, ζήτησης, δηλαδή, εξηγεί, δανείων. Το δάνειο συνεπάγετο δαπάνες στα νοικοκυριά περισσότερες από τα έσοδα. Αυτό συνεχίστηκε δια μακρόν μέσα σε μια εικοσαετία και υπέβοσκε, οδηγώντας σταδιακά σε μεγαλύτερες δαπάνες τα νοικοκυριά σε σχέση με τα αντίστοιχα έσοδά τους». Ακολουθώντας την ίδια συλλογιστική, ο κ. Ευσταθίου υπογράμμισε ότι «με βάση τα προαναφερθέντα οδηγηθήκαμε στην οικονομική κρίση, την κρίση του τραπεζικού συστήματος και εν συνεχεία την διάχυση της κρίσης αυτής, σε όλους τους κλάδους της πραγματικής οικονομίας». Η λήψη μέτρων και η κρατική επέμβαση για την χαλιναγώγηση της οικονομίας η οποία δεν είχε λογική πορεία, ήταν αναπόφευκτα κατά τον ίδιο.
Παρ’ όλα ταύτα ο κ. Ευσταθίου δηλώνει αισιόδοξος κοιτώντας στο μέλλον και εκτιμά ότι «υπάρχει αμυδρό φως στην άκρη του τούνελ. Είμαι αισιόδοξος, προσθέτει, ότι θα ξεπεραστεί τελικά η κρίση, αλλά θα απαιτηθεί ένα αρκετά μεγάλο διάστημα για την Ελλάδα, έως την μελλοντική της οικονομική ανάκαμψη».

Συντάκτης: Γλυκερία Υδραίου
http://www.taxydromos.gr/localnews/tabid/58/articleType/ArticleView/articleId/30114/–.aspx