Tου Πασχου Μανδραβελη / pmandravelis@kathimerini.gr

Θα μπορούσε να χαριτολογήσει κάποιος ότι η καθυστέρηση της χώρας δεν φαίνεται μόνο από τους δείκτες – οικονομικούς, παιδείας, διαφάνειας κ.λπ. αλλά και από τον χρόνο κατάθεσης του «έσχες» δίχως «πόθεν» των βουλευτών. Ετσι, ενώ τελειώνει το 2010, οι Ελληνες πολίτες μαθαίνουν τι είχαν οι βουλευτές του 2008. Το «μαθαίνουν» είναι σχήμα λόγου, διότι ένας από τους μηχανισμούς αδιαφάνειας που έχει μηχανευτεί η Βουλή είναι τα… χαρτόκουτα.
Μια από τις βασικές προεκλογικές εξαγγελίες τούτης της κυβέρνησης -αδάπανη, αλλά με καταλυτικά αποτελέσματα στη μάχη κατά της διαφθοράς- είναι η ηλεκτρονική διαφάνεια. Οπως το έθεσε ο ίδιος ο πρωθυπουργός σε ομιλία του (3.12.2009) «δεσμευτήκαμε να θεσπίσουμε αυστηρούς κανόνες διαφάνειας. Να κάνουμε το κράτος μας υπόδειγμα -υπόδειγμα διαφάνειας- με τη δημοσιοποίηση όλων των υπογραφών στο Διαδίκτυο, με την ανάρτηση στο Διαδίκτυο όλων των υπογραφών, όλων των αποφάσεων κάθε πολιτικής, διοικητικής ή άλλης Αρχής ή και φορέα του Δημοσίου. Η απόφασή μας είναι και οριστική και αμετάκλητη. Οπου και απ’ όποιον ασκείται εξουσία, αυτή θα ασκείται με διαφάνεια, ορατά στους πολίτες. Ολα στο φως, όλα στη δημόσια κριτική και στον έλεγχο. Θέλουμε να
γνωρίζει ο πολίτης ποιος αποφασίζει, τι αποφασίζει, τι κόστος έχουν οι αποφάσεις του, πού πάνε τα λεφτά του ελληνικού λαού».
Η αλήθεια είναι ότι κάποια πράγματα προχώρησαν προς αυτήν την κατεύθυνση. Ψηφίσθηκε το νομοσχέδιο για ανάρτηση όλων των αποφάσεων του Δημοσίου στο Διαδίκτυο και κυρίως απελευθερώθηκαν οι νόμοι από το άγος της συνδρομής στο Εθνικό Τυπογραφείο. (Σ.Σ. η Ελλάδα μέχρι πριν από μερικούς μήνες ήταν η μόνη χώρα στον κόσμο που ο πολίτης έπρεπε να πληρώσει για να δει τους νόμους του κράτους και τις υπουργικές αποφάσεις).
Στη Βουλή, όμως, πέρα βρέχει. Ετσι, για μια ακόμη φορά αντί να δημοσιοποιηθούν ηλεκτρονικά όλα τα «πόθεν έσχες» των βουλευτών που εμείς ψηφίζουμε, έφτασαν στα γραφεία των κοινοβουλευτικών συντακτών μέσα σε χαρτόκουτα! Λες και οι βουλευτές λογοδοτούν στους δημοσιογράφους και όχι στους πολίτες που τους ψηφίζουν και τους πληρώνουν. Κι αν δεν δεήσει ο δημοσιογράφος της Αθήνας να ασχοληθεί με τον βουλευτή π.χ. του Κιλκίς, ο κάτοικος αυτής της ακριτικής περιοχής μένει στο σκοτάδι.
Το αστείο είναι ότι την περίοδο 2002-2004 έγινε ένα μισό βήμα προς την ηλεκτρονική διαφάνεια. Τότε οι υπηρεσίες της Βουλής ψηφιοποιούσαν τα «έσχες» των βουλευτών και τα μοίραζαν σε CD-ROM στους δημοσιογράφους, ενώ το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων τα αναρτούσε (προφανώς ιδία βουλήσει) στον δικτυακό του τόπο. Δεν ήταν το άπαν, δύσκολα μπορούσε κάποιος να διασταυρώσει τις μεταβολές στην περιουσιακή κατάσταση του βουλευτή που ψηφίζει, αλλά, τέλος πάντων, ήταν μισό βήμα μπροστά. Τουλάχιστον, κάθε πολίτης μπορούσε να δει τι δηλώνει ο εκλεκτός του. Το μισό βήμα μπροστά ακολούθησαν δύο βήματα πίσω. Επί των ημερών της κ. Αννας Ψαρούδα-Μπενάκη η Βουλή των Ελλήνων ξαναγύρισε στην εποχή της φωτοτυπίας και της αδιαφάνειας. Τα χαρτόκουτα ξαναγύρισαν στα γραφεία των κοινοβουλευτικών συντακτών κι έκτοτε πηγαινοέρχονται περιοδικώς.

Μια νέα αναπτυξιακή πρόταση για το νομό μας καταθέτει το μέλος του Δ.Σ. του Επιμελητηρίου Τρικάλων, πρόεδρος του Σωματείου Καφετεριών Ν. Τρικάλων, κ. Θανάσης Πλαβός

Πρόκειται για την ίδρυση ενός Πολυπολιτισμικού Πανεπιστημίου στα Τρίκαλα το οποίο θα ένα εξειδικευμένο Ίδρυμα το οποίο θα μεταδίδει γνώσεις και θα λειτουργεί ως ένας φορέας πολιτισμού, ανοιχτός στον σύγχρονο κόσμο. «Εγώ θέτω την πρόταση σε διάλογο και ο κάθε φορέας του Νομού μας καλείται να προσθέσει μια ιδέα παραπάνω στο πλάνο που εμείς έχουμε ετοιμάσει» εξηγεί ο κ. Πλαβός, ο οποίος ήδη έθεσε το θέμα στην τελευταία Γ.Σ. της ΟΕΒΕ Ν. Τρικάλων. Προτείνεται η λειτουργία Τμημάτων Θεολογίας, Ποιμαντικών και Κοινωνικών Σπουδών, Καλών Τεχνών, ξένων γλωσσών, μετάφρασης και διερμηνείας. «Με την ίδρυση του πανεπιστημίου θα είμαστε πρωτοπόροι για τα ελληνικά δεδομένα» συνεχίζει ο κ. Πλαβός «θα αναπτύξουμε τον πολιτισμό σε τοπικό και όχι μόνο επίπεδο και θα γίνει γνωστός ανά τον κόσμο ο τόπος μας. Θα δοθεί παράλληλα ώθηση στην τοπική οικονομία και ανοίξουν εκατοντάδες νέες θέσεις εργασίας». Το θέμα αναμένεται να τεθεί στην επόμενη συνεδρίαση του Δ.Σ. του Επιμελητηρίου Τρικάλων και να εξεταστούν περαιτέρω οι λεπτομέρειές του. 

http://www.e-enimerosi.gr/article/6472/

Kostas Agorastos

Η θέση μου εναντίον της εκμετάλλευσης των λιγνιτικών κοιτασμάτων της επαρχίας Ελασσόνας είναι διαυγής, κατηγορηματικά και διατυπωμένη με σαφήνεια εδώ και αρκετά χρόνια.
Όταν ανέκυψε το θέμα από την Ευρωπαϊκή Ένωση επί κυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας, τοποθετήθηκα αμέσως αρνητικά και μάλιστα μαζί με τους άλλους συναδέλφους επισκεφτήκαμε τους συναρμόδιους υπουργούς και τους ενημερώσαμε για την ομόθυμη αντίθεση της τοπικής κοινωνίας και φυσικά την δική μας απόλυτα αρνητική θέση.
Όπως θυμούνται όσοι ασχολούνται με τα κοινά στο νομό Λάρισας, η τότε κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας αποφάσισε να μην προχωρήσει η εκχώρηση των λιγνιτικών κοιτασμάτων και το θέμα έκλεισε για να ξανανοίξει επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ η οποία συμφώνησε στο μνημόνιο σε ό,τι της υπαγόρευσε η τρόικα ΔΝΤ-ΕΕ-ΕΚΤ.
Όταν, λοιπόν, αποκαλύφθηκε η απόφαση της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ να εκχωρήσει σε ιδιώτες τα λιγνιτικά κοιτάσματα της επαρχίας Ελασσόνας, ήμουν ο πρώτος απ’ όλους τους υποψήφιους περιφερειάρχες Θεσσαλίας που το Σάββατο 7 Αυγούστου 2010 πήγα στο Δομένικο και συζήτησα με τους κατοίκους.
Εκεί, εξέφρασα την κάθετη αντίθεσή μου σ’ αυτό το ενδεχόμενο και όπως έχει καταγραφεί στα ρεπορτάζ του τοπικού τύπου δήλωσα επί λέξει:
«Γνωριζόμαστε με τους περισσότερους από εσάς πολλά χρόνια. Ήμουν ανέκαθεν στο πλευρό σας και συνεχίζω να είμαι στο πλευρό σας. Ήρθα σήμερα να σας ακούσω, να καταγράψω τις απόψεις σας και να σας δηλώσω κατηγορηματικά: έχετε απόλυτο δίκαιο.
Σας στηρίζω απόλυτα στην απόφασή σας να πάρετε την ζωή σας στα χέρια σας. Είμαι υπερήφανος που στον αγώνα αυτό είναι μπροστάρηδες οι νέοι του τόπου. Είμαι δίπλα σας για ό,τι χρειαστείτε. Δεσμεύομαι να αναλάβω πρωτοβουλίες πάντα σε συνεργασία μαζί σας για το μείζον αυτό θέμα και να είμαι η φωνή σας, η έκφρασή σας ώστε να κάνουμε πράξη την θέλησή σας.
Δεν είστε μόνοι ούτε αδύναμοι. Είμαστε μαζί. Είμαστε πολλοί. Ενώνουμε τις δυνάμεις μας. Όποιος έχει το δίκαιο με το μέρος του και το διεκδικεί, βγαίνει πάντοτε νικητής όσο δύσκολος κι αν φαίνεται ο αγώνας».
Ανάλογη θέση έλαβα και στη συνέλευση της Πέμπτης 9 Σεπτεμβρίου 2010 στο Δαμάσι όπου μεταξύ άλλων τόνισα:
«Παρά, όμως, τα μισόλογα και τη σκόπιμη ασάφεια των κυβερνητικών παραγόντων, η πραγματικότητα είναι μία και δεν αλλάζει: ο ιδιώτης επενδυτής θα σκεφτεί πολύ σοβαρά να επενδύσει σε μια περιοχή που η τοπική κοινωνία είναι καθολικά και έντονα αντίθετη στην επένδυσή του. Πολύ περισσότερο που η επένδυση αυτή αφορά την ίδια την ζωή και την υγεία των ανθρώπων.
(…)Ήρθα πρώτος στην περιοχή όταν ανέκυψε το θέμα και σας το δηλώνω και τώρα:
Χρειάζεται αγώνας συντονισμένος, ενωτικός, αποφασιστικός.
Τόσο εδώ στην περιοχή όσο και περισσότερο στα κέντρα λήψης αποφάσεων.
Χρειάζεται να έχετε στο πλευρό σας αιρετούς της αυτοδιοίκησης όλων των βαθμίδων που δεν θα είναι το μακρύ χέρι του Μνημονίου αλλά θα αγωνίζονται στο πλευρό σας.
(…) Το δικαίωμα στη ζωή δεν είναι διαπραγματεύσιμο ούτε εμπορεύσιμο με κανένα Μνημόνιο και καμία τρόικα».