Δια ανατάσεως χειρός των αντιπροσώπων του συνεδρίου, λόγω της μοναδικής
υποψηφιότητας του, ο Σταύρος Θεοδωράκης είναι από σήμερα και επίσημα ο
εκλεγμένος ηγέτης του Ποταμιού, με την ολοκλήρωση του τριήμερου
ιδρυτικού συνεδρίου του κόμματος, στο Λαύριο.

Στο ιδρυτικό συνέδριο του ΠΟΤΑΜΙΟΥ μίλησε ο γραμματέας της ΚΠΕ του ΠΑΣΟΚ κ. Νίκος Ανρουλάκης…

Η Ομιλία του

Νίκου
Ανδρουλάκη,

Γραμματέα της ΚΠΕ
του ΠΑΣΟΚ

στο Ιδρυτικό
Συνέδριο του
Ποταμιού :

Καλησπέρα,

Θα ήθελα να σας
ευχαριστήσω για την
πρόσκληση να παραστώ στο
Συνέδριό σας και να σας
ευχηθώ καλή επιτυχία στις
εργασίες του. 

Φίλες και Φίλοι,

Η σημερινή
κοινωνική πραγματικότητα
που άλλαξε το πολιτικό
τοπίο αποδεικνύει πως δεν
υπάρχει μεσαίος χώρος αλλά
μια βαθιά ταξική κοινωνία
που δεν ελπίζει σε δήθεν
έξυπνες κι
άχρωμες λύσεις,
αλλά θέλει καθαρές
απαντήσεις για τις
κοινωνικές και
γενεαλογικές ανισότητες.
Γι’ αυτό χρειάζεται
διάλογος και συναίνεση
όλων των προοδευτικών
δυνάμεων για να προκύψει
ένα εθνικό σχέδιο για την
υπέρβαση της σημερινής
επώδυνης κατάστασης. 

Μια τέτοια πρόταση
δεν θα προκύψει

ούτε μέσα από την
ενοχοποίηση της
Μεταπολίτευσης και της
αφήγησής μιας περιόδου που
παρά τις ελλείψεις και τα
λάθη της, οι Έλληνες βιώσαμε
τα πιο ειρηνικά χρόνια, με
διεύρυνση των πολιτικών
ελευθεριών και ενίσχυση
των δημοκρατικών θεσμών και
βέβαια με ένα ισχυρό
κοινωνικό κράτος,

ούτε μέσα από
επικοινωνιακά παιχνίδια,
που παρουσιάζουν κάθε
παλιό ως ξεπερασμένο και
κάθε νέο ως προοδευτικό.
Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η
πελατειακή αντίληψη για την
πολιτική δεν είναι πράγμα
όχι μόνο ξεπερασμένο, αλλά
και ιδιαιτέρως επιζήμιο,
ούτε όμως και μέσα από
συζητήσεις κορυφής που
εστιάζουν περισσότερο
σε πρόσωπα και λιγότερο
σε πολιτικές. 

Η ανανέωση που
χρειάζεται ο
σοσιαλδημοκρατικός χώρος
δεν μπορεί μόνο να έχει απλά
ηλικιακή και χρονική
έκφραση. Πρέπει να
αποτελεί κυρίως μια
αλλαγή ηθικών και
πολιτικών προτύπων για τη
συλλογική μετάβαση σε
μια σύγχρονη και
προοδευτική αντίληψη για
την αντιμετώπιση των μεγάλων
προκλήσεων της εποχής μας. 

Και αυτό αφορά
πρωτίστως τον χώρο της
Κεντροαριστεράς που με την
πολιτική και πολιτισμική
της ηγεμονία των
προηγούμενων δεκαετιών
κατάφερε, παρ’ όλες τις
αντιφάσεις και τις
παλινωδίες να εκφράσει την
κοινωνική πρόοδο απέναντι
στο συντηρητισμό. 

Φίλες και Φίλοι,

Δεν χρειάζεται να
αναζητούμε καινούργιες
διαιρετικές τομές για να
φτιάξουμε τις νέες
κοινωνικές συμμαχίες.

Ακόμη κι αν σήμερα
η διάκριση Αριστερά/ Δεξιά
έχει αποκτήσει
διαφορετικό περιεχόμενο,
εξακολουθεί να
υπάρχει. Στον πυρήνα της
βρίσκεται το πρόβλημα της
κοινωνικής δικαιοσύνης. Η
όξυνση των ανισοτήτων σε
παγκόσμια κλίμακα, η
συρρίκνωση της μεσαίας τάξης,
το έλλειμμα ασφάλειας και
προστασίας για τον κόσμο της
εργασίας είναι τα ζητήματα
που εξακολουθούν να
χωρίζουν την αριστερά από τη
δεξιά.

Σήμερα, το
κεντρικό πολιτικό
διακύβευμα δεν είναι το
μικρό ή το μεγάλο κράτος,
αλλά το ποιοτικό κράτος
παροχής κοινωνικών
υπηρεσιών στους πολίτες.
Ένα κράτος που δεν
λειτουργεί μόνο ως δίχτυ
ασφαλείας, αλλά αποτελεί
το ίδιο μοχλό ανάπτυξης. 

Γι αυτό η
Κεντροαριστερά
χρειάζεται να περιβληθεί
με ισχυρές αξίες σε σχέση με
τις καινούργιες αντιθέσεις
που δημιουργούνται στο
παγκοσμιοποιημένο
περιβάλλον που ζούμε. 

Στην Ελλάδα της
σκληρής λιτότητας, της μαζικής
ανεργίας – κυρίως των νέων-, της
αύξησης των κοινωνικών
ανισοτήτων και της
συρρίκνωσης του
κοινωνικού κράτους, η «νέα
πολιτική πρόταση» πρέπει να
προτείνει λύσεις που
δίνουν περισσότερες
ευκαιρίες στους ανθρώπους
από αυτές που τους δίνει η
αγορά. 

Ο πολιτικός μας
λόγος για το σύγχρονο
ευρωπαϊκό κοινωνικό
κράτος δεν μπορεί παρά να
αφορά, κυρίως, στη
διαμόρφωση των όρων του
νέου ευρωπαϊκού
«κοινωνικού
συμβολαίου», πυρήνας
του οποίου πρέπει να είναι
η προάσπιση της οικονομικής,
πολιτικής και πολιτισμικής
ισχύος των συμφερόντων
ευρύτερων κοινωνικών
ομάδων και κυρίως των
άνεργων, των χαμηλόμισθων
και των
χαμηλοσυνταξιούχων. Με μια
λειτουργία που θα
ικανοποιεί τις βασικές
ανάγκες των πολιτών στην
υγεία, την παιδεία, την
ασφάλεια, στηρίζοντας κάθε
δυνατότητα ανάπτυξης της
προσωπικότητας του κάθε
πολίτη.

Η χώρα χρειάζεται
αλλαγές και σε άλλους
τομείς.

Στο πολιτικό
σύστημα. 

Μέσα από ένα νέο
εκλογικό νόμο που θα
σπάει τις μεγάλες
περιφέρειες, θα θέτει
θητείες στα αξιώματα, θα
ελέγχει το πολιτικό χρήμα
και θα ορίζει ένα σύγχρονο
πλαίσιο χρηματοδότησης των
κομμάτων. Μέσα από την
ενίσχυση των θεσμικών
κομμάτων που σέβονται τη
συλλογικότητα, την
οργάνωση και τη
λειτουργία της, χωρίς
αρχηγισμούς. Μέσα από ένα
πολιτικό λόγο που δεν θα
υπόκειται στη λογική των
«εκλογικών κύκλων», όπου
όταν ένα κόμμα βρίσκεται στην
αντιπολίτευση τα δίνει
«όλα» αλλά, όταν κληθεί να
αναλάβει ευθύνες, ξεχνά
μέσω της τροχοδρόμησης στην
υπευθυνότητα όσα είχε πει
προηγουμένως

Στο
φορολογικό σύστημα. 

Με ένα απλό, δίκαιο
και προοδευτικό
φορολογικό σύστημα
σύμφωνα με το οποίο οι
φορολογικοί
συντελεστές θα βοηθούν την
ανάπτυξη και όχι τη
συσσώρευση του πλούτου
στα χέρια των λίγων, ενώ
παράλληλα μέσω της
αναδιανομής θα μπορεί να
χρηματοδοτεί πολιτικές
δίκαιης κατανομής των
ευκαιριών.

Φίλες και Φίλοι
τελειώνοντας,

Θα ήθελα να
αναφερθώ σε ένα σύγχρονο
τραύμα της Δημοκρατίας μας.

Οι
αλλεπάλληλοι
διαχωρισμοί που
επικράτησαν τα προηγούμενα
χρόνια ως στοιχείο της
πολιτικής αντιπαράθεσης,
σε «μνημονιακούς» και
«αντιμνημονιακούς», σε
«εθνικούς μειοδότες» και
«πατριώτες», σε «παλιούς
πολιτικούς» και «νέους
τεχνοκράτες», σε δικούς μας
και στους άλλους, δεν
βοήθησαν στην αποτίμηση των
πραγματικών αιτιών που
οδήγησαν τη χώρα στη μεγάλη
οικονομική κρίση, αλλά
επέτρεψαν τη συλλογική
ενοχοποίηση θεσμών,
κομμάτων αλλά και του
ίδιου του ελληνικού
λαού.

Η ανορθολογική
αυτή πορεία έφερε  την
απαξίωση της πολιτικής στη
συνείδηση των Ελλήνων.
Αυτή η απαξίωση είναι ο
βασικός λόγος που οδηγεί
σε ακραίες αντιλήψεις που
σε συνδυασμό με τις
τραγικές κοινωνικές
συνθήκες, διευκόλυνε την
εμφάνιση  της Χρυσής Αυγής. 

Κατόπιν, η
λανθασμένη αντιμετώπιση της
νεοναζιστικής αυτής
εγκληματικής οργάνωσης στο
πλαίσιο της πολιτικής
διαχείρισης γιγάντωσε τα
ποσοστά της. 

Μπροστά σε αυτόν
τον κίνδυνο εκφασισμού της
κοινωνίας μας, μπορούμε να
προτάξουμε την πολιτική, τη
δημοκρατία και τους
θεσμούς, κάνοντας το νόμιμο
να ταυτίζεται με το ηθικό
και το δίκαιο. 

Είναι ο μόνος τρόπος
για να ξαναχτιστεί μια σχέση
εμπιστοσύνης ανάμεσα στους
πολίτες και το πολιτικό
σύστημα. Σ’ αυτή τη σχέση θα
εδραιωθούν όλες οι
μεγάλες αλλαγές που
οραματιζόμαστε και
εύχομαι η προσπάθεια που
ξεκινήσατε να βοηθήσει
προς αυτή την κατεύθυνση. 

Σας ευχαριστώ

 κάνετε κλικ στην εικόνα