Ο κ. Σταϊκούρας υπεραμύνθηκε της νέας ρύθμισης τονίζοντας ότι στόχος
είναι η παρακολούθηση και επίβλεψη των δημοσιονομικών κανόνων από
Ανεξάρτητες Αρχές όπως ισχύει σε όλα τα ευρωπαϊκά κράτη.

Από την πλευρά του, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Παναγιώτης
Λαφαζάνης, έκανε λόγο για «ληξιαρχική πράξη θανάτου της λειτουργίας της
Βουλής και της Δημοκρατίας», καυτηριάζοντας και τον τρόπο που θα
επιλέγονται τα μέλη του Δημοσιονομικού Συμβουλίου και τον τρόπο που θα
λειτουργεί.

Απαντώντας στις επικρίσεις της αντιπολίτευσης, ο κ. Σταϊκούρας
αντέτεινε ότι οι θεσμοί δημιουργούνται πάνω από πρόσωπα και πολιτικές
σκοπιμότητες.

«Δώδεκα κράτη μέλη της ΕΕ έχουν υιοθετήσει το Δημοσιονομικό Συμβούλιο.
Είναι μια Ανεξάρτητη πενταμελής Αρχή, τα μέλη της επιλέγονται μέσω
ανοικτού διεθνούς διαγωνισμού από το υπουργικό συμβούλιο και εγκρίνονται
από την Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής», υπογράμμισε
χαρακτηριστικά..

Έμφαση έδωσε ο κ. Σταϊκούρας, στην πρόβλεψη να απαγορεύεται να
διοριστούν μέλη του Δημοσιονομικού Συμβουλίου, πρόσωπα που έχουν
διατελέσει, βουλευτές, ευρωβουλευτές ή μέλη της κυβέρνησης, αν δεν έχει
παρέλθει τετραετία από τότε που απώλεσαν την ιδιότητά τους αυτή.

Αντιπαράθεση ωστόσο, είχε ο κ. Σταϊκούρας και με τον βουλευτή του ΠΑΣΟΚ
και πρώην υπουργό Οικονομικών Φίλιππο Σαχινίδη, σχετικά με το
δημοσιονομικό έλλειμμα.

Ο κ. Σαχινίδης, επέρριψε ευθύνες στην κυβέρνηση Κώστα Καραμανλή για το
«δημοσιονομικό εκτροχιασμό», όπως ανέφερε, τονίζοντας ότι» η κυβέρνηση
του Γιώργου Παπανδρέου, κλήθηκε να κάνει μέσα σε τρεις μήνες ό,τι δεν
έκανε η προηγούμενη κυβέρνηση τα προηγούμενα τρία χρόνια».

«Αν υπήρχε το δημοσιονομικό πλαίσιο δεν θα είχε δημιουργηθεί η κρίση
ούτε θα είχαμε φαινόμενα παραμονών εκλογών να εμφανίζεται το
δημοσιονομικό έλλειμμα στο 8% και να καταλήγει στο 15%», υποστήριξε ο κ.
Σαχινίδης.

«Οι ρίζες της παθογένειας στην οικονομία, την κοινωνία και την
πολιτική, εδράζονται στην δεκαετία του 1980», απάντησε ο κ. Σταϊκούρας
και συμπλήρωσε:

«Είναι απορριπτέος ο δημοσιονομικός ισχυρισμός για την περίοδο του 2009. Τα ελλείμματα γιγαντώθηκαν την δεκαετία του 1980.

Από 22,5% του ΑΕΠ το 1980, το δημόσιο χρέος έφθασε στο 100% στις αρχές
της δεκαετίας του 1990 και απαντώ σε όσους επικαλούνται την περίοδο
2007-2009. Το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ αυξήθηκε την περίοδο
εκείνη μόλις κατά το 1/5. Αντίστοιχη αύξηση παρατηρήθηκε κατά μέσο όρο
στην Ευρωζώνη και μάλιστα στην Ελλάδα αυτή ήταν η 7η χαμηλότερη, μεταξύ
όλων των κρατών μελών».

Ο κ. Σταϊκούρας μίλησε ακόμα για ευθύνες που υπάρχουν στην κυβέρνηση
του Γιωργου Παπανδρέου για τη δημοσιονομική διαχείριση της χώρας,
λέγοντας ότι εκείνη την περίοδο υλοποιήθηκε η προεκλογική διακήρυξη του
«λεφτά υπάρχουν».

«Είναι γνωστή η άρνηση ανταπόκρισης από την τότε Αξιωματική
Αντιπολίτευση (σ.σ. ΠΑΣΟΚ), στην προτροπή της τότε κυβέρνησης για
χαμήλωμα των αντιδράσεων, προκειμένου να περάσουν μέτρα.

» Το πάγωμα μισθών και συντάξεων πότε έγινε; Ποια ήταν η στάση της
αξιωματικής αντιπολίτευσης τότε; Είμαι στην διάθεση όσων θέλουν, έχω τα
στοιχεία, για να τα συζητήσουμε», κατέληξε ο κ. Σταϊκούρας.

Επίσης, ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, επεσήμανε ότι η συζήτηση
του νομοσχεδίου γίνεται σε μια περίοδο που η Ελλάδα εισήλθε σε φάση
ανάκαμψης και πλέον, όπως είπε, «η δημοσία διοίκηση εξοπλίζεται με τα
απαιτούμενα εργαλεία που θα εξασφαλίσουν ότι οι θυσίες των πολιτών θα
έχουν βιώσιμο αντίκρισμα».

Στόχος του νομοσχεδίου είναι η βελτίωση, η ενδυνάμωση και η θωράκιση
της δημοσιονομικής διαχείρισης για να μην ξαναβρεθούμε σε αντίστοιχες
καταστάσεις με αυτές του παρελθόντος που οδήγησαν την χώρα στην
κατάσταση αυτή», πρόσθεσε.

Να σημειωθεί επίσης ότι στο νομοσχέδιο, υπερψηφίστηκε η τροπολογία που
προβλέπει «το ακατάσχετο και το μη συμψηφισμό έως ποσοστού 80% των
απαιτήσεων της ΕΑΒ Α.Ε. σε βάρος του Ελληνικού Δημοσίου
συμπεριλαμβανομένου και του ΦΠΑ».

Στην ίδια τροπολογία απαλείφεται από τα προσόντα του υποψηφίου για την
κάλυψη θέσης προϊσταμένου της Γενικής Διεύθυνσης Δημοσιονομικών Ελέγχων,
η τριετής τουλάχιστον ελεγκτική εμπειρία.

Δεκτή έγινε και η τροπολογία του υπουργείου Υγείας, με την οποία
δίνεται η δυνατότητα στον Εθνικό Οργανισμό Παροχής Υπηρεσιών Υγείας
(ΕΟΠΥΥ) να παρέχει φαρμακευτική περίθαλψη και σε ανασφάλιστους.