TVHΩSTESS… τότε…

Δώδεκα άνθρωποι τραυματίστηκαν,ο ένας σοβαρά, σε ατύχημα με λεωφορείο του ΚΤΕΛ Φθιώτιδας, που σημειώθηκε κοντά στο χωριό Δαμάστα της Λαμίας, στην Αλαμάνα. Το λεωφορείο, που ξεκίνησε από τη Λαμία στις 14:15  με προορισμό την Αθήνα, ακολουθούσε παρακαμπτήριο δρόμο, λόγω του μπλόκου των αγροτών στην Αλαμάνα, πέρασε μέσα από το χωριό Δαμάστα για να βγει στον Εθνικό δρόμο.
Εκεί, διασταυρώθηκε με φορτηγό αυτοκίνητο, που ερχόταν από την αντίθετη κατεύθυνση. Εξαιτίας της προσπάθειάς του οδηγού του λεωφορείου να αποφύγει το φορτηγό, το όχημα βγήκε από τον δρόμο, ανατράπηκε και βρέθηκε στο διπλανό χωράφι, με αποτέλεσμα να τραυματιστούν 11 επιβάτες. Οι τραυματίες μεταφέρθηκαν στο Νοσοκομείο Λαμίας. Οι έντεκα φέρουν κατάγματα και εκδορές και μετά τις πρώτες βοήθειες αποχώρησαν από το νοσοκομείο, ενώ ένας ηλικιωμένος επιβάτης είναι σοβαρά τραυματισμένος και παραμένει για νοσηλεία στο νοσοκομείο.
Μετά το συμβάν για την εξυπηρέτηση των σωστικών συνεργείων οι αγρότες άνοιξαν προσωρινά το μπλόκο της Αλαμάνας. Ωστόσο, λόγω του ατυχήματος έκλεισε κι αυτός ο δρόμος, δηλαδή η μοναδική διέξοδος για την Αθήνα, στο ύψος της Λαμίας, με αποτέλεσμα να έχουν μπλοκαριστεί και εκεί εκατοντάδες αυτοκίνητα.
Οι αγρότες στο μπλόκο της Αλαμάνας, αποφάσισαν ν’ ανοίξουν προσωρινά τον εθνικό δρόμο για να μπορέσουν να εξυπηρετηθούν τα 
ασθενοφόρα και τα μπλοκαρισμένα αυτοκίνητα.

karditsalive.net

Να ληφθούν πρόσθετα μέτρα στο δρόμο Λάρισας –Αγιάς, αλλά και στον παραλιακό άξονα του νομού Λάρισας, ζήτησαν χτες μετά από κοινή σύσκεψη, ο νομάρχης Λάρισας κ. Λουκάς Κατσαρός και οι δήμαρχοι Αγιάς, Μελιβοίας και Λακέρειας κκ. Β. Κουτσιαντάς, Α. Γκουντάρας και Κ. Πατσάς.

Η σύσκεψη, με αφορμή τα Τέμπη, πραγματοποιήθηκε στη Νομαρχία Λάρισας με πρωτοβουλία του νομάρχη και σκοπό είχε να εξεταστεί η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στην περιοχή.

Μια κατάσταση η οποία αναμένεται να επιδεινωθεί λόγω των αγροτικών οχημάτων που σε λίγο θα κινούνται για γεωργικές εργασίες, ενώ κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει ότι αυτή θα εξελιχθεί με δραματικό τρόπο εφόσον τα Τέμπη παραμείνουν κλειστά και κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.

«Οι αρνητικές επιπτώσεις που έχουν καταγραφεί ήδη στον άξονα Αγιάς – παραλίων είναι πολλές. Ο κόσμος ταλαιπωρείται, κίνδυνοι ατυχημάτων ελλοχεύουν καθημερινά ενώ σημαντικές είναι οι ζημιές των επιχειρήσεων. Από πλευράς Πολιτείας όμως υπάρχει μια θολή εικόνα και κανείς ακόμη δεν   μας έχει  ενημερώσει θετικά για την εξέλιξη του προβλήματος», τόνισε χαρακτηριστικά ο νομάρχης κ. Λουκάς Κατσαρός.

Τα προβλήματα που ανέφεραν οι δήμαρχοι και καταγράφηκαν στη σύσκεψη εστιάζονται στα ακόλουθα:

•Αύξηση του κυκλοφοριακού φόρτου λόγω γεωργικών εργασιών που θα ξεκινήσουν σε λίγο και  θα κάνουν ακόμη πιο επικίνδυνη την κατάσταση

•Παρατηρείται μη συμμόρφωση πολλών οδηγών με τα όρια ταχύτητας και ήδη καταγράφηκαν τα πρώτα ατυχήματα

•Επιχειρήσεις επιβαρύνονται οικονομικά για τη μεταφορά των προϊόντων

•Υπάρχει έντονη ανησυχία πώς θα εξυπηρετηθεί όλη η κίνηση ενόψει καλοκαιριού.

Για την αντιμετώπιση των ζητημάτων αυτών νομάρχης και δήμαρχοι ζήτησαν από την Τροχαία να εντείνει την επιτήρηση του δικτύου και να εφαρμόσει αυστηρά τα όρια ταχύτητας και την απαγόρευση χρήσης του άξονα αυτού από βαρέα οχήματα.

Προτάθηκε ακόμη να χρησιμοποιηθούν εναλλακτικές διαδρομές για λόγους ασφαλείας, όπως οι δρόμοι Νερόμυλων – Αγιάς, Αετόλοφου-Αγιάς και Γερακαρίου – Αγιάς, ειδικά από τους κατοίκους της περιοχής.

Επίσης, επισημάνθηκε η ανάγκη να τοποθετηθεί φωτισμός στον παραλιακό άξονα (στο ύψος της Παλιουριάς) και να ενισχυθούν Κέντρο Υγείας και Αγροτικά Ιατρεία για την εξυπηρέτηση τυχόν αυξημένων αναγκών.

Προτάθηκε ακόμη να χρησιμοποιείται ο παλιός δρόμος Αγιοκάμπου (μέσω Σκήτης) ο οποίος είναι σε πολύ καλή κατάσταση.
Ζητήθηκε ακόμη να γίνει παρέμβαση στο δρόμο Σκλήθρου – Ελάφου με σκοπό τη βελτίωση του.

kosmoslarissa.gr

Tου Kωστα Καλλιτση / kkallitsis@kathimerini.gr

Γνωρίζαμε ότι το ευρώ επέβαλε νέους κανόνες. Οτι οι πρακτικές, της υποτίμησης του νομίσματος για την αναπλήρωση της ανταγωνιστικότητας που χάναμε αφενός και αφετέρου της εκτύπωσης νέου χρήματος για την κάλυψη των ελλειμμάτων που δημιουργούσαμε, ακυρώνονταν. Για την ανταγωνιστικότητα, πλέον, ήταν μονόδρομος οι διαρθρωτικές αλλαγές. Ο εκσυγχρονισμός-εκδημοκρατισμός του κράτους-φεουδάρχη ήταν μονόδρομος για την ακύρωση της ροπής του προς τη σπατάλη. Το ευρώ ήταν το πιο ασφαλές καταφύγιο για να εκσυγχρονιστούμε με τους μικρότερους κραδασμούς. Αδρανήσαμε. Τώρα, το ευρώ παίρνει «εκδίκηση», επειδή το αγνοήσαμε.
Ως απάντηση στην απορία «ποιος φταίει;» ρέπουμε ο ένας να δείχνει τον άλλο. Το μερίδιο της ευθύνης είναι, ασφαλώς, διαφορετικό. Αλλά μερίδιο ευθύνης έχουμε όλοι.
Η ελληνική επιχειρηματικότητα ποτέ δεν εκτίμησε ιδιαίτερα το τρίγωνο της γνώσης (παιδεία-έρευνα-τεχνολογία). Με εξαιρέσεις, απέτυχε να ενσωματώσει δημιουργικά νέες τεχνολογίες -κι όταν ακόμα αγόραζε σύγχρονα μηχανήματα, μόνον εν μέρει τα αξιοποιούσε, γιατί δυσκολευόταν να απαλλαγεί από παρωχημένες πρακτικές οργάνωσης και λειτουργίας. Συχνά, πάλι, αντί να εκσυγχρονιστεί, προτιμούσε να μετεγκατασταθεί σε γειτονικές χώρες χαμηλού «εργατικού κόστους», ώστε να συνεχίσει να κάνει ό,τι είχε μάθει, δηλαδή να παράγει προϊόντα χαμηλής τεχνολογίας. Το πιο αδύναμο τμήμα της νόμιζε ότι θα συνεχίσει να επιβιώνει με την εισφορο-φοροδιαφυγή. Και ένα ισχυρό τμήμα της αφιέρωνε τον περισσότερο χρόνο του στη «διαπλοκή» με πολιτικούς και μέσα ενημέρωσης, είτε για να καλύπτει τα νώτα του είτε για να κρατά «κλειστές» τις αγορές, για να αποτρέπει την είσοδο νέων (και ξένων) παικτών, για να ακυρώνει τον ανταγωνισμό. Η εργασία έμεινε παγιδευμένη στα κυρίαρχα παρωχημένα μοντέλα, με τα συνδικάτα της να αποδεκατίζονται, να εμφανίζονται κακοί διαχειριστές των Ταμείων ή άπραγοι μεγαλομέτοχοι των τραπεζών και με πολλούς συνδικαλιστές να βλέπουν αφ’ υψηλού την εργασία και από μακριά τους τόπους εργασίας -ως βουλευτές εν αναμονή ή ως πολιτευτές β΄εθνικής κατηγορίας.
Και ένα σημαντικό μέρος των αγροτών περιήλθε σε ιδιόμορφη δημοσιοϋπαλληλία, με εγγυημένο εισόδημα που κανείς μισθωτός δεν μπορεί ούτε να ονειρευτεί και τους νέους επιχειρηματίες του κλάδου δύσκολα να βρίσκουν χρηματοδότηση, αφού οι πόροι διανέμονταν στα «αφεντικά των κάμπων», με κριτήριο τον αριθμό των εθνικών οδών που κλείνουν οι διάφοροι «οπλαρχηγοί» -δήθεν συνδικαλιστές.
Το κράτος αποσυντέθηκε, η κακή γραφειοκρατία έφτασε να επιβαρύνει την οικονομία πολλαπλάσια από κάθε άλλη ευρωπαϊκού κράτους, να γίνεται τόσο πιο ακριβή όσο και πιο αντιπαραγωγική. Η φαυλότητα διέβρωσε ακόμα και ευαίσθητους μηχανισμούς, το δημόσιο συμφέρον εκτοπίστηκε από ένα άθυρμα ιδιωτικών και συντεχνιακών συμφερόντων, η «αναδιανομή του πλούτου» από τον ιδιωτικό τομέα στον δημόσιο μέσω της «μίζας» απέκτησε την ισχύ «ιδεολογίας», οι έντιμοι και εργατικοί υπηρέτες του Δημοσίου έφτασαν να νιώθουν απέραντη μοναξιά.
Μάθαμε να ζούμε με όλο και περισσότερα δανεικά, υποτιμώντας όλο και περισσότερο την ανάγκη αύξησης της παραγωγικότητας -γίναμε ουραγοί στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Για μια κοινωνία που κατάφερε να ξοδέψει σχεδόν πέντε «σχέδια Μάρσαλ» (ένα αμερικανικό, ήδη τρία ευρωπαϊκά και, τώρα, το τέταρτο) σαν να ήταν πέντε «αρπαχτές», χωρίς να ανατρέψει δομές και να επαναστατικοποιήσει τις λειτουργίες της, με μόνα δημόσια αποτυπώματα αυτού του πακτωλού ορισμένα χρήσιμα έργα από τσιμέντο και άσφαλτο, αυτή η ροπή στα δανεικά δεν μπορεί να ξαφνιάσει.
Εως πρόσφατα, δεν ήταν δύσκολο. Με άπλετη και φθηνή τη διεθνή ρευστότητα να αναζητεί ευκαιρίες κέρδους όπου γης, οι τράπεζες εύκολα δανείζονταν για να μας δανείζουν και να βγάζουν κέρδη για τους μετόχους τους, λειτουργώντας ως ταινιόδρομοι μεταφοράς κεφαλαίων, εκμαυλίζοντας την κοινωνία χωρίς να συλλογίζονται την επόμενη μέρα -μόνο δάνεια για τσιγάρα δεν πρόλαβαν να μοιράσουν. Και το κράτος εύκολα έβρισκε αγοραστές των ομολόγων, για να χρηματοδοτεί τους «πελάτες» του και να διογκώνεται παραμένοντας αυτιστικό -παγερά αδιάφορο απέναντι στις ανάγκες του πολίτη για Παιδεία, Υγεία, προστασία του περιβάλλοντος, ασφάλεια στους τόπους εργασίας και κατοικίας.
Η κρίση ήρθε, η αυλαία πέφτει. Η υστέρηση της ανταγωνιστικότητας απαιτεί διόρθωση. Η προσαρμογή, που δεν κάναμε σταδιακά, θα γίνει λιγότερο ή περισσότερο βίαια. Το ευρώ θα παραμείνει το νόμισμά μας. Ο,τι κι αν λέγεται σε διάφορες ανάλαφρες συζητήσεις και συνεντεύξεις, η συμμετοχή μας στην Ευρωζώνη δεν αμφισβητείται. Το μόνο θέμα είναι με ποιους ρυθμούς και με πόση αποφασιστικότητα θα επιτύχουμε να ανταποκριθούμε στην υποχρέωση που απορρέει από τη συμμετοχή μας στη ζώνη του ευρώ. Να αλλάξουμε, δηλαδή, και να τα αλλάξουμε όλα.

kathimerini.gr

Κυρίες και κύριοι, Ονομάζομαι ‘Αννα Χ, είμαι μόνιμος κάτοικος Πλαταμώνα και διέρχομαι καθημερινά δύο φορές από το σταθμό διοδίων της Λεπτοκαρυάς. Μέχρι πρόσφατα, ως μόνιμος κάτοικος της περιοχής, χρησιμοποιώντας την κάρτα ελευθέρας διέλευσης, περνούσα από το σταθμό χωρίς να πληρώνω.
Όμως, πριν λίγες μέρες η “Αυτοκινητόδρομος Αιγαίου Α.Ε.” επικαλούμενη τη σύμβασή της με το Ελληνικό Δημόσιο, έπαψε την ισχύ των καρτών αυτών. Αποτέλεσμα της απόφασης της εταιρίας είναι να πληρώνω πλέον καθημερινά 4,60 € για να πάω στη δουλειά μου (2,30 € προς κάθε κατεύθυνση). Υπολόγισα το αντίτιμο των διοδίων το οποίο πρέπει να πληρώνω ετησίως στο συγκεκριμένο σταθμό της Λεπτοκαρυάς και σας καταθέτω το αποτέλεσμα των υπολογισμών μου:

2,3 € Χ 2 ημερησίως = 4,6 € X 6 ημέρες την εβδομάδα = 27,6 € Χ 4 εβδομάδες το μήνα = 110,4 € Χ 12 μήνες = 1.324,8 € το χρόνο
Καλούμαι λοιπόν, από εδώ και εμπρός να δίνω κάθε μήνα το 10,9% του εισοδήματός μου, δηλαδή ενάμιση περίπου από τους 12 μισθούς μου, στο Ελληνικό Δημόσιο και την Παραχωρησιούχο εταιρία, μόνο για τα διόδια του σταθμού της Λεπτοκαρυάς!
Πραγματικά, είστε με τα καλά σας; Μήπως τελικά, το έχετε χάσει τελείως;
Ελπίζω, πως δεν χρειάζεται να σας εξηγήσω γιατί “ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ”.
Φιλικά
Άννα Χ.
Από χθές, νέο μέλος της Εθελοντικής Ομάδας Δράσης Ν. Πιερίας

tolimeri.blogspot.com