Ευθύμης Ρεντζιάς ο νέος Γενικός διευθυντής της ΚΑΕ Τρίκαλα BC Aries

Σε ανακοίνωση που εκδόθηκε πριν απο λίγο απο την ΚΑΕ ανακoινώνεται ότι ο Ευθύμης Ρεντζιάς αναλαμβάνει την Γενική Διεύθυνη της ΚΑΕ Τρίκαλα BC Aries.
Αναλυτικά η ανακοίνωση της ΚΑΕ:

Η ΚΑΕ Τρίκαλα BC Aries ανακοινώνει την τοποθέτηση του Ευθύμη Ρεντζιά στην θέση του Γενικού Διευθυντή της ΚΑΕ.

O Ευθύμης, κορυφαίος πρεσβευτής του Τρικαλινού μπάσκετ σε όλον τον κόσμο, με την μεγάλη του εμπειρία, την εγχώρια και διεθνή καταξίωση, την βαθιά και εκ των έσω γνώση του

αθλήματος αλλά κυρίως με την διάθεση του να προσφέρει με όλες του τις δυνάμεις στην ομάδα της γενέτειρας του, αναμένεται να αποτελέσει τον ακρογωνιαίο λίθο στην προσπάθεια των Τρικάλων BC να καταξιωθούν στον χώρο της Α1.

Ο Ευθύμης Ρεντζιάς τα τελευταία χρόνια ζει μόνιμα στα Τρίκαλα και εξελέγη στις εκλογές του Μαϊου για δεύτερη συνεχόμενη θητεία Περιφερειακός Σύμβουλος Θεσσαλίας. Κατά την διάρκεια της πρώτης του θητείας αξιοποιήθηκε ως Αντιπεριφερειάρχης αρχικά και εν συνεχεία ως Εντεταλμένος Σύμβουλος σε θέματα αθλητισμού.

Ξεκίνησε την καριέρα του παίζοντας με τα χρώματα του Δαναού Τρικάλων και σε ηλικία μόλις 17 ετών φόρεσε την φανέλα της Εθνικής Ανδρών και μεταγράφηκε στον ΠΑΟΚ. Έπαιξε μέχρι το 1997 στον ΠΑΟΚ κατακτώντας το Κύπελλο Κόρατς το 1994 και το Κύπελλο Ελλάδος το 1995. Το 1997 πήγε στην Ισπανία και την Μπαρτσελόνα όπου έμεινε πέντε χρόνια κατακτώντας ένα ακόμη κύπελλο Κόρατς, δύο πρωταθλήματα και ένα κύπελλο Ισπανίας. Το 2002-03 πέρασε τον Ατλαντικό και έπαιξε με την φανέλα των Philadelphia 76ers στο ΝΒΑ.

Το 2003 μεταγράφηκε στην τουρκική Ούλκερ και έγινε ο πρώτος Έλληνας καλαθοσφαιριστής που έπαιξε με ομάδα της Τουρκίας. Με την Ούλκερ κατέκτησε το κύπελλο Τουρκίας. Το 2004 μεταγράφηκε στην ιταλική Σιένα και από το 2005 εώς το Φεβρουάριο του 2006 αγωνίστηκε στην ισπανική Βαλαδολίδ σταματώντας νωρίς την καριέρα του λόγω προβλημάτων τραυματισμού.

Με την φανέλα της Εθνικής Ανδρών αγωνίστηκε 127 φορές και ήταν 5ος Ολυμπιονίκης στην Ατλάντα. Με την Εθνική Παίδων κατέκτησε το Ευρωμπάσκετ το 1993 ενώ το 1995 με την Εθνική Εφήβων κατέκτησε το Μουντομπάσκετ με τον ίδιο να είναι ο MVP των αγώνων εκείνων.

Κοινή δήλωση βουλευτών των ΑΝΕΛ: «Αιδώς Αργείοι»

Αναλυτικά η ανακοίνωση: 
Ο
Πρόεδρος των Ανεξάρτητων Ελλήνων, Πάνος Καμμένος και οι συν αυτώ εναπομείναντες
Βουλευτές του κόμματός του, παρά την ηχηρή δυσαρέσκεια του Λαού που εισέπραξαν,
αρνούνται   πεισματικά να κάνουν αυτοκριτική,
ενώ ταυτόχρονα προβαίνουν σε μία ανεξέλεγκτη λασπολογία σε βάρος των Βουλευτών
του κόμματος που αποχώρησαν. Μας αποκαλούν «εξαγορασμένους», «προδότες»,
«αποστάτες», «εκβιασμένους» και «προσκυνημένους». Τους καλούμε λοιπόν να πουν
δημόσια:

-Πόσα
χρήματα ή άλλα ανταλλάγματα πήραμε και από ποιον, ώστε να δικαιούνται να μας
αποκαλούν «εξαγορασμένους»;

Ποια θέση μας εντός ή εκτός Βουλής είναι αντίθετη στην ιδρυτική διακήρυξη που
υπογράψαμε ΑΠΑΝΤΕΣ το έτος 2012, ώστε να δικαιούνται να μας αποκαλούν «προδότες
και αποστάτες»;
– Σε
τι υποκύψαμε, ώστε να δικαιούνται να μας αποκαλούν «εκβιασμένους» και
«προσκυνημένους»;
Άλλως
αμέσως να ανακαλέσουν ΑΠΑΝΤΕΣ δημόσια.
«Αιδώς
Αργείοι»
Γιαταγάνα
Χρυσούλα
Γιοβανόπουλος
Κώστας
Νταβρής
Γεώργιος

ΣΟΚ: Σκοτώθηκε σε τροχαίο ο Πρόεδρος του ΤΟΕΒ Τυρνάβου Γιώργος Αρβανίτης

www.thessalika-nea.gr Σκοτώθηκε σε τροχαίο ο Πρόεδρος του ΤΟΕΒ Τυρνάβου Γιώργος Αρβανίτης. Το τροχαίο που σημειώθηκε το μεσημέρι της Τετάρτης, έλαβε χώρα λίγο πριν τη γέφυρα του Τυρνάβου στη διασταύρωση για Αμπελώνα. Ο Γιώργος Αρβανίτης επέβαινε σε μηχανάκι και κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες συγκρούστηκε με φορτηγό, με αποτέλεσμα να πέσει κάτω και να χτυπήσει θανάσιμα στο κεφάλι. O Γιώργος Αρβανίτης ήταν Πρόεδρος τους ΤΟΕΒ Τυρνάβου και νεοεκλεγείς δημοτικός σύμβουλος. Μάλιστα ήταν διαίτερα αγαπητός στην κοινωνία του Τυρνάβου, η οποία με την αναγγελία του τραγικού γεγονότος βυθίστηκε στο πένθος.

Καλό ταξίδι…

Η ελληνική αναγνώριση της γενοκτονίας των Ασσυρίων

Γράφει ο Ν. Λυγερός
Η ελληνική
αναγνώριση της γενοκτονίας των Ασσυρίων προετοιμάζεται. Ως θέμα
ακολουθεί τις αποφάσεις του Ευρωκοινοβουλίου το 2006, της Σουηδίας το
2010 αλλά και την πορεία της Αυστραλίας που προσπαθεί ν’ αναγνωρίσει την
τριάδα γενοκτονιών δηλαδή τη γενοκτονία των Αρμενίων, των Ασσυρίων και
των Ποντίων. 
Η Ελλάδα σε
αυτό το πλαίσιο έχει αναγνωρίσει τη γενοκτονία των Ποντίων το 1994 και
τη γενοκτονία των Αρμενίων το 1996. Και τώρα είμαστε σε αναμονή για την
τρίτη αναγνώριση. Η διαδικασία άρχισε με τους προσφυγικούς συλλόγους που
με τα ψηφίσματά τους αναγνώρισαν τη γενοκτονία των Ασσυρίων ως
φυσιολογικό επακόλουθο των δύο πρώτων αναγνωρίσεων. 

Και ως
πρόσφυγες που είχαν οι ίδιοι υποστεί γενοκτονία, η πράξη τους έχει μια
βαθύτερη αξία. Το μέγεθος των αναγνωρίσεων άγγιξε και την Παμποντιακή
Οργάνωση της Ελλάδας. Έτσι μετά από επαφές που έγιναν με την ίδια και
την υπόσχεση του προέδρου σε εκδήλωση των Αρμενίων, η ΠΟΕ αναγνώρισε
επίσημα τη γενοκτονία των Ασσυρίων.
 Η αναμενόμενη
συνέχεια αυτής της πράξης ήταν και η αποστολή επιστολής στη Βουλή των
Ελλήνων, για να ενεργοποιηθεί μια κινητικότητα στον πιο επίσημο κρατικό
φορέα. Ακολούθησε και βουλευτική ερώτηση στο υπουργείο εξωτερικών, στην
οποία απάντησε θετικότατα ο υφυπουργός. 
Και μ’ αυτόν
τον τρόπο άρχισε η επίσημη διαδικασία της αναγνώρισης της γενοκτονίας
των Ασσυρίων. Πάνω σ’ αυτή τη βάση, ήρθε τώρα και η επίσημη αναγνώριση
της Διεθνούς Παμποντιακής, που δίνει ακόμα μεγαλύτερο βάρος στην όλη
υπόθεση, αφού είναι πλέον αποδεκτή από όλους τους φορείς και σε όλα τα
επίπεδα.

Είναι σημαντικό
λοιπόν να συνειδητοποιήσει κάθε Έλληνας πολίτης ότι η Ελλάδα
ετοιμάζεται να κάνει επίσημα το καθήκον της σε αυτόν τον ανθρώπινο
τομέα, επειδή είναι το πρέπον. 
Θα είναι και
μια δικαίωση, όχι μόνο για τα θύματα της γενοκτονίας, αλλά και για τους
απογόνους των επιζώντων, που έχουν προσφέρει τόσα πολλά εδώ και χρόνια
στην πατρίδα μας.


Γράφει ο Ν. Λυγερός


 Η ελληνική
αναγνώριση της γενοκτονίας των Ασσυρίων προετοιμάζεται. Ως θέμα
ακολουθεί τις αποφάσεις του Ευρωκοινοβουλίου το 2006, της Σουηδίας το
2010 αλλά και την πορεία της Αυστραλίας που προσπαθεί ν’ αναγνωρίσει την
τριάδα γενοκτονιών δηλαδή τη γενοκτονία των Αρμενίων, των Ασσυρίων και
των Ποντίων. 
Η Ελλάδα σε
αυτό το πλαίσιο έχει αναγνωρίσει τη γενοκτονία των Ποντίων το 1994 και
τη γενοκτονία των Αρμενίων το 1996. Και τώρα είμαστε σε αναμονή για την
τρίτη αναγνώριση. Η διαδικασία άρχισε με τους προσφυγικούς συλλόγους που
με τα ψηφίσματά τους αναγνώρισαν τη γενοκτονία των Ασσυρίων ως
φυσιολογικό επακόλουθο των δύο πρώτων αναγνωρίσεων. 
Και ως
πρόσφυγες που είχαν οι ίδιοι υποστεί γενοκτονία, η πράξη τους έχει μια
βαθύτερη αξία. Το μέγεθος των αναγνωρίσεων άγγιξε και την Παμποντιακή
Οργάνωση της Ελλάδας. Έτσι μετά από επαφές που έγιναν με την ίδια και
την υπόσχεση του προέδρου σε εκδήλωση των Αρμενίων, η ΠΟΕ αναγνώρισε
επίσημα τη γενοκτονία των Ασσυρίων.
 Η αναμενόμενη
συνέχεια αυτής της πράξης ήταν και η αποστολή επιστολής στη Βουλή των
Ελλήνων, για να ενεργοποιηθεί μια κινητικότητα στον πιο επίσημο κρατικό
φορέα. Ακολούθησε και βουλευτική ερώτηση στο υπουργείο εξωτερικών, στην
οποία απάντησε θετικότατα ο υφυπουργός. 
Και μ’ αυτόν
τον τρόπο άρχισε η επίσημη διαδικασία της αναγνώρισης της γενοκτονίας
των Ασσυρίων. Πάνω σ’ αυτή τη βάση, ήρθε τώρα και η επίσημη αναγνώριση
της Διεθνούς Παμποντιακής, που δίνει ακόμα μεγαλύτερο βάρος στην όλη
υπόθεση, αφού είναι πλέον αποδεκτή από όλους τους φορείς και σε όλα τα
επίπεδα.

Είναι σημαντικό
λοιπόν να συνειδητοποιήσει κάθε Έλληνας πολίτης ότι η Ελλάδα
ετοιμάζεται να κάνει επίσημα το καθήκον της σε αυτόν τον ανθρώπινο
τομέα, επειδή είναι το πρέπον. 
Θα είναι και
μια δικαίωση, όχι μόνο για τα θύματα της γενοκτονίας, αλλά και για τους
απογόνους των επιζώντων, που έχουν προσφέρει τόσα πολλά εδώ και χρόνια
στην πατρίδα μας.

«Βουτιά στην κοινωνία και εναλλακτική διακυβέρνηση»

Αυτοκριτική και προοπτικές από τους Οικολόγους Πράσινους 

Μια βουτιά στην κοινωνία με
ταυτόχρονη δημιουργία ενός δικτύου εναλλακτικής διακυβέρνησης για τη
βιωσιμότητα, καταθέτουν ως πρόταση οι Οικολόγοι Πράσινοι, μετά από
απόφαση του Πανελλαδικού τους Συμβουλίου που συνεδρίασε το
Σαββατοκύριακο.

Το 34μελές πανελλαδικό πολιτικό
όργανο του κόμματος τόνισε ότι είναι πολύ θετικά τα αποτελέσματα των
αυτοδιοικητικών εκλογών και θέτουν έντονα το ζήτημα της πολύπλευρης
στήριξης των πράσινων αυτοδιοικητικών που εκλέχτηκαν. Όμως φαίνεται και
ότι οι πολίτες θεωρούν τους ΟΠ κατάλληλους κυρίως για συγκεκριμένους
χειροπιαστούς αγώνες στο τοπικό επίπεδο. Βεβαίως, η ύπαρξη του πολιτικού
φορέα λειτουργεί στην κατεύθυνση της ενίσχυσης της εμπιστοσύνης και
δίνει ένα σταθερό σημείο αναφοράς. Και συνηγορεί προς την κατεύθυνση της
προσπάθειας ανάταξης των ΟΠ.
Το Πανελλαδικό Συμβούλιο
προχώρησε σε αυτοκριτική για το αρνητικό αποτέλεσμα των ευρωεκλογών,
ανέλυσε τα αίτια που οδήγησαν στη διάσπαση αλλά τόνισε και ότι δεν
προβλήθηκε η σημαντική δουλειά στο ευρωκοινοβούλιο ούτε έγινε
απολογισμός. Εκτίμησε ότι η σύνδεση του κόμματος με την κοινωνία είναι
χαμηλή και ότι δεν υπήρχε ξεκάθαρη εικόνα προς τους πολίτες.
Αναφέρεται, επίσης, ότι «στις
φυγόκεντρες τάσεις των μελών των ΟΠ και της απογοήτευσης από την
εσωκομματική λειτουργία μεγάλο ρόλο έπαιξε η βεβιασμένη ένταξη μεγάλης
ομάδας μελών προερχόμενων από την ΠΑΣΠ»,
τα οποία παρουσίασαν «φαινόμενα θεσιθηρίας, αυτονομημένης και πλήρως καθοδηγούμενης λειτουργίας, χωρίς πολιτικές αναφορές, με επιδιώξεις κυριαρχίας», που κατέληξε στην υποστήριξη κυρίως της υποψηφιότητας του Β. Πισσία. Σημειώνεται και μια «αλλαγή της πολιτικής φυσιογνωμίας του κόμματος, που επέφερε απογοήτευση, αποχωρήσεις από το ευρωψηφοδέλτιο» ενώ εκτιμά καi την αποχώρηση Χρυσόγελου «ως
μια αδιέξοδη και βλαπτική για όλους κίνηση, που προκάλεσε μια εικόνα
διάσπασης και απογοήτευσης και τελικά απομάκρυνσης των ψηφοφόρων από
επιλογές που δεν επρόκειτο να εκλέξουν».
Στη συνεδρίαση κατατέθηκαν πολύ
ενδιαφέρουσες απόψεις, με αυτοκριτική και σημαντικές προτάσεις για το
μέλλον του κόμματος. Καθορίστηκαν νέοι κανόνες που θα βοηθήσουν να
αποτραπούν τα λάθη που έγιναν στο παρελθόν. Πάνω απ’ όλα, υπήρχε
συναίνεση στην πλειοψηφία των αποφάσεων, γεγονός σημαδιακό για τη
διάθεση συσπείρωσης και την ανάγκη διαλόγου και εξωστρεφών δράσεων.
Στα πλαίσια αυτά κατατίθεται και η πρόταση για εναλλακτική διακυβέρνηση βιωσιμότητας,
ως το στρατηγικό εργαλείο πολιτικής και κεντρικό πολιτικό μήνυμα για το
επόμενο χρονικό διάστημα. Η πρόταση, που υιοθέτησε το Πανελλαδικό
Συμβούλιο με μεγάλη πλειοψηφία, συγκεκριμένα αναφέρει ότι «Οφείλουμε
να πρωτοστατήσουμε στη δημιουργία ενός δικτύου διαλόγου, στο οποίο να
συμμετέχουν κόμματα, πρωτοβουλίες πολιτών, επαγγελματικοί φορείς, που να
απαντήσει στο ερώτημα: Με ποιο πολιτικό πρόγραμμα, μπορεί να βγει η
Ελλάδα από την κρίση και η οικονομία της να κάνει μία στροφή προς μία
βιώσιμη οικονομία, που να σέβεται τον άνθρωπο και το περιβάλλον;».
Στα πολυσέλιδα κείμενά τους οι
Οικολόγοι Πράσινοι μιλούν για την ανάγκη να κάνουν μια μεγάλη βουτιά
στην κοινωνία και μια νέα αρχή. Να δημιουργήσουν έναν
πράσινο, δημοκρατικό, ευρωπαϊκό, ανοικτό και συγκροτημένο πολιτικό
χώρο, που θα συντελέσει καθοριστικά στη διέξοδο της χώρας από τα
σημερινά αδιέξοδα και την πολιτική, οικονομική, κοινωνική,
περιβαλλοντική και αξιακή κρίση, με τεκμηριωμένες αναλύσεις και
κοινωνικές-πολιτικές παρεμβάσεις»
. Για να συμβάλουν στον οικολογικό
μετασχηματισμό της κοινωνίας, στην αλλαγή της οικονομίας προς πράσινη
κατεύθυνση, σε μια νέα πολιτική μεταπολίτευση, ανανεώνοντας κι
εμβαθύνοντας τη δημοκρατία, ενισχύοντας την κοινωνική συνοχή και την
αλληλεγγύη, υπερασπίζοντας τα δημόσια αγαθά, το περιβάλλον και το κλίμα.
Επίσης, τονίζουν την ανάγκη να αντιμετωπιστούν «οι κατεστημένες πολιτικές, το αδιέξοδο μοντέλο ανάπτυξης, το πελατειακό κράτος, τα κοντόθωρα συμφέροντα» κτλ αλλά και να διατυπωθούν εναλλακτικές προτάσεις για τη διέξοδο από την κρίση καθώς και «οι προϋποθέσεις που απαιτούνται ως βάση για τη διαμόρφωση μιας νέας πλειοψηφίας». Και διευκρινίζουν ότι «αυτό
που χρειάζεται ο τόπος σε μια κυβέρνηση, δεν είναι ένα άθροισμα
δυνάμεων που φέρνει κυβερνητική πλειοψηφία, αλλά το να έχει από τα πριν
υιοθετήσει ένα εναλλακτικό σχέδιο εξόδου από την κρίση και δομικών
μεταρρυθμίσεων».
Παράλληλα με τη συγκρότηση του
Δικτύου για την εναλλακτική διακυβέρνηση, εντοπίζουν την ανάγκη να
προχωρήσουν σύντομα σε μια ιεράρχηση των προτεραιοτήτων και πριν το
συνέδριό τους το φθινόπωρο, «μαζί
με τους ενεργούς πολίτες, τις συλλογικότητες και όσους υπερασπίζονται
πολιτικά τα συλλογικά αγαθά και τα συμφέροντα των πολλών να ετοιμαστούμε
για ένα πολιτικά θερμό καλοκαίρι και ένα ακόμη πιο καυτό φθινόπωρο».

Μια θέση, μια περιουσία…

Πάσχος Μανδραβέλης

ΠΑΣΧΟΣ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗΣ 

Παλιά, πριν από τριάντα, σαράντα χρόνια
–την εποχή που οι γυναίκες είχαν χειραφετηθεί αρκετά για να δουλεύουν
εκτός σπιτιού, αλλά η προίκα ήταν ο κανόνας για να γίνει κάποιος γάμος–
ανάμεσα στις εμπράγματες παραχωρήσεις (σπίτια, οικόπεδα, κεντήματα
κ.λπ.) των γονιών της νύφης έμπαινε στη διαπραγμάτευση και το επιχείρημα
«το κορίτσι έχει μια καλή θέση στο Δημόσιο» για να συμβάλει στα
οικονομικά του σπιτιού. Το επιχείρημα, ακόμη και την εποχή που το
Δημόσιο πλήρωνε
λιγότερο από τον ιδιωτικό τομέα, ήταν καταλυτικό. Και
αυτό διότι μια εμπράγματη παραχώρηση μπορούσε να καταστραφεί (π.χ. να
πάρει φωτιά το σπίτι), αλλά μια θέση στο Δημόσιο δεν μπορούσε να πάθει
ποτέ τίποτε. Ηταν μόνιμη, ενώ πλήρωνε και μετά τον θάνατο του κατόχου
της· π.χ. σύνταξη άγαμων θυγατέρων ανεξαρτήτως ηλικίας, την οποία η
ελληνική Δικαιοσύνη (στο πλαίσιο, πάντα, της ισότητας) νομολόγησε ότι
πρέπει να την παίρνουν και οι άγαμοι υιοί.
Μπορεί η εποχή της προίκας να πέρασε, αλλά μια θέση στο Δημόσιο ακόμη
λογίζεται ως περιουσιακό στοιχείο του κατόχου της. Οχι μεταξύ
συναινούντων ενηλίκων, όπως ήταν πριν από σαράντα χρόνια, αλλά με την
επίσημη βούλλα της ελληνικής Δικαιοσύνης, η οποία παρήγαγε έναν εντελώς
νέο ορισμό για την περιουσία. Στην αιτιολογία της απόφασης 1240/2014 του
μονομελούς πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία διατάχθηκε η επαναπρόσληψη
των σχολικών φυλάκων στον Δήμο Αγίων Αναργύρων, διαβάζουμε τα εξής:
«Στο άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως
για την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου και των
θεμελιωδών ελευθεριών (ΕΣΔΑ)… ορίζεται ότι “παν φυσικό ή νομικό
πρόσωπο δικαιούται σεβασμού της περιουσίας του…”. Με τις διατάξεις
αυτές κατοχυρώνεται ο σεβασμός της περιουσίας του προσώπου, το οποίο
μπορεί να τη στερηθεί μόνο για λόγους δημόσιας ωφέλειας. Στην έννοια της
περιουσίας… περιλαμβάνονται όχι μόνο τα εμπράγματα δικαιώματα, αλλά
και όλα τα δικαιώματα “περιουσιακής φύσεως”, καθώς και τα κεκτημένα
“οικονομικά συμφέροντα”. Καλύπτονται κατ’ αυτόν τον τρόπο και τα
ενοχικής φύσεως περιουσιακά δικαιώματα και, ειδικότερα, απαιτήσεις που
απορρέουν από έννομες σχέσεις του δημόσιου ή ιδιωτικού δικαίου, είτε
απλώς γεννημένες κατά το εθνικό δίκαιο… Ενόψει των ανωτέρω, περιουσία
κατά το άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου (της Ευρωπαϊκής
Συμβάσεως για την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου και
των θεμελιωδών ελευθεριών) αποτελεί και η αξίωση για καταβολή
προβλεπόμενων από τη νομοθεσία του συμβαλλόμενου κράτους αποδοχών… και
η υπόσταση μιας σύμβασης εργασίας…».

Με άλλα λόγια, η Δικαιοσύνη λέει ότι βρέξει, χιονίσει, χρεοκοπήσει, δεν
χρεοκοπήσει το κράτος, η «καταβολή προβλεπόμενων από τη νομοθεσία του
συμβαλλόμενου κράτους αποδοχών» θα συνεχιστεί, ενώ ταυτοχρόνως δικαιώνει
αναδρομικώς τον Κώστα Βουτσά που έλεγε ότι «το παν είναι να
τρουπώσεις…». Αμα «τρουπώσεις» κατοχυρώνεις μέχρι και περιουσιακό
δικαίωμα ως «κεκτημένο οικονομικό συμφέρον».
Τι κρίμα που 1,5 εκατομμύριο άνεργοι του ιδιωτικού τομέα δεν έχουν πού
να προσφύγουν για την παραβίαση των δικών τους περιουσιακών στοιχείων,
δηλαδή του «κεκτημένου οικονομικού συμφέροντος». Εκτός εάν υπάρχουν
περιουσιακά δικαιώματα δύο ταχυτήτων…

Έντυπη