Τρείς προτάσεις για το ασφαλιστικό απο το ΕΒΕΑ
Μείωση ασφαλιστικών εισφορών εργοδοτών και εργαζομένων, ατομική σύνταξη ανάλογα με τις καταβαλλόμενες εισφορές και χωρίς όρια ηλικίας αποτελούν τους τρεις βασικούς άξονες του ΕΒΕΑ για την αναμόρφωση του ασφαλιστικού συστήματος. Οι προτάσεις βασίζονται σε μελέτη του επίκουρου καθηγητή στατιστικής και ασφαλιστικής επιστήμης του Πανεπιστημίου Πειραιώς κ. Πλάτωνα Τήνιου και έχουν εφαρμογή σε Σουηδία και Ιταλία.
Στη μελέτη αναφέρεται ότι το αργότερο έως το 2015 θα πρέπει να βρίσκεται εγκατεστημένο ένα νέο σύστημα στη χώρα μας ενώ σημειώνεται ότι οι μεταρρυθμίσεις αφορούν στους ασφαλισμένους από το 1992 και μετά. Οι μεταρρυθμίσεις που εφαρμόστηκαν, τόσο στη Σουηδία όσο και στην Ιταλία όπως ανέφερε σε συνέντευξη Τύπου ο πρόεδρος του επιμελητηρίου κ. Κ. Μίχαλος είναι οι εξής:
1. Ένα νέο διανεμητικό σύστημα για τους νέους εργαζόμενους. Το νέο σύστημα βασίζεται σε ατομικούς λογαριασμούς «οιονεί καθορισμένης εισφοράς» (Notional Defined Contribution System). H συμμετοχή στην ασφάλιση έχει ορατό αντίκρισμα και στο νεότερο ασφαλισμένο. Το ακανθώδες θέμα των ορίων ηλικίας παρακάμπτεται τελείως, αφού αποφασίζει ο ίδιος ο ασφαλισμένος πότε (και κατά ποιο ποσοστό) θα αποσυρθεί από την αγορά εργασίας.
2. Εισαγωγή ενός υποχρεωτικού δεύτερου πυλώνα επαγγελματικής ασφάλισης, χρηματοδοτούμενου με το κεφαλαιοποιητικό σύστημα. Τμήματα της παλαιάς αναπλήρωσης (3-4 μονάδες από το ασφάλιστρο) διοχετεύονται στο νέο σύστημα.
3. Το νέο σύστημα είναι υποχρεωτικό για τους νέους. Οι συνταξιούχοι παραμένουν στο παλαιό (το οποίο χρηματοδοτείται από το Κράτος), ενώ οι ενδιάμεσες ηλικίες επιλέγουν. Προϋπάρχοντα συμπληρωματικά ταμεία ή λογαριασμοί εφάπαξ παροχών, μπορούν να ενσωματωθούν στο νέο σύστημα.
4. Δεδομένου ότι το παλαιό σύστημα θα παραμείνει (έστω και απολιθωμένο) εν ζωή για τριάντα και πλέον έτη, προβλέπεται και νοικοκύρεμα του παλαιού συστήματος.
Ως προς το χρόνο και τη διαδικασία προώθησης των αλλαγών, υιοθετεί το ΕΒΕΑ τη στρατηγική των διαδοχικών και παράλληλων φάσεων, που προτείνεται από τη μελέτη. Δηλαδή:
– την άμεση λήψη μέτρων τα οποία θα αναδεικνύουν τη σοβαρότητα του προβλήματος και θα έχουν απτό δημοσιονομικό αποτέλεσμα
– την ταυτόχρονη έναρξη ενός ουσιαστικού κοινωνικού διαλόγου, που θα τοποθετήσει το θέμα στις πραγματικές, κοινωνικές και όχι ταμειακές του διαστάσεις.
– τη μελέτη των εναλλακτικών λύσεων για μακροπρόθεσμη διευθέτηση του προβλήματος.
– Και τέλος, σε μεσοπρόθεσμο επίπεδο, την τελική νομοθέτηση, από την οποία θα προκύψει ένα νέο ασφαλιστικό σύστημα.
”Αυτό που ζητάμε ουσιαστικά, είναι να μπει ένα οριστικό τέλος στη μεταρρύθμιση με δόσεις. Γιατί αυτό, εκτός του ότι ταλαιπωρεί τον κόσμο, εκτός του ότι δημιουργεί ένα καθεστώς μόνιμης εκκρεμότητας, καταρρακώνει και την, ήδη χαμηλή, αξιοπιστία του πολιτικού μας συστήματος” είπε ο κ. Μιχαλος.
Η κατάσταση στο ασφαλιστικό θα προκαλέσει κοινωνικές εντάσεις στο άμεσο μέλλον όπως ανέφερε ο κ. Μίχαλος και σημείωσε ότι ”το ασφαλιστικό μας σύστημα βρίσκεται σε κατάσταση διαρκούς κρίσης τα τελευταία τριάντα χρόνια. Δεν είναι τυχαίο ότι όλες οι κυβερνήσεις, από το 1990 ως σήμερα, έχουν ανοίξει το θέμα αυτό, χωρίς βέβαια ποτέ να το αντιμετωπίζουν.
Σίγουρα υπήρξαν κυβερνήσεις, οι οποίες με τις αποφάσεις τους πρόσθεσαν χρόνια βιωσιμότητας στο ασφαλιστικό σύστημα. Αντίστοιχα, υπήρξαν και κυβερνήσεις που έκαναν μία τρύπα στο νερό.. Η σημερινή κυβέρνηση επιχειρεί να ανοίξει το θέμα και να κάνει διάλογο. Χωρίς βέβαια να είναι γνωστό το που θέλει να πάει και το ΕΒΕΑ επιχειρεί να παρέμβει και να δώσει ένα προσανατολισμό στο διάλογο και στον κυβερνητικό σχεδιασμό”.
taxydromos.gr
