ΕΥΡΩ-Ανατροπή 2009!…





Του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ




Τελικά, είχα ή δεν είχα δίκαιο όταν έγραφα στις σελίδες των αγαπημένων μου blogs με αφορμή κάποιον κοινωνιολογικό-πολιτικό θέμα ότι «βρίσκω απείρως συναρπαστικότερη την πολιτική του ποδοσφαίρου από το ποδόσφαιρο της πολιτικής?».
Η ανατροπή δεν γράφτηκε στα ΕΥΡΩ-ψηφοδέλτια της Ελλάδας ούτε των άλλων από τους 26 εταίρους μας που κλήθηκαν να εκλέξουν νέους αντιπροσώπους τον περασμένο Ιούνιο. Γράφτηκε στο μουσκεμένο παλκοσένικο της οικοδέσποινας Εθνικής Ομάδας Ουκρανίας ξεκινώντας από την απίστευτης τεχνικής ικανότητας, συναισθηματικού πάθους και γοητείας Ελληνική ομάδα και ολοκληρώθηκε με το ξέσπασμα και το γύρισμα που επεφύλαξε η τύχη για την Γαλλική ομάδα!
Έτσι, ναι! Και ας τολμήσουν να μας πουν, πέρα από το πρωτόγνωρο για τα ελληνικά πολιτικά δεδομένα ποσοστό αποχής πόσοι άκουγαν τα φληναφήματα των πολιτικών μας και πόσοι τις ουρανόμηκες ιαχές των απανταχού της Ευρώπης Ελλήνων που παρακολούθησαν τον κρίσιμο αγώνα Ουκρανίας-Ελλάδας…
Να μείνω εδώ θα ήταν άδικο! Η νίκη της Εθνικής Ελλάδας μας δίδαξε σημαντικά μαθήματα, και συγκεκριμένα:
Ότι στο ποδόσφαιρο τα φαβορί μπορούν να ανατραπούν όταν μπει σε δουλειά η ψυχολογία.
Ότι τίποτε δεν κατοχυρώνεται και δεν χάνεται πριν το τελικό σφύριγμα.
Ότι η Ελλάδα διαθέτει πολύ ταλέντο και ελπίδες αρκεί να ΚΡΑΤΗΘΟΥΝ μακριά, και ακόμη καλύτερα να φύγουν από τη μέση οι εξυπνάκηδες που ακούν στο όνομα παράγοντες και παραγοντίσκοι
Το βράδυ της Τετάρτης 18ης Νοεμβρίου 2009 ΔΕΝ περιγράφεται με λέξεις. Όμως κρίνω σκόπιμη και χρήσιμη μια ψυχοδυναμική ερμηνεία της απίστευτης νίκης μας.
Θαυματοποιός ο Ρεχάγκελ ή ευλογία των θεών του ελληνικού ποδοσφαίρου τα παιδιά που απαρτίζουν το γαλανόλευκο συγκρότημα;
Ούτε το ένα, ούτε το άλλο ή μάλλον και τα δύο μαζί.
Συχνά, όταν οι άνθρωποι βρισκόμαστε μπροστά σε ανέλπιστες χαρές ή λύπες επικαλούμεθα τη «μαγική» ερμηνεία αποφεύγοντας να δούμε κατάματα κάποιες απλές αλήθειες.
ΔΕΝ θα υποτιμήσω τους παίκτες της Εθνικής, αλλά και άλλοτε είχαμε παιδιά με ταλέντο – όμως, «με όποιον δάσκαλο θα κάτσεις τέτοια γράμματα θα μάθεις» και εδώ ο Γερμανός κατάφερε τρία θεμελιακά πράγματα-
1/ ΚΡΑΤΗΣΕ μακριά ΟΛΟΥΣ τους σχετικούς- άσχετους παράγοντες από τη λήψη αποφάσεων και τη δόμηση της ομάδας του.
2/ Συνέθεσε δημιουργικά δυνάμεις και αδυναμίες, ταλέντα και προσόντα δημιουργώντας ένα αρμονικό σύνολο που καλύπτει κενά, γεννά πρωτοβουλίες, εκμεταλλεύεται καταστάσεις, πετυχαίνει συμφωνημένους στόχους
3/ Δίδαξε έναν απειθάρχητο και συνάμα ωραίο λαό ότι ΔΕΝ χάνεις τη γοητεία σου εάν πειθαρχήσεις και δεν εξαντλείται η δυναμική της ομάδας στην υπερβολή ενός ή περισσότερων αστέρων που έχουν, ίσως, κάποιες καλές στιγμές.
Το εθνικό μας συγκρότημα παίζοντας υπό βροχή και με τσουχτερό κρύο στην Ουκρανία μας έκανε ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΦΟΡΑ περήφανους. Ας γίνει μάθημα αυτό για καλοπροαίρετους ξερόλες παράγοντες και παραγοντίσκους!
Η διαιτησία, ΔΥΣΤΥΧΩΣ με τα ατοπήματά της προσέφερε «επιχειρήματα» στους κακούς Έλληνες διαιτητές που συχνά «κλέβουν» νίκες και σακατεύουν άτομα και συλλόγους επειδή ΔΕΝ αντέχουν στους κάθε λογής πειρασμούς.
Σίγουρα ΟΛΟΙ αγαπούν το νικητή και τη νίκη, αλλά την περασμένη Τετάρτη αυτή η Νίκη – που μας έδωσε και το εισιτήριο για το ΜΟΥΝΤΙΑΛ του 2010 στη Νότια Αφρική – δίδαξε πολλά σε πολλούς!….
Κύριε Ρεχάγκελ, κ. Τοπαλίδη, Παιδιά της Εθνικής Ελλάδας…
Καλή συνέχεια!…

Οι OMINUS & DJ “S” απόψε το βράδυ στο club “LOST AVENUE” στη Λάρισα.

OI OMINUS & DJ “S”
κάνουν πανικό σήμερα Πέμπτη 19/11 στη Λάρισα στο CLUB “LOST AVENUE”. Εκεί παρουσιάζουν για πρώτη φορά το ολοκαίνουργιο VIDEO-CLIP τους σε X-RATED έκδοση!!!

Να είστε όλοι εκεί!!!




Οι OMINUS & DJ “S” απόψε το βράδυ στο club “LOST AVENUE” στη Λάρισα.

OI OMINUS & DJ “S”
κάνουν πανικό σήμερα Πέμπτη 19/11 στη Λάρισα στο CLUB “LOST AVENUE”. Εκεί παρουσιάζουν για πρώτη φορά το ολοκαίνουργιο VIDEO-CLIP τους σε X-RATED έκδοση!!!

Να είστε όλοι εκεί!!!




Ο Τύπος Καίγεται!

Ο Πάσχος Μανδραβέλης γράφει για το μακροσκελές δοκίμιο του Bernard Poulet “Το Τέλος των εφημερίδων και το μέλλον της ενημέρωσης” – με τόνο που συχνά θυμίζει επικήδειο

 
ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΣΧΟ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ 
 

Επιτέλους! Έγραψε Γάλλος για την κρίση των μέσων μαζικής ενημέρωσης, οπότε μπορεί να συζητηθεί το θέμα και στην Ελλάδα. Στην ελληνική βιβλιοπαραγωγή είναι κανόνας: αν δεν συζητείται κάτι στη Γαλλία, δεν υπάρχει ως θέμα στην Ελλάδα. Αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι οι εκδότες της χώρας είναι francophile και όλοι οι μεταφραστές (κοινωνιολογικών βιβλίων) francophone. Μάλλον οφείλεται στο γεγονός ότι στον θρόνο της ελληνικής διανόησης μέχρι σήμερα κάθονταν αριστεροί γαλλοσπουδαγμένοι, που όριζαν εν πολλοίς την ατζέντα της συζήτησης. Ίσως πάλι να οφείλεται στο γεγονός ότι Ελλάδα και Γαλλία έχουν πανομοιότυπα προβλήματα.
Υπό την έννοια αυτή, το βιβλίο Το τέλος των εφημερίδων και το μέλλον της ενημέρωσης είναι καλοδεχούμενο. Αμερικανικό στη δομή, τεκμηριωμένο, κατατοπιστικό και -όλως παραδόξως για γαλλικό βιβλίο- σαφές. Ίσως επειδή ο συγγραφέας του Bernard Poulet είναι αρχισυντάκτης του οικονομικού περιοδικού «L’ Expansion». Προφανώς, έχει θεραπευθεί από τη γαλλική ασθένεια της φιοριτούρας, που μαστίζει τις κοινωνικές επιστήμες.
Ο συγγραφέας έχει το ίδιο μαράζι που πολλοί διατυπώνουν και στην Ελλάδα. Κυριαρχεί ένας καταστροφικός εφησυχασμός για ό,τι πάει στραβά, και φυσικά για την κρίση του Τύπου. «Ίσως είναι καιρός να πανικοβληθούμε» τιτλοφορεί το πρώτο του κεφάλαιο και γράφει: «Στη Γαλλία ορισμένοι προσπαθούν να καθησυχάσουν τους εαυτούς τους: “Όλα αυτά (σ.σ.: τα συμπτώματα της κρίσης του Τύπου) συμβαίνουν στις Ηνωμένες Πολιτείες! Εδώ είναι διαφορετικά”».
«Έχουν άδικο», σημειώνει ο Poulet, «εδώ είναι χειρότερα…». Και αν είναι χειρότερα στη Γαλλία, μπορούμε να φανταστούμε πώς είναι στην Ελλάδα.
Αναφέρει για παράδειγμα ο Bernard Poulet: «Τα κόστη παραγωγής και διανομής αντιπροσωπεύουν σχεδόν το 75% της τιμής πώλησης της εφημερίδας. Σε αντιστάθμισμα οι (κρατικές) ενισχύσεις προς τον καθημερινό ειδησεογραφικό Τύπο είναι πολλές και σημαντικές: χαμηλότερα ταχυδρομικά και σιδηροδρομικά τέλη, ΦΠΑ στο 2,1%, ενισχύσεις για τη μεταφορά, για τον εκσυγχρονισμό της διάθεσης και της διανομής, για την αποκέντρωση της εκτύπωσης κ.λπ. Το συνολικό ύψος (των ενισχύσεων) υπερβαίνει το 10% του τζίρου του τομέα και αντιστοιχεί περίπου στο ένα τρίτο των εσόδων από πωλήσεις. Φαίνεται δύσκολο να γίνει κάτι περισσότερο και συνεπώς δεν μπορούμε να περιμένουμε τη θαυματουργό ανάπτυξη από τις κρατικές επιδοτήσεις».
Στην Ελλάδα τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα. Αν και δεν έχει υπολογιστεί το ύψος των κρατικών ενισχύσεων στον Τύπο (οι περισσότερες είναι αδιαφανείς και φυσικά ο… Τύπος δεν ασχολείται με τα του οίκου του), ξέρουμε ότι για πολλές εφημερίδες το ύψος της κρατικής ενίσχυσης φτάνει στο 100% των εσόδων τους. Πώς αλλιώς μπορούν να επιβιώνουν εφημερίδες με καθημερινή κυκλοφορία 400 φύλλων;
Το ελληνικό πρόβλημα του Τύπου είναι σε παραλληλία και πλήρη αντιστοιχία με το πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας. Όπως η διεθνής χρηματοπιστωτική κρίση ήταν απλώς η αφορμή να αναδειχθούν τα πολλά δομικά προβλήματα της ελληνικής οικονομίας, έτσι και τα προβλήματα των ελληνικών εφημερίδων έχουν μικρή σχέση με την κρίση του διεθνούς Τύπου. Η κρίση του ελληνικού ενημερωτικού μοντέλου οφείλεται στο γεγονός ότι άδειασαν τα ταμεία της τροφού του, δηλαδή του κράτους. Δεν είναι τυχαίο ότι οι ισολογισμοί όλων σχεδόν των μεγάλων επιχειρήσεων Τύπου είναι επί χρόνια αρνητικοί, αλλά η μόνη μεγάλη εφημερίδα που έκλεισε ήταν εκείνη που (παρά τις υπερβολές της ιδιοκτησίας της) ήταν αμιγώς επιχειρηματική προσπάθεια.
Σ’ αυτή την κρίση πολλοί επιχειρηματίες του Τύπου απαντούν με περιορισμό του κόστους. Φωναχτά στη Γαλλία, σιωπηρά στην Ελλάδα. Για τον Bernard Poulet ο περιορισμός του κόστους δεν αρκεί. Εξάλλου, στη Γαλλία το δοκίμασαν επί μακρόν: «Εδώ και πολλά χρόνια τα μέτρα εξοικονόμησης δαπανών και τα σχέδια λιτότητας διαδέχονται το ένα το άλλο», γράφει για τη Γαλλία. «Μαζικές απολύσεις έπληξαν πολλές εκατοντάδες μισθωτούς και ακόμη και η μεγαλύτερη γαλλική εφημερίδα, η “Quest France”, αναγκάστηκε να αποφασίσει τον Σεπτέμβριο του 2008 την κατάργηση 125 θέσεων εργασίας. Η δρακόντεια μείωση των λειτουργικών εξόδων των εφημερίδων, η μείωση του αριθμού των σελίδων και του μεγέθους τους (…), το κλείσιμο γραφείων ανταποκριτών στο εξωτερικό, ο περιορισμός του χρόνου για την διεξαγωγή ερευνών κ.λπ. μειώνουν σίγουρα τα κόστη, χωρίς ωστόσο να εξασφαλίζουν κερδοφόρους ισολογισμούς. Ο πολλαπλασιασμός των ενθέτων (μόδα, αυτοκίνητα, ρολόγια…) για να “τσιμπήσουν” οι διαφημιστές, ο πληθωρισμός των “πρόσθετων προϊόντων” (βιβλία, CD, DVD, στιλό, ηλεκτρονικές συσκευές, καφετιέρες κ.λπ.), τα οποία μετατρέπουν την εφημερίδα σε δωρεάν ένθετο εμπορικής προσφοράς, δεν είναι παρά προφανώς προσωρινές λύσεις ανάγκης.
«Όλα αυτά τα φάρμακα είναι μερικές φορές χειρότερα από την αρρώστια. Στη φρενήρη κούρσα τους για να ισοσκελίσουν τους λογαριασμούς τους, οι εφημερίδες αποδυναμώνουν την εικόνα τους και φτωχαίνουν το περιεχόμενό τους. Όταν φτωχαίνεις την προσφορά για να κλείσεις οικονομικές τρύπες, μπαίνεις σε έναν φαύλο κύκλο. Τελικά, χάνεις αναγνώστες, δημιουργώντας έτσι νέα ελλείμματα».
Αυτή είναι και η κατάσταση στον ελληνικό Τύπο. Οι εκδότες συρρικνώνουν το έτσι κι αλλιώς χαμηλό κόστος των δημοσιογραφικών τμημάτων, επενδύοντας όλο και περισσότερο στα μπιχλιμπίδια, τα οποία υποτίθεται ότι συνοδεύουν τις εφημερίδες. Ξεχνούν ότι το βασικό προϊόν τους είναι η σκέψη, το μεράκι και οι γνώσεις των ανθρώπων που ερευνούν και γράφουν. Στην προσπάθεια να συμπιέσουν το κόστος, προσπαθούν με τους ίδιους ανθρώπους να παράγουν περισσότερα προϊόντα, ενώ στην ουσία παράγουν μόνο περισσότερο τυπωμένο χαρτί δίχως σκέψη.
Το πρόβλημα του Τύπου στην Ελλάδα, στη Γαλλία αλλά και στις ΗΠΑ είναι κοινό. Ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής δεν μπορεί να εφαρμοστεί στα προϊόντα του πνεύματος. Η παραγωγικότητα δεν είναι γραμμική σε ό,τι χρειάζεται σκέψη. Οι περισσότερες ώρες δουλειάς των δημοσιογράφων παράγουν περισσότερες λέξεις με λιγότερη σκέψη. Μόνο που οι αναγνώστες δεν πληρώνουν για να αγοράσουν λέξεις· βρίσκουν άφθονες και δωρεάν στο διαδίκτυο. Θα αγόραζαν ένα έντυπο, αν μπορούσε να τους προσφέρει μια υπηρεσία. Αν μια εφημερίδα γινόταν πλοηγός στη θάλασσα των πληροφοριών που τους περιβάλλει, αν μπορούσε να βάλει τάξη στο χάος.
Για να έχει μέλλον ο Τύπος, δεν αρκεί να μεταμορφωθεί σε ηλεκτρονικός. Δεν φτάνει να μπει στο διαδίκτυο. Πρέπει να καταφέρει να συμπυκνώνει καθημερινά την πραγματικότητα σε θεωρία, να δίνει νόημα στις αμέτρητες πληροφορίες που καθημερινά λαμβάνουμε από εκατοντάδες Μέσα. Δεν είναι εύκολο. Θέλει διαρκή παραγωγή σκέψης, νέων ιδεών, επενδύσεις σε ανθρώπους -εκπαίδευση και επανεκπαίδευσή τους: δεν μπορεί, για παράδειγμα, ένας δημοσιογράφος να διαβάζει λιγότερο από τους αναγνώστες του- και κυρίως αλλαγή θεώρησης της ίδιας της βιομηχανίας.
Μπορεί να το κάνει; Το τελευταίο κεφάλαιο του βιβλίου τιτλοφορείται «Επιβίωση, θάνατος, αναγέννηση». Η ακολουθία αυτή είναι νομοτέλεια. Η επανάσταση που ζούμε δεν είναι αναίμακτη· έχει θύματα. Επιχειρήσεις κλείνουν, δημοσιογράφοι μένουν χωρίς δουλειά, κοντά στα πολλά ξερά καίγονται και χλωρά. Ο Bernard Poulet μεταφέρει στο βιβλίο τα λόγια του Αμερικανού εκδότη Dean Singleton: «Στο μέλλον δεν θα υπάρχουν παρά δύο κατηγορίες εφημερίδων. Οι επιζήσασες και οι νεκρές». Οι πρώτες, ακόμη και αν δεν θα μοιάζουν με τις εφημερίδες που σήμερα ξέρουμε, θα είναι χρήσιμες. Δεν θα προσθέτουν θόρυβο στον πολύ θόρυβο της πληροφορίας που καθημερινά μας βομβαρδίζει. Θα προσφέρουν μία βασική υπηρεσία. Θα μειώνουν τον θόρυβο της υπερπληροφόρησης. Θα ταχτοποιούν το χάος που δημιουργεί η πληροφορική μας κοινωνία».

Bernard Poulet
«Το τέλος των εφημερίδων και το μέλλον της ενημέρωσης»
Μτφρ.: Γιώργος Αγγελόπουλος
Επίμετρο: Νίκος Μπακουνάκης
Εκδόσεις Πόλις
Σελ.: 288, τιμή: €18

Διετές πάγωμα στα δάνεια αγροτών – κτηνοτρόφων – ευνοϊκές ρυθμίσεις και για εκείνους που είναι στον ΤΕΙΡΕΣΙΑ


 
Στη ρύθμιση των ληξιπρόθεσμων οφειλών του αγροτικού και κτηνοτροφικού τομέα (αγρότες, κτηνοτρόφοι, Συνεταιρισμοί, Ενώσεις Συνεταιριστικών Οργανώσεων, Κοινοπραξίες, ομάδων παραγωγών γεωργικών-κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων) προχωρά η κυβέρνηση, ενώ ευνοϊκές ρυθμίσεις προωθούνται και για εκείνους που είναι στον ΤΕΙΡΕΣΙΑ.


Με το σχέδιο νόμου που ενέκρινε χθες το υπουργικό συμβούλιο με τη συμμετοχή και της υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και τροφίμων κας Κατερίνας Μπατζελή, ρυθμίζονται ειδικότερα:

• Ληξιπρόθεσμες οφειλές άνω των 90 ημερών από συμβάσεις που δεν έχουν καταγγελθεί, και οι οποίες ληξιπρόθεσμες οφειλές δημιουργήθηκαν μετά την 01.1.2008

• Οφειλές συμβάσεων δανείων που έχουν καταγγελθεί μετά την 01.1.2008 ή θα καταγγελθούν εντός δύο μηνών από τη ψήφιση του νόμου και εφόσον η οφειλή από τη σύμβαση δανείου δεν υπερβαίνει το 1 εκατ. ευρώ ανά τράπεζα και ανά δανειολήπτη.

Για τις παραπάνω ληξιπρόθεσμες οφειλές διαγράφονται οι τόκοι υπερημερίας κι ανατοκισμού από 1.1.2008 εφόσον δεν έχουν καταβληθεί. Στην παραπάνω ρύθμιση υπάγονται και όλα τα δάνεια του αγροτικού και κτηνοτροφικού τομέα (αγρότες, κτηνοτρόφοι, Συνεταιρισμοί, Ενώσεις Συνεταιριστικών Οργανώσεων, Κοινοπραξίες, ομάδων παραγωγών γεωργικών-κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων, κλπ.), με εξαίρεση όσα δάνεια είναι εγγυημένα. (Είναι σε εξέλιξη συζητήσεις με το Υπ. Αγροτικής Ανάπτυξης για τη διεύρυνση της ρύθμισης και σε εγγυημένα δάνεια).
Με το σχέδιο νόμου θα τίθεται προθεσμία δύο μηνών από την ψήφιση του νόμου εντός της οποίας θα μπορεί ο δανειολήπτης να υποβάλλει αίτηση στην τράπεζά του για την υπαγωγή του στις παραπάνω ρυθμίσεις. Κατά τη διάρκεια της προθεσμίας αυτής και για ένα ακόμη μήνα, δηλαδή για τρεις μήνες συνολικά θα αναστέλλεται κάθε διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης.

Οι παραπάνω ρυθμίσεις δεν αφορούν τα ομολογιακά δάνεια που έχουν συναφθεί με τα πιστωτικά ιδρύματα.

Για τη μη συμμόρφωση προς όλες τις διατάξεις του Νόμου θα προβλέπονται ΑΥΣΤΗΡΕΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΚΥΡΩΣΕΙΣ

Για τις ενήμερες οφειλές

Όσον αφορά τις ενήμερες οφειλές θα δοθεί η δυνατότητα σε επιχειρήσεις, οι οποίες επαπειλούνται με πρόσκαιρη αδυναμία ικανοποίησης των υποχρεώσεών τους, όπως αυτή θα προκύπτει με βάση συγκεκριμένα κριτήρια και διαδικασία, να επιτυγχάνουν για ένα ορισμένο ποσόν δανείου την αναστολή της περιοδικής εξόφλησής του για μία διετία, με την καταβολή μόνο συμβατικών τόκων γι’ αυτή την περίοδο και με αντίστοιχη παράταση της συμβατικής διάρκειας του δανείου.

Το ποσόν, τα ακριβή κριτήρια και η διαδικασία υπαγωγής θα καθορισθούν σε συνέχεια της διαβούλευσης και της αναμενόμενης αποστολής στοιχείων από τα πιστωτικά ιδρύματα και μετά από συνεννόηση με την Τράπεζα της Ελλάδος για τυχόν επιπτώσεις στην κεφαλαιακή επάρκεια των Τραπεζών.

Για συμβάσεις με ληξιπρόθεσμες οφειλές με καθυστέρηση άνω των 90 ημερών μη καταγγελθείσες

– Στη ρύθμιση υπάγονται οφειλές επιχειρήσεων που κατέστησαν ληξιπρόθεσμες μετά την 01.1.2008 και κατά την έναρξη ισχύος του νόμου, παρουσιάζουν καθυστέρηση άνω των 90 ημερών και δεν έχουν καταγγελθεί

– Το ποσό της καθυστέρησης (κεφάλαιο και συμβατικοί τόκοι δίχως να υπολογίζονται τόκοι υπερημερίας και ανατοκισμού) κεφαλαιοποιείται. Για το νέο ανεξόφλητο κεφάλαιο που προκύπτει, αναστέλλεται για δύο έτη η εξόφλησή του. Κατά τη διάρκεια της διετούς αυτής αναστολής, καταβάλλονται μόνο οι συμβατικοί τόκοι. Μετά την πάροδο της εν λόγω διετίας, το νέο ανεξόφλητο κεφάλαιο εξοφλείται σε περιοδικές δόσεις σε χρονικό διάστημα ίσο με αυτό που απομένει μέχρι τη συμπλήρωση της προβλεπομένης στη σύμβαση διάρκειας (η οποία παρατείνεται κατά τα δύο έτη αναστολής καταβολής δόσεων κεφαλαίου). Το επιτόκιο παραμένει ίδιο με το συμβατικό επιτόκιο ενήμερης οφειλής που προβλέπει η αρχική σύμβαση.

Για καταγγελθείσες συμβάσεις

– Στη ρύθμιση υπάγονται οφειλές επιχειρήσεων για συμβάσεις που έχουν καταγγελθεί μετά την 01.1.2008 και μέχρι 2 μήνες μετά την ψήφιση του νόμου. Η καταβολή των δόσεων απόσβεσης του κεφαλαίου αναστέλλεται για 2 έτη και σε αυτή την περίοδο καταβάλλονται μόνον οι συμβατικοί τόκοι. Μετά την πάροδο της εν λόγω διετίας το παραπάνω οφειλόμενο ποσό, εξοφλείται σε περιοδικές δόσεις σε χρονικό διάστημα ίσο με αυτό που θα απόμενε μέχρι τη συμπλήρωση της προβλεπομένης στη σύμβαση διάρκειας αν αυτή δεν είχε καταγγελθεί, παρατεινόμενη κατά δύο έτη. Σε κάθε περίπτωση, η διάρκεια αποπληρωμής δεν μπορεί να είναι μικρότερη από 5 έτη. Το επιτόκιο παραμένει ίδιο με το συμβατικό επιτόκιο ενήμερης οφειλής που προβλέπει η αρχική σύμβαση.

– Στην παραπάνω ρύθμιση, με τις ίδιες κατά βάση προϋποθέσεις (διετή αναστολή καταβολής δόσεων κεφαλαίου), υπάγονται και οφειλές από συμβάσεις ανοικτού ή αλληλόχρεου λογαριασμού που έχουν καταγγελθεί. Κατά την περίοδο της διετούς αναστολής, καταβάλλονται μόνο οι συμβατικοί τόκοι σε μηνιαία βάση. Μετά τη διετία αυτή, ακολουθεί η εξόφληση με μηνιαίες δόσεις πέντε ετών. Τα πάσης φύσεως ρευστοποιήσιμα καλύμματα θα μειώνουν το ρυθμιζόμενο ποσό και θα αναπροσαρμόζεται το ποσό των περιοδικών καταβολών.

Ήδη μέχρι το 3ο Τρίμηνο του 2009, διαπιστώνεται υπερδιπλασιασμός των σφραγισμένων επιταγών τόσο σε επίπεδο ποσού όσο και αριθμού επιταγών

Εκτιμάται ότι οι σφραγισμένες επιταγές θα υπερβούν τα 3 δισ. ευρώ

Τι προβλέπει το σ/ν για ΤΕΙΡΕΣΙΑ και επιταγές

1. Γενικευμένη «αμνηστία» για όλες τις καταγραφές δυσμενών δεδομένων στα αρχεία του ΤΕΙΡΕΣΙΑ, που έχουν καταχωρηθεί από 1.1.2008 και αφορούν οφειλές που είτε έχουν εξοφληθεί ή θα εξοφληθούν μέσα σε 3 μήνες από την ψήφιση του νόμου. Ως συνέπεια της «αμνηστίας» αυτής θα αρθεί και το μέτρο της διοικητικής στέρησης βιβλιαρίου επιταγών.

2. Το σ/ν προβλέπει η προθεσμία διαγραφής από τα αρχεία του ΤΕΙΡΕΣΙΑ ακάλυπτης επιταγής η οποία εξοφλείται από 8 ημέρες να πάει στις 30 ημέρες από την ημ/νία σφράγισης. Η παραμονή δυσμενών στοιχείων στο μητρώο του ΤΕΙΡΕΣΙΑ για Επιταγές- συναλλαγματικές από 3 χρόνια θα γίνει 2 χρόνια, ενώ μειώνεται κατά ένα χρόνο, από 3 σε 2 χρόνια η παραμονή δυσμενών στοιχείων στο μητρώο του ΤΕΙΡΕΣΙΑ για καταγγελίες συμβάσεων καρτών, δανείων καταναλωτικής και στεγαστικής πίστης και χορηγήσεων μέσω παροχής δικαιώματος υπερανάληψης (overdraft) από τρεχούμενο λογαριασμό.

Σε ότι αφορά την παραμονή δυσμενών στοιχείων στο μητρώο του ΤΕΙΡΕΣΙΑ για Διαταγές Πληρωμής ο χρόνος μειώνεται από 4 σε τρία χρόνια. Από 5 σε 4 χρόνια μειώνεται ο χρόνος παραμονή δυσμενών στοιχείων στο μητρώο του ΤΕΙΡΕΣΙΑ για Προγράμματα Πλειστηριασμών κινητών και ακινήτων. Από 5 σε 4 χρόνια μειώνεται ο χρόνος για παραμονή δυσμενών στοιχείων στο μητρώο του ΤΕΙΡΕΣΙΑ για Κατασχέσεις-Επιταγές του Ν.Δ. 1923, καθώς και για τις διοικητικές Κυρώσεις του Υπουργείου Οικονομικών. Επίσης σύμφωνα με το σ/ν η μη εμφάνιση δυσμενών οικονομικών στοιχείων που ΔΕΝ έχουν εξοφληθεί (μετά την αμνηστία) αν συνολικά δεν υπερβαίνουν το ποσό των 1.000 ευρώ από 500 ευρώ που ήταν. Αντίστοιχα αυξάνεται και το ποσό για τη μη εμφάνιση δυσμενών οικονομικών στοιχείων που έχουν εξοφληθεί (μετά την αμνηστία) αν συνολικά δεν υπερβαίνουν το ποσό των 5.000 ευρώ από 1.000 ευρώ ενώ ο ανώτατος χρόνος διατήρησης στο αρχείο μη εξοφλημένων οφειλών από 15 χρόνια που είναι σήμερα σε 10 χρόνια (νομοθετείται για πρώτη φορά)

3. Τράπεζες που έχουν διαβιβάσει στον ΤΕΙΡΕΣΙΑ δυσμενή αρχεία, όταν εξοφλούνται οι οφειλές, υποχρεούνται να ενημερώνουν τον ΤΕΙΡΕΣΙΑ μέσα σε 2 εργάσιμες ημέρες από τότε που περιήλθε σε αυτές η απόδειξη για την εξόφληση της οφειλής. Η ενημέρωση αυτή από τις τράπεζες γίνεται χωρίς την αξίωση αμοιβής ή δαπάνης από τον οφειλέτη.

4. Δίδεται η δυνατότητα στον οφειλέτη να προσφεύγει με τη διαδικασία των Ασφαλιστικών Μέτρων στο αρμόδιο δικαστήριο και να επιτυγχάνει να μην εμφανίζονται στον ΤΕΙΡΕΣΙΑ το δυσμενές δεδομένο της οφειλής μέχρι την έκδοση τελεσίδικης απόφασης από το δικαστήριο επί της οφειλής, όταν υφίστανται σοβαροί λόγοι για την αμφισβήτηση της οφειλής και η οφειλή δεν επηρεάζει την πιστοληπτική του ικανότητα.

5. Κατά τη διάρκεια της στέρησης βιβλιαρίου επιταγών, επιτρέπεται στις τράπεζες να χορηγούν βιβλιάριο επιταγών ορισμένου συνολικού ύψους, εφόσον η πληρωμή των επιταγών που περιέχονται σε αυτό, είναι εγγυημένη από φερέγγυο, κατά την αξιολόγηση της τράπεζας, τρίτο πρόσωπο μέχρι του ύψους αυτού.
  paseges

Βάζει θέμα για άρση της ανωνυμίας των μπλογκ.

.fullpost{display:inline;}
Από τα ΝΕΑ :

ΘΕΜΑ ΑΡΣΗΣ της ανωνυμίας των μπλογκ άνοιξε χθες ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης. «Είμαι υπέρ της ελεύθερης έκφρασης στο Διαδίκτυο, άρα ο καθένας εφόσον βέβαια τηρεί τις προϋποθέσεις ότι είναι επώνυμος έχει μία ευθύνη απέναντι στον νόμο», ανέφερε ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, ο οποίος προτείνει την ύπαρξη για κάθε μπλογκ κάποιου υπευθύνου απέναντι στον νόμο. «Με τον νυν τρόπο λειτουργίας δημιουργούνται πάρα πολλά προβλήματα καθημερινά, κατασυκοφαντώνται πολλές φορές άνθρωποι ή λέγονται και δίκαια πράγματα, τα οποία όμως δεν μπορεί να μην αναφέρονται σε κάποιο πρόσωπο και να μην υπάρχει ανάληψη ευθύνης από κάποιο πρόσωπο», ανέφερε ο κ. Χρυσοχοΐδης. «Σε όλον τον κόσμο τα μπλογκ λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο, όπως και στην Ελλάδα. Οι μπλόγκερ δηλαδή έχουν το δικαίωμα να χειρίζονται το μπλογκ τους ανώνυμα». Αυτό τονίζουν στα «ΝΕΑ» ειδικοί του Ίντερνετ και νομικοί.

Όπως προσθέτουν, εξ ορισμού όταν ανοίγει κανείς ένα μπλογκ δεν του ζητείται το όνομά του παρά μόνο το email του. Ειδική νομοθεσία για τα μπλογκ δεν υπάρχει και ισχύει ό,τι ισχύει γενικά για τον Τύπο και την ελευθερία της έκφρασης, λένε δικηγόροι και επιστήμονες από τον χώρο του Ίντερνετ. Οι περιπτώσεις στις οποίες μπορεί να…

…αρθεί η ανωνυμία του μπλόγκερ είναι όταν έχει προβεί σε εγκληματικές ενέργειες.

Τότε οι Αρχές μπορούν να ζητήσουν να αποκαλυφθεί το όνομά του. Πρακτική που ακολουθείται όχι μόνο στο εξωτερικό, αλλά και στην Ελλάδα.

Σχόλιο Παραπολιτικής : Είναι απορίας άξιον το γεγονός ότι σοβαροί άνθρωποι όπως ο Μιχάλης Χρυσοχοϊδης τα βάζουν με την ανωνυμία των blogs.

Σίγουρα , θα πρέπει να υπάρξει μια σαφής νομοθετική ρύθμιση για τα blogs . Κανείς δεν διαφωνεί . Πρέπει κάποια στιγμή να μπει ένα τέλος στην καπηλεία της ελεύθερης έκφρασης από ορισμένους “bloggers”.

Δεν μπορεί να ανοίγει ο καθένας ένα blog και να συκοφαντεί όποιον θέλει χωρίς κυρώσεις.

Η λύση όμως δεν είναι η κατάργηση της ανωνυμίας .

parapolitiki.com