Επιμέλεια: Αλίκη Φωτιάδου

Συνολικά 30 εκμεταλλευτές βοοειδών στις παρακάρλιες περιοχές είναι προ των πυλών της καταστροφής. Η επανασύσταση της λίμνης Κάρλας έχει δημιουργήσει τεράστια προβλήματα διατήρησης και συνέχισης των μονάδων τους, ενώ καθημερινά βρίσκονται αντιμέτωποι με την αδιαφορία των αρμόδιων φορέων.

Την ίδια στιγμή τα βοσκοτόπια τους έχουν πλημμυρίσει σε ποσοστό που αγγίζει σχεδόν το 100%, ενώ ζωντανό παράδειγμα αποτελούν οι 12 νεκρές αγελάδες που βρέθηκαν χθες από κάτοικο της περιοχής στην περιοχή της Κάρλας.

«Όλα ξεκίνησαν από τον Μάιο. Δεν υπάρχουν βοσκοτόπια. Τότε τα ζώα μας πεθαίνανε γιατί δεν υπήρχε νερό και επομένως και τροφή, αδυνατίζανε και ψοφούσαν. Τώρα πεθαίνουν από το νερό. Από πού να σωθούμε, πού να στραφούμε;», λέει αγανακτισμένος ο πρόεδρος του Συλλόγου Αγελαδοτρόφων Παρακάρλιων περιοχών κ. Πανομάτης.

Ερωτηθείς για τα αίτια κάτω από τα οποία πεθαίνουν αυτά τα ζώα επισήμανε πως «οι αγελάδες δεν πεθαίνουν από το πολύ νερό. Δεν πνίγονται, αυτά είναι παραμύθια. Πιστεύω ότι το νερό είναι μολυσμένο. Δεν εξηγείται αλλιώς γιατί ψοφάνε το ένα μετά το άλλο. Δεν εξηγείται γερά ζώα 5 και 7 χρονών να πεθαίνουν».

Μέσα στην απόγνωση αυτών των ανθρώπων έρχεται να προστεθεί η προειδοποίηση από το δήμο Κάρλας και την κοινότητα Κεραμιδίου πως αν δεν μεταφέρουν και θάψουν τα νεκρά ζώα -γιατί περνάει κόσμος και δεν είναι όμορφη εικόνα!- απειλούνται με μηνύσεις!

«Μας είπανε πως πρέπει να τα θάβουμε, γιατί αλλιώς θα μας κάνουν μήνυση. Με δικά μας έξοδα τα κάνουμε όλα. Και φυσικά υπάρχουν ζώα που πέφτουν νεκρά μέσα στα νερά και επειδή δεν φτάνει εκεί το μηχάνημα μένουν και σαπίζουν», λέει ο κ. Πανομάτης.

Ο ίδιος αναφέρει πως «δεν με νοιάζει αν κάνουν συσκέψεις στη Νομαρχία ή αν ο Νομάρχης λέει πως γνωρίζει την κατάσταση. Λύση θέλουμε. Είμαστε χρεωμένοι μέχρι το λαιμό. Δηλαδή τι πρέπει να γίνει για να καταλάβουν αυτοί οι άνθρωποι; Να δούνε κανένα κτηνοτρόφο με θηλιά στο λαιμό που δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στα χρέη;».

Αξίζει να αναφερθεί εδώ πως από τον Απρίλιο ακόμα με έγγραφο του πληρεξούσιου δικηγόρου της Ένωσης Θιγόμενων Δικαιούχων Ακτημόνων – Κτηνοτρόφων της πρώην λίμνης Κάρλας Μαγνησίας» στη διεύθυνση αγροτικής ανάπτυξης της ΝΑΜ περιγράφεται αναλυτικά η υφιστάμενη κατάσταση και ζητούνται απαντήσεις για τις ενέργειες που θα ακολουθήσουν.

Χαρακτηριστικά τονίζεται μεταξύ άλλων πως με την κατασκευή του έργου της Κάρλας αποβάλλονται από εκείνο το χώρο οι κτηνοτροφικές μονάδες. Εξαιτίας της ανυπαρξίας άλλων βοσκοτόπων στην περιοχή αλλά και του γεγονότος πως τα ζώα είναι ελευθέρας βοσκής, καθιστώντας έτσι αδύνατο το σταβλισμό, αυτοί οι άνθρωποι βρίσκονται σε αδιέξοδο και υπόκεινται σε τεράστια οικονομική καταστροφή.

Στην αίτηση – αναφορά ζητείται να γίνει γνωστό εάν είναι δυνατό επιστημονικά να μετατραπεί η ελεύθερη βοσκή σε σταυλισμένη, εάν όλα αυτά τα χρόνια έχουν γίνει αιμοληψίες σε συγκεκριμένα ζώα και σημεία.

Αξίζει να αναφερθεί πως μετά το εν λόγω έγγραφο η αρμόδια διεύθυνση στις 18 Αυγούστου απέστειλε έγγραφο στους κτηνοτροφικούς συνεταιρισμούς και όλους τους κτηνοτρόφους της περιοχής στο οποία ζητά να έρθουν σε συνεννόηση με το δήμο ή την κοινότητα ώστε να μετεγκατασταθούν, καθώς κινδυνεύουν να μείνουν εκτός προγραμμάτων οικονομικής ενίσχυσης! taxydromos.gr

Του Αποστόλη Ζώη
Ένα βήμα πριν την καταστροφή είναι τα περισσότερα παρόχθια οικοσυστήματα της Θεσσαλίας και κατ΄ επέκταση του νομού μας, σύμφωνα με στοιχεία έρευνας του καθηγητή εφαρμογών στο ΤΕΙ Λάρισας κ. Γιώργου Ευθυμίου.
Η εικόνα
Όσον αφορά στην εικόνα που χαρακτηρίζει τη Θεσσαλία, αυτή διαθέτει ένα εξαιρετικά, πλούσιο υδρογραφικό δίκτυο και περίπου το 10% των τύπων υγροτόπων της χώρας. Στη Θεσσαλία απαντώνται οι 37 υγρότοποι από τους 378 που κατέγραψε η πρώτη επίσημη απογραφή υγροτόπων της χώρας. Οι δυο κυριότερες απειλές, σύμφωνα με τον επιστήμονα, για τη βιοποικιλότητα που έχουν καταγραφεί σε παγκόσμιο επίπεδο είναι η μείωση, συρρίκνωση και υποβάθμιση των δασών αλλά και η γεωργία. Στην περιοχή μας (Θεσσαλία) οι δυο αυτοί παράγοντες έχουν έντονη παρουσία. Δυστυχώς τα περισσότερα παραποτάμια δάση έχουν συρρικνωθεί ή καταστραφεί προς
όφελος των αγροτικών ή άλλων δραστηριοτήτων. Η εντατική και πλήρως μηχανο ποιημένη γεωργία, η εφαρμογή μονοκαλλιεργειών σε τεράστιες εκτάσεις, έχει υπο-
βαθμίσει την βιοποικιλότητα του αγροτικού οικοσυστήματος και την ποικιλία του θεσσαλικού τοπίου, συμπεραίνει ο καθηγητής στο ΤΕΙ Λάρισας. Επίσης με τη σύγχρονη γεωργία στο θεσσαλικό κάμπο, έχει υποβαθμιστεί η βιοποικιλότητα στο αγροτικό τοπίο και γι’ αυτό ευθύνονται οι σύγχρονες γεωργικές πρακτικές για εντατικές καλλιέργειες, η εκμηχάνιση των αγροτικών εργασιών, η χρήση μεγάλων ποσοτήτων αγροχημικών ουσιών (λιπάσματα-φυτοφάρμακα) αλλά και η καταστροφή των μικρών κλήρων γης για τη δημιουργία εκτεταμένων αγροτεμαχίων για μονοκαλλιέργειες.
Ουσιαστικό βήμα
Η διατήρηση των υπαρχόντων παρόχθιων δασικών οικοσυστημάτων, αλλά κυρίως η αποκατάσταση και η επαναφορά των παρόχθιων δασών είναι ένα σημαντικό-ουσιαστικό βήμα για τη βελτίωση της θεσσαλικής βιοποικιλότητας, σημειώνει ο κ. Ευθυμίου.
Ένα βασικό ρόλο στην κατεύθυνση αυτή, προσθέτει, μπορεί να διαδραματίσουν οι προστατευόμενες περιοχές της Θεσσαλίας, όπως για παράδειγμα οι περιοχές του δικτύου ΦΥΣΗ 2000, καθότι πρόκειται για περιοχές με ιδιαίτερο επιστημονικό, οικολογικό ενδιαφέρον και θεσμικό καθεστώς. Ο Πηνειός, ο Ληθαίος, ο Σοφαδίτης, ο Τιταρήσιος, διευκρινίζει, είναι μερικά μόνο από τα ποτάμια συστήματα, στα οποία μπορεί να γίνουν οι πρώτες επεμβάσεις αποκατάστασης και επαναφοράς παρόχθιων δασικών οικοσυστημάτων στο σύνολο ή σε επιλεγμένα τμήματά τους. Η αποκατάσταση αυτή θα έχει ως αποτέλεσμα τη βελτίωση της βιοποικιλότητας και θα εξασφαλίσει αστικό και περιαστικό πράσινο στα αστικά κέντρα και τους οικισμούς από τους οποίους διέρχονται τα ποτάμια της Θεσσαλίας. Με τον τρόπο αυτό θα αυξηθεί η ποικιλότητα του τοπίου και θα δημιουργηθούν προϋποθέσεις και υποδομές για ανάπτυξη οικοτουρισμού, αγροτουρισμού, τουρισμού περιπέτειας στη φύση κ.λπ. Η δημιουργία υποδομών εναλλακτικού τουρισμού στα παρόχθια οικοσυστήματα, πρόκειται να προσελκύσει επισκέπτες στην περιφέρεια Θεσσαλίας, για όλη τη διάρκεια του έτους και να δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας συμπληρώνει.
Απειλές
Τέλος όσον αφορά τις σημαντικότερες απειλές, μία από τις σημαντικότερες απειλές είναι η υλοτομία της παρόχθιας βλάστησης, για επέκταση των καλλιεργούμενων εκτάσεων μέχρι την κοίτη του ποταμού, χειμάρρου, ρέματος με ό,τι μπορεί να συνεπάγεται αυτό, για τη βιοποικιλότητα. Επίσης η καύση της παρόχθιας βλάστησης. Η καύση της συχνά είναι εσκεμμένη ενέργεια για την κακώς νοούμενη «διαχείριση» της ανεπιθύμητης βλάστησης στα όρια του αγροτεμαχίου, και άλλοτε είναι τυχαίο γεγονός από την καύση της καλαμιάς χωρίς μέτρα προφύλαξης για την επέκταση της φωτιάς. Προσθέτει και την έλλειψη διαχείρισης της παρόχθιας βλάστησης, που συνεπάγεται την εγκατάλειψη αυτών των οικοσυστημάτων στην «τύχη τους» και στις συνέπειες των από αμέλεια ή πρόθεση ενεργειών των ανθρώπων της υπαίθρου».