κυβέρνησαν επί 
δεκαετίες και ο χωρίς προηγούμενο εναγκαλισμός τους ως κυανοπράσινη
συγκυβέρνηση «σωτηρίας» των Ελλήνων και της ελληνικής οικονομίας κλείνει σε
λίγες μέρες 2 χρόνια ζωής.

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη

 

Η δήλωση εξελήφθη
ως προειδοποίηση προς την κυβέρνηση, προκειμένου να μην προχωρήσει σε
φοροελαφρύνσεις, ως συνέπεια των αρνητικών επιδόσεων των κομμάτων που
την στηρίζουν στις πρόσφατες ευρωεκλογές.

Αλλά πρόκειται πράγματι γι’ αυτό;

Ή μήπως για άλλη μια φορά βλέπουμε το δένδρο και χάνουμε το δάσος;

Διότι
το θέμα που έχει τεθεί στην Ελλάδα μετά την Κυριακή των ευρωεκλογών δεν
είναι αν και πώς θα επιτευχθούν οι φοροελαφρύνσεις, αλλά αν και πότε θα
διεξαχθούν εθνικές εκλογές.

Αυτό το κλίμα βγαίνει προς τα έξω, σ’ αυτό αναφέρονται όλα τα διεθνή μέσα ενημέρωσης:

Ότι δηλαδή η αξιωματική αντιπολίτευση ζητά εκλογές βάσει του αποτελέσματος των ευρωεκλογών.

Ότι
είναι ορατός ο κίνδυνος να μπει η Ελλάδα σε μια παρατεταμένη πολύμηνη
προεκλογική περίοδο στη διάρκεια της οποίας η χώρα μπορεί να περιπέσει
σε ακυβερνησία.

Αυτό άλλωστε προκύπτει και από την έκθεση του
διεθνούς οίκου αξιολόγησης Moody’s, που δόθηκε στη δημοσιότητα στις 2
Ιουνίου και με την οποία δεν ασχολήθηκε κανείς – σε αντίθεση με τις
δηλώσεις Σόιμπλε.

Όπως αναφέρεται στην έκθεση, «το αποτέλεσμα των
ευρωεκλογών είναι αρνητικό για την πιστοληπτική ικανότητα (credit
negative) της Γαλλίας και της Ελλάδας», καθώς «η άνοδος των
ευρωσκεπτικιστικών κομμάτων στις χώρες αυτές αυξάνει τον κίνδυνο να
εξετάσουν οι κυβερνήσεις τους τη χαλάρωση της δημοσιονομικής
προσαρμογής, η οποία θα αντιμετώπιζε την κόπωση του εκλογικού σώματος
από τη λιτότητα, αλλά θα επέτρεπε μεγαλύτερα ελλείμματα από αυτά που
προβλέπονται σήμερα».

Ο οίκος κάνει αναφορά στην απαίτηση του
ΣΥΡΙΖΑ για άμεση διεξαγωγή γενικών εκλογών και υποστηρίζει πως «η Ελλάδα
αντιμετωπίζει ακόμη την πιθανότητα αποσταθεροποιητικών πρόωρων
βουλευτικών εκλογών, δεδομένης της εύθραυστης και μειούμενης πλειοψηφίας
τού κυβερνητικού συνασπισμού».

Και: «Επιπλέον, επειδή είναι
(σ.σ. η Ελλάδα) η πιο αδύναμη χώρα της Ευρωζώνης, αποτελεί τον
μεγαλύτερο συστημικό κίνδυνο για την υπόλοιπη νομισματική ένωση, αν και ο
κίνδυνος να προκαλέσει η Ελλάδα ένα συστημικό πρόβλημα είναι μικρότερος
από ό,τι ήταν στο αποκορύφωμα της κρίσης κρατικού χρέους της
Ευρωζώνης».

Επομένως, αυτό που έχει προκαλέσει τη γενική ανησυχία
είναι ο κίνδυνος να ξαναμπεί η χώρα μας (για τέταρτη φορά σε πέντε
χρόνια) σε μια νέα εκλογική περιδίνηση, στη διάρκεια της οποίας δεν θα
γίνεται τίποτε – αντίθετα θα μειώνονται ακόμη και τα έσοδα από τον
τουρισμό.

Αυτό είναι το πρόβλημα και αυτός είναι ο κίνδυνος που θέλουν να αποτρέψουν οι ξένοι.

Οι
οποίοι (ξένοι)βλέπουν μια χρεοκοπημένη χώρα να πηγαίνει από εκλογές σε
εκλογές, έχοντας παράλληλα την απαίτηση οι άλλοι να συνεχίσουν να την
χρηματοδοτούν.

Οι ξένοι είδαν μια χώρα με τεράστιο χρέος να πηγαίνει σε πρόωρες εκλογές το 2009 με το βασικό σύνθημα «λεφτά υπάρχουν».

Μετά
την είδαν να διαπιστώνει πως λεφτά δεν υπήρχαν και να τρέχει στο
κατώφλι τους ζητώντας απεγνωσμένα μια λύση, διότι είχε αποκλειστεί από
τις αγορές και δεν την δάνειζε κανείς, με τα σπρεντ να πηγαίνουν στον
Θεό.

Μετά την είδαν (την πτωχευμένη χώρα) να περνά άλλο δυο χρόνια μέσα στο χάος και την ακινησία.

Μετά την είδαν να πηγαίνει σε διπλές εκλογές, τον Μάιο και τον Ιούνιο του 2012.

Και τώρα διαπιστώνουν πως μετά τις ευρωεκλογές θέλει ξανά εκλογές.

Πέρα
από το γεγονός ότι ο οποιοσδήποτε μπορεί να ασκεί κριτική – και
επομένως και αυτοί που μάζεψαν τα δάνειά μας και τα μετέφεραν στις χώρες
και στους λαούς τους – ακόμη και ο πιο καλόπιστος δεν μπορεί παρά να
απορεί και να εξίσταται με τέτοιου είδους ανεύθυνες συμπεριφορές.

Σε αυτήν, σύμφωνα με την άτυπη ενημέρωση, οι ερωτήσεις και απαντήσεις έχουν ως εξής:
– Ποια είναι η γνώμη σας για την εντυπωσιακή άνοδο των ακροδεξιών κομμάτων στις ευρωπαϊκές εκλογές;

Το αποτέλεσμα είναι ένα αρνητικό σοκ σε όλη την Ευρώπη, κυρίως το
γαλλικό αποτέλεσμα, καθώς η Γαλλία είναι μια χώρα με ειδικό οικονομικό
και δημοκρατικό βάρος. Αυτά τα τερατουργήματα είναι αποτέλεσμα των
πολιτικών λιτότητας, που καταστρέφουν τις μεσαίες τάξεις και τα πιο
αδύναμα στρώματα, πετώντας τα στην αγκαλιά των νεοναζί. Αυτά τα
αποτελέσματα αποδεικνύουν ότι πρέπει να σταματήσουμε την πολιτική της
λιτότητας άμεσα.

– Εντούτοις, αν πιστέψουμε την κυβέρνησή σας, η Ελλάδα πάει καλύτερα,
έχει επιστρέψει στις αγορές, και έχει αρχίσει να ξαναβρίσκει το
μονοπάτι της ανάπτυξης μετά από επτά χρόνια ύφεσης.

Κατ’ αρχήν πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι ο στόχος της λιτότητας δεν ήταν
να βγει η Ελλάδα από την κρίση, αλλά το να δημιουργήσει μια εσωτερική
υποτίμηση, η οποία υποτίθεται θα ενίσχυε την ανταγωνιστικότητα της
χώρας. Το ότι στην πραγματικότητα ήταν ένα πρόγραμμα που οδηγεί στην
ύφεση δεν ήταν τυχαίο! Η κυρία Μέρκελ και ο κύριος Σόιμπλε έχουν ένα
στρατηγικό σχέδιο, που ονομάζεται γερμανοποίηση της Ευρώπης και
εποικισμός της Νότιας Ευρώπης. Θέλουν να δημιουργήσουν μια ειδική
οικονομική ζώνη στην περιφέρεια της Ευρώπης με χαμηλούς μισθούς, μια
ζώνη απελευθερωμένη από τους περιορισμούς της εργατικής νομοθεσίας
συνδυασμένη με την άνοδο της διαρθρωτικής ανεργίας. Θεωρούν ότι με αυτόν
τον τρόπο η ευρωπαϊκή οικονομία θα είναι ανταγωνιστική. Αλλά η
ανταγωνιστικότητα δε βασίζεται στη μείωση του κόστους εργασίας, κυρίως
σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία. Γιατί με αυτή τη λογική θα έπρεπε
τώρα το Μπαγκλαντές να είναι η πιο ανταγωνιστική χώρα στον κόσμο. Αυτή η
στρατηγική είναι λάθος, γιατί μια Ευρώπη χωρισμένη σε Βορρά και Νότο με
μια περιφέρεια στα όρια της ανθρωπιστικής κρίσης, είναι μια Ευρώπη
αποδυναμωμένη. Το μέλλον της Γερμανίας και των Γερμανών είναι αυτό μιας
Γερμανίας ισορροπημένης και δυνατής και όχι μιας Γερμανίας ηγεμονικής με
πήλινα πόδια.

– Ήσασταν υποψήφιος για την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής
απέναντι σε έναν σκληρό αντίπαλο, τον κύριο Jean Claude Junker, αλλά
σήμερα υποστηρίζετε την υποψηφιότητά του…


Έχω ήδη πει ότι, αν και αντιτίθεμαι έντονα στην πολιτική του, αναγνωρίζω
το δικαίωμά του να λάβει πρώτος από τους πέντε μας εντολή διερεύνησης
πλειοψηφίας για την προεδρία του Κοινοβουλίου, καθώς το κόμμα του
κέρδισε την πλειοψηφία των εδρών στις εκλογές. Αν αυτό δεν συμβεί, τότε η
Ευρώπη δεν έχει μέλλον. Αναλάβαμε μια διαδικασία -έστω κι αν ήταν απλώς
ένα πρώτο βήμα- προς τον εκδημοκρατισμό, να τεθούν στην ψήφο των λαών
τα ευρωπαϊκά κόμματα μέσω των υποψηφίων που αντιπροσώπευαν το κάθε
κόμμα. Κάναμε μια καμπάνια, αγωνιστήκαμε και τώρα μας λένε ότι όλα αυτά
έγιναν για το τίποτε! Απλώς για να ακούνε πέντε παράξενους τύπους να
συζητούν για ευρωπαϊκά θέματα;

– Γιατί η Ευρώπη θα σας έκανε τη χάρη μιας νέας αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους;

Γιατί το χρέος δεν είναι βιώσιμο και αυτό απειλεί τη σταθερότητα όλης
της Ευρώπης. Και είναι αυτός ακριβώς ο συστημικός κίνδυνος που υποκίνησε
το ενδιαφέρον της Ευρώπης για το ελληνικό πρόβλημα το 2010. Η απειλή
μιας εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ ήταν ένας εκβιασμός, γιατί όλοι
ήξεραν πολύ καλά πως αυτό θα οδηγούσε στη διάλυση της Ευρωζώνης.

Βλέπουμε, λοιπόν, πως η Ελλάδα δεν χρησιμοποίησε όλα τα διαπραγματευτικά
όπλα της. Και οι ευρωπαϊκοί ηγέτες διάλεξαν τους Έλληνες πολιτικούς που
μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν -Σαμαρά και Βενιζέλο- και επέβαλαν τον
Στουρνάρα στη θέση του υπουργού Οικονομίας.
Και σήμερα οι ίδιοι ηγέτες ζητούν να γίνει ο Στουρνάρας διευθυντής της
Τράπεζας της Ελλάδος. Ο Στουρνάρας από την αρχή ήταν μια επιλογή του
Βερολίνου. Δέχεται τις διαταγές του Σόιμπλε. Τοποθετώντας τον στη θέση
του διευθύνοντος της ελληνικής τράπεζας, προσπαθούν να βραχυκυκλώσουν
και να μειώσουν τις διαπραγματευτικές ικανότητες της επόμενης ελληνικής
κυβέρνησης. Γιατί ο κ. Σόιμπλε έχει ένα στρατηγικό σχέδιο: να
μονιμοποιήσει για τα επόμενα 20 χρόνια τη λιτότητα στην Ελλάδα. Αυτό
ακριβώς το σχέδιο θέλουμε να εμποδίσουμε με μια λαϊκή εντολή. Στην
Ευρώπη του Νότου μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα αποτελέσει ένα παράδειγμα.