Π.Σκοτινιώτης: Δεν έχουμε το δικαίωμα να βλέπουμε το μαύρο σύννεφο να απλώνεται πάνω από την πόλη και να σιωπούμε
Την ανάγκη να βγει η εκλογική μάχη του β΄γύρου στο Δήμο Βόλου από το
κάδρο της γενικότερης κομματικής αναμέτρησης σε όλη την Ελλάδα,
υπογράμμισε ο Δήμαρχος και επικεφαλής της παράταξης «Επιλογή Ευθύνης –
Πάμε Μπροστά» Πάνος Σκοτινιώτης, μιλώντας σήμερα σε συγκέντρωση των
μελών του ψηφοδελτίου του, επισημαίνοντας ταυτόχρονα ότι η πρωτοβουλία
για αυτό ανήκει στον ΣΥΡΙΖΑ και στον επικεφαλής του συνδυασμού που
υποστηρίζει στο Βόλο, Μ.Πατσιαντά. «Η μάχη του Βόλου είναι μάχη για τη
δημοκρατία, την ιστορία, την αξιοπρέπεια και τις αξίες της πόλης»,
τόνισε ο κ.Σκοτινιώτης και έκανε λόγο για ιστορική ευθύνη τόσο του
ΣΥΡΙΖΑ, όσο και της Ν.Δ. σε ό,τι αφορά τη στάση τους απέναντι στην
υποψηφιότητα Μπέου, ενώ κάλεσε τους πνευματικούς ανθρώπους και όλους
όσοι εκφράζουν δημόσιο λόγο να πάρουν ξεκάθαρη θέση απέναντι στην
υποψηφιότητα αυτή, πριν είναι πολύ αργά για την πόλη.
«Εμείς ηττηθήκαμε στις εκλογές, το μήνυμα της λαϊκής ψήφου είναι ηχηρό
και το έχουμε λάβει. Σε προσωπικό επίπεδο δεν έχουμε τίποτα να
κερδίσουμε. Αυτό που κάνουμε δεν είναι τίποτα άλλο, παρά ένα χρέος
απέναντι στη δημοκρατία, την ιστορία, τις αξίες και την αξιοπρέπεια της
πόλης. Δεν έχουμε το δικαίωμα να βλέπουμε το μαύρο σύννεφο να απλώνεται
πάνω από την πόλη και να σιωπούμε. Ας υπάρξει γενικότερη δημοκρατική
αφύπνιση, έστω και τις τελευταίες ώρες», τόνισε χαρακτηριστικά,
αποσπώντας θερμό χειροκρότημα και τις επευφημίες των στελεχών της
παράταξης.
Στην ομιλία του, μεταξύ άλλων, ανέφερε τα εξής:
Καταρχάς, θέλω να σας ευχαριστήσω, διότι είναι τιμή για μένα η στράτευσή σας σε μια τόσο δύσκολη μάχη.
Προσπαθήσαμε από την πρώτη στιγμή, με συνέπεια και επιμονή, να
αναδείξουμε την ιδιαιτερότητα και την κρισιμότητα της εκλογικής μάχης
του Βόλου. Η ιδιαιτερότητα είχε να κάνει πρωτίστως με την εμφάνιση της
υποψηφιότητας Μπέου. Όπως εγκαίρως αποκαλύψαμε, στο Βόλο επιχειρείται
ένα «μαύρο πείραμα» που αν επιτύχει, θα έχει οδυνηρές συνέπειες και θα
επεκταθεί σε όλη την Ελλάδα.
Το ανησυχητικό είναι ότι δεν υπήρξε ένας πνευματικός άνθρωπος ο οποίος
αισθάνθηκε την ανάγκη να γράψει ή να πει κάτι, ενώ την ίδια ώρα η στάση
πολλών τοπικών ΜΜΕ ήταν από ουδέτερη έως υποστηρικτική, χωρίς αυτό να
σημαίνει ότι δεν υπήρξαν και φωτεινά παραδείγματα. Εν ολίγοις στο Βόλο,
πέραν ουσιαστικά από το δικό μας μοναχικό αγώνα, η υποψηφιότητα Μπέου
πέρασε ως μία συνήθης και μάλιστα «αντισυστημική» (!) υποψηφιότητα.
Αυτό που χαρακτήρισε τη στάση των άλλων συνδυασμών είναι ένας απίστευτος
πολιτικός καιροσκοπισμός. Πιο κρίσιμη πολιτικά ήταν η στάση του
συνδυασμού Πατσιαντά, λόγω του ειδικού πολιτικού βάρους του ΣΥΡΙΖΑ, ο
οποίος στο Βόλο, στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές, αναδείχθηκε καθαρά
σε πρώτο κόμμα με υψηλό ποσοστό περίπου 35%. Ακολούθησε από την αρχή
έναν μονομέτωπο αγώνα εναντίον μας και μας «τσουβάλιασε» μαζί με το Μπέο
στο ίδιο «αντιμνημονιακό τσουβάλι». Το χειρότερο είναι ότι δεν έμεινε
απλά στη μηδενιστική κριτική, αλλά έφτασε να μιλά και περί σάπιου
πολιτικού συστήματος και τοπικών παραφυάδων! Όλα αυτά μαζί, όπως
εγκαίρως είχαμε δημοσίως επισημάνει, τελικά τροφοδότησαν τον συνδυασμό
του κ.Μπέου. Επιπλέον, ο συνδυασμός Πατσιαντά χαρακτηρίστηκε από έλλειψη
στρατηγικής δευτέρου γύρου, πρωτίστως απέναντι στο δικό μας συνδυασμό,
αλλά και προς τους συνδυασμούς Μιτζικού και Νάνου.
Αναλαμβάνω την ευθύνη της ήττας
Σε ό,τι μας αφορά, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το αποτέλεσμα των
εκλογών είναι κάτω από τις προσδοκίες μας. Είναι μια ήττα και η πολιτική
ευθύνη βαρύνει πρωτίστως τον επικεφαλής της εκλογικής μάχης. Αναλαμβάνω
αυτή την ευθύνη. Είναι φανερό ότι δεν μπορέσαμε να θέσουμε την ατζέντα
και το πραγματικό δίλημμα των εκλογών. Ο αγώνας ήταν άνισος και οι
ανθυποψήφιοί μας κατάφεραν να κυριαρχήσει ως κεντρικό διακύβευμα των
εκλογών το θέμα της αλλαγής διοίκησης στο Δήμο. Το αίτημα της αλλαγής,
όπως ήταν αναμενόμενο, το καρπώθηκε πρωταρχικά ο συνδυασμός Μπέου.
Υπήρξαν και λάθη και αδυναμίες στο έργο μας τα τρία αυτά ζοφερά χρόνια.
Ωστόσο, η πρώτη κατεύθυνση που είχα δώσει στους συνεργάτες μου στο
ξεκίνημα της θητείας μας 2011, ήταν να πορευθούμε σαν να είναι η
τελευταία μας θητεία. Ήταν ο μόνος τρόπος να φανούμε χρήσιμοι στην
κοινωνία και να φέρουμε εις πέρας τη μεγάλη αποστολή που μας ανέθεσε.
Αυτή τη στάση τηρήσαμε με απόλυτη συνέπεια ως το τέλος και αυτό μας
έφερε σε σύγκρουση με αρρωστημένες καταστάσεις, συντεχνιακά συμφέροντα
και παγιωμένες αντιλήψεις για χειραγώγηση της διοίκησης. Ωστόσο, αν
ξεκινούσαμε σήμερα, θα κρατούσαμε και πάλι στην ίδια στάση, η οποία
είναι μια παρακαταθήκη που οφείλαμε και όφειλα και προσωπικά να
αφήσουμε, μετά από μια μακρά διαδρομή στα δημόσια πράγματα, πιστεύοντας
εν τέλει ότι είναι πολύ μεγαλύτερη η αξία της από μία εκλογική νίκη.
Φυσικά δεν μπορούμε να αγνοήσουμε το επικοινωνιακό έλλειμμα που
αναμφισβήτητα υπήρξε και κυρίως έλλειμμα επαφής με τον κόσμο αφού,
απορροφημένοι από την εφιαλτική καθημερινότητα, δεν δώσαμε τη σημασία
που θα έπρεπε. Αυτό ήταν λάθος και μας κόστισε.
Η σύγκλιση της παράταξής μας με την παράταξη του κ.Παπατόλια και η
δημιουργία της κοινής παράταξης ήταν ένα γενναίο βήμα και έδωσε ανάσα
σε σημαντικό αριθμό συμπολιτών μας που ανήκουν στο χώρο της
Κεντροαριστεράς. Ήταν για πράξη ευθύνης στο φως της ημέρας και χωρίς
μυστικές συμφωνίες στο παρασκήνιο. Ωστόσο, σε μεγάλο τμήμα της
κοινωνίας πέρασε η προπαγάνδα των αντιπάλων μας ότι επρόκειτο για
πολιτική συναλλαγή. Το ίδιο συνέβη και με την πρωτοβουλία ευθύνης των 12
συμπολιτών που προέρχονται από το χώρο της Νέας Δημοκρατίας να
συνταχθούν με το ψηφοδέλτιό μας.
Το γεγονός ότι είχαμε ένα ψηφοδέλτιο με βαριά ονόματα, από τη μια ήταν
το πλεονέκτημά μας αφού εγγυάτο την πορεία του Δήμου την επόμενη κρίσιμη
πενταετία. Από την άλλη όμως χρησιμοποιήθηκε επικοινωνιακά από τους
αντιπάλους μας για να καταγραφούμε ως η κατεξοχήν συστημική παράταξη που
δήθεν αντιπροσωπεύει το παλιό, αρχίζοντας φυσικά από τον επικεφαλής.
Κάναμε τεράστια προσπάθεια, αλλά δεν καταφέραμε να δώσουν τον τόνο τα
πολλά και άξια νέα στελέχη του ψηφοδελτίου μας, στα οποία επενδύουμε για
το μέλλον.
Ο κίνδυνος και οι ευθύνες
Από τη στιγμή που στον β΄γύρο έχει περάσει ο Α.Μπέος, οφείλουμε να
επισημάνουμε ότι σε περίπτωση που κερδίσει τις εκλογές, ο Δήμος
κινδυνεύει να μπει σε μεγάλες περιπέτειες. Εμείς, όπως από την πρώτη
στιγμή δήλωσα, δεν μπορούμε να είμαστε ούτε αμέτοχοι ούτε ουδέτεροι,
διότι δεν μας ταιριάζει ο πολιτικός καιροσκοπισμός. Μπορεί να χάσαμε τις
εκλογές αλλά κερδίσαμε ένα μεγάλο, ηθικό πλεονέκτημα, το οποίο πρέπει
να διαφυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού.
Όσο κι αν φαίνεται δύσκολο, πιστεύω ότι το αποτέλεσμα της πρώτης
Κυριακής είναι αναστρέψιμο, υπό ορισμένες προϋποθέσεις. Η κύρια ευθύνη
βαρύνει τον κ.Πατσιαντά και το κόμμα που τον στήριξε. Είναι μία ευθύνη
ιστορική. Επιβάλλεται να γίνουν άμεσα γενναίες κινήσεις, ώστε να
προσδιοριστεί ο χαρακτήρας των εκλογών του β΄γύρου, ο οποίος, ειδικά εδώ
στο Βόλο, είναι εντελώς διαφορετικός από τον χαρακτήρα των εκλογών του
α΄γύρου. Η μάχη του Βόλου είναι μάχη για τη δημοκρατία, την ιστορία,
την αξιοπρέπεια και τις αξίες της πόλης, μάχη για να μην αλωνίζουν άδηλα
συμφέροντα.
Με βάση την επιλογή που έκαναν οι συμπολίτες στον α΄γύρο, τη μάχη αυτή
θα τη δώσουμε με το ψηφοδέλτιο του κ.Πατσιαντά, χωρίς υποσημειώσεις,
χωρίς αστερίσκους, χωρίς ταλαντεύσεις και με πρόσωπο καθαρό. Για να
υπάρχει, ωστόσο, νικηφόρα προοπτική, δεν αρκεί μόνο η δική μας βούληση.
Χρειάζεται να γίνουν, ΣΗΜΕΡΑ, συγκεκριμένες κινήσεις, με πρωτοβουλία του
κ.Πατσιαντά και του ΣΥΡΙΖΑ. Πρωτίστως, ο Βόλος να βγει από το κάδρο της
γενικότερης κομματικής αναμέτρησης σε όλη την Ελλάδα. Να το πω
συμβολικά, στον εκλογικό χάρτη ο Βόλος να χρωματιστεί με λευκό και όχι
με ροζ.
Η κίνηση αυτή δεν πρέπει να μείνει σε επίπεδο διακηρύξεων, αλλά να
συνοδευτεί από συγκεκριμένα μέτρα οικοδόμησης πολιτικής εμπιστοσύνης, σε
σχέση με το περιεχόμενο και τον τρόπο διοίκησης του Δήμου. Και για να
μην υπάρξει η παραμικρή παρεξήγηση, εμείς ούτε διεκδικούμε ούτε
πρόκειται να πάρουμε την οποιαδήποτε θέση ευθύνης. Η στήριξη που
παρέχουμε είναι καθαρά πολιτική, χωρίς κανένα αντάλλαγμα.
Εάν γίνουν αυτά, νομίζω ότι ανοίγει ο δρόμος για προσέγγιση και με το
ψηφοδέλτιο του κ.Μιτζικού και τη Ν.Δ. Στο σημείο αυτό, θέλω να επισημάνω
τη στάση της Ν.Δ. ως κόμματος, καθώς μέχρι τώρα δεν υπάρχει εκ μέρους
της ούτε μία αράδα ευθείας αποδοκιμασίας αυτού που αντιπροσωπεύει το
ψηφοδέλτιο Μπέου. Αν δεν υπάρχει ενεργός στήριξη, υπάρχει σιωπή. Μήπως
ένοχη; Υπήρξε σιωπή ακόμη και για το γεγονός ότι ο κ.Μουλάς, ο οποίος
διεκδικούσε μέχρι πρότινος το κομματικό χρίσμα της Ν.Δ., έγινε σε μία
νύχτα «αντισυστημικός» και πρωτοπαλίκαρο του Α.Μπέου και λέγονται
διάφορα για συμφωνίες στο παρασκήνιο. Η Ν.Δ. δεν μπορεί να κρύβεται,
πρέπει να πάρει καθαρή θέση. Γιατί θα αποτελέσει στίγμα και για την ίδια
εάν με τη στάση της διευκολύνει αυτό που κάποιοι κύκλοι της ενδεχομένως
μεθόδευσαν, δηλαδή την πολιτική άλωση του Δήμου με όχημα τον Α.Μπέο.
Όσο για το ΚΚΕ, ελπίζω να μην αποδειχθεί ανιστόρητο και, έως την Κυριακή, να καταλάβει τι διακυβεύεται για το Βόλο.
Ο στόχος πρέπει να είναι όχι απλώς η συσπείρωση του 62%, που δεν ψήφισε
Μπέο, αλλά η εξασφάλιση και της στήριξης πολιτών, οι οποίοι στον α΄ γύρο
θεώρησαν ότι η ψήφος οργής και εκδίκησης που επέλεξαν να δώσουν, είναι
πιο αποτελεσματική αν δοθεί σε εκείνον και όχι σε κάποιον άλλον
υποψήφιο.
Περιμένουμε έως την Κυριακή να μιλήσουν καθαρά όσοι οφείλουν να
μιλήσουν, πρωτίστως οι πνευματικοί άνθρωποι. Είναι ντροπή, κάποιοι που
έχουν ή μπορούν να έχουν δημόσιο λόγο, να λένε ότι φοβούνται να το
πράξουν. Και αυτό αφορά και κάποια ΜΜΕ.
Εμείς ηττηθήκαμε στις εκλογές, το μήνυμα της λαϊκής ψήφου είναι ηχηρό
και το έχουμε λάβει. Σε προσωπικό επίπεδο δεν έχουμε τίποτα να
κερδίσουμε. Αυτό που κάνουμε δεν είναι τίποτα άλλο, παρά ένα χρέος
απέναντι στη δημοκρατία, την ιστορία, τις αξίες και την αξιοπρέπεια της
πόλης. Δεν έχουμε το δικαίωμα να βλέπουμε το μαύρο σύννεφο να απλώνεται
πάνω από την πόλη και να σιωπούμε. Ας υπάρξει γενικότερη δημοκρατική
αφύπνιση, έστω και τις τελευταίες ώρες.
Οι εκλογές δεν τελείωσαν. Οι εκλογές τελειώνουν την Κυριακή, στις 7 το
απόγευμα. Εμείς είμαστε παρόντες, στην πρώτη γραμμή, με το ηθικό
πλεονέκτημα και το βάρος της πολιτικής ευθύνης που δείξαμε και δείχνουμε
απέναντι στην πόλη και τη δημοκρατία.
