Η Ομιλία της κ. Δριτσέλη στη Βουλή:
Κυρίες και
κύριοι βουλευτές,
Συζητάμε σήμερα
επί του Μεσοπροθέσμου Πλαισίου δημοσιονομικής Στρατηγικής που συνεπεξεργάστηκε
το Υπουργείο Οικονομικών με τους εκπροσώπους των δανειστών, όπως πάντα. Αυτό το
νομοθέτημα θέτει τα όρια των κρατικών δαπανών για την επόμενη τετραετία και
περιλαμβάνει μια γενική περιγραφή των
νέων δημοσιονομικών μέτρων που
σχεδιάζονται από την Κυβέρνηση και την τρόικα.
Τα βασικά
χαρακτηριστικά αυτού του νομοθετήματος είναι στην πραγματικότητα δύο. Αφενός,
το πρώτο αφορά στη σαφή θεσμοθέτηση νέων διαρθρωτικών και δημοσιονομικών
μέτρων, τα οποία δεν είναι άλλα από τις γνωστές απολύσεις, καταργήσεις, περικοπές
και αυξήσεις σε φόρους. Αφετέρου, το δεύτερο χαρακτηριστικό είναι μία τεχνητή
υπεραισιοδοξία που εισάγεται, προφανώς, για να δικαιολογηθούν τα τερατώδη
πρωτογενή πλεονάσματα που προβλέπονται και τα οποία ως γνωστόν, προορίζονται
για την αποπληρωμή των τόκων του χρέους μας.
Είναι άξιο
απορίας λοιπόν, πώς η συγκυβέρνηση όλο αυτό το διάστημα, άκουσα όλους του
βουλευτές της συγκυβέρνησης που τοποθετήθηκαν, και τον κύριο Σταϊκούρα πριν από
λίγο, ότι αυτό το Μεσοπρόθεσμο λοιπόν, δεν περιλαμβάνει νέα μέτρα. Όταν, για
την εκπαίδευση για παράδειγμα προβλέπεται περικοπή δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ
ετησίως σε σχέση με τις σημερινές δαπάνες.
Όταν, υπάρχουν
δραστικές περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, που προβλέπονται ρητά μέσα στο
Μεσοπρόθεσμο, και πραγματικά πώς δικαιολογούνται οι χιλιάδες απολύσεις που
σχεδιάζονται για το δημόσιο τομέα; Και τελικά από πού προκύπτει αυτή η άκριτη
αισιοδοξία των κυβερνώντων ότι με αυτή την άγρια λιτότητα μέχρι το 2018 η
ανάπτυξη θα αγγίζει εξωπραγματικά όρια, η ανεργία θα μειωθεί κατά περίπου 10
ποσοστιαίες μονάδες και θα επιτύχουμε και πρωτογενή πλεονάσματα σε επίπεδα
Νορβηγίας;
Η απάντηση δεν
είναι δύσκολη και φαντάζομαι όλοι μπορούν να αναλογιστούν τι κρύβεται πίσω από
όλα αυτά. Η κυβέρνηση για άλλη μια φορά επιχειρεί να σκεπάσει τα εξωφρενικά
μέτρα που εισάγει μέσω μιας, υποτιθέμενης, αφήγησης επιτυχίας, η οποία όμως
βασίζεται σε χονδροειδείς αλλά και μεθοδευμένες ανακρίβειες.
Αυτό το
Μεσοπρόθεσμο αφαιρεί από την πραγματική οικονομία δεκάδες δις ευρώ μέχρι το
2018, τα οποία, μέσω της κατασκευής ιλιγγιωδών πλεονασμάτων, προορίζονται για
τη μαύρη τρύπα του χρέους.
Συγχρόνως, ενώ η
ηγεσία του Υπουργείου Οικονομικών θριαμβολογεί για το αίτημα για ελάφρυνση του
χρέους, που υπέβαλλε στο eurogroup ο κύριος Στουρνάρας, εντούτοις, οι υπουργοί Οικονομικών της
ευρωζώνης, για άλλη μια φορά, παρέπεμψαν στις ελληνικές καλένδες την εξέταση του θέματος και σίγουρα θα πάει
και μετά από τον επόμενο έλεγχο των δανειστών. Με άλλα λόγια, δεν υπάρχει καμία
απόκλιση από την λιτότητα. Δεν προβλέπεται τίποτα και μοιραία αυτή η τεχνητή
αισιοδοξία έχει ημερομηνία λήξης, που δεν είναι άλλη από την επομένη των
ευρωπαϊκών εκλογών, όπου αυτά τα σκληρά μέτρα θα αρχίσουν και πάλι να αποκαλύπτονται
ένα, ένα.
Και επειδή
βρισκόμαστε και σε προεκλογική περίοδο και επειδή καθημερινά εξαπολύονται
μύδροι εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ, ότι δήθεν κινδυνολογεί, και ότι τροφοδοτείται από
αυτή την κρίση, από αυτή την κοινωνική και ανθρωπιστική κρίση που βιώνει η χώρα
μας, θα ήθελα ενδεικτικά να αναφέρω στο Σώμα μια σειρά από διατυπώσεις του
κειμένου του Μεσοπροθέσμου και της αιτιολογικής έκθεσης.
Πρώτο θύμα
περικοπών ο λεγόμενος κοινωνικός προϋπολογισμός. Από τον ΕΟΠΠΥΥ και τα υπό
κατάρρευση νοσοκομεία, προβλέπονται περεταίρω περικοπές άνω του 1,2 δις μέχρι
το 2018. Αυτά τα νούμερα παρατίθενται στην σελίδα 72 της αιτιολογικής έκθεσης.
Σελίδα 45, μείωση πρωτογενών δαπανών για μισθούς και συντάξεις άνω των δύο δις
μέχρι το 2018 και ταυτόχρονη μείωση 3,5 δις για το ίδιο διάστημα σε σχέση με
τις δαπάνες κοινωνικής ασφάλισης και περίθαλψης. Σελίδα 44, ο λόγος προσλήψεων
– αποχωρήσεων από το δημόσιο για τα επόμενα δύο χρόνια περιλαμβάνει
περισσότερες από 20.000 επιπλέον αποχωρήσεις. Οι πιο πολλές από αυτές θα είναι
αναγκαστικές, δηλαδή θα είναι απολύσεις. Οι φόροι άμεσοι και έμμεσοι κινούνται
ανάμεσα στα 45 και στα 50 δις ετησίως, σελίδα 27 της αιτιολογικής έκθεσης.
Κι όμως η λίστα
των νέων μέτρων δεν τελειώνει εδώ. Διότι για ακόμα μια φορά βασική δεξαμενή περικοπών
και απολύσεων αποτελεί η δημόσια παιδεία. Με ένα συνεχώς κρυπτόμενο Υπουργό
Παιδείας, ο οποίος τους τελευταίους μήνες το μόνο που κάνει είναι να εισάγει
τροπολογίες – κολάφους για τη δημόσια παιδεία, σε άσχετα νομοσχέδια, δεν έχει
έρθει ποτέ στη Βουλή να εξηγήσει το λόγο. Κάθε μία νομοθετική παρέμβαση που
εισάγεται από το Υπουργείο Παιδείας είναι πραγματικά και ένα ακόμη πλήγμα στην
δημόσια παιδεία μας, με τελευταία αυτή για την εξίσωση των τίτλων σπουδών, έχει
επιτρέψει οι συνολικές δαπάνες για το Υπουργείο Παιδείας να μειώνονται επιπλέον
ένα δις ευρώ σωρευτικά για την επόμενη τετραετία, σε σχέση με τα σημερινά
επίπεδα, καθιστώντας ουσιαστικά την Ελλάδα, την μόνη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
που ξοδεύει λιγότερα από 2% του ΑΕΠ για την εκπαίδευση των παιδιών της.
Από πού λοιπόν
θα προκύψει αυτή η τερατώδης περικοπή; Το ίδιο το Μεσοπρόθεσμο το λέει. Σελίδες
23 και 24, μείωση λειτουργικών δαπανών Πανεπιστημίων και ΤΕΙ, μέσω συγχωνεύσεων
και καταργήσεων. Επίσης, μείωση έκτακτου προσωπικού των ΑΕΙ, μείωση της
μισθολογικής δαπάνης των αναπληρωτών καθηγητών της Μέσης Εκπαίδευσης και βέβαια
μέσω αναγκαστικών αποχωρήσεων και απολύσεων.
Έτσι λοιπόν,
κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν κινδυνολογεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ απλώς ξέρει
ανάγνωση, ξέρει καλή ανάγνωση, διαβάζει με προσοχή τα όσα αναφέρει η ίδια η
Κυβέρνηση και αυτά ακριβώς λέει. Αυτή είναι η αλήθεια των αριθμών που εσείς οι
ίδιοι επικαλείστε και αυτοί είναι οι αριθμοί που εσείς θέλετε να κάνετε και
νόμο του Κράτους.
Όσο λοιπόν κι αν
προσπαθείτε να επιβάλετε το success story νούμερο 2 – 3, δεν θυμάμαι ακριβώς τον αριθμό, όσο κι αν
θέλετε να βαφτίσετε το κρέας ψάρι, όσο κι αν προσπαθείτε μέσα από κυβερνητικούς
και μιντιακούς κύκλους να υποβαθμίσετε την πολιτική σημασία των εκλογών στις 18
και 25 Μαΐου, να είστε σίγουροι ότι οι Έλληνες πολίτες θα δώσουν μια ηχηρή
απάντηση στις κυβερνητικές πολιτικές, σ’ αυτές τις δύο αναμετρήσεις και με αυτή
την ψήφο των πολιτών, σαφή, λαϊκή, νωπή εντολή ο ΣΥΡΙΖΑ θα αποτελέσει τον
θριαμβευτή, για να ανατρέψει αυτές τις πολιτικές της λιτότητας, όχι μόνο μέσα
στην Ελλάδα, αλλά σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Επίσκεψη στην Κεντρική Λαχαναγορά της Λάρισας στην Αμφιθέα
