Καταψήφισε ο Γιώργος Παπανδρέου το άρθρο 2 του πολυνομοσχεδίου. Σημειώνουμε ότι το άρθρο 2 αναφέρεται στην ανακεφαλαιοποιήση των τραπεζών.
Σχόλιο: Ο Γ. Παπανδρέου τα βάζει με τα τραπεζικά συμφέροντα 🙂
Συμβαίνει τώρα: Γιώργος Παπανδρέου… καταψήφισε το άρθρο 2
Με επιτυχία οι εκδηλώσεις του 30ου Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Καρδίτσας
Με επιτυχία
ολοκληρώθηκαν, το πρωί της Κυριακής 30 Μαρτίου, οι παράλληλες εκδηλώσεις του 30ου Πανελλήνιου Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου
Καρδίτσας που διοργάνωσε η Ένωση Πολιτιστικών Συλλόγων του Νομού, με την υποστήριξη της Περιφέρειας Θεσσαλίας-Περιφερειακής Ενότητας
Καρδίτσας, του Δήμου Καρδίτσας, της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων (Π.Ε.Δ.)
Θεσσαλίας και της Ιεράς Μητρόπολης Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων. Το
Θέατρο Σκιών Λαμίας παρουσίασε, στις 11.00 το πρωί, στο Δημοτικό
Κινηματοθέατρο, την κωμωδία «Ο ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ ΨΑΡΑΣ».
Έπαιξε ο Μιχάλης
Χατζάκης εισπράττοντας το πιο θερμό χειροκρότημα των μικρών φίλων του Θεάτρου
Σκιών.
Το Σάββατο 29
Μαρτίου έγιναν τρεις ακόμα ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις. Το πρωί, στη Θεατρική
Σκηνή Καρδίτσας, πραγματοποιήθηκε Σεμινάριο με θέμα «Ο ποιητικός λόγος στην
εκπαίδευση» από τον ποιητή, πεζογράφο, μεταφραστή Τίτο Πατρίκιο, ενώ, την ίδια
στιγμή, στο Δημοτικό Κινηματοθέατρο, δόθηκε θεατρική παράσταση από την Ε ΄ Τάξη
του 14ου Δημοτικού Σχολείου Καρδίτσας με τίτλο «Η Μάχη της Σοδειάς».
Μαρτίου έγιναν τρεις ακόμα ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις. Το πρωί, στη Θεατρική
Σκηνή Καρδίτσας, πραγματοποιήθηκε Σεμινάριο με θέμα «Ο ποιητικός λόγος στην
εκπαίδευση» από τον ποιητή, πεζογράφο, μεταφραστή Τίτο Πατρίκιο, ενώ, την ίδια
στιγμή, στο Δημοτικό Κινηματοθέατρο, δόθηκε θεατρική παράσταση από την Ε ΄ Τάξη
του 14ου Δημοτικού Σχολείου Καρδίτσας με τίτλο «Η Μάχη της Σοδειάς».
Τέλος, το
απόγευμα της ίδιας ημέρας, πραγματοποιήθηκε, στο Παυσίλυπο, κουκλοθέατρο με την
Ερατώ Σιωροπούλου (θεατρολόγο – κουκλοπαίχτη) με τίτλο «Ο Αμπού Αγκού απ ΄ τη
χώρα των παραμυθιών στη χώρα των ανθρώπων».
απόγευμα της ίδιας ημέρας, πραγματοποιήθηκε, στο Παυσίλυπο, κουκλοθέατρο με την
Ερατώ Σιωροπούλου (θεατρολόγο – κουκλοπαίχτη) με τίτλο «Ο Αμπού Αγκού απ ΄ τη
χώρα των παραμυθιών στη χώρα των ανθρώπων».
ΛΑΡΙΣΑ: Χάθηκε από το σοκ μετά το ατύχημα της κόρης του… η αναζήτηση συνεχίζεται!
Η
εκπομπή ΦΩΣ ΣΤΟ ΤΟΥΝΕΛ, της Αγγελικής Νικολούλη, την Παρασκευή 28
Μαρτίου, ερεύνησε μία εξαφάνιση που πηγάζει από μία συγκινητική ιστορία…
Ο Θωμάς Γερογιάννης 76 χρόνων, επέστρεψε στην
πατρίδα του για να ζήσει ήσυχα με την οικογένεια του. Χρόνια ολόκληρα
ζούσε στο Βέλγιο σαν ανθρακωρύχος και στη συνέχεια σαν υπάλληλος μεγάλης
αυτοκινητοβιομηχανίας.
Όταν έμαθε ότι η πολυαγαπημένη του κόρη Κατερίνα τραυματίστηκε σοβαρά σε
τροχαίο και κινδύνευε να χάσει τη ζωή της, δεν άντεξε το σοκ και
εξαφανίστηκε.
Αγνοείται από το απόγευμα της Κυριακής 15 Δεκεμβρίου 2013, από τον οικισμό Ιπποκράτη Λάρισας όπου έμενε.
Η κόρη του τέσσερις ημέρες πριν, ενώ κατευθυνόταν με
το ποδήλατό της
στην εργασία της, παρασύρθηκε από αυτοκίνητο και εισήχθη στο νοσοκομείο
σε εξαιρετικά κρίσιμη κατάσταση. Ο αγνοούμενος αρνιόταν να τη δει στο
κρεβάτι του πόνου.
Η κόρη του Κατερίνα, μόλις συνήλθε και στάθηκε στα πόδια της, ταξίδεψε από τη Λάρισα στο στούντιο του «Τούνελ», με την ελπίδα να μάθει κάτι για την τύχη του αγαπημένου της πατέρα.
Ήθελε με την παρουσία της να στείλει το μήνυμα στον αγνοούμενο πατέρα
της, ότι είναι καλά. Δυστυχώς όμως κατά τη διάρκεια προβολής της
εκπομπής, δεν προέκυψε ένα θετικό νέο για τον Θωμά Γερογιάννη.
ΛΑΡΙΣΑ-Στέλιος Φενέκος: “Σεβόμαστε το νόμιμο μετανάστη και είναι αναγκαίο ο μετανάστης να σέβεται και το δικό μας πολιτισμό”
Στη Λάρισα βρέθηκε προχθές στην εκδήλωση της ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΑΞΙΩΝ ο Αντιπρόεδρος του κόμματος Στέλιος Φενέκος. Μετά την παρέμβαση του Λαρισαίου καθηγητή και προεδρου του κόμματος Κοινωνία Αξιών, Δημήτρη Μπουραντά, ο κ. Φενέκος, ανέλυσε διεξοδικά τα συστατικά στοιχεία του κόμματος και υπερθεμάτισε το γεγονός οτι η Κοινωνία αξιών εκφράζεται μόνο από το κοινωνικό κέντρο. Ενώ στην ανάλυση του για το μετανεστευτικό τόνισε την υπεραξία “άνθρωπος” και τον απόλυτο σεβασμό προς το νόμιμο μετανάστη με την αναγκαιότητα και ο μετανάστης να σέβεται τον ελληνικό πολιτισμό.
Λίγες ώρες αργότερα σε δημόσια τοποθέτηση του ο κ. Φενέκος έγραφε τα εξής:
“Από τη πρώτη στιγμή που
δημιουργήθηκε η “κοινωνία αξιών”, εργασθήκαμε πολύ για να διαμορφώσουμε
μία σύγχρονη, δυναμική και ρεαλιστική ιδεολογία που να εκφράζει συνάμα
τα κοινωνικά και τα ατομικά χαρακτηριστικά των ανθρώπων. Να καλύπτει,
δηλαδή, τις ανάγκες και επιθυμίες του ατόμου, σε αρμονική και
δημιουργική σχέση με την κοινωνία. Καταλήξαμε ότι αυτή η ιδεολογία είναι
ο ”κοινωνικός φιλελευθερισμός” ως βάση, που τον μετεξελίξαμε, ώστε να
έχει ως πολιτικό υποκείμενο τον ”άνθρωπο–πολίτη”.
δημιουργήθηκε η “κοινωνία αξιών”, εργασθήκαμε πολύ για να διαμορφώσουμε
μία σύγχρονη, δυναμική και ρεαλιστική ιδεολογία που να εκφράζει συνάμα
τα κοινωνικά και τα ατομικά χαρακτηριστικά των ανθρώπων. Να καλύπτει,
δηλαδή, τις ανάγκες και επιθυμίες του ατόμου, σε αρμονική και
δημιουργική σχέση με την κοινωνία. Καταλήξαμε ότι αυτή η ιδεολογία είναι
ο ”κοινωνικός φιλελευθερισμός” ως βάση, που τον μετεξελίξαμε, ώστε να
έχει ως πολιτικό υποκείμενο τον ”άνθρωπο–πολίτη”.
Προσπαθώντας να επεξηγήσω απλοποιημένα: Στην
Κομμουνιστική/Σοσιαλιστική ιδεολογία, υποκείμενο της πολιτικής τους
είναι η ‘’κοινωνική τάξη’’.
Στην Φασιστική/Εθνικοσοσιαλιστική Εθνικιστική ιδεολογία, υποκείμενο της πολιτικής τους είναι ”το έθνος, η φυλή”.
Στον Φιλελευθερισμό το υποκείμενο της πολιτικής του είναι ”το άτομο”.
Όλες οι παραπάνω πολιτικές ιδεολογίες εμφανίζουν σημαντικές
αντινομίες, όπως π.χ. η ‘’τυραννία’’ της κοινωνικής διαστρωμάτωσης, μέσα
από τις κοινωνικές τάξεις, ή ο ‘’γιγαντισμός’’ και η ανισορροπία που
δημιουργείται στην ανάπτυξη του ατόμου εις βάρος της κοινωνίας, την
οποία εκμεταλλεύεται και στην οποία τελικά οφείλει την ανάπτυξη του. Ή
όπως τα εκρηκτικά αδιέξοδα του εθνολογικού/φυλετικού διαχωρισμού που
εκτός του απομονωτισμού και της αντιπαλότητας, δημιουργούν εκατόμβες
θυμάτων και κρεματόρια.
Υποκείμενο της πολιτικής μετα-ιδεολογίας, της ‘’κοινωνίας
αξιών’’ συνεπώς δεν είναι η τάξη, η φυλή ή το άτομο, αλλά ο “άνθρωπος –
πολίτης” με την έννοια της “ύπαρξης”, που ζει τη ζωή του ως κοινωνικό
και πολιτικό ον.
Ως ”άνθρωπος” έχει φυσιοκρατικά, ανθρώπινα δικαιώματα και ως
”πολίτης”, που ζει σε μία κοινωνία, έχει συμβατικά δικαιώματα και
υποχρεώσεις.
Αυτός ο διττός ρόλος που
προκύπτει από τον μετασχηματισμό του ‘’ανθρώπου’’ σε ενεργό ‘’άνθρωπο –
πολίτη’’ μπορεί να δώσει όραμα και ελπίδα σε μία νέα ”κοινωνία πολιτών”,
με συνείδηση, συμμετοχή, αξίες, και νέο πολιτικό πολιτισμό.
προκύπτει από τον μετασχηματισμό του ‘’ανθρώπου’’ σε ενεργό ‘’άνθρωπο –
πολίτη’’ μπορεί να δώσει όραμα και ελπίδα σε μία νέα ”κοινωνία πολιτών”,
με συνείδηση, συμμετοχή, αξίες, και νέο πολιτικό πολιτισμό.
Μόνο έτσι θα μπορέσει αυτός ο ‘’άνθρωπος – πολίτης’’, σε ατομικό και
κοινωνικό επίπεδο, να διαμορφώσει τις καλύτερες δυνατές συνθήκες ώστε να
μπορέσει να ‘’υπάρξει’’ αποτελεσματικά για μία καλύτερη ζωή.”