Ο Αντώνης Ψάλτης
γεννήθηκε το 1977. Κατάγεται απ’ την Κρανιά Ολύμπου, όπου και βρίσκεται όσο πιο
συχνά μπορεί. Το 2005 κυκλοφόρησε το πρώτο του βιβλίο με ποιήματα με τον τίτλο
“Ο ήρωας μέσα μου”. Έκτοτε ποιήματά του και μεταφράσεις από την
“Παλατινή Ανθολογία” δημοσιεύονται σε περιοδικά και στο διαδίκτυο. Εργάζεται
και κατοικεί στη Λάρισα.

εκεί που δεν υψώνονται
ας πάψουμε να βλέπουμε βουνά
γιατί στις κορυφές τους
καθώς λένε
κατοικούν οι θεοί

και οι θεοί θέλουνε το κακό μας

*

τα βράδια
είμαι ένα παράξενο ψάρι του ωκεανού
δεν γνωρίζω τίποτα για τον πάνω κόσμο
ούτε πως ο ήλος φωτίζει
κοιμάμαι στον μαύρο απύθμενο βυθό
όπου δεν φτάνει ανθρώπου μάτι
κι ένα τηλέφωνο χτυπά σαν γέννα
από ’ναν άλλο ωκεανό

*

βγήκανε στους δρόμους καρναβάλια
ντυμένοι δολοφόνοι
με όπλα αληθινά
σκοτώνοντας τους κόσμους
εξαίφνης
εξ’ επαφής
είμαστε ντυμένοι δολοφόνοι
λένε

Η Νίκη Χαλκιαδάκη γεννήθηκε το 1980. Το 2012 κυκλοφόρησε
από τις εκδόσεις Μανδραγόρας η ποιητική της συλλογή «ανάσκελη με πυρετό».

Θυμός

Αν ήξερες ότι ήμουν γυάλινη
δεν θα με πετούσες στον τοίχο
Θα περίμενες να μεγαλώσω
Και αν ήξερα ότι θα πεθάνεις
θα σου έπλενα τα πόδια κάθε μέρα
Αλλά αν σου έπλενα τα πόδια κάθε μέρα
δεν θα πέθαινες. Θα ήσουν στο διπλανό δωμάτιο
Δεν φανταζόμουν ότι χωράς σε μια πλαστική λεκάνη
Σε μια πράσινη πλαστική λεκάνη
Δεν φανταζόσουν ότι θα πλύνω το κρανίο σου
στο νεροχύτη με τη λαστιχένια βρύση χωρίς να κλάψω

Έχουν αγριέψει οι άνθρωποι, τα πουλιά, οι σερβιτόροι

Και εσύ σ’ ένα μεταλλικό κουτί τι να μου κάνεις
Και εγώ με δυο πόδια όρθια τι να σου κάνω και σένα

Αυτοβιογραφία

Την ώρα που ένας πληρωμένος δολοφόνος
μου ξεριζώνει την καρδιά
οι βελανιδιές αιμορραγούν
οι σκίουροι γεννούν μελάτα αυγά
τα τρώνε με τρυφερότητα
τα παραμύθια κλείνονται στο ψυχιατρείο
Ξυπνώ σαν ελάφι
Σαν ελάφι σταρ
Πρωταγωνιστώ σε αμερικάνικα κινούμενα σχέδια
Δώδεκα
Ωρα να γίνω πάλι κολοκύθα

ΕΓΩ πρόδωσα τη Χιονάτη
ΕΓΩ τη σταχτοπούτα
την Bambi
EΓΩ

 Η Βάσω Χριστοδούλου γεννήθηκε το 1982 στα Τρίκαλα. Σπούδασε κλασική φιλολογία
στη φιλοσοφική σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπ. Αθηνών. Το Δεκέμβρη
του 2012 εκδόθηκε η πρώτη της ποιητική συλλογή με τίτλο ”60 αποχρώσεις του
μαύρου σε φόντο λευκό” απ’ τις εκδόσεις λογείον. Αρθρογραφεί στο
διαδικτυακό περιοδικό infrared magazine. Ποιήματά της έχουν δημοσιευθεί σε
εφημερίδες και διάφορα διαδικτυακά περιοδικά

Το υπόγειο 

Αίθουσες

Τα πρωινά
όταν μεταμορφώνεσαι σε ξυπνητήρι
όταν γίνεσαι αναλώσιμο γραφείου,
συρραπτικό
Ή φθαρμένο ντοσιέ,
τιμολόγιο σε κάποιο γκισέ
Νιώθεις το μηδέν ολοστρόγγυλο
να γλιστράει μέσα στα δάχτυλά σου

Ένα χρυσόψαρο λάμπει
στο στομάχι σου
Το πελώριο παγόβουνο που πλέει
προς το Βορρά
αλλά δε λιώνει,
δε λιώνει
η αναπνοή σου,
σκουντουφλώντας από την ανυπομονησία
σε μια στριφογυριστή σκάλα.

Ο ελεύθερος χρόνος
αστείο για ανιστόρητους, σκέφτεσαι
βγαίνοντας βιαστικά έξω
ενώ το φεγγάρι τρυπάει την κοιλιά του,
πιάνει κουβέντα με την τρελή γιαγιά σου
που περνάει τον καιρό της
σε κάποιο ίδρυμα
βλέποντας νοικιασμένες ταινίες.

`

`

Στη γωνία

Περιμένουν απόλυτα σιωπηλοί
Μη τυχόν και πεταχτεί από το ράφι
Μια μεγαλόσωμη προιστορική γυναίκα
Ή γλιστρήσει από το κάδρο ένας γέρος,
Κάποιος πεινασμένος σκύλος
Κι ενωθούν άθελά τους στο σκοτάδι
Με τον διογκωμένο αρμό του τοίχου.

`

Οι νοσοκόμες

Θα στείλω τις λέξεις μου

Στην κατασκήνωση

Ένα καλοκαίρι,

Ντυμένες μ΄ άσπρα ρούχα

Να ξεσηκώσουν

Όσους πρόωρα γερνούν.

Θα τους κρατούν

παρέα τα μεσάνυχτα

κι εκείνοι έκπληκτοι

θα τις κοιτούν

Να λεν χορεύοντας