Της ΕΛΛΗΣ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ

Η
Λυδία, βλέπει πάντα το ίδιο όνειρο. Τον γνωστό εφιάλτη. Η γυναίκα που
τη γέννησε, επιστρέφει στο σπίτι και εγκαθίσταται. Από αυτή τη στιγμή,
αρχίζει, ο γολγοθάς της. Ανασύρονται, οι κακές της αναμνήσεις. Η
Λυδία βλέπει, γύρω της, τα πρόσωπα του παρελθόντος της, να παραμένουν,
αμέτοχα και αποστασιοποιημένα στα προσωπικά της βάσανα. Τα βάσανα, που
της προκάλεσε η ίδια της η μη-Τερα, χωρίς τύψεις.

Η καλύτερη φίλη της Λυδίας, η Νατάσα, η μόνη που συναισθανόταν την αγωνία της, θυμάται… «Θυμάμαι, αυτή
την τρομακτική γυναίκα, να χτυπά απάνθρωπα το παιδί
της. Ακόμα και
στους φίλους της κόρης της, η γυναίκα αυτή φερόταν βίαια.
Χαρακτηριστικά, σας λέω ότι, ακόμα και έμενα, με έσυρε απ΄τα
μαλλιά, γελοιοποιώντας με δημοσίως. Τη φίλη μου, την έπνιγε το αίσθημα
αδικίας, εξαιτίας της κακοποίησης, γεμίζοντας την οργή, θυμό και πόνο.
Θυμάμαι τη Λυδία να σπαράζει, να μου εξομολογείται τα όσα δεινά
βίωνε. Φοβόταν, έτρεμε, έκλαιγε, παρακαλούσε να μην είχε γεννηθεί. Η
λέξη μάνα άγνωστη γι αυτήν».

Φάρος ελπίδας της Λυδίας η οικογένεια της Νατάσας. «Η
κολλητή μου και η οικογένεια της, ήταν το καταφύγιο μου. Το πρότυπο
μου. Πάντα ζήλευα τις στοργικές οικογένειες. Μέσα στην κακοδαιμονία μου,
είχα την τύχη να φιλοξενηθώ από την οικογένεια της Νατάσας, έτσι
ώστε να μπορέσω να ονειρευτώ ότι κάποια μέρα και εγώ θα μπορούσα, να
προστατευτώ από την αγάπη και τη θαλπωρή μιας τέτοιας κατάστασης. Πως;
Δημιουργώντας τη δική μου οικογένεια. Ευτυχώς, τα κατάφερα!!!

Αυτές
ήταν οι επιθυμίες της. Το πεπρωμένο της όμως είχε τον πρώτο λόγο: Ο
εφιάλτης συνεχίζεται. Η Λυδία Γιαννακοπούλου, παλεύει να γλιτώσει από
τις «φλόγες», πριν αυτές την τυλίξουν και την κάψουν μια για πάντα.
Παντού «φωτιά». Εικόνες σκληρές. Σημάδια παντού. Τόσο στο σώμα, μα
κυρίως στη μνήμη. Όπου και να την αγγίξεις πληγές, που δεν έκλεισαν
ποτέ, πληγές που αιμορραγούν και πονάνε. «Μια φορά πήγαμε στα χιόνια.
Με απεκάλεσε για πρώτη φορά πουτάνα. Ήμουν πολύ μικρή για να ξέρω τη
σημασία αυτή της λέξης. Ομως ήξερα ότι είναι κάτι κακό. Αυτό θα είναι το
όνομα σου, είναι αυτό από δω και πέρα, μου είπε. Από τότε δε ξανάκουσα
το όνομα μου».

Με
δάγκωνε τόσο δυνατά και μάτωνα και έκανα πληγές. Για να επιτείνει το
μαρτύριο μου, έτριβε με μανία τις πληγές με σαμπουάν. Με άφηνε νηστική,
μέχρι να λιποθυμήσω, στο κρύο».Οι τιμωρίες της σκληρές. Τα βασανιστήρια του Κάφκα, στα κρατητήρια της Γκεστάπο. «Έσβηνε, ένα κουτί σπίρτα πάνω μου, στα οπίσθια μου, τα περισσότερα, όπου δεν φαίνονταν τα καψίματα. Αρχικά,
αντέδρασα, κλωτσούσα. Τσιρίζοντας, πάσχιζα να της ξεφύγω, ήταν
δυνατότερη. Ύστερα, έκανα την εξής διαπίστωση. Εάν καθόμουν ακίνητη,
έσβηνε τα τσιγάρα πάνω μου, με λιγότερο πάθος. Η παιδική μου ψυχή,
έλιωσε πρώτη, όταν την είδα να βγάζει απ’ την ντουλάπα το ηλεκτρικό
σίδερο. «Άπλωσε τα χέρια σου». Τα έκρυβα στην πλάτη.  «Άπλωσε, είπα τα χέρια σου, όσο περισσότερο τ΄ αφήνεις, τόσο περισσότερο θα πονέσεις».
Φοβήθηκα, τα άπλωσα και το σίδερο ακούμπησε στα δύο παιδικά χεράκια
μου. Ο πόνος αφόρητος, κατρακύλησα κάτω. Ένιωσα την καυτή ανάσα του
πυρός στους μηρούς μου και άρχισα να ικετεύω ψευδίζοντας, εφ’ όσον δεν
μιλούσα ακόμα, καθαρά».

Έτσι
την παρακαλούσα. Κάθε φορά. Και εκείνη που με υποχρέωνε να γλείψω, το
λερωμένο παπούτσι,  που ήταν βουτηγμένο στις χλωρίνες. Αφού πριν με
έβαλε να το πλύνω. Με άρπαξε, απ’ τα μαλλιά και κόλλησε το λερωμένο πάτο
στο στόμα μου, αν δεν το γλείψεις τούτη τη στιγμή, θα βγω έξω και θα
μαζέψω όλα τα περιττώματα που θα βρω στο δρόμο και θα στα ταΐσω όλη τη
βδομάδα. Εμπρός στη φοβερή απειλή, πιάνω το παπούτσι και αρχίζω να το
γλείφω. Δεν καταφέρνω να συγκρατήσω την αηδία μου και αρχίζω να κάνω
εμετό,  μες τη λεκάνη, δε μπορεί, θα μ’ αφήσει, θα με λυπηθεί, είναι
τρελό αυτό που μου ζητάει, «αν δε θες να ρουφήξεις ολόκληρη τη λεκάνη, με τις ακαθαρσίες σου, τέλειωνε, έχεις 5 λεπτά διορία, η υπομονή μου, εξαντλήθηκε».

Πολλοί
αναγνώστες την προηγούμενη φορά, αναρωτηθήκατε αν η πιο πάνω ιστορία
είναι αληθινή ή αν είναι προϊόν μυθοπλασίας. Αρκετοί ρωτήσατε
πληροφορίες, για το θύτη, αν ζει, αν είναι σε κάποια φυλακή ή σε κάποιο
ψυχιατρείο.

Έψαξα
και τη βρήκα. Και σήμερα σας την παρουσιάζω. Πολλοί μου είπαν ότι είναι
επικίνδυνο αυτό που πας να κάνεις. Είναι ρίσκο. Μπορεί να σου επιτεθεί.
Αν όμως όλοι σιωπούμε, το καρκίνωμα που λέγεται βία, έτσι απλά θα
εξαπλώνεται.

Λέγεται
Σ.Τ. Έχει ξαναπαντρευτεί και έχει αποκτήσει άλλη μία κόρη. Το σπίτι
της, περίεργο. Όπως και τότε. Τα παπούτσια, τ΄αφήνεις στην πόρτα. Παντού
χλωρίνη. Μικρή άκουγε κι αυτή στο όνομα «πουτάνα». Η μητέρα της, η Μ.,
έτσι την αποκαλούσε. Τη μάνα της (τη Μ. δηλαδή), την φώναζαν η τρελή του
χωριού. Ένα ακόμα παιδί, γεννήθηκε στ’ αγκάθια. Συνθήκες άγριες κι
απάνθρωπες. Τόσο για την ίδια την κόρη, όσο και για τα εγγόνια αργότερα.
Η γριά Μ., μέχρι και το ίδιο της το εγγόνι, έδεσε στο δέντρο και οι
συγγενείς τρέχανε με την καραμπίνα να το λύσουνε. Αποτέλεσμα άλλη μια
Μήδεια να ξαναζωντανεύει. Τόσο αυτή, όσο και πολλές άλλες. Η Σ., σκότωσε
μια για πάντα την παιδικότητα των δύο της παιδιών. Όπως μια άλλη
Μήδεια, σκότωσε, κάποτε  κι αυτήν. Η Λυδία, πολύ σωστά, χτες μου
υπέδειξε ποια είναι η πραγματικότητα. «Άσχετα, με το πώς μπορεί να
νοιώθω εγώ, όλα τα θύματα, που σήμερα καταδικάζουμε, τελικά είναι
παιδιά, που κάποτε τους γυρίσαμε την πλάτη». ‘Η δεν έτρεξαν, όπως έτρεξες εσύ, συμπληρώνω και συμφωνεί.

Η
Λυδία Γιαννακοπούλου, «ξέπλυνε» τη ψυχή της, μέσα από μια εσωτερική
κατάθεση, ένα βιβλίο ιδιαίτερο, που δεν είναι άλλο από «Το χάδι της
Μη-Τερας». «Θέλησα να δώσω δύναμη και κουράγιο σ΄αυτούς που έζησαν τον
πόνο στο σώμα και στη ψυχή. Όλοι μπορούν να τρέξουν, όπως όλοι μπορούν
να ανοίξουν την αγκαλιά τους. Να γίνουν οι φτερούγες σ΄ ένα λαβωμένο
πουλί που δεν μπορεί πια να πετάξει. Του χρειάζεται χρόνος και δύναμη.
Με κάθε γραμμή, που έγραφα, πονούσα, κάθε γεγονός που εξιστορούσα, το
ξαναζούσα, αλλά τελειώνοντας από κάθε σελίδα, έφευγε από μένα, ένα
βάρος. Λυτρώθηκα!!!»

«Λίγο
πριν την κατακλείδα (του βιβλίου), θέλησα να τη δω. Να μου απαντήσει σ’
αυτά τα καταραμένα γιατί… Έξι μήνες το σκεφτόμουνα. Ξανά και ξανά. 
Πάλευα. Άκουγα τα κλειδιά στην πόρτα και φοβόμουνα, μήπως είναι αυτή.
Έψαξα και βρήκα το τηλέφωνο της. Για δύο μήνες, σήκωνα το ακουστικό και
αυτό μου έπεφτε. Τα πόδια μου αποτελούσαν ξένο στοιχεία στο σώμα μου. Η
ανάσα κομμένη. Μια εβδομάδα πριν απ΄τη συνάντηση δεν κοιμήθηκα λεπτό. Ο
χώρος συνάντησης ουδέτερος. Στη διαδρομή, μόνο  μια σκέψη κυριαρχούσε
στο μυαλό μου. Να γυρίσω πίσω. Να μην τη συναντήσω ποτέ ξανά. Δε ξέρω
πως βρήκα το θάρρος και τη δύναμη αλλά το κανα. Αυτή ψυχρή και παγωμένη,
όπως τότε. Το βλέμμα της στο κενό. «Γεια σου κορίτσι μου» μου είπε. «Πως είσαι; Πως είναι τα παιδιά;».
Καλησπέρα, της απάντησα. Τα γιατί των «βασανιστηρίων», ξεπηδούσαν ένα-
ένα. Σιωπή και παραδοχή. Τα γιατί, να επιμένουν μαζί με έμενα. Γιατί,
γιατί, γιατί;;;;  Ανέκφραστη με βλέμμα απλανές, μου απάντησε «Τότε ήμουνα φευγάτη, τώρα είμαι καλά». Η
ίδια απάντηση στα χιλιάδες γιατί.  Δε θυμάμαι αν την κοίταξα, σηκώθηκα
και έφυγα και την άφησα εκεί. Φευγάτη όπως η ίδια είπε. Φεύγοντας
συνειδητοποίησα πως για μένα δεν υπάρχει, δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα
τίποτα».

Αυτό
το γιατί, ήθελα να το ρωτήσω και εγώ. Βρήκα το τηλέφωνο της. Που μένει,
που δουλεύει. Καλησπέρα της είπα. Ονομάζομαι Έλλη Αυξεντίου και είμαι
δημοσιογράφος. «Και από μένα τι θέλετε; Που βρήκατε το τηλέφωνο μου;»  Αυτό
δε θα σας το αποκαλύψω. Έχω κάνει ήδη μία συζήτηση με την κόρη σας, τη
Λυδία. και θα ήθελα να κάνουμε μία κουβέντα και μαζί. Ήθελα να ακούσω
και εσάς. Γιατί τα κάνατε όλα αυτά στο ίδιο σας το παιδί; Όντως, τα
κάνατε; Ποιος ήταν ο λόγος που σας οδήγησε σε όλα αυτά τα ψυχολογικά
ξεσπάσματα; Γιατί κακοποιούσατε το ίδιο σας το σπλάχνο;
Ισχύουν; Μετανιώσατε; Η Λυδία ήταν η εκδίκηση σας προς τη μητέρα  σας;
Αν είχατε αυτή τη στιγμή μπροστά σας τη Λυδία τι θα της λέγατε; Η σιωπή
της, είπε τις πιο βαριές κουβέντες. Μου έκλεισε το τηλέφωνο. Με κάλεσε
ξανά μετά από μία ώρα: «Ναι τα έκανα, ένα πράγμα θα σου πω και θα
 κλείσω. Αν η Λυδία βρίσκει λύτρωση, μέσα απ’ αυτό το βιβλίο, εγώ είμαι
δίπλα της, όπως  κάθε μάνα είναι δίπλα στο παιδί της. Την κόρη μου, την
αγαπώ και το ξέρει…» Και πριν προλάβω να ρωτήσω οτιδήποτε άλλο
έκλεισε, και στις επόμενες κλήσεις μου, δεν απάντησε ποτέ. Εγώ αυτό που
ήθελα, να πάρω το εισέπραξα. Έμαθα!!!  Ήξερε πολύ καλά, πως η κάθε της
λέξη, ή διάθεση της, για μια ψεύτικη απολογία, δε θα αποτελούσαν τίποτα
άλλο, παρά μόνο ένα λεκέ, στη σιωπή και στο τίποτα. Ήθελα πολύ να την
πιστέψω, αλλά μου ήταν αδύνατο, όπως η Λυδία, περίμενε για χρόνια τη
συγνώμη της και δεν την άκουσε ποτέ. το μόνο που άκουγε ήταν η ίδια
ευχή, δια μέσω άλλων,  που επαναλάμβανε κάθε Χριστούγεννα. «Ολα αυτά που δεν κατάφερα να της κάνω, να τα βρει μπροστά της». Μόνο μια φορά ξεστόμισε. «Μακάρι να μπορούσα να γυρίσω το χρόνο πίσω».

«Τα
λόγια κουρνιάζουν έξω, από το κλεισμένο σου παράθυρο και αν τ’ άφηνες
θα άνοιγαν μια ρωγμή, απ’ το μικρό κελί σου ως το άπειρο. Μα εσύ
σωπαίνεις σαν τον κατάδικο, πάνω απ΄τη στάχτη που σκεπάζει τον
παράδεισο. Βάλε φωτιά σε ότι σε καίει, σε ότι σου τρώει τη ψυχή».

Υστερόγραφο:
Στόχος όλων μας, είναι να δώσουμε τέλος στη λερναία ύδρα, που λέγεται
παιδική κακοποίηση-βια. Αν «εσύ» μιλήσεις, «εγώ» θα σε αγκαλιάσω και όλα
θαναι αλλιώς. Ακόμα και ένα ταξίδι χιλιομέτρων, ξεκινάει από ένα μόνο
βήμα. Κάνε το πρώτο, χωρίς το φόβο να σε κυριεύει. «Ο φόβος δεν έχει
καμιά ιδιαίτερη δύναμη εκτός αν τον δυναμώσεις, υποκύπτοντας σ΄ αυτόν».

Στη φωτογραφία η Ελλη Αυξεντίου με την Λυδία Γιαννακοπούλου.

 http://mignatiou.com/2014/03/i-gineka-pou-me-efere-sti-zoi-me-afine-nistiki-mechri-na-lipothimiso-esvine-pano-mou-spirta-ke-tsigara/

Πέντε
Τούρκοι οι οποίοι κατηγορούνται ότι βασάνισαν και δολοφόνησαν τρεις
χριστιανούς ιεραπόστολους το 2007 αφέθηκαν ελεύθεροι χθες βράδυ,
επωφελούμενοι από ένα νομοσχέδιο το οποίο έχει ψηφίσει η τουρκική
Εθνοσυνέλευση, μετέδωσε σήμερα το πρακτορείο ειδήσεων Doğan.

Οι
πέντε άνδρες αφέθηκαν ελεύθεροι από μια φυλακή υψίστης ασφαλείας στην
πόλη Μαλάτια της ανατολικής Τουρκίας, όπου είχαν διαπραχθεί οι μακάβριες
δολοφονίες πριν από περίπου επτά χρόνια, σύμφωνα με το πρακτορείο.

Την
18η Απριλίου 2007 ο Τίλμαν Γκέσκε, Γερμανός υπήκοος, ο Νετζάτι Αϊντίν
και ο Ουγούρ
Γιουκσέλ, Τούρκοι χριστιανοί, είχαν δολοφονηθεί μέσα στον
προτεσταντικό εκδοτικό οίκο Ζιρβέ, στη Μαλάτια. Πέντε νεαροί, διαβόητοι
υπερεθνικιστές, φέρονται ότι τους είχαν δέσει και τους είχαν βασανίσει
πριν τους κόψουν τους λαιμούς.

Η
δίκη τους, η οποία συνεχίζεται μετά την σύλληψή τους, λίγο καιρό μετά
τις δολοφονίες, δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη και οι ύποπτοι
απελευθερώθηκαν με περιοριστικούς όρους χάρη σε ένα νέο νόμο ο οποίος
μείωσε σε πέντε χρόνια το ανώτατο διάστημα που μπορεί να προφυλακίζεται
οποιοσδήποτε ύποπτος για τέλεση κακουργήματος πριν από την αμετάκλητη
απόφαση της δικαιοσύνης.

Η
κοινή γνώμη αντιμετωπίζει με ιδιαίτερη εχθρότητα τους ιεραπόστολους
στην Τουρκία, χώρα στην οποία η συντριπτική πλειονότητα των πολιτών
είναι μουσουλμάνοι και η οποία ευελπιστεί να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή
Ένωση.

Η
έρευνα που είχε διεξαχθεί για τις τρεις δολοφονίες οδήγησε τις αρχές να
τις συνδέσουν με ένα υπερεθνικιστικό δίκτυο, το λεγόμενο Εργκενεκόν, το
οποίο, σύμφωνα με την τουρκική δικαιοσύνη, συνωμοτούσε για να ανατρέψει
την ισλαμοσυντηρητική κυβέρνηση της Τουρκίας.

Χθες
βράδυ ο πρώην αρχηγός του γενικού επιτελείου εθνικής άμυνας της
Τουρκίας, που εξέτιε ποινή ισόβιας κάθειρξης μετά την καταδίκη του για
την υπόθεση Εργκενεκόν, ο στρατηγός ε.α. Ιλκέρ Μπασμπούγ, επίσης
απελευθερώθηκε, αφού το Συνταγματικό Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι
παραβιάστηκαν τα δικαιώματά του. Πολλά ακόμη πρόσωπα που καταδικάστηκαν
στο πλαίσιο της υπόθεσης αυτής αναμένεται να απελευθερωθούν το αμέσως
προσεχές διάστημα, εκτιμούν παρατηρητές.

ΠΗΓΗ: Πρακτορείο Ειδήσεων Doğan, AFP, ANA-MPA

 http://mignatiou.com/2014/03/i-dolofoni-trion-christianon-ierapostolon-afethikan-eleftheri-stin-tourkia/

Το
αμερικανικό Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας Μεταφορών (NTSB) ανακοίνωσε ότι
έχει αποστείλει μια ομάδα ειδικών στην Ασία προκειμένου να ερευνήσουν
την πιθανή συντριβή ενός αεροσκάφους της Malaysia Airlines, το οποίο
εξαφανίστηκε από τα ραντάρ τα ξημερώματα του Σαββάτου. Σύμφωνα με τα
αμερικανικά τηλεοπτικά δίκτυα το FBI και η Αντιτρομοκρατική έστειλαν
πράκτορες τους στη Μαλαισία για να ηγηθούν των ερευνών, μετά την
διαπίστωση ότι πρέπει να ερευνηθεί η πιθανότητα τρομοκρατικής ενέργειας.

Στην
ομάδα του NTSB μετέχουν τεχνικοί σύμβουλοι της αμερικανικής
Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Αεροπορίας, η ρυθμιστική αρχή της αμερικανικής
αεροπορικής ασφάλειας καθώς και υπάλληλοι της Boeing, κατασκευάστρια
εταιρεία του αεροσκάφους, του οποίου η
τύχη αγνοείται για περισσότερες
από 24 ώρες. Στο αεροπλάνο επέβαιναν 239 άνθρωποι και μέλη του πληρώματος.

ΝΕΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ:
Οι μαλαισιανοί ερευνητές ερευνούν την ταυτότητα τεσσάρων επιβατών του
αεροσκάφους της Malaysia Airlines, που χάθηκε χθες Σάββατο από τα ραντάρ
λίγο μετά την απογείωσή του από την Κουάλα Λουμπούρ με 239
επιβαίνοντες, όμως δεν έχουν καθορίσει ακόμη αν το Boeing 777 κατερρίφθη
από τρομοκρατική επίθεση, δήλωσε σήμερα ο υπουργός Μεταφορών της χώρας.
«Έχω στη διάθεσή μου και τα τέσσερα ονόματα», δήλωσε ο Χισαμουντίν Χουσέιν, που είναι και υπουργός Άμυνας, στους δημοσιογράφους.

Ο
Χουσέιν επιβεβαίωσε ότι μαλαισιανοί ερευνητές έχουν συναντηθεί με
ομολόγους τους του αμερικανικού FBI και πρόσθεσε ότι η έρευνα
επικεντρώνεται σε ολόκληρο τον κατάλογο των επιβατών. «Θα
εξετάσουμε όλον τον κατάλογο των επιβατών», πρόσθεσε ο Χουσέιν. «Δεν θα
ερευνήσουμε μόνο τους τέσσερις ανθρώπους που αναφέρονται από τα μέσα
ενημέρωσης, αλλά όλους όσοι περιλαμβάνονται στον κατάλογο», είπε ο
ίδιος. «Εξετάζουμε
όλες τις πιθανότητες. Δεν μπορούμε να βιαστούμε να βγάλουμε
συμπεράσματα. Επικεντρωνόμαστε στην ανεύρεση του αεροσκάφους»,
υπογράμμισε ο Χουσέιν.

«Παράλληλα
οι υπηρεσίες πληροφοριών μας έχουν κινητοποιηθεί και φυσικά οι
αντιτρομοκρατικές υπηρεσίες (…) όλων των ενδιαφερόμενων χωρών έχουν
ενημερωθεί», σημείωσε ο μαλαισιανός υπουργός.

Σύμφωνα με ευρωπαίους αξιωματούχους, δύο επιβάτες του Μπόινγκ ταξίδευαν με κλεμμένα διαβατήρια. Δεν
υπάρχουν ενδείξεις δολιοφθοράς ή καταγγελίες για επίθεση. Όμως στον
κατάλογο των επιβατών που εξέδωσε η Malaysia Airlines περιλαμβάνονται τα
ονόματα δύο Ευρωπαίων –του Αυστριακού Κρίστιαν Κότσελ και του Ιταλού
Λουίτζι Μαράνλτι— οι οποίοι, σύμφωνα με τα υπουργεία Εξωτερικών των
χωρών τους δεν επέβαιναν στο αεροπλάνο. Η
αυστριακή αστυνομία σημείωσε ότι εντόπισε τον Κότσελ ασφαλή στο σπίτι
του, ενώ πρόσθεσε ότι το διαβατήριό του είχε κλαπεί πριν χρόνια όταν
είχε ταξιδέψει στην Ταϊλάνδη.

Το
ιταλικό υπουργείο Εξωτερικών ανακοίνωσε ότι κανένας Ιταλός δεν επέβαινε
στο Μπόινγκ, παρότι το όνομα του Μαράλντι περιλαμβάνεται στον κατάλογο
των επιβατών. Η μητέρα του, Ρενάτα Λούτσι, είπε στο Ρόιτερς ότι το
διαβατήριο του γιου της έχει χαθεί και μάλλον του το είχαν κλέψει στην
Ταϊλάνδη το 2013. 

Ευρωπαίοι
και αμερικανοί αξιωματούχοι έχουν επισημάνει ότι δεν υπάρχουν στοιχεία
για δολιοφθορά ή επίθεση και ότι θα μπορούσαν να υπάρχουν και άλλες
εξηγήσεις για τα κλεμμένα διαβατήρια. Μαλαισιανός
αξιωματούχος που έχει γνώση της έρευνας δήλωσε ότι οι επιβάτες που
ελέγχονται έχουν όλοι αγοράσει τα εισιτήριά τους από τις China Southern
Airlines, οι οποίες μοιράζονταν την πτήση με τη Malaysia Airlines.

Εξάλλου
η κινεζική εφημερίδα Xiamen Daily ανέφερε ότι ένας από τους ανθρώπους
που φερόταν να ταξιδεύει με το Μπόινγκ βρίσκεται στο σπίτι του στην
Κίνα. Το όνομα στο διαβατήριο δεν αντιστοιχεί στον αριθμό διαβατηρίου,
σύμφωνα με την εφημερίδα. Προς το παρόν δεν είναι ξεκάθαρο αν η ταυτότητα του κινέζου επιβάτη είναι μεταξύ αυτών που ερευνώνται.

Βιετναμέζικα
πλοία που συμμετέχουν στην επιχείρηση αναζήτησης του Μπόινγκ έφτασαν
στην περιοχή όπου είχαν εντοπιστεί δύο πετρελαιοκηλίδες κοντά στο σημείο
από το οποίο είχε εκπέμψει το τελευταίο σήμα το αεροσκάφος, όμως δεν
εντόπισαν σημάδια από συντρίμμια. «Οι
πετρελαιοκηλίδες δεν είναι εύκολο να εντοπιστούν γιατί η περιοχή είναι
αρκετά μεγάλη», δήλωσε ο υπουργός Μεταφορών του Βιετνάμ Παν Κου Τιου,
που είναι επίσης αναπληρωτής επικεφαλής της Εθνικής επιτροπής Έρευνας
και Διάσωσης.

Ο
βιετναμέζος ναύαρχος Νγκο Βαν Πατ σημείωσε μιλώντας στο Ρόιτερς: «Δύο
από τα πλοία μας διάσωσης έχουν πλησιάσει τις πετρελαιοκηλίδες από τις
03:00 το πρωί, όμως δεν έχουν εντοπίσει ακόμη κανένα σημάδι του
μαλαισιανού αεροπλάνου». Την
πληροφορία αυτή επιβεβαίωσε και ο Χουσέιν, ενώ πρόσθεσε ότι έχει
διευρυνθεί η περιοχή που διεξάγονται οι έρευνες προς τις δυτικές ακτές
της Μαλαισίας, καθώς υπάρχει το ενδεχόμενο το Μπόινγκ να είχε κάνει
στροφή 180 μοιρών και να επέστρεφε στην Κουάλα Λουμούρ.

«Η
επιχείρηση έρευνας και διάσωσης θα συνεχιστεί για όσο χρειαστεί»,
δήλωσε ο πρωθυπουργός της Μαλαισίας Νατζίμπ Ραζάκ, ενώ πρόσθεσε ότι η
χώρα του έχει αναπτύξει 15 αεροπλάνα, έξι πλοία του Πολεμικού Ναυτικού
και τρία σκάφη του λιμενικού.

Εκτός
από τα βιετναμέζικα πλοία, η Κίνα και οι Φιλιππίνες έχουν στείλει
επίσης πλοία στην περιοχή για να βοηθήσουν στις έρευνες, ενώ οι ΗΠΑ, οι
Φιλιππίνες και η Σιγκαπούρη έχουν στείλει στρατιωτικά αεροσκάφη. Η Κίνα
έχει επίσης θέσει σε κατάσταση ετοιμότητα άλλα πλοία και αεροσκάφη. Επιπλέον
το FBI ανακοίνωσε ότι θα στείλει πράκτορες και εμπειρογνώμονες για να
βοηθήσουν την ομάδα που έχει αναλάβει τις έρευνες.

Οι
εναέριες επιχειρήσεις που διακόπηκαν στη διάρκεια της νύχτας, ξεκίνησαν
και πάλι από σήμερα τα ξημερώματα. Αντίθετα οι έρευνες στη θάλασσα
συνεχίστηκαν όλη τη νύχτα. Η Malaysia Airlines πάντως ανακοίνωσε ότι «φοβάται το χειρότερο». Αν
επιβεβαιωθούν οι φόβοι αυτοί, ενδέχεται να πρόκειται για το πιο
αιματηρό αεροπορικό δυστύχημα από το 2001, οπότε 265 άνθρωποι είχαν
σκοτωθεί στις ΗΠΑ από τη συντριβή ενός Airbus A-300 της εταιρείας
American Airlines.

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 12.01 π.μ. (ώρα Ελλάδος):

ΕΞΑΛΛΟΥ:
Οι αρχές της Μαλαισίας ερευνούν τις ταυτότητες τουλάχιστον δύο ακόμα
επιβατών της πτήσης της Malaysia Airlines, εκτός των δύο που ήδη
βρέθηκαν ότι χρησιμοποιούσαν κλεμμένα διαβατήρια, δήλωσε αξιωματούχος
των υπηρεσιών ασφαλείας.

Οι
ερευνητές ήλεγξαν προς επιβεβαίωση τις ταυτότητες των επιβατών με τις
σχετικές πρεσβείες τους στη Μαλαισία, δήλωσε στο πρακτορείο Reuters ο
αξιωματούχος, ο οποίος μίλησε υπό τον όρο της ανωνυμίας, ωστόσο είχε
επίγνωση σχετικά με τις έρευνες που διεξάγονται. Οι επιβάτες που
ελέχθησαν είχαν όλοι αγοράσει τα εισιτήριά τους μέσω της China Southern
Airlines, δήλωσε ο αξιωματούχος.

Νωρίτερα,
οι αρχές είχαν ανακοινώσει ότι δεν υπάρχουν ενδείξεις για επίθεση ή
σαμποτάρισμα του αεροσκάφους. Ωστόσο, στην ανακοίνωση που εκδόθηκε από
την αεροπορική εταιρεία, περιλαμβάνονταν τα ονόματα δύο Ευρωπαίων – του
Αυστριακού Κρίστιαν Κοζέλ και του Ιταλού Λουίτζι Μαράλντι- οι οποίοι,
σύμφωνα με τα υπουργεία των χωρών τους, δεν επέβαιναν στην
πραγματικότητα στο αεροπλάνο.

«Η
πρεσβεία μας έλαβε πληροφορίες ότι στο αεροσκάφος επέβαινε ένας
Αυστριακός. Αυτό ήταν το καταστατικό των επιβατών που μας εδόθη από την
Malaysia Airlines. Η επαλήθευση στο σύστημά μας υποδεικνύει ότι το
διαβατήριο είχε κλαπεί», δήλωσε εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών στη
Βιέννη. Οι
αυστριακές αρχές επιβεβαίωσαν ότι ο άνδρας βρισκόταν ασφαλής στο σπίτι
του και ότι το διαβατήριό του είχε κλαπεί πριν από δύο χρόνια και ενώ
είχε ταξιδέψει στην Ταϊλάνδη.

Το
υπουργείο Εξωτερικών στη Ρώμη ανακοίνωσε ότι κανένας Ιταλός πολίτης δεν
επέβαινε στο συγκεκριμένο αεροσκάφος, παρά το γεγονός ότι στη λίστα των
επιβατών περιλαμβανόταν το όνομα του Μαράλντι. Η μητέρα του, Ρενάτα
Λούτσι, δήλωσε στο Reuters ότι το διαβατήριο του γιου της είχε κλαπεί το
2013 στην Ταϊλάνδη.

Αμερικανοί
και Ευρωπαίοι αξιωματούχοι ασφαλείας συμφωνούν ότι δεν υπάρχουν
ενδείξεις πως η εξαφάνιση του αεροσκάφους πρόκειται για τρομοκρατική
πράξη και θα μπορούσαν να υπάρχουν άλλες εξηγήσεις για τη χρήση των
κλεμμένων διαβατηρίων. Στο
αεροπλάνο, το οποίο απογειώθηκε τα ξημερώματα του Σαββάτου από το
Διεθνές Αεροδρόμιο της Κουάλα Λουμπούρ με προορισμό το Πεκίνο, επέβαιναν
239 άνθρωποι και μέλη του πληρώματος. Περίπου 1 ώρα μετά την απογείωσή
του χάθηκαν τα ίχνη του από τα ραντάρ, ενώ σε εξέλιξη βρίσκεται μια
διεθνής επιχείρηση για τον εντοπισμό του.

ΠΗΓΗ: CNN, MSNBC, REUTERS, AFP, ANA-MPA

 http://mignatiou.com/2014/03/praktores-tou-ntsb-ke-tou-fbi-stin-malesia-gia-tis-erevnes/