(…το
προεκλογικό κλίμα ίσως επεκταθεί σε υψηλότερα επίπεδα και, ίσως, το
αποτέλεσμα που θα προκύψει από τις Δικηγορικές κάλπες αποτελέσει
εφαλτήρια κίνηση για την εγρήγορση των εθνικών εκλογών που θα οδηγήσουν
στην ανατροπή του σημερινού συστήματος…!!,)
«Όταν δεν νιώθεις τμήμα της κοινωνίας, ξεχνάς ότι ο δικηγόρος είναι υπερασπιστής των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων και της δημοκρατίας,
που σήμερα απειλούνται με ισοπέδωση απ’ τη μνημονιακή λαίλαπα. Ο
Δικηγορικός Σύλλογος Τρικάλων στα χρόνια του απερχόμενου ήταν πάντα απών
απ’ την υπεράσπιση των
δικαιωμάτων των πολιτών και τους λαϊκούς αγώνες.
Αντί για τις συγκεντρώσεις βλέπαμε τον απερχόμενο στα βάθρα των επισήμων!…» Τάδε έφη Χ. Σταμόπουλος).
«Περισσότερο
φως, ηλεκτρολόγε, στη σκηνή! Πως θες, δραματουργοί κι ηθοποιοί, να
δείξουμε τ’ αντικαθρέφτισμα του κόσμου, μέσα στο μισοσκόταδο; Τούτο το
σύθαμπο καλεί σε ύπνο. Ενώ εμείς θέλουμε ξύπνιους θεατές-κι ακόμα πιο
πολύ: ξυπνούς! Κάν’ τους να ονειρευτούν στο πλέριο φως!…» (Μπ. Μπρεχτ).
(«Μετάφραση»
για την ελληνική κοινωνία). Πιότερο φως έλληνες! Πιότερο φως αφήστε να
περάσει στα μυαλά σας, να φωτιστείτε, να φωτιστεί στο Νότο το δικό μας
Θέατρο που θα φωτίσει τα Σκοτεινά παράλογα θέατρα του βορρά και διώξετε
τους «ηλεκτρολόγους» που σας κρατούν στα σκοτάδια εσαεί…
Στον προεκλογικό πυρετό των Τ.Α, Περιφερειών και Αντιπεριφερειών που
έχει αρχίσει να βράζει, εντάσσονται και οι Δικηγορικοί Σύλλογοι της
Χώρας, όπου, στις 23 και 24 Φεβρουαρίου τρέχοντος έτους, 42
χιλιάδες Δικηγόροι καλούνται να προσέλθουν στις κάλπες για να αναδείξουν
τους νέους Προέδρους και τα Διοικητικά τους Συμβούλια.
Στο προεκλογικό κλίμα που, ενδεχομένως αποκτήσει ευρύτερο μωσαϊκό χαρακτήρα…, (το προεκλογικό κλίμα ίσως επεκταθεί σε υψηλότερα επίπεδα και, ίσως το αποτέλεσμα που θα προκύψει από τις Δικηγορικές κάλπες αποτελέσει εφαλτήρια κίνηση για την εγρήγορση των εθνικών εκλογών που θα οδηγήσουν στην ανατροπή του σημερινού συστήματος…!!,)παρατηρείτε έντονη κινητικότητα. Δηλώσεις, δεσμεύσεις, αντιπαραθέσεις πρωτοστατούν και η… δέσμευση έχει τον πρώτο λόγο.
Ρητορικός όσο και αλληγορικός ο λόγος των κρατούντων τα ηνία των Τ.Α. της Χώρας, συνοδευόμενος από πλατοχτυπήματα, φιλικά χαμόγελα, υποσχέσεις για κάποιες ευκολίες, τραπεζόματα προς χάρη αποκομιδής ψηφοφόρων, ανακατατάξεις πολιτευτών σε διαφορετικά στρατόπεδα, («ταξικοί» αντίπαλοι ως
χτες!!) αποτελούν τα κύρια χαρακτηριστικά των ημερών. Μάλιστα σε μια
κομματική Ελλάδα…,(κομματική Ελλάδα είναι δικός μας χαρακτηρισμός εδώ
και χρόνια..,) της ρεμούλας, των κλεφτών και του απολαμβανόμενου ασύλου, το οποίο έχει εγκαθιδρυθεί με αυταρχικό, αντιδημοκρατικό και αντισυνταγματικό τρόπο στο ελληνικό κοινοβούλιο…, κι εδώ μπορούμε να δούμε την ύπαρξη και τη συμμετοχή των Δικηγορικών Συλλόγων στα κοινά, που, δικαίως κατά τη γνώμη μας, μεγάλη μερίδα των Πολιτών, το σύνολο των Δικηγορικών Σωμάτων τα χαρακτηρίζει πλέον κενά ή έμψυχα υλικά που έχουν απορροφηθεί από το υπάρχον σύστημα.
Γενικότερα στο εκρηκτικό από κάθε άποψη πρωτοφανές για τα ελληνικά δρώμενα των τελευταίων σαράντα χρόνων προεκλογικό κλίμα, ανάλογη είναι και η … διάθεση αλλά και το πάθος, όπως αυτό εμφανίζεται με αυξημένο το ενδιαφέρον για την παραμονή στις εξουσίες των Τ.Α και των Δικηγορικών Συλλόγων και μ’ αυτό μένουμε στα Τρίκαλα και στο Δικηγορικό της Σώμα, στην πόλη που ιστορικά έχει δώσει πολλά δείγματα γραφής.
Αφορμή για όλα αυτά που αναφέρονται και όσα ακόμα αναφερθούν, στάθηκε εκτενές άρθρο που έφτασε και στα δικά μας χέρια, άρθρο του συμπολίτη Δικηγόρου και υποψήφιο για την Προεδρία του Δικηγορικού Συλλόγου Τρικάλων κ. Χρήστο Σταμόπουλο.
Μεταξύ άλλων αναδημοσιεύουμε κάμποσες υπογραμμισμένες από τον ίδιο αράδες, που ο υποψήφιος Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Τρικάλων, κ. Χ. Σταμόπουλο, του οποίου, παρεμπιπτόντως του ευχόμαστε καλή επιτυχία. Διαβάζουμε μεταξύ άλλων και τούτα:
«Οι
εκλογές στους Δικηγορικούς Συλλόγους, που γίνονται στις 23 Φλεβάρη,
βρίσκουν τους δικηγόρους μπροστά σε πολύ μεγάλα προβλήματα. Η δικηγορία,
η μαχόμενη δικηγορία, όπως τη γνωρίσαμε στην Ελλάδα, απειλείται με
αφανισμό. Η βίαιη καπιταλιστική αναδιάρθρωση που συντελείται στην ελληνική κοινωνία, ιδίως μετά την επιβολή των μνημονίων, προκαλεί καταρρακτώδεις αλλαγές στη δικαιοσύνη και στη δικηγορία. Οι δυνάμεις του κεφαλαίου με ραγδαίους ρυθμούς προωθούν το «τέλος της μεταπολίτευσης» και στον χώρο της δικαιοσύνης.
Είναι φανερό ότι αποσκοπούν σε μια δικαιοσύνη στην υπηρεσία των μεγάλων κεφαλαιουχικών ομίλων, των τραπεζών και των επενδυτών, ελλήνων και ξένων.
Στο πλαίσιο των προωθούμενων αυτών αλλαγών ο ανεξάρτητος αυτοαπασχολούμενος δικηγόρος πρέπει να συντριβεί και να εξαφανισθεί, γιατί δρα ανασχετικά στα κέρδη των μεγάλων και «επιβαρύνει» τα δικαστήρια με μικροϋποθέσεις των απλών πολιτών!
Χιλιάδες
στην Ελλάδα και δεκάδες στα Τρίκαλα δικηγόροι οδηγήθηκαν ήδη ή
απειλούνται άμεσα με έξοδο από το επάγγελμα και το σπρώξιμο στην ανεργία.
ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ – ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ
α) Αύξηση του αφορολόγητου ορίου στα προ του μνημονίου επίπεδα –
12.000 ΕΥΡΩ. Λογικοί φορολογικοί συντελεστές.
β) Διευρυμένες φοροαπαλλαγές.
γ) Κατάργηση των χαρατσιών: του τέλους επιτηδεύματος και της ειδικής
εισφοράς αλληλεγγύης.
δ) Κατάργηση του Φ.Π.Α., γιατί οι Δικηγόροι δεν είναι έμποροι.
ε) Αντιμετώπιση του Δικηγόρου ως δημοσίου λειτουργού, όπως μας
χαρακτηρίζει ο Κώδικας Δικηγόρων και όχι ως επιχειρηματία, όπως
λέει ο Κώδικας Φορολογίας Εισοδήματος.
ΝΑ ΕΞΟΝΤΩΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΛΗΣΤΕΣ
ΠΡΙΝ ΠΡΟΛΑΒΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΛΗΣΤΕΨΟΥΝ!
Η Σύνταξη, η Υγεία και η Περίθαλψη είναι βασικά ανθρώπινα δικαιώματα
Τα Ταμεία μας έχουν ληστευθεί.
Επί δεκαετίες υπέστησαν αφαίμαξη τα αποθεματικά τους με την κατάθεσή τους στην Τράπεζα της Ελλάδας με μηδενικό επιτόκιο…»
Όλα αυτά που αναφέρθηκαν ως τώρα εάν και εφόσον το Δικηγορικό Σώμα λειτουργούσε δημοκρατικά, είναι βέβαιο πως δε θα φτάναμε εδώ που φτάσαμε. Κατά την ταπεινή μας άποψη η απαξίωση των θεσμών και τα αντιδημοκρατικά χτυπήματα που δέχτηκε η Χώρα από τους επιβήτορες της εξουσίας, οφείλονται σε μεγάλο βαθμό και στον Δικηγορικό κλάδο, ο οποίος σε πολλές περιπτώσεις θυμίζει εργατικά «συνδικάτα» τα οποία έκτρεφαν στελέχη για την αναρρίχηση στην εξουσία. (Βλέπε συνδικαλιστικές οργανώσεις)
Δεν είμαστε δραγάτες να φυλάγουμε χωράφια που δεν χρειάζονται επιτήρηση και προστασία. Βρεθήκαμε όμως περιδιαβαίνοντας στα περιθώρια πλέον των προσβαλλόμενων εθνικών μας χωραφιών και κάνοντας μια δρασκελιά περάσαμε στα «χωράφια» που άπτονται με το δίκαιο της Χώρας, των Πολιτών και των Δικηγόρων.
Όσο προχωράμε τόσο η αποσύνθεση τρυπά τις μύτες μας. Αντί να τα βρούμε καρποφορτωμένα, τα βρήκαμε σάπια και τα χώματά τους να γίνονται εστίες διαφόρων τρωκτικών που δηλητηριάζουν τα πάντα γύρω τους. Ένα «ξωτικό» «φυτώριο» που άλλοι «δραγάτες» της ντόπιας τρόικας φέρανε και το φύτεψαν στα χωράφια μας και γεννά κάθε είδους τρωκτικά και αρπαχτικά, με κάθε τρόπο πρέπει να ξεριζωθεί. Το ξερίζωμά του θα επιτρέψει την παραγωγική δημοκρατική λειτουργία-παρέμβαση του Δικηγορικού συνόλου και στις υποθέσεις των Πολιτών αλλά και σε εκείνες των εθνικών υποθέσεων της Χώρας που την έφεραν στο χείλος του γκρεμού, που… εδώ που τα λέμε και ο Δικηγόρος είτε αδιαφόρησε, είτε υποτάχτηκε και απορροφήθηκε από το σύστημα, δεν είναι ούτε αμέτοχος, ούτε ανεύθυνος, ούτε αθώος και συνεπώς, κατά την άποψή μας, κρίνεται ένοχος. Θα
πρέπει να γνωρίζει ο καθένας δικηγοράκος, μεγάλος ή μικρός και σε όλες
του τις διαστάσεις, πως η κρίση των Πολιτών όσο «μικρή» και αν είναι,
ποτέ δεν είναι εσφαλμένη.
Κλείνοντας ο γράφων για τους συμπολίτες δικηγόρους θέτει ένα απλό και μόνο ερώτημα και παράλληλα απορία. Ποιο είναι το ενδιαφέρον του Δικηγόρου έναντι των συμπολιτών του όταν αυτός, ο Πολίτης, παρότι οικονομικά εξαντλημένος προσβάλλεται από διάφορους μηχανισμούς της κεντρικής εξουσίας και το μόνο που έχει να κάνει είναι η διαμαρτυρία ή μια άλλη εκδήλωση, μια ειρηνική πορεία ή απεργία…, τώρα
έχουμε και τους πλειστηριασμούς που δε τις έκανε ούτε ο Μεταξάς ούτε η
Χούντα…, πόσους δικηγόρους είδαμε στις πορείες και διαμαρτυρίες των
Πολιτών να τους συμπαραστέκονται, εκτός ολίγων μονού αριθμού εξαιρέσεων;
Μηνύει ο Χρήστος Σταμόπουλος:
«ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΛΠΗ ! ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ. ΓΙΑ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΜΑΧΟΜΕΝΗΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΜΑΣ»
Κι εμείς απαντούμε. Καλή επιτυχία στον αγώνα του
