Το
ολοκαύτωμα των Ελλήνων από τους διεφθαρμένους, ψεύτες και ακατάλληλους
πολιτικούς ολετήρες, συνεχίζεται και μάλιστα επαυξάνεται επί μηνιαίας
βάσεως πλέον, με μειώσεις μισθών, για δήθεν παρακράτηση φόρου, μειώσεις
επικουρικών συντάξεων, βαριά φορολογία που πηγαίνει αγκαζέ με την
καθημερινότητα και τις αυξήσεις στις τιμές των βασικών αγαθών και άλλα
που δεν έχουν τέλος και αρχή. Όλα αυτά συν τις προσπάθειες να

Όλοι αισθάνονται
οργή που συνεχίζουν να φορολογούνται, βίαια και άδικα, τη στιγμή που η
φοροδιαφυγή δεν σταμάτησε ποτέ να σεργιανίζει στον τόπο μας ως εθνικό
σκορ και που υπό μορφή νομοθετημάτων αποδίδεται στους ισχυρούς στο
…πιάτο. Πλέον, είναι βέβαιο ότι ο Έλληνας θα εκτονωθεί στις εκλογές,
όποτε γίνουν. Και αυτό είναι το πλέον επικίνδυνο για το μέλλον του
τόπου.

Ευαγγελιστριώτης-otwnagrafwn.blogspot.gr

Η Κυβερνητική Εκπρόσωπος κ. Σοφία Βούλτεψη, απαντώντας στο σχόλιο του
Γραφείου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ για τις πολιτικές εξελίξεις, δήλωσε:

Στον
ΣΥΡΙΖΑ καταβάλλουν μεγάλη προσπάθεια να κρύψουν το νούμερο των 150.000
λιγότερων ψήφων που έλαβαν στις ευρωεκλογές, γεγονός που πυροδότησε
μπαράζ εσωκομματικών αμφισβητήσεων στο πρόσωπο του κ. Τσίπρα.

Προς
το παρόν, τα μόνα νούμερα που δεν βγαίνουν είναι αυτά που παρουσιάζουν
οι βουλευτές και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου να ωραιοποιήσουν την
κατάσταση στην Αργεντινή και να

Τώρα, όλοι γνωρίζουν πως όταν ο κ. Τσίπρας εκστόμισε την περίφημη φράση «μακάρι να είχαμε γίνει Αργεντινή», το εννοούσε…

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι ιδέες των αρχιτεκτόνων που
κέρδισαν τα πέντε ισότιμα βραβεία του διαγωνισμού «Βόλος Χ 4» με
αντικείμενο μελέτης το βασικό κύτταρο της πόλης, το Οικοδομικό
Τετράγωνο. Όπως είναι γνωστό, το αποτέλεσμα του Αρχιτεκτονικού
Διαγωνισμού Ιδεών της μελέτης, σύμφωνα με το τελικό πρακτικό αξιολόγησης
της Κριτικής Επιτροπής, επικυρώθηκε με απόφαση του Γ.Γ. Χωροταξίας και
Αστικού Περιβάλλοντος του ΥΠΕΚΑ κ. Σωκράτη Αλεξιάδη την 1η.8.2014. Η
χρηματοδότηση πραγματοποιήθηκε από το Πράσινο Ταμείο / ΥΠΕΚΑ, έπειτα από
σχετικό αίτημα και πρωτοβουλία που είχε λάβει προσωπικά ο Δήμαρχος
Βόλου κ.Πάνος Σκοτινιώτης ο οποίος και εξέφρασε την ικανοποίηση του για
το υψηλό επίπεδο, την καινοτομία και την «φρεσκάδα» των προτάσεων και
παράλληλα την ελπίδα του να αποτελέσουν οδηγό για τις επόμενες δημοτικές
αρχές, με σκοπό την ωρίμανση μελετών στο πλαίσιο του νέου ΕΣΠΑ και την
αναβάθμιση του δημόσιου χώρου.

Ο διαγωνισμός είχε ξεκινήσει από την «Ενοποίηση Αρχαιολογικών Χώρων
και Αναπλάσεις Α.Ε.» και μετά την κατάργηση της (Μάρτιος 2014)
ολοκληρώθηκε από τη Διεύθυνση Ειδικών Έργων Αναβάθμισης Περιοχών του
ΥΠΕΚΑ στο πλαίσιο του Ν..4250/14. Πρόκειται για Αρχιτεκτονικό Διαγωνισμό
Ιδεών ενός σταδίου, νέων αρχιτεκτόνων, μιας κατηγορίας μελετών, με
σκοπό να ανατάξουν την υποβάθμιση του δομημένου περιβάλλοντος της πόλης
του Βόλου, και την αναζήτηση  προτάσεων για το βασικό κύτταρο της πόλης
του Βόλου, το Οικοδομικό Τετράγωνο.

Η  ελληνική πόλη χαρακτηρίζεται από μικρά οικοδομικά τετράγωνα με πυκνό
δίκτυο δρόμων, στενά πεζοδρόμια και κατακερματισμένους χώρους πρασίνου,
στόχος είναι η δημιουργία ενός μεγαλύτερου πλέον οικοδομικού τετραγώνου
(οικοδομικά τετράγωνα Χ 4, ΒΟΛΟΣ Χ 4) που θα επηρεάσει θετικά το
μικροκλίμα της περιοχής, την ποιότητα ζωής, την εικόνα αλλά και τη
λειτουργία του δημόσιου χώρου.

Ειδικότερα, πέραν της αισθητικής αναβάθμισης και βελτίωσης, οι προτάσεις
θα έπρεπε  να στοχεύουν στην κυκλοφοριακή εξυπηρέτηση των κατοίκων,
στην κατά το δυνατόν απομάκρυνση του αυτοκινήτου και στην βελτίωση της
ποιότητας ζωής (μείωση ρύπων, θορύβων, εξασφάλιση της προσβασιμότητας
για ειδικές ομάδες και ΑμεΑ, βιοκλιματική προσέγγιση κ.λ.π).

Αντικείμενο του Διαγωνισμού αποτέλεσε η ελεύθερη επιλογή τουλάχιστον 4
τυπικών οικοδομικών τετραγώνων σε γειτονιές του Βόλου, με υποβαθμισμένο
αστικό περιβάλλον (που οφείλεται είτε σε υψηλούς συντελεστές δόμησης,
είτε σε υψηλή πυκνότητα, είτε σε έλλειψη χώρων πρασίνου, κοινοχρήστων, ή
κοινωφελών εγκαταστάσεων είτε σε απαξίωση παλαιού κτηριακού αποθέματος
κ.λπ) και η κατάθεση πρότασης για την αξιοποίηση του «σταυρού», των
ενδιάμεσων δηλαδή δρόμων, συνδυάζοντάς τους με υφιστάμενα κενά ή
ακάλυπτους χώρους. Οι διαγωνιζόμενοι κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν τον χώρο
στις τρεις διαστάσεις του.

Οι προτάσεις θα έπρεπε να αξιοποιούν τους υφιστάμενους κοινόχρηστους
χώρους και το υφιστάμενο κτιριακό απόθεμα, να μην απαιτούν εκτεταμένες
απαλλοτριώσεις, και να έχουν κατά το δυνατόν πιλοτικό χαρακτήρα, δηλαδή
τη δυνατότητα χρήσης της ιδέας/αρχής και σε άλλες περιοχές της πόλης με
υποβαθμισμένο αστικό περιβάλλον.

Μετά το πέρας του διαγωνισμού απονεμήθηκαν 5 ισότιμα βραβεία (5.000€) στους εξής:

1)    Χριστίνα Νικητάκη, Ελεάννα Κουμαριανού, Μαρία Παπαδημητρίου και Δήμητρα Τσιάμη

Η πρόταση (Κοινόσπορος) αφορά το “σταυρό” μεταξύ των οικοδομικών
τετραγώνων επί των οδών Μαγνήτων και Δον Δαλεζίου στο κέντρο της πόλης
του Βόλου με την προοπτική να υιοθετηθεί και σε άλλα σημεία της.  Βασικά
στοιχεία της πρότασης είναι η καλλιέργεια της γης και οι δράσεις
εφήμερου χαρακτήρα που οργανώνονται από τους κατοίκους και την
κοινότητα. Στην πρόταση συναντάμε δύο βασικούς ανθρώπινους χαρακτήρες,
τον “γεωργό” και τον “παίζοντα άνθρωπο” (=homo ludens). Στόχος της
πρότασης είναι η ανάδειξη της έννοιας του κοινού και η προβολή του στην
πόλη.

Η πρόταση αναπτύσσεται σε τρεις ενότητες: α. Αστικός Κήπος, β.
Συλλογικές Δράσεις, γ. Αστικός Εξοπλισμός.  Στο “σταυρό” έχουν
τοποθετηθεί περίπτερα ενημέρωσης – info boxes, όπου οι κάτοικοι και οι
επισκέπτες θα ενημερώνονται για τις δραστηριότητες της εβδομάδας.
Παράλληλα θα παρατίθεται και προτεινόμενο ημερολόγιο σποράς και
συγκομιδής. Ανάμεσα στις δραστηριότητες που προωθούνται μέσω της
πρότασης είναι υπαίθριες αγορές, βραδιές κινηματογράφου, υπαίθρια
workshops για χειροτεχνίες ή άλλες θεματολογίες.

2)    Δημήτρης Θεοδωρόπουλος (hiboux architecture)

Ο σχεδιασμός στην πρόταση αυτή εκκινεί από μια σημαντική παρατήρηση για
την πόλη του Βόλου. Στην πόλη στεγάζονται και δραστηριοποιούνται ένα
πλούσιο και ποικίλο δυναμικό κοινωνικών φορέων που ασχολούνται με ομάδες
ατόμων κοινωνικά αποκλεισμένων. Παράγουν έρευνα και δραστηριοποιούνται
στην  αποκατάσταση ή την ανάπτυξη των ειδικών δυνατοτήτων διαφορετικών
σωμάτων. Ο σχεδιασμός επιχειρεί να δημιουργήσει την συνθήκη της
κατάκτησης του δημόσιου χώρου από τέτοιες ομάδες με τέτοιο τρόπο ώστε το
αστικό τοπίο του Βόλου να παράξει ένα πεδίο έρευνας νέων εργαλείων
σχεδιασμού κοινού χώρου.

Με αφορμή τις ειδικές αντιληπτικές σχέσεις με το περιβάλλον που
αναπτύσσονται σε κάθε σώμα με ιδιαιτερότητες επιχειρούμε να παράξουμε
εύληπτα και ενδιαφέροντα τοπία προς χαρτογράφηση από όλα τα σώματα.
Τοπία τα οποία αναφέρονται σε όλες τις αισθήσεις χωρίς να προκρίνουν
έναν σχεδιασμό που φετιχοποιεί το ορατό. Τοπία τα οποία ουσιαστικά
δίνουν την δυνατότητα να μετέχουμε σε διαφορετικές εμπειρίες αλλά που
απευθύνονται σε όλους ταυτόχρονα. Αρνούμενοι την τυποποιημένη
αναπαράσταση του σώματος στον σχεδιασμό, την μόνη οικουμενικότητα την
οποία μπορούμε να επιτρέψουμε ως αρχή σχεδιασμού είναι αν αυτή αφορά με
διαφορετικό τρόπο κάθε σώμα.

3)    Άννα Περέλα

Σύμφωνα με τη συγκεκριμένη πρόταση, οι είσοδοι στο εσωτερικό του
τετραγώνου δεν είναι δεσμευτικές, η ουσία είναι να φτάσεις στο
εσωτερικό. Οι κινήσεις μπορούν να προσαρμοστούν σε θηλιά. Η διάταξη των
κινήσεων έγινε με τέτοιο τρόπο (αποφυγή του συντομότερου δρόμου), ώστε
να κατευθυνθεί ο χρήστης στο εσωτερικό του τετραγώνου και να
αποδυναμωθεί η ενδεχόμενη χρήση των διαμορφώσεων, ως πιο σύντομο πέρασμα
ανάμεσα στα τετράγωνα, άρα να επιβαρυνθεί ο εσωτερικός χώρος που
διαμορφώνεται με την παραπάνω κίνηση. Επιδίωξη δεν είναι να
υποκατασταθούν οι υπάρχουσες κινήσεις. Ο δημόσιος χώρος της γειτονιάς δε
πρέπει να λάβει χρήσεις με έντονο χαρακτήρα. Πρόθεση δεν είναι να
δημιουργηθούν χώροι υπερτοπικής εμβέλειας. Ουσιαστικά, «αντιμετωπίζεται»
ως επέκταση της κατοικίας και επιδιώκεται να δοθούν δυνατότητες
οικειοποίησής του από τους χρήστες. Η πρόθεση αυτή φανερώνεται και στην
επιλογή να μην αποκοπούν αυθαίρετα οι αύλιοι χώροι των κατοικιών και να
δοθούν στο δημόσιο, αλλά να αντιμετωπιστούν σχεδιαστικά με μία σαφή
ημιδιωτικότητα. Στην περιοχή παρατηρείται μικρή υψομετρική διαφορά. Δεν
αγνοείται, αντίθετα αξιοποιείται δυναμικά, διότι θεωρείται πως είναι μία
παράμετρος που πρέπει να ληφθεί υπόψη στον πιλοτικό χαρακτήρα που έχει η
πρόταση για οποιαδήποτε περιοχή. Η φύτευση αποτελεί βασικό σχεδιαστικό
αλλά και δομικό στοιχείο. Λειτουργεί ως εμπόδιο/όριο, προστασία/στάση
αλλά και διαδραστικά. Το παιχνίδι εντάσσεται σε αυτή. Οι ίδιοι οι κορμοί
ορίζουν κατασκευαστικά τα υπαίθρια παιχνίδια. Τα καθίσματα σχεδιάζονται
ως δομικά στοιχεία της πρότασής μας, λαμβάνοντας ποικιλία στην τελική
απόδοσή τους. Τα υλικά που επιλέγονται για τις επιφάνειες μαρτυρούν και
τη διαφορετική ποιότητα/ χρήση του εκάστοτε χώρου. Έτσι λοιπόν, το χώμα
και το χαλίκι επιλέγονται για τα μαλακά δάπεδα των αυλών και των πάρκων,
ενώ, ο κυβόλιθος και το μπετόν για τα τις σκληρές επιφάνειες που
απαιτούν τα περάσματα και οι χώροι κίνησης. Ιδιαίτερη αξία στην επιλογή
τους για την αναβάθμιση της περιοχής αποτελεί ο αστικός εξοπλισμός
(φωτιστικά, κάδοι απορριμμάτων). Τέλος, αλλά και πιο σημαντικό είναι η
πρόταση για την κίνηση και στάση των οχημάτων με σκοπό την αποσυμφόρηση
του κέντρου και την βελτίωση της ποιότητας ζωής του κατοίκου. Μεγάλο
μέρος της διέλευσης και εξυπηρέτησης των πεζών και κατοίκων μπορεί να το
φέρει το δίκτυο πεζόδρομων, που αναφέρεται παρακάτω, μιας και η κλίμακα
της πόλης, σχεδόν, το υποδεικνύει. Η χρήση του αυτοκινήτου μπορεί να
περιοριστεί, ιδιαίτερα στο κέντρο, με την φροντίδα για πρόβλεψη χώρων
στάσης και στάθμευσης.

Η πρότασή αφορά τον επαναπροσδιορισμό του χαρακτήρα του κυκλοφοριακού
δικτύου του κέντρου, με καθορισμό κύριων και τοπικών οδών και με αμιγώς
πεζόδρομους για όλη την έκτασή του. Συγκεκριμένα προτείνεται οι οδοί
Αναλήψεως, Δημητριάδος, Ιάσονος, Κ. Καρτάλη, Ιωλκού, Κασσαβέτη και
Τρικούπη να αποτελούν τις κεντρικές αρτηρίες. Οι οδοί αυτές καλύπτουν
και τα δύο ρεύματα κυκλοφορίας και αποτελούν και σήμερα βασικούς άξονες.
Με μέτρα απαγόρευσης της στάθμευσης και ενδεχομένως στοιχειώδους
διαπλάτυνσης θα αποδώσουν στο σκοπό τους. Η επιλογή αυτή θα αποφορτίσει
τις ενδιάμεσες οδούς, όπου μπορούν να λάβουν τοπικό χαρακτήρα, και να
διαμορφωθούν ώστε να λάβουν και τις απαραίτητες θέσεις στάθμευσης.

Τέλος, προτείνεται η δημιουργία αμιγούς πεζόδρομου στις οδούς Ρ.
Φεραίου, Γαλλίας, Σ. Σπυρίδη και Ι. Καρτάλη. Οι οδοί αυτές θα
αποτελέσουν τη βάση για ενιαίο δίκτυο πεζόδρομου – ποδηλατόδρομου και θα
συνδεθούν με την υφιστάμενη πεζοδρόμηση στο εμπορικό κέντρο και στην
παραλία. Η μορφή τους αποτελείται από τρεις ζώνες, του ποδηλατόδρομου,
του πεζόδρομου – βόλτα και του πράσινου – και της στάσης. Για το φόρτο
των οχημάτων εκτιμάται ότι με συγκεκριμένη πολιτική ενίσχυσης της χρήσης
του ποδήλατου θα μειωθεί η κυκλοφορία των ΙΧ αυτοκινήτων, που
δημιουργούν τον μεγαλύτερο όγκο κίνησης και απαιτούν και πρόβλεψη για
σχεδιασμό χώρων στάθμευσης.

4)    Εμμανουήλ Ρουμπελάκης, Γιώργος Παπαματθαιάκης,
Βαλεριάν-Αντώνιος Πορτοκάλης, Ξένη Στούμπου, Ιωάννης-Μακάριος
Κουφόπουλος και Αλίκη-Μαρία Καρανικόλα

Η μονοτονία του ιπποδάμιου πολεοδομικού συστήματος της περιοχής
μελέτης, ως ένα αδιάφορο φόντο διεξαγωγής των αστικών λειτουργιών είναι
ενδεχομένως ένας καθοριστικός παράγοντας για την εικόνα της πόλης του
Βόλου, κυρίως στα μάτια των κατοίκων της. Παράλληλα, η διάχυτη εξάπλωση
της πόλης, με άναρχο και ασχεδίαστο τρόπο, σε βάρος της περιαστικής
υπαίθρου, τη στιγμή μάλιστα που η πυκνότητα πληθυσμού στην κεντρική
περιοχή κυμαίνεται σε μάλλον χαμηλά επίπεδα, συνδυάζεται με οξύμορο
τρόπο με το φαινόμενο του κενού και αναξιοποίητου κτηριακού αποθέματος
στις κεντρικές περιοχές. Η έλλειψη πρόνοιας για την χωροθέτηση ελεύθερων
χώρων και χώρων πρασίνου σε συνδυασμό με την αμηχανία του αστικού
σχεδιασμού σε σχέση με ζητήματα βιώσιμης διαχείρισης πόρων όπως το νερό
συνθέτουν την εικόνα μίας πόλης εντελώς αποκομμένης από το φυσικό της
περιβάλλον παρά την έντονη σχέση με τα φυσικά στοιχεία (θάλασσα –
βουνό).

Με δεδομένο δε ότι το μόνο παράδειγμα δημόσιου χώρου πρασίνου
εντοπίζεται στην περιοχή του παραλιακού μετώπου, μπορούμε να
ερμηνεύσουμε την μονοκεντρικότητα της πόλης και την πόλωση του
ενδιαφέροντος κατ’ αποκλειστικότητα μόνο ως προς αυτό το κέντρο.
Επιπλέον η γενικευμένη μόλυνση της ατμόσφααιρας, τόσο από την καύση
ξυλείας για θέρμανση όσο και από την αλόγιστη χρήση του αυτοκινήτου για
τις μετακινήσεις εντός πόλης, συνθέτουν το σκηνικό της σημερινής
κατάστασης της πόλης του Βόλου τόσο από πλευράς ποιότητας ζωής όσο και
από πλευράς καθημερινών μετακινήσεων. Τέλος η πολυμορφία του κτιριακού
αποθέματος στην πόλη σε συνδυασμό με την ανυπαρξία περιορισμών ως προς
την διαχείριση των ακαλύπτων χώρων στη φάση του σχεδιασμού, καθιστά ένα
μεγάλο σε έκταση απόθεμα και εν δυνάμει ζωτικό χώρο πρασίνου,
αναξιοποίητο και κατατμημένο σε ιδιοκτησίες με διαφορετικούς τρόπους
διαχείρισής του ανά περίπτωση.

Η πρότασή κινείται σε τρία επίπεδα: πρώτον στην διατύπωση κάποιων
γενικών ρυθμιστικών κατευθύνσεων, δεύτερον στην πρόταση συστημάτων
κλίμακας γειτονιάς που λειτουργούν με τη μορφή δικτύων και τέλος με την
καθεαυτό σχεδιαστική πρόταση σε μικρότερη κλίμακα. Όλα με κέντρο κάθε
φορά τέσσερα οικοδομικά τετράγωνα και το σταυρό ενδιάμεσα.

5)    Έλλη Καρυάτη και  Δανάη Μαυρίδου

Η περιοχή μελέτης που επιλέγεται ως αντιπροσωπευτική της πόλης του

Βόλου περιλαμβάνει τα 4+1 οικοδομικά τετράγωνα που περικλείουν τον

νοητό σταυρό των οδών Γαλλίας και Φιλελλήνων.

Πρόθεσή της πρότασης ήταν συγχρόνως η περιβαλλοντική και χρηστική
αναβάθμιση του αστικού περιβάλλοντος. Η συλλογιστική αυτή παρέδωσε
εμπράκτως μια παλέτα μορφών, υφών και χωρικών ποιοτήτων που οδήγησε και
σε μία αρχή τυποποίησης των μερών του όλου που στη σύνθεση τους,
εξελίσσουν ένα χωρικό “patchwork”. Αρχή του “patchwork” γίνονται οι ροές
κίνησης καθώς και η χωρική μορφολογία των ελεύθερων χώρων που συναντά
κατά μήκος της. Πρόσθετο αλλά και βασικό στοιχείο της σύνθεσης είναι η
χρήση της κίτρινης καρέκλας καθώς συμβολίζει την διεκδίκηση του δημόσιου
χώρου από τον κάτοικο. Ο κάτοικος του Βόλου, πιστός στις συνήθειες του,
μπορεί να προσθέσει και τις δικές του καρέκλες

συμπληρώνοντας έτσι το “σαλόνι” του δημόσιου χώρου.

Η κριτική επιτροπή ήταν επταμελής και συμμετείχαν σ’ αυτήν: Ζήσης
Κοτιώνης, Αρχιτέκτων Μηχανικός – Καθηγητής στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων του
Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Στυλιανός Ζερεφός, Αρχιτέκτων Μηχανικός –
Επίκουρος Καθηγητής Σχολής Εφαρμοσμένων Τεχνών ΕΑΠ, Λόης Παπαδόπουλος,
Αρχιτέκτων Μηχανικός-Καθηγητής στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων του Πανεπιστημίου
Θεσσαλίας, Δημήτριος Φιλιππιτζής, Αρχιτέκτων Μηχανικός – Διδάσκων στο
Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Αναστασία Αναστασοπούλου, Αρχιτέκτων Μηχανικός,
Αικατερίνη Χελιδώνη, Αρχιτέκτων Μηχανικός και Μαρία Κοκκίνου, Αρχιτέκτων
Μηχανικός.

Ο «αστικός μύθος» λέει πως την εποχή που η «Λάμψη» καθήλωνε τους
Ελληνες τηλεθεατές κάθε απόγευμα, οι αστυνομικοί είχαν απηυδήσει με τις
γιαγιάδες που καλούσαν στην άμεση δράση για να καταγγείλουν κάποια από
τις δολοπλοκίες της δημοφιλούς σειράς. Οι συνάδελφοί τους στις ΗΠΑ
έζησαν κάτι ανάλογο.

Οταν την Παρασκευή «έπεσε» η σελίδα του Facebook σε πολλές χώρες του
κόσμου, οι περισσότεροι χρήστες εγκατέλειψαν την προσπάθεια να μπουν σε
αυτή και απλά περίμεναν να διορθωθεί στο πρόβλημα. Στις ΗΠΑ όμως αρκετοί
αποφάσισαν να απευθυνθούν στους κατεξοχήν αρμόδιους για την επιβολή της
τάξης: τους αστυνομικούς.

Τα τηλεφωνήματα στην Αμεση Δράση για την επίλυση του προβλήματος με
το Facebook ήταν τόσα πολλά, που ένας αρχιφύλακας του γραφείου του
Σερίφη στο Λος Αντζελες στράφηκε στο Twitter, ελπίζοντας να ησυχάσει.

«Τo Facebook δεν θέμα επιβολής του νόμου. Σας παρακαλώ μην μας
παίρνετε τηλέφωνο επειδή έχει ”πέσει”. Δεν ξέρουμε πότε θα επανέλθει η
σελίδα!», έγραψε ο αγανακτισμένος αστυνομικός, ενώ σε επόμενη ανάρτησή
του αποκάλυψε ότι δεν είναι η πρώτη φορά που παρατηρείται τέτοιος
καταιγισμός τηλεφώνων για άσχετο θέμα, αφού συχνά η αστυνομία στις ΗΠΑ
δέχεται ανάλογες οχλήσεις όταν για παράδειγμα κάτι πάει στραβά με την
καλωδιακή τηλεόραση.

πηγη

Ηχηρό μήνυμα στους “θιασώτες” του αργεντίνικου
παραδείγματος έστειλε ο J. Claude Juncker στην από κοινού συνέντευξη
τύπου που παραχώρησε με τον Αντώνη Σαμαρά μετά τη συνάντησή τους στο
Μέγαρο Μαξίμου.

“Εάν δεν είχατε λάβει μέτρα, θα είχατε γίνει Αργεντινή πριν από την Αργεντινή”, ανέφερε χαρακτηριστικά.

Από πλευράς του, ο Πρωθυπουργός διαβεβαίωσε ότι: “Η
Ελλάδα βρίσκεται σήμερα σε σημείο που μέχρι πριν  από δύο χρόνια κανείς
δεν πίστευε”.

Αντώνης Σαμαράς: Σήμερα είχα τη χαρά να συναντηθώ με το φίλο Jean- Claude Juncker.

Πέρα από παλαιό φίλο  της Ελλάδας, τον κ. Juncker σήμερα τον
αναγνωρίζει όλη η Ευρώπη ως τον πρώτο εκλεγμένο Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής
Επιτροπής. Και είναι τιμή για εμάς ότι ο πρώτος σταθμός στην περιοδεία
του, ανάμεσα σε πρωτεύουσες των κρατών-μελών, πριν παρουσιάσει τη νέα
Σύνθεση της Επιτροπής αλλά και την ατζέντα του για την επόμενη
πενταετία, ήταν η Αθήνα.

Και το γεγονός ότι επέλεξε την Ελλάδα ως πρώτο σταθμό, έχει τη σημασία του…

Τον κ. Juncker τον γνωρίζω προσωπικά από παλιά, εδώ και πολλά χρόνια,
από τότε που ήμουν υπουργός των Εξωτερικών. Έχαιρε  από τότε της
εκτίμησης όλων για την πείρα του αλλά κυρίως για την προσφορά του στο
Ευρωπαϊκό ιδεώδες.

Τον γνωρίσαμε όλοι, όταν η Ελληνική κρίση και η Ευρωπαϊκή κρίση
έφτανε στο αποκορύφωμά της. Και τότε έδειξε τις τρείς σπουδαίες ηγετικές
αρετές που είναι πάντα απαραίτητες σε περιόδους κρίσης: Τόλμη να
αντιμετωπίζει τα προβλήματα και να λέει τη γνώμη του απερίφραστα,
διορατικότητα να βλέπει μπροστά από τις εξελίξεις και ικανότητα να
ενώνει.

Τις κρίσιμες εκείνες στιγμές, στήριξε την Ελλάδα και την παραμονή της
στο ευρώ, όταν πύκνωναν οι φωνές για την απομάκρυνση της χώρας από το
ευρώ. Αυτό δεν το ξεχνάμε. Και τώρα που η κρίση αυτή έχει σε μεγάλο
βαθμό πια ξεπεραστεί, του το αναγνωρίζουν οι πάντες. Μέσα στην Ελλάδα,
αλλά και πέραν της Ελλάδας.

Σήμερα όμως ο κ. Juncker, είναι και ο πρώτος Πρόεδρος της Κομισιόν
που αναδείχθηκε με την ψήφο των Ευρωπαίων πολιτών, όταν το κόμμα που
πλειοψήφησε στις πρόσφατες ευρωεκλογές ήταν το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα.

Κι αυτό έχει τη σημασία του, διότι προσδίδει στους Ευρωπαϊκούς θεσμούς  πρόσθετη δημοκρατική νομιμοποίηση.

Κι είναι σημαντικό ότι ο κ. Juncker κατέβηκε ως υποψήφιος του ΕΛΚ, με
ένα σχέδιο δέκα σημείων που αναδεικνύει τις προτεραιότητες της Ενωμένης
Ευρώπης την επόμενη πενταετία: Προτεραιότητες Ανάπτυξης, Απασχόλησης,
Δικαιοσύνης, Ασφάλειας, εσωτερικής και εξωτερικής, αλλά και
προτεραιότητες στις Δημοκρατικές Μεταρρυθμίσεις.

Ένα πρόγραμμα που προτείνει μεγάλες τομές αντλώντας διδάγματα και από
την εμπειρία της Ελληνικής κρίσης. Και ενσωματώνοντας πολλές από τις
ιδιαίτερες θέσεις που εμείς προβάλαμε τα τελευταία χρόνια: Ότι η
πολιτική της Ευρώπης, σε τέτοιες περιπτώσεις οφείλει να λαμβάνει υπ’
όψιν, από δω και μπρός, όχι μόνο του αριθμούς αλλά και την κοινωνική
συνοχή. Οφείλει να θεραπεύει όχι μόνο τις δημοσιονομικές ανισορροπίες,
όχι μόνο τις οικονομικές στρεβλώσεις, αλλά και τις κοινωνικές αδικίες.
Και αυτό να γίνεται κατανοητό από τις κοινωνίες των χωρών μας και από
τους ευρωπαίους πολίτες συνολικά.

Με δύο λόγια, οφείλω να το πω: το πρόγραμμα που παρουσιάζει ο κ.
Juncker ως νέος Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εκφράζει πολλές από
τις δικές μας αγωνίες και από άλλες χώρες επίσης του Νότου: Αγωνίες για
την οικονομική ανάπτυξη που πρέπει να είναι προτεραιότητα από εδώ και
στο εξής. Για την άμεση δημιουργία θέσεων απασχόλησης, απ’ άκρο σ’ άκρο
της Ευρώπης και ιδιαίτερα για τους νέους. Για την ανταγωνιστικότητα, για
τη στήριξη των Μικρομεσαίων επιχειρήσεων, για την ενεργειακή ασφάλεια
και επάρκεια της Ευρώπης, για την μετανάστευση, για την αποτελεσματική
αντιμετώπιση της παράνομης μετανάστευσης και την αποτελεσματική
προστασία των κοινών Ευρωπαϊκών συνόρων. Για την ενίσχυση του διεθνούς
ρόλου της Ευρώπης, για το χτύπημα της γραφειοκρατίας και την ενίσχυση
της ενιαίας αγοράς.

Πράγματα, που μέχρι προ τριών ετών ακόμα ακόμα, ακούγονταν ως πολύ
«προχωρημένα» ή έως και πολύ «τολμηρά», σήμερα περιλαμβάνονται πλέον
ρητά στο πρόγραμμα Juncker…

Η Ελλάδα μετά από μια μακροχρόνια ύφεση, μετά από μια πολύ σκληρή
επώδυνη δοκιμασία και μετά από κοπιαστική προσπάθεια, σήμερα βγαίνει από
την κρίση. Με τις πολύ οδυνηρές θυσίες των Ελλήνων. Με την ωριμότητα
των πολιτών μας. Αλλά και με τη χωρίς προηγούμενο Ευρωπαϊκή Αλληλεγγύη.

Η Ευρωπαϊκή Αλληλεγγύη ενσαρκώνεται στον ηγετικό ρόλο του Jean- Claude Juncker!

Πράγματι, η Ελλάδα πιάνει πια όλους τους στόχους της – και τους
δημοσιονομικούς και τους μεταρρυθμιστικούς – βγαίνει από την ύφεση και
μπαίνει σε μια νέα εποχή: Χωρίς ελλείμματα, με ανταγωνιστικότητα και με
εξωστρέφεια.

Συζητήσαμε λοιπόν, με τον κ. Juncker για τη νέα εποχή στην οποία
μπαίνει και η Ελλάδα πλέον, αλλά και η Ενωμένη Ευρώπη. Συζητήσαμε για το
πώς θα σταθεροποιήσουμε όσα πετύχαμε και πως θα επισπεύσουμε τις
αλλαγές που χρειάζονται για να προχωρήσουμε ακόμα πιο γρήγορα στην
Ανάπτυξη, στην αποκατάσταση των κοινωνικών αδικιών και στην ενίσχυση των
συνοχής μας. Της κοινωνικής συνοχής, αλλά και της Ευρωπαϊκής συνοχής.

Δεν πρέπει να εφησυχάσουμε. Δεν πρέπει να αφήσουμε να επαναληφθεί
ποτέ ξανά μια τέτοια κρίση. Ούτε στην Ελλάδα, ούτε οπουδήποτε αλλού. Δεν
πρέπει να θέσουμε σε κίνδυνο όσα επιτύχαμε με τόσες θυσίες. Δεν πρέπει,
σε καμιά περίπτωση  να επιστρέψουμε στα ελλείμματα. Οφείλουμε να τα
αφήσουμε πίσω μας για πάντα. Και να το δείξουμε αυτό στους πολίτες. Να
το καταλάβουν και να το νιώσουν. Να μετατρέψουμε την Ελπίδα που
σιγά-σιγά φαίνεται στον ορίζοντα, σε μια ορατή Προοπτική για όλους. Κι
αυτό πρέπει να γίνει το ταχύτερο!

Η Ελλάδα από άποψη δημοσιονομικής προσαρμογής, πέτυχε Πρόεδρε, κάτι
που δεν έχει προηγούμενο διεθνώς: Πέτυχε πρωτογενή πλεονάσματα για πρώτη
φορά μετά από 21 χρόνια – κι ένα χρόνο νωρίτερα από τις προβλέψεις!
Αλλά και από άποψη διαρθρωτικών  μεταρρυθμίσεων, ανέβηκε 111 θέσεις στην
παγκόσμια κατάταξη ανταγωνιστικότητας! Εκμηδένισε τα δίδυμα ελλείμματα –
στον προϋπολογισμό της και στο εξωτερικό ισοζύγιο πληρωμών – μέσα σε
δύο τρία χρόνια. Για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες! Κατάφερε να βγει στις
αγορές και να αρχίσει να δανείζεται ως φυσιολογική χώρα, επίσης ένα
χρόνο νωρίτερα απ’ ό,τι τολμούσε ο οποιοσδήποτε να υποθέσει λίγο πριν.
Αρκεί μια σύγκριση με μια άλλη περίπτωση που βρίσκεται σήμερα στην
επικαιρότητα – της Αργεντινής: μιας χώρας πολύ μεγαλύτερης και πολύ
πλούσιας σε φυσικούς πόρους που χρεοκόπησε πριν δώδεκα χρόνια και ακόμα
δεν μπορεί να συνέλθει, ακόμα δεν μπορεί να δανειστεί φυσιολογικά στις
διεθνείς αγορές. Φανταστείτε: μετά από δώδεκα ολόκληρα χρόνια! Και παρά
το γεγονός ότι το αρχικό χρέος της Αργεντινής, όταν χρεοκόπησε, ήταν
λιγότερο από το μισό σε σύγκριση με το δικό μας. Προφανώς στο πρόβλημα
μιας χώρας μόνο ένας ανόητος θα έμενε ασυγκίνητος.

Αλλά πρέπει όμως να βγάλουμε και τα απαραίτητα συμπεράσματα: Στην
Ελλάδα αποφύγαμε ακριβώς αυτά που δεν κατάφερε να αποφύγει η Αργεντινή.
Υποφέραμε, αναμφίβολα, αλλά δεν επιτρέψαμε να συμβεί στη χώρα μας, ό,τι
έγινε και εξακολουθεί να ταλαιπωρεί τη χώρα εκείνη δώδεκα χρόνια μετά!

Και αυτό την ώρα που κάποιοι μας εισηγούνταν να ακολουθήσουμε το
παράδειγμά της άτακτης χρεοκοπίας, εμείς κάναμε  αντίθετα ό,τι
μπορούσαμε για να το αποτρέψουμε.

Τη διαφορά βέβαια, την έκανε κ. Πρόεδρε και το γεγονός ότι η Ελλάδα
έμεινε με τη δική σας τη βοήθεια και συμπαράσταση μέσα στην ευρωπαϊκή
ομπρέλα και  στηρίχθηκε με το δικό σας πρωταγωνιστικό ρόλο στην
Ευρωπαϊκή αλληλεγγύη. Την ώρα που κάποιοι επέμεναν ότι η παραμονή μας
στο ευρώ «δεν ήταν φετίχ», εμείς επιλέγαμε να μείνουμε στο ευρώ, ακριβώς
για να αποτρέψουμε τα χειρότερα για τη χώρα μας. Κι έτσι σήμερα – όχι
δώδεκα χρόνια μετά, αλλά μόλις δύο χρόνια μετά, η Ελλάδα πλέον αφήνει
την κρίση οριστικά πίσω της.

Έγιναν βέβαια και λάθη στην πορεία. Αλλά μάθαμε από τα λάθη και τα ξεπερνάμε. Και ως Έλληνες και ως Ευρωπαίοι.

Ως Έλληνες διαψεύσαμε όσους «προέβλεπαν ότι η Ελλάδα δεν θα τα
καταφέρει». Αλλά και ως Ευρωπαίοι, διαψεύσαμε όσους προέβλεπαν ότι «και η
Ευρώπη δεν θα αντέξει».

Κι ήταν πολλοί αυτοί που είτε προέβλεπαν τα χειρότερα για την Ελλάδα είτε προέβλεπαν τα χειρότερα για την Ευρώπη.

Ο Jean- Claude Juncker ήταν, αντίθετα, από εκείνους που μέσα σε
δύσκολες στιγμές, κρατούσε ακέραιη την πίστη του και στις δυνατότητες
της Ελλάδας αλλά και στις δυνατότητες της Ευρώπης.

Μας κάνει, λοιπόν, διπλά υπερήφανους – και ως Έλληνες και ως
Ευρωπαίους – το γεγονός ότι αντίθετα προς τις χειρότερες προβλέψεις
πολλών, η Ελλάδα σήμερα βρίσκεται σε σημείο που πριν δύο χρόνια κανείς
δεν πίστευε. Αλλά και ότι  η Ευρώπη κατάφερε πράγματα που πριν λίγα
χρόνια ελάχιστοι τολμούσαν να υποθέσουν.

Διπλή υπερηφάνεια αλλά και ανάλογη φιλοδοξία: Να ξεπεράσουμε όλες τις
προβλέψεις για μιαν ακόμα φορά από δω και μπρός: Όχι απλώς να
αποφύγουμε τα χειρότερα, αλλά και να κατορθώσουμε τα καλύτερα. Να
βρεθούμε στις πρώτες θέσεις διεθνώς ως Ελλάδα. Και να ξανακερδίσουμε το
ρόλο που αξίζει η Ενωμένη Ευρώπη στον κόσμο.

Με τον κ. Juncker συζητήσαμε ακριβώς πως θα κάνουμε πραγματικότητα
αυτή τη διπλή φιλοδοξία. Και πως η νέα Ευρωπαϊκή Επιτροπή, είμαι
σίγουρος για αυτό, δεν θα χάσει ούτε λεπτό. Και θα κάνει αισθητό από την
πρώτη στιγμή, σε όλη την Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο, ότι η Ευρώπη μας
γυρίζει σελίδα.

Και πάλι, καλώς ήλθες στην Ελλάδα, Jean- Claude Juncker.

Και καλή δύναμη στα νέα σου καθήκοντα.

Jean- Claude Juncker: Σκόπευα
να μιλήσω αγγλικά αλλά, εφόσον υπάρχει μετάφραση στα γαλλικά, θα μιλήσω
στα γαλλικά. Θα ήταν για μένα πολύ πιο εύκολο να μιλήσω κι εγώ γαλλικά.
Πάντα μου λένε να μιλάω στα αγγλικά αλλά, επειδή και τα γαλλικά είναι
μια πολύ σημαντική γλώσσα- όπως είναι και τα γερμανικά- θα ήθελα,
λοιπόν, να μιλήσω στα γαλλικά.

Κύριε Πρωθυπουργέ, αγαπητέ φίλε, αγαπητοί συνάδελφοι, αγαπητέ αδελφέ,
ήρθα στην Ελλάδα για τους καλούς λόγους, προσωπικούς καταρχάς. Τα
τελευταία χρόνια είχα την ευκαιρία να συνάψω πολύ φιλικούς δεσμούς,
δεσμούς αδελφότητας- και επιμένω σε αυτόν τον όρο- με τον Έλληνα
Πρωθυπουργό, τον οποίο νιώθω φίλο και αδελφό μου. Και είχα και σχέσεις
πολύ φιλικές. Με τον υπουργό σας των Εξωτερικών μπορεί η σχέση μας να
ήταν αρκετά θυελλώδης όταν είχε το χαρτοφυλάκιο του υπουργείου
Οικονομικών αλλά πάντοτε οι σχέσεις μας ήταν πολύ φιλικές, πολύ
ειλικρινείς, προς το  συμφέρον της χώρας σας και της Ευρώπης.

Ήρθα στην Ελλάδα ενώ δεν είμαι ακόμα Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής
Επιτροπής, είμαι ο εκλεγμένος Πρόεδρος, αν θέλετε, όπως λένε όλοι όσοι
επιθυμούν να τηρείται πάντοτε το πρωτόκολλο στις Βρυξέλλες. Γιατί στις
Βρυξέλλες πάντοτε μου απευθύνουν το λόγο λέγοντας μου «Καλημέρα σας, κ.
εκλεγμένε Πρόεδρε της Ευρωπαϊκής Επιτροπής», κάτι το οποίο δε μου
αρέσει. Εν πάση περιπτώσει, εγώ θα είμαι πράγματι ο νέος Πρόεδρος της
Ευρωπαϊκής Επιτροπής και ήρθα στην Ελλάδα για να ευχαριστήσω τον Έλληνα
Πρωθυπουργό, ο οποίος δεν δίστασε να με προτείνει ως επικεφαλής του
ψηφοδελτίου των υποψηφίων από πλευράς του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος για
τη θέση αυτή. Είμαι ο μόνος πολιτικός άνδρας που είμαι τόσο δημοφιλής
στην Ελλάδα όσο και στη Γερμανία, ξέρετε.

Ήρθα, λοιπόν, για να ευχαριστήσω τον Έλληνα Πρωθυπουργό. Δεν ήρθα με
την ιδιότητα μου του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αλλά του
εκλεγμένου επόμενου Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Και θα έχω την
ευκαιρία να συναντηθώ, όπως συναντήθηκα με τον αξιότιμο κ. Πρωθυπουργό,
με τον υπουργό Εξωτερικών αλλά και άλλα εξέχοντα πρόσωπα της Ελληνικής
πολιτικής σκηνής για το τι μας επιφυλάσσει το μέλλον τα επόμενα χρόνια.
Και πιστεύω ότι συμφωνούμε για τα ουσιώδη και τα βασικά.

Ας ξεκινήσω με την Ελλάδα. Πέρα από τις δυσκολίες της στιγμής, χάρη
σε μια εντυπωσιακή συλλογική προσπάθεια την οποία όλη η Ευρώπη θαυμάζει,
σε αντίθεση ενδεχομένως με τους Έλληνες, η Ελλάδα κατάφερε να επιβάλλει
τη βούληση της να δράσει, να αναλάβει δράση. Εγώ ήμουν Πρόεδρος του
Eurogroup στις χειρότερες στιγμές της κρίσης και πάντοτε θα λέω ότι
χρειάστηκε να δώσω δύο μάχες: Πρώτον, να πείσω την Ελλάδα και τις αρχές
της, τους υπουργούς της, τους υφυπουργούς της, που διαδέχονταν σε αυτές
τις θέσεις ο ένας τον άλλον, να ξεκινήσουν προς μια νέα κατεύθυνση. Δεν
είναι εύκολο να ξεκινήσει κάτι τέτοιο. Αυτό ήταν η πρώτη μάχη που έδωσα.
Και η δεύτερη μάχη να καταφέρω να πείσω τους υπολοίπους ότι η Ελλάδα
αξίζει να χαίρει της εμπιστοσύνης των υπολοίπων. Και αγωνίστηκα
πραγματικά σαν λιοντάρι, θα έλεγα. Ήταν πολύ μεγάλη η μάχη για να
καταφέρω να αντιταχθώ σε όλους αυτούς που ήθελαν να απομακρύνουν την
Ελλάδα από τη ζώνη του ευρώ και άρα από την Ευρώπη.

Ξέρετε, όταν ήμουν νέος, στην εφηβεία μου, στα 16, στα 18 μου χρόνια,
γνώρισα την Ελλάδα των συνταγματαρχών. Την Ελλάδα της δικτατορίας. Και
θαυμάζω πάντοτε το γεγονός ότι η Ελλάδα, οι Έλληνες μπόρεσαν να αδράξουν
την Ιστορία για να τη διαμορφώσουν όπως θέλουν οι ίδιοι. Δεν υπήρξε
εξωτερική παρέμβαση κι αν κάποτε υπήρξε εξωτερική παρέμβαση, δεν ήταν
ποτέ θετική. Όμως, οι Έλληνες αποφάσισαν μόνοι τους, κατάφεραν να
διώξουν τη δικτατορία, το καθεστώς αυτό. Και ξέρετε, εγώ στα 16, 18 μου,
ήμουν ένθερμος υποστηρικτής της εκ νέου ανακάλυψης της Ελλάδας της
μεταπολιτευτικής περιόδου, η οποία χαρακτηρίστηκε από τις αξίες της
Δημοκρατίας. Και μάλιστα μία από τις προσωπικές στιγμές που με κάνει
περισσότερο περήφανο από όλες, είναι η στιγμή κατά την οποία
υπερασπίστηκα σθεναρά, με βαθιά πεποίθηση μου, την παραμονή της Ελλάδας
στη ζώνη του ευρώ και στην Ευρώπη. Διότι η Ελλάδα ανήκει στην Ευρώπη. «Ο
Πλάτωνας δεν μπορεί να παίζει στην Β’ Εθνική». Είναι μια πολύ γνωστή
φράση του Πρόεδρου Giscard d’Estaing, τον οποίο δε μου αρέσει
να παραθέτω πολύ συχνά αλλά σε αυτή την περίπτωση είμαι αναγκασμένος να
το κάνω. Και μάλιστα, όχι τόσο για τη φιλία  που με δένει με τον Giscard
d’Estaing, αλλά κυρίως για τον Πλάτωνα και τη φιλία και τα συναισθήματα
που τρέφω για το νησί της Σάμου, από το οποίο προέρχεται.

Πρέπει να πω πως έκανα ό,τι μπορούσα για την Ελλάδα και συζήτησα με
τον Πρωθυπουργό σήμερα για το χαρτοφυλάκιο του επόμενου Έλληνα
Επιτρόπου, τον οποίο γνωρίζω πολύ και συμπαθώ ιδιαιτέρως και ο οποίος
όταν ήταν δήμαρχος Αθηναίων μου είχε δώσει το μετάλλιο της τιμής της
πόλης των Αθηνών. Είχαμε την τιμή στο παρελθόν να γνωριστούμε, να
συνεργαστούμε, να συνάψουμε δεσμούς φιλίας. Βεβαίως, συζητήσαμε για όλα
αυτά αλλά δεν είμαι σε θέση αν σας το αποκαλύψω αυτή τη στιγμή. Γιατί αν
πω σήμερα ποιο θα είναι το χαρτοφυλάκιο του Έλληνα Επιτρόπου εδώ στην
Αθήνα, τότε θα πρέπει να περάσω μέρες και νύχτες συζητώντας με τους
άλλους Πρωθυπουργούς των άλλων χωρών- μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα
χαρτοφυλάκιο που θα αναλάβουν οι αντίστοιχοι Επίτροποι. Σήμερα, λοιπόν,
είναι μια επίσκεψη φιλίας. Μια φιλική επίσκεψη, μια επίσκεψη ακρόασης.
Θέλω να αφουγκραστώ, να ακούσω. Όταν ήμουν Πρωθυπουργός του
Λουξεμβούργου, το ίδιο μου συνέβαινε. Και πιστεύω ότι κι όταν θα είμαι
Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, το ίδιο θα μου συμβεί. Πρέπει κανείς
να τεντώνει τα αυτιά του. Πρέπει κανείς να ακούει, να αφουγκράζεται, να
νιώθει, να μυρίσει- αν θέλετε-, να συνειδητοποιεί αυτά τα οποία του
λένε. Αγαπώ τους Έλληνες. Δεν ξέρω αν θα συνεχίσουν να με αγαπούν
εκείνοι, αλλά το ελπίζω τουλάχιστον.

Μπορείτε να υποβάλλετε ερωτήσεις σε όλες τις γλώσσες, ακόμα και στα γερμανικά.

Δημοσιογράφος: Είπατε ότι συζητήσατε για το
χαρτοφυλάκιο που θα αναλάβει ο Έλληνας Επίτροπος. Ο κ. Juncker είπε ότι
δεν θα αποκαλύψει ποιο είναι αυτό αλλά εγώ δεν μπορώ να μην μπω, κ.
Πρόεδρε, στον πειρασμό να ρωτήσω ποιο θα είναι το χαρτοφυλάκιο που θα
διεκδικήσει η Ελλάδα.

Αντώνης Σαμαράς: Κοιτάξτε, είναι πολύ νωρίς ακόμα. Ο
κ. Juncker έχει πολύ δρόμο ακόμα πριν να ολοκληρώσει τις διαβουλεύσεις
του με τις άλλες 27 χώρες. Το βασικό που εγώ θέλω να πω είναι ότι οι
Ελληνικές θέσεις γενικότερα σε σημεία αιχμής, έχουν ενσωματωθεί στο
πρόγραμμα Juncker. Έχουν ενσωματωθεί, άλλωστε, και στις στρατηγικές
προτεραιότητες της Ενωμένης Ευρώπης για την επόμενη πενταετία, όπου
μιλάμε κυρίως για ζητήματα Ανάπτυξης, για ζητήματα ανταγωνιστικότητας,
για την παράνομη μετανάστευση- που ταλανίζει τη χώρα και το ξέρετε, με
πολλούς παράνομους μετανάστες, για τους οποίους για πρώτη φορά
προβλέπεται ρητά και ο επαναπατρισμός τους. Και εγώ το έχω πει και ο κ.
Juncker με έχει ακούσει να το λέω πολλές φορές, έχω πει ότι χρειάζεται
να υπάρξει και απηνής δίωξη των δουλεμπόρων που τους διακινούν. Έχουμε
μιλήσει ακόμα για την ενεργειακή επάρκεια, δηλαδή τη δημιουργία μιας
ενιαίας ενεργειακής αγοράς στην Ευρώπη. Για να μεγαλώσει η Ευρώπη τους
βαθμούς ελευθερίας της στις προμήθειες ενέργειας. Αυτό, δηλαδή, που θα
μεγιστοποιήσει τη λεγόμενη ενεργειακή ασφάλεια και θα ελαχιστοποιήσει το
κόστος. Και άρα, και την ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης για τα θέματα
ενέργειας έναντι άλλων χωρών. Έχουμε μιλήσει για την ψηφιακή οικονομία,
για την έρευνα, την καινοτομία, τη θάλασσα, που ήταν σημαντικό κομμάτι
της Ελληνικής Προεδρίας, τις θαλάσσιες μεταφορές.

Η ουσία, λοιπόν, είναι ότι όλες αυτές οι Ελληνικές θέσεις βρίσκονται
μέσα στις στρατηγικές προτεραιότητες Juncker και, ως εκ τούτου, υποθέτω
ότι όταν πάρει την απόφαση του ο Πρόεδρος, κάποιο χαρτοφυλάκιο τέτοιου
είδους ενδιαφέροντος πιθανώς να είναι στη δική του την απόφαση. Εγώ έχω
εμπιστοσύνη στον κ. Juncker. Έχει και μεγάλη πείρα στα διεθνή και μεγάλο
εκτόπισμα και ευρύτερη προσωπική επιρροή και στην Ευρώπη και πέραν
αυτής και θέλω να πιστεύω ότι τελικά η απόφαση του θα είναι μια απόφαση,
για την οποία θα υπάρξει ικανοποίηση από Ελληνικής πλευράς.

Jean– Claude Juncker:
Κι εγώ θα ήθελα να πω ότι βεβαίως συμφωνώ με τον Πρωθυπουργό όταν
μιλάει για τη διεθνή μου αίγλη. Θέλω να πω ότι προβλέπει τις εξελίξεις.
Είναι κάτι που μένει να κάνω, όχι που έχω ολοκληρώσει. Σε κάθε
περίπτωση, απόλυτη προτεραιότητα για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή τα επόμενα
χρόνια είναι οι πολιτικές που έχουν να κάνουν με την Ανάπτυξη. Και στο
Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είπα τα εξής και εσείς ήσασταν πολύ ευγενικοί,
γιατί παρακολουθήσατε την ομιλία μου. Γιατί διάβασα στις Ελληνικές
εφημερίδες για τη μεγάλη ομιλία που υποτίθεται ότι εκφώνησα. Εν πάση
περιπτώσει, είπα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ότι θα κάνω το παν έτσι, ώστε
η Ευρώπη του αύριο να είναι μια Ευρώπη Ανάπτυξης. Υπάρχει πρόγραμμα 300
δις ευρώ, είναι το 3% του ΑΕΠ. Είναι ένας φάκελος πάνω στον οποίο
δουλεύουμε με τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, για τον
οποίο τρέφω πολύ μεγάλη εμπιστοσύνη. Παλιά νομίζαμε ότι οι Τράπεζες
Επενδύσεων δε χρησιμεύουν σε τίποτα, παρά μόνο στο να επενδύουν χρήματα
για πράγματα άχρηστα. Ωστόσο, τα πράγματα έχουν αλλάξει άρδην.
Συνεργαζόμαστε, δουλεύουμε στενά μαζί και θα υπάρξει έμφαση στην
Ανάπτυξη. Δεν είπα ότι η αυστηρότητα φτάνει στο τέλος της, η
δημοσιονομική. Όχι. Θα παραμείνει η δημοσιονομική αυστηρότητα, αν
θέλετε, όχι μόνο σε αυτή τη χώρα αλλά και σε όλες τις χώρες. Εγώ επιθυμώ
και πάντοτε, άλλωστε, ήμουν υπέρ αυτού, προκειμένου να υπάρχουν σωστά
αποτελέσματα.

Για το θέμα της μετανάστευσης, θα πρέπει όλες οι χώρες να ασχοληθούν
με αυτό το θέμα. Δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ Βορρά και Νότου. Είναι κοινό
πρόβλημα για όλες τις χώρες, και του Βορρά και του Νότου. Και βεβαίως,
το χαρτοφυλάκιο του Έλληνα Επιτρόπου είναι ένα θέμα. Το είδαμε εν
συντομία και θα το δούμε και τις επόμενες εβδομάδες. Δεν συνθέτουν οι
κυβερνήσεις την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Εγώ τη συνθέτω και δεν επηρεάζομαι
από τις παρεμβάσεις των μεν και των δε. Εγώ θα αποφασίσω, βεβαίως, με
συνεργασία, με πνεύμα αδελφικότητας για την περίπτωση της Ελλάδας, με
λογική, με επικοινωνία με τους Πρωθυπουργούς των αντίστοιχων
κυβερνήσεων. Και μπορώ να σας πω ότι δεν θα απογοητευτείτε.

Δημοσιογράφος: Κύριε Πρόεδρε, είπατε ότι οι
προτεραιότητες είναι Απασχόληση, Ανάπτυξη και Επένδυση. Νομίζετε ότι
αυτό είναι ένα δύσκολο έργο για τις χώρες όπως είναι η Ελλάδα με υψηλό
δανεισμό και είναι κάτι που θα μπορούσαμε να πετύχουμε χωρίς να έχουμε
κούρεμα;

Jean– Claude Juncker:
Όχι, εγώ πιστεύω ότι θα πρέπει να βρούμε έναν τρόπο να υπάρχουν οι
δημόσιες επενδύσεις καθώς και ιδιωτικές επενδύσεις. Να δούμε που θα
εστιάσουμε την προσοχή μας, να δούμε ποια είναι τα εργαλεία που υπάρχουν
ήδη και ποια είναι τα εργαλεία που πρέπει εμείς να αναπτύξουμε προς τις
επενδύσεις μέσα στην Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, ούτως ώστε να
μπορέσουμε και να βοηθήσουμε στο μέτωπο των επενδύσεων. Η Ελλάδα δεν θα
είναι εκτός ενός τέτοιου προγράμματος. Πιστεύω ότι όταν στο παρελθόν
έφτασαν επενδύσεις σε αυτό το τόσο χαμηλό επίπεδο στην χώρα αυτή, θα
πρέπει εμείς να τονίσουμε αυτήν την επένδυση, τόσο στην Ελλάδα όσο και
σε άλλες χώρες της Ευρώπης. Και βεβαίως η Ελλάδα θα είναι ένα μέρος
αυτού του μελλοντικού προγράμματος επενδύσεων.

Δημοσιογράφος: Για το κούρεμα, δεν μας είπατε για το κούρεμα.

Jean– Claude Juncker:
Ναι, ναι καλή ερώτηση. Ήθελα να πω κάτι με την άδεια σας. Ότι δεν
μπαίνω σε αυτή την ερώτηση, δεν θα εκφράσω την γνώμη μου αυτή τη στιγμή,
θα πρέπει να λάβω υπόψη μου τέτοιες υποθέσεις όπως είναι το κούρεμα.
Αλλά όσον αφορά την ερώτησή σας, δεν είναι μέρος των σκέψεων μου. Νομίζω
ότι απάντησα επαρκώς. Ο Γερμανός συνάδελφος μας εδώ θέλει να υποβάλλει
κάποια ερώτηση.

Δημοσιογράφος: Κύριε εκλεγμένε Πρόεδρε της
Ευρωπαϊκής Επιτροπής, δεν πρόκειται να επιβαρύνω τους δυστυχείς Έλληνες
συναδέλφους μου, αλλά θα προτιμήσω να μιλήσω γερμανικά, αν μου
επιτρέπεται. Ακούσαμε πολλά ενθαρρυντικά στοιχεία από τον Έλληνα
Πρωθυπουργό όσον αφορά την οικονομία και την Aνάπτυξη στην Ελλάδα.
Παράλληλα υπάρχουν όμως πολύ επικίνδυνα σημάδια που έρχονται από την
Πορτογαλία, σχετικά με την Τράπεζα Spirito Santo, που δείχνουν πως η
κρίση δεν έχει τελειώσει. Πιστεύετε ότι φτάσαμε στην κορυφή, ότι
βλέπουμε φώς στο τέλος του τούνελ;

Jean– Claude Juncker:
Νομίζω ότι έχουμε διανύσει μεγάλη απόσταση, αλλά δεν έχουμε φτάσει στο
τέρμα. Αυτό είναι βέβαιο. Σίγουρα πάρα πολλές εξελίξεις, πάρα πολλά
συμβάντα υπάρχουν και μας δείχνουν το εύθραυστο της κατάστασης. Όχι μόνο
στην Ελλάδα αλλά και αλλού.

Όμως τα σημάδια είναι επίσης θετικά. Και στην Πορτογαλία γίνεται
μεγάλη προσπάθεια. Έχω έρθει σε επικοινωνία με τον Πορτογάλο Πρωθυπουργό
και συζητήσαμε το θέμα της πορτογαλικής αυτής τράπεζας Spirito Santo.
Δεν έχουμε βγει από το τούνελ ακόμα ολοκληρωτικά, και δεν ήθελα να δώσω
την εντύπωση σε καμία περίπτωση ότι έχουμε αφήσει όλα τα δεινά πίσω μας.
Όμως έχει γίνει μεγάλη πρόοδος και πρέπει να αξιοποιήσουμε όλες αυτές
τις ευκαιρίες για να είμαστε σώφρονες, να είμαστε προσεκτικοί. Εδώ και
αλλού, σε όλες τις χώρες της Ευρώπης. Και μπορεί να προκύψουν γεγονότα
έκτακτα, απρόβλεπτα αν θέλετε. Ωστόσο αν είμαστε προσεκτικοί θα είμαστε
και προετοιμασμένοι και αυτή είναι η κατευθυντήρια γραμμή που υιοθετώ.
Να εφαρμόζουμε οικονομικές πολιτικές με σωφροσύνη χωρίς να
παραγνωρίζουμε  το θέμα της ανάπτυξης. Πρέπει να είμαστε σε θέση να
αποταμιεύουμε, να έχουμε εξυγίανση στους προϋπολογισμούς αλλά πρέπει να
έχουμε και προοπτικές ανάπτυξης.

Αντώνης Σαμαράς: Ως σχόλιο, επί αυτής της αναγκαίας
αρμονίας που πρέπει να υπάρχει ανάμεσα στη σωφροσύνη από τη μία πλευρά
και στην ανάπτυξη από την άλλη. Θα ήθελα να πω ότι το θέμα το οποίο
προέκυψε στην Πορτογαλία, ορθότατα το απάντησε ο Πρόεδρος. Εγώ θέλω μόνο
να πω ότι η ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών, η οποία πήρε ένα
σημαντικό διάστημα για να γίνει, αλλά τελικά έγινε, είναι κάτι το οποίο
ακριβώς δημιουργεί μια ασπίδα προστασίας στα ελληνικά οικονομικά
συμφέροντα. Και αυτό το θεωρώ πολύ σημαντικό.

Jean– Claude Juncker:
Πρέπει να πω ότι έχω πλήρη εμπιστοσύνη στις πορτογαλικές αρχές, πιστεύω
ότι θα είναι απολύτως σε θέση να επιλύσουν αυτό το πρόβλημα του
χρηματοπιστωτικού τομέα το οποίο αντιμετωπίζουν. Έχω πλήρη εμπιστοσύνη
στην ικανότητα, στη σωφροσύνη, στη σοφία και στο κύρος των πορτογαλικών
αρχών.

Δημοσιογράφος: Είναι κοινή η ερώτηση. Η Αργεντινή το 2001
χρεοκόπησε. 13 χρόνια μετά την χρεοκοπία της δεν μπόρεσε να ξεπεράσει
την κρίση και βρίσκεται και πάλι σε καθεστώς επιλεκτικής χρεοκοπίας.
Τελικά κ. Πρόεδρε η Ελλάδα μπορεί να συγκριθεί με την Αργεντινή;

Αντώνης Σαμαράς: Νομίζω ότι ουσιαστικά απάντησα σε
αυτό νωρίτερα αλλά θέλω κιόλας να προσθέσω ότι ο ελληνικός λαός
καταλαβαίνει καλύτερα παντός άλλου για προφανείς λόγους το λαό της
Αργεντινής και εύχεται γρήγορα να περάσει αυτή η περιπέτεια για τους
Αργεντίνους φίλους, οι οποίοι αυτή τη στιγμή εκτός από το πρόβλημα αυτό,
όπως ξέρετε έχουν και το πρόβλημα κραδασμών ισχυρών από ένα πολύ υψηλό
πληθωρισμό που τρέχει ακόμα, 12 χρόνια μετά. Αυτό που θέλω να γίνει
κατανοητό και σαφές είναι ότι η παραμονή μας στην ομπρέλα της Ευρωζώνης
ήταν αυτό το οποίο αποδείχθηκε σωτήριο για την Ελλάδα. Και θέλω επίσης
πολιτικά να πω ότι εκείνοι οι οποίοι υποβάθμιζαν, και μεταχειρίζομαι μια
λέξη συντηρητική, υποβάθμιζαν τη σημασία της παραμονής μας στην
Ευρωζώνη, μας ζητούσαν ουσιαστικά να ακολουθήσουμε το παράδειγμα αυτής
της χώρας. Δεν το κάναμε, ευτυχώς. Νομίζω θα ήταν ένα παράδειγμα όχι
προς μίμηση αλλά προς αποφυγή. Εμείς, επαναλαμβάνω, καταλαβαίνουμε το
λαό της Αργεντινής. Κάποιοι άλλοι δεν τον κατάλαβαν και δεν κατάλαβαν τι
έγινε εκεί και φοβάμαι ότι ακόμα δεν καταλαβαίνουν τι έγινε εκεί.

Jean– Claude Juncker:
Όσον αφορά την Αργεντινή και την Ελλάδα, δεν μπορούμε να αντλήσουμε
κανέναν παραλληλισμό. Είναι και οι δύο εξαιρετικές  χώρες. Απλώς θέλω να
πω ότι αν η Ελλάδα δεν ήταν μέλος της Ευρωζώνης και αν η Ελληνική
κυβέρνηση και οι κυβερνήσεις δεν είχαν κάνει αυτό που κάνανε τότε και τα
πολιτικά κόμματα δεν είχαν κάνει αυτά, τότε θα είχαμε δραματικές
επιπτώσεις στη ζωή των Ελλήνων και η Ελλάδα θα είχε γίνει Αργεντινή πριν
από την Αργεντινή. Άρα το να αντλούμε συμπεράσματα ή να συγκρίνουμε τις
δυο χώρες δεν είναι σωστό. Διότι και η Ελλάδα θα ήταν ίσως ένα καλό
παράδειγμα για να αποφύγει η Αργεντινή τα προβλήματα που είχε μετά. Και
εδώ χάριν στις προσπάθειες του Ελληνικού κοινοβουλίου, της κυβέρνησης
και τις προσπάθειες άλλων ευρωπαϊκών χωρών η Ελλάδα δεν είναι η
Αργεντινή. Η Ελλάδα είναι η Ελλάδα!