Γιατί πρέπει να καταναλώνουμε ελληνικά προϊόντα

Για να καταλάβουμε πόσο βοηθάμε την Ελληνική οικονομία με την προτίμηση εγχώριων προϊόντων και υπηρεσιών, θα πρέπει πρώτα να κατανοήσουμε τον μηχανισμό που οδηγεί τις οικονομίες σε αναπτυξιακή πορεία ή σε ύφεση :
Όταν αυξάνεται η ζήτηση των προϊόντων μιας χώρας, οι επιχειρήσεις σπεύδουν να αυξήσουν την παραγωγή τους για να επωφεληθούν από αυτή την εξέλιξη.
Έτσι, πραγματοποιούν επενδύσεις, προσλαμβάνουν προσωπικό, αγοράζουν υλικά και υπηρεσίες.
Με τον τρόπο αυτό αυξάνεται η απασχόληση των μισθωτών, των ελεύθερων επαγγελματιών, των γεωργών, των ιδιοκτητών ακινήτων κλπ προκαλώντας αντίστοιχη αύξηση των εισοδημάτων τους και κατ επέκταση της αγοραστικής τους δύναμης.
Ως φυσική συνέπεια, έρχεται η νέα αύξηση της ζήτησης, η οποία προκαλεί έναν νέο γύρο διόγκωσης των επενδύσεων, των εισοδημάτων, της οικονομικής δραστηριότητας κλπ, βάζοντας την οικονομία σε τροχιά ανάπτυξης.
Στα πλαίσια αυτά, το Κράτος εισπράττει περισσότερους φόρους (π.χ. ΦΠΑ, φόρος εισοδήματος) περιορίζοντας (ή εξαλείφοντας) τα ελλείμαματά του, αυξάνοντας τις προνοιακές παροχές, χρηματοδοτώντας καλύτερα την παιδεία και την έρευνα, βελτιώνοντας τις υπηρεσίες υγείας κ.ο.κ.
Η πιό πάνω διαδικασία οδηγεί στην ισχυροποίηση των ντόπιων επιχειρήσεων, οι οποίες γίνονται πλεόν ικανές να αναπτύξουν εξαγωγική δραστηριότητα, φέρνοντας χρήματα από το εξωτερικό και δυναμώνοντας ακόμη περισσότερο την εγχώρια οικονομία.

Τι γίνεται όμως, όταν αγοράζουμε κυρίως εισαγώμενα αγαθά; Απλούστατα, στέλνουμε τα χρήματα μας σε επιχειρήσεις του εξωτερικού, βοηθώντας στην ανάπτυξη ξένων οικονομιών. Ταυτόχρονα, περιορίζεται ο τζίρος των δικών μας επιχειρήσεων, οι οποίες αναγκάζονται να περιορίσουν την παραγωγή τους, με συνέπεια την απόλυση εργαζομένων, την αγορά λιγότερων υλικών αγαθών και υπηρεσιών από τους Έλληνες ελεύθερους επαγγελματίες, γεωργούς κλπ. Με αυτό τον τρόπο το εισόδημα της Ελληνικής κοινωνίας μειώνεται, τα κρατικά έσοδα μειώνονται, τα ελλείμματα και τα χρέη αυξάνονται αλματωδώς, με μεσοπρόθεσμη κατάληξη την υποβάθμιση της ποιότητας της ζωής μας και το φόρτωμα των παιδιών μας με χρέη που θα απομυζούν τα εισοδήματα τους.
Για να πάρουμε μια ιδέα της εγκληματικής καταναλωτικής συμπεριφοράς μας, αρκεί να σημειώσουμε ότι μέχρι το 2009 τα χρήματα που πληρώναμε για εισαγωγές ήταν τριπλάσια από αυτά που εισπράτταμε από τις εξαγωγές μας. Ακόμη και σήμερα, οι ειδαγωγές μας είναι υπερδιπλάσιες των εξαγωγών μας.
Σκεφθείτε ότι, αν υποκαταστήσουμε το 20% των εισαγώμενων αγαθών με ντόπια, θα «πεύτουν» στην Ελληνική οικονομία κάπου 10 δις ευρώ τον χρόνο. Με το ποσό αυτό θα μπορούσαν π.χ. να καλυφθούν οι συνολικές δαπάνες (αμοιβές, ασφαλιστικές εισφορές κλπ) 600.000 νέων θέσεων εργασίας.
Αξίζει λοιπόν να προσπαθήσουμε. Ας ξεκινήσουμε προτιμώντας εκείνα τα προϊόντα και υπηρεσίες που αξίζουν πραγματικά τον κόπο να τα προτιμήσουμε. Από εκεί και πέρα, ίσως να ανακαλύψουμε ότι αξίζει να δώσουμε και μια ευκαιρία στις ντόπιες επιχειρήσεις που δεν είναι μεν ιδιαίτερα ανταγωνιστικές, αλλά χρειάζονται μια μικρή ώθηση για να απογειωθούν. Ο καθένας μας θα βρεί τα όρια των καταναλωτικών του επιλογών.

Είδαμε την Ε.Ε. τελείως επαρχιώτικα, ενώ πορευτήκαμε λάθος στο ευρώ…

Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΔΙΕΘΝΩΝ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ, ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΤΙΟΣ, ΜΙΛΑ ΣΤΗΝ «Ε»

Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2011

* Δυστυχώς, καταντήσαμε χώρα – «λήπτης» πολιτικής και επαίτης.

Συνέντευξη στον Νίκο Ρουμπή
Η χώρα μας συμπλήρωσε 10 χρόνια στη ζώνη του ευρώ. Σίγουρα πάντως κανένας δεν είχε τη διάθεση να γιορτάσει αυτή την «επέτειο». Μετά από μια δεκαετία και ενώ έχουμε ήδη βρεθεί σε δεινή θέση, μπορούμε να επιχειρήσουμε μια αποτίμηση αυτού του χρονικού διαστήματος, μέσα στο οποίο η Ελλάδα πέρασε από την εποχή των «παχιών αγελάδων» στην εποχή της οικονομικής ανέχειας και της ευρωπαϊκής δυσπιστίας.
Η «Ε» μίλησε με τον κ. Άγγελο Κότιο, καθηγητή Διεθνών και Ευρωπαϊκών Οικονομικών Πολιτικών του τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πειραιά με ερευνητική δραστηριότητα σε θέματα οικονομικής πολιτικής και του έθεσε ορισμένα καίρια ερωτήματα που αφορούν στην ένταξη της Ελλάδας στην ΟΝΕ αλλά και το τι μέλει γενέσθαι από εδώ και πέρα. Ο κ. Κότιος προσπάθησε να μας δώσει μια εικόνα σχετικά με τα λάθη που έγιναν όσον αφορά στη συνολική μας παρουσία στο ευρωπαϊκό στερέωμα, τονίζοντας την ευκαιρία για εκσυγχρονισμό που θα μπορούσαμε

να εκμεταλλευτούμε με την ένταξή μας στην ΟΝΕ, την οποία όμως όχι μόνο χάσαμε, αλλά και ενεργήσαμε με τέτοιο τρόπο ώστε η τωρινή κρίση χρέους να μοιάζει αναπόφευκτη.

* Μετά από 10 χρόνια εντός της ζώνης του ευρώ και με αφορμή την κρίση χρέους είναι λογικό να έχει αναπτυχθεί ένας έντονος ευρωσκεπτικισμός και στη χώρα μας. Μπορούμε να αποτολμήσουμε μια αποτίμηση: ήταν τελικά σωστή η απόφαση εισδοχής της χώρας στην ΟΝΕ; Κι αν πάμε παραπέρα: Είναι θετικό ή αρνητικό το ισοζύγιο από τα τριάντα χρόνια συμμετοχής μας στην Ε.Ε.;
– «Η συμμετοχή της χώρας μας στο Ευρωσύστημα ήταν συνδεδεμένη με δυνητικές ευκαιρίες και προκλήσεις-κινδύνους. Ευκαιρίες πρωτίστως για νομισματική σταθερότητα, για δημοσιονομική εξυγίανση, για διασφάλιση της εξωτερικής ρευστότητας και για προσέλκυση επενδύσεων. Επίσης, δεδομένου ότι εισήλθαμε στην ΟΝΕ με πολλές διαρθρωτικές αδυναμίες, ειδικά όσον αφορά στη λειτουργία της δημόσιας οικονομίας και του κράτους, αλλά και πολλών επί μέρους συστημάτων (π.χ. φορολογικό, ασφαλιστικό, εκπαιδευτικό, εργασιακό, επιχειρηματικό περιβάλλον), υπήρξε βάσιμη προσδοκία ότι εντός της ΟΝΕ, λόγω των έντονων ανταγωνιστικών πιέσεων, θα αναγκαζόμασταν να προβούμε στις απαραίτητες και επί δεκαετίες αναβαλλόμενες μεταρρυθμίσεις και εκσυγχρονισμούς. Υπήρχαν, όμως, και κίνδυνοι για την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, την παραγωγή, την απασχόληση και το ισοζύγιο πληρωμών, λόγω της ένταξής μας σε ένα ιδιαίτερα ανταγωνιστικό νέο περιβάλλον, όπου το κράτος-μέλος της Ευρωζώνης δεν διαθέτει τα εργαλεία της υποτίμησης του εθνικού νομίσματος για την εξουδετέρωση ανταγωνιστικών μειονεκτημάτων και της νομισματικής πολιτικής, ενώ τα περιθώρια της δημοσιονομικής πολιτικής διαμορφώθηκαν πολύ στενά. Τα πιθανά «υπέρ» και «κατά» της συμμετοχής μας στην ευρωζώνη ήταν γνωστά τη στιγμή της ένταξης. Το τι θα επικρατούσε εξαρτιόταν κυρίως από εμάς.
Ο δεκαετής απολογισμός δείχνει ότι οι αρνητικές επιδράσεις της συμμετοχής μας στην ΟΝΕ υπερίσχυσαν, σε συντριπτικό βαθμό, έναντι των δυνητικών και προσδοκώμενων πλεονεκτημάτων. Το αποτέλεσμα ήταν τεράστια πτώση της ανταγωνιστικότητας, αποσάθρωση της ελληνικής παραγωγής, ελλείμματα ρεκόρ στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, δημοσιονομικά ελλείμματα και χρέος που οδήγησαν στην πλήρη κατάρρευση και στη de facto χρεοκοπία. Το εγχείρημα της συμμετοχής μας στο ευρώ, εκ του αποτελέσματος, αποδείχθηκε συνεπώς μια απολύτως λανθασμένη επιλογή, μιας και εισήλθαμε απροετοίμαστοι και εν συνεχεία πορευτήκαμε με το χειρότερο τρόπο.
Άλλο όμως η εκούσια συμμετοχή μας σε ένα υποσύστημα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και άλλο η συμμετοχή μας στην Ε.Ε. Η Ε.Ε. δεν είναι μόνον το ευρώ. Είναι πρωτίστως ένα σύστημα που διασφαλίζει την ελευθερία, τη δημοκρατία, τη σταθερότητα, την αλληλεγγύη μεταξύ των λαών της Ευρώπης, ακυρώνει τον πόλεμο, προάγει την οικονομική ευημερία. Η χώρα μας έχει επωφεληθεί τα μέγιστα από την ένταξή της στην Ε.Ε., αν και ποτέ δεν προσαρμόστηκε σωστά και δεν αξιοποίησε τις ευκαιρίες της ιδιότητας του κράτους-μέλους. Την Ε.Ε. τη θωρούμε στενά και στρεβλά. Δεν τη βλέπουμε ως ένα μέσο για αύξηση της εξωστρέφειας και ανταγωνιστικότητάς μας, ως ένα όχημα για εκσυγχρονισμό και άνοιγμα της ελληνικής κοινωνίας. Τελείως επαρχιώτικα, τη βλέπουμε ως ένα μηχανισμό μεταφοράς εισοδημάτων για τη γεωργία και την περιφερειακή μας ανάπτυξη ή ως ένα μηχανισμό για την προώθηση ορισμένων θεμάτων εξωτερικής μας πολιτικής. Δυστυχώς, η περιπέτεια της ΟΝΕ και η συστημική κρίση που προκλήθηκε στο ευρωσύστημα τείνει να απαξιώσει τα τόσο πολλά και θετικά που είχε για όλους η ιστορικά μοναδική ενοποιητική διαδικασία».
ΤΙ ΔΕΝ ΚΑΝΑΜΕ
* Είναι γενικά αποδεκτό ότι η χώρα μας μπήκε στο ευρώ απροετοίμαστη. Από εκεί και πέρα όμως, πώς κρίνετε τους χειρισμούς μετά από την ένταξη; Μήπως επαναπαυτήκαμε με την είσοδο μας στην ΟΝΕ και απλά δρέψαμε τους καρπούς μιας πρόσκαιρης ευημερίας, αγνοώντας την ανάγκη για πιο βασικές και θεσμικές αλλαγές στη δομή της οικονομίας, των θεσμών, της κοινωνίας μας;
– «Έγινε ακριβώς όπως το περιγράφετε. Μετά την ένταξή μας στο ευρώ, με τις λανθασμένες πολιτικές προσαρμογής που επιτεύχθηκε, αλλά και με τη συνδρομή της «δημιουργικής λογιστικής» (βλέπε μαγείρεμα στοιχείων), θεωρήσαμε ότι πετύχαμε έναν εθνικό στόχο, ότι φθάσαμε στο τέρμα και ότι οι πολιτικοί της εκάστοτε εξουσίας θα μπορούσαν να ανοίξουν το κουτί με τα δώρα και τις παροχές. Το ζητούμενο ήταν ο εκσυγχρονισμός του κράτους, η συνέχιση της δημοσιονομικής προσαρμογής, η αναδιάρθρωση της οικονομίας, η βελτίωση της παραγωγής και της ανταγωνιστικότητας, η πειθαρχία στα αιτήματα και στις περιττές παροχές, η δημιουργία ενός επιχειρηματικού περιβάλλοντος ικανού να προσελκύει επενδύσεις, η καταπολέμηση της διαφθοράς και εν γένει η αναδιάταξη της χώρας και η αξιοποίηση των πλεονεκτημάτων της ιδιότητας του κράτους-μέλους της ΟΝΕ. Εμείς, βέβαια, κάναμε ακριβώς τα αντίθετα. Συνεχίσαμε να λειτουργούμε σαν να μην άλλαξε τίποτα. Διαλύσαμε το ήδη προβληματικό φοροεισπρακτικό μας σύστημα, με αποτέλεσμα τη δραστική μείωση των φορολογικών εσόδων. Αυξήσαμε τις δημόσιες καταναλωτικές δαπάνες. Επιδοθήκαμε σε έναν αγώνα εξωτερικού δημόσιου και ιδιωτικού δανεισμού για να χρηματοδοτήσουμε τα καταναλωτικά μας απωθημένα, με συνέπεια την τρομακτική αύξηση των εισαγωγών και των εξωτερικών μας ελλειμμάτων. Το φθηνό χρήμα που δανειζόμασταν με όρους Γερμανίας επί σειρά ετών, δεν το χρησιμοποιήσαμε για την ανάπτυξη της χώρας αλλά για την καλοπέραση των παρουσών γενεών σε βάρος των μελλοντικών. Το κομματικό σύστημα της χώρας εμφάνιζε μια σπάνια ομοφωνία στην ικανοποίηση των αναδιανεμητικών αιτημάτων κάθε ομάδας πίεσης και συμφέροντος. Συνεπώς, ζήσαμε επί μακρόν με δανεικά, πολύ πιο πάνω από τις παραγωγικές μας δυνατότητες. Η ιστορία διδάσκει ότι τέτοιες ξέφρενες πτήσεις, νομοτελειακά, τελειώνουν με ανώμαλη προσγείωση. Είναι αυτό που βιώνουμε σήμερα και μπορεί να χαρακτηριστεί ως θεραπεία σοκ. Αυτό θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί εάν είχαμε υπεύθυνους πολιτικούς και ώριμη κοινωνία. Τέλος, η κρίση που βιώνουμε είναι ένα σύμπτωμα της συνολικά λανθασμένης πορείας μας στην ΟΝΕ, η οποία συνιστά και το βασικό αίτιο της κρίσης».
«ΣΤΡΕΒΛΟ ΜΟΝΤΕΛΟ»
* Η χώρα όμως είχε για χρόνια υψηλούς ρυθμούς αύξησης του ΑΕΠ. Μάλιστα οι πολιτικοί μιλούσαν αυτάρεσκα για «ισχυρή οικονομία». Και ξαφνικά βρεθήκαμε στην εντελώς αντίπερα όχθη. Βαθιά και παρατεταμένη ύφεση, δημοσιονομικός εκτροχιασμός, οικονομία υπό κατάρρευση. Τι συνέβη;
– «Οι συγκριτικά υψηλοί ρυθμοί μεγέθυνσης οφείλονταν σε ένα στρεβλό μοντέλο λειτουργίας της οικονομίας μας. Πιο συγκεκριμένα, ήταν κυρίως αποτέλεσμα της υπερβολικής εσωτερικής καταναλωτικής ζήτησης του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, η οποία ζήτηση δεν οφείλετο σε εισοδήματα από ανταγωνιστική παραγωγή, αλλά στο φθηνό και άφθονο δανεικό χρήμα, που λόγω της ιδιότητας του κράτους-μέλους της ΟΝΕ, εισέρεε απρόσκοπτα στη χώρα μας. Ήταν μια πορεία αύξησης του ΑΕΠ στρεβλή και διαχρονικά μη βιώσιμη, όπως άλλωστε κατέδειξε και η τελική πλήρης κατάρρευση και αναγκαστική προσαρμογή στην πραγματικότητα. Μικρή και βραχύβια συμβολή στην αύξηση του ΑΕΠ είχαν ορισμένες απελευθερώσεις των αγορών (π.χ. τηλεπικοινωνίες, ενέργεια) και η βελτίωση της παραγωγικότητας σε ορισμένους κλάδους της ιδιωτικής οικονόμας. Χώρες που εξάγουν αγαθά κάτω από το 10% του ΑΕΠ τους και εμφανίζουν ελλείμματα εξωτερικού εμπορίου γύρω στο 14% του ΑΕΠ τους, είναι αστείο να χαρακτηρίζονται ως «ισχυρές οικονομίες». Τέτοια ποσοστά δεν εμφανίζουν ούτε οι φτωχότερες από τις αναπτυσσόμενες χώρες. Κάποτε θα πρέπει να εκλείψει από τη χώρα μας ο επικίνδυνος λαϊκισμός, η συστηματική παραπλάνηση και η στρέβλωση της πραγματικότητας».
* Ποιοι πραγματικά πλήττονται από το Μνημόνιο και πώς είναι δυνατόν να το αποδεχθεί η κοινωνία;
– «Η εφαρμογή των αναγκαστικών μέτρων δημοσιονομικής και διαρθρωτικής προσαρμογής πλήττει τους πάντες. Πρόκειται για μια πορεία επιστροφής στο επίπεδο διαβίωσης που θα είναι σύμφωνο με τις παραγωγικές δυνατότητές μας. Η ύφεση και η μείωση των εισοδημάτων, που ήταν, λόγω των δανεικών, επίπλαστα υψηλότερα του κανονικού, είναι έως ένα βαθμό φυσιολογική και δεν εξαρτάται από τις επιθυμίες μας. Σαφώς, τα αποτελέσματα θα ήταν καλύτερα εάν αντιδρούσαμε έγκαιρα, εάν διαμορφώναμε μια εθνική στρατηγική εξόδου από την κρίση, εάν το Μνημόνιο συγκροτούσε μια συνεκτική οικονομική πολιτική προσαρμογής, κάτι που δεν συμβαίνει, εάν δίναμε μεγαλύτερη έμφαση στην διαρθρωτική πολιτική και στην αναπτυξιακή παρέμβαση κ.ο.κ. Είναι αλήθεια όμως ότι η προσαρμογή θίγει πρωτίστως αυτούς που προσφέρουν εξαρτημένη εργασία και κυρίως στον ιδιωτικό τομέα, τους χαμηλόμισθους και συνταξιούχους καθώς και τους συνεπείς φορολογούμενους Επίσης, θίγει τις ελληνικές επιχειρήσεις και ειδικά τις μικρές που εξαρτιόνταν από την εσωτερική και τοπική ζήτηση. Οι έχοντες στη χώρα μας δεν φαίνεται να προσέφεραν ανάλογα. Εξάλλου, πολλοί προτίμησαν να δείξουν τον πατριωτισμό τους φυγαδεύοντας τα κεφάλαιά και τις αποταμιεύεις τους στο εξωτερικό, επιδεινώνοντας την κρίση. Επίσης, παρά τις όποιες βελτιώσεις, υπάρχει ένα τεράστιο πρόβλημα ατιμωρησίας στη χώρα μας, τόσο των αμαρτησάντων πολιτικών, όσο και των παρανομησάντων ιδιωτών. Για την επίτευξη της αναγκαίας κοινωνικής αποδοχής της πολιτικής προσαρμογής, χρειάζεται δίκαιη κατανομή των βαρών και παραδειγματική τιμωρία των άνομων συμπεριφορών. Αυτό είναι και το μεγάλο στοίχημα της παρούσας, αλλά και κάθε μελλοντικής κυβέρνησης».
ΔΥΟ… ΔΡΟΜΟΥΣ ΕΧΕΙ Η ΕΥΡΩΖΩΝΗ
* Με αφορμή τις τελευταίες πολιτικές εξελίξεις στην Ευρώπη και τις συζητήσεις για δημιουργία Ευρωζώνης δύο ταχυτήτων, ποια πρέπει να είναι η θέση της χώρας μας. Έχουμε, καταρχήν, την πολιτική δυνατότητα να συνδιαμορφώσουμε τις εξελίξεις; Και ποια πρέπει να είναι η στόχευσή μας;
– «Καταρχήν θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι στο νέο σύστημα λήψης αποφάσεων της Ευρωζώνης, όπου ουσιαστικά και κατά παρέκκλιση της ευρωπαϊκής παράδοσης και λογικής, τις αποφάσεις τις λαμβάνει μόνον η Γερμανία, η χώρα μας, λόγω της αρνητικής εικόνας της στο εξωτερικό και της εξάρτησής της για δημόσιο δανεισμό, δεν έχει σχεδόν καμία δυνατότητα να συνδιαμορφώσει τις εξελίξεις. Η αντιμετώπιση της συστημικής κρίσης του ευρώ είναι ένα δύσκολο εγχείρημα, με παγκόσμιες διαστάσεις, ακόμη και για τους πολύ μεγάλους παίκτες. Δυστυχώς, καταντήσαμε «λήπτης» πολιτικής και επαίτης. Ένα από τα σενάρια για έξοδο από την κρίση της ευρωζώνης είναι και η δημιουργία μιας Ευρωζώνης δύο ταχυτήτων. Ασφαλώς, στην πράξη οι δύο ταχύτητες υφίστανται ήδη. Από τη μία έχουμε τις ισχυρές οικονομίες του Κοινοτικού βορρά με υψηλή πιστοληπτική ικανότητα και από την άλλη τις δοκιμαζόμενες οικονομίες του Κοινοτικού νότου. Μία θεσμοθέτηση, όμως, αυτής της πραγματικότητας σε νέο νομισματικό σύστημα δεν είναι εφικτή ούτε πολιτικά, ούτε νομικά. Η Ευρωζώνη έχει μόνον δύο επιλογές. Ή θα επιλύσει τα δομικά και λειτουργικά της προβλήματα ενεργοποιώντας άμεσα την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και αυξάνοντας τη ρευστότητα των νέων μηχανισμών στήριξης (π.χ. του EFSF) ή θα καταρρεύσει συνολικά. Τα μέχρι σήμερα μέτρα ήταν δειλά και ανεπαρκή, ενώ οι προτάσεις για θεσμικές αλλαγές αναφέρονται στο μέλλον και δεν μπορούν να επιλύσουν τα άμεσα προβλήματα ρευστότητας και της απελευθέρωσης των κρατών της ΟΝΕ από το θανατηφόρο εναγκαλισμό των ιδιωτικών χρηματοπιστωτικών αγορών».
* Είναι η κυβέρνηση Παπαδήμου η κατάλληλη «απάντηση» σ’ αυτή τη δύσκολη στιγμή; Δηλαδή, η λύση θα αποτελεί προϊόν τεχνοκρατικών-οικονομικών χειρισμών ή πολιτικών πρωτοβουλιών;
– «Οι πολιτικοί στη χώρα μας δεν έχουν αποτύχει μόνον στο πεδίο της οικονομίας, αλλά και στο ίδιο το προνομιακό τους πεδίο που είναι η πολιτική. Η σύγχρονη ελληνική κομματοκρατία είναι δομημένη να επιβιώνει σε καλούς καιρούς. Γνωρίζει να διαπλέκεται και να κυβερνά με δανεικά, ικανοποιώντας τους «πελάτες» της. Απέδειξε ότι είναι εντελώς ανίκανη να διαχειριστεί κρίσεις. Το πολιτικό προσωπικό της χώρας, με λίγες εξαιρέσεις, προέρχεται μέσα από την οικογενειακή παράδοση, τον νεποτισμό και τα κομματικά εκκολαπτήρια. Χαρακτηρίζεται από πολιτική επαγγελματική εξάρτηση, από εξάρτηση από εξωθεσμικά κέντρα και από περιορισμένο μορφωτικό και τεχνοκρατικό επίπεδο. Συνεπώς, χρήζει άμεσης αλλαγής και αντικατάστασης από τους έλληνες της δημιουργίας, της γνώσης και της επαγγελματικής και κοινωνικής καταξίωσης. Όπως έχει συμβεί και στο παρελθόν, είναι βέβαιο ότι η κρίση θα επηρεάσει, εύχομαι θετικά, την πολιτική μας κουλτούρα και θα αναδείξει νέα πολιτικά πρόσωπα και ήθη. Αυτό βέβαια χρειάζεται χρόνο. Συνεπώς, το δίλημμα δεν είναι πολιτικοί ή τεχνοκράτες, αλλά ικανοί και ακέραιοι στη θέση των ανικάνων και ιδιοτελών. Στη λογική αυτή και εντελώς υποκειμενικά, κρίνω ότι στη συγκυρία που διανύουμε η επιλογή του κ. Παπαδήμου ήταν η καλύτερη δυνατή. Ο στρατηγός, όμως, για να πετύχει, χρειάζεται και αξιόμαχους και πειθαρχημένους αξιωματικούς και στρατιώτες. Από αυτούς δεν φαίνεται να διαθέτει και πολλούς. Φαίνεται πως, ακόμη και παρά το συμβιβασμό, ορισμένοι συνεχίζουν να προτάσσουν το προσωπικό και κομματικό τους συμφέρον έναντι του εθνικού».

Το δεκάλεπτο της Δημοκρατικής Συμμαχίας



youtube.com/watch?v=EYDwE3wxbsY&feature=player_embedded

Ομιλία Αλέκας Παπαρήγα στο ΝΙΜΙΤΣ

Αποσπάσματα από την ομιλία της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλ. Παπαρήγα σε συγκέντρωση εργαζομένων στο Νοσηλευτικό Ίδρυμα Μετοχικού Ταμείου Στρατού (ΝΙΜΙΤΣ) 24/4/2012
 

Για την Υγεία και το ΝΙΜΙΤΣ

Για το συγκεκριμένο νοσοκομείο, το ΝΙΜΙΤΣ, υπάρχουν πολύ συγκεκριμένες πληροφορίες που, κατά τη γνώμη μας, έχουν βάση και εμείς το λέμε αυτό γιατί έχουμε άλλη φιλοσοφία από τα άλλα κόμματα, που συνήθως διαπιστώνουν εκ των υστέρων. Εμάς μας ενδιαφέρει να προλαβαίνουμε κάτι. Και δυστυχώς, να πω την αλήθεια, πολλές φορές είπαμε πράγματα, αλλά ο ελληνικός λαός ή συγκεκριμένοι χώροι ήθελαν πρώτα να δουν να γίνεται και μετά να παρέμβουν. Στο παρα πέντε και ιδιαίτερα στο και πέντε είναι πάρα πολύ αργά.
Οι πληροφορίες, λοιπόν, που έχουμε είναι ότι αυτό το νοσοκομείο, γιατί τάχα δε γεμίζει πολλά κρεβάτια, γιατί έχουμε πολλά νοσοκομεία στο κέντρο της Αθήνας, λέτε και είναι το θέμα γεωγραφικό και χωροταξικό, μπορεί να πουληθεί και να μετατραπεί σε ένα οικόπεδο και να υπάρχουν συμβάσεις με άλλα στρατιωτικά νοσοκομεία, δεν ξέρω, το Ναυτικό, της Αεροπορίας, να πηγαίνουν εκεί οι άνθρωποι που έρχονταν εδώ στο ΝΙΜΙΤΣ, είτε είναι ένστολοι είτε και ευρύτερος κόσμος. Όλα αυτά που γίνονται στον τομέα της Υγείας με τις συγχωνεύσεις των νοσοκομείων και τις γενικότερες αναδιαρθρώσεις, οδηγούν τελικά στη μείωση των κρεβατιών. Το κυριότερο είναι ότι κάθε νοσοκομείο κρίνεται και λειτουργεί σα μια επιχείρηση, ακόμα περισσότερο από πριν. Αν μέχρι τώρα το κριτήριο είναι 60% επιχείρηση – 40% κοινωνική λειτουργία, τώρα 100% τα νοσοκομεία θα λειτουργούν ως εξής: «Έχεις εισόδημα; Λειτουργείς. Δεν έχεις; Κλείνεις όπως ένα εμπορικό μαγαζί, όπως ένα εργοστάσιο είτε είναι πολύ μικρό είτε είναι μικρομεσαίο». Και η ίδια λογική θα ισχύσει επίσης για τα σχολεία. Πάμε για ένα σύστημα το οποίο προ κρίσης έχει εφαρμοστεί στην Ευρώπη, στις ΗΠΑ πια υπάρχει από πιο πριν, όπου ένα νοσοκομείο πρέπει να λειτουργεί λες και κατασκευάζει κοσμήματα, ακριβά ρούχα κ.λπ. «Δεν έχεις πελατεία ή δεν έχεις τόση ή μου κοστίζεις περισσότερο. Και το κλείσιμο και η συρρίκνωση του νοσοκομείου θα έρθει και για ευρύτερους λόγους στον τομέα της Υγείας. Τα Ασφαλιστικά ταμεία χρωστάνε στα νοσοκομεία, τα νοσοκομεία χρωστάνε στους προμηθευτές, τα ασφαλιστικά ταμεία είναι στο παρά πέντε να χρεοκοπήσουν πλήρως, η ανεργία μεγαλώνει και θα μεγαλώσει, και αν δεν είναι η καθαρή ανεργία για 1,5 εκατομμύριο ανθρώπους ή για 2, θα είναι για ένα εκατομμύριο άνεργοι και 1 εκατομμύριο που θα δουλεύουν δυο ώρες την εβδομάδα ή το μήνα κλπ. Αυτή είναι η προοπτική η οποία σαφώς διαγράφεται και δυστυχώς, οποιοδήποτε και αν είναι το εκλογικό αποτέλεσμα δεν πρόκειται να την αναστείλει. Γιατί σε δεκαπέντε μέρες, όσο αισιόδοξος και να είναι κανείς – και είμαστε αισιόδοξοι – δεν μπορεί να επέλθουν ριζικές ανατροπές που δεν προετοιμάστηκαν από το λαό όλα τα προηγούμενα χρόνια. Επομένως, το ζήτημα της παροχής Υγείας θα οξυνθεί, από την πρωτοβάθμια περίθαλψη στα νοσοκομεία και αναμφισβήτητα, αυτή η όξυνση δεν αφορά μόνο τις παροχές υπηρεσιών, αλλά και τις συνθήκες δουλειάς και τη μονιμότητα του προσωπικού.

Για τις εκλογές

Τι μπορεί να γίνει στις εκλογές στις 6 του Μάη; Παίρνοντας υπόψη, με τα πιο αισιόδοξα σενάρια, από τη στιγμή που ο λαός παρεμβαίνει, θεωρούμε ότι όποια κυβέρνηση και να προκύψει δε θα αποτρέψει την επιδείνωση της ζωής των εργαζομένων. Οποιο πρόσημο κι αν έχει. Και από εκεί καθορίζουμε και τη δική μας στάση απέναντι στην κυβέρνηση. Αυτό διότι, η αντίθεση με τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, ακόμα και η αντίθεση με το μνημόνιο, δεν είναι καθόλου αρκετή σήμερα. Γιατί αυτήν την αντίθεση μπορεί να κάνεις μια εναλλαγή με ένα νέο μνημόνιο, μπορεί να κάνεις μια εναλλαγή με μια κυβέρνηση η οποία δεν πρόκειται να μπορέσει να κάνει τίποτα γιατί, άλλωστε, πέρα από διαπραγματεύσεις στο πλαίσιο της ΕΕ, δηλαδή, στο πλαίσιο του ίδιου δρόμου, δεν επαγγέλλεται τίποτα άλλο. Επαγγέλλεται την ελάσσονα αντίσταση, σε περιόδους όπου ο αντίπαλος μέσα και έξω από την Ελλάδα έχει οργανώσει μια αντεπίθεση σε βάθος χρόνου.

Την άλλη μέρα από τις εκλογές όποια κυβέρνηση κι αν είναι η κατάσταση θα είναι η ίδια, στη βιομηχανία, στην Υγεία, στην αγροτική παραγωγή, στην ΕΕ. Θα υπάρχει επικίνδυνη κατάσταση στη Μ. Ανατολή που μας ενδιαφέρει πάρα πολύ μήπως ξεσπάσει ένας νέος γύρος πολέμου, στο Αιγαίο, με τις ελληνοτουρκικές διαφορές, στα Βαλκάνια. Οι ίδιοι επιχειρηματικοί όμιλοι θα είναι εδώ. Δεν είναι τυχαίο ότι πριν από τις εκλογές κλείνονται αβέρτα συμβάσεις με μείωση αμοιβών, συλλογικές συμβάσεις με μείωση αμοιβών που τις συμφωνούν οι συνδικαλιστικοί εκπρόσωποι των κομμάτων, ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, με μειώσεις ως και 30%, χωρίς καν να υπολογίζουν ότι οι εκλογές μπορεί να δώσουν μια δυναμική που μπορεί στο κάτω-κάτω να είναι τόσο μεγάλη η νίκη του λαού που να πετύχει και αυξήσεις ή τουλάχιστον να μην πειραχτούν οι μισθοί που ήδη είναι πειραγμένοι κατά 30%, 40%, 50%.

Ξεκαθαρίζουμε, λοιπόν, την κατάσταση. Αυτό σημαίνει ότι οι εκλογές δεν μπορεί να δώσουν τίποτα; Βεβαίως και μπορεί να δώσουν. Αλλά να το πούμε καθαρά: Στις μέρες που μας μένουν πρέπει ο λαός να χρησιμοποιήσει την πολιτική του πείρα και δεν πρέπει να πέσει ούτε στα διλήμματα και στους φόβους, αλλά ούτε και στις αυταπάτες. Ακούμε, παραδείγματος χάριν, ότι οι γαλλικές εκλογές θα αλλάξουν το χάρτη στην Ευρώπη. Σας υπογράφουμε, κανένα χάρτη δε θα αλλάξουν. Θα αλλάξει κάτι στην ΕΕ αν βγει ο Ολάντ; Βέβαια. Το μόνο που γίνει είναι να διαπαιδαγωγηθούν οι λαοί ότι για να χάσουν τα φιλελεύθερα κόμματα πρέπει να ψηφίζεις σοσιαλδημοκρατία και ότι αυτό πρέπει να το κάνουν αριστεροί, κομμουνιστές. Και μετά, όταν θα ξανάρχονται τα φιλελεύθερα κόμματα, πάλι πρέπει να ξαναγίνεις ουρά της σοσιαλδημοκρατίας για να μην ξαναέρθουν τα φιλελεύθερα. Αυτό έτσι θα λειτουργήσει.

Αλλά το κυριότερο: Ναι, αναδιαπραγμάτευση των συνθηκών μπορεί να γίνει. Αυτή όμως η αναδιαπραγμάτευση θα έχει έξω από την ατζέντα την ζωή των εργαζομένων. Η αναδιαπραγμάτευση θα αφορά τους ανταγωνισμούς ανάμεσα στους Γάλλους επιχειρηματίες, τους Γερμανούς, τους Άγγλους, τους Ιταλούς, τους Ισπανούς, γιατί καθώς η κρίση θα βαθαίνει θα κοιτάξει ο καθένας πως θα υποστεί λιγότερο τις συνέπειες της κρίσης. Ο γαλλογερμανικός άξονας μπορεί να υποστεί μια ρωγμή, άλλωστε ποτέ δεν ήταν ενιαίος, πριν γίνει η ΕΟΚ, και καθυστέρησε η ΕΟΚ λόγο των αντιθέσεων Γαλλίας – Γερμανίας να γίνει. Επομένως τέτοιες αντιθέσεις ανάμεσα στα κράτη και στις κυβερνήσεις θα υπάρχουν και σας διαβεβαιώ, με 10.000 υπογραφές, θα είναι έξω η ζωή των λαών. Και δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα να πιστεύει κανείς ότι μπορεί να γίνει διαπραγμάτευση στα πλαίσια της ΕΕ δίχως ένα πανίσχυρο στην Ελλάδα κίνημα, χειραφετημένο από τις φοβίες και τις αυταπάτες για το τί αντιπροσωπεύει η ΕΕ. Και κυρίως ένα κίνημα που συγκρούεται μόνο με την εκάστοτε κυβέρνηση και τα εκάστοτε κόμματα εξουσίας και δεν συγκρούεται με την τάξη που υπηρετούν αυτά τα κόμματα. Περίσσεψαν στην Ελλάδα, οι αγανακτισμένοι, οι πλατείες, οι απεργίες, οι βρισιές εναντίον της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Την ίδια ώρα που έμεναν στο απυρόβλητο οι βιομήχανοι οι τραπεζίτες, οι εφοπλιστές, αυτοί δηλαδή που κυβερνούν τον τόπο μέσω των κομμάτων.

Επομένως αυτό που μπορεί να γίνει σήμερα στην Ελλάδα είναι: Να αποκτήσει μεγαλύτερο βάθος η καταδίκη των υπεύθυνων, να μην υποκύψει ο λαός σε αυταπάτες ότι μια άλλη κυβέρνηση μπορεί να πολιτευτεί καλύτερα, θα είναι ένα μικρό διάλειμμα στην επιστροφή προς τα πίσω και ακόμη χειρότερα και θα το πούμε καθαρά, το εκλογικό ποσοστό του ΚΚΕ θα σηματοδοτήσει την χειραφέτηση ενός μέρους του λαού, γιατί δε λέμε ότι θα πάρουμε την αυτοδυναμία και την πλειοψηφία, την χειραφέτηση ενός μέρους του λαού απ’ την λογική «δεν γίνεται τίποτα, να διαπραγματευτούν οι επάνω, δεν μπορούμε να κατακτήσουμε, δεν μπορεί γίνουν αλλαγές στην Ελλάδα» κ.λπ. κ.λπ.

Και ξεκαθαρίζω, ούτε εμείς υποσχόμαστε ότι ένα ανεβασμένο ποσοστό του ΚΚΕ θα λύσει δια μαγείας τα προβλήματα, γιατί δεν λειτουργούμε εργολαβικά. Αυτό όμως που σηματοδοτεί είναι, την αναπτέρωση ελπίδων, τον ριζοσπαστισμό στην συνείδηση, να μην πάει στο καλάθι των αχρήστων. Και κυρίως εμείς επιμένουμε, η μάχη θα κριθεί στην οργάνωση των εργαζομένων κατά τόπο δουλειάς και κλάδο, κατά επιχείρηση, κατά εκπαιδευτικό ίδρυμα, στη γειτονιά και ακριβώς πιστεύουμε ότι ο λαός ξέρει το δίκιο του αλλά δεν εμπιστεύεται τη δύναμή του. Δόθηκαν πολλές μάχες τα τελευταία χρόνια, κατώτερες των περιστάσεων και αναντίστοιχες στην επίθεση. Και αυτή η εκλογική μάχη μπορεί να πολλαπλασιάσει τις δυνάμεις του λαού, αλλά μπορεί και το λαό πολλές φορές να τον χαντακώσει. Αυτό που θα σηματοδοτήσει την αντίστροφη πορεία στην Ελλάδα ή την αρχή μιας αντίστροφης πορείας ή έστω μια πραγματική ελπίδα που δεν διαψευστεί, είναι η αποφασιστική ενίσχυση του ΚΚΕ που έχει διαφορετική πρόταση και αυτό αποτελεί πλεονέκτημα. Αν δεν είναι ισχυρή αυτή η διαφορετική πρόταση σας διαβεβαιώ ότι ο συμβιβασμός και των δυνάμεων που αγωνίζονται ή που υπερασπίζονται κάποια συμφέροντα των εργαζομένων θα είναι πλήρης και ολοσχερής. Και αν υπάρχει και ένα αντιμνημονιακό πνεύμα που δεν έχει βάθος, είναι επιφανειακό, υπάρχει γιατί υπήρχε και ο φόβος μήπως η πρόταση του ΚΚΕ αγκαλιάσει περισσότερο κόσμο. Εμάς δε μας νοιάζει αν κάποιοι υιοθετούν δικά μας συνθήματα. Μας νοιάζει όμως ο λαός να ξεχωρίζει το γνήσιο από το πλασματικό και να αποφασίζει συνειδητά. Όχι άλλες αυταπάτες.

Οι προτάσεις του ΛΑΟΣ για την οικονομική ανάκαμψη με κοινωνική συνοχή

Περιορισμός του Δημόσιου Χρέους

1. Το χρέος του ελληνικού Δημοσίου δεν είναι βιώσιμο και σε αυτή την βάση πρέπει να διαπραγματεύεται η ελληνική κυβέρνηση και να οργανώνεται η οικονομική πολιτική. Το νέο μνημόνιο προβλέπει εκτόξευση του δημόσιου χρέους προς το 161% του ΑΕΠ το 2012. Η Ελλάδα δεν μπορεί να εξυπηρετήσει ένα χρέος της τάξης των 310-360 δις ευρώ, μια ρεαλιστική ανάλυση της κατάστασης και της προοπτικής της ελληνικής οικονομίας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι μπορούμε να αποπληρώσουμε ένα χρέος της τάξης των 120-130 δις ευρώ.

Αυτή την βασική αλήθεια γνωρίζουν και οι Ευρωπαίοι εταίροι και πιστωτές μας και πρέπει να προχωρήσουμε την συνεννόηση και την διαπραγμάτευση μαζί τους αναγνωρίζοντας και οι δύο την σκληρή πραγματικότητα που έχει διαμορφωθεί τόσο με ευθύνη των Βρυξελλών όσο και των κυβερνήσεων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.
Δραστικός περιορισμός της Λαθρομετανάστευσης

2. Ο δραστικός περιορισμός και στην συνέχεια η εξαφάνιση της παράνομης μετανάστευσης αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας. Στην διάρκεια του 12μήνου που θα ακολουθήσει τον σχηματισμό της νέας κυβέρνησης πρέπει να υπάρξει οργανωμένη αποχώρηση πολλών εκατοντάδων χιλιάδων παράνομων μεταναστών από τα μεγάλα αστικά κέντρα και ολόκληρη τη χώρα.

Με την μετατροπή της Αθήνας σε ένα μείγμα Αφγανιστάν, Πακιστάν, Ιράκ και Σομαλίας είναι πρακτικά αδύνατο να λειτουργήσει η πρωτεύουσα σαν οικονομικό, εμπορικό, τουριστικό και διοικητικό κέντρο της Ελλάδας. Το κόστος της τουριστικής υποβάθμισης, της ανάπτυξης του παραεμπορίου, της επιβάρυνσης της κοινωνικής υποδομής από εκατοντάδες χιλιάδες παράνομους μετανάστες που δεν συμβάλλουν στην χρηματοδότησή της, της διάλυσης της αγοράς εργασίας, της ανάπτυξης της παραοικονομίας, της «έκρηξης» της παραβατικότητας και της εγκληματικότητας και της παράνομης εξαγωγής συναλλάγματος ανέρχεται κάθε χρόνο σε δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ. Είναι πρακτικά αδύνατο να δώσει η ελληνική οικονομία τη μάχη της ΟΝΕ και της εξυπηρέτησης του χρέους του Δημοσίου με τις κοινωνικές συνθήκες που έχει διαμορφώσει η μαζική παράνομη μετανάστευση. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει υποχρέωση να συμβάλλει στην αντιμετώπιση του φαινομένου, εάν ενδιαφέρεται να βγει η χώρα μας από το οικονομικό αδιέξοδο και να μην υπάρξει το λεγόμενο ευρωπαϊκό ντόμινο. Η Ελλάδα με 2% του ευρωπαϊκού πληθυσμού υφίσταται πάνω από το 90% των μεταναστευτικών ροών.

3. Στο διάστημα που θα χρειαστεί για τον δραστικό περιορισμό και στην συνέχεια την εξαφάνιση της παράνομης μετανάστευσης, πρέπει να εφαρμοστούν οικονομικά, διοικητικά μέτρα για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των κυκλωμάτων της «μαύρης οικονομίας» που συνδέονται με αυτήν. Θα υπάρξουν αυστηρά πρόστιμα που θα εισπράττονται με συνοπτική διαδικασία για όσους στεγάζουν με το αζημίωτο παράνομους μετανάστες, απασχολούν παράνομους μετανάστες, εκμεταλλεύονται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο τη μαζική παράνομη μετανάστευση συμβάλλοντας έτσι στην εξασθένιση της κοινωνικής συνοχής. Ταυτόχρονα, θα επιβληθούν αυστηρές διαδικασίες φορολογικής, ασφαλιστικής ενημερότητας και άλλων σχετικών πιστοποιητικών για να αποθαρρυνθεί η εξαγωγή συναλλάγματος από τα κυκλώματα της παράνομης μετανάστευσης.

Θεωρούμε ότι όσοι επενδύουν πολιτικά στην παράνομη μετανάστευση με το ένα ή το άλλο ιδεολογικό πρόσχημα συμβάλλουν σκόπιμα στην δημιουργία ακραίων οικονομικών και κοινωνικών συνθηκών, τις οποίες στην συνέχεια εκμεταλλεύονται με διάφορους τρόπους.

Κίνητρα για την αντιμετώπιση του Δημογραφικού προβλήματος

4. Τεράστια σημασία για την προοπτική της οικονομίας έχει η αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος. Πρέπει να καταργηθούν όλες οι οικονομικές και φορολογικές επιβαρύνσεις που πλήττουν τις τρίτεκνες και τις πολύτεκνες οικογένειες στο όνομα δήθεν της δημοσιονομικής εξυγίανσης. Επιβάλλεται η ανάπτυξη μιας κοινωνικής υποδομής που θα επιτρέπει στα ζευγάρια που το επιθυμούν να αποκτήσουν μεγάλη οικογένεια. Στην χρηματοδότηση τέτοιου είδους προγραμμάτων θα παίξει σημαντικό ρόλο η Εκκλησία της Ελλάδος, με την οικονομική υποστήριξη του ελληνικού Δημοσίου.

Ουσιαστική στήριξη των νέων

5. Εξαιτίας της χρεοκοπίας της χώρας που προκάλεσαν οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ αλλά και της πολιτικής του μνημονίου χάνουμε με εντυπωσιακά γρήγορο ρυθμό τη νέα γενιά που αναζητεί καλύτερη τύχη στο εξωτερικό. Πρέπει να καταργηθούν όλα τα μέτρα που μετατρέπουν τους νέους σε εργαζόμενους δεύτερης κατηγορίας με περιορισμένα οικονομικά και ασφαλιστικά δικαιώματα. Θα δημιουργηθεί επίσης ειδική υπηρεσία από τεχνοκράτες υψηλού επιπέδου με βασικό στόχο να κρατήσει στην ελληνική αγορά εργασίας, στην δημόσια διοίκηση ή στον ιδιωτικό τομέα, προικισμένους νέους που έχουν κάνει καλές σπουδές σε ελληνικά ή ξένα πανεπιστήμια και έχουν σοβαρές επαγγελματικές προτάσεις από το εξωτερικό.

Ελάφρυνση στο καλάθι της νοικοκυράς

6. Επιβάλλεται η άμεση εφαρμογή του πολυσυζητημένου αποπληθωρισμού ο οποίος με τη μέθοδο της τρόικας και τα διαρθρωτικά προβλήματα της ελληνικής οικονομίας ισχύει μόνο για τους μισθούς και τις συντάξεις. Πρέπει λοιπόν να περάσουμε στην οργανωμένη συμπίεση των τιμών συγκρίνοντας μεταξύ των άλλων τις τιμές των διαφόρων προϊόντων στις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στην Ελλάδα, εξετάζοντας τις λεγόμενες τριγωνικές συναλλαγές, το επιπλέον κόστος φορολόγησης, διανομής, μεταφοράς, κλπ. Εάν δεν υπάρξει σοβαρή βελτίωση σε διάστημα ενός εξαμήνου, τότε θα επιβληθούν διοικητικά μέτρα για την εξασφάλιση της πτώσης του κόστους του βασικού «καλαθιού της νοικοκυράς».

Ελάφρυνση στα Τιμολόγια των ΔΕΚΟ

7. Η μείωση των τιμών περνάει και από τον κρατικό αποπληθωρισμό, ο οποίος θα πάρει την θέση του φορολογικού πληθωρισμού που ίσχυσε τα τελευταία χρόνια με ευθύνη της τρόικας και της κυβέρνησης Παπανδρέου. Αναφέρουμε σαν χαρακτηριστικά παραδείγματα των παρεμβάσεων που θα γίνουν, την κατάργηση του τέλους υπέρ της κρατικής τηλεόρασης που επιβαρύνει τους λογαριασμούς της ΔΕΗ, την επιστροφή του εισιτηρίου στο μετρό της Αθήνας και γενικότερα στις συγκοινωνίες της πρωτεύουσας στο 1 ευρώ, την δραστική μείωση των διοδίων με αντάλλαγμα την χρονική επέκταση της εκμετάλλευσης των εθνικών οδών από τους ιδιώτες στους οποίους έχουν παραχωρηθεί.

Δραστική μείωση στους φόρους στα καύσιμα

8. Άμεση και δραστική θα είναι και η μείωση του ειδικού φόρου στα καύσιμα. Με μια μείωση της τάξης του 35% στον ειδικό φόρο κατανάλωσης που επιβάλλεται στα καύσιμα, θα αποκτήσει νόημα η απελευθέρωση επαγγελμάτων όπως είναι τα ταξί και οι μεταφορές, θα μειωθεί το λειτουργικό κόστος των επιχειρήσεων, θα ανασάνει ο οικογενειακός προϋπολογισμός, θα ενθαρρυνθεί ο εσωτερικός τουρισμός και θα προετοιμαστεί το έδαφος για την άμεση εξίσωση της φορολογίας του πετρελαίου θέρμανσης με το πετρέλαιο κίνησης για να αντιμετωπιστούν η φοροδιαφυγή, η φοροκλοπή και το λαθρεμπόριο.

Εξορθολογισμός και αξιοποίηση του αριθμού των Δημοσίων Υπαλλήλων

9. Πρόγραμμα εξορθολογισμού και αξιοποίησης του υπάρχοντος δυναμικού των Δημοσίων Υπαλλήλων σε βάθος 8ετίας. Η διακυβέρνηση του Καραμανλή άφησε τον αριθμό των απασχολούμενων με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στο Δημόσιο και την τοπική αυτοδιοίκηση στο 1.090.000. Μελέτες έχουν αποδείξει ότι η εξυπηρέτηση του Δημοσίου, επιτυγχάνεται με 500.000. Στόχος μας είναι να υπάρξει μια εμπεριστατωμένη μελέτη αξιοποίησης του υπάρχοντος δυναμικού, με αποκατάσταση των αδικιών και ορθή κατανομή στον Δημόσιο Τομέα, ώστε αυτός να αποδώσει το μέγιστο δυνατό αποτέλεσμα υπέρ των πολιτών και της κοινωνίας γενικότερα.

Διατήρηση του προγράμματος συνταξιοδοτήσεων και παράλληλη τήρηση του κανόνα μία πρόσληψη για κάθε πέντε συνταξιοδοτήσεις.

Ενιαίο μισθολόγιο στο Δημόσιο

10. Ενιαίο μισθολόγιο για όλους τους αμειβόμενους από το Δημόσιο που θα αποτρέπει την δημιουργία συντεχνιακών κυκλωμάτων και θα επιβάλλει μεγαλύτερη εισοδηματική, δημοσιονομική πειθαρχία στα λεγόμενα ρετιρέ. Ίδιος μισθός για ίδια προσόντα και χρόνια υπηρεσίας.

Αναδιοργάνωση της Δικαιοσύνης

11. Αναδιοργάνωση της Δικαιοσύνης ώστε η απόδοσή της να είναι ταχύτατη και να ανταποκρίνεται στις ανάγκες μιας σύγχρονης οικονομίας και κοινωνίας. Ο τρόπος λειτουργίας των δικαστηρίων και οι επαγγελματικές υποχρεώσεις των δικαστικών λειτουργών και όσων τους στηρίζουν επαγγελματικά στο δύσκολο έργο τους, θα αλλάξουν δραστικά με αυτόν τον στόχο.

Δραστική μείωση του αριθμού των Υπουργείων

12. Θα προωθήσουμε την δραστική μείωση του αριθμού των υπουργείων και την δημιουργία ενός υπερυπουργείου Άδηλων Πόρων και Ανάπτυξης. Σε αυτό θα ενταχθούν το υπουργείο Ναυτιλίας και το υπουργείο Τουρισμού.

Ορθότερη κατανομή των συντάξεων

13. Θα κλείσουμε την «ψαλίδα» μεταξύ των χαμηλών και των υψηλών μισθών και συντάξεων του Δημοσίου. Για τους μισθούς θα ισχύσει η αρχή του επταπλασίου και για τις συντάξεις του τετραπλασίου. Κανένας δεν θα μπορεί να αμείβεται από το Δημόσιο με αποδοχές που ξεπερνούν το επταπλάσιο του κατώτατου μισθού και κανένας δεν θα μπορεί να έχει σύνταξη ή αθροιστικά συντάξεις που θα ξεπερνούν το τετραπλάσιο της κατώτατης σύνταξης. Αυτό θα ισχύσει και για τον ευρύτερο δημόσιο τομέα της οικονομίας όπως και για την Τράπεζα της Ελλάδος.

Περιορισμός του μισθού και των συντάξεων των Βουλευτών

14. Θα μειωθεί τουλάχιστον κατά 50% το λεγόμενο κόστος της Δημοκρατίας που συμπεριλαμβάνει τους μισθούς και τις συντάξεις των βουλευτών, το κόστος λειτουργίας της Βουλής και των διαφόρων υπηρεσιών που ελέγχει, το κόστος της Προεδρίας της Δημοκρατίας, κλπ. Θεωρούμε το μέτρο αναγκαίο για να κατανοήσουν καλύτερα την οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα αυτοί που παίρνουν τις αποφάσεις και για να περιοριστεί η απόσταση που τους χωρίζει από τον λαό.

Επαναφορά στο προηγούμενο ύψος του επιδόματος ανεργίας

15. Θα ακυρωθεί η μείωση του επιδόματος ανεργίας που αποφασίστηκε με τις ψήφους των βουλευτών της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ υπό την πίεση της τρόικας. Θεωρούμε σκανδαλώδη την οικονομική τιμωρία πολλών εκατοντάδων χιλιάδων ανέργων και των οικογενειών τους στο όνομα της εξοικονόμησης 320 εκατομμυρίων ευρώ τον χρόνο. Θα αντικατασταθεί η σημερινή «επιδότησης της αεργίας των ανέργων» από την αντίστοιχης χρονικής διάρκειας, «επιδοτούμενη μερική εργασία των ανέργων» για κάλυψη βασικών κοινωνικών αναγκών.

Αξιοποίηση κοινοτικών πόρων για επαγγ. Κατάρτιση & Εκπαίδευση

16. Θα υπάρξουν ειδικά προγράμματα, επιδοτούμενα από την Ευρωπαϊκή Ένωση, για την επαγγελματική προετοιμασία των νέων που θέλουν να εγκαταλείψουν τα αστικά κέντρα σε αναζήτηση καλύτερης τύχης στην περιφέρεια και ειδικά σε αγροτικές περιοχές. Τα προγράμματα επαγγελματικής εκπαίδευσης θα συμπληρωθούν με παρεμβάσεις για την εγκατάσταση των νέων στην περιφέρεια και την χρηματοδότηση της ένταξής τους στον αγροτικό τομέα. Εκδηλώνεται ήδη μια τάση επιστροφής στην περιφέρεια, η οποία όμως θα πρέπει να οργανωθεί για να υπάρξουν θετικά οικονομικά και κοινωνικά αποτελέσματα.

Ανασύσταση της ΜΟΜΑ

17. Θα ανασυσταθεί η ΜΟΜΑ για μεγάλα και περιφερειακά έργα. Οι άνεργοι οικοδόμοι και άλλοι ενδιαφερόμενοι συναφών κλάδων θα μπορούν να προσλαμβάνονται στη ΜΟΜΑ με πενταετείς συμβάσεις και τα καθήκοντα και την πειθαρχία ένστολων. Με τη μέθοδο αυτή μεγάλα και περιφερειακά έργα θα γίνονται από ελληνικά χέρια με ελληνικά μεροκάματα και ουσιαστική μείωση της ανεργίας στον κλάδο της οικοδομής και των κατασκευών.

Αντικατάσταση του συστήματος των  ασφαλιστικών εισφορών

18. Κατάργηση σε βάθος τετραετίας (μείωση κάθε χρόνο κατά 25%) των ασφαλιστικών εισφορών εργοδοτών και εργαζομένων. Θα αντικατασταθούν σε ότι αφορά τις εργοδοτικές εισφορές με ένα «τέλος ασφάλισης» επί του κύκλου εργασιών των επιχειρήσεων και σε ότι αφορά τις ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων με ένα «τέλος ασφάλισης» που θα αποτελεί ουσιαστικά μέρος του ΦΠΑ που ήδη εφαρμόζεται.

Απελευθέρωση της Ιδιωτικής Εκπαίδευσης, ίδρυση ιδιωτικών Πανεπιστημίων

19. Θα εφαρμοστεί στην πράξη το δικαίωμα στην ιδιωτική εκπαίδευση σε όλα τα επίπεδα. Η ίδρυση ιδιωτικών ΑΕΙ και η πλήρης εφαρμογή των ευρωπαϊκών κανόνων και των αποφάσεων για τα παραρτήματα ευρωπαϊκών πανεπιστημίων θα συνδυαστεί με την οικονομική ενδυνάμωση των δημόσιων ΑΕΙ-ΤΕΙ. Φοιτητές οι οποίοι καθυστερούν τις σπουδές τους για δύο τουλάχιστον χρόνια θα πληρώνουν δίδακτρα, ενώ δίδακτρα θα ισχύσουν και για όλα τα μεταπτυχιακά προγράμματα όπως είναι ο κανόνας και στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Θα υπάρξουν επίσης ειδικά προγράμματα υποτροφιών για αριστούχους φοιτητές που δεν έχουν τα οικονομικά μέσα.

Αποτελεσματικότερη διοίκηση στα Νοσοκομεία του ΕΣΥ

20. Την διαχείριση των νοσοκομείων του ΕΣΥ θα αναλάβουν εξειδικευμένες ιδιωτικές επιχειρήσεις, με την μέθοδο που εφαρμόστηκε με επιτυχία στη Γερμανία. Έτσι τα δημόσια νοσοκομεία θα έχουν καλύτερο μάνατζμεντ και θα προσφέρουν, βάσει προγραμματισμού και σχετικών συμβολαίων που θα υπογραφούν, καλύτερες υπηρεσίες με μικρότερο κόστος για τον κρατικό προϋπολογισμό, τα ασφαλιστικά ταμεία και τους φορολογούμενους.

Με συγκεκριμένες δεσμεύσεις η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών

21. Προτού προχωρήσει η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών θα υπάρξουν δεσμεύσεις για την πορεία της ρευστότητας στην διάρκεια των επόμενων κρίσιμων για την ελληνική οικονομία χρόνων. Χωρίς μεγαλύτερη και καλύτερη χρηματοδότηση του ιδιωτικού τομέα είναι πρακτικά αδύνατο να περάσουμε από την βαθιά ύφεση στην ανάκαμψη.

22. Η επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών θα επιδιωχθεί με τους ακόλουθους όρους. Οι ιδιωτικές τράπεζες δεν πρέπει να κρατικοποιηθούν και οι διοικήσεις τους πρέπει να έχουν στην διάθεσή τους ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, της τάξης της δεκαετίας, για να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν με επιτυχία τις συνέπειες που είχε για το τραπεζικό σύστημα η χρεοκοπία του Δημοσίου. Το κόστος του χρήματος του «πακέτου» των 40-50 δις θα βαρύνει το τραπεζικό σύστημα και όχι τον κρατικό προϋπολογισμό και τους φορολογούμενους πολίτες. Θα προσδιοριστεί βέβαια σε χαμηλά, ανταγωνιστικά επίπεδα για να διευκολυνθεί η ανάκαμψη του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Θα πρέπει να δημιουργηθεί ένας δημόσιος πυλώνας στο τραπεζικό σύστημα για να λειτουργήσει ανταγωνιστικά προς τις ιδιωτικές τράπεζες και να καλύψει όλες χωρίς εξαίρεση τις αναπτυξιακές ανάγκες. Η συνολική ιδιωτικοποίηση του τραπεζικού συστήματος μας βρίσκει αντίθετους σε μια περίοδο κατά την οποία αυτό στηρίζεται αναγκαστικά σε δημόσιο χρήμα.

Κούρεμα στα χρέη ιδιωτών

23. Την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών θα ακολουθήσει το «κούρεμα» των στεγαστικών και επιχειρηματικών δανείων μέσα από μία διαδικασία που δεν θα καλύπτει μόνο τις ελληνικές, αλλά και τις νοτιοευρωπαϊκές ανάγκες (π.χ. στεγαστικά δάνεια της Ισπανίας) για να υπάρξει η κατάλληλη ευρωπαϊκή κάλυψη και υποστήριξη.

Εξορθολογισμός στο σύστημα χορήγησης πιστωτικών καρτών

24. Θα υπάρξουν εισοδηματικοί περιορισμοί στην χρήση πιστωτικών καρτών του τύπου έκδοση μίας μόνο κάρτας για όσους έχουν ατομικό ετήσιο εισόδημα κάτω των 50.000 ευρώ. Η αυστηροποίηση των κανόνων έκδοσης των πιστωτικών καρτών θα συνδυαστεί με ευνοϊκή ρύθμιση των καταναλωτικών δανείων ώστε να πάρουν οι τράπεζες τα λεφτά τους πίσω, έστω με κάποια καθυστέρηση, και να διευκολυνθούν οι οικογενειακοί προϋπολογισμοί.

Επαναδιαπραγμάτευση των όρων του Μνημονίου ΙΙ

25. Ο ΛΑΟΣ απορρίπτει το περιεχόμενο της πολιτικής του νέου μνημονίου γιατί εκτιμά ότι δεν φέρνει τις αναγκαίες διαρθρωτικές αλλαγές και την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας αλλά λειτουργεί ισοπεδωτικά. Τα τελευταία δύο χρόνια η ελληνική οικονομία βρίσκεται σε μία ιδιόμορφη «πρέσα» με την τρόικα να υποστηρίζει ότι έχει τον σωστό σχεδιασμό, ο οποίος όμως δεν εφαρμόζεται από τις ελληνικές κυβερνήσεις, και τις ελληνικές κυβερνήσεις να προσυπογράφουν μέτρα τα οποία κατά την εκτίμηση των περισσότερων στελεχών τους δεν οδηγούν σε θετικά αποτελέσματα.

Επιδίωξή μας είναι να απαλλαγούμε από τον οικονομικό ζουρλομανδύα του νέου μνημονίου μέσα από μια διαδικασία συνεννόησης και διαπραγμάτευσης με τους Ευρωπαίους εταίρους και πιστωτές μας. Οι συνομιλητές μας θα πρέπει να γνωρίζουν ότι η περίπου προγραμματισμένη καταστροφή της ελληνικής οικονομίας θα οδηγήσει κατά πάσα πιθανότητα και στην κατάρρευση του ευρώ.

Σχέδιο β’ για το ενδεχόμενο νομισματικής εμπλοκής

26. Οι σοβαροί διαπραγματευτές πρέπει να έχουν πάντα στην διάθεσή τους ένα σχέδιο Β’ το οποίο θα ενεργοποιηθεί σε περίπτωση εξαιρετικά αρνητικής εξέλιξης της οικονομίας ή επικράτησης άλλων προτεραιοτήτων στην Ευρωζώνη. Αναφέρουμε ενδεικτικά την λεγόμενη γερμανική Ευρώπη, η ανάπτυξη της οποίας στηρίζεται σε ένα σενάριο περιθωριοποίησης και αποβολής από την Ευρωζώνη χωρών όπως η Ελλάδα, η Πορτογαλία και η Ισπανία. Δεν αποκλείεται λοιπόν σε διάστημα 9-12 μηνών η ενδεχόμενη κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας ή η αλλαγή της στρατηγικής ισχυρών χωρών όπως η Γερμανία να οδηγήσει σε ακραίες καταστάσεις. Σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης θα κυκλοφορήσουμε, για δύο χρόνια, ένα παράλληλο νόμισμα μόνο για την εσωτερική αγορά. Θα έχουμε λοιπόν ένα νόμισμα για την εσωτερική και μόνο αγορά, ενώ για τις διεθνείς ανάγκες της χώρας θα εξακολουθήσουμε να χρησιμοποιούμε το ευρώ.

Θεωρούμε αδιανόητο να διαπραγματεύεται η ελληνική πλευρά θεωρώντας ότι όλα θα πάνε καλά –ενώ η πορεία της οικονομίας δείχνει ότι οι περισσότεροι δείκτες κινούνται σε λάθος κατεύθυνση- και πως αποκλείεται να αλλάξει η στρατηγική των ισχυρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και κυρίως της Γερμανίας.

Ενημερότητα και από τα Δημόσιο

27. Θεωρούμε αναγκαία την έκδοση πιστοποιητικού ενημερότητας του ίδιου του Δημοσίου και των παραφυάδων του προτού προβάλλουν οποιαδήποτε οικονομική απαίτηση σε βάρος ιδιωτικών επιχειρήσεων και φυσικών προσώπων. Έχει παρατηρηθεί το φαινόμενο να διεκδικεί η Εφορία χρήματα που δεν έχουν καταβληθεί σε ιδιωτικές επιχειρήσεις από υπουργεία, δημόσιες υπηρεσίες, Δήμους, Νομαρχίες, περιφέρειες, δημόσιους οργανισμούς.

Το δημόσιο αναλαμβάνει την υποχρέωση να αποδείξει ότι είναι εντάξει στις οικονομικές συναλλαγές του με αυτούς τα χρήματα των οποίων διεκδικεί και, εάν χρειαστεί, να πάρει την πρωτοβουλία για τον συμψηφισμό των οφειλών.

Το σημερινό σύστημα είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα της κρατικής γραφειοκρατίας και εκθέτει τις ιδιωτικές επιχειρήσεις στον κίνδυνο της οικονομικής ασφυξίας και της συναλλαγής με ιδιοτελώς αναποτελεσματικούς γραφειοκράτες.

Παράλληλα, θα χαλαρώσουν οι κανονισμοί για την χορήγηση φορολογικής και ασφαλιστικής ενημερότητας σε επιχειρήσεις και φυσικά πρόσωπα προκειμένου να κινηθεί κάπως η οικονομία σε συνθήκες βαθιάς οικονομικής ύφεσης και πιστωτικής ασφυξίας. Μονόπλευρη αυστηρότητα του Δημοσίου έναντι των επιχειρήσεων και των φυσικών προσώπων έχει τεράστιο οικονομικό κόστος που ξεπερνά κατά πολύ τα όποια δημοσιονομικά οφέλη.

Δραστική μείωση των Αντικειμενικών Αξιών των ακινήτων

28. Θεωρούμε αναγκαία τη μείωση των αντικειμενικών αξιών των ακινήτων στις περισσότερες περιοχές της χώρας. Η οικοδομή και οι κατασκευές από “ατμομηχανή” της οικονομικής ανάπτυξης μετατράπηκαν σε παράγοντα οικονομικής ύφεσης εξαιτίας και της υπερφορολόγησης των ακινήτων.

Για να διευκολυνθούν οι οφειλέτες στο Δημόσιο και στα ασφαλιστικά ταμεία θα τους δοθεί η δυνατότητα να παραχωρήσουν ακίνητα που τους ανήκουν,  στην αντικειμενική αξία τους, προκειμένου να περιοριστούν έτσι οι οφειλές τους. Θα πρέπει βέβαια να είναι σε θέση να αποδείξουν την έλλειψη ρευστότητας και τα ακίνητα που προσφέρουν στο δημόσιο και στα ασφαλιστικά ταμεία να έχουν εμπορικό ενδιαφέρον τουλάχιστον σε περιόδους σχετικής οικονομικής ομαλότητας.

Κίνητρα για την ανάκαμψη της οικοδομικής δραστηριότητας

29. Για να διευκολυνθεί η ανάκαμψη της οικοδομής και των συναφών κλάδων θα προχωρήσουμε στην προσωρινή κατάργηση του φόρου μεταβίβασης των ακινήτων, την κατάργηση του πόθεν έσχες για την αγορά ακινήτων και την κατάργηση του ειδικού τέλους ακινήτων που επέβαλε ο τότε υπουργός Οικονομικών κ. Βενιζέλος, ο οποίος λειτουργεί ισοπεδωτικά για την οικοδομή, το real estate και το σύνολο της οικονομίας. Θα υπάρξει ένα τέλος διατήρησης των ακινήτων ενώ θα εφαρμοστεί ενιαίος συντελεστής για την έκδοση οικοδομικής άδειας.

Κατάργηση του Ο.Π.Σ Τειρεσίας

30. Θα καταργηθεί το σύστημα Τειρεσίας με την σημερινή του μορφή. Στον Τειρεσία θα μπαίνουν μόνο όσοι έχουν καταδικαστεί για δολιότητα από ελληνικό δικαστήριο. Εκτιμούμε ότι με τον τρόπο αυτό θα βγουν από το σύστημα το 70% των εγγεγραμμένων, γεγονός που θα δώσει σημαντική ώθηση στην αγορά. Είναι καλύτερα να διευκολύνουμε πιστωτικά τις επιχειρήσεις που δίνουν μια δύσκολη και άνιση μάχη επιβίωσης παρά να τους δώσουμε, με δική μας πρωτοβουλία, την χαριστική βολή, στο όνομα μιας ανύπαρκτης διαχειριστικής ορθότητας σε μία χώρα με ουσιαστικά χρεοκοπημένο Δημόσιο και ένα τραπεζικό σύστημα στα όρια της χρεοκοπίας, εξαιτίας του “κουρέματος” των ομολόγων (PSI).

Κίνητρα για την στήριξη των ΜμΕ

31. Θα δοθούν κίνητρα για την στήριξη μικρομεσαίων επιχειρήσεων που συμβάλλουν στην διατήρηση του επιπέδου απασχόλησης. Οποιαδήποτε νέα ή παλαιά επιχείριση έχει κύκλο εργασιών μέχρι 100.000 ευρώ τον χρόνο και απασχολεί τουλάχιστον 4 άτομα προσωπικό δεν θα φορολογείται. Απαραίτητη προϋπόθεση οι απασχολούμενοι να είναι Έλληνες προκειμένου να στηριχθεί η αγορά εργασίας στη χώρα μας.

Με συντελεστή 15% η φορολόγηση των επιχειρήσεων

32. Δική μας επιδίωξη είναι να έχουμε φορολογία Βουλγαρίας και όχι βέβαια μισθούς Βουλγαρίας, όπως είναι η επιδίωξη αυτών που υπέγραψαν το νέο μνημόνιο. Αυτό σημαίνει ότι ο συντελεστής φορολογίας των διανεμόμενων κερδών των επιχειρήσεων θα περιοριστεί στο 15%. Οι επιχειρήσεις μάλιστα που θα διανείμουν το 5% των κερδών τους στους εργαζόμενους σε αυτές για να επιβραβεύσουν την καλή απόδοση σε μια δύσκολη περίοδο της οικονομίας, θα φορολογούνται με 10%, όπως και οι επιχειρήσεις στην γειτονική Βουλγαρία.

Θα υπάρξει επίσης αφορολόγητο 100% για τα επανεπενδυόμενα κέρδη. Οι επενδύσεις εκσυγχρονισμού ή αύξησης της απασχόλησης πρέπει να έχουν απόλυτη προτεραιότητα έναντι της κάλυψης των αναγκών του Δημοσίου σε έσοδα.

Μέτρα περιορισμού των εισαγωγών

33. Για να διευκολυνθούμε στη μείωση του εμπορικού ελλείμματος και στην τόνωση της οικονομικής δραστηριότητας θα πάρουμε μέτρα λογικού περιορισμού των εισαγωγών. Αυτά μπορεί να έχουν τον χαρακτήρα δασμών ή ειδικών επιβαρύνσεων που μπορεί να επιβληθούν σε περίπτωση έκτακτης οικονομικής ανάγκης με την συμφωνία εννοείται της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ή ειδικής φορολογίας όπως ο φόρος διοξειδίου του άνθρακος που εφαρμόζεται ήδη στην Γαλλία, για προϊόντα που προέρχονται από τρίτες χώρες. Θα επιδιωχθούν επίσης συμφωνίες με χώρες που έχουν ισχυρή εξαγωγική βιομηχανία προκειμένου να χρησιμοποιήσουν την Ελλάδα σαν πύλη εισόδου στην Ευρωπαϊκή Ένωση στην οποία θα ολοκληρώνεται η παραγωγή των συγκεκριμένων προϊόντων και θα αυξάνεται η προστιθέμενη αξία τους.

Αύξηση των τιμών των αγροτικών προϊόντων

34. Οι προβλέψεις όλων των διεθνών οργανισμών αναφέρονται σε σταθερή αύξηση της τιμής των αγροτικών προϊόντων αλλά και σε ζητήματα επισιτιστικής ασφάλειας την περιοχή της Μεσογείου. Θεωρούμε λοιπόν ότι υπάρχουν οι οικονομικές προϋποθέσεις για μια οργανωμένη στροφή υπέρ της ποιοτικής αγροτικής παραγωγής. Αυτή πρέπει να διευκολυνθεί με διάφορες κινήσεις που συμπεριλαμβάνουν την επαναδιαπραγμάτευση των ποσοστώσεων συγκεκριμένων προϊόντων προκειμένου να ξεπεραστούν εμπόδια στην ανάπτυξη της ελληνικής παραγωγής.

Αναδιοργάνωση των Τελωνείων

35. Θα προχωρήσουμε στην αναδιοργάνωση των τελωνείων για να μειωθούν στο ελάχιστο ο χρόνος και το κόστος της διεκπεραίωσης των εξαγωγών. Παράλληλα, στο ζήτημα της επιστροφής του ΦΠΑ στις εξαγωγικές επιχειρήσεις θα υπάρξουν μέτρα για την άμεση καταβολή του για να σταματήσει το φαινόμενο που παρατηρήθηκε στην εκτέλεση του κρατικού προϋπολογισμού του 2012 της μείωσης της ρευστότητας των εξαγωγικών επιχειρήσεων στο όνομα δήθεν της δημοσιονομικής εξυγίανσης.

Στήριξη της Εμπορικής μας Ναυτιλίας

36. Η ελληνόκτητη εμπορική ναυτιλία έχει επιτύχει με εντυπωσιακό τρόπο την παγκοσμιοποίησή της και βρίσκεται στην πρώτη θέση της παγκόσμιας κατάταξης από άποψη αριθμού πλοίων και χωρητικότητας. Θα ληφθούν όλα τα αναγκαία μέτρα για να ενισχυθεί το συγκριτικό πλεονέκτημά της και να ενισχυθεί η παρουσία των ναυτιλιακών επιχειρήσεων, ελληνικών και ξένων, στην Ελλάδα. Θα υπάρξουν επίσης πρωτοβουλίες για την επιτυχημένη σύνδεση της εμπορικής ναυτιλίας με το σύνολο της ελληνικής οικονομίας μέσω μεγάλων επενδύσεων σε άλλους κλάδους. Θα αναδιοργανωθούν τα ναυπηγεία της χώρας, ύστερα από συνεννόηση με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, για να αρχίσουν να καλύπτονται και οι ανάγκες του εμπορικού στόλου σε ναυπηγήσεις και επισκευές πλοίων.

Έμφαση στον Πολιτισμό

37. Ο Πολιτισμός θα αναδειχθεί σε παράγοντα δυναμικής ανάπτυξης του ελληνικού τουρισμού και της οικονομίας. Είναι ένα ιστορικό συγκριτικό πλεονέκτημα της Ελλάδας, το οποίο συνήθως χάνεται μεταξύ κακής οργάνωσης της λειτουργίας των Μουσείων και των αρχαιολογικών χώρων, συντεχνιακής λογικής πολλών εργαζόμενων και μόνιμης έλλειψης πόρων για τις βασικές λειτουργίες που μπορούν να συμβάλλουν στην ανάπτυξη του τουρισμού.

Θα αλλάξει η πολιτική που εφαρμόζεται στα Μουσεία και τους αρχαιολογικούς χώρους για να υποδέχονται τους τουρίστες όσες ώρες επιβάλλει η σωστή λειτουργία του τουριστικού τομέα, για να σταματήσει η υποβάθμιση του περιβάλλοντος χώρου από διάφορους κερδοσκόπους και παράνομους μετανάστες, για να αυξηθεί το εισιτήριο εισόδου σε ευρωπαϊκά επίπεδα αντί να ακολουθείται μία πολιτική οικονομικής ασφυξίας και απόλυτης εξάρτησης των Μουσείων και των αρχαιολογικών χώρων από τον προβληματικό κρατικό προϋπολογισμό. Θεωρούμε επίσης τεράστιες τις δυνατότητες της τουριστικής αξιοποίησης της λαογραφίας.

38. Η αξιοποίηση του Πολιτισμού θα συμβάλλει στην άμεση και δραστική παγκοσμιοποίηση του ελληνικού τουρισμού. Θα απελευθερωθεί, στο σύνολό του ο κλάδος της κρουαζιέρας και θα αρθούν, ύστερα από τις κατάλληλες συνεννοήσεις με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, όλα τα οικονομικά, διοικητικά, γραφειοκρατικά εμπόδια στις σχέσεις με άλλες χώρες που περιορίζουν την ανάπτυξη του ελληνικού τουρισμού. Η διαχείριση του ΕΟΤ θα δοθεί σε δοκιμασμένους επαγγελματίες του κλάδου και δεν θα υπάρξουν αλλαγές σε αυτήν τουλάχιστον για μία οκταετία. Αυτή η σταθερότητα στην επιλογή των στελεχών συνέβαλε στην ανάπτυξη του εξαιρετικά ανταγωνιστικού τουρκικού τουρισμού κατά την διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας. Επιπλέον, θα δοθούν οι αναγκαίοι πόροι στον ΕΟΤ για να αναπτύξει την διεθνή στρατηγική του και να ξεπεράσει τις συνέπειες της υποχρεωτικής μετατροπής των καταθέσεών του στην Τράπεζα της Ελλάδος σε ομόλογα του Δημοσίου, τα οποία στην συνέχεια «κουρεύτηκαν» με τον γνωστό τρόπο.

Θα αναπτύξουμε μεγάλης κλίμακας προγράμματα παραθεριστικής κατοικίας, τα οποία όμως δεν θα έχουν την τάση τσιμεντοποίησης των πάντων που χαρακτηρίζει ανάλογες προσπάθειες στην Ισπανία. Τα προγράμματα αυτά θα χρηματοδοτηθούν με την βοήθεια ξένων τραπεζών στην βάση του δανεισμού με εμπράγματη ασφάλεια. Τα κέρδη, τα οποία αναμένονται εξαιρετικά σημαντικά, θα χρησιμοποιηθούν για την επαναγορά ομολόγων του ελληνικού Δημοσίου και την σχετική μείωση του δημόσιου χρέους.

Αλλαγή του συστήματος προμηθειών για τις Ε.Δ

39. Οι προμήθειες οπλικών συστημάτων για τις ένοπλες δυνάμεις θα μετατραπούν και αυτές σε μέθοδο αύξησης των ελληνικών εξαγωγών, ιδιαίτερα σε αγροτικά προϊόντα και αύξησης του τουριστικού ρεύματος προς την Ελλάδα. Ο κανόνας που θα ακολουθήσουμε θα είναι η κάλυψη του 1/3 των δαπανών των εξοπλιστικών προγραμμάτων με προσυμφωνημένες εξαγωγές ελληνικών προϊόντων και το 1/3 με προσυμφωνημένα τουριστικά προγράμματα. Με τον τρόπο αυτό θα καλύψουμε, στο μέτρο του δυνατού, τις ανάγκες της Εθνικής Άμυνας διαφοροποιώντας τις πηγές προμηθειών με βάση και οικονομικά, αναπτυξιακά κριτήρια.

Αλλαγή του συστήματος αξιοποίησης του ΕΣΠΑ

40. Πρέπει να αλλάξει ο τρόπος διαχείρισης του ΕΣΠΑ (Εθνικό Σχέδιο Περιφερειακής Ανάπτυξης) με στόχο την άμεση αξιοποίηση των ευρωπαϊκών κονδυλίων και την προώθηση εμβληματικών έργων, για παράδειγμα στην Ενέργεια και στην τουριστική υποδομή και ανάπλαση, για να περάσει το μήνυμα της νέας αναπτυξιακής εποχής και να λειτουργήσει το πρόγραμμα σαν επενδυτικός καταλύτης.

Πρέπει επίσης να αποφευχθεί η δέσμευση των κονδυλίων του ΕΣΠΑ σε προγράμματα που προωθούν τον έλεγχο της ενεργειακής και τεχνολογικής υποδομής της χώρας από τους πιστωτές μας.

Έμφαση στα Ευρωπαϊκά Ομόλογα Έργων

41. Θα αξιοποιήσουμε τον θεσμό των Ευρωπαϊκών Ομολόγων Έργου (European Project Bonds). Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων προωθούν με την «πρωτοβουλία ομολόγων έργου Ευρώπη 2020» την δημιουργία ενός νέου χρηματοδοτικού μέσου, το οποίο θα συμβάλλει στην εξασφάλιση κεφαλαίων από την ευρωπαϊκή και παγκόσμια αγορά για την κάλυψη των αναγκών σε έργα υποδομής κατά την επόμενη δεκαετία. Είναι φανερό ότι μπορούμε να εντάξουμε σε τέτοιου είδους προγράμματα την κατασκευή μαρίνων, τον εκσυγχρονισμό του σιδηροδρομικού δικτύου, επενδύσεις για την διαχείριση απορριμμάτων, αποβλήτων, κλπ.

Αξιοποίηση του Ορυκτού Πλούτου

42. Ιδιαίτερη έμφαση δίνουμε στην εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου και των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων της χώρας. Χωρίς να χάσουμε τον εθνικό έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών θα αξιοποιήσουμε διεθνή επενδυτικά σχήματα που θα στηρίζονται σε μία πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική και θα έχουν την δυνατότητα να συμβάλλουν στην ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας και στην διαχείριση του δημόσιου χρέους, τα επόμενα χρόνια, ακόμα και με την έκδοση ομολόγων με αντίκρισμα τα μελλοντικά έσοδα από αυτού του είδους τις επενδυτικές πρωτοβουλίες.

Στο Δημόσιο παραμένει ο έλεγχος της ΔΕΗ

43. Βασική θέση μας είναι η παραμονή της ΔΕΗ υπό δημόσιο έλεγχο και η μετατροπή της σε καταλύτη της ανάπτυξης αντί για πεδίο εξυπηρέτησης των συντεχνιακών, φορολογικών ή άλλων σκοπιμοτήτων της εκάστοτε κυβέρνησης. Η σταδιακή απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας δεν στέκεται εμπόδιο, αντίθετα επιβάλλει την δυναμική ανάπτυξη της ΔΕΗ για να μην μετατραπεί σε «λάφυρο» ενδιαφερόμενων επενδυτών, ιδιαίτερα του εξωτερικού.

Έκδοση του πατριωτικού ομολόγου

44. Επιδίωξή μας είναι να εκδώσουμε το λεγόμενο Πατριωτικό Ομόλογο, κατά τα πρότυπα του Βελγίου, για να διευκολυνθούμε στην διαχείριση του δημόσιου χρέους και τον επαναπατρισμό κεφαλαίων και καταθέσεων. Επίσης, θέλουμε να κινητοποιήσουμε την ομογένεια μέσα από τα λεγόμενα Ομόλογα της Διασποράς. Αναγκαία προϋπόθεση για την αποτελεσματικότερη χρηματοδότηση της διαχείρισης του δημόσιου χρέους, τον επαναπατρισμό πολλών δεκάδων δισεκατομμυρίων ευρώ που έφυγαν στο εξωτερικό αλλά και την εκδήλωση του ενδιαφέροντος ξένων επενδυτών είναι η αποκατάσταση της ζημιάς που υπέστησαν οι ιδιώτες κάτοχοι ομολόγων του ελληνικού Δημοσίου με το «κούρεμα». Τέτοιες μονομερείς ενέργειες καταστρέφουν ό,τι έχει απομείνει από την εμπιστοσύνη επενδυτών και αποταμιευτών στο ελληνικό Δημόσιο και προετοιμάζουν την ακόμη πιο μαζική φυγή κεφαλαίων και καταθέσεων στο εξωτερικό. Θεωρούμε ότι υπάρχουν τεράστιες δυνατότητες άντλησης πόρων για την διαχείριση του δημόσιου χρέους, αρκεί οι κανόνες του παιχνιδιού να είναι ξεκάθαροι και σταθεροί.