Ανακοίνωση του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου Ελλάδας και απάντηση του Μίκη Θεοδωράκη

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ του ΚΙΣΕ

Η μουσική, η τέχνη, στόχο έχει να ενώνει τους ανθρώπους, να ενώνει τους λαούς αλλά και να θυμίζει.

Το έργο λοιπόν του αείμνηστου Ιάκωβου Καμπανέλλη και του Μίκη Θεοδωράκη «Μαουτχάουζεν» είναι ένας ύμνος στη μνήμη των θυμάτων του Ολοκαυτώματος. Και αυτό το έργο δεν αλλάζει, δεν λογοκρίνεται.

Δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια, δηλώσεις του Μίκη Θεοδωράκη όπως «οι Εβραίοι είναι στη ρίζα του κακού» και ότι οι Εβραίοι ευθύνονται για την παγκόσμια οικονομική κρίση, δεν έχουν προκαλέσει μόνον έκπληξη αλλά και βαθιά λύπη, ακριβώς γιατί ο Μίκης Θεοδωράκης ήταν ο συνδημιουργός αυτού του θαυμάσιου έργου.

Α Π Α Ν Τ Η Σ Η Μ Ι Κ Η Θ Ε Ο Δ Ω Ρ Α Κ Η 

Προς το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο Ελλάδας
Υπ’ όψιν κ. Δαυίδ Σαλτιέλ

Αθήνα, 9.5.2011

Αγαπητοί φίλοι,

Διάβασα στο διαδίκτυο ανακοίνωσή σας με αφορμή την ματαίωση από την Πρόεδρο του Αυστριακού Κοινοβουλίου εκτέλεσης του έργου μου “Mauthausen” σε ποίηση του Ιάκωβου Καμπανέλλη κατά την τελετή Μνήμης των θυμάτων του Ναζισμού. Και θα ήθελα να σας ρωτήσω: Γιατί επιμένετε σώνει και καλά να με κάνετε εχθρό των Εβραίων; Γιατί δεν σας αρέσει η αλήθεια, που με θέλει Άνθρωπο-Σύμβολο στον αγώνα κάθε είδους αντιρατσισμού και φυσικά αντιεβραϊσμού- αντισημιτισμού;

Εκατομμύρια άνθρωποι στο Ισραήλ γνωρίζουν την αγάπη μου προς την χώρα και τον Λαό τους, όχι μόνο εξ αιτίας του “Mauthausen” που αποτελεί έναν ύμνο διεθνούς ακτινοβολίας στη θυσία των Εβραίων.

Να ξεκινήσω από την Γερμανική Κατοχή, όταν ως μαχητής του ΕΛΑΣ Αθηνών συμμετείχα στην φύλαξη κατοικιών στις οποίες κρύβονταν Εβραίοι μαζί με άλλους συναγωνιστές μου έχοντας εντολή να δώσουμε μάχη προκειμένου να τους σώσουμε.

Να θυμηθώ μετά τη δεκαετία του ’70, όταν πρώτος και μόνος εγώ με τους τραγουδιστές και την ορχήστρα μου τολμήσαμε να σπάσουμε το εμπάργκο που είχε επιβάλει τότε η Ευρώπη σε βάρος του Ισραήλ. Επί ένα μήνα έδινα τότε δύο συναυλίες και κάποτε τρεις κάθε μέρα, με ένα κοινό που δεν ήξερε με ποιο τρόπο να εκδηλώσει την αγάπη και την ευγνωμοσύνη του γι’ αυτή την θαρραλέα πράξη μας. Που εγώ προσωπικά την πλήρωσα ακριβά, γιατί τότε ακριβώς ξεκίνησε η λάσπη εναντίον μου από τον Ευρωπαϊκή Αριστερά με την κατηγορία του – πράκτορα του Σιωνισμού!!!

Τις προσπάθειές μου για ειρηνική συνύπαρξη των Εβραίων και Παλαιστινίων, όταν μετέφερα μήνυμα του Ισραηλινού τότε Αντιπροέδρου της Κυβερνήσεως Αλόν στον Αραφάτ. Προσπάθειες που αναγνωρίστηκαν πανηγυρικά αργότερα, όταν κατά τη διάρκεια της τελετής απονομής του βραβείου Νόμπελ στους Γιτζάκ Ραμπιν και Αραφάτ, έπαιξαν το Mauthausen.

Γιατί λοιπόν με θέλετε εχθρό σας, αν και πιστεύω ότι γνωρίζετε ότι ήμουν και είμαι φίλος του Εβραϊκού Λαού;

Θα σας το πω εγώ: Γιατί είμαι φανατικά αντίθετος σε κάθε πράξη αυθαιρεσίας, βίας και μίσους απ’ όπου κι αν προέρχεται. Είμαι και θα είμαι πάντα με την πλευρά των αδικημένων και των αδυνάτων, όπως οι Παλαιστίνιοι, τα γυναικόπαιδα του Λιβάνου και της αποκλεισμένης Γάζας, απέναντι στα οποία το Κράτος του Ισραήλ, παντοδύναμο και αλαζονικό, εφαρμόζει μια πολιτική συνεχούς βίας σκορπώντας τον θάνατο και την καταστροφή, χωρίς να ξεχωρίζει ούτε καν άμαχο πληθυσμό.

Αυτή τη φριχτή αλήθεια είναι που φοβούνται όχι όλοι οι Εβραίοι αλλά όσοι εγκρίνουν τις βαρβαρότητες συγκεκριμένων Κυβερνήσεων του Κράτους του Ισραήλ. Εγώ προσωπικά γνωρίζω και συνδέομαι με εκατοντάδες Ισραηλινούς μέσα στο Ισραήλ, που είναι φανατικοί οπαδοί της Ειρήνης και παλεύουν ενάντια στην πολιτική των δικών τους Κυβερνητών-Στρατηγών.

Ας αφήσουμε λοιπόν τα προπαγανδιστικά παιχνίδια, γιατί υπάρχουν κι αυτοί που με θεωρούν … Σιωνιστή! Που με κατηγορούν ότι δήλωσα πως «οι Εβραίοι είναι η ρίζα του Κακού» ή κατά την ακόμα πιο … βελτιωμένη εκδοχή κάποιων άλλων πως «οι Εβραίοι είναι η ρίζα κάθε Κακού», πράγμα ψευδέστατο βέβαια. Στην πραγματικότητα, αφού ανέλυσα σε κάποια συνέντευξή μου τον ρόλο του κράτους των ΗΠΑ, που κατά τη γνώμη μου περνά την πιο άγρια ιμπεριαλιστική του φάση με τους πολέμους και τις γενοκτονίες στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν, είπα ότι το κράτος του Ισραήλ δυστυχώς στηρίζει τις ΗΠΑ και τη σημερινή εξωτερική τους πολιτική που είναι η ρίζα του Κακού, επομένως βρίσκεται κοντά στη ρίζα του Κακού.

Με κατηγόρησαν ακόμα πρόσφατα ότι αποδέχθηκα ότι είμαι αντισημίτης. Εδώ ήταν πιο τυχεροί. Πώς έχει ακριβώς η φράση μου σε τηλεοπτική μου συνέντευξη; «Θα πρέπει όμως να διευκρινίσω ότι είμαι αντισημίτης. Ουσιαστικά αγαπώ τον Εβραϊκό λαό, αγαπώ τους Εβραίους, έχω ζήσει πολύ μαζί τους, αλλά όσο μισώ τον Αντισημιτισμό άλλο τόσο μισώ και τον Σιωνισμό».

Διαβάζοντας ολόκληρο το κομμάτι αυτό κι όχι μια φράση ξεκομμένη όπως κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο, και διανοητικά ανάπηρος να είναι κανείς, καταλαβαίνει χωρίς καμμία απολύτως αμφιβολία ότι μετά από μία δίωρη εξαντλητική συνέντευξη η λέξη «αντισημίτης» ήταν ένα φραστικό λάθος, διότι πώς μπορεί να είναι αντισημίτης κάποιος που στην επόμενη ακριβώς φράση λέει ότι αγαπά τον εβραϊκό λαό και τους Εβραίους και ότι μισεί τον Αντισημιτισμό; Όπως και να ‘χει οι εχθροί μου βρήκαν το «πάτημα» που τόσον καιρό τώρα καιροφυλακτούσαν για να βρουν. Εσείς όμως;

Αθήνα, 9.5.2011

Μίκης Θεοδωράκης

Σ’ αυτή την χώρα μια φορά κι έναν καιρό ζούσαν Έλληνες

Σήμερα δεν θα πούμε τα καθιερωμένα που λέγονται τέτοια μέρα. Σήμερα την σφαγή των καπνεργατών της Θεσσαλονίκης το 1936 θα την δούμε με την ματιά των πεταμένων από αυτό το κράτος πολιτών, που ήσυχοι κάθονται και ανέχονται τις αποφάσεις μια «Δημοκρατίας» που είναι ουσιαστικά χειρότερη από την Δικτατορία εκείνων των χρόνων.

Είναι βλέπετε και ο τόπος που διαδραματίστηκε το μακελειό. Θεσσαλονίκη. Η καρδιά της Μακεδονικής Γης, που ξεδιάντροπα οι λεγόμενοι Έλληνες διαχειριστές την διαπραγματεύονται την ταυτότητά της λες και μιλούν για τα πατρικά τους. Ποιος να φανταζόταν ότι…όλη η Ελλάδα θα γινόταν μια Μακεδονία προς διαπραγμάτευση εκείνες τις εποχές που έρεαν τα λόγια τα μεγάλα ηγετών, που εν τέλει κανένας τους δεν πέθανε ούτε γενναία, αλλά ούτε με την απορία αν τελικά έδωσε το ελάχιστο για αυτόν τον τόπο. Ένας Μάης 75 χρόνια πριν ήταν τελικά πιο ελληνικός από αυτόν που διανύσουμε αυτή την στιγμή.
Ποια όμως η διαφορά εκείνων των Ελλήνων που είπαν «ΑΡΚΕΤΑ» με μας που ανεχόμαστε την ξεφτίλα αλλά και την πείνα που δεν θα αργήσει να χτυπήσει τα παραθυρόφυλλα των σπιτιών μας; Τι είχαν αυτοί που δεν έχουμε εμείς; Ίσως η σημερινή ημέρα να είναι μια ευκαιρία να βάλουμε στο κεφάλι μας ως καύσιμο την μνήμη. Να στροφάρουν σωστά και ανεπηρέαστα τα γρανάζια του εγκεφάλου μας για το τι δεν κάνουμε σωστά. Μήπως το ναρκωτικό που λέγεται φτιασιδωμένη δημοκρατία είναι η αλυσίδα που μάς κρατάει από το πόδι σαν ισοβίτες στην απομόνωση και φτάνουμε στο σημείο να την θεωρούμε ως προέκταση του ίδιου μας του εαυτού;

Πώς 10,000 απλοί άνθρωποι κατέβηκαν στον δρόμο μια εποχή σκληρή έχοντας επίγνωση της εν ψυχρώ εκτέλεσης τους κι εμείς περιμένουμε αδιαμαρτύρητα τον σιωπηλό θάνατό μας; Τι μας λείπει, ρε γαμώτο; Τι είναι αυτό που μετατρέπει το κύτταρο από ανθρώπινο σε αδρανές υλικό; Είναι βλάστημο να λες ότι έχεις προγόνους τέτοιου μεγέθους όταν κάνεις τα πάντα στην μακρόχρονη βολεμένη ζωή σου να μην τους μοιάσεις. Και ναι δεν είναι σωστό το αιματοκύλισμα, αλλά τότε πώς έχεις την αυθάδεια να τιμάς και να κάνεις μνημόσυνα σε τέτοιους νεκρούς; Δε μπορεί να είναι και αυτοί και εμείς Έλληνες.

Τι είναι, λοιπόν, σήμερα; Τα 75 χρόνια της σφαγής μιας χούφτας Ελλήνων απέναντι σε ένα άδικο κατεστημένο. Μία ακόμη απόδειξη, από τις πολλές που έχουμε και μνημονεύουμε σαν γερασμένη φυλή, ότι σε αυτή την χώρα μια φορά κι έναν καιρό ζούσαν Έλληνες.

Διαβάστε περισσότερα εδώ: http://apneagr.blogspot.com/2011/05/blog-post_10.html#ixzz1LyHNiCkB

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ της Ν.Ε. Λάρισας του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ για την Απεργία στις 11 Μαΐου

Με αφορμή την πανελλαδική, πανεργατική 24ωρη απεργία της Τετάρτης 11 Μαΐου, η Νομαρχιακή Επιτροπή Λάρισας του ΣΥΝ, εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση-κάλεσμα στην απεργιακή συγκέντρωση:

Η συμπλήρωση ενός χρόνου από την ένταξη της χώρας στο Μηχανισμό Στήριξης και την εφαρμογή του νεοφιλελεύθερου Μνημονίου με τις αλλεπάλληλες επικαιροποιήσεις του, βρίσκει το σύνολο του κόσμου της μισθωτής εργασίας, των συνταξιούχων, των νέων, των ανέργων και της μεγάλης πλειοψηφίας της κοινωνίας, σε μια οδυνηρή και βίαιη φτωχοποίηση, χωρίς τέλος.
Οι εργαζόμενοι στη Γενική Απεργία στις 11 Μάη πρέπει και μπορούν να στείλουν το μήνυμα της καθολικής κοινωνικής αντίστασης απέναντι στον πόλεμο που έχουν κηρύξει η κυβέρνηση, η Τρόικα και οι δυνάμεις του κεφαλαίου ενάντια στους εργαζόμενους, στους συνταξιούχους, στους ανέργους.
Η 11η Μάη πρέπει να είναι μια μεγάλη απεργία – απάντηση στη νέα πρωτοφανή επίθεση που έχουν εξαπολύσει η νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και η Τρόικα, μέσω του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής, και του «Συμφώνου για το Ευρώ», που

«θεσμοθετεί» τη διαρκή λιτότητα και καταδικάζει ολόκληρη τα λαϊκά στρώματα στη φτώχεια.

Η κυβέρνηση και η Τρόικα με τα παραπάνω «εργαλεία», καθώς το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής τσακίζουν ότι χτίστηκε με αγώνες και θυσίες τις τελευταίες δεκαετίες και καταστρέφουν και τα τελευταία ψήγματα των κοινωνικών δικαιωμάτων και της δημοκρατίας. Τσακίζουν μισθούς, συντάξεις, εργασιακές σχέσεις, τη Δημόσια Υγεία και Παιδεία και την Κοινωνική Πρόνοια.
Η πανεργατική απεργία στις 11 Μάη πρέπει να είναι οι αγωνιστική αφετηρία του εργατικού κινήματος για την ανατροπή της κυβέρνησης του Γ. Παπανδρέου και των αντικοινωνικών πολιτικών της. Για τη συγκρότηση μιας νέας κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας με πυρήνα την Αριστερά, η οποία θα βγάλει την χώρα μας από το μνημόνιο και θα προωθήσει μια πολιτική που θα καλύπτει τις ανάγκες του λαού και όχι των πιστωτών και του κεφαλαίου.
Καλούμε όλους τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους και τους ανέργους στην απεργιακή συγκέντρωση στις 10 το πρωί, στην πλατεία Ταχυδρομείου.
Προσυγκέντρωση: 09.30 π.μ. κάτω από τα γραφεία του ΣΥΝ (Παπακυριαζή 40)
Το Γραφείο Τύπου
της Ν.Ε. Λάρισας του ΣΥΝ

Ο κόσμος χάνεται και ο ανασχηματισμός “χτενίζεται”

 
Μήνες τώρα μας ζαλίζουν με τον ανασχηματισμό. Τώρα θα γίνει, αύριο θα γίνει, θα είναι μικρό και ευέλικτο σχήμα κ.ο.κ
Όταν ξεκίνησαν τα πρώτα σενάρια, οι νέοι Υπουργοί και Υφυπουργοί δεν πρόλαβαν, καλά-καλά, να ζεστάνουν τις καρέκλες τους. Αστεία πράγματα.
Η χθεσινή επικοινωνιακή “βόμβα” Λοβέρδου ξεκαθαρίζει ορισμένα πράγματα:
1. Το παιχνίδι παίζεται πολύ ψηλότερα (πρόωρες εκλογές, σχηματισμός πολυκομματικής Κυβέρνησης, διαδοχή ΠΑΣΟΚ)
2. Το θέμα της διαδοχής ΠΑΣΟΚ είναι σύνθετο και δεν είναι ΚΑΘΟΛΟΥ βέβαιο ότι ο Βαγγέλας θα είναι ο επόμενος Πρόεδρος. Ως προς αυτό το μέρος νιώθω δικαίωση αφού εδώ και αρκετό καιρό είπα ότι η πάλαι ποτέ «εκσυγχρονιστή ομάδα», με την οποία εναγκαλιζόταν ο Βαγγέλης, είναι

διαιρεμένη τουλάχιστο στα τρία (Λοβέρδος-Βαγγέλης-Διαμαντοπούλου)

@ChrisVasiliadis

http://papaioannou.wordpress.com/

Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΠΡΩΤΑ ΠΕΙΣΤΙΚΕΣ ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ

Σχολιάζοντας εκ μέρους της Εκτελεστικής Γραμματείας των Οικολόγων Πράσινων τις δηλώσεις του πρωθυπουργού μετά τη συνάντησή του με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ο εκπρόσωπος Τύπου Γιάννης Παρασκευόπουλος δήλωσε:
«Ακούγεται εκτόςτόπου και χρόνου η δήλωση του πρωθυπουργού ότι με τις αποφάσεις του θα εγγυηθεί την έξοδο από την κρίση, όταν κορυφαίοι υπουργοί μιλούν για «σπαρασσόμενο πλήρωμα».
Οι εκκλήσεις του για ενότητα και συμπαράσταση θα είχαν μεγαλύτερο αντίκρισμα, αν

έδινε πρώτα πειστικές εξηγήσεις για τους λόγους που οι οδυνηρές θυσίες των πολιτών δεν έχουν πιάσει τόπο».

                                                               Το Γραφείο Τύπου των Οικολόγων Πράσινων

Θέκλα Παρασκευούδη: Με αφορμή την 5η προσυνεδριακή συνδιάσκεψη της «Δημοκρατικής Συμμαχίας»

Με αφορμή την 5η προσυνεδριακή συνδιάσκεψη της «Δημοκρατικής Συμμαχίας» η οποία πραγματοποιήθηκε την Κυριακή (08/05)  στο Ηράκλειο της Κρήτης με αντικείμενο τον Τουρισμό, η υπεύθυνη περιφερειακών Μ.Μ.Ε. του κινήματος κ. Θέκλα Παρασκευούδη προέβη στην ακόλουθη δήλωση:
«Στις ημέρες της κρίσης είναι κάτι παραπάνω από επίκαιρη η ανάγκη να αναζητήσουμε τους κλάδους εκείνους της οικονομίας που μπορούν να μας οδηγήσουν εκ του ασφαλούς μακριά από τη μπόρα που βρισκόμαστε. Αν όχι ο κυριότερος, ένας από τους πλέον σημαντικούς είναι αυτός του τουρισμού.
Σε μία χώρα λοιπόν, που ο Θεός προίκισε με όλα εκείνα τα στοιχεία που συνθέτουν έναν επίγειο παράδεισο, αποτελεί αυτονόητο χρέος της πολιτείας να στρέψει το βλέμμα της με ενδιαφέρον και αποφασιστικότητα στο τουριστικό μας προϊόν.
Δυστυχώς όμως η μακροχρόνια απουσία ενός συγκεκριμένου σχεδιασμού πολιτικών αλλά και η έλλειψη αποτελεσματικής και σύγχρονης επικοινωνιακής στρατηγικής, οδήγησε στη μερική απαξίωση του ανεκτίμητου αυτού πλούτου που διαθέτει η χώρα μας.
Σε μία Ελλάδα όμως που αναζητεί απεγνωσμένα νέα της αναπτυξιακή τροχιά, εμείς λέμε ότι το «φως στο τούνελ» έρχεται μέσα από τις αχτίδες του λαμπερού ήλιου που «λούζει» τόσο

απλόχερα τα βουνά, τα δάση και τα νησιά μας.

Ας το καταλάβει αυτό και η κυβέρνηση και ας αφήσει τα σχέδια επί χάρτου. Αποτελεί εθνικό καθήκον για όλους να επαναφέρουμε την Ελλάδα στην κορυφή των τουριστικών προορισμών του πλανήτη, ανασταίνοντας παράλληλα την εγχώρια οικονομία.
Και όλα αυτά θα τα κάνουμε με ειλικρινή συνεργασία, σχέδιο, μεθοδικότητα και πάνω απ’ όλα με πολλή δουλειά».