και κινδυνεύει η ζωή του, αλλά και ενάντια σε όλους τους άλλους διαδηλωτές.
Ανακοίνωση Τοπικής Επιτροπής ΕΙΝΑΠ Γενικού Νοσοκομείου Νίκαιας
Memories from Greece
κρατούσε ίσιο με το χέρι, για να μην τον πάρει ο αέρας.
http://pitsirikos.net/2011/05/memories-from-greece/
Τιμούνται οι Άγιοι Κων/νος και Ελένη

Στις 21 Μαϊου 2011 τιμάται η μνήμη των Αγίων Κων/νου και Ελένης στον Ιερό Ναό Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης στο χωριό Άγιος Κων/νος Φαρσάλων.
Την παραμονή της εορτής θα πραγματοποιηθεί μέγας εσπερινός ενώ ανήμερα της εορτής θα πραγματοποιηθεί Πανηγυρική Θεία Λειτουργία μετά αρτοκλασίας.
Ο Βίος Των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης.
Ο Άγιος Κωνσταντίνος ήταν ο πρώτος βασιλιάς των χριστιανών, γιος του Κων/νου του Χλωρού και της Αγίας Ελένης γεννήθηκε στη Ναϊσσό της Δαρδανίας(3ος αι).
Όταν το 312 έμαθε ότι ο Μαξέντιος και ο Μαξιμίνος ενώθηκαν εναντίον του, πραγματοποίησε εκστρατεία στην Ιταλία.
Προχωρώντας προς τη Ρώμη εναντίον τους, είδε στον ουρανό μετά το μεσημέρι φωτεινότατο σταυρό που έφερε την επιγραφή: «Εν τούτω νίκα».
Κατασκεύασε σημαία, λάβαρο και αποτύπωσε το σημείο του Σταυρού και νίκησε κατά κράτος το Μαξέντιο και αργότερα τον Λικίνιο.
Έτσι ο Κων/νος έμεινε αυτός μονάρχης της Δύσεως και της Ανατολής.
Με διάταγμα περί ανεξιθρησκείας του Κωνσταντίνου (313 μ.Χ.) έπαψαν όλοι οι διωγμοί εναντίον των χριστιανών, και θριάμβευσε ο χριστιανισμός.
Το 325 συγκροτήθηκε η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος στη Νίκαια της Μ. Ασίας, την οποία και προσφώνησε αυτοπροσώπως.
Το 328 έθεσε στο Βυζάντιο τα θεμέλια της Κων/πολης ως πρωτεύουσας.
Απεβίωσε το 337, αφού πρώτα ζήτησε και δέχτηκε το άγιο Βάπτισμα.
Η μητέρα του Ελένη, βρήκε τον Τίμιο Σταυρό στους Αγίους Τόπους.
Και ο ίδιος την τίμησε, όταν στη μεγάλη πλατεία της Κωνσταντινούπολης έκτισε δυο στήλες, μία δική του και μία της Αγίας Ελένης, που έφερε την επιγραφή: «Εις Άγιος εις Κύριος Ιησούς Χριστός, εις δόξαν Θεού Πατρός, Αμήν».
Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη τους στις 21 Μαΐου.
Συγχωροχάρτι ή στην πυρρά!
Με αφορμή τη χθεσινή αποτρόπαια εγκληματική ενέργεια εις βάρος όλων μας, εις βάρος της ανθρωπιάς μας, εις βάρος μιας οικογένειας που θρηνεί, προέκυψαν αναπάντητα ερωτηματικά έπειτα από μια συσσωρευμένη πίεση στις ψυχές των Ελλήνων.
Πόσο εύθραυστη είναι η ζωή μας; Πόσο εκτεθειμένοι είμαστε καθημερινά; Με ποιο τρόπο μπορούμε να προστατευτούμε εμείς οι ίδιοι ή το κυριότερο…με ποιο τρόπο μπορούμε να προστατεύσουμε ανθρώπους που αγαπάμε;
Παρηγορούμαστε με το να λέμε πως ήταν η κακιά η ώρα…πως υπάρχουν και χειρότερα…πως μετά από μια μπόρα βγαίνει ο ήλιος…πως ο Θεός παιδεύει…
και άλλες τόσες παρηγοριές που ο Έλληνας έχει επινοήσει προκειμένου να σταθεί ξανά στα πόδια του, να επιβιώσει, να ελπίζει.
Άπραγοι όπως είμαστε, ανασφαλείς όπως αισθανόμαστε, αθώοι όπως θεωρούμαστε, συνεχίζουμε να πράττουμε με κοινωνικά πρότυπα που έχουν γκρεμιστεί, με μια υποτιθέμενη ασφάλεια που μας παρέχει ένα σπίτι, ένας σύντροφος και ένα λευκό ποινικό μητρώο, με αθώες προθέσεις για να πατήσουμε επί πτωμάτων και με έναν Θεό που συγχωρεί όταν κατεβάσουμε το κεφάλι και τιμωρεί στο βροντερό μας γέλιο αν δεν πούμε σε καλό να μας βγει…
Αν δεν υπάρξει ομόνοια στους Έλληνες την πτώχευση δεν θα τη βιώσουμε μόνο στη τσέπη μας…αλλά και στη ψυχή μας.
Η. Διώτη: «Οι μεγαλοεργολάβοι πράττουν “κατά το δοκούν”;»
αποκλεισμό της ΕΟ, επισημαίνοντας ότι αντίστοιχες ενέργειες «αποτελούν παρέμβαση στο αποκλειστικό δικαίωμα του Παραχωρησιούχου και αιτία για μετακύληση ευθυνών και κινδύνων, που από τη Σύμβαση Παραχώρησης έχει αναλάβει ο Παραχωρησιούχος προς το Ελληνικό Δημόσιο».



