Η Κεντρική Βιβλιοθήκη του ΤΕΙ Λάρισας ιδρύθηκε το 1973 και η συλλογή της περιλαμβάνει υλικό που καλύπτει τις εκπαιδευτικές και ερευνητικές ανάγκες των χρηστών όλων των τμημάτων που λειτουργούν στο ίδρυμα, καθώς και όλων των μελών της κοινότητας του ΤΕΙ Λάρισας. Η Κεντρική Βιβλιοθήκη στεγάζεται στο ισόγειο του κεντρικού κτιρίου του ΤΕΙ Λάρισας.

library.teilar.gr

Προς τους σπουδαστές του ΤΕΙ Λάρισας και των παραρτημάτων αυτού:

Δεν υποχρεούνται να εγγραφούν στο «Ενιαίο Μητρώο Εμπόρων Αγροτικών Προϊόντων, Εφοδίων και Εισροών», ενώ οι διενεργούμενες απ’ αυτούς εμπορικές πράξεις αφορούν προϊόντα της ιδιοπαραγωγής τους, δηλαδή δικά τους προϊόντα, οι αγρότες – παραγωγοί.

Η σημασία της μαθηματικής σκέψης για την κατανόηση του υλικού κόσμου είναι νομίζω σε όλους γνωστή. Τα μαθηματικά ως στοιχείο του αναλυτικού προγράμματος προσπαθούν να «βάλουν» το παιδί από την πρώτη σχολική ηλικία στη θέση του παρατηρητή που με κατάλληλες νοητικές διεργασίες θα φτάσει στην κατανόηση των μαθηματικών εννοιών, οι οποίες με τη σειρά τους θα το βοηθήσουν να βελτιώσει τη νοητική του ικανότητα, να προσαρμοστεί ευκολότερα στο κοινωνικό περιβάλλον, να αποχτήσει θετικές παραστάσεις από την αλληλεπίδραση με τους συνανθρώπους του, να τονώσει την αυτοεκτίμηση και την αυτογνωσία, να μπορέσει δηλαδή να αντεπεξέλθει με επιτυχία στις απαιτήσεις της κοινωνικής του ζωής.

Τα αποτελέσματα της διδασκαλίας των μαθηματικών ωστόσο στο δημοτικό σχολείο δεν είναι αρκετά ενθαρρυντικά θα έλεγα. Κι αυτό γιατί ένα μεγάλο μέρος του μαθητικού δυναμικού «δεν τα καταφέρνει στα μαθηματικά».Παρά την βελτίωση των διδακτικών βιβλίων, την πλουσιότερη υλικοτεχνική υποδομή των σχολείων, τον αρκετά μεγάλο αριθμό των εβδομαδιαίων διδακτικών ωρών, τις φιλότιμες προσπάθειες του εκπαιδευτικού προσωπικού παρατηρείται μια υστέρηση των μαθητών-τριών στα μαθηματικά

Ποιοι παράγοντες λοιπόν συντελούν στην μη αποδοτική μάθηση των μαθηματικών εννοιών;

Πολλοί παιδαγωγοί, ψυχολόγοι και ερευνητές της εκπαίδευσης προσπάθησαν να απαντήσουν στο ερώτημα αυτό.

Τα συμπεράσματα των ερευνητών μπορούν να συμπυκνωθούν στους εξής παράγοντες που επηρεάζουν τη μαθηματική εκπαίδευση:

1.Η ίδια η φύση της μαθηματικής επιστήμης

2.Η ψυχοπαιδαγωγική κατάσταση μάθησης

3.Η φύση της κοινωνίας

4.Η φύση του παιδιού

5.Η φύση των δασκάλων

Οι ίδιοι ερευνητές κατέληξαν ότι ίσως φταίει ο μηχανιστικός και μνημονικός τρόπος με τον οποίο προσφέρουμε ως σήμερα τις μαθηματικές έννοιες.

Προβάλλει λοιπόν στο προσκήνιο εδώ και αρκετά χρόνια μια νέα προσέγγιση στη διδασκαλία των μαθηματικών. Είναι η ανακαλυπτική μέθοδος με την ενεργή συμμετοχή του παιδιού στην οικοδόμηση της νέα έννοιας η οποία έρχεται να συμπληρώσει τις προϋπάρχουσες δεξιότητες που έχει ήδη αποχτήσει.(εποικοδομητική θεωρία μάθησης), μέθοδος η οποία βρίσκει εφαρμογή και σε άλλα γνωστικά πεδία. Το παιδί προχωρά διαισθητικά στην ανακάλυψη(επίλυση προβλήματος για παράδειγμα).Άλλωστε κατά τον Bruner,εμπνευστή της ανακαλυπτικής μεθόδου, ένας από τους σκοπούς των μαθηματικών είναι και η καλλιέργεια της διαισθητικής σκέψης του παιδιού.

Δικής του έμπνευσης επίσης είναι η σπειροειδής διάταξη της ύλης κατά την οποία οι ίδιες έννοιες επανέρχονται στις επόμενες τάξεις εμπλουτίζοντας κάθε φορά το περιεχόμενό τους και επανατροφοδοτούν την μνήμη. Έτσι η γνώση γίνεται πιο στερεή και οι δεξιότητες εδραιώνονται στον εσωτερικό κόσμο του παιδιού. Σημαντικό επίσης στοιχείο της μάθησης σύμφωνα με τον Bruner είναι τα κίνητρα.

Έτσι κατά την μαθησιακή διαδικασία στη διδασκαλία των μαθηματικών ισχύουν τα παρακάτω :

● Το παιδί μαθαίνει, όταν και ό,τι επιθυμεί να μάθει.

● Το παιδί μαθαίνει, όταν είναι ώριμο και ικανό πνευματικά να μάθει.

● Το παιδί μαθαίνει, όταν συμμετέχει ενεργά στη διαδικασία μάθησης.

● Το παιδί μαθαίνει μέσα σε κατάλληλη ατμόσφαιρα μάθησης.

● Το παιδί μαθαίνει συγκεκριμένα πράγματα κάθε φορά.

● Κάθε παιδί μαθαίνει με τον δικό του ατομικό τρόπο.

● Κάθε παιδί έχει το δικό του ρυθμό μάθησης.

● Η επανάληψη συμβάλλει ουσιαστικά στη μάθηση.

Το ζητούμενο είναι η ουσιαστική μάθηση και όχι η μηχανική μάθηση. Είναι βέβαιο πως η ανακαλυπτική μέθοδος συμβάλλει σε μεγάλο βαθμό στην κατάκτηση της ουσιαστικής μάθησης.

Στο σημερινό πρωτοβάθμιο σχολείο η ανακαλυπτική μέθοδος εμποδίζεται από την πληθώρα της διδακτέας ύλης, το σφιχτό εβδομαδιαίο πρόγραμμα, και τις πολλές δραστηριότητες ανά διδακτική ενότητα. Μοιραία η διδασκαλία γίνεται δασκαλοκεντρική, η γνώση σερβίρεται έτοιμη από το δάσκαλο και αποθηκεύεται μηχανικά στη μακρόχρονη μνήμη του παιδικού εγκεφάλου δίχως ουσιαστικά την ενεργή συμμετοχή του παιδιού στην οικοδόμηση της μαθηματικής γνώσης.

Είναι ανάγκη να αναδιοργανωθεί και να μειωθεί η διδακτέα ύλη, ώστε να περιέχει πρακτικές μαθηματικές έννοιες που θα έχουν σχέση με τις επιθυμίες του παιδικού νου και τα ενδιαφέροντά του.

Μόκιας Γιάννης, δάσκαλος, 2dim-tyrnav.lar.sch.gr

Στην Κέρκυρα αποφασίστηκε να πραγματοποιηθεί η πενθήμερη εκδρομή της Γ’ τάξης του ΕΠΑΛ Φαρσάλων.

Η εκδρομή θα πραγματοποιηθεί στο διάστημα 11 – 15 Απριλίου 2011 με την συμμετοχή 38 μαθητών και 4 συνοδών εκπαιδευτικών.

Η διαμονή των μαθητών θα γίνει στο ξενοδοχείο Chandris Hotel στην περιοχή Δασιά (8 χιλ. βόρεια της πόλης).

1epal-farsal.lar.sch.gr

Η Μάχη των Φαρσάλων (9 Αυγούστου 48 π.Χ.) ήταν μια αποφασιστική σύγκρουση ανάμεσα στα στρατεύματα του Καίσαρα και του Πομπήιου κατά τον Ρωμαϊκό Εμφύλιο.

Εισαγωγή

Το έτος 49 π.Χ. κλιμακώθηκε η ένταση που υπήρχε ανάμεσα στον Γάιο Ιούλιο Καίσαρα (περίπου 100-44 π.Χ.) και στον Πομπήιο (106-48 π.Χ.) σε εμφύλιο πόλεμο.
Ο Καίσαρας γρήγορα πήρε τον έλεγχο στην Ιταλία και νίκησε τους υποστηρικτές του Πομπήιου στην Ισπανία.
Η αποφασιστική μάχη όμως έμελλε να γίνει στην Ελλάδα.
Μια πρώτη σύγκρουση στο Δυρράχιο ανάμεσα στον Καίσαρα και τον Πομπήιο ανέδειξε νικητή τον Πομπηίο.
Η νίκη αυτή όμως δεν ήταν αποφασιστικής σημασίας.

Οι στρατοί

Οι δυνάμεις του Καίσαρα ανέρχονταν σε 22.000 λεγεωνάριους και περίπου 1000 ιππείς. Ανάμεσα στους υποστηρικτές του Καίσαρα που πολέμησαν σε αυτή την μάχη ήταν ο Μάρκος Αντώνιος, ο Πούμπλιος Σύλλας κ.α. Οι δυνάμεις του Πομπήιου ανέρχονταν σε 45.000 λεγεωνάριους(11 λεγεώνες) και περίπου 7000 ιππείς. Ανάμεσα στους υποστηρικτές του Πομπήιου στην μάχη αυτή συγκαταλέγονται οι Λούκιος Δομίτιος Αενόβαρβος, Λαβηινός κ.α.

Η μάχη

Τον Αύγουστο του 48 π.Χ., οι δυο στρατοί βρέθηκαν στην Θεσσαλία. Ο Πομπήιος επιχείρησε πρώτος να επιτεθεί στον Καίσαρα και έτσι οι δυο στρατοί βρέθηκαν αντιμέτωποι κάπου κοντά στη σημερινή πόλη των Φαρσάλων στις 9 Αυγούστου. Και οι δυο στρατοί παρατάχθηκαν με το ένα πλευρό τους προς τον ποταμό Ενιππέα, σε σημείο με απότομες όχθες. Ο Πομπήιος βασιζόμενος στην συντριπτική υπεροχή του σε ιππείς, ήλπιζε να υπερφαλλαγγίσει τη δεξιά πτέρυγα του Καίσαρα αφού πρώτα έτρεπε σε φυγή το ιππικό του. Ο Πομπήιος παρέταξε τις λεγεώνες του σε δέκα ζυγούς, λόγω της χαμηλής μαχητικής αξίας των λεγεώνων του σε σχέση με τους εξαιρετικά εκπαιδευμένους και έμπειρους λεγεωνάριους του Καίσαρα. Πράγματι,το ιππικό του Πομπήιου έτρεψε σε φυγή τους ιππείς του Καίσαρα όμως βρέθηκε αντιμέτωπο με μια αναπάντεχη έκπληξη. Ο Καίσαρας είχε προβλέψει την κίνηση αυτή του Πομπήιου και είχε τοποθετήσει στην δεξιά του πτέρυγα, πίσω από το ιππικό του, 2000 επίλεκτους λεγεωνάριους. Οι λεγεωνάριοι αυτοί, χρησιμοποιώντας τα ακόντιά τους (λατ. pilum,πίλουμ) ως δόρατα, κατάφεραν να τρέψουν σε φυγή το ιππικό του Πομπήιου. Εν τω μεταξύ, οι δυνάμεις του Καίσαρα κινήθηκαν γρήγορα για να συγκρουστούν με τις λεγεώνες του Πομπήιου, οι οποίες είχαν παραμείνει ακίνητες. Στην άγρια μάχη που ακολούθησε έβαλε τέλος η επιτυχημένη κυκλωτική κίνηση του σώματος των επιλέκτων λεγεωναρίων. Την στιγμή εκείνη ολόκληρη η παράταξη του Πομπήιου κατέρρευσε και τράπηκε σε φυγή.

Απώλειες

Οι απώλειες στο στρατό του Πομπήιου ανήλθαν σε 15.000 λεγεωνάριους, 24.000 λεγεωνάριοι και 9 αετοί (σύμβολα λεγεώνων) αιχμαλωτίστηκαν. Οι μεγάλες απώλειες στην πλευρά του ηττημένου στις μάχες της αρχαιότητας οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στην καταδίωξη που ακολουθούσε την μάχη. Οι απώλειες στον στρατό του Καίσαρα ανήλθαν σε 30 εκατόνταρχους και 200 λεγεωνάριους περίπου.

Επίλογος

Μετά την μάχη αυτή ο Πομπήιος κατέφυγε πρώτα στην Λάρισα και έπειτα στην Αίγυπτο, όπου και τελικά δολοφονήθηκε. Ο Καίσαρας, έγινε απόλυτος κυρίαρχος στην Ρώμη.

Τοποθεσία

Ο Στράβων, ιστορικός και γεωγράφος, αναφέρει δύο πόλεις, τον Παλαιφάρσαλο και τον Φάρσαλο, στα ιστορικά χρόνια. Η δήλωσή του ότι το Θετίδειον, ο ναός στα νότια της Σκοτούσσης, ήταν “κοντά στους δυο Φαρσάλους, τον παλαιό και τον νέο”, ίσως να σημαίνει ότι οι δύο πόλεις δεν ήταν διπλανές. Αν και η μάχη του 48 π.Χ. ονομάζεται η “Μάχη των Φαρσάλων”, τέσσερεις αρχαίοι συγγραφείς – ο γραφέας του Bellum Alexandrinum (48.1), ο Frontinus (Strategemata 2.3.22), ο Eutropius (20), και ο Orosius (6.15.27) – τοποθετούν τη μάχη κατηγορηματικά κοντά στον Παλαιφάρσαλο. Το 198 π.Χ. ο Φίλιππος E’ είχε λεηλατήσει τον Παλαιφάρσαλο (Livy 32.13.9). Αν η νέα πόλη είχε βρεθεί διπλανή στην παλαιά, ο Φίλιππος θα είχε λεηλατήσει και τις δυο πόλεις, και ο Livy θα είχε γράψει “Φάρσαλο” αντί για “Παλαιφάρσαλο”. Ο άγγλος ιστορικός ο F. L. Lucas έχει αποδείξει (Annual of the British School at Athens, No. XXIV, 1919-21) ότι η Μάχη των Φαρσάλων έλαβε χώρα βόρεια του ποτάμου Ενιπέως, κοντά στο σημερινό χωριό της Κρήνης (η πρώην Δρίσκολη), και ο αμερικανός αρχαιολόγος ο John D. Morgan (“Palae-pharsalus – the Battle and the Town”, The American Journal of Archaeology, Vol. 87, No. 1, Jan. 1983), υποστηρίζει ότι η Κρήνη είναι χτισμένη στη θέση του Παλαιφαρσάλου, όπου ο αρχαίος δρόμος από τη Λάρισα έβγαινε από τους λόφους στη βόρεια πλευρά της Πεδιάδας των Φαρσάλων.

Βιβλιογραφία

• Goldsworthy, Adrian: The complete Roman army, Thames & Hudson
• Gwatkin, Jr., William E.: Some Reflections on the Battle of Pharsalus, Transactions and Proceedings of the American Philological Association, Vol. 87. (1956), pp. 109-124.[1]
• Sheppard, Simon: Pharsalus 48 B.C.: Caesar and Pompey – Clash of the Titans, Oxford, 2006

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια