ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΥ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥ Γ. ΠΕΤΑΛΩΤΗ

0

Απάντηση του Κυβερνητικού Εκπροσώπου, Γιώργου Πεταλωτή, σε σημερινό δημοσίευμα εφημερίδας, σχετικά με τις αμοιβές των συνεργατών  του.

            Θα περίμενε κανείς, μία νέα εφημερίδα, με τόσο συμβολικό τίτλο, να μην χρησιμοποιεί τόσο παλιές μεθόδους κιτρινισμού και αυτοπροβολής, όταν ψευδώς αναφέρει ότι συνεργάτες και στελέχη του γραφείου μου αμείβονται με 6.500 ευρώ μηνιαία. Όλα όμως έχουν ένα όριο και επιπλέον, υπάρχει και η κοινή λογική η οποία δυστυχώς καταστρατηγείται από τη συγκεκριμένη εφημερίδα.
            Επί της ουσίας, η εφημερίδα, με συνειδητό λαϊκισμό, διαιρεί το συνολικό προϋπολογισμό του γραφείου μου -ένα μέρος του οποίου αφορά τη μισθοδοσία- με τον αριθμό των συνεργατών μου, εξάγοντας το παράλογο και αντίθετο με κάθε κοινή λογική συμπέρασμα ότι ο κάθε συνεργάτης αμείβεται

με περίπου 6.500 ευρώ το μήνα.

            Και επειδή πρόκειται ακριβώς για προϋπολογισμό, όχι για δαπάνη που έχει γίνει, τους ενημερώνουμε ότι έχουμε κατ’ επανάληψη αποδείξει ότι δεν εξαντλούμε ποτέ το σύνολο των πόρων που προβλέπονται από τους προϋπολογισμούς. Επιπλέον ο προϋπολογισμός αναφέρεται στο σύνολο των δαπανών του γραφείου μου (μηχανολογικό εξοπλισμό, μετακινήσεις, μισθοδοσία, υπερωριακή απασχόληση, αμοιβές νομικών προσώπων, τηλέφωνα).
            Να ενημερώσω, λοιπόν, την εφημερίδα και τον καθένα που διαθέτει κοινή λογική, ότι οι ειδικοί συνεργάτες και οι μετακλητοί υπάλληλοι του γραφείου μου αμείβονται ως υπάλληλοι σε κατώτερα, μάλιστα, κλιμάκια και φυσικά με αμοιβές που ουδεμία σχέση έχουν με τα παραπάνω ποσά.
            Με αυτά τα δεδομένα και με δεδομένο, επίσης, ότι η Γενική Γραμματεία Επικοινωνίας και Ενημέρωσης, έχει σοβαρότατη εξοικονόμηση δαπανών, καθώς μέσα στο 2010 εξοικονόμησε περίπου το 40% σε σχέση με το 2009 πληρώνοντας και πάρα πολλά από τα «σπασμένα» του 2009, έπρεπε η εφημερίδα να είναι λίγο πιο προσεκτική και με πιο τεκμηριωμένη έρευνα. Περιμένω από την εφημερίδα τουλάχιστον το στοιχειώδες: Να αποκαταστήσει την αλήθεια αλλά και την κοινή λογική, προκειμένου, έστω και τώρα, να αποδείξει ότι αντιλαμβάνεται το σφάλμα της.

Κάνε σήμερα αυτό που αναβάλλεις για αύριο

0

http://thumbp2.mail.vip.ird.yahoo.com/tn?sid=70931694320888516&mid=AC5uUtQAAXFNTQZEmAOqRG5kyN0&midoffset=1_3001264&partid=2&f=248&fid=Inbox
Το 2010 σε λίγες μέρες τελειώνει και όπως κάθε χρόνο θα σκεφτώ όλα όσα πέρασαν και όλα όσα έπραξα. Ένα από τα πιο σημαντικά προτερήματα στη σύγχρονη πραγματικότητα είναι η σωστή διαχείριση του χρόνου.  Ο τρόπος με τον οποίο είναι δομημένη η κοινωνία και οι υποχρεώσεις που αυτή η δομή δημιουργεί δεν αφήνουν περιθώρια χρόνου για σκέψη και εκπλήρωση απλών μα βασικών επιθυμιών, όπως η ανάγνωση ενός βιβλίου, η ενασχόληση με μια δραστηριότητα, ή η επαφή με την φύση.

Είναι σημαντικό για έναν άνθρωπο κάθε βράδυ που κοιμάται, κλείνοντας τα μάτια να μπορεί να δώσει απάντηση στο ερώτημα “τι κέρδισα από τη σημερινή μέρα”. Αν η απάντηση δεν έχει ως αποτέλεσμα
κάποιο κέρδος τότε στο άμεσο μέλλον η συνειδητοποίηση της απραξίας και της αναβλητικότητας μπορεί να αποτελέσει μια δύναμη ικανή να συνθλίψει την εσωτερική ψυχική ισορροπία που ο καθένας μας προσπαθεί να επιτύχει.
Μερικές φράσεις έχουν ειπωθεί πολλές φορές, όμως για πολλούς το κλικ που ενεργοποιεί αυτή τη φράση είναι μια διαδικασία που παίρνει πολλές φορές χρόνια ή και μια ζωή. Το “ζήσε τη ζωή σου σα να είναι η τελευταία σου μέρα” είναι μια από αυτές.
Η αλήθεια είναι ότι σε μια κοινωνία που με τα υλικά αγαθά και τον καταναλωτισμό δίνει την αίσθηση της αθανασίας στους ανθρώπους, η ανάγκη για ζωή αναβάλλεται και ουσία γίνεται η κατασκευή ενός μακροπρόθεσμου σχεδίου που κάποτε θα μας οδηγήσει στην ευτυχία. Η κακή αντίληψη της ευτυχίας όμως που διδάσκεται πλέον από τη διαφήμιση, έχει ως αποτέλεσμα και μη ευτυχείς ανθρώπους που κατηγορούν την αγάπη ως ουτοπία, αλλά η ευτυχία τους είναι ειρωνικά χτισμένη σε πιο ουτοπικά θεμέλια.

Κάνε σήμερα αυτό που αναβάλλεις για αύριο.

Όταν δεις τη ζωή στην αληθινή της διάσταση δε θα γίνεις μόνο πιο παραγωγικός προς το εσωτερικό του εαυτού σου, αλλά θα ανακαλύψεις παράλληλα μια ικανότητα να αγαπάς πιο εύκολα. Αν ζεις το σήμερα σαν ένα δώρο που κάποτε τελειώνει για να δοθεί σε κάποιον άλλον, τότε η αγάπη που η ζωή σου έχει χαρίσει δε θα περιμένει μέσα σου κλειδωμένη αλλά θα έχει κάθε λόγο να αναλωθεί  μέσα στον κόσμο όσο υπάρχει αληθινό νόημα για την ύπαρξής της.
Κάνε σήμερα ότι αναβάλλεις για αύριο, διεκδίκησε σήμερα ότι σου στερούν από το αύριο.

http://dinatomirmigi.blogspot.com

Για τους Κύπριους η Ελλάδα είναι Ιδέα ενώ η Αθήνα ένοχη και ενοχή!

0
.fullpost { display: inline; }

Στην Κύπρο, σπάνια έως ποτέ έχουν αναλυθεί σε βάθος οι θέσεις των πολιτικών δυνάμεων της Ελλάδας ως προς το πανεθνικά μείζον εθνικό θέμα, το Κυπριακό. Και όμως, θα έπρεπε! Γιατί μιλούμε για το ένα δέκατο του Έθνους μας, μιλάμε για το προκεχωρημένο φυλάκιο του Ελληνισμού!

Να μην ξεχνάμε πως η Κύπρος έχει μια ιδία, μοναδική και συχνά εκδικητική δυναμική. Υπό την έννοια ότι στιγματίστηκαν από την Κύπρο, ένεκα της ανεπάρκειάς τους, οι περισσότεροι πολιτικοί των τελευταίων 60 ετών, πολιτικοί που διετέλεσαν πιστοί υπηρετίσκοι του μικροαθηναϊκού ενδοτισμού. Από την Κύπρο και λόγω Κύπρου στιγματίστηκε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, αφού η «ευτυχεστέρα μέρα της ζωής του» αποδείχθηκε ο προάγγελος της καταστροφής του κυπριακού Ελληνισμού. Η Κύπρος εκδικήθηκε, μέσα από τις στάχτες της, τους Παπαδόπουλο και Ιωαννίδη. Τον μεν πρώτο για την…

εγκληματική απόσυρση της μεραρχίας το 1967, τον δεύτερο για την τραγωδία του 1974.
Η Κύπρος κηλίδωσε και τους περισσότερους μεταπολιτευτικούς Έλληνες πολιτικούς ηγέτες για την ατολμία τους, την ακηδία τους, την αδιαφορία τους απέναντί της. Ο Γιώργος Παπανδρέου αναδίδει ακόμα τις αναθυμιάσεις από το μουχλιασμένο ΝΑΙ, που πρώτος έσπευσε να πει στο σχέδιο Ανάν. Και θα τις αναδίδει ισόβια, αφού και σήμερα η πολιτική του κυβερνώντος ΠΑΣΟΚ ευθυγραμμίζεται πλήρως με αυτήν του Χριστόφια.
Το σημερινό μεταλλαγμένο ΠΑΣΟΚ, αποεθνοποιημένο και εξαρτημένο «έξωθεν», προεξοφλείται πως, όπως και το 2004, θα σπεύσει να δώσει εξετάσεις «καλού παιδιού» εκεί που ξέρουμε! Ο κυπριακός λαός τίποτε δεν έχει να περιμένει από τον Γιώργο Παπανδρέου, μπροστά στη θύελλα που έρχεται!

Τα δύο αριστερά ελλαδικά κόμματα (ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ), διατηρούν τις γνωστές, παρωχημένες θέσεις τους: Άλλο Κύπρος, άλλο Ελλάδα! Άλλο Κύπριοι, άλλο Έλληνες! Ομομήτριοι και ομογάλακτοι του ΑΚΕΛ και της ΕΔΟΝ οι Έλληνες(;) αριστεροί! Το ΚΚΕ τάχθηκε βέβαια κατά του σχεδίου Ανάν. Όχι όμως από εθνικό φιλότιμο, αλλά απλώς επειδή το σχέδιο ήταν made in USA. Για τη «ροζ ψευδοαριστερά» (ΣΥΡΙΖΑ) δεν χρειάζεται να υπενθυμιστεί τίποτα. Οι θέσεις του κόμματος αυτού, σε όλα τα εθνικά ζητήματα, πάσχουν από σκληρό ανθελληνισμό αλλεργικού τύπου.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει ο ΛΑ.Ο.Σ., κόμμα που πολέμησε το σχέδιο Ανάν. Το κόμμα αυτό, όμως, παρουσιάζει διαρκείς μεταλλάξεις ως προς το Κυπριακό, κάτι που συνηθίζει γενικότερα. Ο παρωχημένος λόγος του Γιώργου Καρατζαφέρη, που συνιστούσε επιστροφή στη Ζυρίχη και το Λονδίνο (!), κατέληξε σε διαρκή και ανελέητα εγκώμια προς τον Χριστόφια, τον οποίο ο πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ. επανειλημμένα απεκάλεσε «μεγάλο πατριώτη» (!!!), κάτι που δεν έκανε ούτε ο Τσίπρας!
Για την Ντόρα Μπακογιάννη, είναι όλα γνωστά! Και τα «δώρα» της απέναντι στον κυπριακό Ελληνισμό, και το τι σε βάρος του έπραξε, και το τι πρόκειται να πράξει. Η Μπακογιάννη είναι (και) ως προς το Κυπριακό, το alter ego του Γιώργου Παπανδρέου.
Μένει η νέα ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ’ του Αντώνη Σαμαρά, η οποία, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, διαφοροποιείται από τα υπόλοιπα ελλαδικά κόμματα. Εμείς, οι Έλληνες της Κύπρου, έχουμε μάθει να είμαστε επιφυλακτικοί απέναντι στους εν Αθήναις. Η Ελλάδα είναι για μας Ιδέα, η Αθήνα ένοχη και ενοχή.

Σημειώνουμε πάντως δύο θετικά πάνω στον Αντώμη Σαμαρά. Προ μηνών, ξεκαθάρισε πως νέο σχέδιο Ανάν δεν πρόκειται να αποδεχθεί. Και πριν από λίγες μέρες, στην ομιλία του στην Κ.Ο. της ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, δεν δίστασε να πει πως οι δυνάμεις που επέβαλαν στον ελληνικό λαό το επαχθές μνημόνιο, οι δυνάμεις που γονατίζουν καθημερινά την Ελλάδα, είναι οι ίδιες που προώθησαν το σχέδιο Ανάν σε βάρος της Κύπρου.
Βεβαίως, αρχή άνδρα δείκνυσι! Έχει προκαταβολικό ενδιαφέρον να διαπιστώσουμε αν αυτά που λέει σήμερα, υπέρ της αγωνιζόμενης Κύπρου, ο Αντώνης Σαμαράς θα τα εφαρμόσει αύριο ως πρωθυπουργός. Η προϊστορία του πάντως και το πολιτικό του (προσωρινό, όπως αποδείχθηκε) τελείωμα στις αρχές της δεκαετίας του ’90, επειδή αρνήθηκε το ξεπούλημα του ονόματος της Μακεδονίας, είναι οιωνός καλός.

Η Κύπρος θέλει στην Αθήνα πραγματικούς ηγέτες. Πανεθνικούς ηγέτες. Που να εκλαμβάνουν τις δύο κρατικές υποστάσεις του Ελληνσιμού ως ενιαίο όλον. Που να θέλουν να αντισταθούν. Και να μπορούν να αντισταθούν. Βαρεθήκαμε να βλέπουμε Έλληνες πρωθυπουργούς να βολοδέρνουν μεταξύ εθνικής αφασίας και τουρκολιγούρας.
Στο χέρι του Αντώνη Σαμαρά είναι να κάνει την ευχάριστη -και εθνικά απαραίτητη- εξαίρεση…
ΣημερινήΑπό το Ήπειρος η Πατρίδα μας

http://epirus-ellas.blogspot.com/2010/12/blog-post_5604.html

ΠΟΛΥΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ: ΠΑΛΙ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΚΕΣ ΛΥΣΕΙΣ, ΠΟΥ ΕΠΙΤΕΙΝΟΥΝ ΤΑ ΑΔΙΕΞΟΔΑ

0
http://www.ecogreens-gr.org/Docs/EcoGreens_Logo_WebSmall.jpg 
Ένα ακόμη βήμα στο δρόμο των εύκολων επιφανειακών παρεμβάσεων που ακολουθεί η κυβέρνηση εντείνοντας τελικά τα αδιέξοδα, θεωρούν οι Οικολόγοι Πράσινοι το πολυνομοσχέδιο που συζητείται σήμερα και αύριο στη Βουλή με συνοπτικές διαδικασίες.
  • Στον ιδιωτικό τομέα, οι ρυθμίσεις για μειώσεις αποδοχών μέσω επιχειρησιακών συμβάσεων αποτελούν πραγματική νάρκη για την κοινωνική συνοχή. Τα στοιχεία του ΟΟΣΑ (1) δείχνουν ότι από την καθιέρωση του ευρώ μέχρι την κρίση το εργατικό κόστος ανά μονάδα προϊόντος αυξήθηκε στην Ελλάδα 3 φορές λιγότερο από τον αντίστοιχο μέσο όρο της ευρωζώνης: οι μισθοί πληρώνουν εδώ την ύφεση από τα μέτρα, αλλά και την απουσία υπολογίσιμου συνδικαλιστικού κινήματος στο μεγαλύτερο μέρος του ιδιωτικού τομέα. Η ρύθμιση αποτελεί έμμεση ομολογία τόσο για τις σημαντικότατες αδυναμίες (και) του ιδιωτικού τομέα, όσο και για την έλλειψη πολιτικής βούλησης να αναζητηθούν ουσιαστικές λύσεις γι’ αυτές.
  • Στις ΔΕΚΟ, παραγνωρίζεται η ανάγκη για καλύτερη και διαφανέστερη οργάνωσή τους ώστε να βελτιωθούν και οι υπηρεσίες προς τους πολίτες. Επικοινωνιακό τρυκ με αρκετή δόση λαϊκισμού αποτελεί εδώ η αναφορά μόνο σε ακαθάριστες αποδοχές, χωρίς στοιχεία για πραγματικούς καθαρούς μισθούς που είναι κατά 35-40% χαμηλότεροι. Η περικοπή πάντως των πολύ υψηλών αμοιβών στο δημόσιο τομέα, αντί για τα μέχρι τώρα οριζόντια μέτρα, είναι εύλογο να αποτελεί προτεραιότητα σε έκτακτες καταστάσεις.
  • Τις πολύ υψηλές αποδοχές αφορούσε όμως και η προσωπική εξαγγελία του πρωθυπουργού, πριν ένα ακριβώς χρόνο, ότι τα μπόνους των στελεχών του τραπεζικού τομέα θα φορολογούνταν με συντελεστή 90%. Ενδιαφέρον έχει να μάθουμε τι έγινε τελικά και με την εξαγγελία αυτή.  
  • Μειώσεις στο κόστος ζωής υποτίθεται ότι αποτελούν, σύμφωνα με το Μνημόνιο, απαραίτητο συμπλήρωμα της συμπίεσης των μισθών. Όμως ο πληθωρισμός τρέχει με ρυθμούς της τάξης του 5%, τριπλάσιους σχεδόν από το μέσο όρο της ευρωζώνης, ίσως γιατί οι παρεμβάσεις στο θέμα αυτό απαιτούν κάτι παραπάνω από «εύκολα» μέτρα. Η νέα αύξηση του ΦΠΑ χωρίς αντισταθμίσματα, θα τροφοδοτήσει κι άλλο τις τάσεις αυτές, που με τη σειρά τους επιδεινώνουν και το έλλειμμα ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων.
  • Η παράκαμψη του «πόθεν έσχες» για την αγορά κατοικίας αποτελεί, όπως και η πρόσφατη περαίωση, ευθεία επιβράβευση της διαφθοράς και της φοροδιαφυγής. Είναι  εξοργιστικό να ακολουθούνται τέτοιες πολιτικές σε εποχή δημοσιονομικής κρίσης, αντί να μπαίνει βαθιά το μαχαίρι στις περιουσίες που δημιουργήθηκαν με μαύρο χρήμα.
 Σχετικά ο εκπρόσωπος Τύπου των Οικολόγων Πράσινων Γιάννης Παρασκευόπουλος δήλωσε:
«Είναι όντως ευκολότερο για την κυβέρνηση να επικεντρώνεται ξανά στους μισθούς, το ΦΠΑ και στην ενθάρρυνση αγοράς ακινήτων με μαύρο χρήμα. Το δύσκολο είναι να κάνει κάτι ουσιαστικό για τη διαφάνεια, το κόστος ζωής και  τις σοβαρότατες αδυναμίες του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα.   
Όμως οι εύκολες λύσεις είναι αυτές που πνίγουν κάθε προοπτική διεξόδου. Και η υπομονή εκείνων που πληρώνουν το τίμημα, δεν είναι ανεξάντλητη». 

Αστυνομική καταστολή σε βάρος της νεολαίας

0

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ ΔΙΩΤΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΧΡ. ΠΑΠΟΥΤΣΗ
Επίκαιρη ερώτηση προς τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη, με θέμα τη «στοχευμένη επίθεση της ΕΛ.ΑΣ. στη νεολαία», κατέθεσε η βουλευτής Λάρισας του ΣΥΡΙΖΑ Ηρώ Διώτη. Στην ερώτηση αναφέρει τα εξής:
«Στην προληπτική αστυνομική βία και ακραία καταστολή καταφεύγει ολοένα και συχνότερα η κυβέρνηση, ειδικά απέναντι στη νεολαία, που ασφυκτιώντας μέσα στο γενικότερο πλαίσιο ανασφάλειας και διάλυσης των εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων της, εκφράζει όλο και πιο συχνά «στο δρόμο», την αντίθεσή της στις αδιέξοδες κυβερνητικές πολιτικές. Τρία περιστατικά, με «πρωταγωνιστές» διμοιρίες των ΜΑΤ, αναδεικνύουν την παραπάνω διατύπωση: με το τέλος των συλλαλητηρίων στη μνήμη της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, εφόρμησαν αναίτια με γκλομπ, ασπίδες και χημικά σε συντεταγμένα και περιφρουρημένα μπλοκ. Το ίδιο βράδυ, δύο διμοιρίες επιτέθηκαν στα γραφεία της Νεολαίας Συνασπισμού και προσπάθησαν να εισβάλουν στο χώρο, με ύβρεις κι απειλές. Το επόμενο πρωί, μέλη της Νεολαίας ΣΥΝ δέχθηκαν πρωτοφανή σε βιαιότητα επίθεση, έξω από την Εισαγγελία

Πρωτοδικών Αθηνών (δικαστήρια Ευελπίδων), με συνέπεια το σοβαρό τραυματισμό του γραμματέα της Νεολαίας και ενός ακόμα μέλους της οργάνωσης.

Η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη ακόμα σιωπά, όχι όμως και η ηγεσία της Ελληνικής Αστυνομίας, που επιχείρησε να συσχετίσει τη συμπαράσταση στους μαζικά συλληφθέντες από τα μπλοκ των φοιτητικών συλλόγων στην πορεία, με τη συγκέντρωση αλληλεγγύης στους 6 κατηγορούμενους για υπόθεση τρομοκρατίας. Αυτή η κίνηση είχε σαφή στόχο τον αποπροσανατολισμό και τη στοχοποίηση όχι μόνο της Νεολαίας του ΣΥΝ, αλλά σύσσωμου του νεανικού κόσμου, που “επιμένει” να εξεγείρεται και να διεκδικεί το μέλλον του. Με βάση τα παραπάνω, ερωτάσθε: πώς σχολιάζετε την απαράδεκτη και συκοφαντική ανακοίνωση της ΕΛ.ΑΣ. και γιατί δεν έχετε πάρει θέση έως σήμερα για τις προαναφερθείσες πράξεις ακραίας καταστολής; Με ποιανού εντολή επιτέθηκαν οι αστυνομικές δυνάμεις στα τρία περιστατικά και ποια είναι τα πλήρη στοιχεία των διμοιριών, καθώς και των επικεφαλής τους, που συμμετείχαν στις επιθέσεις;».
Η επίκαιρη ερώτηση (αρ. πρωτ. 347/13.12.2010) θα συζητηθεί στη Βουλή το πρωί της Πέμπτης 16 Δεκεμβρίου.

ΚΑΝΚΟΥΝ: ΔΕ ΣΩΘΗΚΕ ΤΟ ΚΛΙΜΑ, ΑΠΟΦΕΥΧΘΗΚΕ ΟΜΩΣ ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ

0

http://www.ecogreens-gr.org/Docs/EcoGreens_Logo_WebSmall.jpg
Θετικά στοιχεία βλέπουν οι Οικολόγοι Πράσινοι στην τελική έκβαση της Συνδιάσκεψης του ΟΗΕ για το κλίμα, στην Κανκούν του Μεξικού, καθώς είχε ξεκινήσει με τις χαμηλότερες δυνατές προσδοκίες. Οι αποφάσεις αναζωογονούν τουλάχιστον τις διεθνείς διαπραγματεύσεις και την ελπίδα για  παγκόσμια δεσμευτική συμφωνία για την προστασία του κλίματος μέσα στο 2011, ενώ οι πιο κρίσιμες πολιτικές αποφάσεις και προκλήσεις στο δρόμο αυτό παραμένουν ανοιχτές.
Ανοικτό μένει και το θέμα της απαραίτητης παράτασης του Πρωτοκόλλου του Κιότο και για μετά το 2012, καθώς αποφεύχθηκε ο αποκλεισμός μιας τέτοιας προοπτικής όπως φάνηκε να επιθυμούν μέχρι την τελευταία στιγμή χώρες όπως η Ιαπωνία και η Ρωσία. Θετική είναι και η αναφορά στην τελική
απόφαση για μειώσεις των εκπομπών των ανεπτυγμένων χωρών κατά 25-40% μέχρι το 2020, όπως ζητούν οι επιστήμονες.
Πρόοδος σημειώθηκε και σε άλλα ανοικτά ζητήματα, όπως η αποδοχή κοινής μεθοδολογίας για την καταγραφή, παρακολούθηση και αναφορά των εκπομπών για όλες τις χώρες, η χρηματοδότηση δράσεων για την προσαρμογή των φτωχότερων χωρών στις αναπόφευκτες επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, η πρόσβασή τους σε καθαρές τεχνολογίες και η διαμόρφωση του περιγράμματος μιας διεθνούς συμφωνίας για τον τερματισμό της αποψίλωσης των δασών. Σοβαρή όμως εκκρεμότητα αποτελούν οι πηγές από όπου θα προέλθουν οι σχετικοί πόροι.
Σε κοινή τους δήλωση, οι εκπρόσωποι Τύπου των Οικολόγων Πράσινων Ελεάννα Ιωαννίδου και Γιάννης Παρασκευόπουλος τονίζουν:
“Η Συμφωνία του Κανκούν μπορεί να μην επαρκεί για την προστασία του κλίματος, επαρκεί όμως για την αναζωογόνηση των διεθνών προσπαθειών στην κατεύθυνση αυτή. Στη διάθεσή μας δεν έχουμε παρά ελάχιστο χρόνο. Η Κοινωνία των Πολιτών πρέπει να καταβάλει κάθε πίεση στους επόμενους 12 μήνες ώστε το Δεκέμβριο του 2011 στη Νότια Αφρική οι κυβερνήσεις του κόσμου να δεσμευτούν σε μια παγκόσμια Συμφωνία: συμβατή με τις προτάσεις της επιστημονικής κοινότητας, δίκαιη προς τις φτωχότερες χώρες, χωρίς παράθυρα διαφυγής για τις πλουσιότερες. Η ευθύνη βρίσκεται τώρα στις κυβερνήσεις, ώστε κάθε χώρα να αναλάβει το μερίδιο που της αναλογεί από τις κοινές αλλά διαφοροποιημένες ευθύνες. Η Ευρώπη οφείλει να παίξει ηγετικό ρόλο στην προσπάθεια αυτή, αξιοποιώντας την οικονομική και πολιτική της δύναμη και δίνοντας το παράδειγμα με άμεση και μονομερή αναβάθμιση του στόχου της για μειώσεις εκπομπών το 2020, από 20% σε τουλάχιστον 30%.”

                                     Η Εκτελεστική Γραμματεία των Οικολόγων Πράσινων