Για τα Θεσσαλικά δεδομένα η έκδοση αυτή και συγκεκριμένα για το χώρο των ποιοτικών και συνάμα πληρέστερων και κατατοπιστικών λευκωμάτων, αποτελεί την ευχάριστη έκπληξη.

Πρόκειται για το πολυτελές και από άποψη αισθητικής ότι καλύτερο στον εκδοτικό τομέα, λεύκωμα του Δήμου Αμπελώνα με τίτλο «Αμπελώνας» από τις εκδόσεις «Κέρκυρα».

Η 192 σελίδων έκδοση – δίγλωσση με ελληνικά και αγγλικά κείμενα – στηρίζεται αποκλειστικά στην επίπονη «δουλειά» των δύο δημιουργιών, του φωτογράφου καλλιτέχνη Άκη Μπακόπουλου και τον φιλόλογο Διδάκτορα Φιλολογίας και εξαίρετου ποιητή, μελετητή και μεταφραστή Γιάννη Ζαρογιάννη.

Το εξαίρετο φωτογραφικό υλικό εμπλουτίζεται με κατατοπιστικές λεζάντες και η όλη έκδοση συνοδεύεται από κείμενα για την ιστορία, την παράδοση και τον πολιτισμό του Αμπελώνα, γραμμένα από την γλαφυρή και επιστημονική πένα του Γιάννη Ζαρογιάννη, ενός λογοτέχνη δημιουργού που «έσκυψε» με σεβασμό και απέδωσε με εξαιρετική ακρίβεια όλες τις πτυχές αυτής της ποιοτικής προσπάθειας.

Στα πέντε κεφάλαια του Λευκώματος ο Γιάννης Ζαρογιάννης εκτός του εισαγωγικού κειμένου που ο συγγραφέας αναφέρεται στη χρονική διαδρομή του Αμπελώνα, μας περιγράφει την ομορφιά, την παράδοση-πολιτισμό, τη σύγχρονη όψη, τις ασχολίες και τις στιγμές από τον ελεύθερο χρόνο των κατοίκων, με κείμενα μοναδικής αισθητικής, με λόγο άμεσο, φορτισμένο πολλάκις συναισθηματικά και οπτικές λεζάντες – βοηθούντος βεβαίως του Άκη Μπακόπουλου – δραστηριοποιούν θετικά τον αναγνώστη.

Μια έκδοση ουσίας, πολυεπίπεδη και γοητευτική στο σύνολό της.

ΤΟΥ ΘΑΝΑΣΗ ΜΑΡΓΑΡΗ

http://www.kosmoslarissa.gr/article/8190/

Tου Πασχου Μανδραβελη / pmandravelis@kathimerini.gr

Είναι σίγουρο ότι πολλοί επιχειρηματίες θα ζηλεύουν το ποσοστό μεικτού κέρδους 23,8% των φαρμακείων, που δημοσιοποίησε με μεγάλες καταχωρίσεις στον Τύπο ο Πανελλήνιος Φαρμακευτικός Σύλλογος. Ας προσπεράσουμε τη γαρνιτούρα της διαφήμισης περί «κοινωνικού ρόλου των φαρμακοποιών» (ο ρόλος των υδραυλικών αντικοινωνικός είναι;) και ότι «όλοι κατανοούν ότι ο φαρμακοποιός πρέπει με ανεξαρτησία και αξιοπρέπεια να συνεχίσει να επιτελεί τον ρόλο του». Ολοι οι άνθρωποι με ανεξαρτησία και αξιοπρέπεια να συνεχίσουν να επιτελούν τον ρόλο τους.
Θα δεχθούμε ότι τα 23,8 ευρώ, που παίρνουν οι φαρμακοποιοί σε κάθε κατοστάρικο που δίνουμε εμείς οι πολίτες, είναι λίγα. Και αν πληρώνουν τόσο πολύ, ενοίκιο, ρεύμα, ΟΤΕ ύδρευση κ.λπ. που να τους μένει (όπως λέει η διαφήμιση) το 10-11,5%, αυτό το ποσοστό καθαρού κέρδους μπορεί να είναι
ζηλευτό για πολλούς επιχειρηματίες, αλλά εμείς θα δεχθούμε ότι είναι πενιχρό. Τότε γιατί δεν παλεύουν υπέρ της απελευθέρωσης της τιμής των φαρμάκων, ώστε να πάρουν περισσότερα; Η απελευθέρωση δεν είναι μονόδρομος. Σίγουρα οι πωλητές θα συνυπολογίσουν αποσβέσεις, ενοίκια κ.λπ. (που αναφέρονται στη διαφήμιση) και θα προσαρμόσουν την τιμή, πιθανώς και προς τα πάνω. Το πρόβλημα στην αγορά φαρμάκου -όπως και σε όλα τα άλλα κλειστά επαγγέλματα- δεν είναι το ποσοστό κέρδους. Παρά τους θρύλους περί αισχροκέρδειας που κυκλοφορούν στην Ελλάδα δεν υπάρχει ένα δίκαιο ποσοστό κέρδους. Αν υπήρχε, ο ιδρυτής του Facebook θα ήταν ο πλέον αισχροκερδής όλων των εποχών. Από μια ιδέα έφτιαξε περιουσία. Πώς να εκτιμηθεί το δίκαιο ποσοστό κέρδους του;
Το ίδιο ισχύει και με τους φαρμακοποιούς. Σε συναλλαγές συναινούντων ενηλίκων (και με δεδομένες τις εναλλακτικές λύσεις που πρέπει να έχει ένας καταναλωτής, δηλαδή αν υπάρχει αγορά), το ποσοστό 23,8% δεν είναι ούτε πολύ ούτε λίγο. Δεν μπορεί να κριθεί, όπως δεν μπορεί να κριθεί το ποσοστό κέρδους του Αρμάνι, σε σύγκριση με τα κινέζικα. Κάποιοι θέλουν να πληρώνουν την ετικέτα Αρμάνι δίνοντας περιθώριο κέρδους στον μόδιστρο 1.000% και κάποιοι δεν νοιάζονται για φίρμες και αγοράζουν από το καλάθι. Το πρόβλημα ξεκινά αν ο μονοπωλητής της νόμιμης βίας (δηλαδή το κράτος) επιβάλλει να φοράμε όλοι Αρμάνι ή επιβάλλει στον Αρμάνι να πουλά με ποσοστό 23,8%. Στους δικούς μας λογαριασμούς δεν χρειαζόμαστε δερβέναγα. Μπορεί δηλαδή μετά την απελευθέρωση κάποιοι καταναλωτές να προτιμήσουν φαρμακεία που προσφέρουν ωραίο περιβάλλον και φαρμακοποιούς πρόθυμους να εξηγήσουν τα σανσκριτικά που έχουν μέσα στις συσκευασίες τους τα φάρμακα και να πληρώσουν γι’ αυτό ποσοστό κέρδους 30% και μπορεί άλλοι να προτιμήσουν το απρόσωπο φαρμακείο και μετά να βγάλουν τα μάτια τους προσπαθώντας να καταλάβουν τις παρενέργειες των φαρμάκων. Τώρα με κρατικά καθορισμένο το ποσοστό κέρδους δεν έχουμε ούτε την υπηρεσία ούτε τη φθήνια από την απουσία της. Η απελευθέρωση θα φτιάξει και καλύτερα φαρμακεία και θα μειώσει τις τιμές.
ΥΓ.: Αν δει κάποιος τη διαφήμιση του Πανελλήνιου Φαρμακευτικού Συλλόγου θα προσέξει ότι είναι Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου (ΝΠΔΔ)! Τι στην ευχή! Και η συνδικαλιστική τους έκφραση δημοσιοϋπαλληλική είναι;

Την δημιουργία Συμβουλίου Ιδεών κι Εφαρμογών στη Θεσσαλία με αντικείμενο τον τουρισμό ανακοίνωσε ο αν. καθηγητής του πανεπιστημίου Μακεδονίας, υποψήφιος περιφερειάρχης Θεσσαλίας κ. Κώστας Αγοραστός μιλώντας σε εκδήλωση της Ένωσης Ξενοδόχων Ν. Μαγνησίας στην Πορταριά με αφορμή την παγκόσμια ημέρα τουρισμού.

#fullpost { display: inline; }

Το Σάββατο επισκέφτηκαν Ψωμιαδης -Τζιτζικωστας μαζι το Φεστιβαλ της ΟΝΝΕΔ, γυρισαν τα σταντ και δωσανε συνεντευξη στο webradio της ΟΝΝΕΔ. Σταματησαν στο σταντ των νεων τεχνολογιων και έκαναν αυτό που βλέπετε, δηλαδή….
επαιξαν στο wii πινγκ πονγκ.
(το Wii είναι ηλεκτρονικό παιχνίδι (κονσόλα λέγεται), σαν το playstation που ξέρετε οι περισσότεροι).
Κατα τη διαρκεια της συνεντευξης ζητησαν απο τον Ψωμιαδη να σχολιασει το ΠΑΣΟΚ και απάντησε “Γεννηθηκες για την καταστροφη”.

Σε αλλο σημειο της συνενετυξης ο Αποστολος ξεκινησε να απανταει για τις δυσκολιες και τα προβληματα του νομου που πρεπει να αντιμετωπισει και εκει τον διεκοψε ο Ψωμιαδης χαριτολογωντας και του ειπε “Το πιο δυσκολο θα ειναι να ανεχτεις εμενα. Αν τα καταφερεις ολα θα πανε καλα” και ο Αποστολος του απαντησε ” Εχω συνεργαστει αρκετες φορες με Ποντιους και εχω βρει τα κουμπια τους, οποτε πιστευω οτι ολα θα πανε καλα…”
Για την ιστορία, στο wii κέρδισε ο Τζιτζικώστας ! 

http://taxalia.blogspot.com/2010/09/blog-post_6966.html