ΝΑΤΟ: Πτήσεις AWACS πάνω από Πολωνία και Ρουμανία

ΝΑΤΟ: Πτήσεις AWACS πάνω από Πολωνία και Ρουμανία 
Το ΝΑΤΟ θα ξεκινήσει αναγνωριστικές πτήσεις με AWACS πάνω από την
Πολωνία και τη Ρουμανία στο πλαίσιο της «εποπτείας» της κρίσης στη
γειτονική Ουκρανία, την ώρα που η ένταση παραμένει στην αυτόνομη
δημοκρατία ενόψει του δημοψηφίσματος της ερχόμενης Κυριακής.

«Οι πτήσεις αυτές θα ενισχύσουν την ικανότητα εποπτείας της κατάστασης»
και «θα πραγματοποιούνται αποκλειστικά πάνω από το έδαφος» χωρών «που
ανήκουν στο ΝΑΤΟ», διευκρίνισε αξιωματούχος της Ατλαντικής Συμμαχίας.

Η απόφαση των 28 πρεσβευτών των χωρών-μελών του ΝΑΤΟ «είναι μια
κατάλληλη και υπεύθυνη δράση, σύμφωνη με την απόφαση του ΝΑΤΟ να
ενισχύσει τη συνεχιζόμενη
εκτίμησή μας των επιπτώσεων της κρίσης αυτής
για την ασφάλεια της Συμμαχίας», σημείωσε.

Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ Άντερς Φο Ράσμουσεν είχε δηλώσει ότι η
κρίση στην Ουκρανία παρουσιάζει «σοβαρές επιπτώσεις για την ασφάλεια και
τη σταθερότητα της ευρωατλαντικής ένωσης». Ο ίδιος είχε εξάλλου
κατηγορήσει τη Ρωσία ότι «παραβιάζει την κυριαρχία και την εδαφική
ακεραιτότητα της Ουκρανίας και ότι παραβιάζει τις διεθνείς της
δεσμεύσεις» αναπτύσσοντας στρατεύματα στην Κριμαία.

Οι ΗΠΑ και η ΕΕ έχουν προειδοποιήσει τη Ρωσία με επιβολή κυρώσεων σε
περίπτωση που δεν υπάρξουν κινήσεις αποκλιμάκωσης της έντασης στην
Κριμαία. Αύριο Τρίτη εκπρόσωποι των δυτικών δυνάμεων πρόκειται να
συναντηθούν στο Λονδίνο για να καταρτίσουν κατάλογο των Ρώσων πολιτικών
και οικονομικών παραγόντων, οι οποίοι θα υποστούν οικονομικές και
ταξιδιωτικές κυρώσεις, αν η Μόσχα δεν προσέλθει στο τραπέζι των
διαπραγματεύσεων με την Ουκρανία εντός ημερών, όπως δήλωσε απόψε ο
πρωθυπουργός της Βρετανίας Ντέιβιντ Κάμερον.

Οι πιθανές κυρώσεις κατά προσώπων αφορούν το πάγωμα περιουσιακών
στοιχείων και την απαγόρευση ταξιδιών. «Οι κυρώσεις αυτές θα έχουν
συνέπειες και για πολλά κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
συμπεριλαμβανομένης της Βρετανίας, αλλά (…) το κόστος που θα είχε το
να μην αντιδράσουμε σε μια επίθεση θα είναι πολύ μεγαλύτερο», τόνισε ο
Βρετανός πρωθυπουργός.

Δεν αποκλείεται πάντως, εντός της εβδομάδας να πραγματοποιηθεί νέα
συνάντηση του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών, Τζον Κέρι με τον Ρώσο
ομόλογό του Σεργκέι Λαβρόφ.

Την ίδια ώρα, στην Κριμαία, Ρώσοι στρατιώτες άνοιξαν πυρ με πυροβόλα
όπλα για να καταλάβουν μια ακόμη ουκρανική στρατιωτική βάση, χωρίς
πάντως να αναφερθούν θύματα ή τραυματισμοί.

Ένοπλοι, η ταυτότητα των οποίων παραμένει αδιευκρίνιστη, απήγαγαν,
εξάλλου, δύο Ουκρανούς δημοσιογράφους, όπως ανακοίνωσε η οργάνωση
Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα, προειδοποιώντας ότι αυτοί που ευθύνονται για
τις επιθέσεις εναντίον εκπροσώπων των μέσων ενημέρωσης προσπαθούν να
μετατρέψουν την περιοχή σε μια «μαύρη τρύπα για τις ειδήσεις».

«Οι δυνάμεις που ελέγχουν την Κριμαία έχουν την ευθύνη για την τύχη
αυτών των δημοσιογράφων», τόνισε σε ανακοίνωσή του ο Κριστόφ Ντελουάρ, ο
γενικός γραμματέας της οργάνωσης.

Η κυβέρνηση της Κριμαίας ανακοίνωσε, νωρίτερα, ότι δεν θα είναι πλέον
επίσημη γλώσσα στην Κριμαία η ουκρανική, ενώ διακόπηκε το σήμα της
ουκρανικής τηλεόρασης και μεταδίδεται το πρόγραμμα των ρωσικών
τηλεοπτικών σταθμών.

Οι εντάσεις στη χερσόνησο της Μαύρης Θάλασσας αυξάνονται μετά την
ανακοίνωση της επίσπευσης του δημοψηφίσματος για την ένωσή της με τη
Ρωσία, στις 16 Μαρτίου. Μέσα σε μία εβδομάδα, ρωσικές και φιλορωσικές
δυνάμεις έχουν θέσει υπό τον έλεγχό τους πολλές στρατιωτικές
εγκαταστάσεις σε όλη την Κριμαία, όπου εδρεύει ο ρωσικός στόλος.

Τριάντα έξι εθελοντές ορκίστηκαν στη Συμφερόπολη, ενώπιον του φιλορώσου
πρωθυπουργού της Κριμαίας Σεργκέι Αξιόνοφ, για να υπηρετήσουν ως
στρατιώτες στις αμυντικές δυνάμεις που συγκροτεί η επαρχία.

Σύμφωνα με δημοσιογράφους του Γαλλικού Πρακτορείου η ορκωμοσία έγινε
στην αυλή ενός κτιρίου, τα ουκρανικά, γαλανοκίτρινα εμβλήματα του οποίου
είχαν ξαναβαφτεί βιαστικά στα χρώματα της ρωσικής σημαίας: κόκκινο,
μπλε και άσπρο. Οι εθελοντές, που φορούσαν στολές παραλλαγής και
κρατούσαν αυτόματα τουφέκια Καλάσνικοφ, ορκίστηκαν “να υπερασπιστούν τον
λαό της Κριμαίας”.

Ο Αξιόνοφ, μπροστά σε κάμερες τηλεοπτικών συνεργείων απ’ όλον τον
κόσμο, και φορώντας ένα αλεξίσφαιρο γιλέκο κάτω από το πουκάμισό του,
ευχαρίστησε τους εθελοντές “για την αφοσίωσή τους σε αυτήν τη δύσκολη
περίοδο”. “Είστε στο εξής ο προμαχώνας του λαού της Κριμαίας”, τόνισε.

Οι εθελοντές, οι περισσότεροι από τους οποίους φορούσαν κουκούλες,
πλησίαζαν σε ένα τραπέζι πάνω από το οποίο κυμάτιζε η ρωσική σημαία και
διάβαζαν ανά τριάδες τον όρκο: “Δεσμεύομαι να υπερασπίζομαι τον λαό της
Κριμαίας και να τηρώ κατά γράμμα το σύνταγμα της Αυτόνομης Δημοκρατίας
της Κριμαίας”.

Μιλώντας στους δημοσιογράφους ο Αξιόνοφ είπε ότι μέχρι σήμερα έχουν
ορκιστεί 186 εθελοντές. “Δεν είναι στις προθέσεις μας να πολεμήσουμε με
κανέναν. Θέλουμε μόνο να αποφασίζουμε ελεύθερα για τη μοίρα μας. Για
αυτόν τον λόγο δημιουργούμε τις ένοπλες δυνάμεις. Μετά το δημοψήφισμα θα
μπορούν να ενταχθούν στον ρωσικό στρατό”, τόνισε.

Όταν ρωτήθηκε για το τι θα γίνει με τους στρατιώτες των ουκρανικών
ενόπλων δυνάμεων που έχουν περικυκλωθεί μέσα στις βάσεις τους από Ρώσους
στρατιώτες και φιλορώσους πολίτες, ο πρωθυπουργός είπε ότι μετά το
δημοψήφισμα “θα μπορούν είτε να φύγουν από το έδαφος της Δημοκρατίας της
Κριμαίας είτε, εφόσον είναι πολίτες της και το επιθυμούν, να ορκιστούν
πίστη στην Αυτόνομη Δημοκρατία της Κριμαίας ή στη Ρωσική Ομοσπονδία”.

Εν τω μεταξύ, η Κριμαία κατέθεσε αίτημα στον Οργανισμό για την Ασφάλεια
και τη Συνεργασία στην Ευρώπη, προκειμένου να στείλει στην περιοχή
παρατηρητές που θα εποπτεύσουν τη διαδικασία του δημοψηφίσματος της
Κυριακής.

Εκπρόσωπος του ΟΑΣΕ απάντησε ότι η Κριμαία δεν μπορεί να προσκαλέσει
παρατηρητές για το δημοψήφισμα, δεδομένου ότι η χερσόνησος αυτή δεν
αποτελεί κράτος και, επιπλέον, δεν είναι μέλος του 57μελούς Οργανισμού.

Την περασμένη εβδομάδα οι στρατιωτικοί παρατηρητές του ΟΑΣΕ
προσπάθησαν, χωρίς επιτυχία, να περάσουν στην Κριμαία που ελέγχεται
πλέον από τις φιλορωσικές δυνάμεις. Ο Αξιόνοφ είχε πει ότι οι νέες,
φιλορωσικές αρχές “ζήτησαν ευγενικά” από τους παρατηρητές να φύγουν.

 Ethnos.gr

«Αν θέλετε νέες φατσούλες για να κουβαλήσουν στις πλάτες τους το παρελθόν, καλύτερα να κάνετε μπότοξ. Εμείς δεν έχουμε να απολογηθούμε για το παρελθόν. Εμείς όμως θα απολογηθούμε για το μέλλον.»

ΟΜΙΛΙΑ 

ΝΙΚΟΥ ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗ

ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ ΤΗΣ ΚΠΕ ΤΟΥ
ΠΑΣΟΚ

ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ
ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ ΤΗΣ
«ΕΛΙΑΣ» 

ΓΙΑ ΤΙΣ
ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΕΣ  ΚΑΙ
ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

nikos androulakisf
Φίλες και Φίλοι,
Τίθεται για πρώτη φορά το
ερώτημα αν τα σοσιαλιστικά
κόμματα της Ευρώπης μπορούν να
διατυπώσουν κοινό λόγο,
όταν πια το στοίχημα της
Σύγκλισης κλονίζεται
μπροστά σε μια διαιρεμένη
Ευρώπη. Την Ευρώπη των
πιστωτών και των οφειλετών,
την Ευρώπη του Βορρά και
του Νότου.
Σήμερα, οι λαοί του
Νότου ζουν σε ασφυκτικές
κοινωνικές συνθήκες, όπως ο
δικός μας λαός στην Ελλάδα με
την ανεργία των νέων να είναι
στο 56%, τη συνολική ανεργία
στο 27% και

το ΑΕΠ να έχει
υποχωρήσει κατά ¼. Οι
προηγούμενες δεκαετίες της
ανάπτυξης, της αλληλεγγύης
και της πίστης στο κοινό όραμα
φαντάζουν μακρινή εποχή.

Υπάρχει όμως ακόμα ένα
ερώτημα, που καλείται
σήμερα να μας απαντήσει ο
υποψήφιος του Ευρωπαϊκού
Σοσιαλιστικού Κόμματος,
Μάρτιν Σουλτς. Αν στις
ευρωεκλογές, εμείς, οι
προοδευτικές δυνάμεις της
Ευρώπης αναδεικνύονταν
νικήτριες, ποιος πιστεύει
ότι κάτι θα άλλαζε
δραματικά; Και για να
είμαστε πρακτικοί:
  • Θα
    επαναφέρουμε την Ένωση στη
    θεσμική της λειτουργία ή
    θα εξακολουθήσουμε να
    ανεχόμαστε την «τρόικα» να
    υποκαθιστά τα ευρωπαϊκά
    όργανα;
Φίλες και Φίλοι,
Η κυρίαρχη αντίληψη στην
Ευρώπη υποδεικνύει ότι η
λιτότητα και οι
μεταρρυθμίσεις αποτελούν
το μόνο δρόμο διάσωσης του
ευρώ. Υπάρχει όμως και μια
άλλη άποψη αντίθετη στο
κοινό νόμισμα. Αυτή η άποψη
κερδίζει ολοένα και
περισσότερους οπαδούς σε
όλη την Ευρώπη στο πλαίσιο
της Αριστεράς στο πλαίσιο της
Δεξιάς. Δημιουργείται έτσι
ένας πολύχρωμος
εθνολαϊκισμός που
τρέφεται από τις συνθήκες
που παράγει η κυρίαρχη
αντίληψη.
Πάρτε το
παράδειγμα της Ελλάδας.
Όλοι οι πολίτες κατανοούν
την ανάγκη για μεγάλες
μεταρρυθμίσεις στη
λειτουργία του κράτους
και των αγορών.
Αποστασιοποιούνται όμως
από αυτές, όταν βλέπουν τη ζωή
τους να χειροτερεύει με την
παράλληλη διαβρωτική δράση
της σκληρής λιτότητας. Το
αποτέλεσμα είναι να
βιώνουμε ένα φαύλο κύκλο
αποτυχίας αυτής της
στρατηγικής. Αυτό είναι το
πρόβλημα του προγράμματος
δημοσιονομικής
προσαρμογής, που δεν
μπορούν να κατανοήσουν οι
απομακρυνόμενες από τις
πραγματικές ανάγκες των λαών
ευρωπαϊκές ελίτ.
Οι συνθήκες
αυτές τρέφουν τα ακραία
αισθήματα αντίδρασης. Ποιος
θα έλεγε στους προγόνους
μας ότι θα υπήρχε σήμερα στην
Ελλάδα κόμμα ναζιστικής
ιδεολογίας που θα άγγιζε
το 10%; Είμαι όμως σίγουρος ότι
αν σήμερα δεν αλλάξει κάτι
στις αποφάσεις, το εθνικό μας
παράδειγμα θα γίνει  αύριο
ευρωπαϊκός κανόνας.
Φίλες και
Φίλοι,
Η Ελλάδα έκανε λάθη.
Όμως στην ιστορική του
διαδρομή ο Ελληνικός λαός
υπηρέτησε την ειρήνη και την
ευημερία στην Ευρώπη.
Ήμασταν παράγοντας
σταθερότητας και φιλίας. Όσα
πέτυχε ο Ελληνικός λαός τα
πέτυχε με τις δικές του
δυνάμεις. Με την σκληρή
εργασία του εντός και εκτός
της χώρας. Είμαστε έθνος
μεταναστών. Εμείς δεν
είχαμε αποικίες και
σφαίρες επιρροής. Πληρώσαμε
ακριβά τα παιχνίδια των
Μεγάλων Δυνάμεων στον τόπο
μας με αποτέλεσμα η Ελλάδα
να γευτεί επί της ουσίας τη
Δημοκρατία μετά το 1974. Αυτή τη
Δημοκρατία, που
κατοχύρωσε το μεγάλο
δημοκρατικό λαϊκό Κίνημα
του Ανδρέα Παπανδρέου.
Σεβασμός λοιπόν σε αυτόν
τον λαό.
Γιατί όλα
αυτά τα χρόνια του
μνημονίου ακούστηκαν
απρέπειες σε βάρος του.
Είναι και αυτό μια τακτική.
Η επένδυση στη συλλογική
ενοχοποίηση των λαών
χρησιμοποιώντας δήθεν
εγγενείς τους αδυναμίες
γίνεται με στόχο κάποιοι
να αποκτήσουν ηθική
νομιμοποίηση, ώστε να
παρεμβαίνουν σ’ αυτούς και
επίσης για να κρύβουν από τα
εθνικά- εκλογικά τους
ακροατήρια τη συστημική
διάσταση της κρίσης.
Έχουμε ξεχάσει τις
εγγυήσεις των Ευρωπαίων
εταίρων μας – Αλμούνια και
Μπαρόζο- ότι η ελληνική
οικονομία δεν διατρέχει
κινδύνους, κατά την περίοδο
διακυβέρνησης της χώρας από την
Κυβέρνηση Καραμανλή; Μήπως
τότε ήταν βολική για την
Ευρώπη η υπέρμετρη
κατανάλωση των αγαθών της από
τον Ελληνικό λαό;
Τα
δικά μας ελλείμματα είναι
ο σημερινός τους πλούτος.
Αυτός που τους δίνει το
δικαίωμα να λένε «εμείς
έχουμε τα λεφτά και εσείς
οφείλετε να
ακολουθήσετε».
Αυτή δεν είναι η Ευρώπη
που οραματιζόμαστε.
 Σήμερα η δημοκρατική
νομιμοποίηση των αποφάσεων
είναι σχετική. Δυο τρία
κράτη το πολύ παίρνουν επί
της ουσίας τις αποφάσεις
οδηγώντας σε θεσμική
απορρύθμιση όλο το μέχρι
σήμερα οικοδόμημα. Ο χρόνος
που χάνεται επιδεινώνει
την κατάσταση και
αποδυναμώνει την προοπτική
μιας ενιαίας λύσης. Η
αριθμητική λογική που
έχει κυριαρχήσει
αποκλίνει πλέον από την
πολιτική σκέψη με
αποτέλεσμα μεγάλα τμήματα
της κοινωνίας να
απελπίζονται, να
φτωχοποιούνται και να
οδηγούνται στο κοινωνικό
περιθώριο. Κανένας πολίτης
δεν μπορεί να κατανοήσει
γιατί ασκούνται κεϊνσιανές
πολιτικές για τη διάσωση των
τραπεζών και
νεοφιλελεύθερες για
τους πολίτες. Οι πολιτικές
λιτότητας πρέπει να
αντικατασταθούν με
πολιτικές στοχευμένου
εξορθολογισμού χωρίς
τυφλά και οριζόντια
κριτήρια.
Η μεταβατική
φάση αυτή δεν μπορεί να
διαρκέσει περισσότερο.
Δεν μπορούν οι πολίτες να
αντέξουν περισσότερες
δοκιμασίες, δεν μπορούν οι
νέοι να αντέξουν άλλα χαμένα
όνειρα. Πρέπει να
εκπληρώσουμε τις
προσδοκίες για τη συνέχιση
του ευγενούς
εγχειρήματος της Ένωσης που
δεν θα απομακρυνθεί από τις
θεμελιώδεις αρχές της
ελευθερίας και της
ισότητας.
Η Ευρώπη, που
ονειρευόμαστε,
υπερασπίζεται ένα νέο
μοντέλο κοινωνικού
κράτους που προστατεύει
τους πολίτες από τις αλλαγές
της παγκοσμιοποίησης και
τους δίνει τη δυνατότητα να
εκπληρώσουν τη
μοναδικότητά τους
παρέχοντας τα εφόδια που
δεν μπορούν οι ίδιοι να
αποκτήσουν. Η υγεία, η
παιδεία και η κοινωνική
ασφάλιση είναι
αδιαπραγμάτευτα αγαθά.
Φίλες και
Φίλοι,
Ζούμε σε μια γερασμένη
Ευρώπη και επιδεινώνουμε
την κατάσταση διώχνοντας τα
καλύτερα νέα μυαλά έξω από
την ήπειρο. Θέλουμε μια
ανταγωνιστική οικονομία
αλλά συνεχώς κόβουμε
οικονομικούς πόρους από την
παιδεία ανοίγοντας την
ψαλίδα από τα πανεπιστήμια
της Αμερικής.
Η
ανταγωνιστικότητα στην
Ευρώπη δεν θα επανέλθει
από την ισοπέδωση των μισθών
αλλά με τη δημιουργία
υψηλού επιπέδου
ανθρώπινου δυναμικού. Ο
κόσμος υφίσταται μια
σαρωτική αλλαγή. Μέχρι το 2025 η
Κίνα και η Ινδία θα παράγουν
το 40% του παγκόσμιου ΑΕΠ,
όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση θα
αγγίζει μετά βίας το 15%. Σε μια
τέτοια πραγματικότητα, η
ισχυρή Ευρώπη είναι
μονόδρομος. Γι αυτό η
Ευρωπαϊκή Σύγκλιση με
πραγματικούς όρους είναι
ένα αίτημα πιο επίκαιρο από
ποτέ. Δεν
μπορεί η διεύρυνση να
υποκαθιστά την
εμβάθυνση.
Όλα
αυτά όμως που φαίνονται
τόσο λογικά θεωρούνται
πολυτέλεια στα χρόνια της
ύφεσης. Της ύφεσης που
διαβρώνει την πραγματική
οικονομία και μεγεθύνει
το πρόβλημα των ελλειμμάτων
του δημοσίου τομέα αλλά
και των επισφαλειών των
τραπεζών.
Πρέπει λοιπόν
να ανοίξουμε έναν δεύτερο
δρόμο στη λογική απέναντι
στην κυρίαρχη άποψη της
περισσότερης Ευρώπης με
λιτότητα. Θέλουμε
περισσότερη Ευρώπη, αλλά
την Ευρώπη της Δημοκρατίας,
όπου οι θεσμοί
δημιουργούνται για να
καλύπτουν τις ανάγκες των
λαών.
Εμείς, οι
σύγχρονοι σοσιαλιστές
πρέπει να δώσουμε νέο
περιεχόμενο σε έννοιες, όπως
ο δημόσιος χώρος σε απάντηση
στην αδυναμία των νέων να
αποκτήσουν ιδιοκτησία. Να
προτείνουμε νέο τρόπο
φορολόγησης
αποκλιμακώνοντας το φόρο
στην εργασία και
μεταβιβάζοντας το βάρος στο
κεφάλαιο και την
ιδιοκτησία. Δεν
μπορεί να αυξάνονται οι
φόροι σε καιρούς
κατάρρευσης στους
μισθωτούς και στους 
μικρομεσαίους
ελεύθερους
επαγγελματίες και να
μειώνονται στα υψηλά
εισοδήματα.
Φίλες και
Φίλοι,
Δεν περιγράφω τη δύσκολη
κατάσταση που βιώνει ο
ελληνικός λαός, αλλά σας
ενημερώνω ότι το παρόν της
Ελλάδας θα είναι το μέλλον
της Ευρώπης. Αν δεν ξεφύγουμε
από το εθνικό μας καβούκι,
θα παρασυρθούμε όλοι σε
ένα δρόμο όπου η πολιτική
αστάθεια θα είναι
δυσκολότερο να
αντιμετωπιστεί από όσο η
οικονομική. Οι λαοί της
Ευρώπης γυρίζουν την πλάτη
στην ενοποίηση διότι δεν
υπάρχει πια φάρος που να
σηματοδοτεί που
οδηγείται αυτή η
προσπάθεια. Εάν δεν
προκύψει συσχετισμός
ιδεών, το μόνο σίγουρο
είναι ότι πολύ σύντομα θα
προκύψει συσχετισμός
βιωμάτων.
Τα βιώματα αυτά
που έχουν οι χώρες της
μεγάλης ύφεσης θα
γεννήσουν νέες ιδέες που
εμείς οφείλουμε να
αγωνιστούμε για να έχουν
προοδευτικό πρόσημο. Γιατί
αν συμβεί το αντίστροφο θα
έχουμε ηττηθεί στρατηγικά
χωρίς δυνατότητα
επιστροφής.
Πρέπει να
αποβάλουμε τις ιδέες που
καλλιεργούνται για
εθνικές ηγεμονίες εντός της
Ένωσης και να βρούμε τους
όρους μιας νέας αφήγησης για
το κοινό μας μέλλον. Κάποιοι
φοβούνται τα παραπάνω
πολιτικά βήματα της
ενοποίησης γιατί τα
βλέπουν ως άθροισμα
μεγάλων εθνικών
προβλημάτων. Είναι αυτοί
που δεν κατανοούν τη
μεγάλη δυναμική που
μπορεί να δημιουργήσει η
πραγματική ενοποίηση της
Eυρώπης σε παγκόσμιο
επίπεδο.
Όλοι πρέπει να
κάνουμε την αυτοκριτική
μας. Εμείς για την άλογη
δημοσιονομική μας πολιτική,
αλλά και οι Βόρειοι για το
πως απέκτησαν τη δική τους
ισχύ μέσα από την
ελλειμματική
αρχιτεκτονική της Ευρωζώνης.
Διότι η άρση των δασμών
εξυπηρέτησε κατά κανόνα τις
εξαγωγικές δυνάμεις του
Βορρά σε βάρος των
ελλειμματικών χωρών του
Νότου.
Δεν μπορούμε να
γίνουμε όλοι ίδιοι γιατί
ζούμε σε άλλες χώρες, με
άλλες δυνατότητες, με άλλα
γεωγραφικά χαρακτηριστικά
και άλλα οικονομικά
δεδομένα. Μπορούμε όμως να
προσπαθήσουμε μέσα από μια
κοινή πορεία να
αθροίσουμε τα
συγκριτικά πλεονεκτήματα
κάθε χώρας με σύγχρονο
αναπτυξιακό
προσανατολισμό, ώστε να
είμαστε έτοιμοι να
αντιμετωπίσουμε
παγκόσμιες προκλήσεις.
Η πολιτική
ενδυνάμωση των θεσμών είναι
ο μόνος τρόπος
αποτελεσματικότερης
διακυβέρνησης. Τα πρόσωπα που
αναλαμβάνουν σημαντικές
ευθύνες πρέπει να βοηθούν
προς την αποτελεσματική
διακυβέρνηση και όχι να
είναι προϊόντα άχρωμων
ισορροπιών. Οι ευχές περί
κοινής προσπάθειας ή η
αποσπασματική διαχείριση
της κρίσης δεν βοηθούν.
Ακόμα και
κάποιες αποφάσεις που
είναι σε θετική
κατεύθυνση, όπως αυτή του ESM,
απαξιώνονται πριν καν
εφαρμοστούν δημιουργώντας
μεγαλύτερες αβεβαιότητες
και στέλνοντας τα
εναπομείναντα κεφάλαια
στη σιγουριά άλλων αγορών
εκτός της ηπείρου εξαιτίας
του φόβου του κουρέματος
των ασφαλισμένων
καταθέσεων. Πρέπει να
προχωρήσουμε σε
δημιουργία ενιαίου
τραπεζικού χώρου και
μηχανισμών εποπτείας του
για να σταθεροποιηθεί ο
χρηματοπιστωτικός τομέας. Η
Ευρωπαϊκή Κεντρική
Τράπεζα χρειάζεται να
δώσει βάρος εκτός από τη
νομισματική ισορροπία στην
ανάπτυξη και την
απασχόληση. Ο πληθωρισμός δεν
μπορεί να είναι πια ένα
ταμπού, αλλά ένα εργαλείο
για να αυξηθεί η ζήτηση και
να μειωθούν τα χρέη. Η αύξηση
του  ευρωπαϊκού
προϋπολογισμού είναι
άλλο ένα σημαντικό σημείο,
γιατί χωρίς ενίσχυση με
οικονομικούς πόρους
μειώνεται η δυνατότητα
παρέμβασης, ώστε να
συνεχιστεί το σχέδιο
επενδύσεων και ανάπτυξης
σε δίκτυα και υποδομές.
Τέλος, πρέπει να
υπάρξουν στοχευμένα μέτρα
που θα αντιμετωπίσουν την
ακραία μορφή φτώχειας και
κοινωνικού αποκλεισμού
που παρατηρείται στην
Ευρώπη τα τελευταία
χρόνια. Σε ένα κόσμο που
αλλάζει, η Ευρώπη δεν
μπορεί να είναι ουραγός
αλλά φωτεινό παράδειγμα
για το που πρέπει να πάει η
ανθρωπότητα. Η Ευρώπη της
δημοκρατίας και της
αλληλεγγύης θα
αναμετρηθεί με την κρίση και
θα κερδίσει. Αυτή θα είναι
η αυτοδύναμη Ευρώπη που
οραματιζόμαστε.
Φίλες και
Φίλοι,
Ας μιλήσουμε όμως και για
το σημερινό μας εγχείρημα.
Η Κεντροαριστερά
δεν είναι επινόηση, αλλά
κοινωνικό αίτημα. Μην ψάχνετε
το νέο πίσω από ρεκλάμες και
επικοινωνιακά
κατασκευάσματα. Νέο
σημαίνει νέα ατζέντα, νέος
λόγος, νέα αντίληψη και νέα
κουλτούρα.
Αν
θέλετε νέες φατσούλες για
να κουβαλήσουν στις πλάτες
τους το παρελθόν, καλύτερα
να κάνετε μπότοξ. Εμείς δεν
έχουμε να απολογηθούμε
για το παρελθόν. Εμείς όμως
θα απολογηθούμε για το
μέλλον.
Συντρόφισσες
και Σύντροφοι,
Σήμερα δεν
εγκαταλείπουμε τα
σύμβολα και την παράδοσή μας.
Εγκαταλείπουμε όλα αυτά
που έφεραν το ΠΑΣΟΚ στη
σημερινή κατάσταση. Κρατάμε
την θετική μας συμβολή στον
τόπο, όλα αυτά τα μεγάλα
και τα σημαντικά που
προσέφερε η δημοκρατική
παράταξη στην χώρα και τον
ελληνικό λαό.
Σήμερα, δεν
υπερασπιζόμαστε την
Κεντροαριστερά που
υποτάσσεται στην ενιαία
σκέψη του μονόδρομου που
καλούνται να υπηρετήσουν
οι άριστοι, χωρίς όμως κανέναν
ιδεολογικό
προσανατολισμό.
Δεν μπορούμε να
φανταστούμε μια
Κεντροαριστερά που θα
ανεχτεί ξανά να
συγκυβερνήσει με την
Ακροδεξιά, όπως το 2011 με τον
Λαϊκό Ορθόδοξο
Συναγερμό, προλειαίνοντας
το έδαφος για την είσοδο της
Χρυσής Αυγής στη Βουλή.
Δεν
υπερασπιζόμαστε την
Κεντροαριστερά που
μιλάει για κανονικό κράτος
αλλά υπονομεύει τις
λειτουργίες του
κανονικού κόμματος. Την
Κεντροαριστερά που
απαξιώνει τις μάχες της
παράταξης λέγοντας ότι το 47% των
πολιτών στις εκλογές του 2012
ψήφισε υπευθυνότητα,
απενοχοποιώντας όλους
αυτούς που έπαιξαν στις
πλάτες μας.
Δεν
ξεχνάμε λοιπόν ούτε τα
Ζάππεια του κυρίου Σαμαρά
, ούτε τα ισοδύναμα και
αντίρροπα του κυρίου
Κουβέλη που έγιναν καπνός
αμέσως μετά τις εκλογές.
Η δική μας
Κεντροαριστερά θέτει ως
πυρήνα του προγράμματός της
την προστασία των αδυνάμων
μέσα από ένα ισχυρό
κοινωνικό κράτος που
μειώνει τις κοινωνικές
ανισότητες που δημιούργησε
η οικονομική κρίση. Αντιπαρατίθεται με τη
Δεξιά που δαιμονοποιεί
το κράτος σε κάθε του μορφή
υπονομεύοντας το δημόσιο
συμφέρον αλλά και με την
οπισθοδρομική Αριστερά
που δεν κατανοεί ότι οι
μεταρρυθμίσεις είναι το
πολιτικό όπλο των αδυνάμων
απέναντι στα κατεστημένα
που χρεοκόπησαν τη χώρα
.
Η δική μας
Κεντροαριστερά
αγωνίζεται για τη
Δημοκρατία, υπερασπιζόμενη
την κοινωνική δικαιοσύνη,
την κοινωνική κινητικότητα
και τα ανθρώπινα
δικαιώματα.
Η δική μας
Κεντροαριστερά προτείνει
ένα σύγχρονο παραγωγικό
μοντέλο και δεν κρύβει την
διαχρονικά αδύναμη
παραγωγική βάση και τη 
χαμηλή ανταγωνιστικότητα της
χώρας κάτω από το χαλί της
άλογης δημοσιονομικής και
χρηματοοικονομικής
επέκτασης.
Η δική μας
Κεντροαριστερά δίνει
δυνατότητα στον
υπερχρεωμένο λαό με
γενναίες και δίκαιες
ρυθμίσεις των οφειλών του
να επαναπροσδιορίσει με
όρους αξιοπρέπειας το
μέλλον του.
Συντρόφισσες
και Σύντροφοι,
Δεν απευθυνόμαστε κατά
κύριο λόγο στους
διαχειριστές και τους
αφηγητές της κρίσης,  αλλά
στους πολίτες που την
βίωσαν με τον χειρότερο
και πιο άδικο τρόπο. Αυτούς
χρειαζόμαστε και αυτούς
θα συναντήσουμε πόρτα
πόρτα σε όλη την Ελλάδα από
αύριο που ξεκινάει ο
δύσκολος αλλά ωραίος μας
αγώνας.
 Καλή
δύναμή σε όλους.

Παρέμβαση Μιχάλη Τρεμόπουλου:Πολιτική στήριξη για τα λύτρα της κατοχικής καταναγκαστικής εργασίας των Εβραίων

Είναι επιβεβλημένη η
στήριξη από την κυβέρνηση και τα πολιτικά κόμματα του αιτήματος των
Εβραίων της Θεσσαλονίκης για επιστροφή των λύτρων που πλήρωσαν την
περίοδο της γερμανικής κατοχής, τονίζει ο εκπρόσωπος Τύπου των Οικολόγων
Πράσινων Μιχάλης Τρεμόπουλος.

Παρά την παραπομπή του
θέματος από τον Άρειο Πάγο στα γερμανικά δικαστήρια,  η επιστροφή των
λύτρων που πλήρωσαν οι Εβραίοι, προκειμένου να απαλλαγούν από την
καταναγκαστική εργασία, έχει περισσότερο συμβολική παρά οικονομική
σημασία, με κοινωνικές και πολιτικές διαστάσεις. Και πρέπει να υπάρξει
επανόρθωση, ηθική, πολιτική,

οικονομική, τονίζει σε άρθρο του ο
περιφερειακός σύμβουλος Κ. Μακεδονίας.

Η εβραϊκή κοινότητα
διεκδικεί από το γερμανικό Δημόσιο 150.000 χρυσά γαλλικά φράγκα, 38
εκατομμύρια γερμανικά μάρκα και 50 εκατ. δραχμές (146.735 ευρώ), που
είχαν δοθεί, μετά από «συμφωνία» με τον διαβόητο Mάξ Μέρτεν.
Ο Μ. Τρεμόπουλος, μέσα από μία ιστορική αναδρομή των γεγονότων, φωτίζει όλες τις πτυχές του θέματος. Ολόκληρο το άρθρο του εδώ:

“…θα λάδωνες τα παιδιά σου για να σ’ αφήνουν να παίζεις με τα εγγόνια…”

A trained monkey sits next to his owner as they wait for customers
Περίμενε
πως και πως αυτά τα αναδρομικά για να καλύψει τρύπες που έγιναν
τρυπάρες και κατά πως παν θα μοιάζουν σαν την τρύπα που πέταξε ο
Λεονάϊντες το πρωτοπαλίκαρο του Ξέρξη μ’ εκείνο το ιστορικό “This is
Sparta!” Φράπ! Πάρτα! Δηλαδή θα πάρει η ΔΕΗ την χελώνα λόγω χρέους.
Γιατί, τι άλλο καταλάβατε;
Τα
υπολόγιζε κοντά στα 1050ευρώ. Και ήρθαν, μόνο που ήταν ελαττωμένα κατά…
700ευρώ! Απίστευτο! Πήρε το τελευταίο εκκαθαριστικό και εντεκάμιση η
ώρα(με μιάμιση γίνονται αποδεκτοί οι απόμαχοι) στήθηκε να ομιλεί με μια
υπάλληλο πίσω από ένα γκισέ που το

μόνο που έβλεπε από αυτήν ήταν το…
μεγάλο της μπούστο. (πόσο της εκατό αλήθεια είναι οι υπάλληλοι γυναίκες
σ’ αυτό το ρημαδο-ΙΚΑ; Άντρες δεν βλέπεις.) Εκείνη του τύπωσε μια
ανάλυση της πληρωμής και κείνος τώρα καθισμένος σε ένα παγκάκι το
μελετάει αλλά το συμπέρασμα βγαίνει ίδιο. Στα 1040ευρώ του κράτησαν τα
700. Μαύρα κοράκια με νύχια γαμψά άλλοτε με όνομαΝ.4024-Ν.4051, άλλοτε
σαν Ν.4093, άλλοτε σαν αλληλεγγύη κι από κάτω η προκαταβολή αλληλεγγύης έναντι(άλλο
τούτο πάλι), άλλοτε σαν ασθένεια(ο Θεός να σε φυλάει, φρόντισε γι αυτό ο
Άδωνις) και άλλοτε σαν τον βρικόλακα που λέγεται εφορία να στ’ αρπάζει
και σαν “Λοιπές Τακτοποιήσεις”. Μωρέ μην πάρουν μυρουδιά αίματος αυτά τα κορακόμορφα, τέλειωσες.

Η
προϊσταμένη δεν είχε και πολλά να πει, σιγά δηλαδή που θα σου έλεγε και
την δουλειά της. Ότι κατάλαβες κατάλαβες τα υπόλοιπα στο σπίτι να τα
μυξοκλαίς με την… μπάμπο. Ποιος σου είπε να γεράσεις; Κακό του κεφαλιού
σου. Κι αν είχες κάποιες ελπίδες ότι θα λάδωνες τα παιδιά σου για να σ’ αφήνουν να παίζεις με τα εγγόνια, φέξε μου και γλίστρησα. Άσε που αν αρρωστήσεις… άντε και καλό κατευόδιο.
Βγήκε
στο μεγάλο δρόμο και πήρε την ανηφόρα για το σπίτι. Παλιόκαιρος με
αεράκι και ψιλόβροχο. Αυτή η υγρασία περνούσε στις γέρικες αρθρώσεις και
του σούβλιζε με κάτι ταξιδιάρικους πόνους αφόρητους, ευτυχώς
περαστικούς. Ήθελε να περπατήσει για να ξελαμπικάρει από τους αιμοδιψείς
αριθμούς. Και πανάθεμά τους όλοι ήταν βαρείς, από διακόσια και πάνω. 
Του φαινόταν περίεργο που έβλεπε να κυκλοφορεί τόσος κόσμος μέσα στο
ψιλόβροχο και τ’ αγιάζι. Και δεν του πέρασε καθόλου απ’ το μυαλό πόσο
καιρό είχε να περπατήσει έτσι. Νόμιζε πως όλοι πήγαιναν με το λεωφορείο,
σαν κι αυτόν.
Με
τα μάτια γουρλωμένα μετρούσε στην πολυσύχναστη λεωφόρο τα μαγαζιά που
περνούσε από μπροστά τους. Τόνα έγραφε “ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ 70%!”. Το διπλανό
άδειο με τεράστια γράμματα “ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ”. Το παράδιπλα άδειο κι αυτό με
μια πινακίδα “ΑΔΕΙΟ ΜΑΛΛΟΝ ΓΙΑ ΑΝΑΚΑΙΝΗΣΗ” κι από κάτω με μικρά
γράμματα “άμα πείσω την γιαγιά ν’ ανοίξει το κομπόδεμα”.   Αμέσως μετά
νεωτερισμοί με τεράστιες πινακίδες που μιλούσαν για εκπτώσεις μέχρι και
80%! Μέτρησε δυό τετράγωνα με πέντε μαγαζιά σε τεράστιες εκπτώσεις και
τα υπόλοιπα άδεια. Μπήκε στο πρώτο “νορμάλ” μαγαζάκι με ότι ψιλικό βάζει
ο νους του ανθρώπου. Χαμογέλασε ευγενικά στην γριούλα των ογδόντα και
βάλε Μαϊων και ζήτησε την παραγγελία της γυναίκας του λέγοντας
– Τυχεροί οι απέναντι. Από αυτή την πλευρά την δική σας όλα τα καταστήματα είναι για κατεδάφιση, εννοώ οικονομική.
Τον κοίταξε με τα μικρά αλλά καθαρά μάτια της και με ελαφρό χαμόγελο κάτω από ένα λεπτό μαύρο μουστακάκι του έδειξε απέναντι.

Δες, τι βλέπεις;” Τι να δει κάποιος, μικρά μαγαζάκια με πινακίδες
εκπτώσεων χωρίς τίποτε το ιδιαίτερο. Συνέχισε η γριά με κατσαρή φωνή.
– Όλα τα μαγαζιά τα έχουν νέοι άνθρωποι, τριαντάρηδες. Και όλα είναι υπό προθεσμία. Κλείνουν!
– Και γιατί δεν το γράφουν; Είναι ένα καλό κόλπο για να ξεπουλήσουν.
Η γριά κοίταζε τώρα στο άπειρο και τα μάτια της ήταν κατακόκκινα γεμάτα δάκρυα έτοιμα να κυλίσουν στα ρυτιδιασμένα μάγουλα.
– Ντρέπονται, γι αυτό!
Έπεσε βουβαμάρα. Και οι δύο έμειναν να κοιτάζουν την μιζέρια που έρχονταν να ξεπατώσει ότι έμεινε όρθιο από τις ζωές τους.
Πόσο πόνο άραγε μπορεί να αντέξει ο άνθρωπος. Αδιανόητο αυτό που συμβαίνει σ’ αυτόν τον τόπο.  Και πως δηλαδή να μη συμβαίνει όταν οι ίδιοι ανάξιοι που δημιούργησαν την κρίση προσπαθούν τώρα και για την απέκκρισή της. Ο
λαός το λέει “Γιάννης πίνει, Γιάννης κερνάει”. Τι διάολο στέρεψε η φάρα
μας από ικανά άτομα; Υπομονή να δούμε τι θα μας κατεβάσει το ποτάμι.
Λες και δεν ξέρουμε αλλά… ποτάμι είναι αυτό, μπορεί να πηγαίνει και…
στον κόσμο κοντά.

Ανακοίνωση δημοτικών συμβούλων Καρδίτσας Βασίλη Σουφλάκου και Γιάννη Γεννάδιου: “Οι επικίνδυνοι χειρισμοί της Δημοτικής Αρχής στη μεταφορά του προσωπικού της ΔΗΚΕΚ”

Από το 2011
σύσσωμη η αντιπολίτευση του Δήμου Καρδίτσας ισχυρίζεται ότι η μοναδική βιώσιμη
λύση στο θέμα της υλοποίησης των Κοινωνικών Προγραμμάτων είναι η μεταφορά τους
στον Δήμο. Δηλαδή λύση των επιχειρήσεων, μεταφορά των δραστηριοτήτων τους σε
αντίστοιχες Διευθύνσεις και του προσωπικού σε αντίστοιχες θέσεις του
οργανογράμματος του κεντρικού Δήμου. Η δυνατότητα αυτή υπήρχε με την
αναδιάρθρωση των Δήμων της χώρας λόγω «Καλλικράτη». Επί τέσσερα χρόνια η
διοίκηση του κ. Παπαλού αντί να προχωρήσει στη λύση της ΔΗΚΕΚ προτίμησε να τη
διατηρεί σε λειτουργία. Ταυτόχρονα τοποθέτησε στη ΔΗΚΕΚ για λογιστική
υποστήριξη τον κ. Φωτόπουλο Βασίλειο, κουμπάρο του δημάρχου και υπερ-λογιστή του
Δήμου, καθώς τον συναντάμε ακόμη στην Ενεργειακή Δήμου Κάμπου (ΕΝΔΗΚΑ ΑΕ) και
στο ΘΕΟΔΩΡΙΔΕΙΟ ΚΕΝΤΡΟ – ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ. Ειδικά για τη λογιστική υποστήριξη της ΔΗΚΕΚ η Επιχείρηση πληρώνει
25.000 ευρώ ετησίως με
απευθείας ανάθεση, δίχως προκήρυξη και διαφανείς διαδικασίες. Για τις υπόλοιπες θέσεις δεν μας έχουν χορηγηθεί
στοιχεία και δε γνωρίζουμε το ύψος των αμοιβών.

Στην πρόσφατη
συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, ελήφθη
τελικά η απόφαση για τη μεταφορά της ΔΗΚΕΚ στον Δήμο Καρδίτσας. Η εισήγηση όμως
που περιείχε τους προς μεταφορά στο Δήμο υπαλλήλους της ΔΗΚΕΚ περιελάμβανε και
μια έκπληξη: Τον εν λόγω εξωτερικό συνεργάτη – λογιστή της ΔΗΚΕΚ, τον οποίο ο
κ. Παπαλός επιχείρησε να τον τακτοποιήσει ως δημοτικό υπάλληλο!  Ο τρόπος βέβαια είναι καταφανώς παράνομος καθώς
ο εξωτερικός λογιστής δεν δεσμεύεται με σχέση εξαρτημένης εργασίας ώστε να
μεταφερθεί ως προσωπικό της Επιχείρησης στο Δήμο.
Παρόλα αυτά επιχείρησε να συμπεριλάβει στη λίστα
των υπαλλήλων της ΔΗΚΕΚ που μεταφέρονται στον Δήμο και τον λογιστή ώστε να
επιτύχει τον διορισμό του, επιχειρώντας να παραπλανήσει και να θέσει σε κίνδυνο
την επαγγελματική καριέρα των Δημοτικών Συμβούλων καθώς και των αρμόδιων υπαλλήλων
του Δήμου. 
Πράγματι, όλα κρίθηκαν σε μια κλωστή. Ο πρόεδρος
της ΔΗΚΕΚ αφού ανέγνωσε την εισήγηση (χωρίς να αναφέρει ονόματα-πρόσωπα) ζήτησε
την άποψη του Νομικού Συμβούλου του Δήμου, ο οποίος ήταν σαφής ότι η απόφαση θα
ήταν παράνομη αν περιλαμβανόταν σ’ αυτή και ο λογιστής (για τους λόγους που
αναφέραμε παραπάνω).
Η διοίκηση του Δήμου και προσωπικά ο δήμαρχος λοιπόν
ελέγχονται για τα εξής:
1.      
Επιχείρησε να περάσει
από την πίσω πόρτα την μονιμοποίηση (ρουσφέτι) του λογιστή στο Δήμο.
2.      
Αποπειράθηκε να
παραπλανήσει το Δημοτικό Συμβούλιο, καθώς θα οδηγούνταν σε μια παράνομη
απόφαση. Ελπίζουμε μόνο οι σύμβουλοι της πλειοψηφίας να μην γνώριζαν.
3.      
 Αν τελικά δεν αποκαλύπτονταν η μεθόδευση, όσοι
ψήφιζαν σύμφωνα με την εισήγηση, θα είχαν να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες της Δικαιοσύνης.
Και δεν θα μπορούσαν να ισχυριστούν ότι δεν γνώριζαν.
Κλείνοντας, έχουμε να παρατηρήσουμε ότι οι
κανόνες χρηστής διοίκησης επιβάλλουν οποιαδήποτε εισήγηση να ελέγχεται για την
νομιμότητά της προκαταβολικά πριν έλθει στο Δημοτικό Συμβούλιο. Πριν μερικά
χρόνια κάποιος πολιτικός προσπαθώντας ευτελώς να δικαιολογήσει μια πράξη του
είπε την περίφημη φράση «δεν ήταν ηθικό αλλά ήταν νόμιμο». Στην συγκεκριμένη
περίπτωση αναρωτιόμαστε που είναι το
ηθικό ή/και
το νόμιμο;
Οι δημοτικοί σύμβουλοι
Βασίλης Σουφλάκος
Γιάννης Γεννάδιος